Serres Blogs » Εν Σέρραις

Εν Σέρραις: OXI ΣΤO MΝΗΜΟΝΙΟ

Εν Σέρραις: Ο ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΣ ΕΡΧΕΤΑΙ

Μεγάλο το "βάθος" του ελληνικού "πάγκου". Μας πήραν οι Τούρκοι τον "Καραγκιόζ" …και δεν φάνηκε το κενό του, γιατί ο "Καρατζαφέρ" κάλυψε άνετα τη θέση του.
…Ζήτω ο "Καρατζαφέρ" !!
"Πολεμάμε βέβαια την οικογενειοκρατία, αλλά η περίπτωση του γιου του Μπακογιάννη είναι "διαφορετική". Πρέπει να του δοθεί μια ευκαιρία …του ορφανού". …Τάδε έφη ο Καρατζαφέρ. Σε όλα έχει μια δικαιολογία ο γνωστός κωλοτούμπας ...αρκεί αυτή η δικαιολογία να βολεύει τον Μητσοτάκη. Οικογενειοκρατία στην Ελλάδα υπάρχει μόνον όταν δεν αφορά την οικογένεια του Αποστάτη. Αυτό το "υπογράφει" άλλωστε και ο μέγας —και βέβαια αυτόκλητος— διώκτης της οικογενειοκρατίας στην Ελλάδα. Ο μέγας Καρατζαφέρ. Ο αυτοδημιούργητος γαλατάς της Αθήνας και των περιχώρων. Ο αποτιμητής του εθνικού μας κεφαλαίου. Αυτός, ο οποίος "κεφαλαιοποίησε" όχι μόνον τον Αποστάτη, αλλά και την επίσης "δικαιούχο" τής επιτυχίας Ντόρα. Μόνον οι υπόλοιποι γόνοι "πετυχαίνουν", χωρίς να το δικαιούνται. Η Ντόρα, ο Κυριάκος ή ο Μπακογιάννης "πετυχαίνουν" επειδή το "δικαιούνται". Κάτι σαν νόμιμοι "τόκοι" του μεγάλου "κεφαλαίου", που λέγεται Μητσοτάκης. Όλα αυτά μάλιστα κατηγορώντας τον Μητσοτάκη. Η απόλυτη ειρωνεία, εφόσον ο Καρατζαφέρης στην κυριολεξία "έχτισε" ολόκληρη την καριέρα του πάνω στον δήθεν αντιμητσοτακισμό του. Το ίδιο το κόμμα του το ίδρυσε, γιατί δήθεν η Νέα Δημοκρατία απέκλινε από τη Δεξιά της φύση προς χάριν του "Κέντρου". Του "Κέντρου" του Μητσοτάκη και των μητσοτακικών στελεχών της Νέας Δημοκρατίας. Όμως, ακόμα και η καθημερινή λειτουργία του κόμματος στηρίχθηκε σ' αυτήν την "αντί"-πολιτική του. Ολόκληρη την πατριωτική του "βιτρίνα" την έχτισε ο Καρατζαφέρης, καταγγέλλοντας τη "μειοδότρια" Ντόρα. Γιατί; Γιατί αυτό βόλευε τον Μητσοτάκη. Γιατί ο Μητσοτάκης ήθελε να ελέγχει τόσο τη δράση όσο και την αντίδραση, που προκαλεί ο ίδιος με τις πράξεις και τους λόγους του. Για να ελέγχει ο ίδιος τους φίλους του και να ελέγχει και τους εχθρούς του. Για να τους "καπελώνει", δίνοντας την επίσημη "αντιπροσωπεία" του αντιμητσοτακισμού σε έναν δικό του υπάλληλο. Σε έναν υπάλληλο τόσο αναξιόπιστο, αγράμματο και γραφικό, που, όταν θα τον κατηγορεί, στην πραγματικότητα θα "καίει" τα επιχειρήματα. Θα τα καίει σε τέτοιον βαθμό, που να αποδίδει στον Μητσοτάκη ή την κόρη του τα ακριβώς αντίθετα χαρακτηριστικά. Απλά πράγματα. Για να κατηγορεί ο αναξιόπιστος, αγράμματος και γραφικός Καρατζαφέρης τη Ντόρα, αυτή μάλλον θα είναι αξιόπιστη, μορφωμένη και σοβαρή πολιτικός και την οποία μάλλον ο Καρατζαφέρ δεν μπορεί να "καταλάβει". Πού να καταλάβει ο αγράμματος γαλατάς τις "πιτζζάααμες" της μορφωμένης. Μιλάμε για πραγματικό "δούλεμα". Ο άνθρωπος έβριζε και εξακολουθεί να βρίζει την οικογένεια Μητσοτάκη μέσα από σημειώματα, που του έδινε και συνεχίζει του δίνει η ίδια η οικογένεια. Ο άνθρωπος αυτός εδώ και μια δεκαετία "δουλεύει" ασύστολα ένα μεγάλο μέρος των οπαδών της παραδοσιακής Δεξιάς. Μιλάμε για "δούλεμα" ασύστολο. Υπήρξαν κι άλλοι λαοπλάνοι πολιτικοί, που έλεγαν ψέματα στον κόσμο κατά το παρελθόν, αλλά κανένας από αυτούς δεν ήταν Καρατζαφέρης. Ο Καρατζαφέρης δεν είναι ούτε δημαγωγός ούτε λαοπλάνος. Στην κυριολεξία είναι ένας πολιτικός απατεώνας. Διέπραξε το έγκλημα της απόλυτης πολιτικής απάτης και άρα είναι πολιτικός εγκληματίας. Όσο απατεώνας θα ήταν ο σταλινικός Ζαχαριάδης, αν με εντολή του Στάλιν παρίστανε τον "δεξιό", για να ηγηθεί της Δεξιάς, άλλο τόσο απατεώνας είναι ο Καρατζαφέρης, που με εντολή του κεντρώου Μητσοτάκη παριστάνει τον βασιλόφρονα ή ακροδεξιό. Μιλάμε για πρωτοφανή και ακραία πράγματα. Στην κυριολεξία αυτός ο άνθρωπος "υπενοικίασε" την ύπαρξή του στον Μητσοτάκη. Πούλησε την πολιτική "ψυχή" του στον Μητσοτάκη και αυτό λίγο απέχει από το να την είχε πουλήσει στον διάολο. Πούλησε τη δεξιά του ταυτότητα στον μη δεξιό Μητσοτάκη, για να μπορεί αυτός ο δεύτερος να δουλεύει τους δεξιούς. Με αυτόν τον τρόπο κατέστη ένας "Καραγκιόζης" τόσο ελεγχόμενος και εξαρτώμενος από το αφεντικό του, που καθιστά τον Μητσοτάκη ανώτερο καραγκιοζοπαίχτη ακόμα και από τον Σπαθάρη. Πιο πολλά επιτυχή "επεισόδια" έχει ο "Καραγκιόζης" του Μητσοτάκη από αυτόν του Σπαθάρη. Αυτή είναι η ιδιομορφία του Καρατζαφέρη ως πολιτικού αρχηγού νόμιμου πολιτικού κόμματος. Έχει περάσει προ πολλού τα όρια της συμβατικής πολιτικής δραστηριότητας. Δεν κρίνεται πλέον σαν πολιτικάντης με τα υποκειμενικά κριτήρια της πολιτικής δημαγωγίας. Κρίνεται ως απατεώνας με τα αντικειμενικά κριτήρια της πολιτικής απάτης με βάσιμες υποψίες για χρηματισμό. Με τα κριτήρια αυτού που παίζει μια "παράσταση", για να δουλεύει τον κόσμο και πληρώνεται γι' αυτήν. "Δούλεψε" συνειδητά τον κόσμο όπως ένας ικανός και συνειδητοποιημένος απατεώνας, που το κάνει για το οικονομικό κέρδος και όχι όπως ένας απλά αναξιόπιστος πολιτικός, που το κάνει εξαιτίας της φιλοδοξίας του ή ακόμα και της βλακείας του. Ο Καρατζαφέρης "δούλεψε" ένα μεγάλο μέρος των Ελλήνων πολιτών πέρα από τα όρια ως ικανός απατεώνας και όχι ως ανίκανος πολιτικός. Αυτό τον διαφοροποιεί από τους πολιτικάντηδες της πολιτικής μας σκηνής. Αυτό, το οποίο έχει κάνει ο Καρατζαφέρης στον χώρο της Δεξιάς, δεν το έχει κανένας άλλος στη μεταπολεμική ιστορία. Ενώ ήταν υπάλληλος ενός ανθρώπου, τον οποίο μισούσε η Δεξιά, κατόρθωνε και "δούλευε" τους δεξιούς, υποτάσσοντάς τους σ' αυτόν. Αυτό τον κάνει ιδιόμορφο και ξεχωριστό. Δεν είναι ο κλασικός καιροσκόπος και οπορτουνιστής "Μαυρογιαλούρος", ο οποίος άλλα λέει και άλλα κάνει ανάλογα με τα συμφέροντα των καιρών. Πληρωμένος υπάλληλος είναι. Η φανερή πολιτική του ατζέντα είναι εξ αρχής πληρωμένη και εντελώς διαφορετική από αυτά, τα οποία έχει συμφωνήσει παρασκηνιακά σε μυστικές συμφωνίες. Έχει πληρωθεί ο ίδιος ως πρόσωπο με ιδιοκτησίες καναλιών, με φορολογικές ασυλίες, με τηλεοπτικές εμφανίσεις στα μεγάλα ΜΜΕ, και με αρχηγίες κομμάτων, για να κάνει τις "κωλοτούμπες" του. Ό,τι κάνει, είναι μέρος μιας παράστασης. Τίποτε δεν είναι όπως φαίνεται, γιατί απλούστατα είναι διαφορετικά τα συμφέροντα μεταξύ των "παραγωγών" της παράστασης και των "ηθοποιών" αυτής. Ο Καρατζαφέρης είναι ένας απλός πολιτικός "ηθοποιός". Εμφανίζεται σαν ιδιοκτήτης ενός κόμματος, ενώ αυτό δεν του ανήκει. Εμφανίζεται σαν αντιμητσοτακικός, ενώ είναι υπάλληλος του Μητσοτάκη. Εμφανίζεται σαν ο δεξιός εμπνευστής ενός δεξιόστροφου κομματικού προγράμματος, το οποίο στην πραγματικότητα έχει συνταχθεί στην κουζίνα της Μαρίκας. Είναι πάντα υποχρεωμένος να κάνει ακριβώς ό,τι του λένε τα αφεντικά, που τον "κινούν" από τα παρασκήνια. Τα αφεντικά, τα οποία δεν είναι ομοϊεδάτες των ψηφοφόρων τους. Τα αφεντικά, τα οποία έχουν ήδη "πουλήσει" τη Μακεδονία και θέλουν τον Καρατζαφέρη να μπαίνει αυθαίρετα επικεφαλής της παλλαϊκής διαμαρτυρίας. Τα αφεντικά, τα οποία ήθελαν πάση θυσία να μας βάλουν στο ΔΝΤ και έβαλαν τον Καρατζαφέρη να το ψηφίσει. Τα αφεντικά, τα οποία ήθελαν να προστατεύσουν τη Ντόρα και έβαλαν τον Καρατζαφέρη να την υποστηρίξει. Αυτή είναι η ιδιομορφία του Καρατζαφέρη και γι' αυτό θα φάει στο τέλος "ξύλο". Δεν είναι ένας από τους πολλούς δεξιούς, οι οποίοι είπαν ψέματα ή υπερβολές στους δεξιούς πολίτες. Είναι ένας αποπολιτικοποιημένος και καλοπληρωμένος υπάλληλος, ο οποίος υπέταξε δεξιούς ψηφοφόρους σε μη δεξιά αφεντικά. Στην περίπτωση αυτήν δεν υπάρχει άλλοθι. Δεν υπάρχει το άλλοθι του …δεν γνώριζα ή …δεν με ευνόησαν οι καταστάσεις, για να τηρήσω τα όσα υποσχέθηκα. Στην περίπτωση Καρατζαφέρη υπάρχει απάτη. Όταν υποτάσσεσαι απόλυτα στον μη δεξιό Μητσοτάκη, τον οποίο μισούν οι δεξιοί και ταυτόχρονα παριστάνεις τον ηγέτη τους, δεν είναι μακριά οι "κλωτσιές". Όταν είσαι υπάλληλος του προδότη Μητσοτάκη και παριστάνεις τον υπερπατριώτη ανάμεσα σε φανατικούς πατριώτες, είναι κοντά και οι "μπουνιές". Όταν τέλος παριστάνεις τον αντιμητσοτακικό, για να τους "γοητεύσεις", είναι κοντά και ο συνδυασμός τους. Πυξ λαξ …όπως θα έλεγαν οι αρχαίοι. Όλα αυτά θα λειτουργούσαν τέλεια και θα μας δούλευε για άλλα τόσα χρόνια, αν δεν συνέβαινε το μοιραίο. Η μεγάλη τραγωδία για τον Καρατζαφέρη δεν οφείλεται στη δική του ανικανότητα, αλλά στην ανικανότητα της Ντόρας. Η αναπάντεχη και τρομερή της ήττα στις εσωκομματικές εκλογές της ΝΔ ήταν καταστροφική για τον Καρατζαφέρη. Ήταν τόσο καθοριστική γι' αυτόν όσο καθοριστική είναι για έναν καραγκιόζη να καταρρεύσει ο μπερντές της σκηνής του. Γιατί; Γιατί αποκαλύπτει τους κρυφούς πρωταγωνιστές της παράστασης των σκιών και γελάνε τα παιδιά. Γιατί αποκάλυψε τη σχέση τού "Καραγκιοζηφέρη" με τον καραγκιοζοπαίχτη Μητσοτάκη. Αυτό ακριβώς έγινε με την ήττα της Ντόρας. Κατέρρευσε το πολιτικό σκηνικό της ύστερης Μεταπολίτευσης. Το σκηνικό το οποίο έλεγχε απόλυτα ο Μητσοτάκης και το παρακράτος του. Με την ήττα της Ντόρας αυτό το σκηνικό έπεσε σαν χάρτινος μπερντές καραγκιοζοπαράστασης. Εξαιτίας αυτής της κατάρρευσης μπόρεσε ο κόσμος και είδε ποιος κρύβεται πίσω από τον Καρατζαφέρη. Γιατί; Γιατί, χάνοντας ο Μητσοτάκης τον έλεγχο της ΝΔ, αναγκάστηκε ν' αλλάξει το παιχνίδι του. Μη έχοντας άλλον πολιτικό "μοχλό" να παίζει τα γνωστά παιχνίδια του, αναγκάστηκε να παίζει αποκλειστικά με τον Καρατζαφέρη και το ΛΑΟΣ. Όμως, αυτό αποκάλυψε τα πάντα. Αν, για παράδειγμα, η Ντόρα νικούσε στις εκλογές της ΝΔ, δεν θα υπήρχε η ανάγκη να τρέξει ο "πατριώτης" Καρατζαφέρης να υπερασπιστεί την "αξία" της μειοδότριας και με αυτόν τον τρόπο ν' αποκαλυφθεί. Αν η Ντόρα νικούσε σ' εκείνες τις εκλογές, δεν θα είχε ανάγκη η οικογένεια τη δήλωση στήριξης του Καρατζαφέρη υπέρ του νεαρού Μπακογιάννη και άρα ν' αποκαλυφθεί. Αν η Ντόρα νικούσε σ' εκείνες τις εκλογές, η ΝΔ θα ήταν αυτή, η οποία θα ψήφιζε μαζί με το ΠΑΣΟΚ τον νόμο για το ΔΝΤ και ο Καρατζαφέρης και το ΛΑΟΣ θα προστατεύονταν, αφηνόμενοι να παριστάνουν τους αντιστασιακούς "πατριώτες". Αν η Ντόρα νικούσε σ' εκείνες τις εκλογές, το ΠΑΣΟΚ θα έκανε τη συμφωνία με τη FYROM, επιτρέποντας και πάλι στον Καρατζαφέρη να κάνει τον εκ του ασφαλούς "Μακεδονομάχο". Τώρα αναγκαστικά όλα αυτά δεν μπορούν να γίνουν. Ο Μητσοτάκης πρέπει να υπερασπιστεί τα μεγάλα συμφέροντα της οικογένειάς του και αυτό μπορεί να γίνει μόνον με πολιτικό "εργαλείο" και άρα με το ΛΑΟΣ. Ο Μητσοτάκης πρέπει να στηρίξει τις νεοταξίτικες πολιτικές του Παπανδρέου και αναγκαστικά αποκαλύπτει τον Καρατζαφέρη, εφόσον αυτός είναι εκείνος, ο οποίος εκτελεί τις πολιτικές επιλογές του στο προσκήνιο. Ο Σαμαράς είναι πλέον προφανές πως έχει αντιληφθεί τη δυσκολία του και αυτήν εκμεταλλεύεται. Θα επιχειρήσει να εισπράξει μόνος του όλη τη δεξιά και πατριωτική επιχειρηματολογία, την οποία μέχρι τώρα εισέπραττε μόνο του το ΛΑΟΣ. Βλέπει το σίγουρο κέρδος της αντίδρασης στις νεοταξίτικες και ανθελληνικές μεθοδεύσεις για τον ίδιο και το κόμμα του και δεν αφήνει να το μοιραστούν οι πονηροί. Από τη στιγμή που την κυβέρνηση των νεοταξιτών θα αναγκαστεί —με εντολές του Μητσοτάκη— να την υποστηρίξει ο Καρατζαφέρης, δεν έχει λόγο ο Σαμαράς να φθείρεται ο ίδιος. Διαφοροποιείται από την κυβέρνηση, για να εμφανίζεται σαν σοβαρή αντιπολίτευση και αφήνει το "βάρος" και βέβαια και τη φθορά της εφαρμογής της νεοταξίτικης πολιτικής στο παρακράτος του Μητσοτάκη. Αναγκαστικά ο Μητσοτάκης φθείρεται κι "αποκαλύπτει" τα όργανά του. Το αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής ήταν η τεράστια φθορά, στην οποία υπέπεσε το ΛΑΟΣ. Μιλάμε για γενική κατάρρευση. Μιλάμε για ελεύθερη πτώση. Ποτέ και κανένα άλλο κόμμα δεν υπέστη τόσο μεγάλη φθορά σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα. Το κόμμα, το οποίο λίγους μήνες πριν "απειλούσε" να υποσκελίσει το ΚΚΕ, σήμερα δεν συμπληρώνει το ποσοστό εισόδου του στη Βουλή. Ευτυχώς που υπάρχουν και οι εταιρείες δημοσκοπήσεων του Μητσοτάκη και της διαπλοκής και του δίνουν ένα ποσοστό, μέχρι να δούνε τι θα κάνουν. Ποσοστό "αληθές" και "αξιόπιστο" όσο το 19% του Τσίπρα κάποτε. Αυτά όλα τα γνωρίζουν τα στελέχη του ΛΑΟΣ και γι' αυτόν τον λόγο τα πιο έξυπνα από αυτά εγκαταλείπουν το "πλοίο" πριν πνιγούν μέσα σ' αυτό. Άρχισαν και οι ίδιοι πλέον να γελάνε με τον "αρχηγό". "Δελαπατρίδη" αποκαλούν τον μεγάλο "τιμονιέρη" στις μεταξύ τους συζητήσεις. Σήμερα ο μέγας Καρατζαφέρης δεν τολμά να κάνει τον έξυπνο στις αυτοδιοικητικές εκλογές. Τα εξυπνακίστικα του πεζοδρομίου και οι σοφιστίες του "κούπου" έχουν περιοριστεί αισθητά. Είναι προφανές πως έχει αρχίσει να καταλαβαίνει ότι δεν "περνάνε" πλέον στον κόσμο. Είναι όμως ακόμα πιο προφανές ότι φοβάται να έρθει σ' επαφή μ' αυτόν τον κόσμο. Ειδικά μάλιστα μετά τη στήριξη του ΠΑΣΟΚ στην υπόθεση ΔΝΤ και την απόλυτη "ευθυγράμμισή" του με τη γραμμή-Μητσοτάκη στο σύνολο της πολιτικής του ατζέντας, έχει αλλάξει τις πολιτικές του "συνήθειες". Αυτός, που, σαν "λαϊκό" παιδί, συνήθιζε να κατεβαίνει προς τον λαό σαν "σωτήρας" και "εθνοπατέρας", τώρα κρύβεται. Μόνον από τα κανάλια της διαπλοκής του Μητσοτάκη και του Μπόμπολα μπορεί να τον δει κανείς. Γιατί; Γιατί το "λαϊκό" παιδί γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα τι πρακτικές συνέπειες έχει να "δουλέψεις" τον λαό. Ο γαλατάς γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα τι σημαίνει να έχεις φορτώσει στους πολίτες "ξινισμένο" μητσοτακικό "γάλα". Ως εκ τούτου φοβάται. Φοβάται τη δύναμη της εικόνας, την οποία έχει μάθει να εκμεταλλεύεται. Τη δύναμη, που μέχρι πρόσφατα τον εμφάνιζε σαν τη μεγάλη "ανερχόμενη" δύναμη της κεντροδεξιάς παράταξης. Τη δύναμη, την οποία οι καλές σχέσεις —του ιδιοκτήτη και αφεντικού του— του Μητσοτάκη με τα ΜΜΕ της διαπλοκής τη μεγιστοποιούσαν. Αυτήν τη δύναμη φοβάται πλέον. Φοβάται τη δύναμη μιας εικόνας, η οποία μπορεί ν' αλλάξει προς το χειρότερο. Φοβάται τις αποδοκιμασίες, τους προπηλακισμούς και ίσως το κάτι παραπάνω… —καθώς οι ακροδεξιοί είναι και λίγο πιο θερμόαιμοι από τους υπόλοιπους— …και δεν περιφέρεται στην επικράτεια, παριστάνοντας τον "εθνοσωτήρα". Δεν αντέχει η εικόνα του Καρατζαφέρη ούτε ένα απλό γιουχάισμα. Το αποτέλεσμα είναι να έχουμε φτάσει έναν μήνα πριν τις αυτοδιοικητικές εκλογές και το —μέχρι πριν τις βουλευτικές εκλογές και το ΔΝΤ— "φιλόδοξο" ΛΑΟΣ δεν έχει εμφανίσει ούτε έναν δικό του υποψήφιο. Αυτός, ο οποίος μετά τα αποτελέσματα των τελευταίων εκλογών μάς "απειλούσε" πως θα μας κυβερνήσει, δεν έχει προτείνει ούτε έναν σοβαρό ή απλά επώνυμο υποψήφιο Γιατί; Γιατί, εκτός του ότι θα πρέπει να βρει τέτοιους υποψήφιους —και τέτοια πρόσωπα σπανίζουν για το ΛΑΟΣ—, θα πρέπει ο "αρχηγός" να τα παρουσιάσει σε κάποιες δημόσιες εκδηλώσεις. Εκεί βρίσκεται το μεγάλο πρόβλημα. Ακόμα και ένα ταπεινό γιαούρτωμα —σαν κι αυτό που υπέστη η άλλη μεγάλη "μορφή" της Πολιτικής …ο Χατζηαβάτης νομάρχης Θεσσαλονίκης— δεν θα το αντέξει. Ένα γιαούρτωμα στον "λαοφιλή" Καρατζαφέρ είναι θέμα χρόνου να τον καταστρέψει. Ένας δημόσιος προπηλακισμός από δεξιούς στον υποτίθεται δεξιό Καρατζαφέρη θα αρκεί, για να τον "αποκαλύψει" και να τον στείλει στον πολιτικό "αγύριστο". Εξαιτίας της γνώσης αυτών των κινδύνων, έχει περιορίσει τις δημόσιες εμφανίσεις του στο ελάχιστο. Ούτε καν στον γάμο του γιου του Τέως δεν παραβρέθηκε. Φοβόταν ακόμα και τους τουρίστες. Ως εκ τούτου παίζει τα παιχνίδια του Μητσοτάκη εκ του ασφαλούς. Κάθεται πίσω από τους "παίκτες" και "παίζει" στα δικά τους "χαρτιά". "Στηρίζει" γενικώς ό,τι φεύγει από τη ΝΔ και ό,τι "εγκρίνει" ο Βεζίρης της Αραβαντινού …Όπου τον βολεύει …ό,τι τον βολεύει. Όλα στο ίδιο τσουβάλι, ακόμα κι αν από τη φύση τους είναι διαφορετικά. Στο ίδιο τσουβάλι ο "νόμιμος" Ψωμιάδης με τους διαγραφέντες Κιλτίδη, Μαρκογιαννάκη και Τατούλη. Όπου βολεύει τον Μητσοτάκη "στηρίζει" τη Νέα Δημοκρατία και όπου τον βολεύει την "πολεμά". Στηρίζει τον "νόμιμο" Ψωμιάδη, χωρίς να του το έχει ζητήσει η Νέα Δημοκρατία και ταυτόχρονα στηρίζει τον "αντάρτη" Τατούλη, την ίδια ώρα που ζητάει συμμαχία από τη Νέα Δημοκρατία. Προτείνει να στηρίξει τον Αβραμόπουλο, ο οποίος δεν είναι καν υποψήφιος της Νέας Δημοκρατίας και στηρίζει ταυτόχρονα τον "αντάρτη" Μαντούβαλο, ο οποίος κατεβαίνει παρά τη θέληση της Νέας Δημοκρατίας. Στηρίζει για Περιφερειάρχη Κρήτης τον Μαρκογιαννάκη, ο οποίος δεν έχει θέσει ακόμα υποψηφιότητα και δεν στηρίζει τον νόμιμο υποψήφιο της Νέας Δημοκρατίας εναντίον του ΠΑΣΟΚ. Αν δεν κρύβονταν πίσω του τα ιδιόρρυθμα συμφέροντα του Μητσοτάκη, θα μπορούσαμε να μιλάμε για έναν κοινό τρελό. Τρελός όμως δεν είναι ο Καρατζαφέρης. Απλά τα έχει "πάρει" από την οικογένεια. Την οικογένεια του "ορφανού", που διεκδικεί τη δημαρχία του Καρπενησίου. Όλα αυτά βλέπουμε πως είναι καλή προϋπόθεση για ένα και μόνο πράγμα …Για καρπαζιές και κλωτσιές. Κινδυνεύει ο Καρατζαφέρης να πάθει ό,τι δεν έπαθε ποτέ κανένας άλλος Έλληνας πολιτικός. Να εξευτελιστεί δημοσίως. Να τρώει κλωτσιές και να τρέχει στους δρόμους. Ο μπακάλης της πολιτικής. Ο ειδικός του πεζοδρομίου, ο οποίος έχει μετατρέψει την πολιτική σκηνή σε πεζοδρόμιο …Στην κυριολεξία σε πεζοδρόμιο. Μόνον σε πάγκους παπατζήδων έχουν νόημα τα πολιτικά παιχνίδια του Καρατζαφέρη. Μόνον σε τέτοιους πάγκους μπορείς να ποντάρεις πάνω σε άλλον και χωρίς να σου το ζητήσει. Αυτό κάνει ο Καρατζαφέρης. Στέκεται πίσω από τη ΝΔ και "ποντάρει" στα δικά της "χαρτιά" και όχι στα δικά του. Δυστυχώς για τον Καρατζαφέρη η κατάσταση πλέον είναι μη αναστρέψιμη. Κλινικά "νεκρός" είναι ο "τιμονιέρης" και το κόμμα του βρίσκεται σε προχωρημένη "σήψη". Τελείωσε πολιτικά και το γνωρίζει. Γι' αυτόν τον λόγο απλά θα προσπαθήσει να κάνει την τελευταία "αρπαχτή". Θα προσπαθήσει να πουλήσει στον Μητσοτάκη ή την Νέα Τάξη ό,τι εκδούλευση μπορεί, μέχρι να πάψει να έχει κι αυτήν τη δυνατότητα. …Ο τελειωμένος …Ο καραγκιόζης της πολιτικής μας σκηνής. Αυτός, που, πάνω στην αγραμματοσιά και την ασχετοσύνη του, τόλμησε να πει ότι το Σχέδιο-ΔΝΤ είναι σχέδιο, που φέρει την "υπογραφή" Καρατζαφέρη. Αυτό είναι το ανυπέρβλητο ρεκόρ του. Το ρεκόρ, το οποίο θα τον ακολουθεί για πάντα και αγκαλιά μ' αυτό θα τον καταγράψει η πολιτική μας ιστορία. Το ρεκόρ, το οποίο τον εμφανίζει πιο βλάκα και από τον Giorgo. Ακόμα και ο Forest ΓαμΠ της Μαργαρίτας είχε την εξυπνάδα να πει ότι το ΔΝΤ ήταν μια αναπόφευκτη λύση ανάγκης. Μόνο ο Καρατζαφέρης το έχει "υπερηφανευτεί" σαν επίτευγμα. Ο Κόσμος της Δεξιάς τον περιμένει με ανοιχτές παλάμες να τον "αποθεώσει". Τον "δούλεψε" αυτόν τον κόσμο και τώρα έρχεται ...ο λογαριασμός.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΡΑΪΑΝΟΥ

Εν Σέρραις: ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΕΝ ΥΠΝΩΣΕΙ

Ο Γιάννης Κουριαννίδης για τον Ανδρέα Βγενόπουλο

Ο δημοτικός σύμβουλος Θεσσαλονίκης του ΛΑΟΣ και υποψήφιος βουλευτής στην Α´περιφέρεια Θεσσαλονίκης, Γιάννης Κουριαννίδης, με αφορμή τις δηλώσεις του προέδρου της MIG, Ανδρέα Βγενόπουλου, για την ενεργοποίηση της εταιρείας «Μακεδονικές Αερογραμμές» και την έναρξη εγχωρίων και διεθνών δρομολογίων από και προς την Θεσσαλονίκη, απέστειλε επιστολή προς τον Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου Θεσσαλονίκης, με την οποία ζητά από τον κ. Σωτ. Καπετανόπουλο νά περιληφθεί στην επομένη ημερησία διάταξη του Δ.Σ. πρόταση για ανακήρυξη του κ. Βγενόπουλου σε επίτιμο δημόπτη της πόλεως.
Το πλήρες κείμενο της επιστολής Κουριαννίδη έχει ως εξής:

Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε,

Όπως πιθανότατα γνωρίζετε, ο πρόεδρος της MIG, κ. Ανδρέας Βγενόπουλος, νέας ιδιοκτήτριας του πρώην εθνικού αερομεταφορέα μας, ανακοίνωσε πρόσφατα ότι το κατοχυρωμένο διεθνώς σήμα «Μακεδονικές Αερογραμμές» βρίσκεται στην κατοχή τής εταιρείας του. Η εν λόγω δήλωση πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια τελετής στο αεροδρόμιο «Μακεδονία», με αφορμή την έναρξη των πτήσεων της «Olympic Air».

Σύμφωνα με τα σχετικά δημοσιεύματα, ο πρόεδρος της MIG είπε ότι θα δημιουργηθεί θυγατρική εταιρεία της "Olympic Air" με έδρα τη Θεσσαλονίκη και με την ονομασία "Μακεδονικές Αερογραμμές", προκειμένου να καλυφθούν σύντομα οι επιχειρηματικές και τουριστικές ανάγκες της περιοχής».

Κύριε Πρόεδρε,

Επειδή με την εν λόγω δήλωσή του ο πρόεδρος της MIG, κ. Ανδρέας Βγενόπουλος, αφενός κάνει σαφές ότι προτίθεται να προβεί σε ενέργειες που θα καλύψουν το σοβαρότατο πτητικό συγκοινωνιακό έλλειμμα της συνδέσεως της πόλεώς μας με διεθνείς και εγχωρίους προορισμούς και αφετέρου επιτελεί σημαντικότατο εθνικό έργο με την διεθνή αξιοποίηση και ανάδειξη του σήματος των «Μακεδονικών Αερογραμμών», δημιουργώντας παράλληλα τεράστια προβλήματα στην προσπάθεια καπηλείας της ονομασίας αυτής από την κυβέρνηση των γειτονικών Σκοπίων, που χρόνια τώρα την χρησιμοποιούν, χωρὶς να έχουν αυτό το δικαίωμα, στον κρατικό τους αερομεταφορέα,

παρακαλώ να μεταφέρετε στον Δήμαρχο της πόλεώς μας, κ. Βασίλειο Παπαγεωργόπουλο, και να συμπεριλάβετε στην ημερησία διάταξη της επομένης συνεδριάσεως του Δημοτικού Συμβουλίου, την πρότασή μου, με την έναρξη της υλοποιήσεως των παραπάνω, να ανακηρυχθεί ο κ. Ανδρέας Βγενόπουλος επίτιμος δημότης της πόλεώς μας, λόγω της σημαντικότατης κοινωνικής και εθνικής συνεισφοράς του.

Νέα - Ανακοινώσεις Δήλωση του δημοτικού συμβούλου Θεσσαλονίκης κ. Γιάννη Κουριαννίδη, περί επικείμενης διαγραφής του.
Γραφείο κ.Κουριαννίδη: Πολυτεχνείου 24 | Τ: 2310 555829 |

BLOG_initCsi('posteditor'); var gaqPrefix = ''; if (window.lastSetAccountCount) { gaqPrefix= 'b' + window.lastSetAccountCount + '.'; window.lastSetAccountCount++; } var _gaq = _gaq || []; _gaq.push([gaqPrefix + '_setAccount', "UA-18003-7"]); _gaq.push([gaqPrefix + '_trackPageview' ]); _gaq.push([gaqPrefix + '_setAllowAnchor', true]); _gaq.push([gaqPrefix + '_setDetectClientInfo', false]); window.lastSetAccountCount = 1; (function() { var ga = document.createElement('script'); ga.type = 'text/javascript'; ga.async = true; ga.src = ('https:' == document.location.protocol ? 'https://ssl' : 'http://www') + '.google-analytics.com/ga.js'; (document.getElementsByTagName('head')[0] || document.getElementsByTagName('body')[0]).appendChild(ga); })(); function trackBloggerPageView(opt_url) { try { _gaq.push([gaqPrefix + '_trackPageview', opt_url]); } catch(err) {} } appendTryNewEditorButton(); if (document.body && typeof(document.body.unselectable) != 'undefined') { document.body.unselectable = true; }

Εν Σέρραις: O ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΥΡΙΑNΝΙΔΗΣ ΔΕΝ ΠΑΕΙ Δ.Ε.Θ

Την άρνησή του να παραστεί στα εγκαίνια της Διεθνούς Εκθέσεως Θεσσαλονίκης δήλωσε δημοσίως ο ανεξάρτητος δημοτικός σύμβουλος Θεσσαλονίκης Γιάννης Κουριαννίδης. Ο λόγος, η διαφωνία του με θέσεις που εξέφρασε στο παρελθόν ο νυν πρόεδρος της Δ.Ε.Θ. Γιάννης Κωνσταντίνου:

Ο δημοτικός σύμβουλος Θεσσαλονίκης, Γιάννης Κουριαννίδης, επέστρεψε την πρόσκληση που έλαβε για τα εγκαίνια της ΔΕΘ, δηλώνοντας πως δεν θα παραστεί στην εκδήλωση, διαμαρτυρόμενος για τη συνεχιζόμενη παρουσία στην προεδρία της ΔΕΘ του κ. Γιάννη Κωνσταντίνου, «ενός ανθρώπου, που δηλώνει απλώς ελληνόφωνος και συνεχίζει να εμμένει στη θέση του αυτή, παρά το γεγονός της γενικής κατακραυγής που επέσυρε τόσο αυτή όσο και η παρουσία του ως ομιλητής στην παρουσίαση του ψευδεπίγραφου μακεδονικού αναγνωστικού».

Εν Σέρραις: 1946 -1949 : ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΕΜΦΥΛΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ

Μ Ν Η Μ Η E Θ Ν Ι Κ Η

Απο τη συμπληρώσει 61 ετών από της συντριβής του κομμουνιστοσυμμοριτισμού

του πρώην Προέδρου της Δημοκρατίας ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΑΡΤΖΕΤΑΚΗ

http://www.sartzetakis.gr/points/ellinismos10.html

Μετά την λήξη του β' παγκοσμίου πολέμου, ενω οι άλλοι Ευρωπαϊκοί λαοί επεδίδοντο εις το έργον της ανορθώσεως των χωρών των από τα ερείπια του 2ου παγκοσμίου πολέμου, ήδη το Κ.Κ.Ε. προεκάλεσε νέα πολλαπλάσια του πολέμου εκείνου δεινά, με δεκάδας χιλιάδας θυμάτων και τεραστίας υλικάς καταστροφάς
και με μελανωτέραν σελίδα το κατάπτυστον παιδομάζωμα, δηλαδή την διαρπαγήν χιλιάδων, συγκεκριμένως 28.010, μικρών Ελληνοπαίδων ηλικίας μόλις 3 εως 14 ετών της υπαίθρου χώρας από τους γονείς των και την βιαίαν μεταφοράν των εις γειτονικάς και άλλας κομμουνιστικάς χώρας, δια να μεταβληθούν εις γενιτσάρους, εχθρούς της Πατρίδος των, το παιδομάζωμα, το οποίον επισήμως εστιγματίσθη από τον επιτοπίως ἐργασθεῖσαν «Βαλκανικόν Επίτροπον» του Ο.Η.Ε. με την από 21.5.1948 απόφασίν της, ως «κακούργημα γενοκτονίας» (crime of genocide).
Και την εθνικήν αυτήν υπέρ υπάρξεως, διασφαλίσεως της εθνικής και εδαφική μας ακεραιότητος και ελευθέρου του εθνικού δημοκρατικού μας βίου, αγώνα διεξήγαγεν ἡ άλλος από κοινοβουλευτικον καθεστώς, λειτουργούσης της Βουλής, με Πρωθυπουργόν τον αείμνηστον αρχηγόν του κόμματος των Φιλελευθέρων Θεμιστοκλήν Σοφούλην και με ομοφωνίαν όλων των πολιτικών κομμάτων και δυνάμεων της χώρας (πλήν του στασιάσαντος Κ.Κ.Ε.). Δηλαδή ακόμη και ο τραγικός εκείνος εθνικός διχασμός, η διαίρεσις μεταξύ βενιζελικών καί αντιβενιζελικών (βασιλοφρόνων), η οποία από δεκαετίας, ήδη από της ενάρξεως του πρώτου παγκοσμίου πολέμου, είχε ταλανίσει την χώραν και έφθασεν εις τον παροξυσμον κινημάτων και αντικινημάτων, επανειλημμένων απόπειρων δολοφονίας (1920 και 1933) του Πρωθυπουργού και αρχηγού των Φιλελευθέρων Ελευθερίου Βενιζέλου, αλλά και οδήγησεν ουσιαστικώς εις την δίκην, καταδίκην και εκτέλεσιν των πέντε ηγετικών προσωπικοτήτων της αντιπάλου παρατάξεως και του αρχιστρατήγου (το 1922), Ο εν λόγω διχασμος τότε, το 1946, εξηνεμίσθη πλήρως ενώπιον της απειλουμένης νέας του Εθνους συμφορας. Τόση ήτο η τραγικότης των ημερών εκείνων, ώστε και αντιθέσεις ποτισθείσαι εκατέρωθεν με αίμα να εξαφανισθούν. Και οι τέως θανάσιμοι αντίπαλοι εσχημάτισαν την συμμαχικήν Κυβέρνησιν Λαϊκών (Βασιλοφρόνων) και Φιλελευθέρων, υπό την Προεδρίαν μάλιστα του Θεμιστοκλέους Σοφούλη, αμέσου διαδόχου του Ελευθερίου Βενιζέλου εΙς την αρχηγίαν του κόμματος των Φιλελευθέρων, καίτοι μάλιστα τούτο υπελείπετο εις βουλευτικάς έδρας του, έχοντος θριαμβεύσει κατά τας προηγηθείσας εκλογάς της 31ης Μαρτίου 1946, Λαϊκού κόμματος. Και με την πλήρη και ανεπιφύλακτον συναίνεσιν και των λοιπών μικροτέρων εις δύναμιν πολιτικών σχηματισμών, κυριολεκτικώς σύσσωμον το έθνος αντιμετώπισε νικηφόρως την ξενοκίνητον επέλασιν, την μάστιγα του κομμουνιστοσυμμοριτισμού.

Δεν επρόκειτο λοιπόν περί καταστολής ανταρσίας «αδίκως διωκομένων δημοκρατικών Ελλήνων πολιτών»(!), όπως με ύστερίαν διαλαλεί συνεχώς η κομμουνιστικ΄η προπαγάνδα, αλλά περί καταστολής στάσεως, έξωθεν υποκινηθείσης και κατευθυνομένης με πειθήνιον εκτελεστήν το κόμμα «του εγκλήματος και της Εθνικής προδοσίας» κατά τον επιτυχέστατον ιστορικόν χαρακτηρισμόν δια το Κ.Κ.Ε. της εποχής εκείνης του αειμνήστου Γεωργίου Παπανδρέου, αρχηγού του Δημοκρατικού Σοσιαλιστικού Κόμματος, Πρωθυπουργού της απελευθερώσεως, του μετέπειτα θρυλικού «Γέρου της Δημοκρατίας».

Ούτε φυσικά επρόκειτο περί «εμφυλίου πολέμου».
Οι έχοντες Ελληνικήν παιδείαν γνωρίζουν, ότι ο «πόλεμος» κυριολεκτείται μόνον από διαμάχης μετά ξένων, ποτέ μετά ομοφύλων, πολέμιοι είναι μόνον ξένοι και ο πόλεμος μόνον με ξένους διεξάγεται, ενώ διαμάχη και αντιπαράθεσις προς ομοφύλους ονομάζεται «στάσις».

Λέγει χαρακτηριστικώς ο Πλάτων, κατά λέξιν, « ... λέγω δε τα δύο, το μεν οiκεiον και ξυγγενές, το δε αλλότριον και 'οθνειον. Απο μεν ουν τα του οικείου έχθρα στάσις κέκληται, από δε τα του αλλοτρίου πόλεμος» (Πολιτεία, 470 Β).

Και η στάσις αυτή έχει όνομα. Το αντλεί από τις κείμενες διατάξεις της Ποινικής νομοθεσίας. Η απόπειρα βιαίας μεταβολής του πολιτεύματος της χώρας (όπως εν προκειμένω από ελευθέρου δημοκρατικού εις καταπιεστικόν κομμουνιστικόν) συνιστά το κακούργημα της εχάτης προδοσίας [ άρθρον 123 § 2 του προϊσχύσαντος μέχρι και του 1950 Ποινικου Νόμου, αρθρον 134 § 1 Β β του ισχύοντος Ποινικού Κώδικος].

Η Επιχείρησις βιαίας αποσπάσεως εδάφους απο το ελληνικόν κράτος (οπως εν προκειμένω της Μακεδονίας μας) συνιστά το κακούργημα της προδοσίας (επιβουλής της ακεραιότητος) της χώρας [ αρθρον 123 § 4 Ποινικού Νόμου, αρθρον 138 § 1 Ποινικού Κώδικος ].

Η δε συμφωνία η ένωσις με άλλους (ένα ή περισσοτέρους) προς διάπραξιν συγκεκριμένων κακουργημάτων (όπως τα προκείμενα) συνιστά το έγκλημα της συμμορίας
[αρθρον 57 Ποινικού Νόμου, αρθρον 187 § 1 Ποινικού Κώδικος].

Και ας προστεθεί εδώ ότι δεν πρόκειται περί ιδιαιτερότητος της Ελληνικής Ποινικής Νομοθεσίας, παλαιάς και ισχυούσης. Διότι τα ίδια εγκλήματα με τους ιδίους χαρακτηρισμούς και τας ιδίας αυστηράς κυρώσεις προβλέπουν και αι ξέναι ποινικαί νομοθεσίαι, όλων των πολιτισμένων χωρών.

Εθνοπροδόται και προδόται της χώρας, λοιπόν, και συμμορίται υπήρξαν, κατά τον μόνον δυνατόν και επιστημονικώς ακριβή χαρακτηρισμόν, οι αποτελέσαντες τον ψευδώνυμον «Δημοκρατικόν Στρατόν».

Επομένως και ορθότατα εχαρακτηρίζοντο ανέκαθεν ως «συμμορίαι» και εγίνετο λόγος συνεκδοχικώς περί «συμμοριτοπολέμου», εξ αιτίας δε της αποκλειστικώς από το Κ.Κ.Ε. ποδηγετήσεώς των, περί «κομμουνιστοσυμμοριών» και «κομμουνιστο-συμμοριτοπολέμου».

Εν Σέρραις: ΣΑΡΤΖΕΤΑΚΗΣ : ΠΕΡΙ ΚΟΥΜΜΟΥΝΙΣΤΟΣΥΜΜΟΡΙΤΩΝ

Μ Ν Η Μ Η E Θ Ν Ι Κ Η

Απο τη συμπληρώσει 61 ετών από της συντριβής του κομμουνιστοσυμμοριτισμού

του πρώην Προέδρου της Δημοκρατίας ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΑΡΤΖΕΤΑΚΗ

http://www.sartzetakis.gr/points/ellinismos10.html

1.- Η 30η Αυγούστου 1949 έχει δικαίως καταγραφεί δια τους σκεπτομένους και με αληθή δημοκρατικην συνείδησιν Έλληνας ως μία των ενδοξοτέρων ημερών της Εθνικής μας Ιστορίας, ως η φωτεινοτέρα της μεταπολεμικής Ελλάδος. Διότι, μετά την κατά τας προηγηθείσας ημέρας πτώσιν του Γράμμου και του Βιτσίου, υπέκυπτεν εις τας εθνικάς δυνάμεις την 10ην πρωϊνην της ημέρας αύτης και το φοβερόν Κάμενικ, η τελευταία και ισχυροτέρα θέσις-κλειδί του αντιπάλου από της Ελληνοαλβανικης μεθορίου. Αυτή υπήρξεν η νικηφόρος κατακλείς τριετους και πλέον ενόπλου αγώνος του Εθνους εναντίον συμμοριτοπολέμου, επιβληθέντος εις την Ελλάδα από τους βορείους, υπό κομμουνιστικόν τότε καθεστώς, γείτονάς της, οι οποίοι και τον οργάνωσαν, τον εξώπλισαν και τον κατηύθυναν, όπως και η συσταθείσα από το Συμβούλιον Ασφαλείας του Ο.Η.Ε. Διεθνής Εξεταστική Επιτροπή, ύστερα από επιτόπιον έρευναν, διεπίστωσε και διέλαβεν εις τα συμπεράσματα της από 23.5.1947 εκθέσεώς της.

Συμμοριτοπολέμου, αποσκοπούντος εις την υλοποίησιν αφενος του παλαιύ, από τα τέλη του 19ου αιώνος, πανσλαβιστικου σχεδίου επεκτατικής καθόδου εις το Αιγαίον διά αποσπάσεως της Μακεδονίας από την Ελλάδα ( : Εδαφικός της Πατρίδος μας Ακρωτηριασμός ), ανανεωθέντος δε υπό Σταλινικήν επίνευσιν και Τιτοϊκήν πρωτοβουλίαν από την μορφήν δημιουργίας, μετά των λοιπών εκτός Ελλάδος τμημάτων της γεωγραφικής Μακεδονίας, ξεχωριστού κράτους ( : Εθνικός του Ελληνισμού Ακρωτηριασμός δια αποχωρισμού από αυτόν των Μακεδόνων και διαγραφής έτσι έξη αιώνων ενδόξου Εθνικής Ελληνικής Ιστορίας, αυτής των λεγομένων Ελληνιστικών χρόνων, από του 3ου π.Χ. μέχρι και του 3ου μ.Χ. αιώνος )∙ και αφ' ετέρου εις την κομμουνιστικοποίησιν και της απομενούσης Ελλάδος.

Συμμοριτοπολέμου δι εξαπολυθέντος με εθελόδουλα εγχώρια ενεργούμενα, ιδεολογικώς ομόφρονα των ξένων επιβούλων. Συγκεκριμένως από μόνου του Κ.Κ.Ε. χωρίς συμμετοχήν κανενός άλλου κόμματος ή πολιτικού, ούτε και εκ των παρασυρθέντων και μετ' αυτού συνεργασθέντων εις το κατοχικόν Ε.Α.Μ. (Σβώλου, Τσιριμώκου, κλπ.), με επιστράτευσιν κομματικών στελεχών και οπαδών του, αλλά και σωρείας παραπλανηθέντων από απατηλήν συνθηματολογίαν και αδίστακτον ψευδολογίαν αγνών και ανυπόπτων Ελλήνων, ως και χιλιάδων βιαίως, δι' επιδρομών εις την ύπαιθρον χώραν, στρατολογηθέντων χωρικών, αρκετοί από τους οποίους όμως, διδομένης ευκαιρίας, και κατέφευγον, παραδιδόμενοι, εις τας εθνικάς δυνάμεις. Αυτός ήτο ο ψευδώνυμος «Δημοκρατικός Στρατός» !

Και δεν εδίστασε το Κ.Κ.Ε. εις την ένοπλον αυτήν επιχείρησίν του ακρωτηριασμού της ιδίας Πατρίδος, εφοσον είχεν ήδη προηγουμένως, από της δεκαετίας του 1920, αποδεχθεί το σχέδιον των σταλινικών πατρώνων του (3ης Διεθνους, από την ηγεσίαν του βουλγάρου Δημητρώφ) περί αυτονομήσεως της Μακεδονίας μας.

3.- Ανέκαθεν εχρησιμοποιούντο από όλους οι όροι αυτοί, αλλά κατά τας πρώτας μόνον από τας εθνικάς αυτάς τραγωδίας δεκαετίας. Διότι ο χαρακτηρισμός εις το πολιτικόν λεξιλόγιον άλλαξεν από της μεταπολιτεύσεως του 1974 και εντεύθεν. Η αλλαγή, χωρίς να δικαιολογήται, έχει εν τούτοις την κοινωνιολογικήν της εξήγησιν. Οφείλεται εις το μέγα έγκλημα των επιόρκων συνωμοτών της 21ης Απριλίου 1967, καταλύσεως του δημοκρατικού μας πολιτεύματος και διά της βίας, - με διώξεις αναριθμήτων ελλήνων πολιτών και βασανιστήρια εις βάρος εκατοντάδων άλλων, ανεξαρτήτως κοσμοθεωρητικής, ιδεολογικής ή κομματικής τοποθετήσεως των θυμάτων των αυτών, - επιβολής του γελοιωδεστέρου καθεστώος, που ενώρισεν η ΕΛλάς. Με αποτέλεσμα η καθολική, εκτός των ιδιοτελών καιροσκόπων, συσπείρωσις και αντίθεσις του εληνικού λαού προς την επιβληθείσαν τυρρανίαν να συνεπιφέρει την συνεύρεσιν εις το αυτό αντίπαλον αυτής στρατόπεδον πάντων, και της δημοκρατικής Ελλάδος της Νίκης του Έθνους του 1949 και της ήττηθείσης μικράς, αλλά τόσον κακοποιού, συμμοριακής μειονοψηφίας. Ωστε του λοιπου να απαμβλυνθεί η μεταξύ των αντίθεσις ενώπιον των δεινών τας νέας συμφοράς, και συνακολούθως και η ορολογική επισήμανσις της παλαιάς εκείνης αντιπαραθέσεως να είναι λοιπού τοπος και πολιτικῶς ἀσύνετος. Διότι τον σημερινόν συναγωνιστήν σου δεν νοείται να τον αποδοκιμάζεις με τα κριτήρια του παρελθόντος του. Αὐτὴ είναι ἡ ὠμὴ ἐπὶ τοῦ προκειμένου αλήθεια των πραγμάτων, και όχι οιασδήποτε μορφής μετάγνωσις της εθνικόφρονος, δημοκρατικής Ελλάδος και μεταβολή αντιλήψεών της περί του κομμουνιστοσυμμοριτισμού∙

Αλήθεια, την οποίαν μόνον οι αφρονες και οι έχοντες σκοταδιστικάς παρωπίδας αγνοούν. Ετσι ΕξηγεΊται και διατί, Ένας Παναγιώτης Κανελλόπουλος, εΥγενεστάτη και αληθής ως εξέχουσα, εκ των σπανιωτάτων, πολιτικώ της Πατρίδος μας φυσιογνωμία, και μάλιστα η, κατά την γνώμην μου, κραταιοτέρα πνευματική μορφή της Ελλάδος του 20ου αιώνος, ομίλησε περί «εμφυλίου πολέμου» δια την υπέρ υπάρξεως αγώνα εκείνον του Εθνους∙ μολονότι δεν ήθελε να βιάσει την ιστοριοκήν περί τούτου αλήθειαν, η οποία, όπως έλεγε, και δεν αλλοιούται με οσασδήποτε εις βάρος της κακοποιήσεις∙ και αυτό το γνωρίζουν όσοι είχαν το προνόμιον της φιλίας και πνευματικής αναστροής μαζί του, 'οπως και ο σύρων τας παρούσας γραμμάς.
Ετσι γίνεται πλέον καθολικός λόγος ανακριβέστατα και ατόπως περ'ι «Εμφυλίου πολέμου» εις το πλαίσιον μιας ενγενούς, πλήν αμφιβόλων αποτελεσμάτων, αδιεξόδου σήμερον πολιτικής σκοπιμότητος. Συγκεκριμένως, της επιτεύξεως πανεθνικής ομοφροσύνης δια οριστικής συμφιλιώσεως όλων των Ελλήνων. Ομως οΙαδήποτε συμφιλίωσις προϋποθέτει αμφοτερόπλευρον ενέργειαν, συγχωρείται ο πταίσας,αφού 'ομως αναγνωρίσει προηγουμένως, ότι έπταισε. Πράγμα το οποίον δεν συμβαίνει εν προκειμένω. Διότι, όχι μόνον τό, χωρίς όρους, νομιμοποιηθέν ως πολιτικόν κόμμα Κ.Κ.Ε. δεν εξεδήλωσε ποτέ την μεταμέλειάν του δια τα όσα, ως ανωτέρω, κακουργήματα εις βάρος της ελληνικής Πατρίδος διέπραξε, αλλά, καί, χωρίς τουλάχιστον να σιωπήσει, καθημερινώς από της μεταπολιτεύσεως και εντεύθεν επιδίδεται, δια λόγων, εντύπων και άλλων δημοσιευμάτων στελεχών και όλων πνευματικώς ανερματίστων υποτακτικών του σκοταδιστών, ως και δι’ επισκέψεων εις τους τόπους του δράματος, «Εορτών» και «πανηγύρεων» και εμετικών εξιστορήσεων, εις συνεχή και αδιάλειπτον εξύμνησιν των «πεπραγμένων» του εκείνων, των «έργων και ημερών» και άθλων, βεβαίως κατά το πλείστον ανυπάρκτων και φανταστικών, του φρικαλέου εκείνου ψευδωνύμου «Δημοκρατικού Στρατού». Καί είναι φανερόν πόσον βλαπτικό δια το εθνικόν μας σύνολον είναι η αδίστακτος αυτή πλαστογράφησις της Ιστορίας, δυναμένη, απομένουσα χωρίς καταγγελίαν της, να παραπλανήσει τον άδολον και ανύποπτον νέαν γενεάν. Παρά ταύτα, το σύνολον σχεδόν, με περιθωριακές εξαιρέσεις, του λοιπού πολιτικού κόσμου της χώρας, όλων των αποχρώσεων, ακολουθεί σταθερώς την υιοθετηθείσαν από του προκειμένου από της ελληνικής μας Δημοκρατίας πολιτικήν της χωρίς αντίκρυσμα συγχωρήσεως των παλαιών εκείνων εγκλημάτων, ως και τας απροσμετρήτου ενοχάς και σιωπάς ενώπιον των νεωτέρων ελεεινών, ως ανωτέρω, προκλήσεων και ψευδολογών.
Και προσωπικώς φρονῶ, αὐτὸ γίνεται παρὰ τὴν πλήρη γνῶσιν τῆς ἀληθοῦς τῶν πραγμάτων, χωρὶς τὰς κακοποιήσεις της, Ἱστορίας. Ετσι ερμηνεύω π.χ. καὶ τὴν δήλωσιν τοῦ σημερινοῦ Ἕλληνος Πρωθυπουργοῦ κατά πρόσφατον επίσκεψίν του εις την νήσον Αγιος Ευστράτιος, τόπον εξορίας κομμουνιστών κατά τον επίμαχον εκείνην περίοδον του αγώνος του Εθνους, και τον χαρακτηρισμόν του συγκεκριμένου οικήματος της εκεί διαμονής των ως «Μουσείου της Δημοκρατίας». Χαρακτηρισμόν, ο οποίος και προεκάλεσε θύελλαν διαμαρτυριών αγνών, συνειδητών Ελλήνων πατριωτών, όχι δε μόνον εκ των επιζώντων μαχητών του ιερού εκείνου του Εθνους Αγώνος. Φρονώ, ότι ο Πρωθυπουργος με τα λεγόμενά του ήθελε να εξάρει, οτι η Ελληνική Πατρίς συμπεριεφέρθη τότε με δημοκρατικόν ανθρωπισμόν, απλώς αδρανοποίησε τους αγωνιζομένους εναντίον της εχθρούς της δια της κρατήσεώς των, και δεν τους εξώντωσε φυσικώς, ούτε τους απέστειλεν εις ψυχιατρεία ή καταναγκαστικά 'εργα, κατά την πρακτικήν των απολυταρχικών καθεστώτων, και ιδίως των κομμουνιστικών («Γκουλάκ», κλπ.). ώστε προβάλλουν όντως ως Μουσεία Δημοκρατίας οι τόποι εκείνοι κρατήσεως, δείγματα εὐγενοῦς δημοκρατικῆς συμπεριφορᾶς χώρας πολιτισμένης, ἀκόμη καὶ πρὸς απεργαζομένους τον αφανισμόν της,. Διότι δεν διανοούμαι, ότι ο Ελλην Πρωθυπουργος ήθελε με τον ανωτέρω χαρακτηρισμόν νά μυκτηρίσῃ την δημοκρατικήν Ελλάδα και τον εθνικόν αντισυμμοριακό αγώνα.

4. Αποτελεί παναρχαίαν ελληνικήν παράδοσιν η απόδοσις τιμών εις τους νεκρούς, και μάλιστα εις τους υπέρ της Πατρίδος πεσόντας. «Τω πατρίω νόμω χρώμενοι», γράφει ὁ Θουκυδίδης (ιστορία, ΙΙ 34, 35) «δημοσίας ταφός ἐποιήσαντο» οι ΑθηναΊοι διά τούς πεσόντας κατά τὸ πρῶτον ἔτος τοῦ Πελοποννησιακοῦ πολέμου, ὁπότε καὶ ἐξεφώνησεν ὁ Περικλῆς «ἔπαινον τὸν πρέποντα» δι’ αὐτούς, τὸν περίφημον ἐπιτάφιόν του, καθὼς ἐπεβάλλετο «ἀνδρῶν ἀγαθῶν ἔργῳ γενομένων ἔργῳ καὶ δηλοῦσθαι τὰς τιμάς».
Καὶ ὅμως ἡ πατρογονικὴ αὐτὴ συνήθεια, ἡ ἐπὶ χιλιετηρίδας ἀδιαλείπτως ἀκολουθουμένη, ἔπαυσε βαθμηδὸν ἀπὸ τῆς μεταπολιτεύσεως τοῦ 1974 καὶ ἐντεῦθεν τηρουμένη διὰ τοὺς πεσόντας ὑπὲρ Ἑλλάδος ἐλευθερίας κατὰ τὸν ἱστορικὸν ἐκεῖνον ἀγῶνα τοῦ Ἔθνους ἐναντίον τοῦ ξενοκινήτου κομμουνιστοσυμμοριτισμοῦ∙ διὰ νὰ ἐγκαταλειφθῇ κατὰ τὰς ἡμέρας μας ὁλοσχερῶς. Και από τον πολιτικον κόσμον γενικώς και ἀπὸ τὴν ἐπίσημον Πολιτείαν ! Και επενδύεται η τοιαύτη ασυγχώρητος ασέβεια προς τους πεσόντας και τους αγωνισθέντας δια να είμεθα εμείς σήμερον ελεύθεροι, με ετοιμόρροπον δικαιολογίαν. Και πάλιν, την ανάγκην λήθης του παρελθόντος και Εθνικής συμφιλιώσεως.
Ἀλλὰ τὴν πραγματικὴν συμφιλίωσιν ἡ ἐγκληματήσασα, ἀντίπαλος τοῦ Ἔθνους, πλευρά, ὅπως προεξετέθη, δὲν τὴν ἀποδέχεται∙ διότι δὲν ἀρκεῖται εἰς πολλαπλῶς κατὰ τὰς τελευταίας δεκαετίας ἐκφραζομένην, ἀκόμη καὶ διὰ κρατικῶν παροχῶν (συντάξεων, κλπ.!), ἐθνικὴν τῶν ἀνομημάτων της συγχώρησιν, ἀλλὰ ἐπιδιώκει καὶ τὴν ρητὴν τῶν ἐγκλημάτων της δικαίωσιν. Ἐξ ἄλλου, μὲ τὴν ἀνωτέρω πολιτικὴν λησμονεῖται, ὅτι ἡ λήθη εἶναι καὶ γλωσσικῶς ἀκόμη τὸ ἀντίθετον τῆς ἀληθείας, τὴν καταπνίγει ὁλοσχερῶς ! Προκειμένου δὲ περὶ ἐπικῶν σελίδων τῆς ἐθνικῆς Ἱστορίας, ὅπως τοῦ ἐναντίον τοῦ κομμουνιστοσυμμοριτισμοῦ ἀγῶνος τοῦ Ἔθνους, τὴν κολοβώνει ἐθνοβλαβῶς. Κυρίως δέ, τοιαύτη λήθη τίποτε ἀπολύτως δὲν ὑπηρετεῖ. Διότι ἡ Πολιτεία θὰ ἠμποροῦσε κάλλιστα νὰ συνεχίσῃ τὴν ὀρθὴν πολιτικήν της κατευνασμοῦ τῶν παθῶν τοῦ παρελθόντος διὰ τῆς πρακτικῆς τῆς ἴσης μεταχειρίσεως καὶ ἰσονομίας πάντων ἀνεξαιρέτως τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν, χωρὶς ὅμως καὶ νὰ παύσῃ τιμῶσα συγχρόνως καὶ τοὺς ὑπὲρ τῆς σωτηρίας τῆς Πατρίδος καὶ τοῦ Ἔθνους πεσόντας καὶ ἀγωνισθέντας. Τοὐλάχιστον καὶ πρὸς ἐθνικὸν τῶν νεωτέρων φρονηματισμόν. Ὅταν μάλιστα ἡ ἀντίπαλος, ἡ ἐθνικῶς ἐγκληματήσασα, πλευρὰ καθημερινῶς ἀνυμνεῖ καὶ τιμᾷ τοὺς ἰδικούς της ἐθνοπροδότας νεκροὺς καὶ ἀγωνιστάς. Ἐπὶ τέλους, ὁ κατευνασμὸς δὲν συνεπάγεται ἀχωρίστως καὶ τὴν πλαστογράφησιν της εθνικής μας Ἱστορίας διὰ τῆς διαγραφῆς χρυσῶν δέλτων της.

5.- Και είναι πράγματι ολόχρυσοι αι σελίδες της ιστορίας μας του αντισυμμοριακού εκείνου αγώνος. Διότι η 30η Αυγούστου 1949, η τελειωτική νίκη του έθνους εις τον Γράμμον και το Βίτσι, έχει όχι μόνον στενώς ελληνικήν, αλά υπερεθνικήν, πανανθρωπίνην, αποφασιστικήν διά τον ρουν της παγκοσμίου ιστορίας, σημασίαν. Ίσταται ισότιμος προς την πανένδοξον 28ην Οκτωβρίου 1940.

Πράγματι, όπως και άλλοτε, εις μήνυμά μου κατά τον εορτασμόν της 5Οης επετείου της Νίκης του έθνους, εσημείωσα, αύτη εντάσσεται εις την χορείαν των σημαντικωτέρων συμβάντων της Παγκοσμίου Ιστορίας. Και έρχεται ως αδιάσπαστος κρίκος προς επιβεβαίωσιν της Ελληνικής αρετής του αδιαλείπτου αγώνος υπέρ του ανθρωπισμού. Διότι, όπως κατά την αρχαιότητα ο ελληνισμός διέσωσε τον ανθρώπινον πολιτισμόν από την Ασιατικήν βαρβαρότητα∙ Οπως κατά τους Μέσους χρόνους το Βυζάντιον, ἡ Μεσαιωνικὴ αὐτὴ Ἑλληνική μας Αυτοκρατορία, διεφύλαξε τὴν Ευρώπην από χίλια και πλέον ἔτη ἀπὸ της επιδρομής και πάλιν κυρίως Ασιατών βαρβάρων επιδρομέων∙ ὅπως κατὰ τοὺς δύο παγκοσμίους πολέμους τοῦ 20οῦ αἰῶνος ἡ Ἑλλὰς ἠγωνίσθη παρὰ τὸ πλευρὸν τῶν Δημοκρατιῶν ἐναντίον τῶν δυνάμεων του ολοκληρωτισμού, και μάλιστα έδωσεν αυτή, κατά τον δεύτερον πόλεμον, διά θριαμβευτικῆς συμβολῆς της εἰς αποφασιστικήν καμπήν του, την νίκην εις τους συμμάχους [βλέπε σχετικώς τα εξαίρετα βιβλία του αειμνήστου Αχιλλέως ΚΥΡΟΥ, Ἡ Ἑλλὰς ἔδωσε τὴν Νίκην, 2α εκδοσις, καὶ Ἡ ἀποφασιστικὴ καμπὴ τοῦ πολέμου, αμφότερα Ἀθῆναι, Ἀετός, 1945 καὶ 1946 ἀντιστοίχως]∙ ἔτσι και με τον εναντίον του ξενοκινήτου κομμουνιστο-συμμοριτισμοῦ νίκην, που κατήγαγον, μὲ τὴν ὑλικὴν μόνον βοήθειαν τῶν συμμάχων μας, μὲ τοὺς ἀγῶνες, τις θυσίες και τὸ αἷμα των, μόνα των, τὰ παιδιὰ τῆς Ἑλλάδος, οὐσιαστικῶς διέσωσαν καὶ πάλιν τὸν ἀνθρώπινον πολιτισμόν : Διότι, ἐὰν τότε ἡ Ἑλλὰς ὑπέκυπτε, καὶ ἐξετείνετο τοιουτοτρόπως ἡ σοβιετικὴ κυριαρχία μέχρι τῆς Μεσογείου, ἡ μὲν γείτων Τουρκία, πάντοτε καιροσκόπος, θὰ ἐνέδιδε, ἡ δὲ λοιπὴ Εὐρώπη, περιδεὴς καὶ ὑπὸ τὴν πίεσιν τῶν ἰσχυρῶν κατὰ τόπους κομμουνιστικῶν κομμάτων, ἀσφαλῶς θὰ ἐσυνθηκολόγει. Καὶ ἔτσι καὶ ἡ Δυτικὴ Εὐρώπη θὰ ἐσύρετο ὑπὸ τὸ πέλμα τῆς σκοταδιστικῆς σταλινικῆς κτηνωδίας, τῆς ὁποίας τὰ ἀνὰ τὸν κόσμον θύματα σύγχρονοι ἱστορικοὶ ἀναβιβάζουν εἰς σχεδὸν ἑκατὸν ἑκατομμύρια ! [βλέπε σχετικῶς τὸ ἐκπληκτικῆς τεκμηριώσεως ἔργον τῶν COURTOIS, WERTH, PANNÉ, PACZKOWSKI, BARTOSEK, MARGOLIN, Le livre noir du Communisme, Crimes, Terreur, Répression (Tὸ μαῦρο βιβλίο τοῦ κομμουνισμοῦ, Ἐγκλήματα, Τρόμος, Καταπίεσις), Paris, Robert Laffont, 1998, σελίδες 923 ]. Ὁπότε καὶ ἡ Δημοκρατία παντοτε θὰ κατελύετο ἀνεπανορθώτως καί, συνακολούθως, ἐκ τῶν πραγμάτων θὰ ἀπεκλείετο καὶ ἡ, ἐκ τῆς ὑπάρξεως ἀκριβῶς τῆς Ἐλευθέρας Εὐρώπης, σημειωθεῖσα μετὰ 40ετίαν ἐξέλιξις, ἡ ὁποία ὡδήγησεν εἰς τὴν κατάρρευσιν παντοῦ εἰς τὴν Εὐρώπην τοῦ σοβιετικού συστήματος. Αυτά είναι τα αναμφισβήτητα ιστορικά δεδομένα, τα οποία ὐδεὶς με ελεύθερον πνεύμα και τιμίαν συνείδησιν δικαιούται να διαστρέφῃ ἢ ἀγνοῇ.
Και τα οποία οφείλομεν 'ολοι να ενθυμούμεθα, αλλά και εις όλους να υπενθυμίζωμεν. Και προπαντως εις τους ξένους, όλους τους ελευθέρους λαούς, οι οποίοι, κατα τα ανωτέρω, οφείλουν την διάσωσιν και τας ιδικάς των ελευθερίας εις τον εν λόγω αγώνα και τας τ’ αυτών θυσίας του Ελληνικού λαού, ανερχομένας, πέρα των τεραστίων υλικών καταστροφών, εις το ακόλουθον φοβερόν εις ανθρωπίνους απωλείας τίμημα : εκτελεσθέντες πολίται 4.123, - εκτελεσθέντες ιερείς 165,- πολίται φονευθέντες εις ναρκοπέδια 931,- αξιωματικοί καί ανδρες της Χωροφυλακής, φονευθέντες 1.579, τραυματισθέντες 2.329,- αξιωματικοί και άνδρες του Στρατού φονευθέντες 12.777, τραυματισθέντες 37.732 (βλέπε σχετικώς το διαφωτιστικώτατον βιβλίον του Ευαγγέλου ΑΒΕΡΩΦ, Φωτιά καιΤσεκούρι, μετάφρασις εκ της γαλλικής, Αθήναι, Εστία, 1974, σελ. 466).
Και κυριώτατα επιβάλλεται η υπόμνησις της ανωτέρω αληθείας προς τους γειτονικούς μας λαούς, αυτούς, οἱ ὁποῖοι ὑπὸ τὸ κομμουνιστικόν των καθεστὼς ὠργάνωσαν καὶ κατηύθυναν τὴν ἐναντίον μας ἐπιβουλὴν καὶ οἱ ὁποῖοι, κατὰ παράδοξον τῆς μοῖρας τροπήν, ὠφελήθησαν καὶ αὐτοὶ ἀπὸ τὴν ἰδικήν μας πανεθνικὴν ἀντίστασιν, διὰ νὰ ζοῦν σήμερον καὶ αὐτοὶ ἐλεύθεροι. Καὶ ἔχει ἡ πρὸς αὐτοὺς ἰδιαιτέρως ὑπόμνησις καὶ σύγχρονον ἀποστολήν : διὰ νὰ παύσουν, ἐπαναλαμβάνοντες τὸν κακὸν ἑαυτόν των, βυσσοδομοῦντες καὶ σήμερον ἐναντίον τῆς ἐθνικῆς και εδαφικής μας ακεραιότητος και ανεξαρτησίας, εγκαταλείποντες επιτέλους τας κατακτητικάς των εις βάρος μας βλέψεις των : οι Βούλγαροι με τὸ ἐπίσημον δόγμα των, οτι συνορεύουν γύρωθεν προς εδάφη μὲ βουλγαρικοὺς πληθυσμούς (ἐννοοῦν φυσικά, ἐν σχέσει πρὸς τὴν Ἑλλάδα, τὴν Μακεδονίαν καὶ τὴν Δυτικὴν Θράκην),- οἱ Σκοπιανοὶ μὲ τὰς περὶ Μακεδονικῆς ἐθνότητος τερατώδεις ἀνοησίας των, οἱ Ἀλβανοὶ μὲ τὰ περὶ Τσαμουριᾶς φληναφήματα καὶ τὰς μέχρι καὶ Ἄρτης παραλόγους διεκδικήσεις των.
Ἡ ἐπίγνωσις τῶν ἀνωτέρω ἀδιασείστων ἀληθειῶν ἀναδεικνύει καὶ τὸ πόσον ἀπερίσκεπτος καὶ εὐθέως βλαπτικὴ διὰ τὰ γενικώτερα ἐθνικά μας συμφέροντα ὑπῆρξεν ἡ κατάργησις τοῦ ἐπισήμου ἑορτασμοῦ τῆς Νίκης τοῦ Ἔθνους τοῦ 1949. Διότι ἔτσι ἐνεταφιάσαμεν μὲ τὰ ἴδια μας τὰ χέρια κραταιὰ ἐθνικὰ πλεονεκτήματα, ἀπωλέσαμεν ἀδιαμφισβητήτους τίτλους τιμῆς διὰ τὴν Πατρίδα μας. Ἰδιαιτέρως χρησίμους κατὰ τοὺς σημερινοὺς σκοτεινοὺς δι’ ὅλην τὴν ἀνθρωπότητα καιρούς, κατὰ τοὺς ὁποίους ἡ ζωὴ λαῶν καὶ ἐθνῶν κινεῖται εἰς τὸ χάος καὶ τὸ ἔλεος ἀδιστάκτων συμφερόντων καὶ κατευθυνομένης ἀναρχίας.
6.- Διεκηρύχθη ὡς πολιτικὸν πρόγραμμα τῆς κυβερνώσης σήμερον παρατάξεως ἡ ἐπανίδρυσις τοῦ Κράτους. Ἡ προεκλογικὴ αὐτὴ δέσμευσις προϋποθέτει λογικῶς, ὅτι, κατὰ τὴν ἀντίληψιν τῶν σήμερον κυβερνώντων, τὸ Κράτος εἶχε περιέλθει εἰς κατάστασιν ἀποσυνθέσεως. Ἐκτίμησις, μὴ ἀπέχουσα τῆς πραγματικότητος εἰς ὡρισμένους τοὐλάχιστον τομεῖς, ὅπως π.χ. εἰς τὴν Παιδείαν, ὅπου τὸ ἔργον τῆς ἀποσυνθέσεως ἔχει μακρὰν ἱστορίαν, ἤρχισεν ἀπὸ τῆς μεταπολιτεύσεως, μὲ τὴν οὐσιαστικὴν δολοφονίαν τῆς γλώσσης μας καὶ μὲ σχολικὰ ἐγχειρίδια, ἱστορικὰ καὶ ἄλλα, μόνον παιδείαν Ἑλληνικὴν μὴ προσφέροντα∙ διὰ νὰ συνεχισθῇ ἔκτοτε ἀδιακωλύτως, μὲ φωτεινὴν ἐξαίρεσιν τὴν ἀπόπειραν τοῦ ἀειμνήστου Ἀντωνίου Τρίτση, ὡς Ὑπουργοῦ Παιδείας, μὲ τὴν ἐπίσημον ἐξαγγελίαν προγράμματος «ἀνακτήσεως τῆς Ἑλληνικῆς Παιδείας», διὰ τὸ ὁποῖον ὅμως αὐτὸς ἐξεδιώχθη ἀπὸ τὴν Κυβέρνησιν, τοῦ δὲ προγράμματός του, καίτοι τυχόντος διακηρυχθείσης κυβερνητικῆς ἐγκρίσεως, ἐγκαταλειφθέντος∙ ἀποσυνθέσεως ἀνεμποδίστου, χωρὶς καμμίαν διαμαρτυρίαν ἀπὸ τοὺς φυσικοὺς τῶν πνευματικῶν ἀξιῶν φύλακας, ποικιλωνύμους πνευματικούς μας ταγούς, ὅλους, μὲ ἐλαχίστας ἐξαιρέσεις, μεριμνῶντας, ἀκόμη καὶ μὲ ἀτομικὴν συμβολὴν εἰς τὸ ἔργον τῆς κατεδαφίσεως, μόνον διὰ τὴν ἀπόκτησιν τοῦ περιποθήτου τίτλου τοῦ προοδευτικος, - ουσιαστικός «προοδευτικοῦ», μὲ εἰσαγωγικά, σκοταδιστοῦ, χωρὶς εἰσαγωγικά...
Ἀλλὰ ἡ ἀποσύνθεσις δὲν ἀνέκυψεν ἐκ τοῦ μηδενός, συνετελέσθη διὰ θεσμικῶν, νομοθετικῶν, ἐπεμβάσεων. Ἑπομένως ἐπανίδρυσις δὲν ἠμπορεῖ νὰ πραγματοποιηθῇ παρὰ μόνον μὲ τὴν ἀνατροπὴν καὶ κατάργησιν τῶν θεσμικῶν μεταβολῶν, ποὺ ὡδήγησαν εἰς τὴν ἀποσύνθεσιν. Αὐτὸ ἀναμένουν οἱ πιστεύοντες εἰς τὴν ἀνάγκην ἐπανιδρύσεως. Ἄλλως ἡ ἐπαγγελία θὰ παραμείνῃ μετέωρος, ἀναδίδουσα ἁπλῶς ὀσμὴν ἀερολογίας.
Ἔτσι καὶ ἐπὶ τοῦ προκειμένου : Ἀποσύνθεσιν, καὶ μάλιστα ἐθνικήν, ὄχι ἁπλῶς κρατικήν, συνιστᾷ καὶ ἡ θεσμικὴ ἐγκατάλειψις τοῦ ἐπισήμου ἑορτασμοῦ τῆς Νίκης τοῦ Ἔθνους ἐναντίον τοῦ ξενοκινήτου κομμουνιστοσυμμοριτισμοῦ. Διότι, ὅπως προεξετέθη, ἡ ἐπὶ τῆς Νίκης τοῦ Ἔθνους σιωπή, χωρὶς τίποτε νὰ ὑπηρετῇ, μόνον τὴν πλαστογράφησιν τῆς προσφάτου Ἐθνικῆς μας Ἱστορίας διὰ τῆς διαγραφῆς τῶν ἐνδοξοτέρων σελίδων της ἀπεργάζεται.
Ἐπιβάλλεται, λοιπόν, καὶ ἐπὶ τοῦ κεφαλαιώδους αὐτοῦ θέματος, ἡ ἀποκατάστασις, ἡ ἐπαναθέσπισις δηλαδὴ ὑπὸ τῆς Πολιτείας, μεριμνώσης διὰ τὴν ἐπανίδρυσιν τοῦ Κράτους καὶ συνακολούθως διὰ τὴν ἐνδυνάμωσιν τῆς ἐθνικῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ αὐτογνωσίας, τοῦ ἐπισήμου ἑορτασμοῦ τῆς Νίκης τοῦ Ἔθνους τοῦ 1949.
Αὐτὸ ἀπαιτεῖ ἡ ἐθνική μας παράδοσις. Καὶ ἡ ἀνάγκη ἀνακτήσεως ἀδιατιμήτου, κατὰ τὰ ἀνωτέρω, ἐθνικοῦ μας πλεονεκτήματος. Καί, βεβαίως, τὸ χρέος τιμῆς ἡμῶν τῶν ἐπιγενομένων ἔναντι τῶν πεσόντων ἐκείνων, ἀλλὰ καὶ τῶν ἐπιζώντων μαχητῶν τοῦ ἐπικοῦ ἐκείνου ἀγῶνος. Αὐτῶν, ποὺ μὲ τοὺς ἀγώνας καὶ τὰς θυσίας των συνετέλεσαν, ὥστε νὰ ζοῦμε σήμερον ἐμεῖς ἐλεύθεροι.
Δὲν ἔχει βεβαίως καὶ τόσην σημασίαν δι’ αὐτούς, ἐὰν ἡ ἐπίσημος Πολιτεία ἐπὶ τέλους συνέλθῃ καὶ ἐπανέλθῃ εἰς τὴν ἐκπλήρωσιν ὑπερτάτου καὶ ἔναντί των χρέους. Διότι, ἐν πάσῃ περιπτώσει οἱ μὲν πεσόντες, θὰ συνεχίσουν ἀναπαυόμενοι ἐν εἰρήνῃ εἰς τὸν δίκαιον, χάριν τῆς Ἑλληνικῆς Πατρίδος, τῆς Δημοκρατίας καὶ τοῦ ἀνθρωπισμοῦ, αἰώνιον ὕπνον των. Οἱ δὲ ἐπιζῶντες μαχηταί, ἂς συντηροῦν μέσα των τὰ ζώπυρα τῆς νεανικῆς των ἀλκῆς καὶ τὴν ὑπερηφάνειαν διὰ νὰ νεανικά των ἆθλα. Ἀρκεῖ δι’ ὅλους, ὅτι τοὺς στέφει ἐσαεὶ ἡ ἐτυμηγορία τῆς ἀδεκάστου Ἱστορίας καὶ ἡ ἀναγνώρισις καὶ εὐγνωμοσύνη ὅλων τῶν συνειδητῶν Ἑλλήνων, ὅπου τῆς γῆς.-

Νέα Πεντέλη, 25η Αὐγούστου 2005.

Χρῆστος Α. Σαρτζετάκης (www.sartzetakis.gr) Αναρτήθηκε από sedarioan

Εν Σέρραις: ΕΤΣΙ ΠΡΟΔΟΘΗΚΕ Η ΧΩΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΛΗΜΑ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ ΤΗΣ

H">[httpinfognomonpoliticsblogs.html">H] μεγάλη ευκαιρία της Ελλάδας να βάλει τέλος στην κρίση

Σε παλαιότερο άρθρο με τίτλο το ‘κρυφό διαπραγματευτικό χαρτί της Ελλάδας’ είχα παραθέσει στοιχεία από τις εκθέσεις δύο μεγάλων πανεπιστημίων και μίας δικηγορικής εταιρίας των ΗΠΑ τις οποίες επιμελήθηκαν καθηγητές του Harvard, που έδειχναν πως η Ελλάδα έχει ένα μοναδικό νομικό πλεονέκτημα που μπορεί να τη βοηθήσει να δώσει ένα ικανοποιητικό τέλος στην κρίση σε μικρό χρονικό διάστημα αρκεί να πάρει την απόφαση να το χρησιμοποιήσει, κάτι που είναι απορίας άξιο γιατί δεν έχει συμβεί μέχρι στιγμής.

Δυνατότητα για γρήγορη λύση της ελληνικής κρίσης δια της νομικής οδού

Σύμφωνα με τις συγκεκριμένες εκθέσεις το δίκαιο το οποίο διέπει τις δανειακές συμβάσεις ενός κράτους είναι εξαιρετικά σημαντικό και είναι πάντα προς συμφέρον του δανειζόμενου κράτους να πετύχει οι δανειακές συμβάσεις του να διέπονται από το τοπικό του δίκαιο και όχι, για παράδειγμα, από το αγγλικό, το οποίο προστατεύει ιδιαίτερα το δανειοδότη και όχι το δανειζόμενο κράτος. Αυτό γιατί σε περίπτωση οποιουδήποτε κωλύματος στην αποπληρωμή χρέους που διέπεται από το τοπικό δίκαιο, το κράτος μπορεί να επηρεάσει την έκβαση των διαπραγματεύσεων για το νέο τρόπο καταβολής των δόσεων, τροποποιώντας τον κρατικό νόμο που διέπει τις δανειακές συμβάσεις, κάτι που έχει συμβεί τόσο από την Ισλανδία όσο και από τη Ρωσία όταν αντιμετώπισαν κρίσεις χρέους. Στην περίπτωση της Ελλάδας το πλεονέκτημα είναι μοναδικό και μεγαλύτερο από αυτό άλλων κρατών, καθώς το 90% των δανειακών συμβάσεων (δηλαδή το 90% του ελληνικού χρέους) διέπονται από το ελληνικό δίκαιο και σύμφωνα με τις συγκεκριμένες εκθέσεις ‘σε καμία άλλη περίπτωση στη μοντέρνα οικονομική ιστορία δεν υπήρξε χώρα που να μπορούσε να επηρεάσει αποφασιστικά μία ενδεχόμενη αναδιάρθρωση του χρέους της με το να τροποποιήσει μερικά νομικά χαρακτηριστικά που διέπουν τη συντριπτική πλειοψηφία των εργαλείων με τα οποία αυτό έχει εκδοθεί. Με απλά λόγια, η Ελλάδα θα μπορούσε τόσο πριν από το ξέσπασμα της ‘ελληνικής κρίσης’ όσο και οποιαδήποτε στιγμή στην πορεία της, να προχωρήσει σε αλλαγή του νόμου που διέπει τις προβληματικές δανειακές συμβάσεις της και να πετύχει μία de facto αναδιάρθρωση του χρέους της, η οποία θα έβαζε τέλος στην κρίση και θα της επέτρεπε να βάλει, με ηρεμία, τάξη στα δημοσιονομικά της, χωρίς να απειλήσει την ανάπτυξη και τελικά να προκαλέσει τη βλάβη που προκαλείται τώρα στον οικονομικό και κοινωνικό ιστό της χώρας. Εναλλακτικά, η Ελλάδα θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει αυτήν της τη δυνατότητα, για αλλαγή του δικαίου των δανειακών συμβάσεων, ως διαπραγματευτικό χαρτί για να πείσει τους δανειστές της να δεχτούν την ανταλλαγή παλιών ομολόγων με νέα, βάζοντας και πάλι τέλος στην κρίση με τρόπο συμφέρον για την ίδια, χωρίς να βλάψει ιδιαίτερα τα συμφέροντα των δανειστών της, οι οποίοι, απλά, θα λάμβαναν τα χρήματα τους με κάποια καθυστέρηση.

Πρόσφατη χρήση της νομικής οδού στη ρύθμιση χρεών ιδιωτών & επιχειρήσεων
Η προτεινόμενη αυτή προσέγγιση μίας ουσιαστικής και μόνιμης λύσης στην ελληνική κρίση χρέους δια μέσου της νομικής οδού δεν είναι άγνωστη στους οικονομικούς ιθύνοντες της Ελλάδας. Η ίδια, ακριβώς, λογική χρησιμοποιήθηκε τόσο στο νομοσχέδιο με τις ρυθμίσεις για τα χρέη επιχειρήσεων στις τράπεζες όσο και σε αυτό για τις ρυθμίσεις των υπερχρεωμένων καταναλωτών. Και στις δύο περιπτώσεις η Ελλάδα χρειάστηκε να τροποποιήσει παλιούς νόμους σχετικά με τις δανειακές συμβάσεις τραπεζών και επιχειρήσεων - και τραπεζών και ιδιωτών - και να κάνει προσθήκες καταρτίζοντας νέα νομοσχέδια τα οποία, τελικά, έγιναν νέος νόμος του κράτους με ψηφοφορία στη Βουλή. Έτσι, ενώ πριν από λίγους μήνες η Ελλάδα δεν είχε Πτωχευτικό Δίκαιο για ιδιώτες και η ιδιωτική κρίση χρέους μπορούσε να λυθεί μόνο με τους παλιούς τρόπους που εξυπηρετούσαν αποκλειστικά τα συμφέροντα των τραπεζών, σήμερα, μετά την ψήφιση των νέων νόμων οι ιδιώτες καταναλωτές και οι επιχειρήσεις βρίσκονται σε πολύ πιο πλεονεκτική θέση από πριν. Μάλιστα, όλα αυτά έλαβαν χώρα παρά τις αντιρρήσεις των τραπεζών και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.

Περίεργη’ άρνηση της Ελλάδας να βάλει τέλος στην κρίση δια της νομικής οδού

Ενώ η λογική της λύσης της κρίσης χρέους ιδιωτών και επιχειρήσεων δια μέσου της αλλαγής των παλαιότερων νόμων και της ψήφισης νέων υπήρξε ακόμη και προεκλογική υπόσχεση στις τελευταίες ελληνικές εκλογές και ενώ η Βουλή προχώρησε γρήγορα στην ψήφιση των σχετικών νέων νομοσχεδίων, η Ελλάδα, περιέργως, δεν ακολούθησε την ίδια λογική στην προσέγγιση της λύσης της ελληνικής κρίσης.Αυτό, παρά το γεγονός πως εκθέσεις μεγάλων πανεπιστημίων αλλά και αναλύσεις οικονομολόγων με διεθνή φήμη υποστηρίζουν πως το γεγονός πως οι ελληνικές δανειακές συμβάσεις διέπονται σε τόσο μεγάλο ποσοστό από το ελληνικό δίκαιο είναι ένα μοναδικό πλεονέκτημα το οποίο πρέπει να χρησιμοποιηθεί το συντομότερο δυνατό ώστε να λήξει η ελληνική κρίση με το λιγότερο επώδυνο τρόπο.Δεν έχει δοθεί ποτέ μία εξήγηση για τους λόγους που η Ελλάδα ακολουθεί τη λογική της αλλαγής νομοθεσίας για τη ρύθμιση του χρέους επιχειρήσεων και καταναλωτών που αφορά σε συγκεκριμένες κοινωνικές και οικονομικές ομάδες αλλά δεν πράττει το ίδιο για το κρατικό χρέος, το οποίο αφορά ολόκληρο τον ελληνικό λαό.

Περίεργη’ συμφωνία για αλλαγή του δικαίου που διέπει το ελληνικό χρέος
Ακόμη πιο ‘περίεργη’ φαίνεται η απόφαση της Ελλάδας να προχωρήσει σε συμφωνίες αλλαγής του δικαίου που διέπει το κρατικό χρέος από το ελληνικό,που είναι άκρως συμφέρον για τη χώρα, στο αγγλικό, το οποίο είναι το πιο ευνοϊκό για τους δανειοδότες και το λιγότερο συμφέρον για την Ελλάδα. Τόσο στη ‘Σύμβαση δανειακής διευκόλυνσης με χώρες της ΕΕ’ (πακέτο στήριξης 80 δις ευρώ) όσο και στο ‘Διακανονισμό Χρηματοδότησης Άμεσης Ετοιμότητας του Δ.Ν.Τ’ (δάνειο του ΔΝΤ) ορίζεται ρητά πως το δίκαιο που τις διέπει είναι το αγγλικό. Με αυτόν τον τρόπο, η Ελλάδα χρηματοδοτεί την αποπληρωμή παλαιών και διεπόμενων από το ελληνικό δίκαιο δανείων με νέα δάνεια τα οποία διέπονται από το αγγλικό δίκαιο.‘Περίεργη’ επιβάρυνση του συνόλου του ελληνικού χρέους με εμπράγματες ασφάλειες (ενέχυρα)Οι ‘περίεργες’ αποφάσεις της Ελλάδας δεν τελειώνουν εδώ καθώς ενώ το παλιό χρέος δεν είναι επιβαρυμένο με εμπράγματες ασφάλειες, το νέο χρέος που προκύπτει από τις συμφωνίες με την ΕΕ και το ΔΝΤ είναι επιβαρυμένο με εμπράγματες ασφάλειες επί της ελληνικής δημόσιας περιουσίας. Επιπλέον, το χρέος που ‘περισσεύει’ και απομένει στα χαρτοφυλάκια των τραπεζών, ανταλλάσσεται με ρευστό από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα η οποία θα έχει αυτή, στη συνέχεια, το δικαίωμα να στραφεί εναντίον της Ελλάδας σε περίπτωση αδυναμίας έγκαιρης αποπληρωμής του, ενώ προκειμένου να λειτουργήσει ο συγκεκριμένος μηχανισμός στήριξης τα ομόλογα μετατρέπονται σε ‘καλυμμένα’, δηλαδή επιβαρύνονται και πάλι με εμπράγματες ασφάλειες. Το αποτέλεσμα θα είναι στα επόμενα 2 χρόνια το σύνολο, σχεδόν, του ελληνικού χρέους να έχει επιβαρυνθεί με εμπράγματες ασφάλειες επί του ελληνικού δημοσίου, ενώ μέχρι πρότινος ήταν απολύτως απαλλαγμένο από αυτές.‘

Σχέδιο διάσωσης των τραπεζών το πακέτο στήριξης σύμφωνα με διεθνείς εκθέσεις

Με βάση διεθνή έκθεση από το Κέντρο Πολιτικών και Οικονομικών Ερευνών της Ουάσιγκτον, την οποία παρουσίασα σε παλαιότερο άρθρο, η συμφωνία για το πακέτο στήριξης έχει πραγματοποιηθεί για να οδηγήσει σε ‘αλλαγή ιδιοκτησίας του ελληνικού χρέους’, μεταφέροντας το από τις τράπεζες στα κράτη της ΕΕ και την ΕΚΤ. Έτσι, οι μεν τράπεζες απαλλάσσονται από ένα δυσβάσταχτο ελληνικό χρέος το οποίο διέπονταν από το ελληνικό δίκαιο και ήταν απαλλαγμένο από εμπράγματες ασφάλειες και η Ελλάδα επιβαρύνεται με ένα νέο χρέος το οποίο, πλέον, θα το χρωστά απευθείας σε κράτη και στην ΕΚΤ και που θα διέπεται από το αγγλικό δίκαιο και θα καλύπτεται με εμπράγματες ασφάλειες. Σύμφωνα με την ίδια έκθεση η Ελλάδα με τον δρόμο που πήρε και θα βλάψει ανεπανόρθωτα την οικονομία της για πολλά χρόνια αλλά και δε θα αποφύγει, τελικά, κάποιας μορφής αναδιάρθρωση του χρέους της.‘Η οικονομία δε θα βελτιωθεί ούτε μέχρι το 2020’Σύμφωνα με την έκθεση του Κέντρου Πολιτικών και Οικονομικών Ερευνών της Ουάσιγκτον, αν η Ελλάδα συνεχίσει να βαδίζει στο δρόμο που επέλεξε μέχρι στιγμής, τότε το 2020 η οικονομία της θα βρίσκεται σε πολύ χειρότερη κατάσταση από αυτήν στην οποία βρισκόταν το 2008 ενώ σύμφωνα με έκθεση της Βρετανικής Αμυντικής Ακαδημίας η τρέχουσα προσπάθεια θα αποτύχει να σταθεροποιήσει την οικονομία. Επιπλέον, ακόμη και με βάση τις εκτιμήσεις του ΔΝΤ, η ελληνική οικονομία δεν πρόκειται να βελτιωθεί πριν το 2015.Γιατί οι τελευταίες πολιτικές προβλέψεις να είναι σωστές όταν οι προηγούμενες ήταν λάθος;Σύμφωνα με τις πολιτικές προβλέψεις το κόστος δανεισμού της Ελλάδας θα μειώνονταν δραματικά επιτρέποντας στη χώρα να επιστρέψει στις αγορές κεφαλαίων με την ανακοίνωση της συμφωνίας για το πακέτο στήριξης. Η πρόβλεψη αυτή αποδείχτηκε λανθασμένη.Σύμφωνα με επόμενες πολιτικές εκτιμήσεις το κόστος δανεισμού θα μειώνονταν αμέσως μόλις υπογραφόταν το τελικό κείμενο της συμφωνίας, το οποίο, υποτίθετο, ότι θα κατεύναζε τις αγορές. Η εκτίμηση αυτή αποδείχτηκε, επίσης, λανθασμένη.Σύμφωνα με νεότερες εκτιμήσεις το κόστος δανεισμού, επιτέλους, θα μειώνονταν όταν η Ελλάδα θα λάμβανε τα πρώτα σκληρά μέτρα δείχνοντας στις αγορές τη διάθεση της για ριζικές αλλαγές. Και αυτές οι εκτιμήσεις αποδείχτηκαν λανθασμένες.Σύμφωνα με ακόμη πιο πρόσφατες προβλέψεις το κόστος δανεισμού θα έπαυε να είναι απαγορευτικό όταν η Ελλάδα θα λάμβανε την πρώτη δόση του δανείου. Το ίδιο εκτιμήθηκε και για τη δεύτερη δόση αλλά και στις δύο περιπτώσεις οι προβλέψεις διαψεύστηκαν.Σύμφωνα με τις τελευταίες εκτιμήσεις το κόστος δανεισμού θα μειωθεί από το 2011. Ωστόσο, λίγους μήνες πριν το 2010 ολοκληρωθεί, τα επιτόκια των ελληνικών ομολόγων έχουν απογειωθεί σε επίπεδα υψηλότερα από αυτά του Απριλίου, με το κόστος δανεισμού της Ελλάδας να είναι το δεύτερο μεγαλύτερο στον κόσμο μεταξύ των πιο αναπτυγμένων χωρών, το κόστος ασφάλισης ελληνικού χρέους από την περίπτωση πτώχευσης να είναι το δεύτερο υψηλότερο μεταξύ όλων των κρατών του κόσμου και με το ρίσκο πτώχευσης της Ελλάδας να υπολογίζεται στο 53%, πίσω μόνο από αυτό της Βενεζουέλας.

Έλλειμμα και κρίση

Το μεγαλύτερο πρόβλημα της Ελλάδας είναι ότι δε μπορεί να αναχρηματοδοτήσει το χρέος της γιατί η ελληνική κρίση έχει απογειώσει τα επιτόκια κρατικού δανεισμού στα ύψη. Το πρόβλημα της χώρας δεν είναι ότι δεν έχει χρήματα, όπως έχει ειπωθεί αλλά ότι δε μπορεί να δανειστεί όπως δανείζονται όλα τα υπόλοιπα κράτη του κόσμου. Με το έλλειμμα να βρίσκεται στο 13% η Ελλάδα υπολείπεται 13% επί των εσόδων της για να καλύψει όλες τις ετήσιες ανάγκες της. Αν πετύχει ένα νέο διακανονισμό με τους δανειστές της χρησιμοποιώντας τα νομικά της πλεονεκτήματα, το έλλειμμα της, αυτόματα, θα μειωθεί κάτω από το 3%. Η Ελλάδα δεν είναι μία χώρα χωρίς εθνικό προϊόν και χωρίς έσοδα αλλά μία χώρα που αναγκάζεται να δανειστεί με υπέρογκα επιτόκια και πρέπει να κάνει κάτι ώστε αυτά να μειωθούν άμεσα. Ο δρόμος που έχει πάρει όχι μόνο δεν έχει οδηγήσει προς αυτήν την κατεύθυνση αλλά και έχει, ήδη, αφαιρέσει τμήμα των νομικών της πλεονεκτημάτων ενώ έχει, ήδη, προκαλέσει μεγάλη οικονομική και κοινωνική ζημία.Φορολογία – διαφθορά & περικοπές μισθών / συντάξεων Σύμφωνα με αμερικανικές εκθέσεις το ‘φακελάκι’ και το ‘ρουσφέτι’ κοστίζουν στην Ελλάδα ετησίως 20 δις ευρώ. Αυτό σημαίνει πως η πρώτη μέριμνα της χώρας θα έπρεπε να ήταν να εξαλείψει αυτά τα φαινόμενα και έτσι να προστατεύσει απώλειες που αγγίζουν το 8-10% του ΑΕΠ. Αντί γι’ αυτό, η Ελλάδα περικόπτει συντάξεις και μειώνει μισθούς, αυξάνει τους φόρους και τρομοκρατεί τους πολίτες δημιουργώντας ένα κράτος καταρρακωμένων ψυχολογικά και εξαντλημένων οικονομικά Ελλήνων, οι οποίοι έχουν κάθε λόγο να περιμένουν χειρότερες ημέρες αφού η πιθανότητα αυτές να έρθουν, αν συνεχίσουμε στο δρόμο που βαδίζουμε σήμερα, είναι ιδιαίτερα αυξημένες.Εύλογα και αναπάντητα ερωτήματα για τις ‘περίεργες’ ελληνικές αποφάσειςΑπό όλα τα παραπάνω προκύπτουν μερικά εύλογα και βασανιστικά ερωτήματα σχετικά με τις ‘περίεργες’ αποφάσεις της Ελλάδας όσον αφορά στον τρόπο που χειρίζεται την υπόθεση ‘ελληνική κρίση’.
α) Γιατί δεν χρησιμοποιήθηκε και συνεχίζει να μην χρησιμοποιείται το μοναδικό πλεονέκτημα της Ελλάδας όσον αφορά στο δίκαιο που διέπει τις δανειακές της συμβάσεις, ώστε να δοθεί μία γρήγορη, δίκαιη, συμφέρουσα και λογική λύση στην κρίση;
β) Γιατί επιλέχτηκε η νομοθετική λύση στην περίπτωση της ρύθμισης των χρεών επιχειρήσεων και ιδιωτών προς τις τράπεζες και δε συμβαίνει το ίδιο με το σημαντικότερο χρέος όλων, δηλαδή το κρατικό.
γ) Για ποιο λόγο η Ελλάδα συμφώνησε στην υπογραφή δανειακών συμβάσεων που οδηγούν στην αλλαγή του δικαίου που διέπει το ελληνικό χρέος από το ελληνικό στο Αγγλικό, το οποίο είναι το πιο ευνοϊκό για τους δανειστές και το πιο ασύμφορο για τη χώρα.
δ) Με ποια λογική η Ελλάδα επιτρέπει τη μετατροπή του χρέους από ελεύθερο από εμπράγματες ασφάλειες στη δημόσια περιουσία σε επιβαρυμένο με εμπράγματες ασφάλειες. Στην πρώτη περίπτωση προστατεύεται το συμφέρον της χώρας καθώς οι δανειστές δεν έχουν το δικαίωμα να διεκδικήσουν ελληνική περιουσία σε περίπτωση αδυναμίας αποπληρωμής τόκων των δανείων και στη δεύτερη περίπτωση προστατεύονται οι δανειστές. Γιατί η Ελλάδα προστατεύει τα συμφέροντα των δανειστών της και όχι τα δικά της ενώ μπορεί να κάνει το δεύτερο;
ε) Μέχρι πρόσφατα οι πολιτικοί διαβεβαίωναν πως η ελληνική οικονομία δεν αντιμετώπιζε πρόβλημα και στην πορεία αποδείχτηκαν, συνολικά, λάθος στις εκτιμήσεις τους. Τί θα συμβεί στην περίπτωση που και αυτήν τη φορά οι εκτιμήσεις περί εξόδου από την κρίση και οικονομικής ανάπτυξης μέσω του δρόμου που έχει επιλεγεί αποδειχθούν και πάλι λανθασμένες; Στο μεσοδιάστημα η Ελλάδα θα έχει χάσει οριστικά τη δυνατότητα να ‘παίξει’ το τελευταίο της διαπραγματευτικό χαρτί προκειμένου να βγει, πράγματι, από την κρίση.
ζ) Δε θα ήταν σοφότερο η Ελλάδα να προστατεύσει το πλεονέκτημα της ότι το χρέος της διέπεται από το ελληνικό δίκαιο και ότι είναι ελεύθερο από εμπράγματες ασφάλειες για την περίπτωση που οι πολιτικές εκτιμήσει σχετικά με την εξέλιξη της οικονομίας μέσω του δρόμου που έχει επιλεγεί ως τώρα αποδειχθούν υπεραισιόδοξες ή και εντελώς λανθασμένες;
η) Εφόσον μέχρι σήμερα όλες οι πολιτικές εκτιμήσεις και προβλέψεις περί μείωσης του κόστους δανεισμού της Ελλάδας αποδείχτηκαν λανθασμένες, για ποιο λόγο να αποδειχτούν σωστές οι πιο πρόσφατες;
θ) Τί θα συμβεί στην περίπτωση που οι τελευταίες πολιτικές εκτιμήσεις περί μείωσης του κόστους δανεισμού της Ελλάδας και επιστροφής στις αγορές κεφαλαίων το 2011 αποδειχθούν λανθασμένες; Που θα βρει χρήματα σε αυτήν την περίπτωση η χώρα και πώς θα αποφύγει την πτώχευση;ι) Κάθε χώρα που επιλέγει ένα σχέδιο για τη διάσωση της οικονομίας της πρέπει να έχει έτοιμο ένα εναλλακτικό σενάριο στην περίπτωση που τα πράγματα δεν εξελιχθούν όπως ελπίζει. Ποιο είναι το εναλλακτικό σενάριο στην περίπτωση της Ελλάδας;
κ) Γιατί η Ελλάδα προέβη σε περικοπή συντάξεων και μείωση μισθών αντί να λάβει μέτρα για την πάταξη των φαινομένων διαφθοράς που κοστίζουν, τουλάχιστον, 20 δις ευρώ ετησίως στη χώρα; Με ένα πρόγραμμα ουσιαστικό πρόγραμμα καταπολέμησης της διαφθοράς μέσα σε 5 χρόνια η Ελλάδα θα είχε εξοικονομήσει 100 δις ευρώ τα οποία θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει για την αποπληρωμή σημαντικού τμήματος του χρέους της.
λ) Γιατί η Ελλάδα αυξάνει τους φόρους φτάνοντας τους στο υψηλότερο επίπεδο στην Ευρώπη και διεκδικώντας παγκόσμια πρωτιά, όταν το επίπεδο δημόσιων υπηρεσιών είναι πολύ χαμηλότερο από το μέσο ευρωπαϊκό όρο;μ) Πώς είναι δυνατόν η Ελλάδα να ελπίζει σε έξοδο από την κρίση και σε οικονομική ανάκαμψη όταν όταν μέσα σε λίγους μήνες από τη λήψη των μέτρων ‘εξυγίανσης’ οι αριθμοί δείχνουν πως η οικονομία της έχει μπει στο αρνητικό τοπ 10 των χειρότερων οικονομιών μεταξύ των 50 πιο αναπτυγμένων κρατών του κόσμου;

Συμπεράσματα

Κάθε χώρα πρέπει να κάνει οτιδήποτε μπορεί για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των πολιτών της και της ίδιας. Μέχρι στιγμής στην υπόθεση ‘ελληνική κρίση’ τα στοιχεία δείχνουν ‘περίεργες’ ελληνικές αποφάσεις οι οποίες φαίνεται να εξυπηρετούν οποιονδήποτε άλλο πέραν από την Ελλάδα. Το πρόβλημα είναι διπλό καθώς όχι μόνο φαίνεται να έχουμε πάρει έναν δρόμο που βλάπτει σοβαρά την ελληνική οικονομία αλλά και μέσω αυτού αποποιούμαστε των μοναδικών πλεονεκτημάτων που μας είχαν απομείνει σε σχέση με τη διαχείριση της κρίσης χρέους. Έτσι, σε λίγο το μόνο που θα μένει θα είναι να προσευχηθούμε ότι όλα θα πάνε όπως ελπίζουν οι πολιτικοί γιατί αν αυτό δεν ισχύσει, όπως γίνεται συνήθως, τότε θα πρέπει να προετοιμαστούμε για πολλά χρόνια ταλαιπωρίας.Εναλλακτικά, η Ελλάδα μπορεί να πάρει την απόφαση να ασκήσει το δικαίωμα της για αλλαγή της νομοθεσίας που διέπει τις δανειακές της συμβάσεις και να προχωρήσει σε de facto αναδιάρθρωση του χρέους της ή να χρησιμοποιήσει αυτό της το δικαίωμα ως διαπραγματευτικό χαρτί ώστε να πείσει τους δανειστές της να προχωρήσουν σε ανταλλαγή παλαιών ομολόγων με νέα. Η επιλογή είναι στα χέρια της.Πάνος Παναγιώτου – Διευθυντής ΕΚΤΑ Πηγή: Σοφοκλέους 10
Read more: [infognomonpolitics.blogspot.com]

Εν Σέρραις: Ο ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΑ ΔΟΝΤΙΑ ΤΟΥ

Ρώσος σταρ ο υποψήφιος δήμαρχος Συκεών - Νεάπολης

Kάτοικος Μόσχας , Δημότης Αθηναίων , που δεν γνωριζει να ομιλεί την ελληνικήν !

Της Ζωγιας Kουταλιανου

«Η καρδιά του ομογενή που βρίσκεται χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από την πατρίδα του χτυπάει είκοσι φορές πιο γρήγορα για όσα συμβαίνουν εκεί. Γι' αυτό όταν σε καλούν να βοηθήσεις είναι ευτυχία και τιμή να το κάνεις, ειδικά στη δύσκολη κατάσταση που βρίσκεται η Ελλάδα».

Ποιος τα λέει αυτά; Ο Ευκλείδης Κιουρτζίδης, υποψήφιος δήμαρχος στον «καλλικράτειο» δήμο Συκεών - Νεάπολης, Θεσσαλονίκης -τον τρίτο μεγαλύτερο δήμο του πολεοδομικού συγκροτήματος-, που ήρθε από τη Μόσχα της Ρωσίας, όπου ζει και εργάζεται, για να συνδράμει την Ελλάδα σ' αυτή τη δύσκολη συγκυρία.

Ο υποψήφιος δήμαρχος δεν μιλάει ελληνικά, δεν γνωρίζει τα προβλήματα του δήμου Συκεών - Νεάπολης, όπως παραδέχεται, αλλά διαβεβαιώνει ότι τα γνωρίζουν οι συνεργάτες του και διεκδικεί την ψήφο των δημοτών.

Από τα παράδοξα των επικείμενων δημοτικών εκλογών ή μια μορφή αφύπνισης και απόπειρα εμπλοκής στα πολιτικά δρώμενα των εκατοντάδων χιλιάδων παλιννοστησάντων ομογενών από την πρώην Σοβιετική Ενωση;

Ο Ευκλείδης Κιουρτζiδης είναι ηθοποιός στην πρώην Σοβιετική Ενωση και στην Ελλάδα, την ιθαγένεια της οποίας απεκτησε το 1996 οπότε και κατέβηκε στη Θεσσαλονίκη.

Ιδια τα προβλήματα

Κατά την εξαγγελία της υποψηφιότητάς του ανέφερε πως μπορεί να μην είναι δημότης κανενός εκ των τεσσάρων δήμων (Συκεών, Νεάπολης, Πεύκων, Αγ. Παύλου) που συνθέτουν τον ενοποιημένο δήμο Συκεών - Νεάπολης, αλλά θα μεταδημοτεύσει σύντομα από τον Δήμο Αθηναίων, στα μητρώα του οποίου είναι εγγεγραμμένος.

Γνωρίζει ελάχιστα ελληνικά, αλλά όπως εξηγεί με τη βοήθεια της διερμηνέως του παρακολουθεί εντατικά μαθήματα στη Μόσχα έτσι ώστε νε ξεπεράσει το εμπόδιο της γλώσσας.

Ο 42χρονος ομογενής, που γεννήθηκε στην Τσάλκα της Γεωργίας, δεν είναι «ένας στον σωρό». Δημοφιλής ηθοποιός της μικρής και της μεγάλης οθόνης αλλά και του θεάτρου στην πρώην Σοβιετική Ενωση, είναι γνωστός ως ο «Αλ Πατσίνο της Ρωσίας» και ιδιαίτερα αγαπητός μεταξύ των ομογενών, οι οποίοι τον παρακολουθούν ανελλιπώς μέσω δορυφορικής τηλεόρασης.

Βραβευμένος τον Οκτώβριο του 2008 από τον πρόεδρο Πούτιν για την καλλιτεχνική δραστηριότητά του, διατηρεί άριστες σχέσεις με τον ομογενή βουλευτή κ. Ιβάν Σαββίδη και αναγκάστηκε, όπως λέει, να απορρίψει μια πρόταση για νέα παραγωγή στη Ρωσία, προκειμένου να θέσει υποψηφιότητα στον Δήμο Συκεών - Νεάπολης, όπου αρχικά εγκατασταθηκε, προτού κατέβει στην Αθήνα και επιστρέψει απο εκεί στη Μόσχα.

«Δεν θεωρώ πως αφήνω την καριέρα μου. Αν, όμως, ο λαός αποφασίσει να με εκλέξει, γιατί να μην το κάνω, ειδικά σ' αυτή την πολύ δύσκολη συγκυρία;» είπε στην «Κ».

Τι είναι όμως αυτό που θεωρεί πως θα προσφέρει ο «Αλ Πατσίνο της Ρωσίας» στον Δήμο Συκεών - Νεάπολης; Μπορεί ο ίδιος, ως δημότης Αθηναίων και κάτοικος Μόσχας, να μη γνωρίζει καν τα προβλήματα του Δήμου Συκεών - Νεάπολης, όπως παραδέχθηκε σε πρόσφατη συνέντευξή του, αλλά έτσι κι αλλιώς «τα προβλήματα της Θεσσαλονίκης δεν διαφέρουν από εκείνα της Μόσχας, του Λονδίνου, του Τόκιο και όλου του κόσμου».

«Δεν είμαι ο μόνος, πιστεύω, που υποστηρίζει ότι οι πολιτικοί έχουν απομακρυνθεί από τον λαό. Νομίζουν πως ο λαός είναι για να τους υπηρετεί, ενώ στην πραγματικότητα οι πολιτικοί πρέπει να υπηρετούν τον λαό», είπε στην «Κ» ο κ. Κιουρτζίδης, που έχει βραβευτεί από τη Ρωσική Εκκλησία για τη στήριξη που παρέχει σε φιλανθρωπικά ιδρύματα, γεγονός που, κατά τους συνεργάτες του, δέιχνει την ενασχόλησή του με τα κοινά.

Ο ίδιος ισχυρίζεται πως ως διάσημος ηθοποιός δεν θα μπορούσε ποτέ να τεθεί υπεράνω της κοινωνίας, κομμάτι της οποίας αισθάνεται όταν από τη σκηνή εκτίθεται ενώπιον χιλιάδων ανθρώπων.

Ομογενείς σε όλους τους δήμους

Ο εκλογικός συνδυασμός επικεφαλής του οποίου είναι ο κ. Ευκλείδης Κιουρτζίδης δεν έχει ακόμη πρόγραμμα, ψηφοδέλτιο, ούτε καν όνομα, αλλά όπως εξηγούν οι συνεργάτες του όλα αυτά τα μέτωπα θα αρχίσουν να κλείνουν από την ερχόμενη εβδομάδα.

Υπογραμμίζουν, ωστόσο, ότι δεν πρόκειται για μια αμιγώς ομογενειακή παράταξη, καθώς στις τάξεις των υποψήφιων συμβούλων θα συγκαταλέγονται και πολλά πρόσωπα από την Ελλάδα.

Η υποψηφιότητα του κ. Κιουρτζίδη, πάντως, προέκυψε έπειτα από πρόσκληση που του απηύθυνε η Ελληνορωσική Συμμαχία «Ενωμένη Ελλάδα», μια πανελλαδική πολιτική κίνηση, όπως τη χαρακτηρίζουν στελέχη της, που «κατεβάζει» υποψήφιους δημοτικούς συμβούλους σε όλους τους δήμους της χώρας, ως εκπροσώπους των Ελλήνων ομογενών από την πρώην Σοβιετική Ενωση.

«Η Συμμαχία δεν έχει πολιτικό χρώμα» επισημαίνουν σε όλους τους τόνους και προσθέτουν ότι στόχος της είναι να δώσουν οι ομογενείς το «παρών», διαδηλώνοντας πως δεν αποτελούν πολίτες δεύτερης κατηγορίας. Η έντονη παρουσία στη χώρα Ελλήνων της διασποράς με μεγάλη οικονομική επιφάνεια είναι σημαντική για τη στήριξη της Ελλάδας στην κρίση που περνάει.

Η υποψηφιότητα του κ. Κιουρτζίδη ξεχωρίζει από τις υπόλοιπες που προορίζονται για άλλους δημους της Ελλάδας μόνο στο ότι διεκδικεί τη δημαρχία και όχι απλώς τη θέση δημοτικού συμβούλου, αναφέρουν οι ίδιοι.

Το γεγονός πως ο ενοποιημένος δήμος Συκεών - Νεάπολης περιλαμβάνει περισσότερους από 12.000 ομογενείς -περίπου το 10% των δημοτών- δεν αποτελεί, κατά τους συνεργάτες του υποψήφιου δήμαρχου, την αιτία της επιλογής αυτής.

Γι' αυτό και ο κ. Ευκλείδης Κιουρτζίδης, που σχεδιάζει να περάσει το επόμενο διάστημα ταξιδεύοντας μεταξύ Μόσχας και Θεσσαλονίκης, σημείωσε πως κατέρχεται στον εκλογικό στίβο όχι για να αντιπαρατεθεί με τους αντιπάλους του, αλλά για να «κερδίσει τον λαό» και δηλώνει ότι δεν πρόκειται να εγκαταλείψει τον αγώνα.

Εν Σέρραις: OΚΤΩ ΑΜΕΙΛΙΚΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΓΕΩΡΓΙΟ Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

Η ΕΛΛΑΣ ΥΠΟ ΞΕΝΗ ΚΑΤΟΧΗ

Ένα πολύπλοκο έγκλημα, που ζητά απλές απαντήσεις.

Οι 8 ερωτήσεις,
που θα πρέπει να απαντήσει ο Πρωθυπουργός,
για να μην κατηγορηθεί για προδοσία.

Αποτελεί πλέον αναμφισβήτητο γεγονός ότι η υπογραφή του γνωστού μνημονίου και ο ασφυκτικός έλεγχος της πατρίδας μας από το ΔΝΤ μόνο με ξένη κατοχή μπορεί να συγκριθεί.
Στην πραγματικότητα η πατρίδα μας αυτήν τη στιγμή δεν είναι ελεύθερη. Υπάρχει συγκυβέρνηση με τους πιστωτές μας, οι οποίοι στο προσεχές διάστημα και λόγω των υποθηκών μας, θα είναι και επισήμως οι κατακτητές της πατρίδας μας. Η σημερινή κυβέρνηση υπέγραψε σύμφωνο κατοχής όμοιο με αυτό που είχε υπογράψει η κυβέρνηση Τσολάκογλου με τους Ναζί.

Το ερώτημα, που τίθεται, είναι πολύ απλό. Όλα αυτά προέκυψαν εξαιτίας των λαθών του ελληνικού λαού ή εξαιτίας των λαθών της πολιτικής του ηγεσίας;

Πώς φτάσαμε στην υπογραφή αυτής της ταπεινωτικής και εθνικά καταστροφικής συμφωνίας; Η υποταγή της Ελλάδας στο διεθνές κύκλωμα των τοκογλύφων ήταν αναπόφευκτο γεγονός ή κάποιοι πληρώθηκαν, για να μας οδηγήσουν σ' αυτήν; Από τη στιγμή που στο ΔΝΤ εγκλωβιστήκαμε εξαιτίας της αδυναμίας δανεισμού, πρέπει να γνωρίζουμε πώς φτάσαμε στο σημείο αυτό. Ρωτάμε ευθέως λοιπόν. Υπήρχε προδοσία, που μας οδήγησε στο ΔΝΤ;

Ο Γιώργος Παπανδρέου τι ακριβώς είναι;
Ηγέτης ελεύθερης χώρας ή νόμιμος διαχειριστής κατασχεθέντος περιουσιακού στοιχείου;

Ανώτατος πολιτικός παράγοντας μιας ελεύθερης χώρας ή μέσος πολιτικός παράγοντας της Παγκόσμιας Διακυβέρνησης;
Πρωθυπουργός των Ελλήνων ή Εισπράκτορας των Τοκογλύφων;
Για να μην υπάρχουν απορίες πάνω σε τόσο βασικά θέματα, θέτουμε δημοσίως τις παρακάτω απλές ερωτήσεις-προβληματισμούς.

1) Γνώριζε ή δεν γνώριζε την πραγματική κατάσταση της οικονομίας, όταν "έβλεπε" παντού χρήματα;

(Υπάρχει δήλωση του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας, με την οποία μας βεβαιώνει ο ίδιος πως ήταν πλήρως ενημερωμένος ο τότε αρχηγός της αντιπολίτευσης και με τα "ψέματα" εκλεγμένος σημερινός Πρωθυπουργός.)

2) Πότε και γιατί έδωσε την εντολή σε κρατικούς υπαλλήλους να "καταμετρηθεί" και στη συνέχεια να "αποτιμηθεί" η δημόσια περιουσία;

(Πριν ή μετά του προβλήματος της αδυναμίας δανεισμού; Αν την έδωσε μετά τη συνθήκη "συνεργασίας" με το ΔΝΤ, δικαιολογείται υποτίθεται, λόγω της αδυναμίας δανεισμού και την ανάγκη για υποθήκευση δημόσιας περιουσίας. Αν την έδωσε πριν, δεν δικαιολογείται και άρα κάτι γνώριζε, το οποίο αγνοούσαμε εμείς. Αποδεικνύεται εμμέσως με αυτόν τρόπο ότι στην πραγματικότητα μας οδήγησε ο ίδιος στην αδυναμία δανεισμού πολύ πριν υπάρξει τέτοια αδυναμία. Μας οδήγησε ο ίδιος στο ΔΝΤ, πριν μας οδηγήσουν εκεί οι αδυναμίες μας.)

3) Πότε και γιατί δήλωσε για πρώτη φορά ότι η Ελλάδα θα χάσει ένα μέρος της εθνικής της κυριαρχίας; Τι γνώριζε και το οποίο όλοι εμείς οι υπόλοιποι αγνοούσαμε;

(Πότε έκανε αυτές τις δηλώσεις; Όταν "έβλεπε" ακόμα χρήματα και άρα πριν καταφύγουμε στο ΔΝΤ ή μετά από αυτό; Έχει σημασία αυτό, γιατί δεν είχε λόγο να το κάνει πριν υπάρξει το πρόβλημα. Δεν είπε κάτι τέτοιο ο Πρωθυπουργός της Πορτογαλίας ή της Ιρλανδίας, που βρίσκονται σε ανάλογη κατάσταση και άρα δεν είχε λόγο να το πει και ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας. Η δήλωσή του ήταν "προφητεία" ή μήπως "γλώσσα λανθάνουσα...", που αποκάλυπτε γνώσεις ύποπτων και μυστικών μεθοδεύσεων;)

4) Γνώριζε ή δεν γνώριζε ότι στην Τράπεζα της Ελλάδας κάποιοι ξεκίνησαν "παιχνίδια" με τα ελληνικά ομόλογα την ημέρα που ο ίδιος "νίκησε" στις εκλογές;

(Υπάρχει σχετική ερώτηση στη Βουλή της Βάσως Παπανδρέου. Πήγαν οι Εισαγγελείς να ελέγξουν τις φοβερές καταγγελίες; Τιμωρήθηκαν κάποιοι υπάλληλοι σε περίπτωση που αποδειχθεί ότι έκαναν επίτηδες τις εγκληματικές αλλαγές; Εντοπίστηκαν αυτοί, οι οποίοι έπαιξαν με τα ελληνικά ομόλογα; Βρέθηκαν αυτοί, οι οποίοι θησαύρισαν από την ελληνική καταστροφή; Πόσα χρήματα κέρδισαν "ελέω εξουσίας" οι κερδοσκόποι; Γιατί διατηρεί στη θέση του τον Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας; Μήπως αλληλοεκβιάζονται στα πλαίσια της συνενοχής;)

5) Τι ακριβώς συζήτησε και γιατί συναντήθηκε μυστικά με τον Διευθύνοντα Σύμβουλο της τοκογλυφικής Goldman Sachs;

(Αποκαλύφθηκε στον τύπο η συνάντηση του "Πεντελικού", αλλά όχι και τα όσα ειπώθηκαν σ' αυτήν. Γιατί μπορεί να συναντιέται σε ένα ξενοδοχείο ένας πρωθυπουργός με έναν από τους δανειστές της χώρας μας; Είναι "φίλος" ο Έλληνας πρωθυπουργός με μια εταιρεία, με την οποία το κράτος μπορεί να έχει δικαστικές διαφορές; Είναι "φίλος" ο Έλληνας πρωθυπουργός με αυτήν την εταιρεία, που μας "έφαγε" 300 εκ. Ευρώ, για να "καλύψει" και άρα να "μαγειρέψει" τα δημοσιονομικά μας στοιχεία για 1 δις χρέους; Είναι "φίλος" ο Έλληνας πρωθυπουργός με έναν τοκογλύφο, από αυτούς που "ρήμαξαν" την Ελλάδα;)

6) Γιατί στις αρχές του χρόνου αρνήθηκε να πάρει ομόλογα, όταν του δίνονταν με χαμηλά speads πριν τις ραγδαίες εξελίξεις, που μας οδήγησαν στην αδυναμία δανεισμού;

(Υπάρχουν τα στοιχεία, τα οποία αποδεικνύουν ότι μπορούσαμε να καλύψουμε τις ανάγκες δανεισμού για το κρίσιμο διάστημα. Η ελληνική κυβέρνηση μπορούσε να πάρει τα χρήματα που χρειαζόταν, για να "βγάλει" σχεδόν όλη τη χρονιά. Να εξασφαλίσει τα χρήματα με τους όρους που τα έπαιρναν και όλα τα υπόλοιπα κράτη, τα οποία βρίσκονταν στην ίδια περίπου κατάσταση με την Ελλάδα. Να τα εξασφαλίσει χωρίς υποθήκες, μνημόνια και μαζικά εγκλήματα κατά των εργαζόμενων και των συνταξιούχων. Ποιος και γιατί αποφάσισε να γίνει μικρός δανεισμός; Ποιος αξιωματούχος είχε "έμπνευση" ότι προφανώς θα πάνε καλύτερα τα πράγματα, ώστε ο επόμενος δανεισμός να είναι φτηνότερος;)

7) "Φούσκωσε" ή όχι το δημόσιο "έλλειμμα", επιβαρύνοντας ακόμα πιο πολύ την κατάσταση στο θέμα του δανεισμού, σπρώχνοντας στην πραγματικότητα ο ίδιος τη χώρα στην "αγκαλιά" του ΔΝΤ;

(Υπάρχουν καταγγελίες της αντιπολίτευσης, οι οποίες βέβαια γίνονται για μικροκομματικές σκοπιμότητες, αλλά δεν παύουν να περιγράφουν μια αλήθεια. Μια τραγική αλήθεια, εφόσον το "έλλειμμα" του κρατικού προϋπολογισμού ήταν στην πραγματικότητα το "άλλοθι" των κερδοσκόπων, για να μας σπρώξουν στο ΔΝΤ. Στους περισσότερους οικονομικούς δείκτες υπερέχουμε πολλών άλλων κρατών, τα οποία εξακολουθούν και δανείζονται απρόσκοπτα από τις αγορές.)

8) Από πότε συζητούσαν μεταξύ τους τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ τη "λύση" του ΔΝΤ;

(Υπάρχει δημόσια δήλωση του υφυπουργού οικονομικών, που μας επιβεβαιώνει ότι κάτι τέτοιοι υπήρχε στο "τραπέζι" των συζητήσεων πολύ πριν τεθεί σε όλους εμάς ως ενδεχόμενο. Κάποιοι κυβερνητικοί το συζητούσαν μεταξύ τους πολύ πριν "αποφασίσει" ο γνωστός "σκληροτράχηλος" Πρωθυπουργός να βάλει το "πιστόλι στο τραπέζι". Πολύ πριν το πάρει —άραγε επίτηδες;— και πυροβολήσει με αυτό τον ελληνικό λαό.)

Αυτά όλα τα "λάθη" και οι "παραλείψεις" του Έλληνα Πρωθυπουργού δεν ήταν αυτά, που μας οδήγησαν στην αδυναμία δανεισμού και από εκεί στην αγκαλιά του ΔΝΤ;

Είναι πλέον σίγουρο ότι στο ΔΝΤ δεν μας οδήγησε η άσχημη οικονομική μας κατάσταση. Δεν μας οδήγησε όπως δεν οδήγησε εκεί την Πορτογαλία ή την Ιρλανδία μια ανάλογη οικονομική κατάσταση. Στο ΔΝΤ μας οδήγησε ο Παπανδρέου με τα "λάθη" και τις "παραλήψεις" του. Με τα "λάθη", τα οποία έγιναν σε πολύ κατάλληλο χρόνο, για να οδηγήσουν στο ολέθριο αποτέλεσμα. Η ελληνική δικαιοσύνη δεν έχει καθήκον να δει αν πρέπει ή δεν πρέπει να υπάρχουν τα εισαγωγικά στις έννοιες "λάθος" και "παράληψη", εφόσον μιλάμε για μια τεράστια εθνική καταστροφή;

Αυτά τα "λάθη" δεν μας οδήγησαν στη σημερινή οικονομική "κατοχή" του ΔΝΤ; Μια "κατοχή", την οποία απέφυγαν άλλα κράτη, τα οποία βρίσκονται στην ίδια και χειρότερη με εμάς κατάσταση;
Φέρει ευθύνες ο Πρωθυπουργός γι' αυτήν την "υποθήκευση" της πατρίδας μας;
Φέρει ευθύνες ο Πρωθυπουργός για τη μελλοντική λεηλασία της πατρίδας μας;
Φέρει ευθύνες ο Πρωθυπουργός για τη "δολοφονία" των συνταξιούχων της πατρίδας μας;

Όλα αυτά τα έκανε από βλακεία ή μήπως εκτελούσε πληρωμένο "συμβόλαιο" θανάτου εις βάρος του ελληνικού λαού;

Όταν υπάρχουν απτές και αδιάσειστες αποδείξεις πως γνώριζε την ακριβή οικονομική κατάσταση της χώρας πριν τις εκλογές, δεν μπορεί σε καμία περίπτωση και με καμία λογική να εξηγηθεί ο προεκλογικός του λόγος. Δεν υπάρχει λογική στο να φέρεται κάποιος "αυτοκτονικά", υποσχόμενος στους πάντες τα πάντα, μόνο και μόνο για να καθίσει για λίγες ημέρες στην πρωθυπουργική "καρέκλα". Άρα; Άρα κάτι άλλο θα είχε στο μυαλό του, διεκδικώντας με αυτόν τον τρόπο την εξουσία. Κάποιο προσωπικό κέρδος θ' αναζητούσε από την εκ των δεδομένων αποτυχημένη πρωθυπουργική θητεία.

Την εκ των δεδομένων αποτυχημένη, εφόσον στηριζόταν σε δεδομένα τα οποία δεν ίσχυαν και άρα ήταν μαθηματικά βέβαιον ότι δεν θα μπορούσε να εκπληρώσει τις υποσχέσεις του. Την εις γνώση του μία και μοναδική θητεία, εφόσον ο ίδιος μας ανακοίνωσε ότι θα κάνει ό,τι είναι να κάνει, χωρίς να τον ενδιαφέρει αν δεν θα ξαναγίνει πρωθυπουργός, πράγμα πρωτοφανές για τα ελληνικά δεδομένα.
Κατάλαβε ο αναγνώστης τι λέμε; Ο Παπανδρέου γνώριζε το "ύψος" της κατάστασης πριν "βουτήξει" στο "κενό", παρασέρνοντας το ελληνικό κράτος στην καταστροφή.

Πρέπει να δώσει εξηγήσεις, γιατί τα πράγματα, τα οποία είδαμε να συμβαίνουν, είναι και φαίνονται ανεξήγητα. Ποιος θα ρίσκαρε να ξεφτιλισθεί τόσο πολύ για μια τόσο ταπεινωτική και άδοξη πρωθυπουργική θητεία, αν δεν είχε άλλους στόχους στο μυαλό του; Ποιος θα ρίσκαρε να γίνει το πιο μισητό πρόσωπο στην ελληνική κοινωνία για ψήγματα δόξας μέσα από μια "κλεμμένη" νίκη; Ποιος θα έπαιρνε την προσωπική ευθύνη να περάσει ένα τέτοιο "μνημόνιο" εθνικής υποταγής μέσα από τη Βουλή με απλή κοινοβουλευτική πλειοψηφία;

Γιατί να πάρει ένας νέος πρωθυπουργός ένα τόσο τεράστιο προσωπικό ρίσκο για μια κατάσταση, η οποία —σύμφωνα με τα λεγόμενά του— ήταν αναπόφευκτη και άρα θα μπορούσε να τη "μοιραστεί";

Γιατί να πάρει ένας νόμιμα εκλεγμένος πρωθυπουργός την απόφαση να κάνει συνταγματικό έγκλημα, για μια κατάσταση για την οποία δεν ευθύνεται ο ίδιος; Η βλακεία δεν δικαιολογεί τίποτε σ' αυτήν την περίπτωση …ακόμα κι αν αναφερόμαστε στον Giorgo. Άρα τι αναζητούμε; Το προσωπικό κέρδος. Κάτι κέρδισε ο Γιωργάκης από αυτήν την "άδοξη" θητεία του και αυτό το κέρδος μάλλον είναι πολύ μεγάλο. Κάτι κέρδισε η οικογένειά του, για να ρισκάρει το τέλος της "βασιλείας" της στην Ελλάδα με αυτήν τη θητεία. Κάτι πολύ μεγάλο. Δισεκατομμύρια μεγάλο.

Ήταν τυχαίο, που ανακοίνωσε την είσοδό μας στο ΔΝΤ από το Καστελόριζο;

Στην πιο δύσκολη ώρα για τον ελληνικό λαό ποια ήταν η επείγουσα δουλειά του Πρωθυπουργού, ώστε να βρεθεί στο ακριτικό νησί; Γιατί δεν βρισκόταν ο ίδιος ως πρόσωπο ανάμεσα στη μεγάλη μάζα του ελληνικού λαού και άρα στην Πρωτεύουσα και επέλεξε να βρίσκεται σε ένα απομονωμένο νησί ανάμεσα σε λίγους αγαθούς και αδύναμους γέροντες, οι οποίοι από ευγένεια και μόνον θα έσπευδαν να τον χαιρετήσουν;
Στην πιο δύσκολη ώρα για έναν Πρωθυπουργό —και η οποία είναι η ανακοίνωση μιας εθνικής καταστροφής— γιατί επέλεξε ο Παπανδρέου να μην βρίσκεται ανάμεσα στη μεγάλη μάζα των συνεργατών του και επέλεξε τη "μοναξιά" του Καστελόριζου;
Στην πιο επείγουσα και συναισθηματικά φορτισμένη ώρα για έναν πολιτικό ηγέτη, γιατί επέλεξε τη μαγνητοσκοπημένη "κονσέρβα", για να κάνει την ανακοίνωσή του;

Γιατί λοιπόν ο Έλληνας Πρωθυπουργός επέλεξε να κάνει την πιο θλιβερή ανακοίνωση της μεταπολεμικής μας ιστορίας από το Καστελόριζο;

Μήπως φοβόταν τη βίαιη αντίδραση του λαού και ήθελε —μέσω της τεχνολογίας— να εξασφαλίσει χρόνο για την ασφαλή διαφυγή του; Μήπως θυμόταν τον παππού του, που σε ανάλογη —προδοτική και ανθελληνική— κατάσταση έκλαιγε και κρυβόταν στα ξενοδοχεία, για ν' αποφύγει την αντίδραση του ελληνικού λαού; Αυτό φοβήθηκε και ο Γιώργος και δεν ήθελε να επαναληφθεί η ίδια οικογενειακή ιστορία; Μήπως υπήρχε σχέδιο διαφυγής από εκεί; Μήπως την ώρα που "έτρωγε" ο λαός την "κονσέρβα", ο ίδιος και οι συνεργάτες του είχαν επιβιβαστεί σε σκάφη με αναμμένες μηχανές έτοιμα να αποπλεύσουν προς Ανατολάς; Πού θα πήγαινε τελικά; Στην Τουρκία των "φίλων" του ή στο Ισραήλ των "συμπατριωτών" του; Πόση ώρα απέχει το Ισραήλ από το Καστελόριζο με ταχύπλοο;

Υπάρχει Δικαιοσύνη στην Ελλάδα; Τους δικαστικούς θα τους βλέπουμε να επεμβαίνουν μόνον όταν απειλούνται οι μισθοί και τα επιδόματά τους; Τώρα δεν πρέπει να επέμβουν, που απειλείται η πατρίδα μας; Τώρα δεν πρέπει να επέμβουν, όταν είναι οφθαλμοφανές ότι υπάρχουν "σκοτεινά" σημεία σε μια πολύ επικίνδυνη εθνική κατάσταση; Δεν χρειάζεται να κάνουν ακραία πράγματα. Να κάνουν αυτά για τα οποία πληρώνονται να κάνουν. Να διερευνήσουν την υπόθεση. Να διερευνήσουν τα αίτια, που οδηγηθήκαμε στην υποταγή στο ΔΝΤ. Δεν είναι δυνατόν σε έναν υπερχρεωμένο δυτικό κόσμο μόνον η Ελλάδα να αντιμετωπίστηκε σαν "Μπανανία". Οδηγηθήκαμε εκεί τυχαία και από λάθη ή μήπως κάποιοι ηγέτες μας, τους οποίους εμπιστευτήκαμε, μας πρόδωσαν και μας οδήγησαν εκεί εκ του πονηρού και βέβαια με το αζημίωτο;

Αυτήν τη στιγμή η πατρίδα μας βρίσκεται στην κυριολεξία υπό ξένη κατοχή και ό,τι αυτό συνεπάγεται. Ξένοι άνθρωποι αποφασίζουν για τις συντάξεις και τους μισθούς των Ελλήνων. Κάποιος τους έφερε όλους αυτούς εδώ και τους έδωσε τέτοια δικαιώματα. Ξένοι άνθρωποι συνάπτουν δάνεια στο όνομα των Ελλήνων και εξοφλούν τοκογλύφους για παράνομες πράξεις. Κάποιος τους έδωσε το δικαίωμα της "υπογραφής", για να δεσμεύουν σε μακροχρόνιες επώδυνες υποχρεώσεις τον ελληνικό λαό. Ξένοι άνθρωποι καταμετρούν, αποτιμούν και διεκδικούν εθνική δημόσια περιουσία. Κάποιος τους έδωσε το νομικό δικαίωμα να το κάνουν αυτό.

Ας καλέσει ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου τον Πρωθυπουργό, για να του ζητήσει εξηγήσεις για το πώς φτάσαμε στην ξένη "κατοχή". Ας τον καλέσει και ας του θέσει τα παραπάνω ερωτήματα, τα οποία "εξηγούν" με εντελώς διαφορετικό τρόπο από αυτόν που ισχυρίζεται η κυβέρνηση για το πώς φτάσαμε σ' αυτήν την ξένη κατοχή.

Ας του ζητήσει ν' ανοίξει οικειοθελώς τους δικούς του τραπεζικούς λογαριασμούς, αλλά και αυτούς της οικογένειάς του. Μέχρι πότε οι Έλληνες πολιτικοί θ' απολαμβάνουν την απόλυτη ασυλία; Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ κλήθηκε για εξηγήσεις στη δικαιοσύνη για μια ασήμαντη Λεβίνσκι. Ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας δεν πρέπει να κληθεί, όταν υπάρχουν σοβαρές υπόνοιες για μεγάλα εθνικά εγκλήματα;
Όλα αυτά είναι ερωτήματα, τα οποία πρέπει να απαντηθούν από αυτόν, ο οποίος μπορεί να δώσει απαντήσεις και αυτός είναι μόνον ο Γιωργάκης. Ο ελληνικός λαός θα "περιμένει". Είναι πολύ θυμωμένος με όλους και δεν θα "περιμένει" για πολύ. Ας το γνωρίζουν αυτό όλες οι μορφές εξουσίας, γιατί κανείς δεν είναι αμέτοχος με το μέγα έγκλημα που συντελέστηκε εις βάρος του. Σύντομα θα ξεσπάσει αυτός ο λαός και αλίμονο σ' αυτόν που θα βρεθεί να κάνει το λάθος πράγμα τη λάθος ώρα. Αλίμονο στους "Εφιάλτες" αυτού του λαού.

Τραϊανού Παναγιώτης
Αρχηγός του ΕΑΜ.Β’

Εν Σέρραις: ΚΚΕ -ΛΑΟΣ : ΠΒΣ ΠΡΟΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΛΑΟ ΣΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ

Normal 0 false false false EL X-NONE X-NONE MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

Ασφαλιστικό "Λοβέρδου".

ΚΚΕ και ΛΑΟΣ στον απόλυτο εξευτελισμό τους.

Να τους χαιρόμαστε τους αυτόκλητους "προστάτες"

των εθνικών και κοινωνικών δικαίων μας.

Οι ΠΑΠΑ-ΚΑΡΑ-ΓΚΙΟΖΗΔΕΣ του ασφαλιστικού.

Ζούμε σε καιρούς δύσκολους και επικίνδυνους. Επικίνδυνους για όλους. Ακόμα και γι' αυτούς, που συνιστούν κίνδυνο για όλους τους υπολοίπους. Ακόμα και για τα κόμματα που μας προδίδουν —τόσο ως εργαζόμενους όσο και ως Έλληνες—. Ο χρόνος "τρέχει" με υπερβολικές ταχύτητες και αυτό τους απειλεί, εφόσον τους αποκαλύπτει. Μιλάμε για ανθρώπους καραγκιόζηδες. Μιλάμε για φασίστες, οι οποίοι μπήκαν στη Βουλή της Δημοκρατίας και την "αρρώστησαν". Μιλάμε κανονικά για χαφιεδομάγαζα επαγγελματιών, τα οποίοι εκτελούν "συμβόλαια" για μαζικά κοινωνικά εγκλήματα. Μιλάμε κανονικά για "πατερίτσες" του εγκληματικού και προδοτικού δικομματισμού. Μιλάμε για τα φασιστικά άκρα, τα οποία μπαίνουν στη Βουλή ως ΚΚΕ και ΛΑΟΣ.

Το ΚΚΕ "παραμυθιάζει" τον κόσμο για τους φιλεργατικούς τους αγώνες και ταυτόχρονα έκανε "πλάτες" στο ΠΑΣΟΚ στο πιο εγκληματικό και αντεργατικό νομοσχέδιο όλων των εποχών. Κάνει αυτό, που πάντα έκανε. Επιμένει μέχρι τέλους να "δουλεύει" τον κόσμο υπέρ της εξουσίας που το πληρώνει αδρά. Διευκόλυνε το ΠΑΣΟΚ στη Βουλή και ταυτόχρονα καλούσε τον κόσμο σε διαμαρτυρία στους δρόμους υπό τις σημαίες του ΠΑΜΕ. Ήθελε να πάει στο "τζάμπα" να καταψηφίσει το νομοσχέδιο "επί της αρχής", για να έχει το "άλλοθι" να φωνάζει στους δρόμους, αλλά ταυτόχρονα δήλωνε ότι θα απέχει από τη Βουλή την ημέρα της συζήτησης επί των άρθρων του νομοσχεδίου.

Αυτό το έκανε, γιατί δεν ήθελε να δημιουργήσει πραγματικό πρόβλημα στο ΠΑΣΟΚ, θέτοντας θέμα ονομαστικής ψηφοφορίας. Δεν ήθελε να δημιουργήσει πρόβλημα στα κοινά αφεντικά, που έχει με το ΠΑΣΟΚ …Στο ΔΝΤ, τη Λέσχη Μπίλντεμπεργκ, τον ευεργέτη Μητσοτάκη ή τον χορηγό Σόρος. Επέλεξε να την "κοπανήσει" από τη Βουλή, για να μην "πιεστεί" από εξωτερικούς παράγοντες, προκειμένου να θέσει ζήτημα ονομαστικής ψηφοφορίας και στεναχωρήσει τα αφεντικά και ευεργέτες του. Διέθετε τη βουλευτική δύναμη να θέσει τέτοιο αίτημα και αυτό "αρνήθηκε" να κάνει, ανακοινώνοντάς την αποχή του από τη Βουλή την ημέρα της ψήφισης του νομοσχεδίου.

Οι επαγγελματίες "εργατέμποροι" ήθελαν να "την κάνουν" με ελαφρά πηδηματάκια από τον "στίβο", όπου θα έπρεπε να αγωνιστούν υπέρ των εργατών. Οι πλούσιοι και βολεμένοι χαφιέδες του Περισσού ήθελαν να εξασφαλίσουν για μια ακόμα φορά καί την "πίτα" ολόκληρη καί τον σκύλο" χορτάτο …ή έτσι τουλάχιστον νόμισαν, όπως θα δούμε παρακάτω.

Το ίδιο πρόβλημα με τους χαφιέδες του Περισσού είχε και ο χαφιές του Μητσοτάκη. Εξαιτίας αυτού του πραγματικά "δολοφονικού" νομοσχεδίου, δεν ήταν μόνον οι "εργατέμποροι" σε δύσκολη θέση, αλλά και οι "ελλαδέμποροι". Απλά στην περίπτωση αυτήν δεν αναζητούμε μόνον το προδοτικό, αλλά και το γελοίο του πράγματος. Αυτό συμβαίνει, γιατί ο ίδιος ο Καρατζαφέρης είναι ιδιόμορφος. Ο παντελώς αγράμματος Καρατζαφέρης έχει μια ναπολεόντεια αντίληψη για τον εαυτό του και αυτό τον κάνει να φαίνεται συχνά-πυκνά καραγκιόζης. Νομίζει ότι μπορεί να λύσει όλα τα προβλήματα με "πατέντες" και εξυπνάδες, τις οποίες μόνον αυτός αντιλαμβάνεται σαν τέτοιες. Νομίζει ότι με την "καπατσοσύνη" και τα "πτυχία" του πεζοδρομίου μπορεί να τα κάνει όλα.

Από αυτό το σημείο ξεκινάει ο διαρκής εξευτελισμός του, που τον καθιστά μια χοντρή γραφική φιγούρα σε ένα άθλιο πολιτικό σκηνικό. Δεν καταλαβαίνει ότι με αυτές τις γνώσεις το μόνο που κατάφερε στη ζωή του ήταν να γίνει γαλατάς και όλα τα υπόλοιπα τα κατάφερε με τις γνώσεις του Μητσοτάκη. Γι' αυτόν τον λόγο και εκτίθεται. Εκτίθεται, όπως εκτέθηκε με το ΔΝΤ και τις "συμβουλές" που δήθεν έδωσε στον Παπανδρέου.

Ο ίδιος το είπε άλλωστε δημοσίως —προφανώς για να μην χάσει τα "δικαιώματα"— ότι το ΔΝΤ είναι "σχέδιο Καρατζαφέρη". Αυτή η ξεφτίλα δεν είναι πρωτοφανής. Εκτίθεται διαρκώς, όπως εκτέθηκε με το πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης, της φορολογίας των ακινήτων, του επαναπατρισμού κεφαλαίων, της νομιμοποίησης "μαύρων" κεφαλαίων, των αυθαιρέτων, της συγκυβέρνησης των εθνικών μας "πατερούληδων" κλπ..

Μέσα σ' αυτά τα πλαίσια "εξυπνάδας", δεν μπορούσε ο "Μέγας" Καρατζαφέρης ν' αποδεχθεί ότι θα έπρεπε ο ίδιος και το κόμμα του να κάνουν τα ίδια πράγματα με το ΚΚΕ της κακόμοιρης Αλέκας. Δεν ήθελε να την "κοπανήσει" από τη Βουλή ο γενναίος μποντιμπιλντεράς. Δεν ήταν φουκαριάρα κοντοΑλέκα ο αυτοδίδακτος "Ναπολέοντας". Δεν ήθελε να φανεί "ρίψασπις". Θα παρέμενε στον "στίβο", αλλά θα εξασφάλιζε ένα "άλλοθι" νομιμότητας, για να μην αγωνιστεί. Επειδή ήταν "έξυπνος", σκέφτηκε το εξής "πρωτότυπο": Το κόμμα του δεν θα την "κοπανούσε" από τη Βουλή, όπως οι χαφιέδες του Περισσού, αλλά θα "αυτοτραυματιζόταν". Μιλάμε για σκέψη "Θουκυδίδη". Αφού βοήθησε —όταν έπρεπε— το ΠΑΣΟΚ να περάσει το "μνημόνιο" του ΔΝΤ από τη Βουλή, στη συνέχεια —και εκ του ασφαλούς— θα παρίστανε τον "αντιστασιακό" για έναν νόμο, ο οποίος προκύπτει απευθείας από το μνημόνιο …Από το μνημόνιο, το οποίο ο ίδιος ψήφισε.

Τι ήθελε να κάνει ο "Μέγας" Καρατζαφέρης για ν' αποφύγει τον "ύφαλο" της ψήφισης του ασφαλιστικού νομοσχεδίου; Θα το καταψήφιζε κι αυτός "επί της αρχής" …και άρα "τζάμπα". Χωρίς κόστος για τον ίδιο και χωρίς να δημιουργεί πραγματικό πρόβλημα στο ΠΑΣΟΚ. Όπως όμως και το ΚΚΕ έτσι κι αυτός δεν ήθελε να δημιουργήσει πρόβλημα στο ΠΑΣΟΚ, θέτοντας θέμα ονομαστικής ψηφοφορίας στη συζήτηση επί των άρθρων αυτού του νομοσχεδίου. Τι έκανε; Έστειλε "διακοπές" έναν βουλευτή του. Γιατί; Για να μην συμπληρώνει τους απαραίτητους βουλευτές, ώστε να θέσει το επικίνδυνο "αίτημα" της ονομαστικής ψηφοφορίας.

Σε μια από τις πιο κρίσιμες στιγμές της κοινοβουλευτικής μας Δημοκρατίας, ένας "πατριώτης" βουλευτής του ΛΑΟΣ θα έλλειπε για "ψώνια" στο εξωτερικό και αυτό θα δημιουργούσε πρόβλημα στο κόμμα του. Μέγα και αξεπέραστο πρόβλημα. Ο "γαλατάς" θα ήθελε να δώσει "γάλα" στον λαό, αλλά δεν θα μπορούσε, γιατί θα ήταν σπασμένη η "κουτάλα". "Ήθελε" …αλλά δεν "μπορούσε" ο "δημοκράτης" να βοηθήσει τους συνταξιούχους. Δυστυχώς ήταν "τραυματισμένο" το ΛΑΟΣ.

Δυστυχώς όμως γι' αυτούς ακόμα περισσότερο, γιατί δεν τους ευνοούν οι συγκυρίες και έτσι δεν απέφυγαν την ξεφτίλα.

Από τη ΝΔ τούς ήρθε η ζημιά. Τη ΝΔ του Σαμαρά, την οποία ο Καρατζαφέρης έπρεπε να την "προσέχει" περισσότερο, γιατί ήταν θέμα χρόνου να τον εκθέσει, ώστε να τον εκδικηθεί. Όταν τη χτυπάς αλύπητα μαζί με τον "Ντοροπατέρα" αφεντικό σου, θα πρέπει να γνωρίζεις ότι δεν σε παίρνει να κάνεις παιχνίδια, τα οποία έχουν ανάγκη την ανοχή των συμπαιχτών σου, για να έρθουν σε αίσιο πέρας. Σε τέτοιες περιπτώσεις έχεις ανάγκη την ανοχή και τη σιωπή των συνενόχων. Ο κόσμος μπορεί από άγνοια να μην καταλαβαίνει πάντα τι κάνεις, αλλά αυτό δεν ισχύει για τους "συμπρωταγωνιστές" σου.

Από τη στιγμή που παίζεις επικοινωνιακά παιχνίδια, πρέπει να είσαι σίγουρος ότι έχεις εξασφαλισμένη τη "σιωπή" των υπολοίπων. Πρέπει να είσαι σίγουρος για τις σχέσεις σου με τους "συμπρωταγωνιστές" σου. Ειδικά με τους ισχυρότερους απ' αυτούς, εφόσον αυτοί γνωρίζουν πάντα πότε πρέπει και πότε δεν πρέπει να κάνουν κινήσεις. Η ΝΔ, ως ισχυρός παράγοντας της Βουλής, γνώριζε αν θα περάσει ή δεν θα περάσει το εγκληματικό νομοσχέδιο, είτε με μυστική είτε με ονομαστική ψηφοφορία. Άρα είχε την άνεση να παίζει παιχνίδια και άρα να "σιωπά" ή να "φωνάζει" κατά βούληση. Αυτό ήταν που δεν γνώριζε το ΛΑΟΣ. Αυτήν τη "σιωπή" της ΝΔ δεν την είχε εξασφαλισμένη το ΛΑΟΣ και γι' αυτόν τον λόγο την "πάτησε". "Δυστυχώς" μαζί του —και εξαιτίας του— την "πάτησε" και το ΚΚΕ.

Τι έκανε η ΝΔ; Το εξής απλό. Κράτησε τα χαρτιά της "κλειστά" μέχρι τέλους. Δεν πήρε πάνω της την ευθύνη, για να ζητήσει από νωρίς ονομαστική ψηφοφορία. Δεν πήρε πάνω της την ευθύνη, για ν' απαλλάξει τους "μικρούς" από το βάρος της ευθύνης αυτής. Περίμενε μέχρι να εκπνεύσουν οι χρονικές προθεσμίες, προκειμένου να τους εκθέσει. Σ' αυτό το χρονικό διάστημα αναγκαστικά η προσοχή του κόσμου πήγε στους "μικρούς", οι οποίοι κατά κανόνα "φωνάζουν" περισσότερο και θα έπρεπε αυτήν τη φορά να δείξουν στον λαό ότι εννοούν αυτά τα οποία λένε. Ο νόμος της Βουλής τούς έδινε τη δυνατότητα να επιφέρουν ένα καλό "χτύπημα" στον "κακό" δικομματισμό, που δήθεν "πολεμούν". Απλά πράγματα και σχετικά "φτηνά" για τα μικρά κόμματα.

Έτσι κι αλλιώς οι "μικροί" σε τέτοια δύσκολα θέματα στηρίζονται, για να εισπράξουν πολιτικά κέρδη. Σε θέματα, τα οποία δεν ευνοούν τα μεγάλα κόμματα για σπέκουλα. Σε θέματα, στα οποία εξ’ αρχής οι μικροί είναι χαμένοι και κανένας δεν θα τους κατηγορήσει για την ήττα τους. Σε θέματα, όπου αγωνίζονται για το θεαθήναι περισσότερο, παρά για την ουσία. Σε θέματα, τα οποία "μονοδρομούνται" από τους "μεγάλους" και περνούν πάντα από τη Βουλή, όσο μεγάλο κι αν είναι το πολιτικό κόστος. Ένα τέτοιο θέμα δρομολογημένο και εξ’ αρχής "σφραγισμένο" ήταν και το ασφαλιστικό.

Δικαιωματικά —και εκ παραδόσεως λοιπόν— ο κόσμος αυτούς τους "μικρούς" έβλεπε σαν εστίες κάποιας στοιχειώδους αντίστασης και όχι τους "μεγάλους". Λογικό είναι αυτό. Ο κόσμος έχει λιγότερες απαιτήσεις από ένα κόμμα όπως η ΝΔ, το οποίο είναι ένα κόμμα εξουσίας και άρα έχει λιγότερες δυνατότητες να λέει ό,τι θέλει, χωρίς αυτό να συνεπάγεται υποχρεώσεις και άρα να έχει κόστος. Όταν υπάρχει πιθανότητα να κυβερνήσεις, προσέχεις πάντα τι λες, γιατί θα κριθείς γι' αυτά. Οι μικροί ποτέ δεν είχαν τέτοιο πρόβλημα.

Για τον κόσμο λοιπόν ήταν "εύκολο" να πάνε αυτοί οι "μικροί" και να θέσουν θέμα ονομαστικής ψηφοφορίας. Όμως, οι "μικροί" αποδείχθηκαν "ελάχιστοι" και δεν άντεξαν το βάρος. Δεν γνώριζαν τι συμβαίνει μέσα στα δύο μεγάλα κόμματα και φοβήθηκαν να πάρουν την ευθύνη, που μπορεί να δημιουργούσε προβλήματα στα μεγάλα "αφεντικά". Ήταν πολύ αδύναμοι να πάρουν την ευθύνη να μην περάσει το νομοσχέδιο από δικές τους ενέργειες και να "πέσει" η κυβέρνηση εξαιτίας τους. Σε μια τέτοια περίπτωση θα θύμωναν πολύ τα "αφεντικά" μαζί τους. Θα θύμωναν τα "αφεντικά" του Μητσοτάκη και θα τους έπαιρνε όλους τους "μικρούς" ο διάολος. Μαζί και τον Μητσοτάκη.

Εκεί τους εξέθεσε η ΝΔ. Η ΝΔ ήταν αυτή, που τελικά κατέθεσε το αίτημα για την ονομαστική ψηφοφορία. Το κατέθεσε, όχι γιατί είχε αγωνία για την τύχη των συντάξεων των φτωχών, αλλά γιατί αυτό είναι το παιχνίδι του δικομματισμού. Όταν ο ένας μεγάλος φθείρεται, ο άλλος πρέπει να εισπράττει τη φθορά, για να μην τη διεκδικούν κάποιοι άλλοι τρίτοι. Γελούσαν και χαριεντίζονταν μεταξύ τους ΠΑΣΟΚΟΙ και ΝΕΟΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ στη Βουλή κατά την ψήφιση του νομοσχεδίου. Γελούσαν, γιατί γνωρίζουν το παιχνίδι του δικομματισμού.

Εκ του ασφαλούς το παίζουν, εφόσον έχουν κοινά συμφέροντα και γνωρίζει ο ένας τι ανάγκες έχει ο άλλος. Γνωρίζουν ως "μεγάλοι" αυτά, τα οποία δεν γνωρίζουν οι "μικροί". Όταν ο ένας παριστάνει τον "κακό", ο άλλος θα πρέπει να παριστάνει τον "καλό" για να μην χαλάει το παιχνίδι. Απλά ο Σαμαράς στην περίπτωση αυτήν είχε έναν επιπλέον λόγο να παίξει αυτό το παιχνίδι. Είχε λόγο να το παίξει λίγο διαφορετικά, προφανώς για να μπερδέψει κάποιους και να τους εκθέσει. Τον χτυπά καθημερινά ο Μητσοτάκης με τον Καρατζαφέρη και περίμενε κι αυτός την ευκαιρία για ν' ανταποδώσει.

Περίμενε μέχρι τελευταία στιγμή να δει τι θα κάνουν οι φασίστες του ΛΑΟΣ του Καρατζαφέρη, για να τους εκθέσει στα μάτια του ελληνικού λαού. Αυτό έγινε. Ο Σαμαράς καθυστέρησε και ο Μητσοτάκης αναγκαστικά αποφάσισε για τους "μικρούς", χωρίς να έχει πλήρη γνώση των δεδομένων. Μόλις οι φασίστες αποκάλυψαν τις προθέσεις τους, ήρθε η ΝΔ και τους "άδειασε" καί τους δύο, καταθέτοντας η ίδια το αίτημα για ονομαστική ψηφοφορία. Το διαφορετικό, το οποίο προκύπτει εξαιτίας του Σαμαρά, έχει σχέση με τον χρόνο που γίνονταν οι κινήσεις της ΝΔ. Ο Σαμαράς, για λόγους μικροκομματικών συμφερόντων, ήταν πιθανό —αλλά όχι σίγουρο— ότι θα μπορούσε να θέσει θέμα ονομαστικής ψηφοφορίας. Για λόγους όμως προσωπικών συμφερόντων το έθεσε την απόλυτα τελευταία στιγμή. Αυτό δεν γνώριζε το ΛΑΟΣ του Μητσοτάκη …και την "πάτησε".

"Δυστυχώς" όμως για το φασιστικό κύκλωμα δεν την πάτησε μόνον το ΛΑΟΣ. Υπήρχαν και παράπλευρα "θύματα" και τέτοιο ήταν το ΚΚΕ. Το ΚΚΕ από "καραμπόλα" της δεξιάς "Πολυκατοικίας" την πάτησε εξίσου. Έγινε το "βατράχι", που το πάτησαν τα "βόδια" της Δεξιάς, τα οποία μάλωναν στον "βάλτο" της Βουλής. Το θέμα είναι ότι, εξαιτίας της ενέργειας της ΝΔ, αποκαλύφθηκαν για μία ακόμα φορά καί οι δύο φασιστικές "πατερίτσες" του δικομματισμού. Στην "εκπνοή" του χρόνου ο ένας πήγε να την "κοπανήσει" και ο άλλος πιάστηκε να "αυτοτραυματίζεται".

Το αποτέλεσμα ήταν ο απόλυτος εξευτελισμός των χαφιέδων. Ο απόλυτος εξευτελισμός του παρακράτους του Μητσοτάκη. Το ΚΚΕ αναγκάστηκε να επιστρέψει στη Βουλή σαν βρεγμένη "γάτα", για να δώσει τον "αγώνα" του σαν "ουρά" της ΝΔ και το ΛΑΟΣ αναγκαστικά έκανε την ανάγκη φιλοτιμία, κάνοντας άλλη μία "κωλοτούμπα". Αυτή δεν είναι Βουλή. Αυτό είναι το "τσίρκο" της κωλοτούμπας. Πλήρης εξευτελισμός των φασιστών "υπαλλήλων" της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ.

Να τους βλέπει ο κόσμος που τους ψήφισε και να τους χαίρεται. Την επόμενη φορά, που θα τους πλησιάσουν, για να τους πουν τα "λόγια τα μεγάλα" και να τους πάρουν την ψήφο τους, να θυμούνται τι έγινε την ημέρα που ψηφίστηκε το "δολοφονικό" ασφαλιστικό νομοσχέδιο. Να θυμούνται ποιος τους έφαγε τις συντάξεις. Να θυμούνται ποιος τους έφαγε τις εισφορές μιας ολόκληρης ζωής, για να τους δώσει επίδομα "απορίας". Να θυμούνται ποιος τους ζητάει την ψήφο τους, για ν' "αγωνιστεί" εναντίον του δικομματισμού και των μεγάλων συμφερόντων. Αυτά πρέπει να γνωρίζει ο κόσμος, γιατί σύντομα θα κληθεί και πάλι να πάρει σοβαρές αποφάσεις.

Τραϊανού Παναγιώτης

Αρχηγός του ΕΑΜ.Β’

Εν Σέρραις: Η ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΧΡΕΟΥΣ : AΠO ΤΟΥΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΥΣ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ

ΡΟΝΑΛΝΤ ΓΙΑΝΣΕΝ Ελλάδα - ΔΝΤ: Ποιος σώζει ποιον

«Η παρέμβαση του ευαγούς ιδρύματος αποτελεί κίνδυνο για τους λαούς όλης της Ευρώπης» εκτιμά ο ολλανδός οικονομολόγος Γ. ΤΣΙΑΡΑΣ | Κυριακή 1 Αυγούστου 2010

Τρεις μήνες μετά την υπογραφή του μνημονίου με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και την Κομισιόν, ακόμη και οι... φύσει αισιόδοξοι Ελληνες έχουν πια συνειδητοποιήσει τι εστί βερίκοκο και γιατί το Ταμείο- το βασικό χρηματοπιστωτικό εργαλείο του Μπρέτον Γουντς και της Συναίνεσης της Ουάσιγκτον- έχει αποκτήσει την κακή φήμη που το συνοδεύει σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του κόσμου. Τι λένε όμως οι ξένοι αναλυτές για το πρώτο τρίμηνο του ΔΝΤ στη χώρα μας;

Σε μια πολύ ενδιαφέρουσα αναφορά για λογαριασμό του αμερικανικού think tank CΕΡR (Κέντρο Οικονομικών και Πολιτικών Ερευνών) με τίτλο «Η Ελλάδα και το ΔΝΤ:Ποιος σώζει ποιον;» ο γνωστός ολλανδός οικονομολόγος Ρόναλντ Γιάνσεν (ένας άνθρωπος που έχει δουλέψει χρόνια στις μεγαλύτερες τράπεζες του κόσμου, όπως η Μerrill Lynch και η Cargill Ιnvestor Services, και ξέρει πολύ καλά πώς παίζεται το χρηματοπιστωτικό «παιχνίδι», όπως φαίνεται και από τις συχνές παρουσίες του στην τηλεόραση του Βloomberg) εξετάζει σε βάθος το ελληνικό πιστωτικό δράμα προκειμένου να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η παρέμβαση του ευαγούς ιδρύματος του Ντομινίκ Στρος-Καν όχι μόνο δεν θα σώσει την Ελλάδα αλλά αποτελεί κίνδυνο για τους λαούς ολόκληρης της Ευρώπης.

Ο Γιάνσεν είναι άνθρωπος της αγοράς, υπεράνω κάθε υποψίας για φιλεργατικές, πόσω μάλλον...«αριστερές» ιδέες. Στη σημερινή συγκυρία αυτό κάνει τις απόψεις του ακόμη πιο ενδιαφέρουσες.

Θα έχουν θυσιαστεί

Τι λέει; «Σε τρία χρόνια από σήμερα η Ελλάδα θα κληθεί να αντιμετωπίσει ακόμη μεγαλύτερα ελλείμματα, ενώ η απασχόληση και η οικονομική ανάπτυξη θα έχουν θυσιαστεί.Το μόνο που θα αλλάξει με το πακέτο διάσωσης είναι η ιδιοκτησία του χρέους.

Το ελληνικό χρέος στην ουσία μεταβιβάζεται από τους ισολογισμούς των τραπεζών στους προϋπολογισμούς των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων- και ο πραγματικός στόχος της επιχείρησης είναι η διάσωση των ευρωπαϊκών τραπεζών... από την πιθανότητα μιας ελληνικής χρεοκοπίας» γράφει χαρακτηριστικά στην εισαγωγή του.

Επειτα από μια σύντομη αναδρομή στο ιστορικό της κρίσης- όπου τονίζονται τα μεγάλα δημοσιονομικά λάθη των κυβερνήσεων της τελευταίας δεκαετίας, τα «μαγειρέματα» της Στατιστικής και τα τεράστια επικοινωνιακά σφάλματα της παρούσας κυβέρνησης από τον Οκτώβριο του 2009 και μετά που οδήγησαν σε «διαδοχικά κύματα κερδοσκοπίας», στέρησαν τη χώρα από κάθε δυνατότητα δανεισμού και ουσιαστικά την οδήγησαν δεμένη χειροπόδαρα στο μνημόνιοο Γιάνσεν μπαίνει στο «ζουμί» αναλύοντας διεξοδικά το βαρύτατο τίμημα που καλείται να πληρώσει ο ελληνικός λαός για την υποτιθέμενη «διάσωσή» του.

Καταλήγει ότι βασικός στόχος του προγράμματος προσαρμογής είναι η ταχύτατη εξάλειψη του πρωτογενούς ελλείμματος μέσω των ήδη γνωστών, ασφυκτικών για μεγάλες μάζες του πληθυσμού μέτρων αλλά και όσων έρχονται. «Τα μόνα ελλείμματα που θα επιτραπεί στην Ελλάδα να δημιουργήσει τα επόμενα χρόνια θα είναι αυτά που θα οδεύουν κατευθείαν στην πληρωμή των τόκων και χρεολυσίων» καταλήγει.

Ο Γιάνσεν χρησιμοποιεί τις προβλέψεις του ίδιου του Ταμείου για το κοντινό μέλλον (συρρίκνωση του ΑΕΠ 4% εφέτος και 2,6% του χρόνου και «χλωμή» επιστροφή στην ανάπτυξη το 2012) για να συμπεράνει πως ακόμη και αν επαληθευτούν- κάτι που ο ίδιος θεωρεί απίθανο, καθώς εκτιμά ότι το ΔΝΤ υποτιμά το μέγεθος της ύφεσης που θα επιφέρουν τα μέτρα που επιβάλλει- η Ελλάδα δεν θα φτάσει στα επίπεδα του ΑΕΠ που είχε το 2008 ούτε το 2015!

Αντίθετα, θεωρεί ρεαλιστικές, αν όχι και «νερωμένες» προς τα κάτω, τις προβλέψεις του Ταμείου για έκρηξη της ανεργίας πέρα από το 14% ως το 2013, ενώ σημειώνει με ιδιαίτερη έμφαση την αναμενόμενη εκτόξευση του δημοσίου ελλείμματος ακόμη και πέρα από το 145% (το νούμερο που προβλέπει το ΔΝΤ για το 2014) από 115% πέρυσι και 99% πρόπερσι, καθώς το ονομαστικό χρέος θα αυξάνεται ενώ το ονομαστικό ΑΕΠ θα μειώνεται ή στην καλύτερη περίπτωση (που ο ίδιος αμφισβητεί) θα αυξάνεται με πολύ αργούς ρυθμούς.

Ακόμη και το 2020, αν όλα πάνε σύμφωνα με τους υπολογισμούς του Ταμείου, το δημόσιο χρέος θα υπερβαίνει το 120%! Κοντολογίς, η μακροπρόθεσμη «μηχανική του χρέους», όπως την αποκαλεί ο Γιάνσεν, είναι εξαιρετικά δυσοίωνη για τη χώρα μας, ακόμη και αν επιβεβαιωθούν τα πιο αισιόδοξα σενάρια. Πόσω μάλλον που, με βάση τα ως τώρα συμφωνηθέντα, η Ελλάδα καλείται από το 2014 και μετά να επιστρέψει στις αγορές και να δανειστεί λεφτά για να αποπληρώσει, εκτός από τα υπάρχοντα χρέη της, και τα 110 δισ. ευρώ του πακέτου σωτηρίας- ένα πρόσθετο χρέος που αντιστοιχεί στο 40% του σημερινού ΑΕΠ της.

Και συνεχίζει: «Ακόμη κι αν οι αγορές συχνά λειτουργούν με παράλογους τρόπους, κατανοούν άριστα τη βασική αρχή ότι για να ξεπληρώσεις τα χρέη σου πρέπει να έχεις αρκετά έσοδα. Κατανοούν επίσης ότι μια πολιτική μείωσης των ελλειμμάτων μπορεί να είναι αυτοκαταστροφική· πως οι αρνητικές επιδράσεις της περικοπής των ελλειμμάτων στην οικονομική δραστηριότητα μπορεί να οδηγήσουν στη μείωση των φορολογικών εσόδων και να σπρώξουν την οικονομία σε μακρόχρονη στασιμότητα, ιδίως σε συνάρτηση με τον αποπληθωρισμό. Οι αγορές έχουν δίκιο να φοβούνται καθώς η Ελλάδα, ως μέλος της ευρωζώνης, δεν διαθέτει δρόμο διαφυγής μέσω υποτίμησης ή χαλάρωσης της νομισματικής πολιτικής».

«ΠΟΙΟΣ ΣΩΖΕΙ , ΠΟΙΟΝ ;»

«Για τι και για τη διάσωση ποιου μιλάμε;» διερωτάται. Για να απαντήσει αμέσως:

«Ο σκοπός του πακέτου διάσωσης είναι η μεταβίβαση χρέους από τις (κυρίως ιδιωτικές) τράπεζες σε δημόσια χέρια.

Τα 110 δισ. ευρώ που δίνονται στην Ελλάδα από το ΔΝΤ και τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις θα χρησιμοποιηθούν κυρίως για την αποπληρωμή των τραπεζών και των θεσμικών επενδυτών που κατέχουν σήμερα τα ελληνικά χρεόγραφα.

Τράπεζες, ασφαλιστικές και Ταμεία θα είναι οι αληθινοί ωφελημένοιαφού η πιθανότητα μιας ελληνικής στάσης πληρωμών έχει απομακρυνθεί».

Διαβάστε περισσότερα: [www.tovima.gr]

Εν Σέρραις: EΝΣΤΑΣΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΑΛΛΟΔΑΠΩΝ ΣΤΙΣ ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

Τρίτη, 10 Αυγούστου 2010

Ένσταση κατά εγγραφής αλλοδαπού στους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους των Δημοτικών Εκλογών
[syntagmagr.blogspot.com]

Μια άλλη διαδικασία, που λαμβάνει χώρα σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις & σε όλα τα επίπεδα είναι η διαδικασία των ενστάσεων, όπου κάθε εκλογέας & καθόσον αφορά τις δημοτικές εκλογές στα πλαίσια του Δήμου του δικαιούται να προσβάλλει την καταχώρηση στους εκλογικούς καταλόγους άλλων εκλογέων μεταξύ αυτών & αλλοδαπών. Για 1 δεκαήμερο τον Αύγουστο & αντίστοιχα 1 δεκαήμερο το Σεπτέμβριο (το πρώτο κάθε μηνός, που αρχίζει από την ημερομηνία ανάρτησης - O N. 2623/1998 δίνει περιθώριο 15 ημερών για την κατάθεση ενστάσεων από την ανάρτηση, αλλά καλό είναι να την κάνουμε στο δεκαήμερο, όπως ορίζουν τα Προεδρικά Διατάγματα. Το αναφέρω για έσχατες περιπτώσεις, όπου το Πρωτοδικείο απορρίψει ένσταση λόγω παρέλευσης προθεσμίας, οπότε μπορούμε να επιχειρηματολογήσουμε στις προτάσεις μας υπέρ του Νόμου) τοιχοκολλούνται στα δημοτικά καταστήματα οι κατάλογοι των ειδικών εκλογικών καταλόγων των αλλοδαπών, που όλοι οι Δημότες μπορούν να προσβάλλουν με ένσταση την εγγραφή τους. Στο Δήμο Αθηναίων αναρτήθηκαν στις 04.08.2010, πράγμα που σημαίνει, ότι θα εξακολουθούν να είναι αναρτημένοι καθ' όλη τη διάρκεια αυτής της εβδομάδας. Οι ενστάσεις πρωτοκολλούνται στο Δήμο & αποστέλλονται στο Πολυμελές Πρωτοδικείο της έδρας του Δήμου, όπου εκδικάζονται εντός μηνός. Παρακάτω, υπόδειγμα της ένστασης, που πρωτοκόλλησα στο Δήμο μου:

ΈΝΣΤΑΣΗ
(ά1 Ν.2623/1998, ά17 ΠΔ 351/2003 & ΠΔ 96/2007, ά19 Ν.3838/2010)
Αναγράφουμε ονοματεπώνυμο & διεύθυνση μας σύμφωνα με άρθρο 17 ΠΔ 351/2003 & 96/2007 & πατρώνυμο συμπληρωματικά σύμφωνα με άρθρο 118 Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας

Προς τον κ. Δήμαρχο Αθηναίων,
Όπως τη διαβιβάσει αρμοδίως στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών
(Διαδικασία της Εκούσιας Δικαιοδοσίας)

ΚΑΤΑ

Της εγγραφής στη σελίδα () του ειδικού εκλογικού καταλόγου Ν. 3838/2010 με ημερομηνία 03.08.2010, που αναρτήθηκε στο Δημοτικό Κατάστημα στις 04.08.2010 του παρακάτω προσώπου (παραθέτω όλα τα στοιχεία, που αναφέρει ο κατάλογος σχετικά):
Αναγράφουμε τουλάχιστον ονοματεπώνυμο & αύξοντα αριθμό (α/α) εγγραφής του αλλοδαπού εναντίον του οποίου στρεφόμαστε σύμφωνα με άρθρο 17 ΠΔ 351/2003 & 96/2007
___________________________________________________________

Επειδή έχω έννομο συμφέρον ως Δημότης Αθηναίων (αριθμός οικογενειακής μερίδας δημοτολογίου ) & εκλογέας ως ενήλικας Έλληνας πολίτης με πλήρη πολιτικά δικαιώματα

ΖΗΤΩ

τη διαγραφή του ανωτέρω αλλοδαπού από τον εκλογικό κατάλογο των Δημοτικών Εκλογών, διότι ο Νόμος 3838/2010 (ΦΕΚ Α’ 49) Σύγχρονες διατάξεις για την Ελληνική Ιθαγένεια και την πολιτική συμμετοχή ομογενών & νομίμως διαμενόντων μεταναστών και άλλες ρυθμίσεις, η εκτελεστική του Εγκύκλιος 6 με Αριθ. Πρωτ. 24592/07.05.2010 Άσκηση του δικαιώματος του εκλέγειν και εκλέγεσθαι από τους ομογενείς και τους νομίμως διαμένοντες υπηκόους τρίτων χωρών για την ανάδειξη των αιρετών οργάνων της πρωτοβάθμιας τοπικής αυτοδιοίκησης & κάθε άλλη συναφής πράξη, που οδήγησε στην εγγραφή του ανωτέρω αλλοδαπού στον εκλογικό κατάλογο των Δημοτικών Εκλογών είναι αντισυνταγματική & παράνομη για τους ακόλουθους ειδικούς & συγκεκριμένους λόγους, που αποδεικνύονται με τους παρατιθέμενους ισχυρισμούς:

1. Σύγκρουση Δικαιώματος Εκλέγειν & Εκλέγεσθαι σε αλλοδαπούς
(Άρθρα 14 & 17 Ν. 3838/2010 & σελίδες 3-5 Εγκυκλίου) & Εγγραφής στους Ειδικούς εκλογικούς καταλόγους (Άρθρα 15-16 & 18-21 Ν. 3838/2010 & σελίδες 6-18 Εγκυκλίου. Σύμφωνα με την υπ’ αριθμόν 29982/31.05.2010 Υπουργική Απόφαση (Υ.Α.) Παράταση προθεσμίας εγγραφής στους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους των ομογενών και των νομίμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών για την ανάδειξη των αιρετών οργάνων της πρωτοβάθμιας τοπικής αυτοδιοίκησης (ΦΕΚ Β’ 754/01.06.2010) παρατάθηκε η προθεσμία εγγραφής στους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους των αλλοδαπών έως 31.08.2010) με το Ενιαίο των Πολιτικών Δικαιωμάτων, όπως αναγνωρίζεται από την Ποινική Νομοθεσία

Ποινικός Κώδικας (Π.Κ.)
Στο άρθρο 63 Π.Κ. ως προς τα αποτελέσματα αποστέρησης των πολιτικών δικαιωμάτων ως παρεπόμενη ποινή, αναφέρονται λεπτομερώς εκείνες οι ιδιότητες, που απονέμονται μόνο στον πολίτη & όχι στον οποιοδήποτε άνθρωπο μερικές εκ των οποίων είναι:

- δημόσια, δημοτικά ή κοινοτικά αξιώματα
- δημοτικές ή κοινοτικές θέσεις
- να ψηφίζει & να εκλέγεται στις πολιτικές, δημοτικές ή κοινοτικές εκλογές

Οι αλλοδαποί εκλογείς, που εγγράφονται στους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους, εξασφαλίζουν το δικαίωμα του εκλέγεσθαι ως δημοτικοί, διαμερισματικοί & τοπικοί σύμβουλοι σύμφωνα με το άρθρο 17 του Ν. 3838/2010 κατά παράβαση του ενιαίου των πολιτικών δικαιωμάτων του Π.Κ., αφού ψηφίζουν σε δημοτικές ή κοινοτικές εκλογές χωρίς να έχουν δικαίωμα σε πολιτικές (Βουλευτικές & Ευρωεκλογές) & εκλέγονται σε δημοτικά ή κοινοτικά αξιώματα, χωρίς να είναι πολίτες για να έχουν πρόσβαση σε άσκηση δημόσιας εξουσίας

2. Παραβίαση άρθρων 1 παρ.2, 28 παρ.1 & 52 Συντάγματος

Άρθρο 52
Η ελεύθερη και ανόθευτη εκδήλωση της λαϊκής θέλησης, ως έκφραση της λαϊκής κυριαρχίας, τελεί υπό την εγγύηση όλων των λειτουργών της Πολιτείας, που έχουν υποχρέωση να τη διασφαλίζουν σε κάθε περίπτωση. Νόμος ορίζει τις ποινικές κυρώσεις κατά των παραβατών της διάταξης αυτής.
Παραβιάζουν το άρθρο 1 παρ. 2 του Συντάγματος Θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία & το άρθρο 52, που εγγυάται τη λαϊκή θέληση, που εκφράζεται κυρίαρχα μέσα από το θεσμό των εκλογών την στιγμή που μόνο μία κατηγορία για την εγγραφή στους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους (ιδιότητα του επί μακρόν διαμένοντος, άρθρο 14, παρ. 3, περίπτωση γ) Ν. 3838/2010 & σελίδα 4 της Εγκυκλίου 6) καλύπτεται από 642.905 αλλοδαπούς – πάνω από το 6% του εκλογικού σώματος (άρθρο ΕΚΛΟΓΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ ΑΠΟ 643.000 ΑΛΛΟΔΑΠΟΥΣ του Γιώργου Φράγκου, εφημερίδα ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ ΤΥΠΟΣ, 04.02.2010 με επίσημα στοιχεία Υπουργείου Εσωτερικών)

Άρθρο 28 παρ.1
Οι γενικά παραδεδεγμένοι κανόνες του διεθνούς δικαίου, καθώς & οι διεθνείς συμβάσεις, από την επικύρωση τους με νόμο & τη θέση τους σε ισχύ σύμφωνα με τους όρους καθεμιάς, αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του εσωτερικού ελληνικού δικαίου & υπερισχύουν από κάθε άλλη αντίθετη διάταξη νόμου. Η εφαρμογή των κανόνων του διεθνούς δικαίου & των διεθνών συμβάσεων στους αλλοδαπούς τελεί πάντοτε υπό τον όρο της αμοιβαιότητας.

Σημειώνεται όσον αφορά την παραβίαση του άρθρου 28 παρ.1 του Συντάγματος, ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοτικό Δίκαιο κατοχυρώνει το δικαίωμα του εκλέγειν & εκλέγεσθαι μόνο για τους υπηκόους χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.) στις εκλογές Τοπικής Αυτοδιοίκησης & όχι τρίτων χωρών, όπως προβλέπουν ο παράνομος & αντισυνταγματικός Νόμος & οι εκτελεστές του πράξεις. Το Ευρωπαϊκό Κοινοτικό Δίκαιο είναι σε εναρμόνιση με το Ελληνικό Σύνταγμα, διότι τηρεί τον όρο της αμοιβαιότητας εκλέγειν & εκλέγεσθαι των υπηκόων χωρών Ε.Ε. στην Ελλάδα με το αντίστοιχο δικαίωμα των Ελλήνων στις 26 χώρες της Ε.Ε., πράγμα που δε διασφαλίζει ο εν λόγω Νόμος 3838/2010 & οι εκτελεστές του πράξεις, διότι δεν έχουν υπογραφεί αντίστοιχα διεθνείς συμβάσεις με τρίτες χώρες πλην Ε.Ε. για την απονομή εκλέγειν & εκλέγεσθαι σε Έλληνες πολίτες.

3. Ο Νόμος 3838/2010, δεν είναι ειδικός σύμφωνα με το άρθρο 4 παρ. 4 του Συντάγματος ούτε εμπίπτει στα ανθρώπινα δικαιώματα σύμφωνα με το άρθρο 5 παρ. 2 του Συντάγματος

Μόνο Έλληνες πολίτες είναι δεκτοί σε όλες τις δημόσιες λειτουργίες, εκτός από τις εξαιρέσεις που εισάγονται με ειδικούς νόμους (άρθρο 4, παρ. 4)

Κατά τη κρατούσα άποψη δημόσια λειτουργία υφίσταται σε κάθε θέση που συνεπάγεται συμμετοχή στην άσκηση δημόσιας εξουσίας
(ενδεικτικά, σελ. 157 επ. με περαιτέρω παραπομπές, Κ. Χρυσόγονος «Ατομικά & Κοινωνικά Δικαιώματα», 2η έκδοση, Αθήνα 2002). Οι Ο.Τ.Α. είναι φορείς δημόσιας εξουσίας & ως εκ τούτου τα δικαιώματα εκλέγειν & εκλέγεσθαι σε αυτούς επιφυλάσσονται κατά κανόνα μόνο σε Έλληνες πολίτες.

Η Επίκουρη Καθηγήτρια Συγκριτικού Δημοσίου Δικαίου στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Νέδα Κανελλοπούλου παρατηρεί σχετικά σε άρθρο της Τίθεται ζήτημα αντισυνταγματικότητας στην εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ στις 24.01.2010:
“Δημόσια λειτουργία ενυπάρχει σε κάθε θέση που συνεπάγεται συμμετοχή στην άσκηση δημόσιας εξουσίας. Οι οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης πρώτου βαθμού ασκούν δημόσια εξουσία. Έτσι, τα δικαιώματα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι στην πρωτοβάθμια τοπική αυτοδιοίκηση αποτελούν αναμφισβήτητα συμμετοχή στην άσκηση δημόσιας λειτουργίας. Επιφυλάσσονται επομένως από το Σύνταγμα μόνο στους Ελληνες πολίτες. Αυτό ισχύει όχι μόνο για το δικαίωμα του εκλέγεσθαι αλλά και για το δικαίωμα του εκλέγειν, που έχει αναμφισβήτητα θεσμική λειτουργικά διάσταση.”

Ο Νόμος 3838/2010 στον οποίο εδράζει το περιεχόμενο της Εγκυκλίου 6 δεν είναι ειδικός, διότι αφενός καθιερώνει γενικές & ευρείες εξαιρέσεις (εκατοντάδες χιλιάδες αλλοδαπών εκλογέων) & όχι συγκεκριμένες. Η εξαίρεση δεν πρέπει να αναφέρεται ούτε σε γενική ούτε σε ευρεία κατηγορία προσώπων (βιβλιογραφία ως ανωτέρω) καταλύοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο, όπως η εν προκειμένω εγκύκλιος τη λαϊκή κυριαρχία (άρθρο 1, παρ. 2 Συντάγματος)

Η κυρία Κανελλοπούλου παρατηρεί σχετικά (από το παραπάνω άρθρο):
για να είναι «ειδικός» ο νόμος, πρέπει η κατηγορία των προσώπων στα οποία αναφέρεται η εξαίρεση να μην είναι ούτε γενική ούτε ευρεία. Πληροί την προϋπόθεση αυτή το νομοσχέδιο; Ασφαλώς όχι.

Το Ελληνικό Σύνταγμα στο άρθρο 5 παρ.2 προστατεύει τα ατομικά δικαιώματα των αλλοδαπών σε συμφωνία με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (Ε.Σ.Δ.Α.)

Όλοι όσοι βρίσκονται στην Ελληνική Επικράτεια απολαμβάνουν την απόλυτη προστασία της ζωής, της τιμής & της ελευθερίας τους, χωρίς διάκριση εθνικότητας, φυλής, γλώσσας & θρησκευτικών ή πολιτικών πεποιθήσεων (άρθρο 5, παρ. 2)

Σε αυτά τα δικαιώματα όμως δεν υπάγονται, τα δικαιώματα πολιτικής συμμετοχής, όπως π.χ. το δικαίωμα εκλέγειν & εκλέγεσθαι, η άσκηση των οποίων κατοχυρώνεται με βάση το Σύνταγμα – κατά την κρατούσα άποψη – στους Έλληνες πολίτες (σελ. 393 επ. με περαιτέρω παραπομπές, Κ. Μαυριάς «Συνταγματικό Δίκαιο», 2η έκδοση, 2002)

4. Αντισυνταγματικός ο Νόμος με το άρθρο 29 παρ. 1 του Συντάγματος

Έλληνες πολίτες που έχουν το εκλογικό δικαίωμα, μπορούν ελεύθερα να ιδρύουν & να συμμετέχουν σε πολιτικά κόμματα, που η οργάνωση & η δράση τους οφείλει να εξυπηρετεί την ελεύθερη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος.

Είναι δεδομένο, ότι χωρίς αυτό το δικαίωμα, που απολαμβάνουν μόνο Έλληνες πολίτες, δε νοείται & οποιαδήποτε συμμετοχή σε εκλογές πρωτοβάθμιας τοπικής αυτοδιοίκησης (σελ. 388 επ. βιβλιογραφίας ως ανωτέρω)

Ο Καθηγητής Δημήτρης Τσάτσος στο Συνταγματικό του Δίκαιο (τόμος Γ΄, Θεμελιώδη Δικαιώματα, 1988, σελ. 164 -165) παίρνει σαφώς θέση υπέρ της αντισυνταγματικότητας του δικαιώματος ψήφου των μεταναστών στις εκλογές της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, όπως φαίνεται & από το σχετικό απόσπασμα: «Ο Γ. Βλάχος (σ. 59-60), βασιζόμενος στη διατύπωση του άρθρου 102 § 2 που δεν μνημονεύει την ιδιότητα του “Έλληνα πολίτη” ως προϋπόθεση άσκησης του εκλογικού δικαιώματος στο επίπεδο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, δέχεται πως φορέας αυτού του δικαιώματος είναι & ο αλλοδαπός. Αντίθετα, εμείς πιστεύουμε πως το Σύνταγμα & αυτό το δικαίωμα το επεφύλαξε μόνο στους Έλληνες πολίτες»… «αυτό προκύπτει και από το άρθρο 29 § 1 του Συντάγματος (δικαίωμα ίδρυσης και συμμετοχής σε πολιτικά κόμματα) που ρητά ισχύει μόνο για τους Έλληνες πολίτες»… διότι «συμμετοχή στις δημοτικές εκλογές έξω από την αντιπαράθεση των πολιτικών κομμάτων μόνο θεωρητικά είναι νοητή στην Ελλάδα & μόνο στη βάση της παραγνώρισης της πολιτικής πραγματικότητας»… «Η αναγνώριση τέτοιων δικαιωμάτων στους αλλοδαπούς προϋποθέτει συνταγματική μεταβολή. Τελικά, η συνταγματική μεταβολή, που θα ήταν αναγκαία για την αναγνώριση ενός τέτοιου δικαιώματος για τους αλλοδαπούς, δεν συντελέσθηκε. Η σχετική συζήτηση, όμως, έκανε πολύ ορατή τη σχέση του ρόλου που το Σύνταγμα αναγνωρίζει στον άνθρωπο που μετέχει στις κοινωνικοπολιτικές διαδικασίες με τον πραγματικό ρόλο που ο άνθρωπος διαδραματίζει στις οικονομικές διαδικασίες ενός κοινωνικού συνόλου».

Στο άρθρο της η κυρία Κανελλοπούλου αναφέρει, ότι γεννιούνται προφανή ζητήματα αντισυνταγματικότητας επειδή στην αναθεώρηση του 2008 δεν αναθεωρήθηκε τελικά, αν & προτάθηκε για αναθεώρηση, το άρθρο 102, παρ. 2…Άλλωστε, δεν είναι τυχαίο ότι στην προηγούμενη αναθεώρηση η ψήφος των μεταναστών στην πρωτοβάθμια αυτοδιοίκηση είχε προταθεί να εισαχθεί με ρητή συνταγματική διάταξη και από τα δύο μεγάλα κόμματα.

Επισυνάπτω σχετικά τα άρθρα των εφημερίδων ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ ΤΥΠΟΣ [adesmeytos.gr] & ΤΟ ΒΗΜΑ [www.tovima.gr] (σελίδες 2 συνολικά) όπως αναφέρονται ανωτέρω.

ΖΗΤΩ

Πέρα από τη διαγραφή του αλλοδαπού κατά του οποίου στρέφεται η ένσταση από τον εκλογικό κατάλογο των Δημοτικών Εκλογών, την καταδίκη του Δημοσίου στα δικαστικά έξοδα ως υπαιτίου για την εκδίκαση της ένστασης λόγω κατ’ ουσίαν παράβασης του Συντάγματος & των νόμων.

Αθήνα, 10.08.2010

Εν Σέρραις: 4η ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1936 - ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΠΕΤΕΙΟΣ

Το έργο του Ιωάννη Μεταξά άφησε ανεξίτηλα ίχνη στην κοινωνία και στην πνευματική ζωή του τόπου, και πολλά στοιχεία του έχουν γίνει τρόπος ζωής, μέχρι σήμερα, όπως ο ποδηλατικός γύρος της Αθήνας που πρώτη φορά έγινε το 1938, οι παραστάσεις στο Λυκαβηττό που τότε πρώτη φορά έγιναν από την Ε.Ο.Ν. στα νταμάρια, οι παραστάσεις στην Επίδαυρο και στο Ηρώδειο που τότε εγκαινιάστηκαν. Μπορεί ο πόλεμος να μην επέτρεψε στον κόσμο να συνειδητοποιήσει και να χαρεί όλες τις κοινωνικές αλλαγές, που κατακλυσμιαία επιτελέσθηκαν μέσα σε τέσσερα χρόνια, και η ανάμνησή τους να θάφτηκε κάτω από τα ερείπια, τις συμφορές, τους θανάτους, την πείνα, τις αναπηρίες και τους δαιδάλους των πολιτικών και ιδεολογικών αναμετρήσεων, όμως οι νόμοι, ο αστικός κώδικας, το ΙΚΑ και πολλά άλλα κοινωνικά μέτρα, που είχαν την αρχή τους τότε, εντάχθηκαν σιωπηλά στην καθημερινή ζωή, ως απαραίτητα και αναγκαία στοιχεία της, μετά την απελευθέρωση, διαμόρφωσαν και εξακολουθούν να επηρεάζουν την ελληνική κοινωνία με πολλούς τρόπους.

«Το έργον του Ιωάννου Μεταξά, εν τω συνόλω του είναι τόσον ευρύ, μέγα και πολυσύνθετο, ώστε μέσα εις την οδύνην της σημερινής στιγμής, να μη απομένει ούτε χρόνος ούτε δύναμις δια να εξαρθή». Τα λόγια αυτά ακούστηκαν την ημέρα του θανάτου του Ι. Μεταξά, από τον Αλέξανδρο Κοριζή στο πρώτο Υπουργικό Συμβούλιο.

Σε ομιλία του από το Ραδιόφωνο την ημέρα του θανάτου του ο κ. Νίκολσον, Υφυπουργός των πληροφοριών της Μ. Βρεταννίας, μίλησε επίσης για το έργο του Ι.Μεταξά «Είνε ανωφελές να ισχυρισθώμεν ότι η απώλεια του ισχυρού αυτού ανδρός δεν είναι σοβαρόν πλήγμα δια την συμμαχικήν μας υπόθεσιν. Αναλαβών την Αρχήν το 1936, ο Μεταξάς, εύρε την Ελλάδα σπαρασσομένην από τας εσωτερικάς έριδας. Εντός ολίγων ετών κατώρθωσε να της εμπνεύσει πεποίθησιν εις τας ελληνικάς παραδόσεις και να την καταστήση ισχυράν, δυνηθείς ν' αντιμετωπίση, με την χώραν ηνωμένη όπισθέν του, την μεγαλυτέραν δοκιμασίαν προ της οποίας ευρέθη ποτέ η Ελλάς....
(ΝΕΑ ΕΛΛΑΣ -ΤΡΙΤΗ ΕΚΔΟΣΙΣ, 30.1.1941).

Για αυτό το έργο το ευρύ, μέγα και πολυσύνθετο δεν υπάρχει καμία επιστημονική μελέτη, η οποία να το πραγματεύεται συνολικά, ούτε να το αναλύει και να το αξιολογεί μέσα στην εποχή που πραγματοποιήθηκε, συγκρίνοντάς το με το τι είχε προυπάρξει σε κάθε τομέα ή τι αντίστοιχο είχε η Ευρώπη την ίδια εποχή.

Ακόμα και το όραμα του «Τρίτου Ελληνικού Πολιτισμού» που ανήγγειλε ο Ιωάννης Μεταξάς, προσπαθώντας να εστιάσει την προσοχή των νέων στην παράδοση και όχι στο μιμητισμό των ευρωπαικών προτύπων, που ήταν της μόδας τότε. Ενα πολιτισμό οραματιζόταν που θα προέκυπτε από την σύνθεση του αρχαίου του βυζαντινού και του σύγχρονου λαικού. Γι αυτό παρείχε και τα αντίστοιχα ερεθίσματα με διάφορες εκδηλώσεις, παρουσιάζοντας τους δημοτικούς χορούς και τις ενδυμασίες στις εορτές του Σταδίου και αλλού και για να κάνει το ελληνικό λαό να αισθανθεί υπερήφανος για την παράδοση του. Οι ιδέες αυτές που δεν ήταν μόνο δικές του αλλά και άλλων φωτισμένων ανθρώπων της εποχής του, όπως ήταν ο Αγγελος και η Εύα Σικελιανού, η Αγγελική Χατζημιχάλη, η φωτογράφος Νέλλυ και τόσοι άλλοι, σιωπηλά ενώθηκαν με τη ζωή του τόπου μεταπολεμικά, μέσα από την Μουσική του Χατζηδάκι και του Θεοδωράκη, τις παραστάσεις στα αρχαία θέατρα, την αρχιτεκτονική του Πικιώνη, την ζωγραφική του Εγγονόπουλου, του Τσαρούχη, του Χατζηκυριάκου Γκίκα, του Σικιελιώτη, του Γουναρόπουλου και τόσων άλλων καλλιτεχνών, την πεζογραφία του Πετσάλη του Τερζάκη, την ποίηση του Σεφέρη, του Λορεντζάτου και του Ελύτη.

Ο ίδιος ο Μεταξάς αρνήθηκε την δημιουργία Υπουργείου Πολιτισμού, παρά τις εκκλήσεις του πιστού του φίλου Θ. Νικολούδη και Υπουργού Τύπου και Τουρισμού, γιατί έλεγε και πίστευε, ότι ενώ σε πολλούς τομείς το κράτος πρέπει να έχει τον πρώτο και καθοριστικό ρόλο, όπως στην παιδεία, ο πολιτισμός δημιουργείται και εκφράζεται από τους καλλιτέχνες. Για αυτό τον λόγο στήριξε τις δημιουργίες τους με κάθε τρόπο, οικονομικό και προβολής των έργων αδιακρίτως, μέσα από τις Πανελλήνιες Εκθέσεις που τότε εγκαινιάστηκαν στο Ζάππειο Μέγαρο.

Ουσιώδη σημασία έδωσε στον σεβασμό της έννοιας πατρίδα και των συμβόλων της. Στις 16 Ιανουαρίου 1937 δημοσιεύθηκε αναγκαστικός νόμος περί του τρόπου απονομής του οφειλομένου σεβασμού προς την Εθνική σημαία και γενικώς τα εθνικά σύμβολα προς αναπτέρωση του αισθήματος της εθνικής αξιοπρέπειας

Θέλομεν να κάμωμεν πολιτισμόν Ελληνικόν. Δεν θέλομεν τους ξένους πολιτισμούς. Θέλομεν ιδικόν μας πολιτισμόν, τον οποίον να τον ωθήσωμεν και να τον κάμωμεν ανώτερον από όλους τους πολιτισμούς, εις την άκρην αυτήν της Ευρώπης. Θέλομεν ευημερίαν οικονομικήν. Θέλομεν αυτήν την γήν, αυτήν την πολύτιμον γήν, θέλομεν να την κάμωμεν να παράγη, να γίνη περιβόλι, όπως ημπορεί να γίνει μιαν ημέραν ένα πλούσιον περιβόλι, ώστε οι άνθρωποι οι οποίοι ζούν εις τα χώματα αυτά να αισθανθούν ότι είναι ευτυχισμένοι.

Ιωάννης Μεταξάς

Εν Σέρραις: Η ΕΛΛΑΣ ΥΠΟ ΤΟΝ ΓΙΩΡΓΑΚΗ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

Περίεργη στάση έναντι των προκλήσεων

Η ελληνοτουρκική προσέγγιση και η άρον-άρον διευθέτηση του Κυπριακού που επιχειρείται, επιβλήθηκαν από το εξωτερικό. Από την εποχή των Ιμίων οι ΗΠΑ έχουν εκπονήσει τη λεγόμενη «πολιτική Αιγαίου»

Του Μιχάλη Ιγνατίου

«Πώς επιτρέπει η Ελλάδα να ελέγχουν την θάλασσα του Αιγαίου τα τουρκικά καράβια και να μη διαμαρτύρεται καν για την πρόκληση»; Το ερώτημα προέρχεται από επαγγελματικό στέλεχος του αμερικανικού Κογκρέσου που ασχολείται με τα ελληνικά θέματα, καθώς εργάζεται στο γραφείο γνωστού Αμερικανού πολιτικού. Πρόκειται για μία «νόμιμη απορία» από έναν άνθρωπο που καλείται συχνά-πυκνά να ετοιμάσει τις παρεμβάσεις του αφεντικού του για τα θέματα που ενδιαφέρουν την Ελλάδα και την Κύπρο -είναι ο ίδιος άνθρωπος που ζήτησε μία πολύ μικρή χάρη από την Αθήνα και τη Λευκωσία και έλαβε αρνητική απάντηση. Και είναι «νόμιμη απορία» επειδή οι κυβερνήσεις της Ελλάδας και της Κύπρου ζητούν μέσω των ομογενών από τους Αμερικανούς πολιτικούς να πράττουν αυτά που οι ίδιες δεν κάνουν, όταν οι προκλήσεις προέρχονται από την Τουρκία.

Οι αντιδράσεις της Αθήνας στις προβοκάτσιες του κ. Ερντογάν είναι από ανύπαρκτες έως αναιμικές. Σε σημείο που συλλαμβάνει κανείς τον εαυτό του να φωνάζει από αγανάκτηση για την παθητική στάση που επιδεικνύει ο πρωθυπουργός και η ομάδα που εγκατέστησε στο υπουργείο των Εξωτερικών. Μα, δεν νευριάζουν αυτοί οι άνθρωποι όταν βλέπουν αυτές τις συμπεριφορές; Και πώς μπορεί ακόμα να πιστεύουν ότι ο ισλαμιστής πρωθυπουργός της Τουρκίας είναι άνθρωπος καλών προθέσεων; Δεν είναι λογικό να σκεφτόμαστε -όπως είπε και το επαγγελματικό στέλεχος του Κογκρέσου- ότι η πολυδιαφημισμένη ελληνοτουρκική προσέγγιση είναι μονόδρομος και τα συμφωνηθέντα τηρούνται μόνο από την Αθήνα;

Ο,τι και να υποστηρίζει ο κ. Γιώργος Παπανδρέου, η Ελλάδα αυτή την στιγμή είναι ένα «ελεγχόμενο κράτος» από το ΝΤ, την ΕΚΤ και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Γιατί να κοροϊδευόμαστε; Μπορεί να λάβει οποιαδήποτε απόφαση η ελληνική κυβέρνηση χωρίς να ενημερώσει τις Βρυξέλλες και την Ουάσιγκτον, όπου είναι οι έδρες των δανειστών της; Ούτε συζήτηση να γίνεται. Δεν μπορεί, δεν υπάρχει η δυνατότητα. Στο σημείο που έχουν φέρει οι πολιτικοί τη χώρα, γονατισμένη μπροστά στην παγκόσμια οικονομική ελίτ και εξαρτημένη από την (ανύπαρκτη) «βοήθεια» των δυτικών συμμάχων, δεν δύναται να πράξει το παραμικρό. Ούτε να προστατεύσει τα συμφέροντά της.

Η ελληνοτουρκική προσέγγιση και η άρον-άρον διευθέτηση του Κυπριακού που επιχειρείται, επιβλήθηκαν από το εξωτερικό. Από την εποχή των Ιμίων και τη γκριζοποίηση της περιοχής με τη σύμφωνη γνώμη της τότε κυβέρνησης, οι ΗΠΑ έχουν εκπονήσει τη λεγόμενη «πολιτική Αιγαίου» (Aegean Policy) και δεν έχουν αλλάξει ούτε μία γραμμή: Προβλέπει συνεταιρισμό στο Αιγαίο, προβλέπει συνεκμετάλλευση του πλούτου (αν υπάρχει). Η υποχώρηση της κυβέρνησης Σημίτη το μοιραίο βράδυ της 31ης Ιανουαρίου 1996 άνοιξε την όρεξη της Τουρκίας, η οποία δεν αποδέχεται καμία διευθέτηση εάν επηρεάζεται η δήθεν «ισορροπία του 50-50».

Είναι μία θέση εντελώς απαράδεκτη, η οποία επαναφέρεται σε κάθε ευκαιρία, ενώ την ίδια στιγμή η Αθήνα δεν την απορρίπτει με ισχυρό τρόπο, που να μην επιτρέπει την επαναφορά της δείχνοντας μία αδυναμία να προασπίσει τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα, σε σημείο που να προκαλούνται δικαιολογημένες απορίες: Εάν δεν μπορεί να το πράξει είναι ένα θέμα, εάν δεν την αφήνουν οι υποχρεώσεις που έχει από την υπογραφή του μνημονίου, είναι ένα άλλο ζήτημα. Πάντως, είτε το ένα συμβαίνει είτε το άλλο, πρέπει να έχει το θάρρος να το ανακοινώσει στο λαό. Διότι η στάση της έναντι των προκλήσεων είναι τουλάχιστον περίεργη...

Εν Σέρραις: ΤΟΥΡΚΟΣ ΜΕ ΒΟΥΛΑ ΤΗΣ ΟΥΝΕΣΚΟ Ο ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ

Επιτέλους!!! Ξεφορτωθήκαμε τον Καραγκιόζη
ΕΑΜ Β΄

Συγχαρητήρια στους Τούρκους για το απόκτημά τους. Να το χαίρονται.Μεγαλύτερο κακό στον ελληνισμό από τους ίδιους τους Έλληνες ποτέ και κανένας ξένος δεν έχει καταφέρει να κάνει. Πήραν οι Τούρκοι τον "Καραγκιόζη" και βρέθηκαν Έλληνες να τσαντιστούν και να βγουν να φωνάζουν, διεκδικώντας το δίκιο τους. Αντί να πανηγυρίζουμε όλοι μαζί, που βρέθηκε κάποιος αφελής να πάρει αυτήν τη "λέρα" από πάνω μας, καθόμαστε και διαμαρτυρόμαστε. Με την Τουρκία έπρεπε να έχουμε διαφορές για το ακριβώς αντίθετο από αυτό που σήμερα διαφωνούμε. Θα έπρεπε να προσπαθεί ο ένας να φορτώσει στον άλλο τον Καραγκιόζη, όπως συμβαίνει με τον κάθε "μουντζούρη". "Μουντζούρης" είναι ο Καραγκιόζης. Ένας κόπρος. Ένα πραγματικό παράσιτο της ζωής και της κοινωνίας. Ένα πραγματικό βδέλυγμα. Ένα θλιβερό ανθρωποειδές, που αποτελεί ντροπή για έναν λαό να υπάρχει στην παράδοσή του. Πόσο μάλλον όταν αυτός ο λαός είναι ο ελληνικός. Πόσο μάλλον όταν αυτός ο Καραγκιόζης θα πρέπει να είναι "συγκάτοικος" σε μια παράδοση με ήρωες όπως ο Αχιλλέας ή ο Οδυσσέας.

Σήμερα διαμαρτυρόμαστε σε ένα θέμα, στο οποίο έχουμε εκατό τοις εκατό άδικο και μάλιστα εμφανιζόμαστε τόσο γελοίοι, που με τις πρακτικές μας νομιμοποιούμε τις πρακτικές των εχθρών μας. Με τις βλακώδεις και ανεξήγητες συμπεριφορές μας απειλούμε τα πραγματικά μας δίκια. Μιλάμε για τρομερά πράγματα. Διεκδικώντας αδίκως ξένες πνευματικές κληρονομιές, νομιμοποιούμε αυτούς, που κάνουν τα ίδια εις βάρος μας.

Οι ίδιοι οι Έλληνες, οι οποίοι γελάνε με τους σλαβόφωνους Σκοπιανούς, όταν αυτοί διεκδικούν τον Φίλιππο ή τον Αλέξανδρο —των οποίων τα ονόματα δεν τα κατανοούν στη γλώσσα τους— έρχονται και τους μιμούνται στο θέμα του Καραγκιόζη.

Ό,τι σχέση έχει η λέξη Φίλιππος με τους Σλάβους, άλλη τόση σχέση έχει η λέξη Καραγκιόζης με τους Έλληνες. "Φωνάζει" από μακριά ..."Καραγκιόζης" …Είναι τούρκικη λέξη …Δεν είναι ούτε Τηλέμαχος ούτε Αριστοτέλης ούτε Νικηφόρος ούτε Φιλοποίμην. Ανήκει στην οθωμανική παράδοση και όχι στην ελληνική. Ανήκει σ' αυτούς που τον "γέννησαν" και τον "βάπτισαν" με όνομα που ανήκε στη γλώσσα τους.

"Ο Καραγκιόζης είναι αναπόσπαστο κομμάτι του πολιτισμού μας" …θα μπορούσε να πει o ...Βελιγκέκας. Δυστυχώς όμως αυτό το είπε ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών της Γραικίας Γρηγόρης Δελαβέκουρας.!!! Ο εκπρόσωπος του ίδιου υπουργείου, το οποίο μάχεται για να "κρατήσει" τον Καραγκιόζη, αλλά δεν έχει κανένα πρόβλημα —όπως δείχνουν τα πράγματα— να παραδώσει το όνομα της Μακεδονίας στους Σκοπιανούς. Ο εκπρόσωπος του υπουργείου, το οποίο δεν έδειξε τα ίδια αντανακλαστικά τώρα που οι Τούρκοι απειλούν να μας πάρουν το Καστελόριζο ή το μισό Αιγαίο. Τον Καραγκιόζη να μην μας πάρουν. Αυτό μόνον τους νοιάζει. Τον "πατέρα" τους να μην χάσουν και να μην μείνουν "ορφανά" τα "Κολλητήρια" …εκεί στη Βασιλίσσης Σοφίας.Αυτά σ' ό,τι αφορά το τυπικό μέρος του "ήρωα" των σκιών. Στο ουσιαστικό μέρος τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα. Τον Καραγκιόζη οι Έλληνες όχι απλά έπρεπε να τον αποφεύγουν όπως έναν "μουντζούρη", αλλά στην κυριολεξία να τον μισούν. Γιατί; Γιατί ο Καραγκιόζης τούς αλλοίωσε τα ελληνικά τους χαρακτηριστικά. Ο Καραγκιόζης είναι ο "πατέρας" του αιώνιου Ραγιά. Του υποταγμένου, κουτοπόνηρου και βρωμερού Ραγιά. Συνεπώς είναι και ο "πατέρας" του άθλιου σημερινού νεοέλληνα της μίζας, του ωχαδερφισμού και της αθλιότητας. Γι' αυτόν τον λόγο "κατασκευάστηκε" από την οθωμανική αυτοκρατορία. "Κατασκευάστηκε", για να διαβρώνει ανθρώπινες ψυχές. "Κατασκευάστηκε", για ν' αποθαρρύνει τους ανθρώπους να γίνονται ισχυροί πολίτες και να τους μετατρέπει σε κουτοπόνηρους και πειθήνιους υπηκόους.Η επιβίωση του Καραγκιόζη στη σύγχρονη ελληνική παράδοση ήταν αυτή, η οποία διαιώνισε τους Ραγιάδες της οθωμανικής αυτοκρατορίας και στο σύγχρονο ελληνικό κράτος.

Ο Καραγκιόζης έκανε μεγάλη ζημιά στον σύγχρονο ελληνισμό. Εξαιτίας του δεν έγινε η Ελλάδα ποτέ ένα σύγχρονο κράτος. Εξαιτίας του μεταφέρθηκε η "παθογένεια" της οθωμανικής αυτοκρατορίας στο ελληνικό εθνικό κράτος. Απλά, για να το καταλάβει κάποιος αυτό, θα πρέπει να γνωρίζει πώς λειτουργεί το σύστημα και οι μηχανισμοί παραγωγής προτύπων.Το κάθε κοινωνικό σύστημα λειτουργεί με τον τρόπο που επιβάλει η πολιτισμική του επιλογή. Με βάση αυτήν την επιλογή —και άρα με βάση τις "απόψεις" του— διαπαιδαγωγεί τα παιδιά του. Εξαιτίας των αναγκών της διαπαιδαγώγησης παράγει τα επιθυμητά γι' αυτό πρότυπα. Με τα πρότυπα σου "λέει" από μικρό παιδί τι ακριβώς θέλει από εσένα να κάνεις όταν θα ενηλικιωθείς. Σου εξηγεί τι θεωρεί σωστό και τι λάθος. Σου εξηγεί τι ανέχεται και τι όχι.

Η αρχαία ελληνική κοινωνία δεν ήταν τυχαίο που μεγαλούργησε. Δεν ήταν τυχαίο που νίκησε όλους τους μεγάλους τυράννους. Δεν ήταν τυχαίο που έστησε Θερμοπύλες για να τους σταματήσει και τους νίκησε σε Μαραθώνες. Τίποτε δεν είναι τυχαίο σ' αυτόν τον κόσμο. Από τύχη κανένας δεν βρέθηκε ψηλά στον Όλυμπο. Πρέπει να ξεκινήσεις "σκαρφάλωμα" μιας ολόκληρης ζωής, για να βρεθείς εκεί. Το ίδιο συμβαίνει και με τις κοινωνίες. Καμία δεν διέπρεψε επειδή έτσι "έτυχε". Οι κοινωνίες αποφασίζουν μόνες τους για τους στόχους τους και στη συνέχεια "παράγουν" τους πολίτες που επιθυμούν, για να επιτευχθούν οι στόχοι αυτοί. Η αρχαία ελληνική κοινωνία ήταν διάσημη και λαμπερή, γιατί ήταν φιλόδοξη. Αναγκαστικά λοιπόν φιλόδοξους πολίτες "παρήγαγε".

Τέτοια πρότυπα έδινε στα παιδιά της.Όταν μια κοινωνία μεγαλώνει τα παιδιά της με ήρωα τον Αχιλλέα, ελληνική θα γίνει. Γιατί; Γιατί θα τα κάνει όμοια μ' αυτόν. Θα τα κάνει να σκέφτονται όμοια μ' αυτόν. Θα τα κάνει να επιθυμούν και να εχθρεύονται τα ίδια πράγματα μ' αυτόν. Τι ήταν ο Αχιλλέας; Ένας ισχυρός άνθρωπος. Ένας φιλόδοξος άνθρωπος. Ένας άνθρωπος, ο οποίος αγωνιζόταν για τη δόξα μέχρι θανάτου. Ένας άνθρωπος, ο οποίος μπορούσε να θυσιαστεί για έναν κοινό στόχο. Ένας άνθρωπος, ο οποίος μπορούσε να θυσιαστεί για τον φίλο του και άρα και για τον συνάνθρωπό του. Ένας άνθρωπος, ο οποίος δεν θα δίσταζε να σηκώσει το ξίφος του ακόμα και απέναντι στην ίδια την εξουσία, αν θεωρούσε ότι αδικούνταν από αυτήν. Ένας άνθρωπος, ο οποίος στεκόταν πάντα "όρθιος" σε όλες τις περιστάσεις. Ένας άνθρωπος, ο οποίος, ως "όρθιος", δικαιούνταν να είναι πανέμορφος και ρωμαλέος ως θεός.Αυτά τα παιδιά αυτής της κοινωνίας είναι που έστησαν τις Θερμοπύλες και έχτισαν τους Παρθενώνες. Αυτοί ανακάλυψαν τη Δημοκρατία και αυτοί θεμελίωσαν τις επιστήμες. Γιατί; Γιατί ο καθένας από αυτούς σκεφτόταν σαν τον Αχιλλέα και έδινε τη μάχη του στον όποιο τομέα και αν δραστηριοποιούνταν. "Τρωικός Πόλεμος" δεν υπάρχει μόνον στο στρατιωτικό επίπεδο. Υπάρχει και στην επιστήμη. Υπάρχει και στην οικονομία. Υπάρχει και στην κοινωνική λειτουργία. Όπου υπάρχει τέτοιος "πόλεμος", ευδοκιμούν και δοξάζονται οι "Αχιλλείς".

Άνθρωπος, ο οποίος μεγάλωσε με πρότυπο τον Αχιλλέα, θα σταθεί "όρθιος" ως άνθρωπος όπου κι αν τον τοποθετήσεις. Όποια κι αν είναι η ιδιότητά του. Είτε είναι στρατιώτης είτε επιστήμονας είτε υπάλληλος είτε εργάτης, πάντα θα στέκεται "όρθιος". Θα κάνει το καθήκον του ή θα εκτελέσει την εργασία του στο ακέραιο, για να μην σου δώσει το δικαίωμα να τον κατηγορήσεις. Θα υπερασπιστεί αυτό το οποίο θεωρεί δίκαιο και θα πολεμήσει αυτό το οποίο θεωρεί άδικο …Μέχρι θανάτου …καί στις δύο περιπτώσεις. Αυτός είναι ο ελληνισμός και αυτά είναι τα θεμέλιά του.Σε μια άλλη χρονική περίοδο και υπό άλλες συνθήκες λειτούργησε η οθωμανική αυτοκρατορία. Αυτή η αυτοκρατορία είχε έναν πολύ απλό τρόπο λειτουργίας. Δεν είχε ανώτερους στόχους, όπως η ελληνική. Δεν ήταν μικρή κοινωνία, η οποία θα έδινε τη μάχη της επιβίωσης, όπως η ελληνική. Ήταν μια τεράστια κοινωνία και δεν κινδύνευε από εξωτερικούς εχθρούς, ώστε να εκπαιδεύσει τους πολίτες της στην αυτοθυσία. Είχε μια οργανωμένη τάξη ισχυρών, οι οποίοι περισσότερο φοβούνταν την εσωτερική αντίδραση παρά οτιδήποτε άλλο.

Αυτοί οι κυρίαρχοι Αγάδες φοβούνταν τους φτωχούς δουλοπάροικους και φρόντιζαν για την άμυνά τους. Πώς; Με τη μέθοδο των προτύπων. Κατασκεύασαν τα πρότυπα που τους βόλευαν και τα έδωσαν στην "πλέμπα". Κατασκεύασαν τα πρότυπα και τα έδωσαν στους φτωχούς για μαζική "κατανάλωση". Κατασκεύασαν τον Καραγκιόζη. Κατασκεύασαν τον Καραγκιόζη, για να έχουν Καραγκιόζηδες απέναντί τους.Τι σου "έλεγε" η αυτοκρατορία μέσω αυτού του προτύπου της; Εφόσον πεινάς, μην αντιδράς βίαια. Μην αμφισβητείς το σύστημα. Μην θυσιάζεσαι για τις απόψεις σου, γιατί δεν αξίζει και θα είσαι κορόιδο αν το κάνεις. Μην καλλιεργείς φιλίες, γιατί κοστίζουν και σου κάνουν ζημιά. Κάνε τα πάντα για να επιβιώσεις. Αυτός, ο οποίος επιβιώνει, χωρίς να δουλεύει, είναι ο "μάγκας". Αυτός είναι ο "πετυχημένος". Όλοι οι άλλοι είναι "θύματα". "Θύματα" είναι τόσο αυτοί, οι οποίοι αδυνατούν να επιβιώσουν όσο κι αυτοί που θυσιάζονται για πράγματα, τα οποία δεν μετρούνται σε μπριζόλες, κεφτέδες και μαρούλια. Οι "επιτυχόντες" είναι πάντα οι "μάγκες". Αυτοί πάντα θα έχουν καλές σχέσεις με τους Αγάδες. Οι "επιτυχόντες", που, χάρη στους Αγάδες, θα γευτούν ακόμα πιο εύκολη "επιτυχία".Αυτή ήταν η "γραμμή", που περνούσαν στον λαό με τον Καραγκιόζη. Κάνε απατεωνιές, αλλά φρόντισε να μην σε πιάσουν. Πλήρωνε μπαξίσι, για να κάνεις τη δουλειά σου, ακόμα κι αν αυτή η δουλειά είναι παράνομη. Παίρνε μπαξίσι για να κάνεις το καθήκον σου, ακόμα κι αν αυτό είναι παράνομο. Κάνε ό,τι θέλεις, αλλά, όταν έρθεις απέναντι στην εξουσία, να υποταχθείς, γιατί αυτό είναι το "παιχνίδι". Βρες κουτσούς, χαζούς και κουλούς και ξεγέλασέ τους. Μόνον τον Αγά μην προσπαθείς να ξεγελάσεις, γιατί θα τιμωρηθείς. Τον Αγά θα τον "γλείφεις". Τον Αγά θα τον προσκυνάς. Τον Αγά θα τον βοηθάς, χαφιεδίζοντας όλους τους άλλους.

Στόχος; "Ναααα φάαααμε, ναααα πιούυυυμε …και νηστικοί να κοιμηθούμε, ναούμε".

Αυτός ήταν ο υπέρτατος στόχος του Καραγκιόζη. Να φάει και να πιεί πάση θυσία. Κανένας άλλος ανώτερος στόχος. Για καμία δόξα δεν αγωνίζεται. Για κανένα κοινωνικό δίκαιο. Για κανέναν κοινό αγώνα δεν θυσιάζεται. Δεν έχει φίλους παρά μόνον ευκαιριακούς συμμάχους σε μια σκληρή "σκυλομαχία" για το πιάτο της ημέρας. Η οικογένειά του δεν είναι μια πραγματική οικογένεια, παρά μια συμμορία συγγενών, που αγωνίζονται για το πιάτο της ημέρας. Ο Καραγκιόζης δεν στέκεται ποτέ όρθιος. Παίρνει το σχήμα που θέλει ο Αγάς. Δεν είναι πανέμορφος σαν τον Αχιλλέα, αλλά πανάσχημος, γιατί η ομορφιά γοητεύει τους ανθρώπους και αυτό απειλεί την εξουσία του Αγά. Δεν είναι ρωμαλέος σαν τον Αχιλλέα, αλλά καμπούρης, γιατί ο Αγάς θέλει να "στρέψει" τους πάντες μακριά από κάθε σκέψη σύγκρουσης.Η επιλογή του σωματότυπου του Καραγκιόζη δεν είναι τυχαία. Μόνον οι πλούσιοι και οι ισχυροί είναι όμορφοι και ρωμαλέοι και γι' αυτό πρέπει να τους φοβούνται οι φτωχοί. Οι φτωχοί είναι καμπούρηδες, κοντοί και άσχημοι. Οι φτωχοί είναι σαν τον βρομιάρη Καραγκιόζη και τα παιδιά του. Ζέχνουν από τη βρόμα, εφόσον, μόλις κατορθώσουν να φάνε με τις πιο απίθανε γυφτιές και απατεωνιές, θα κρυφτούν, είτε στα κεραμίδια είτε στους βόθρους, για να μην τους βρουν αυτοί τους οποίους ξεγέλασαν. Κατάλαβε ο αναγνώστης τι λέμε; Ο Καραγκιόζης θέλει να δείχνει στα παιδιά των δουλοπάροικων Ραγιάδων πώς τα αντιλαμβάνεται το οθωμανικό σύστημα. Ο Καραγκιόζης είναι ένα κατασκευασμένο "θολό" είδωλο, για να βλέπουν οι φτωχοί την εικόνα τους όπως βολεύει το σύστημα και όχι όπως πραγματικά είναι. Γι' αυτόν τον λόγο είναι δύσμορφος και σχεδόν σακάτης. Δείχνει "φωναχτά" όχι μόνον ότι δεν θέλει ν' αγωνίζεται, αλλά και ότι δεν μπορεί ν' αγωνιστεί. Δείχνει ότι "συμφέρει" τους φτωχούς, που δήθεν είναι όμοιοί του, να τον μιμηθούν, για να "επιβιώσουν" στην καραγκιόζικη "ζούλα".

Αυτόν τον Καραγκιόζη έσπευσαν να υπερασπιστούν κάποιοι Έλληνες, που σήμερα διαμαρτύρονται. Ανήκει στην παράδοσή μας λένε. Τα παιδιά τους, δηλαδή, με τον Καραγκιόζη σαν πρότυπο θέλουν να τα μεγαλώσουν; Θέλουν να τα κάνουν δειλούς, πονηρούς και διεφθαρμένους Ραγιάδες σαν κι αυτόν; Δεν θέλουν να τα κάνουν Έλληνες; Δεν θέλουν να τα κάνουν σαν τον Αχιλλέα; Δεν τα θέλουν όμορφα, ελεύθερα και ρωμαλέα; Τα θέλουν άσχημα, υποταγμένα και καμπούρικα; Τι ακριβώς υπερασπίζονται τόσο αυτοί οι αφελείς όσο και το υπουργείο των εξωτερικών; Δεν βλέπουν ότι τον Καραγκιόζη "πληρώνουμε" ως λαός ακόμα και σήμερα; "Παιδιά" του Καραγκιόζη είναι όλοι αυτοί, που σήμερα μας βασανίζουν. Με τον Καραγκιόζη γαλουχήθηκαν αυτοί, που σήμερα μας κυβερνούν. Αυτοί, που τους βάλαμε στον ΟΤΕ να τον διευθύνουν και αυτοί για λίγο "μπαξίσι" τον παρέδωσαν στη Deutsche Telekom. Αυτοί, που τους ψηφίσαμε για να μας κυβερνήσουν και αυτοί το εξέλαβαν σαν ευκαιρία να βολέψουν στο δημόσιο μέχρι και τους σκύλους τους.

Αυτοί, που πήγαν στο Πανεπιστήμιο και για να περάσουν ένα μάθημα χωρίς να διαβάσουν ή να διοριστούν σε μια θέση, κολλούσαν αφίσες για το ΚΚΕ. Αυτοί, οι οποίοι παρακαλάνε τον "Αγά" να τους καλέσει σε μια συνεδρίαση της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ, για να γίνουν κάποια μέρα υπουργοί. Αυτοί, οι οποίοι χαφιεδίζουν τους Έλληνες συνταξιούχους στον Στρός Καν του ΔΝΤ. Με τον Καραγκιόζη γαλουχήθηκαν οι "ήρωες" των κοινωνικών αγώνων, που, …"άμα λάχει", αναλαμβάνουν να ηγηθούν και του "αγώνα" του Παναθηναϊκού.Αυτόν τον "ήρωα" πήραν οι Τούρκοι …Να τον χαίρονται. Εμείς απλά θα τον ξεπροβοδίσουμε.

…Αϊ στο διάολο ρε Καραγκιόζη …και ακόμα παραπέρα.

Μαζί σου πάρε και το Κολλητήρι και όλα τα αδέρφια του. Όλους όσους αυτήν τη στιγμή κυβερνάνε και λεηλατούνε την Ελλάδα. Δικά σου παιδιά είναι.

Ραγιάδες με την αυθεντική καταγωγή. Άσχημοι, καμπούρηδες και για λίγα "γρόσια" δωσίλογοι προδότες.

Γλείφτες των "Αγάδων" της Νέας Τάξης.

Γιωργάκηδες, Κωστάκηδες, Ντορούλες και το κακό συναπάντημα. Αυτούς γιατί μας τους άφησαν οι Τούρκοι;
Δεν γίνεται η Unesco να τους πάρει κι αυτούς;
Μήπως να πιέζαμε λίγο για τον Καρατζαφέρη;
Μήπως για την Παπαρήγα ή τον Τσιπροκολλητήρη;

Εν Σέρραις: TO TEΛEYTAIO ΚΟΛΠΟ ΤΩΝ ΤΣΑΝΤ - 2,5 ΔΙΣ ΕΥΡΩ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΚΕΡΔΗ -

2,5 δις ευρώ θα είναι τα κέρδη
της Οικογένειας Παπανδρέου
από το κόλπο με το ΔΝT.

Το τελευταίο κόλπο
της συμμορίας των Τσαντ
πριν εγκαταλείψουν τη χώρα.

"Χρήματα υπάρχουν"… έλεγε με έναν σχεδόν υστερικό τρόπο ο Γιωργάκης ελάχιστες ημέρες πριν τις εκλογές. Με τα αδύναμα ελληνικά του προσπαθούσε πάση θυσία να μας πείσει ότι μας έλεγε την αλήθεια. Με τη ρητορική δεινότητα μιας ξεδοντιασμένης γριάς δεν άφηνε πεζοδρόμιο, μπαλκόνι ή μικρόφωνο, που να μην επαναλάβει τα ίδια.
Ο κατά γενική ομολογία κουτός Γιωργάκης προσπαθούσε να μας πείσει ότι "έβλεπε" αυτά, τα οποία δεν "έβλεπε" κανένας άλλος Έλληνας. Τι συνέβαινε; Τόσο βλάκας ήταν; Δεν γνώριζε ότι ήταν θέμα χρόνου να αποκαλυφθεί η αλήθεια; Τόσο παθιασμένος ήταν, ώστε να ρισκάρει να καταλάβει την "καρέκλα" της εξουσίας ψευδόμενος και με τον άμεσο κίνδυνο να "καεί" πάνω σ' αυτήν;
Εκ των υστέρων πλέον τα πράγματα άρχισαν να φαίνονται διαφορετικά. Εκ των υστέρων μαθαίνουμε πως ήταν πλήρως ενημερωμένος από τον Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας για την τραγική κατάσταση της οικονομίας της χώρας. Άρα, εκ των δεδομένων γνώριζε τι συμβαίνει. Γνώριζε ότι ως κράτος και ως οικονομία πλησιάζουμε σε κάποια επικίνδυνα όρια. Όρια, τα οποία —εκτός των άλλων— έχουν σχέση και με τη δανειοληπτική μας ικανότητα.
Εκ των υστέρων μαθαίνουμε ότι την ημέρα της μεγάλης "νίκης" του Giorgo κάποιοι έθεσαν σε κίνδυνο αυτήν μας την ικανότητα, παίζοντας με τα κρατικά ομόλογα στο short selling. Το Τ3 για "μυστηριώδεις" λόγους έγινε Τ10 και μέσα σε λίγες ημέρες τα ελληνικά ομόλογα έπιασαν "πάτο", με αποτέλεσμα η δανειοληπτική μας ικανότητα να βυθιστεί στα τάρταρα.
Ταυτόχρονα, ο ίδιος άνθρωπος, που "ορκιζόταν" ότι υπήρχαν τα χρήματα, έκανε κάτι, το οποίο δεν δικαιολογείται από τη ρητορική του. Κάτι, το οποίο δεν τόλμησε και δεν έκανε καμία άλλη κυβέρνηση στο παρελθόν. Ούτε καν η κυβέρνηση Τσολάκογλου, η οποία παρέδωσε τη χώρα στους Ναζί κατακτητές. Για λόγους "μυστηριώδεις" ο Γιωργάκης έκανε μια γρήγορη απογραφή και αποτίμηση της ακίνητης περιουσίας του δημοσίου. Γιατί να γίνει τέτοια καταμέτρηση και μάλιστα από αυτόν, στον χρόνο που ακόμα "νόμιζε" ότι τα χρήματα υπήρχαν; Πότε αποφασίστηκε αυτή η καταμέτρηση και πότε φτάσαμε στην αδυναμία δανεισμού; Εδώ δεν επιχείρησαν την καταμέτρηση αυτοί, οι οποίοι ισχυρίζονταν ότι "χρήματα δεν υπάρχουν" —και θα δικαιολογούνταν να ψάχνουν τις "τσέπες" του λαού και του κράτους— και το έκανε αυτός, ο οποίος δεν είχε δικαιολογία; Άρα; Άρα όλα ήταν μια παράσταση.
Μας "δούλευε" εξ αρχής ο Γιωργάκης. Ο Γιωργάκης είχε πράγματι "σχέδιο". Απλά αυτό το "σχέδιο" δεν ήταν υπέρ των Ελλήνων, αλλά υπέρ της οικογένειάς του και των διεθνών τοκογλύφων.
Στόχος του ήταν να πάρει την εξουσία με κάθε μέσο και κάθε τρόπο. Δεν τον ενδιέφερε εάν θα εκτιθόταν λίγες μέρες μετά την "κλοπή" της εξουσίας. Δεν τον ενδιέφερε εάν δεν θα εκτελούσε καθόλου τις προεκλογικές του υποσχέσεις. Τι τον ενδιέφερε; Να πάρει την εξουσία. Γιατί; Για να εξυπηρετήσει τα αφεντικά του. Τους "λατρεμένους" παγκόσμιους κυβερνήτες. Τα συμφέροντά τους μπορούσε να τα εξυπηρετήσει μόνον με την εξουσία, η οποία θα του επέτρεπε να δεσμεύσει το ελληνικό κράτος σε επωφελείς γι' αυτούς και καταστροφικές για το ίδιο συμφωνίες.
Με το αζημίωτο για τον ίδιο και βέβαια για την οικογένειά του.
Βλέπουμε ότι υπό αυτό το πρίσμα δικαιολογείται η βιασύνη που τον διέκρινε για εκλογές σε μια πραγματικά δύσκολη και άρα "ανεπιθύμητη" περίοδο για τους όποιους επίδοξους κυβερνήτες της χώρας. Υπό αυτό το πρίσμα παίρνει άλλη διάσταση η βίαιη σύγκρουση του αδερφού του Νίκου με τον Βενιζέλο. Με κλωτσιές και με μπουνιές ήταν έτοιμος ο Νικολάκης να υπερασπιστεί το "δικαίωμά" της οικογένειάς του στην εξουσία και άρα το δικαίωμα του ιδίου στον πλουτισμό. Θα άφηναν τον χοντρό να τους χαλάσει τη "δουλειά";
Ο Νίκος άρχισε να γερνά και δεν αντέχει στην ιδέα ότι θα πρέπει να ζήσει φτωχά και με μόνο κεφάλαιο τα δύο βιβλιαράκια που έγραψε για τον πατέρα του και τα αγόρασαν οι φίλοι του. Ο Νίκος μεγάλωσε με την ιδέα ότι η Ελλάδα ήταν κάτι σαν "κτήμα" της οικογένειάς του και για τα κτήματα φτάνει η ώρα που πουλιούνται, για να σωθούν οι ιδιοκτήτες. Δεν είχαν άλλα περιθώρια ως οικογένεια. Δεν διέθετε αυτή η οικογένεια το ανθρώπινο δυναμικό να συνεχίσει τη δυναστεία. Ο τελευταίος, που μπορούσε να τη συνεχίσει, ήταν ο αδερφός του Giorgo. Όμως, ο κόσμος γελούσε με τον αδερφό του.
Τον αδερφό, που, όταν δεν έπεφτε από το ποδήλατο, χανόταν με το κανό. Τον αδερφό, που σκούπιζε συνεδριακά κέντρα ή κερνούσε κουραμπιέδες, γιατί αυτός ήταν ο μόνος τρόπος που μπορούσε να "πουλήσει" τον εαυτό του.
Το "καλό" παιδί. Το κουτό …αλλά "καλό" παιδί του Ανδρέα.
Η κατάσταση έφτασε στα όρια, όταν αυτό το "καλό" —αλλά εξόχως κουτό— παιδί εξάντλησε τις επιλογές του. Τις δεδομένες επιλογές του με βάση τα "δικαιώματά" του. Όταν εξάντλησε τις ευκαιρίες του ως "κληρονόμος" του πατέρα του. Τότε πραγματικά η οικογένειά του θα πρέπει να τρομοκρατήθηκε. Ως οικογένεια θα τελείωναν πιο γρήγορα απ' όσο χρόνο χρειάζεται να καεί μια χαρτοπετσέτα. Ποιος μπορεί να ξεχάσει τι έγινε μετά την ήττα του Giorgo στις προηγούμενες εκλογές; Ο απόλυτος ορισμός του κακομοίρη. Ένας Γιωργάκης χαμένος και αξιολύπητος, που δεν είχε πού να στραφεί. Ένας Γιωργάκης, που στην κυριολεξία έψαχνε τη μάνα του για να κλάψει στην αγκαλιά της. Θεωρούμε ότι εκείνες οι ημέρες ήταν καθοριστικές, για να εξηγηθούν όλα αυτά τα φαινόμενα που βλέπουμε σήμερα.

Είναι βέβαιον ότι, εξαιτίας του πανικού που ακολούθησε, ο Γιωργάκης από κάπου ζήτησε μια τελευταία ευκαιρία και εκ των υστέρων μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι κατόρθωσε και την πήρε. Σήμερα πιθανόν να βλέπουμε να εκτελούνται οι όροι αυτής της συμφωνίας. Ο Γιωργάκης από τότε γνώριζε ότι, αν έχανε την τελευταία ευκαιρία, δεν θα είχε άλλη. Αν και με τις ψήφους των Πακιστανών αποτύγχανε να φτάσει στην εξουσία, θα τελείωνε για πάντα. Μαζί μ' αυτόν δεν θα είχαν άλλη ευκαιρία και οι συγγενείς του.
Δεν θα τελείωνε απλά η δυναστεία. Θα αφανιζόταν η ίδια η οικογένεια. Θα είχε πρόβλημα επιβίωσης.
Αυτό ήταν το πρόβλημα της οικογένειας. Όλοι άνεργοι και άεργοι και η "μανούλα" στα πολύ στερνά της, για να τους υποσχεθεί μακρόχρονη προστασία. Μέχρι εκείνη τη στιγμή όλοι ήταν μαθημένοι να επιβιώνουν ως ανεπάγγελτοι "συγγενείς" Πρωθυπουργών και με τον αποτυχημένο Giorgo όλα έδειχναν ότι οι Πρωθυπουργοί τελείωναν για την οικογένεια.
Με αυτές τις αγωνίες και αυτά τα πάθη η οικογένεια-συμμορία έφτασε στην εξουσία …Η οικογένεια της μάδερ-φαμίλια Μαργαρίτας …Της Μαργαρίτας, με τις διασυνδέσεις στο εβραϊκό κατεστημένο των ΜΜΕ και των διεθνών τοκογλύφων.
Από αυτήν την οικογένεια προέρχεται ο σημερινός "ηγέτης" του ελληνικού κράτους. "Ηγέτης" …τρόπος του λέγειν. Φτάσαμε στο σημείο να ψηφίζουμε Πρωθυπουργό της πατρίδας μας και αυτός να μας δηλώνει ότι "αισθάνεται" νομάρχης της Παγκόσμιας Νέας Τάξης. Εμείς τον τοποθετήσαμε "αρχηγό" και αυτός δηλώνει "υπάλληλος". Εμείς τον βάλαμε εγγυητή της ελευθερίας μας και αυτός δηλώνει πιστός δούλος της "Παγκόσμιας Διακυβέρνησης". Αυτό όμως είναι υποβίβαση του ίδιου του τού ρόλου.

Αυτή η υποβίβαση είναι προϊόν βλακείας ή συναλλαγής; Αυτό είναι το θέμα. Αυτό είναι το αντικείμενο του κειμένου αυτού. Ο Παπανδρέου, δηλαδή, εμφανίζεται ως "υπάλληλος" της Νέας Τάξης "τζάμπα" ή το 'χει πουλήσει το δικαίωμα του "Έλληνα Πρωθυπουργού"; Γιατί μας ενδιαφέρει να το βρούμε αυτό; Για να δούμε τι κέρδος θα μπορούσε να του αποφέρει η πώληση αυτού του δικαιώματος. Γιατί υπάρχει κέρδος; Γιατί υπάρχουν τα κρατικά δάνεια. Γιατί υπάρχουν οι τοκογλύφοι, οι οποίοι περιμένουν να εξοφληθούν και είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν, για να πάρουν τα χρήματά τους. Γιατί ένας άνθρωπος από τη θέση του πρωθυπουργού μπορεί να τους εξυπηρετήσει.

Στο σημείο αυτό μπαίνουμε στο θέμα μας. Ποιος δεν έχει ακούσει για τις διαβόητες εισπρακτικές εταιρείες; Αυτές οι εταιρείες είναι εταιρείες, οι οποίες αναλαμβάνουν να κάνουν τις εισπράξεις των τοκογλύφων απ' όσους τους χρωστάνε. Απειλούν, εκβιάζουν, παγιδεύουν, ξεγελάνε και γενικά κάνουν ό,τι είναι δυνατόν —νόμιμο ή παράνομο— προκειμένου ο οφειλέτης να αποδώσει τα χρέη του στον δανειστή του. Το κέρδος αυτών των εισπρακτικών εταιρειών είναι ποσοστά επί των εισπράξεων. Δεν τις νοιάζει τις εταιρείες αυτές αν ο δανειστής είναι τοκογλύφος ή οτιδήποτε άλλο. Ίσα-ίσα που έχουν μεγαλύτερο κέρδος όταν είναι τέτοιος, γιατί θα είναι μεγαλύτερα τα ποσοστά τους.
Τα ποσοστά για τους "εισπράκτορες" αυτών των τοκογλύφων κυμαίνονται από 1% μέχρι και 10%, ανάλογα με το ποσό ή τη δυσκολία είσπραξης. Για ένα τεράστιο ποσό, το οποίο απαιτεί και συμπληρωματικές ενέργειες των ίδιων των τοκογλύφων, γίνεται ειδική διαπραγμάτευση. Αν, δηλαδή, υποθέσουμε ότι κάποιοι ήθελαν να εισπράξουν το ελληνικό δημόσιο χρέος, θα έκαναν ειδική διαπραγμάτευση μ' αυτούς που θα τους το εξασφάλιζαν. Γιατί; Γιατί το ποσό είναι πολύ μεγάλο και αυτός, ο οποίος μπορεί να τους το εξασφαλίσει, τους έχει ανάγκη, για να προσεγγίσει την "πρωθυπουργική" θέση, που τους εξασφαλίζει την είσπραξη.
Για ένα ποσό λοιπόν των 250 δις —που εκτιμάται ότι είναι περίπου το ελληνικό δημόσιο χρέος— προκύπτει μια προμήθεια 2,5 δις ευρώ για τον "εισπράκτορα".
Τουλάχιστον 2,5 δις με βάση την "πιάτσα". 2,5 δις γι' αυτόν, ο οποίος θα εξασφαλίσει στους τοκογλύφους τη δυνατότητα να "μπουν" στην περιουσία της δανειολήπτριας Ελλάδας, για να την ξεκοκαλίσουν. Κατάλαβε ο αναγνώστης τι λέμε; 2,5 δις ευρώ είναι λογικό τίμημα γι' αυτόν, ο οποίος θα τους εξασφάλιζε τη δυνατότητα ν' αρπάξουν τα οφειλόμενα από το θύμα τους. Γι' αυτόν, ο οποίος θα τους επέτρεπε να στείλουν εκεί τους "υπαλλήλους" τους.
Αυτόν ακριβώς τον ρόλο παίζει το ΔΝΤ. Είναι ο εισπρακτικός μηχανισμός των τοκογλύφων. Το ΔΝΤ είναι η "εγγύηση" για τους τοκογλύφους ότι θα πάρουν τα χρήματά τους. Χωρίς το ΔΝΤ είναι "γυμνοί" ιδιώτες απέναντι σε ένα κράτος, το οποίο μπορεί να αμυνθεί. Ένα κράτος, το οποίο απολαμβάνει ασυλία απέναντι σε τοκογλυφικά όρνεα. Ένα κράτος, το οποίο μπορεί να τιμωρήσει τους διεφθαρμένους πολιτικούς, που έφεραν τους τοκογλύφους στην επικράτειά του. Ένα κράτος, το οποίο μπορεί να στραφεί νομικά εναντίον αυτών των τοκογλύφων, οι οποίοι —πολύ πριν "τοκογλυφίσουν"— ήταν βέβαιον πως ήταν διαφθορείς του. Ένα κράτος, το οποίο μπορεί να τους γράψει στα παλαιότερα των υποδημάτων του και να μην τους δώσει ούτε ένα ευρώ. Ένα κράτος, το οποίο μπορεί να τους "πιστολιάσει" χωρίς κανέναν κίνδυνο.
Στην κυριολεξία χωρίς κανέναν κίνδυνο. Γιατί; Γιατί συνήθως οι ιδιώτες, όταν δανείζουν, φροντίζουν να κάνουν τόσες πολλές απάτες και τοκογλυφίες, ώστε να καλύπτουν εκ των προτέρων τη ζημιά τους από μια ενδεχόμενη άρνηση εξόφλησης από την πλευρά του θύματός τους. Γιατί η πιο διαδεδομένη διεθνής πρακτική είναι η μη αποπληρωμή ενός μεγάλου δημόσιου χρέους, παρά το αντίθετο.
Υπάρχει ιστορικό προηγούμενο άρνησης χρέους —από τα πολύ παλιά—, όταν οι νεοσύστατες ΗΠΑ αρνήθηκαν τα χρέη τους προς τους Βρετανούς. Δεν πρέπει να ξεχνάμε τα πρόσφατα παραδείγματα της Αργεντινής ή του Εκουαδόρ και βεβαίως αυτό της Ισλανδίας. Της Ισλανδίας, που, όταν οι Άγγλοι και οι Ολλανδοί "επενδυτές" απαίτησαν τα "χαμένα", πήραν αυτά, που δεν περιγράφονται.
Άλλωστε ο Φράνσις Γουόκερ —ένας από τους ιδρυτές της δημόσιας οικονομικής τον 19ο αιώνα— έγραψε: "Κανένα μεγάλο εθνικό χρέος δεν πληρώθηκε ποτέ ούτε αντιμετωπίστηκε με κάποιον άλλο τρόπο, εκτός από την άρνηση της αποπληρωμής του".
Το ελληνικό δημόσιο χρέος στον μεγαλύτερο όγκο του οφείλεται σε ιδιώτες τοκογλύφους. Ούτε καν σε εθνικές τράπεζες ή σε "δεξαμενές" πλούτου άλλων κρατών, όπως είναι τα ασφαλιστικά ταμεία τους. Αυτοί οι τοκογλύφοι —αν ασχοληθεί κάποιος μαζί τους— έχουν πάρει ήδη πολλαπλάσια από αυτά που τους οφείλονται.
Είναι σαν τις τράπεζες, που, πολύ πριν φτάσουν να απειλούν τον δανειολήπτη με κατασχέσεις, του έχουν ξεκοκαλίσει όλη την περιουσία. Επιπλέον, ως ιδιώτες, έχουν ελάχιστα νομικά μέσα να διεκδικήσουν το χρέος ενός κράτους σε όλο του το μέγεθος.
Δέκα σέντς στο ευρώ να πάρουν, πάλι ευχαριστημένοι θα είναι.
Τα 250 δις χρέους γίνονται με συνοπτικές διαδικασίες 25 δις. Γι' αυτόν τον λόγο φοβούνται το "πιστόλι". Αυτός ήταν ο φόβος των τοκογλύφων και αυτόν τον φόβο τους τον εξάλειφε το ΔΝΤ.
Γιατί; Γιατί το ΔΝΤ είναι ένας "μετατροπέας" χρημάτων και υποχρεώσεων. Το ΔΝΤ μετατρέπει τα χρέη του κράτους απέναντι σε ιδιώτες —και μάλιστα απατεώνες— σε χρέη του κράτους απέναντι σε άλλα κράτη και διεθνείς οργανισμούς. Μετατρέπει τα ακίνδυνα χρέη του ελληνικού κράτους απέναντι σε ιδιώτες σε επικίνδυνα χρέη απέναντι σε κράτη και λαούς. Αυτό ακριβώς κάνουν τώρα με το ΔΝΤ. Βάζουν την Ελλάδα να "δανείζεται" από τους λαούς, για να ξεπληρώνει τους τοκογλύφους. Όταν θα τους ξεπληρώσει πλήρως, θα έχει μπροστά της ακόμα μεγαλύτερο χρέος, το οποίο όμως —δυστυχώς γι' αυτήν— θα είναι χρέος απέναντι σε λαούς.

Το "μοιραίο" της χρεοκοπίας δεν θα το αποφύγει, εφόσον εξακολουθεί να δανείζεται, χωρίς να παράγει, αλλά οι συνέπειες θα είναι πολύ χειρότερες, εφόσον απέναντί της θα στέκονται κράτη και λαοί και όχι τα λαμόγια της τοκογλυφίας. Οι τοκογλύφοι θα έχουν πάρει ήδη τα χρήματά τους και θα τα ξεκοκαλίζουν στα διάφορα σημεία του Πλανήτη.

Αυτός είναι ο ρόλος του ΔΝΤ. Μετατρέπει τα άδικα κέρδη των απατεώνων σε δίκαιες απαιτήσεις εθνικών τραπεζών ή ασφαλιστικών ταμείων άλλων λαών. Ταυτόχρονα "νομιμοποιεί" και τα κέρδη των συνεργατών των τοκογλύφων. Μετατρέπει τα "μαύρα" χρήματα των διεφθαρμένων αξιωματούχων ενός διεφθαρμένου κράτους σε νόμιμα χρήματα "πετυχημένων" πολιτών ενός κατεστραμμένου κράτους. Μετά το ΔΝΤ, δηλαδή, δεν υπάρχει διαφθορά, γιατί απλά μετακινήθηκαν οι υποχρεώσεις. Διαφθορά υπάρχει για όσο διάστημα υπάρχουν οι "ανοικτές" δοσοληψίες μεταξύ των διεφθαρμένων και των διαφθορέων, που είναι οι τοκογλύφοι. Από τη στιγμή που οι τοκογλύφοι ξεπληρωθούν και άρα οι δοσοληψίες "κλείσουν", βγαίνουν από το "κάδρο" και μαζί μ' αυτούς βγαίνουν και οι διεφθαρμένοι αξιωματούχοι, οι οποίοι τους έβαζαν στο "κάδρο". Μετά μένουν τα χρέη απέναντι στους νέους δανειστές, οι οποίοι είναι νόμιμοι.
Κατάλαβε ο αναγνώστης τι λέμε; Το ΔΝΤ είναι ο απαραίτητος μηχανισμός, για να "απεμπλακούν" οι διεθνείς τοκογλύφοι από τα δάνεια της πατρίδας μας. Το ΔΝΤ είναι ο απαραίτητος μηχανισμός, για να απομακρυνθούν οι εγκληματίες από τον τόπο του εγκλήματος. Το ΔΝΤ του Εβραίου Στρος Καν είναι το "εργαλείο" της εβραϊκής συμμορίας, που λυμαίνεται τον Πλανήτη ολόκληρο. Την εβραϊκής συμμορίας των Εβραίων Μπενράκε, Τρισέ, Σόρος, του Μπλακφέιν, του Μπάφετ κλπ.. Αυτή η εβραϊκή συμμορία προσέλαβε τον Εβραίο Γιωργάκη, για να της εξασφαλίσει τις εισπράξεις της στην Ελλάδα. Ο Εβραίος Γιωργάκης, με τις ευχές των Εβραίων κεντρικών τραπεζιτών των ΗΠΑ και της ΕΕ, κάλεσε τον Εβραίο Στρος Καν του ΔΝΤ να σώσει την οικονομία της Ελλάδας.
Οι Εβραίοι, θα σώσουν την οικονομία των μισητών γι' αυτούς Ελλήνων !!! …Την οικονομία των εθνικών τους εχθρών …Των εχθρών, των οποίων την καταστροφή τους εύχονται στην πιο μεγάλη εθνική τους γιορτή. Αυτό είναι κάτι, το οποίο δεν στέκει ούτε ως ανέκδοτο. Αυτό λοιπόν το δικό τους ΔΝΤ θα τους "αναγνωρίσει" χωρίς καμία έρευνα τα "χρέη" της Ελλάδας και στη συνέχεια το ίδιο το ΔΝΤ θα "δανειστεί" εκ νέου και στο όνομα της Ελλάδας, για να τους ξεπληρώσει. Με συνοπτικές διαδικασίες θα αναγνωριστούν σαν νόμιμα τα δισεκατομμύρια που οφείλονται στους τοκογλύφους και η Ελλάδα θα δανείζεται από τους λαούς, για να τους ξεπληρώσει. Δεν θα γίνει δηλαδή αυτό, το οποίο είπαμε ότι φοβούνται οι τοκογλύφοι. Δεν θα γίνει η αναπόφευκτη στάση πληρωμών του ελληνικού κράτους.
Γιατί τη φοβούνται αυτήν τη στάση τόσο πολύ; Γιατί θα πρέπει να επανεξεταστούν όλα τα χρέη από την αρχή. Θα πρέπει ν' αναζητηθούν αυτοί, οι οποίοι συνάψανε τα μεγάλα δάνεια, οι όροι των δανείων αυτών και τα κέρδη των εμπλεκομένων. Ο απόλυτος εφιάλτης των τοκογλύφων, εφόσον με αυτόν τον τρόπο υπάρχει γι' αυτούς ο κίνδυνος όχι μόνον ν' αποκαλυφθεί ο δικός τους ρόλος, αλλά ν' αποκαλυφθούν και οι συνεργάτες τους στην Ελλάδα. Κινδυνεύουν να χαθούν όχι μόνον τα κέρδη του παρελθόντος, αλλά και οι προοπτικές για μελλοντικά κέρδη. Κινδυνεύουν με αυτόν τον τρόπο όχι μόνον να μην δουν "μαλλί", αλλά να φύγουν "κουρεμένοι". Κινδυνεύουν όχι μόνον να μην μπορούν να διεκδικούν, αλλά να πέσουν θύματα διεκδικήσεων. Κινδυνεύουν να κλείσουν οι πόρτες των θυμάτων τους, εφόσον η αποκάλυψη των συνεργατών τους θα τους κάνει απαγορευτική την επαναδραστηριοποίησή τους στην Ελλάδα.
Αρκεί να σκεφτεί κάποιος πόσο "ψαχνό" έχει η σχέση Σημίτη-Goldman Sachs και θα καταλάβει το πρόβλημά τους. Αρκεί να σκεφτεί κάποιος πόσο "ψαχνό" έχει η σχέση OTE με τη Ντόιτσε Τέλεκομ, τη Siemens και τους δανειστές μας και θα καταλάβει το πρόβλημά τους. Οι δανειστές μας "λάδωναν" τους πολιτικούς να δημιουργούν διαρκώς νέα χρέη με τις υπερτιμολογήσεις των προμηθειών των μεγάλων ΔΕΚΟ. Η Siemens έκανε μόνη της τις υπερτιμολογημένες ελληνικές "παραγγελίες" και η ίδια μας υποδείκνυε τον τοκογλύφο από τον οποίο θα δανειζόμασταν. Οι Έλληνες αξιωματούχοι απλά παρίστατο, όταν δεν έκαναν βόλτες με τα γιότ των Χριστοφοράκων.
Με αυτόν τον τρόπο δημιουργήθηκε το ελληνικό δημόσιο χρέος και κανένας από αυτούς δεν θέλει να ψάχνουν οι Έλληνες τα ΠΩΣ και τα ΓΙΑΤΙ αυτού του χρέους.

Επί δύο τουλάχιστον δεκαετίες λεηλατήθηκε το σύμπαν. Όλα στημένα και ο καθένας έπαιρνε ό,τι προβλεπόταν. Οι δανειστές εξασφάλιζαν άπειρα χρωστούμενα, οι προμηθευτές έναν αφελή δημόσιο μεγαλοπελάτη, οι ιμπεριαλιστές τζάμπα ΔΕΚΟ και οι πολιτικοί μεγάλους λογαριασμούς στην Ελβετία. Διαφθορείς και διεφθαρμένοι πλήρως ικανοποιημένοι. Κατακτητές και δωσίλογοι σε πλήρη συνεργασία.
…Όλα αυτά, όμως, υπό μία προϋπόθεση. Την τελευταία στιγμή να πληρώσει το "κορόιδο". Αν δεν πληρώσει, δεν έκαναν τίποτε. Αν δεν πληρώσει ο ελληνικός λαός, τζάμπα έπαιζαν με τις βαλίτσες και με τους λογαριασμούς στην Ελβετία. Αν δεν πληρώσει ο λαός, τζάμπα έπαιζαν με τα δικά τους τα λεφτά. Πάλι από την αρχή θα ξεκινούσαν τα πράγματα, εφόσον θα άνοιγαν από την αρχή όλες οι υποθέσεις.

Άρα; Άρα το ζητούμενο γι' αυτούς ήταν να κατορθώσουν να βάλουν την Ελλάδα να τους πληρώσει, χωρίς να αντιδράσει. Να βάλουν τη χώρα στο ΔΝΤ. Τον διεθνή οργανισμό, ο οποίος θα δανειστεί από τους λαούς, για να ξεπληρώσει τους ιδιώτες τοκογλύφους. Τον διεθνή οργανισμό, ο οποίος θα "μεταβιβάσει" το ελληνικό χρέος από κοινούς ιδιώτες-δανειστές σε κράτη-δανειστές. Τον διεθνή οργανισμό, ο οποίος θα μετατρέψει τα "αέρινα" και χωρίς εγγυήσεις δάνεια των τοκογλύφων σε ενυπόθηκα δάνεια. Τον διεθνή οργανισμό, ο οποίος θα μετατρέψει τις επισφαλείς "επενδύσεις" των τοκογλύφων σε ελληνικά ομόλογα σε ασφαλή ενυπόθηκα δάνεια.
Αυτό ακριβώς είναι το λεπτό ζήτημα, που δεν καταλαβαίνει ο κόσμος, ο οποίος πέφτει θύμα της προπαγάνδας των τοκογλύφων. Το ελληνικό δημόσιο χρέος στο μεγαλύτερο του μέρος δεν είναι καν χρέος. Το ελληνικό δημόσιο χρέος σε ένα ποσοστό της τάξης του 60% είναι ομόλογα. Με τα ομόλογα, δηλαδή, το ελληνικό κράτος φαινόταν ότι δανειζόταν χρήματα, αλλά το δάνειο στην πραγματικότητα δεν ήταν δικό του. Το δάνειο ήταν εξ’ αρχής πληρωμένο, εφόσον το πλήρωναν οι "επενδυτές". Άρα δεν ήταν δάνειο του ελληνικού κράτους και ό,τι αυτό συνεπάγεται στο θέμα των υποχρεώσεων. Η Ελλάδα απλά ζητούσε χρήματα με μια υπόσχεση κέρδους. Μια αφηρημένη υπόσχεση κέρδους.
Μια ενδιάμεση τράπεζα έδινε στην Ελλάδα τα χρήματα που ζητούσε και τα χρήματα αυτά —που αυτή η τράπεζα της έδινε— τα έπαιρνε κατόπιν από τους "επενδυτές". Οι "επενδυτές" αγόραζαν ομόλογα και περίμεναν κέρδη. Ήλπιζαν σε κέρδη. Δεν δάνειζαν στην Ελλάδα με τόκο. Περίμεναν αποδόσεις μεγάλων κερδών από τις ανάγκες της Ελλάδας. Άρα …ρίσκαραν. Τα ομόλογα, δηλαδή, είναι "ευκαιρίες", που έδωσε το ελληνικό κράτος σε "επενδυτές", για να κερδίσουν χρήματα, βασιζόμενοι στις δικές του δανειακές ανάγκες. Πληρώνουν οι "επενδυτές" τις προηγούμενες δανειακές του ανάγκες, για να ξεπληρωθούν από τις επόμενες. Εκεί δηλαδή "περιμένουν" τα κράτη, για να εξυπηρετήσουν τις "υποσχέσεις" τους. Για να ξαναπάρουν δάνεια τα κράτη, θα πρέπει να πληρώσουν τις προηγούμενες "υποσχέσεις" τους.
Αυτό είναι το τραπεζικό "προϊόν", που λέγεται κρατικό ομόλογο. Υπόσχεται μεγάλα κέρδη και άρα δεν μπορεί από τη φύση του να είναι ασφαλές. Υπάρχει μεγάλο ρίσκο, όταν επενδύεις σε αδύναμους "παίκτες", όπως είναι τα φτωχά κράτη. Τα κρατικά ομόλογα μοιάζουν με τις μετοχές μιας εταιρείας, οι οποίες διακινούνται στο χρηματιστήριο μεταξύ των επενδυτών και ερήμην της εταιρείας την οποία αφορούν. Μοιάζουν, γιατί αποδίδουν κέρδη ανάλογα με το ύψος της επένδυσης. Αν πάει καλά η εταιρεία, θα αποδώσει μέρισμα. Αν δεν πάει καλά, δεν θα αποδώσει. Αν πάει καλά η εταιρεία, οι μετοχές είναι χρήμα. Αν δεν πάει καλά, είναι "κομφετί". Τα κρατικά ομόλογα μάλιστα δεν έχουν καν τις ιδιότητες των συμβατικών μετοχών, γιατί ο επενδυτής δεν έχει κανένα νομικό δικαίωμα απέναντι στην εταιρεία ή το κράτος που τα εξέδωσε. Δεν έχει κάνει την παραμικρή σύμβαση μ' αυτήν και άρα δεν έχει μερίδιο από την περιουσία της. Έχει μερίδιο μόνον από τα κέρδη της, όπως τα αντιλαμβάνεται αυτός, ο οποίος του πούλησε το "προϊόν".
Στην πραγματικότητα, δηλαδή, τα ομόλογα μοιάζουν με τα αποκόμματα των γραφείων στοιχημάτων. Αυτός, ο οποίος τα έχει, διεκδικεί κέρδη, αλλά χωρίς δικαιώματα πέρα από αυτά τα κέρδη. Όταν υπάρχουν κέρδη, τα αποκόμματα είναι νόμιμα και πανίσχυρα έγγραφα. Όταν δεν υπάρχουν τέτοια, είναι άχρηστα χαρτιά. Δεν έχει κανένα δικαίωμα, όπως δεν έχει κανένα δικαίωμα ένας "αλογομούρης", ο οποίος τζογάρισε άπειρα χρήματα σε ένα άλογο, που τσακίστηκε στον ιππόδρομο. Με τα χρήματά του μπορεί το άλογο να έφαγε και να προπονήθηκε, αλλά, όταν έχασε την "κούρσα", αυτά τα χρήματα πήγαν στον "κουβά". Τα πετάει τα "αποκόμματα" των "χρημάτων" ως σκουπίδια στις κερκίδες και δεν διεκδικεί ούτε τον στάβλο ούτε το τρέιλερ που κουβαλά το άλογο. Δεν "γνωρίζει" το άλογο ποιος "έπαιξε" πάνω του. Δεν θα έπαιρνε κέρδη από τα κέρδη του και δεν έχει λόγο να καλύψει με την περιουσία του τις ζημιές του. Στον "κουβά" κατευθείαν τα αποκόμματα του τζογαδόρου.

Ας πρόσεχε. "Μάτια του παζάρια του" …όπως λέει ο λαός. Έξυπνος, αν έκανε τη σωστή επένδυση και επέλεξε τη σωστή εταιρεία και βλάκας, αν έκανε το αντίθετο. Η εταιρεία όμως δεν έχει καμία υποχρέωση απέναντί του. Το λέει άλλωστε και ο ίδιος ο ορισμός των ομολόγων. Δεν εγγυούνται μελλοντικά κέρδη, εξαιτίας των κερδών του παρελθόντος. Οι τοκογλύφοι έχουν τέτοια "αποκόμματα" στην αναπτυξιακή "κούρσα" του ελληνικού κράτους και κανένα άλλο δικαίωμα. Έπαιξαν και έχασαν. Γι' αυτόν τον λόγο έχουν ανάγκη το ΔΝΤ. Αυτός ο οργανισμός θα "υποθηκεύσει" ολόκληρη τη χώρα, μετατρέποντας τα άχρηστα ομόλογα των τοκογλύφων σε υπερπολύτιμα ενυπόθηκα δάνεια. Αυτός θα απειλήσει την εθνική ακεραιότητα της πατρίδας μας.
Όπως λοιπόν οι κοινοί τοκογλύφοι έτσι και οι διεθνείς τοκογλύφοι θα πλήρωναν τα προβλεπόμενα από την "πιάτσα" χρήματα, για να μπει ένας εισπρακτικός μηχανισμός στην Ελλάδα, που θα τους εξασφαλίσει τα χρήματά τους. Εδώ είναι το δύσκολο. Ποιος θα βάλει έναν τέτοιο μηχανισμό μέσα στη χώρα; Ποιος "ηγέτης" της θα της έδινε αυτήν την "αυτοκτονική" συμπεριφορά; Ποιος ηγέτης θα ξεπουλούσε τη χώρα, για να δώσει τα "κέρδη" στους τοκογλύφους; Ποιος ηγέτης θα λειτουργούσε εις βάρος των συμφερόντων του λαού και υπέρ των τοκογλύφων, οι οποίοι δεν εννοούν να πιστέψουν ότι …αυτός που παίζει μπορεί και να χάσει;
Ποιος ηγέτης στην πραγματικότητα θα πρόδιδε την Ελλάδα; Ποιος ιδιοκτήτης "ίππου" θα μάζευε τα σκουπίδια των αποκομμάτων των στοιχημάτων των τζογαδόρων του ιππόδρομου, για να τα "αναγνωρίσει" επίσημα σαν δικά του χρέη;
Σκεπτόμενος κάποιος απλά, εύκολα μπορεί να φτάσει σε μια άκρη. Ποιος ήταν αυτός, ο οποίος πρώτος ανέφερε τον όρο "ΔΝΤ"; Ο Γιώργος Παπανδρέου δεν ήταν αυτός; Αυτός, ο οποίος μέχρι τότε ήταν ο μόνος που "γνώριζε" πού βρίσκονταν τα "λεφτά". Αυτός ήταν ο πρώτος και ο μόνος που ανέφερε τον όρο "ΔΝΤ". Μέχρι τότε αυτός ο όρος δεν υπήρχε καν στην καθημερινή ορολογία του ελληνικού λαού. Το ΔΝΤ —μέχρι τη διακυβέρνηση του Γιώργου— ήταν ένας οργανισμός, ο οποίος αφορούσε τα κράτη της υποσαχάριας Αφρικής, τις Μπανανίες της Λατινικής Αμερικής, κάτι "πλημμυρισμένους" Ασιάτες και κανέναν άλλο.
Ο Γιώργος λοιπόν ήταν αυτός, ο οποίος πρώτος απ' όλους ανέφερε αυτόν τον όρο. Για ποιον λόγο μπήκαμε αναγκαστικά σ' αυτόν τον μηχανισμό; Εξαιτίας της αδυναμίας δανεισμού μας. Μια αδυναμία, η οποία ήταν τεχνητή, εφόσον η κατάσταση της Ελλάδας δεν ήταν πολύ χειρότερη από αυτήν πολλών άλλων κρατών. Δεν ήταν η Ελλάδα σε πολύ χειρότερη κατάσταση από χώρες, οι οποίες εξακολουθούν ακόμα και σήμερα να δανείζονται. Το πρόβλημα του δανεισμού της Ελλάδας οφειλόταν στην κατάρρευση της αξίας των ελληνικών κρατικών ομολόγων.
Πώς όμως κατέρρευσαν τα ομόλογα αυτά; Τι σχέση έχει η Τράπεζα της Ελλάδας; Γιατί άλλαξαν εσωτερικοί κανονισμοί της λειτουργίας της την επομένη της νίκης του Γιώργου στις εκλογές; Ο Γιώργος, λοιπόν, δεν ήταν μόνον αυτός, ο οποίος "ονειρεύτηκε" πρώτος το ΔΝΤ, αλλά εξαιτίας του είδαμε το "όνειρό" του να παίρνει σάρκα και οστά.
Κατάλαβε ο αναγνώστης πώς βγαίνει ο τίτλος του άρθρου; Δεν χρειάζονται μυστικές πληροφορίες, που να μας αποκαλύπτουν ότι η οικογένεια Παπανδρέου πήρε από τους τοκογλύφους προμήθεια 2,5 δις ευρώ. Γνώσεις χρειάζονται.
Αν γνωρίζει κάποιος την "πιάτσα", μπορεί να βγάλει τις "ταρίφες". Αυτό, το οποίο λέμε, είναι ότι …θα είναι κορόιδα οι Παπανδρέου, αν δεν πάρουν αυτό το ποσό για τις προδοτικές ενέργειές τους. Τουλάχιστον αυτό το ποσό, εφόσον αυτή είναι η ελάχιστη "ταρίφα" γι' αυτά που έκαναν εις βάρος της Ελλάδας. Τόσα κέρδη αποφέρει η υπηρεσία τους απέναντι στους τοκογλύφους. Τόσα χρήματα "νομιμοποιούνται" να ζητήσουν ως οικογένεια από την Goldman Sachs, τη Ντόιτσε Μπανγκ, τον Σόρος ή τον Μπάφετ. Αυτό είναι το λογικό "τίμημα" της πιάτσας. Τους εξασφαλίζεις 247,5 δις ευρώ και σου δίνουν δώρο τα 2,5 δις. …Απλά πράγματα, τα οποία συμβαίνουν καθημερινά.
Επειδή λοιπόν δεν θεωρούμε τον Γιώργο τόσο κουτό, τη Μαργαρίτα τόσο φιλέλληνα και τον Νίκο τόσο αδιάφορο για τον πλούτο, είμαστε βέβαιοι ότι δεν έκαναν τίποτε τζάμπα. Είμαστε βέβαιοι ότι τα "πήραν". Ποια είναι η απόδειξη ότι τα "πήραν"; Η απόδειξη είναι ότι οι πράξεις τους έχουν έναν πολύ οργανωμένο χαρακτήρα, πράγμα το οποίο αποδεικνύει ότι δεν πρόκειται περί σωρείας τυχαίων ατυχών επιλογών και πράξεων. Υπάρχει ολόκληρη οργάνωση, που δίνει άλλα χαρακτηριστικά στο "τυχαίο" γεγονός της εισόδου μας στους μηχανισμούς του ΔΝΤ. Η οργάνωση αποκαλύπτει ότι η πράξη τους αυτή δεν ήταν μια μεμονωμένη πράξη βλακείας.
Ας σκεφτεί κάποιος το πολύ απλό. Ένας βλάκας μπορεί να παίζει με τα "σπίρτα" μέσα σε μια αποθήκη καυσίμων, επειδή απλά είναι βλάκας. Αν, παίζοντας με αυτά τα "σπίρτα", η φωτιά πάρει —για τυχαίους λόγους— ανεξέλεγκτες διαστάσεις και καεί και ο ίδιος στην προσπάθειά του να διαφύγει, τότε το γεγονός είναι αναμφισβήτητα τυχαίο και είναι καθαρά μια πράξη βλακείας. Αν όμως κάποιος αποδείξει ότι αυτός, ο οποίος παίζει με τα "σπίρτα", φροντίζει η φωτιά να επεκταθεί και να "φουντώσει" και ταυτόχρονα έχει σχέδιο διαφυγής, το οποίο θα του επιτρέψει να επιβιώσει σε κάθε περίπτωση, τότε τα πράγματα αλλάζουν. Φωτιά μπορεί να βάλει ο καθένας από βλακεία. Από βλακεία, όμως, δεν παίρνεις ένα μπιτόνι με βενζίνη, για να κατευθύνεις τη φωτιά εκεί όπου κάνει τη μεγαλύτερη ζημιά και καθιστά την πυρόσβεση αδύνατη. Από βλακεία δεν εξασφαλίζεις μόνον για τον εαυτό σου τη μοναδική διέξοδο διαφυγής.
Αυτά ακριβώς αναζητούμε στην περίπτωσή μας. Το πλαίσιο της λογικής μιας εσκεμμένης "εμπρηστικής" ενέργειας από έναν εμφανώς βλάκα, ο οποίος δήθεν παίζει με τα "σπίρτα" και στο μέλλον θα επικαλεστεί το άλλοθι της βλακείας. Τι θέλουμε να πούμε μ' αυτό; Η βλακόφατσα του Γιώργου είναι ένα καλό "άλλοθι", αλλά αυτό δεν θα φτάνει. Έστω ότι από τη βλακεία του Παπανδρέου το ΔΝΤ μπήκε στην Ελλάδα και μπορεί να της βάλει "φωτιά". Μπορεί αυτή η φωτιά να σταματήσει ή μήπως ο Παπανδρέου φρόντισε να μην υπάρχει αυτή η πιθανότητα; Μπορούν οι Έλληνες να τη "σβήσουν" ή ο ίδιος ο Παπανδρέου φρόντισε να "παγιδεύσει" τη χώρα, ώστε κάποιοι να μπορούν να απειλούν τους Έλληνες με "κατάρρευση" της Ελλάδας κάθε φορά που θα επιχειρούν να σωθούν από τη φωτιά;
Πάνω σ' αυτήν τη βάση σκέψης αναζητούμε τις λύσεις στις απορίες μας. Υπό αυτό το πρίσμα ανάλυσης βλέπουμε ότι συνδέονται μεταξύ τους όλα τα "επιτεύγματα" της κυβέρνησης Παπανδρέου. Ο Παπανδρέου έβαλε ο ίδιος "φωτιά" στη χώρα με το ΔΝΤ και δεν βρήκε τη χώρα να "καίγεται", όπως ισχυρίζεται. Τι σημαίνει αυτό; Έφερε ο ίδιος το ΔΝΤ και δεν βρήκε μια χρεοκοπημένη χώρα, στην οποία αναγκαστικά πηγαίνει το ΔΝΤ.
Εξαιτίας δηλαδή του Παπανδρέου, συνέβη το εξής πρωτοφανές φαινόμενο. Όλες οι χώρες, στις οποίες πήγε το ΔΝΤ, πρώτα χρεοκόπησαν, δηλώνοντας στάση πληρωμών και κατόπιν εμφανίστηκε το ΔΝΤ, για να τις διατηρήσει σε λειτουργία. Στην Ελλάδα το ΔΝΤ μπήκε μέσα σ' αυτήν πριν χρεοκοπήσει η χώρα. Ο "ιατροδικαστής", δηλαδή, ανέλαβε τον "άρρωστο" πριν αυτός πεθάνει.

Αυτό συνέβη γιατί σε όλες τις άλλες περιπτώσεις τα χρέη είχαν καταστρέψει τις χώρες και το ΔΝΤ ως "ιατροδικαστής" πήγαινε για τον διαμελισμό του "πτώματος". Στην περίπτωση της Ελλάδας τα πράγματα δεν ήταν έτσι. Το ΔΝΤ δεν ήρθε για να τεμαχίσει λεία γιατί η Ελλάδα ήταν "ζωντανή". Η Ελλάδα δεν χρεοκόπησε, γιατί απλά δεν είχε εκείνα τα τεράστια χρέη, που να δικαιολογούν χρεοκοπία. Η Ελλάδα είχε ομόλογα-υποσχέσεις, τα οποία έπρεπε με κάποιον τρόπο να μετατραπούν σε χρέη, προκειμένου να οδηγηθεί στη συνέχεια σε χρεοκοπία. Το ΔΝΤ ήρθε γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο στην Ελλάδα. Ήρθε για να μετατρέψει τα "κομφετί" των άχρηστων ομολόγων των τοκογλύφων σε νόμιμα χρέη και τα οποία χρέη θα μας οδηγήσουν σε βέβαιη χρεοκοπία μετά από λίγα χρόνια. Το ΔΝΤ δηλαδή ήρθε στην Ελλάδα ως "κυνηγός" για να "σκοτώσει" και όχι ως "πτωματοφάγος" για να μοιράσει "μέλη" σε δανειστές. Ήρθε για να βάλει "φωτιά" και όχι για να ψάχνει στα "αποκαΐδια", όπως κάνει συνήθως. Αυτήν τη "φωτιά" έφερε ο Παπανδρέου στην "εύφλεκτη" πατρίδα μας.
Αυτό όμως δεν έφτανε. Έπρεπε η "φωτιά" του ΔΝΤ να "κάψει" όλη την χώρα σε όλα της τα μήκη και τα πλάτη της. Γι' αυτόν τον λόγο έβαλαν τον δικό τους "πρωθυπουργό" να καταμετρήσει την ακίνητη περιουσία της χώρας, ώστε να "πείσουν" τους λαούς και τα κράτη ότι υπάρχει περιουσία, προκειμένου να χρηματοδοτήσουν την Ελλάδα, για να ξεπληρώσει τους τοκογλύφους. Αν δεν "μετρούσε" ο Γιωργάκης την ελληνική περιουσία, πώς θα εξασφάλιζε το ΔΝΤ τη χρηματοδότηση των ευρωπαϊκών λαών, προκειμένου να "μεταλλάξει" τα ελληνικά χρέη; Προκειμένου να δημιουργήσει συνενόχους για τη μελλοντική πίεση εις βάρος της Ελλάδας; 140 δις θέλουν να πάρουν από τους Ευρωπαίους, για να τα δώσουν στους τοκογλύφους. Η αποτίμηση της δημόσιας περιουσίας της Ελλάδας ήταν αυτή, που έκανε τόσο πρόθυμα και "αλληλέγγυα" τα ευρωπαϊκά κράτη. Μέχρι και η κακομοίρα η Ιρλανδία βιάστηκε να δανειστεί χρήματα, για να μας δανείσει.
Αυτή η καταμέτρηση ήταν απαραίτητη, γιατί μόνο του το ΔΝΤ ήταν αδύνατο να τα καταφέρει, εφόσον η χρηματοδοτική του δυνατότητα ήταν κάποια λίγα δεκάδες δις, τη στιγμή που η μετάλλαξη απαιτούσε πάνω από εκατό δις. Όπως είπαμε και πριν πάνω από 140 δις θα κληθούν να δώσουν οι Ευρωπαίοι και έπρεπε να βλέπουν εγγυήσεις μπροστά τους. Άρα; Άρα ο Γιωργάκης, με την είσοδο του ΔΝΤ στη χώρα, άναψε "φωτιά" σ' αυτήν, αλλά ταυτόχρονα με την καταμέτρηση της δημόσιας περιουσίας τής έδωσε "καύσιμο" για να συνεχίσει να "καίει", γιατί χωρίς "καύσιμο" δεν θα υπήρχαν πρόθυμοι δανειοδότες Eυρωπαίοι.
Χωρίς την καταγραφή της δημόσιας περιουσίας και τις ειδικές διατάξεις του μνημονίου, ποιος Ευρωπαίος θα δάνειζε σε μια χρεοκοπημένη χώρα, για να ξεχρεώσει τους "επενδυτές" της; Ποιος θα ήθελε να πάρει τον "μουντζούρη" στα χέρια του; Ο Γιωργάκης, δηλαδή, άναψε το "σπίρτο", αλλά ο ίδιος ήταν αυτός, που πήρε το "μπιτόνι" με τη "βενζίνη" και το περιέχυσε στην Ελλάδα. Σε ολόκληρη την Ελλάδα …απ' άκρη σ' άκρη …Από τα βουνά στις παραλίες και από εκεί στα νησιά …Όπου φτάνει η ΚΕΔ …Όπου φτάνει η δημόσια περιουσία.

Υπήρχε βέβαια και ένα άλλο πρόβλημα, το οποίο έπρεπε να λυθεί από αυτόν τον "εμπρηστή". Όταν οι τοκογλύφοι θα ξεπληρώνονταν με τα χρήματα των λαών και αυτοί οι λαοί —όπως ήταν φυσικό— θα διεκδικούσαν με τη σειρά τους να πάρουν τα δικά τους δανεικά, θα μπορούσαν και πάλι οι Έλληνες ν' αντιδράσουν. Τι θα έκαναν τότε τα κράτη-δανειστές; Τι μπορούν να κάνουν απέναντι σε έναν λαό, ο οποίος αγωνίζεται για την επιβίωσή του και είναι προφανές ότι δεν έχει τα χρήματα για να τους ξοφλήσει; Τι μπορούν να κάνουν απέναντι σε έναν λαό, που, όταν αγωνίζεται, έχει τη συμπάθεια των άλλων λαών, ακόμα κι όταν αυτοί είναι οι ίδιοι οι δανειστές του; Αυτό ακριβώς είναι η εθνική ασυλία, την οποία απολαμβάνουν τα κράτη.

Αυτή η ασυλία δεν είναι κάτι το περίεργο. Είναι η ανθρώπινη ασυλία, που απολαμβάνουν οι άνθρωποι όταν χρωστάνε και δεν έχουν να ξεπληρώσουν. Υπάρχει νόμος, ο οποίος να επιτρέπει σε κάποιον δανειστή να διεκδικεί το συκώτι του δανειολήπτη, επειδή το ανθρώπινο συκώτι έχει μεγάλη αξία στην αγορά των μοσχευμάτων; Όχι βέβαια. Οι διεκδικήσεις σταματάνε εκεί όπου ξεκινάνε τα ανθρώπινα δικαιώματα. Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με τα κράτη. Διεκδικείς από αυτά μέχρι εκεί που ξεκινάνε τα εθνικά κυριαρχικά δικαιώματα. Διεκδικείς χρήματα και τιμαλφή από τα κράτη, αλλά όχι μέρος της επικράτειάς τους. Αυτή είναι η εθνική ασυλία. Αυτή η ασυλία θα μπορούσε να προστατεύσει την Ελλάδα από τις απαιτήσεις ακόμα και των λαών και αυτή η ασυλία ήταν ανεπιθύμητη από τους τοκογλύφους. Άρα; Άρα έπρεπε να την παρακάμψουν.

Αυτή η παράκαμψη περιγράφεται στο εγκληματικό μνημόνιο, το οποίο πέρασε η κυβέρνηση του προδότη μέσα από τη Βουλή των τριακοσίων ηλιθίων. Το μνημόνιο, εξαιτίας του οποίου η Ελλάδα αποδέχεται το δεδομένο να στερηθεί των θεμελιωδών δικαιωμάτων της σ' ό,τι αφορά την ασυλία της ως χώρα.
Γι' αυτόν τον λόγο τα πάντα τοποθετούνται προς ερμηνεία με βάση το αγγλικό δίκαιο. Το πιο "ανοικτό" δίκαιο στον κόσμο. Το δίκαιο της αποικιοκρατίας, όπου οι λαοί δεν προστατεύονται από κανένα δικαίωμα. Το δίκαιο του ισχυρού, όπου τα πάντα αποτιμώνται σε χρήμα και τα πάντα πωλούνται. Μόνον αυτό το δίκαιο επιτρέπει την απειλή ζωτικών εθνικών συμφερόντων για ασήμαντους λόγους …όπως είναι τα χρήματα και τα χρέη. Αυτό είναι το δίκαιο, το οποίο επέτρεψε στις ΗΠΑ να αγοράσει και όχι να κατακτήσει ένα μεγάλο μέρος της εθνικής της επικράτειας. Αγορασμένη είναι η Καλιφόρνια ή η Αλάσκα και κάποιοι προφανώς ονειρεύονται αγοραπωλησίες και στο Αιγαίο.
Αυτά τα δικαιώματα του ελληνικού λαού τα γνώριζαν οι τοκογλύφοι και γι' αυτό έπρεπε να τα παρακάμψουν. Φοβούνταν την ασυλία που απολαμβάνουν οι λαοί. Φοβούνταν ότι, αν οι Έλληνες έκαναν χρήση αυτού του δικαιώματός τους, ακόμα και οι λαοί που τους δάνεισαν δεν θα τους αγνοούσαν. Κανένας λαός δεν ανοίγει τους ασκούς του Αιόλου για θέματα τα οποία μπορεί να κληθεί ν' αντιμετωπίσει και ο ίδιος. Απλά πράγματα. Κανένας άνθρωπος δεν υπογράφει ν' αφαιρεθεί το συκώτι ενός άλλου ανθρώπου για χρέη, γιατί σε κάποια στιγμή μπορεί να ζητηθεί το μάτι του παιδιού του για χρέη επίσης. Αναγκαστικά θα έπρεπε αυτοί λαοί-δανειστές είτε να σταματήσουν να εκφράζουν απαιτήσεις από το ελληνικό κράτος είτε να στραφούν εναντίον των τοκογλύφων, οι οποίοι μέσω Ελλάδας πήραν τα χρήματά τους, ώστε από εκεί να τα αναζητήσουν.
Αυτός ήταν ο εφιάλτης των τοκογλύφων. Φοβούνταν μήπως γίνουν οι λαοί σύμμαχοι των Ελλήνων εναντίον των κοινών τους εχθρών. Εναντίον των απατεώνων, οι οποίοι πρώτα ξεγέλασαν τους Έλληνες με τους "Σημίτηδες" και στη συνέχεια τους ίδιους με τους "Γιωργάκηδες". Αυτό ήταν το πρόβλημα των τοκογλύφων. Το πρόβλημα που θα είχαν σε περίπτωση που ο ελληνικός λαός θα ξεσηκωνόταν και δεν θα απέδιδε τα χρήματα στους νέους δανειστές του. Για να απομακρύνουν αυτόν τον κίνδυνο, "παγίδευσαν" το ελληνικό κράτος.
Προκειμένου να μην αφήσουν τους Έλληνες να κινηθούν "πυροσβεστικά", "παγίδευσαν" το ίδιο το ελληνικό κράτος. Αν οι Έλληνες επιχειρούσαν να σβήσουν τη "φωτιά", κάποιοι θα τους απειλούσαν με τον "δυναμίτη", ο οποίος θα ανατίναζε τη χώρα. Αν οι Έλληνες αρνούνταν ν' αποδώσουν τις "υποθήκες" στους νέους δανειστές τους, θα έπρεπε οι παλιοί τοκογλύφοι να είχαν τη δυνατότητα να τους απειλούν. Να τους απειλούν πριν οι νέο�

Εν Σέρραις: GUARDIAN : Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΥΛΑΕΙ ΤΑ ΝΗΣΙΑ ΤΗΣ !!!

[www.guardian.co.uk]
Guardian : Η Ελλάδα πουλάει τα νησιά της
Μιας και μόνο 227 από τα περισσότερα από 6.000 νησιά της Ελλάδας κατοικούνται, η κυβέρνηση αποφάσισε, σύμφωνα με δημοσίευμα της Guardian, στην προσπάθειά της να εξοικονομήσει πόρους, που θα μειώσουν τα χρέη της χώρας, να πουλήσει ή να προβεί σε μακροχρόνιες εκμισθώσεις περιοχών σε αρκετά από αυτά.

Με τον τρόπο αυτόν, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, και θα προσελκύσει επενδύσεις που θα δημιουργήσουν θέσεις εργασίας και θα αυξήσουν τα έσοδα από τη φορολογία, αλλά και θα καταστήσει “ευκολότερο για τους απανταχού πλούσιους και διάσημους να εκπληρώσουν τα όνειρά τους, αγοράζοντας το δικό τους νησί”.
Η εφημερίδα αναφέρει πως στη Μύκονο, πηγή που συμμετέχει στις σχετικές διαπραγματεύσεις, της εκμυστηρεύτηκε ότι περιοχή, που κατά το ένα τρίτο ανήκει στην κυβέρνηση, τίθεται προς πώληση.

Περισσότερο φαίνεται, σύμφωνα πάντα με το δημοσίευμα, να ενδιαφέρονται για εκτάσεις στη Ρόδο, Ρώσοι και Κινέζοι επενδυτές, που αναζητούν “θερινά καταλύματα” στη Μεσόγειο. Μεταξύ αυτών και ο ιδιοκτήτης της ποδοσφαιρικής ομάδας της Τσέλσι, αν και ο εκπρόσωπός του διέψευσε την πληροφορία.
Η ιστοσελίδα “Private Islands” σε λίστα της, περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, το 1,235 στρεμμάτων νησί του Ιονίου, Ναυσικά, το οποίο πωλείται για 15 εκατ. δολάρια, ενώ αναφέρει πως μερικά νησιά πωλούνται και για λιγότερο από 2 εκατομμύρια.

“Είμαι λυπημένος που ξεπουλάμε νησιά και εκτάσεις της Ελλάδας, που ανήκουν στους Έλληνες”, δήλωσε ο κ. Μάκης Περδικάρης, διευθυντής του ελληνικού Island Properties προσθέτοντας : “Αλλά το πρώτο πράγμα είναι να αναπτυχθεί η οικονομία και να προσελκύσει ξένες επενδύσεις, για τη δημιουργία των αναγκαίων υποδομών. Το θέμα είναι να μαζέψουμε χρήματα”.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, στην προσπάθειά της να εξοικονομήσει πόρους, η Ελλάδα σχεδιάζει να πουλήσει και τις σιδηροδρομικές εταιρίες και τις εταιρίες ύδρευσής της, αναφέροντας πως οι Κινέζοι έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον για τις πρώτες, ενώ ήδη ασκούν σημαντική επιρροή σε ελληνικά λιμάνια.

Η εφημερίδα αναφέρεται ακόμη στις διαδηλώσεις που πραγματοποιούνται στην Ελλάδα, μετά την προσφυγή της χώρας στο ΔΝΤ και επαναλαμβάνει την πρόταση που είχαν κάνει και οι Γερμανοί στην ελληνική κυβέρνηση, περί πώλησης κάποιων από τα ελληνικά νησιά.
“Αν έχει φτάσει ως εκεί, είναι κρίμα, ωστόσο δείχνει την πρόθεση της Ελλάδας να αναλάβει τις ευθύνες της, ώστε να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις και να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της”, δήλωσε ο Gary Jenkins, αναλυτής της Evolution Securities.

Εν Σέρραις: TΩΡΑ ΣΤΗΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΝΕΕΣ ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ

Οι Έλληνες θα δώσουν τη μάχη των λαών απέναντι στο ΔΝΤ.
Τώρα στήνονται οι νέες "Θερμοπύλες".
"Εφιάλτες" προδίδουν την Ελλάδα και τον ελληνικό λαό
για ένα σχεδόν ανύπαρκτο δημόσιο χρέος.

Αυτό, το οποίο σήμερα απειλεί τους Έλληνες με απόλυτη καταστροφή, δεν είναι το χρέος. Αυτό, το οποίο τους απειλεί, είναι η άγνοια. Οι Έλληνες αγνοούν τα πλέον βασικά πράγματα της οικονομίας και σ' αυτήν την άγνοια στηρίζονται τόσο οι ξένοι, που τους λεηλατούν, όσο και οι δικοί τους "Εφιάλτες", που τους προδίδουν. Θα ξεκινήσουμε την ανάλυση με μια απλή ερώτηση και από αυτήν την απλή ερώτηση είμαστε βέβαιοι ότι ο αναγνώστης θα καταλάβει την πραγματική φύση του προβλήματος, που σήμερα απειλεί την Ελλάδα με καταστροφή και το οποίο είναι το χρέος της. Ποια είναι η ερώτηση αυτή; Αν επενδύσει κάποιος στη νίκη ενός αλόγου, φταίει το άλογο αν δεν κερδίσει; Χρωστάει το άλογο αυτά, τα οποία επενδύθηκαν πάνω του;
Έστω ότι κάποιος από εμάς έχει μια "καλή" ιδέα για να βγάλει χρήματα και απλά αυτή η ιδέα απαιτεί χρήμα για να υλοποιηθεί. Τι κάνεις σε μια τέτοια περίπτωση; Αναζητάς χρηματοδότη, για να σε στηρίξει στο εγχείρημά σου. Βρίσκεις δηλαδή κάποιον και του "υπόσχεσαι" κέρδη. Του λες, για παράδειγμα, δώσε μου 100.000 ευρώ και εγώ σε πέντε χρόνια θα σου δώσω πίσω 1.000.000 ευρώ. Του εξηγείς πώς θα το κάνεις αυτό και εκείνος κρίνει κι αποφασίζει. Γιατί τον συμφέρει να σε χρηματοδοτήσει; Γιατί κανένα δάνειο δεν δίνει τέτοια τεράστια "απόδοση". Τα δάνεια έχουν συγκεκριμένα επιτόκια, ενώ ένας τέτοιος συνεταιρισμός δεν έχει "ταβάνι". Ο χρηματοδότης κρίνει το ρίσκο και ο ίδιος αποφασίζει μόνος του το "επιτόκιο". Μπορεί να ζητήσει τη μερίδα του λέοντος των κερδών, χωρίς να κατηγορηθεί ποτέ για τοκογλυφία.

Η λογική σε μια τέτοια περίπτωση είναι απλή. Όσο πιο μεγάλο το ρίσκο, τόσο πιο μεγάλη η "απαίτηση". Γιατί υπάρχει ρίσκο; Γιατί στηρίζεσαι αποκλειστικά πάνω στις ικανότητες αυτού, στον οποίο "επενδύεις". Αν είναι βλάκας ή ανίκανος ή άτυχος, υπάρχει πιθανότητα να μην πάρεις τίποτε πίσω. Αυτός, στον οποίο ποντάρεις, δεν σου "χρωστάει" τίποτε. Όχι απλά δεν σου χρωστάει αυτά που σου υποσχέθηκε, αλλά δεν σου χρωστάει ούτε καν αυτά που αποδεδειγμένα σου πήρε. ΜΟΝΟΝ ΑΝ κατορθώσει και βγάλει αυτά που σου υποσχέθηκε, μόνον τότε σου "οφείλει". ΑΝ δεν κατορθώσει να τα βγάλει, δεν σου "χρωστά" τίποτε. Σε περίπτωση αποτυχίας του κοινού πρότζεκτ, δεν έχεις κανένα νομικό δικαίωμα πάνω του ή πάνω στην περιουσία του. Μόνον γι' αυτά που έχεις λάβει "υπόσχεση" έχεις δικαίωμα διεκδίκησης και εφόσον βέβαια αυτά υπάρχουν. Τίποτε άλλο. Αν δεν υπάρχουν, απλά το παίρνεις απόφαση ότι έχασες τα χρήματά σου σε κάτι που δεν άξιζε …όπως λανθασμένα νόμιζες.

Αυτήν την απλή κατάσταση τη γνωρίζουν όλοι οι άνθρωποι. Είναι μια κατάσταση, η οποία διαδραματίζεται καθημερινά σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του Πλανήτη. Κάποιοι χρηματοδοτούν κάποιους άλλους και περιμένουν κέρδη. Δίνουν χρήματα σε άλλους να φτιάξουν εργοστάσια και περιμένουν μερίδιο από τα κέρδη. Δίνουν χρήματα σε άλλους να φτιάξουν καφετέριες και περιμένουν μερίδιο από τα κέρδη. Δίνουν χρήματα σε ανθρώπους, σκυλιά, άλογα, κόκορες και σε οποιονδήποτε άλλο, που με τις πράξεις του "υπόσχεται" κέρδη. Κάποιοι στο τέλος λαμβάνουν κέρδη και κάποιοι άλλοι όχι. Όσο φυσικό είναι το ένα, άλλο τόσο φυσικό είναι και το άλλο. Αυτό είναι το "παιχνίδι" της οικονομίας. Κάποιοι κερδίζουν και κάποιοι χάνουν. Κάποιοι παίρνουν αποδόσεις στις επενδύσεις τους και κάποιοι άλλοι όχι.

Αν το καταλάβει αυτό το παράδειγμα ο αναγνώστης, θα αλλάξει ριζικά την άποψή του για τη σημερινή οικονομική κατάσταση της Ελλάδας. Θα πάψει να πέφτει θύμα της προπαγάνδας των τοκογλύφων. Την προπαγάνδα, που θέλει το ελληνικό κράτος να είναι υπερχρεωμένο. Στην πραγματικότητα το ελληνικό δημόσιο χρέος στο μεγαλύτερό του μέρος δεν είναι καν χρέος. Το ελληνικό δημόσιο χρέος σε ένα ποσοστό της τάξης του 60% είναι ομόλογα. Αν, δηλαδή, υποθέσουμε ότι το δημόσιο χρέος είναι 250 δις ευρώ, τα 150 δις είναι ομόλογα και άρα δεν είναι πραγματικό χρέος. Τι θέλουμε να πούμε μ' αυτό; Θέλουμε να πούμε ότι με τα ομόλογα το ελληνικό κράτος φαινόταν ότι δανειζόταν χρήματα, αλλά στην πραγματικότητα δεν υπήρχε δάνειο. Το δάνειο ήταν εξ’ αρχής πληρωμένο, εφόσον το πλήρωναν οι "επενδυτές". Άρα, δεν ήταν δάνειο του ελληνικού κράτους και ό,τι αυτό συνεπάγεται στο θέμα των υποχρεώσεων.

Η Ελλάδα απλά ζητούσε χρήματα με μια υπόσχεση κέρδους.

Μια αφηρημένη υπόσχεση κέρδους.

Έβγαινε στη διεθνή αγορά και ζητούσε χρήματα …"Επενδύστε" πάνω μου 1 δις ευρώ και σε δέκα χρόνια θα σας δώσω 1,5 δις …"Επενδύστε" στην ανάπτυξή μου …"Επενδύστε" στην οικονομία μου …"Επενδύστε" στις ανάγκες μου, που θα με ξαναφέρουν μπροστά σας. Κάποιοι την "άκουγαν" και αφού "πείθονταν", "επένδυαν" πάνω της. "Επένδυαν" όμως και δεν της δάνειζαν. Δεν υπέγραφε δάνειο η Ελλάδα, για να πάρει τα χρήματά τους. Δεν έβαζε υποθήκες, για να πάρει τα χρήματά τους. Η Ελλάδα απλά "τύπωνε" χαρτάκια, τα οποία έγραφαν πάνω …"Οφείλω να σου δώσω —δεν σου χρωστάω— εξαιτίας μιας υπόσχεσης". Αυτό δεν το έκανε από πονηριά. Κοινή συνεννόηση υπήρχε μεταξύ της Ελλάδας και των "επενδυτών". Συνέφερε τους τοκογλύφους να τους "οφείλει" και να μην τους "χρωστάει", γιατί σε μια τέτοια περίπτωση θα πήγαιναν φυλακή για τοκογλυφία. Θα πήγαιναν φυλακή τόσο οι τοκογλύφοι όσο και οι διεφθαρμένοι ηγέτες της Ελλάδας.
Αυτό ήταν το παιχνίδι των κρατικών ομολόγων. Μια ενδιάμεση τράπεζα έδινε στην Ελλάδα τα χρήματα που "ζητούσε" από την αγορά και τα χρήματα που της έδινε τα έπαιρνε η τράπεζα αυτή από τους "επενδυτές". Οι "επενδυτές" αγόραζαν από την τράπεζα ομόλογα και περίμεναν κέρδη. Ήλπιζαν σε κέρδη. Δεν δάνειζαν στην Ελλάδα με τόκο. Περίμεναν αποδόσεις μεγάλων κερδών από τις ανάγκες της Ελλάδας. Άρα, ρίσκαραν, πιστεύοντας στις "υποσχέσεις" της. Τα ομόλογα, δηλαδή, είναι "ευκαιρίες", που έδωσε το ελληνικό κράτος σε "επενδυτές", για να κερδίσουν χρήματα, βασιζόμενοι στις δικές του δανειακές ανάγκες.

Πληρώνουν οι "επενδυτές" τις προηγούμενες δανειακές του ανάγκες, για να ξεπληρωθούν από τις επόμενες. Δίνουν "νερό" σε ένα διψασμένο θηρίο, γιατί γνωρίζουν ότι θα ξαναγυρίσει να ζητήσει. Εκεί στην "πηγή" του χρήματος, δηλαδή, "περιμένουν" οι τοκογλύφοι τα κράτη, για να εξυπηρετήσουν τις προηγούμενες "υποσχέσεις" τους. Δεν έχει νέο "νερό", αν δεν πληρώσεις το προηγούμενο. Για να ξαναπάρουν χρήματα τα κράτη, θα πρέπει να πληρώσουν τις προηγούμενες "υποσχέσεις" τους. Θεωρητικά, για να ξαναπάρουν χρήματα τα κράτη, θα πρέπει να έχουν μια οικονομία-βιομηχανία, που θα παράγει κέρδη και θα τους επιτρέπει να ξαναδανείζονται. Λέμε θεωρητικά, γιατί αυτό ελάχιστα ενδιαφέρει τους τοκογλύφους. Οι τοκογλύφοι έχουν "κρυφές" σκέψεις, οι οποίες δεν φαίνονται στα χαρτιά.

Αυτό είναι το τραπεζικό "προϊόν", που λέγεται "κρατικό ομόλογο". Υπόσχεται μεγάλα κέρδη και άρα δεν μπορεί από τη φύση του να είναι ασφαλές. Τα κράτη δέχονται να παριστάνουν τα "άλογα" και οι επενδυτές "στοιχηματίζουν" πάνω τους. Από εκεί και πέρα τα πάντα λειτουργούν με τη λογική του τζόγου. Υπάρχει μεγάλο ρίσκο όταν επενδύεις σε αδύναμα "άλογα", όπως είναι τα φτωχά κράτη. Ρίσκο, γιατί, ως επενδυτής, είσαι στον "αέρα". Τα κρατικά ομόλογα μοιάζουν με τις μετοχές μιας εταιρείας, οι οποίες διακινούνται στο χρηματιστήριο μεταξύ των επενδυτών και ερήμην της εταιρείας την οποία αφορούν. Μοιάζουν, γιατί αποδίδουν κέρδη ανάλογα με το ύψος της επένδυσης. Αν πάει καλά η εταιρεία, θα αποδώσει μέρισμα. Αν δεν πάει καλά, δεν θα αποδώσει. Αν πάει καλά η εταιρεία, οι μετοχές είναι χρήμα. Αν δεν πάει καλά, είναι "κομφετί".
Τα κρατικά ομόλογα μάλιστα δεν έχουν καν τις ιδιότητες των συμβατικών μετοχών, γιατί ο επενδυτής δεν έχει κανένα νομικό δικαίωμα απέναντι στο κράτος που τα εξέδωσε. Δεν έχει κάνει την παραμικρή σύμβαση με αυτό και άρα δεν έχει μερίδιο από την περιουσία της. Έχει μερίδιο μόνον από τα κέρδη της, όπως τα αντιλαμβάνεται αυτός που του πούλησε το "προϊόν". Ο επενδυτής έχει νομικό "δικαίωμα" μόνον απέναντι στην τράπεζα που του πούλησε το "προϊόν", αλλά αυτό το δικαίωμα δεν έχει νόημα σε περίπτωση ζημιάς, όπως δεν έχει νόημα να διαμαρτύρεσαι στον "μπουκμέικερ" για το στοίχημα που έχασες. Γνωρίζεις τι πλήρωσες και τι πήρες. Μερίδιο και άρα "δικαίωμα" στην περιουσία του κράτους, που εξέδωσε τα ομόλογα, θεωρητικά έχει μόνον η ενδιάμεση τράπεζα που του έδωσε τα χρήματα, αλλά αυτή έχει πληρωθεί από τους επενδυτές και άρα πρακτικά δεν έχει κάποιο ουσιαστικό νόημα ένα τέτοιο δικαίωμα.

Στην πραγματικότητα, δηλαδή, τα ομόλογα μοιάζουν με τα αποκόμματα των γραφείων στοιχημάτων. Το κράτος είναι ένα "άλογο", η ενδιάμεση τράπεζα είναι ο "μπουκμέικερ" και ο "επενδυτής" είναι ο τζογαδόρος, ο οποίος κρατάει το απόκομμα που έχει πληρώσει. Αυτός, ο οποίος έχει το απόκομμα αυτό, διεκδικεί κέρδη, αλλά χωρίς δικαιώματα πέρα από αυτά τα κέρδη. Όταν υπάρχουν κέρδη, τα αποκόμματα είναι νόμιμα και πανίσχυρα έγγραφα. Όταν δεν υπάρχουν τέτοια, είναι άχρηστα χαρτιά. Τι σημαίνουν πρακτικά αυτά τα οποία λέμε; Όταν ένα κράτος θέλει να πάρει χρήματα από την αγορά με τη διαδικασία των ομολόγων —και άρα ως "άλογο"-επένδυση—, τότε έχουν νόημα τα ομόλογα που κατέχει η αγορά, εφόσον αυτή θα το ξαναχρηματοδοτήσει και για να το κάνει αυτό, θα απαιτήσει τα προηγούμενα που δικαιούται. Αν όμως το κράτος δεν θέλει να ξαναπάρει χρήματα με αυτήν τη λογική, δεν έχουν κανένα νόημα τα ομόλογα που κρατάνε οι αγορές.

Δεν έχει κανένα δικαίωμα ο κάτοχος του ομολογιακού "αποκόμματος", όπως δεν έχει κανένα δικαίωμα ένας "αλογομούρης", ο οποίος τζογάρισε άπειρα χρήματα σε ένα άλογο, που τσακίστηκε στον ιππόδρομο. Με τα χρήματά του μπορεί το άλογο να έφαγε και να προπονήθηκε, αλλά, όταν έχασε την "κούρσα", αυτά τα χρήματα πήγαν στον "κουβά". Πετάει τα "αποκόμματα" των "χρημάτων" ως σκουπίδια στις κερκίδες και δεν διεκδικεί ούτε τον στάβλο ούτε το τρέιλερ, που κουβαλά το άλογο. Το άλογο έκανε αυτό το οποίο έπρεπε να κάνει και τίποτε παραπάνω. Δεν "γνωρίζει" το άλογο ποιος "έπαιξε" πάνω του. Δεν θα έπαιρνε κέρδη από τα κέρδη του τζογαδόρου και δεν έχει λόγο να καλύψει με την περιουσία του τις ζημιές του. Στον "κουβά" κατευθείαν τα αποκόμματα του τζογαδόρου.

Ας πρόσεχε. "Μάτια του παζάρια του" …όπως λέει ο λαός. Έξυπνος, αν έκανε τη σωστή επένδυση και επέλεξε τη σωστή εταιρεία και βλάκας, αν έκανε το αντίθετο. Η εταιρεία όμως δεν έχει καμία υποχρέωση απέναντί του. Το λέει άλλωστε και ο ίδιος ο ορισμός των ομολόγων. Δεν εγγυούνται μελλοντικά κέρδη, εξαιτίας των κερδών του παρελθόντος. Τα ανάλογα γίνονται με τα κράτη και τα ομόλογά τους. Οι τοκογλύφοι έχουν τέτοια "αποκόμματα" στην αναπτυξιακή "κούρσα" του ελληνικού κράτους και κανένα άλλο δικαίωμα. Στην προκειμένη περίπτωση έπαιξαν και έχασαν. Αυτοί έπαιξαν και άρα αυτοί κινδυνεύουν να χάσουν. Δεν κινδυνεύει η Ελλάδα, που ήταν το "άλογό" τους. Η Ελλάδα τα έφαγε τα χρήματα, γιατί τα "άλογα", για να τρέχουν, τρώνε "σανό" …είτε νικάνε είτε χάνουν.

Γιατί πήραν αυτό το ρίσκο; Γιατί αυτό τους συνέφερε. Εδώ ακριβώς βρίσκεται το πρόβλημα. Ρίσκαραν, δίνοντας ομόλογα στο "αέρα", γιατί δεν τους συνέφερε να δίνουν νόμιμα δάνεια με υποθήκες. Δεν τους συνέφερε για δύο πολύ σοβαρούς λόγους. Ο πρώτος λόγος είναι ότι το νόμιμο δάνειο έχει περιορισμένο κέρδος. Κέρδος, το οποίο ελέγχεται και φορολογείται ανάλογα. Αυτοί αναζητούν κολοσσιαία κέρδη και γι' αυτό επέλεξαν να "επενδύουν" και να διεκδικούν "αυθαίρετα" ό,τι τους βόλευε. Τα ομόλογα, επειδή ακριβώς είναι "επενδυτικές" προσπάθειες, δεν ελέγχονται στις αποδώσεις τους και επιπλέον φορολογούνται διαφορετικά. Γι' αυτόν τον λόγο οι εμπορικές τράπεζες λειτουργούσαν με κέρδη 2% και 3%, ενώ οι τοκογλύφοι-ψευδοεπενδυτές λειτουργούσαν με κέρδη, τα οποία δεν είχαν "ταβάνι". Μπορούσαν να φτάσουν στο 50% ή και στο 60% μέσα από αλλεπάλληλες αναχρηματοδοτήσεις-επενδύσεις του ιδίου ομολόγου.
Αυτός ήταν ο πρώτος λόγος. Ο δεύτερος λόγος ήταν άλλος. Όλοι αυτοί οι τοκογλύφοι είχαν βάλει στο στόχαστρό τους ολόκληρα κράτη και λαούς. Είχαν βάλει στο στόχαστρό τους μεγάλα "πακέτα". Τα δάνεια δεν τους συνέφεραν, γιατί δεν γινόταν "παιχνίδι". Τα δάνεια πρέπει να ξεπληρώνονται, γιατί φαίνονται ως τέτοια. Τα ομόλογα δεν χρειάζεται καν να ξεπληρωθούν. Τα ομόλογα χρειάζονται νέα ομόλογα για να αναχρηματοδοτηθούν. Από το πρώτο αναίτιο και άστοχο ομόλογο χτίζεται ένα τεράστιο χρέος. Γιατί; Γιατί από εκεί και πέρα όλα γίνονται με "αέρα" και όχι με πραγματικό χρήμα. Πες ότι με ξεπλήρωσες και πες ότι σου ξαναδάνεισα. Χρήματα δεν αλλάζουν χέρια, αλλά καταγράφονται κέρδη, που μοιράζονται στους επενδυτές. Οι τοκογλύφοι αυτά τα κέρδη διεκδικούσαν. Γι' αυτόν τον λόγο δεν τους συνέφεραν τα δάνεια. Δεν μπορούσαν ν' ανταγωνιστούν τις μεγάλες εμπορικές τράπεζες. Δεν μπορούσαν να "ξεπλύνουν" χρήματα. Δεν μπορούσαν να κάνουν πολλά παράνομα πράγματα.

Όμως, το σημαντικότερο ήταν άλλο. Ο δανεισμός ενός κράτους είναι σοβαρή υπόθεση και οι κυβερνήσεις τον κάνουν με μεγάλη προσοχή και φόβο. Αυτό είναι το πρόβλημα με τα δάνεια και γι' αυτό δεν συμφέρουν τους τοκογλύφους. Ελέγχονται οι κυβερνήσεις που τα συνάπτουν και οι τόκοι τους μπαίνουν στον τρέχοντα προϋπολογισμό, όπως "προσημειώνονται" και οι υποθήκες του κράτους. Μια κυβέρνηση, δηλαδή, δεν μπορεί να δανείζεται σε βαθμό "αυτοκτονικό", γιατί κρίνεται. Φαίνεται τι κάνει από την αρχή. Δεν χρειάζεται να σε φτάσει στον "γκρεμό", για να τη σταματήσεις. Τη σταματάς μόλις κάνει το πρώτο βήμα προς αυτόν. Όπως τρομοκρατείται μια οικογένεια, αν αρχίσει ο πατέρας να βάζει υποθήκες στα σπίτια της οικογένειας, έτσι παθαίνουν και οι λαοί. Η οικογένεια όμως δεν τρομάζει, όταν ο πατέρας βρίσκει "επενδυτές". Ο λαός δεν τρομάζει, όταν η κυβέρνηση βρίσκει "επενδυτές".

Αυτό ακριβώς είναι το ομόλογο. Είναι κάτι, το οποίο δεν φαίνεται στα χαρτιά. "Μετακινεί" την υποχρέωση σε ένα μακρινό σημείο του μέλλοντος. Παίρνεις ως κυβέρνηση τα χρήματα των ομολόγων το 2010 και τα ξεπληρώνεις το 2020. Σ' αυτό το διάστημα έχεις χρήματα να κάνεις σπατάλες και δεν φαίνεται τίποτε αρνητικό. Δεν φαίνονται τόκοι στον προϋπολογισμό και ούτε φαίνονται υποθήκες, που απειλούν τον λαό. Δέκα χρόνια είσαι ελεύθερος να κάνεις ό,τι θέλεις και όταν φτάσει η ώρα της πληρωμής ποιος ζει και ποιος πεθαίνει. Δεν σε αφορά ως κυβέρνηση, εφόσον το πιο πιθανό είναι να μην είσαι αυτός που θα το "φορτωθεί". Άλλοι θα κληθούν να βγάλουν το φίδι από την τρύπα. Εσύ, αν βρεις έναν μισθοφόρο Καρατζαφέρη, μπορείς να παριστάνεις και το εθνικό "κεφάλαιο".

Αυτό έκανε ο "καταλληλότερος" Σημίτης. Το εθνικό μας "κεφάλαιο" …με βάση τα λόγια του μποντιμπιλντερά του ΛΑΟΣ. Αυτά, τα οποία σήμερα μας σπρώχνουν στη χρεοκοπία, είναι τα αποτελέσματα της δικής του "καταλληλότητας". Αυτός πήρε τα πρώτα χρήματα των ομολόγων πάνω στα οποία χτίστηκε το σημερινό μας χρέος. Τα χρήματα που πήρε ο Σημίτης αναχρηματοδοτούμε διαρκώς με νέα ομόλογα. Αυτός πήρε τα χρήματα χωρίς κανένα σχέδιο και απλά για να τα σπαταλά, γιατί αυτό συνέφερε τους τοκογλύφους. Με αυτά τα χρήματα ο Σημίτης έγινε "όμορφος".

Με αυτά τα χρήματα έγιναν οι Ολυμπιακοί Αγώνες της σπατάλης. Με αυτά τα χρήματα έγιναν μεγιστάνες οι Μπόμπολες, που στήριζαν τον Σημίτη. Με αυτά τα χρήματα κονομούσαν οι Γερμανοί της Siemens. Με αυτά τα χρήματα πήραν επιδόματα οι δημόσιοι υπάλληλοι …ακόμα και για το επίτευγμά τους να στέκονται στα δύο τους πόδια. Με αυτά τα χρήματα πήραν αυξήσεις οι δικαστικοί, προκειμένου να μην "βλέπουν" τίποτε. Η απόλυτη ευτυχία των τοκογλύφων. Ένα κράτος έπαιρνε χρήματα από την αγορά των ομολόγων μόνο και μόνο για να σπαταλά και να ξεπληρώνει τα προηγούμενα ομόλογα. Κανένας δεν αντιδρούσε, γιατί, όσοι ήταν αρμόδιοι να το κάνουν αυτό, τα "έπαιρναν".

Όμως, αυτό δεν ήταν αποκλειστικά ελληνικό φαινόμενο. Παντού στον κόσμο τα ίδια έγιναν. Δεν είχε μόνον η Ελλάδα διεφθαρμένους και χαφιέδες Σημίτηδες. Όλα τα κράτη είχαν. Παντού ήταν απλωμένοι οι άνθρωποι των τοκογλύφων. Παντού έκαναν τα ίδια και η απόδειξη είναι ότι παντού σήμερα ακολουθείται η ίδια "αντί"-πολιτική για να αντιμετωπιστεί η κρίση του χρέους. Δεν υπάρχει κράτος αυτήν τη στιγμή στον κόσμο, που να μην αντιμετωπίζει προβλήματα με το υπερβολικό του δημόσιο χρέος. Δεν υπάρχει κράτος, που να μην έχει πρόβλημα με το δημόσιο έλλειμμά του, το οποίο οφείλεται κατά κύριο λόγο στην εξυπηρέτηση αυτού του χρέους. Οι πάντες περιορίζουν τη δημόσια σπατάλη, γιατί εκεί βρίσκεται το αίτιο της δημιουργίας του χρέους.

Αυτό το χρέος οφείλεται στους τοκογλύφους και στα ομόλογά τους. Η μεθοδολογία των τοκογλύφων ήταν κοινή σε όλο τον κόσμο. Αυτοί έκαναν το εξής απλό: "Επενδυτές", όπως η Goldman Sachs, διέφθειραν ολόκληρες κυβερνήσεις, προκειμένου να "κρυφοδανείζονται" μέσω ομολόγων. Τις έπειθαν ότι τις συνέφερε πολιτικά να δανείζονται κρυφά, για να "ωραιοποιούν" την εικόνα τους και να εμφανίζονται σαν "πετυχημένες". Τα δάνεια δεν φαίνονται πουθενά και οι κυβερνήσεις φαίνονταν να κάνουν λαμπρό "κοινωνικό" και διαχειριστικό έργο. Πετούσαν οι "δείκτες" της ανάπτυξης, που στηρίζονταν στην κατανάλωση και άρα τους ευνοούσε η σπατάλη. Επειδή όμως οι τοκογλύφοι δεν μπορούσαν να στηριχθούν μόνον στην "πειθώ", συνήθως έκαναν και τους "χουβαρντάδες". Έδιναν και ποσοστά σ' αυτούς που έπαιρναν αποφάσεις.
Αυτές οι αποφάσεις τους ενδιέφεραν. Οι αποφάσεις για άνευ λόγου και αιτίας δανεισμό. Αναίτιο δανεισμό, που συνέφερε μόνον τους τοκογλύφους και τους διεφθαρμένους πολιτικούς, οι οποίοι έπαιρναν ποσοστά ανάλογα με τα ομόλογα που έπαιρναν. Ομόλογα-χρήματα χωρίς καμία επενδυτική προοπτική. Γιατί ενδιέφερε τους τοκογλύφους να πουλάνε αυτά τα δάνεια χωρίς προοπτική και άρα με προδιαγεγραμμένη την αποτυχία τους; Για να "πουλάνε" οι ίδιοι στους πελάτες τους "προϊόντα". Για να εμφανίζουν αποδόσεις. Από ένα τεράστιο πρώτο αναίτιο ομόλογο προέκυπτε μια "αλυσίδα" ομολόγων που το επαναχρηματοδοτούσε, εφόσον ήταν φύση αδύνατον το κράτος να το εξοφλήσει. Τα κράτη την πατούσαν όπως οι αφελείς καταναλωτές με τις πιστωτικές κάρτες. Έπαιρναν το πρώτο ομόλογο έτσι απλά —επειδή μπορούσαν— και χωρίς κάποιον σημαντικό λόγο και στη συνέχεια δεν είχαν τη δυνατότητα να το εξοφλήσουν. Δεν το εξοφλούσαν, αλλά το αναχρηματοδοτούσαν, σπρώχνοντάς το στο μέλλον και γιγαντώνοντάς το.

Εδώ ακριβώς αρχίζουμε και υποπτευόμαστε τι συμβαίνει στο τέλος της διαδρομής. Αυτό δεν μπορεί να γίνεται έπ’ άπειρον. Γνώριζαν οι κυβερνήσεις ότι δεν θα είχαν ποτέ τη δυνατότητα να εξοφλήσουν τα ομόλογα, εφόσον γνώριζαν ότι ποτέ τα χρήματα των ομολόγων δεν επενδύθηκαν για να τα βγάλουν τα κέρδη τους, ώστε να πληρώσουν τις "υποσχέσεις" τους. Στη νεοταξική οικονομία δεν υπήρχε χώρος επένδυσης και υπήρχε μόνον σπατάλη χρημάτων. Αυτό όμως δεν το γνώριζαν μόνον οι κυβερνήσεις που τα σπαταλούσαν. Το γνώριζαν και οι τοκογλύφοι, οι οποίοι τους έδιναν τα χρήματα για να τα σπαταλούν. Γνώριζαν δηλαδή οι τοκογλύφοι ότι σε κάποια στιγμή τα χρήματα, τα οποία οι ίδιοι συνεχώς "ανακύκλωναν", θα "σκάσουν" σε κάποια χέρια. Αυτό το γνώριζαν. Πόνταραν όμως ότι θα "σκάσουν" στα χέρια των άλλων και όχι στα δικά τους.

Βγαίνει τώρα η Moοdies και λέει ότι τα ελληνικά ομόλογα είναι σκουπίδια. Πολύ ωραία. Και ποιον αφορά αυτή η διαπίστωση; Ποιον απειλεί; Την Ελλάδα; Αν τα ελληνικά ομόλογα είναι "σκουπίδια", ποιον αφορά αυτό; Αυτόν που τα εξέδωσε και ξόδεψε τα χρήματα ή αυτόν που τα αγόρασε και τα έχει στα χέρια του; Αφορά δηλαδή την Ελλάδα, που βρήκε κορόιδα για να πουλήσει στα "σκουπίδια" της ή τους τοκογλύφους που τα αγόρασαν και οι οποίοι ανήκουν στην ίδια συμμορία με τη Moodies;

Η Moodies στον Μπάφετ δεν ανήκει; Ο Μπάφετ δεν έχει στα χέρια του ελληνικά ομόλογα; Είναι δυνατόν η δική του εταιρεία να υποβαθμίζει την περιουσία του αφεντικού της; Άρα κάτι άλλο συμβαίνει.

Αυτό που συμβαίνει είναι το εξής: Σήμερα οι τοκογλύφοι φοβούνται μήπως τα ομόλογα σκάσουν στα δικά τους χέρια. Φοβούνται μήπως οι λαοί αρνηθούν να τους πληρώσουν με όρους δανείων τον "αέρα" που τους πούλησαν. Ακριβώς, επειδή έχουν αυτόν τον φόβο και γνωρίζουν ότι δεν έχουν νομικά όπλα άμυνας, σχεδιάζουν την επόμενη ημέρα. Αυτοί σχεδιάζουν όλους τους δήθεν μηχανισμούς "στήριξης", για να μπορέσουν αλυσιδωτά να μετατρέψουν τα "άσφαιρα" ομόλογα των λαών σε επικίνδυνα χρέη. Γνωρίζουν δηλαδή ότι τα κράτη έφτασαν στα όρια τους και πριν αυτά προλάβουν να δηλώσουν αδυναμία πληρωμών, τα βάζουν ένα-ένα στον μηχανισμό "στήριξης". Διατηρούν τους "πεθαμένους" "ζωντανούς", μέχρι να έρθει η σειρά τους. Γι' αυτόν τον λόγο εξακολουθεί να μπορεί να δανείζεται η Πορτογαλία ή η Ιρλανδία, ενώ το "απαγορεύουν" στην Ελλάδα.

Έβαλαν την Ελλάδα πρώτη στη "σειρά" και οι άλλοι θα περιμένουν να έρθει η δική τους.
Ξεκινάνε λοιπόν από την Ελλάδα για πολλούς λόγους. Η Ελλάδα είναι μια μικρή χώρα και μπορεί εύκολα να απειληθεί. Είναι μια μικρή χώρα, η οποία έχει ανοικτά πολλά εθνικά μέτωπα και άρα εύκολα εκβιάζεται. Είναι κατά τη γνώμη τους πολύ αδύναμη, για ν' αντέξει την άμυνα απέναντι στην παγκόσμια συμμορία των τοκογλύφων. Είναι μια μικρή χώρα, για ν' αντέξει το κόστος να στήσει "Θερμοπύλες", οι οποίες θα προστατεύσουν τον υπόλοιπο κόσμο.

Ταυτόχρονα όμως η Ελλάδα τούς ευνοεί στο "ξεκίνημά" τους, γιατί, ακόμα κι αν θελήσει να στήσει "Θερμοπύλες", αυτοί έχουν εκ των προτέρων εξασφαλίσει τον "Εφιάλτη" τους. Εύκολα η Ελλάδα μπορεί να προδοθεί εκ των έσω, εφόσον η εβραϊκή συμμορία έχει τον δικό της Εβραίο Γιωργάκη να την κυβερνά και άρα να παίρνει αποφάσεις για το ελληνικό κράτος.

Δεν είναι τυχαίο, που, ελάχιστες ημέρες μετά τη "νίκη" του Εβραίου Γιωργάκη, ο Εβραίος Μπλάκφεϊν —της εβραϊκής Goldman Sachs— συναντήθηκε μαζί του, προφανώς για να του δώσει οδηγίες. Οδηγίες για τη μεθοδολογία που θα ακολουθηθεί, ώστε αυτά τα "αέρινα" χρήματα των Εβραίων τοκογλύφων να γίνουν δάνεια με υποθήκες ανυπολόγιστης αξίας για τους Έλληνες.

Όμως, για να τα καταφέρουν όλα αυτά, θα πρέπει να "στριμώξουν" την Ελλάδα. Να την απομονώσουν, ώστε να μην έχει διέξοδο διαφυγής πέρα από τη δική τους "πόρτα". Να εκμεταλλευτούν τις δανειακές της ανάγκες, ώστε να πέφτει μόνον πάνω τους. Να πέφτει πάνω στις "αγορές", όπως εύσχημα παρουσιάζονται οι τοκογλύφοι. Για να το επιτύχουν αυτό, θα πρέπει να μπορέσουν να τρομοκρατήσουν όχι μόνον την ίδια την Ελλάδα, αλλά και όλους τους πιθανούς δανειστές της. Όλους όσους θα μπορούσαν να της δανείσουν και δεν ανήκουν στη συμμορία της "αγοράς".

Κατάλαβε ο αναγνώστης ποιος είναι ο στόχος τους. Προσπαθούν να την απομονώσουν σε συνθήκες οικονομικής ασφυξίας. Προσπαθούν να "πείσουν" την υπόλοιπη αγορά ότι η Ελλάδα είναι κάτι σαν "εταιρεία", της οποίας η "μετοχή" είναι σκουπίδι και άρα δεν έχει νόημα να χρηματοδοτηθεί με νέα δάνεια. Αυτό είναι ψέμα. Γιατί; Γιατί, αν τα ελληνικά ομόλογα είναι σκουπίδια, η Ελλάδα δεν έχει λόγο να τα αποπληρώσει και άρα να τα κάνει εκ νέου "χρυσάφι". Δεν τα πληρώνει και βελτιώνει αυτόματα την οικονομική της θέση.

Γιατί να αγοράσει ένα σκουπίδι από το κορόιδο, που προηγουμένως κατάφερε να του το πουλήσει; Έχει δίκιο η εταιρεία του Μπάφετ. Τα ελληνικά ομόλογα είναι σκουπίδια. Ας τα κρατήσουν οι ίδιοι. Γιατί να αγοράσει η Ελλάδα τα ελληνικά σκουπίδια, που βρίσκονται στα χέρια του τοκογλύφου Μπάφετ και σήμερα τα πουλάει;

Αυτός είναι ο απόλυτος εφιάλτης των τοκογλύφων. Να απαλλαγεί η Ελλάδα από το "βαρύδιο" των ομολόγων. Γιατί; Γιατί δεν μπορούν να την απειλούν με ασφυξία. Δεν μπορούν να την απειλούν με τα spreads, όπως τα διαμορφώνουν οι ίδιοι. Η Ελλάδα σε μια τέτοια περίπτωση δεν θα βρεθεί σε αδιέξοδο, όπως προσπαθούν να μας πείσουν οι τοκογλύφοι και τα τσιράκια τους. Η Ελλάδα μπορεί να καλύψει τις δανειακές της ανάγκες με πραγματικά δάνεια και όχι με ομόλογα. Μπορεί να βγει στην αγορά για δάνεια από τις εμπορικές τράπεζες —και όχι για ομόλογα από τους τοκογλύφους— με το πλεονέκτημα των τρομερών δεικτών οικονομικής "υγείας". Μια χώρα με 240 δις ΑΕΠ και πραγματικό δημόσιο χρέος 100 δις, δανείζεται απ' όποιον θέλει και με τους καλύτερους όρους. Δανείζεται ακόμα και από αυτούς που δεν έχουν. Μπορεί να καταφύγει μέχρι και σε εσωτερικό δανεισμό, εφόσον οι Έλληνες είναι από τους λαούς με τις υψηλότερες τραπεζικές καταθέσεις.

Με δημόσιο χρέος τέτοιο, που να είναι το 41% του ΑΕΠ, αυτήν τη στιγμή ούτε η Γερμανία δεν είναι. Με δημόσιο έλλειμμα —χωρίς τις υποχρεώσεις των ομολόγων— να πέφτει κάτω ακόμα και από το 3%, αυτήν τη στιγμή ούτε το Λουξεμβούργο δεν είναι. Αν σ' αυτό συνυπολογίσει κάποιος ότι η Ελλάδα είναι από τις χώρες που έχουν από τα μικρότερα ιδιωτικά χρέη και τη μεγαλύτερη δημόσια περιουσία στο κόσμο, τότε εύκολα καταλαβαίνει ότι στην πραγματικότητα είναι μια πραγματική "Ελβετία". Γι' αυτόν τον λόγο η στάση πληρωμών δεν απειλεί την Ελλάδα με ασφυξία. Σε μια τέτοια περίπτωση μπορεί να δανειστεί από παντού. Αυτό το οποίο κάνει άλλωστε και σήμερα για λάθους λόγους, εφόσον το κάνει όχι για να καλύψει τις πραγματικές της ανάγκες, αλλά για να ξεπληρώσει τους τοκογλύφους. Μπορεί να δανειστεί από τους ίδιους τους Έλληνες, εκδίδοντας λαϊκό ομόλογο. Ακόμα και υποθήκη το δημόσιο κεφάλαιο να βάλει, δεν υπάρχει πρόβλημα, εφόσον σε Έλληνες θα καταλήξει και αυτό δεν είναι και τόσο απειλητικό για τον ελληνικό λαό.

Αυτό είναι που τρομοκρατεί τους τοκογλύφους. Γι' αυτόν τον λόγο απειλούν την Ελλάδα με όλους τους τρόπους και όλα τα μέσα. Τι μέσα; Τι κάνει ένας τοκογλύφος, όταν κινδυνεύει να μην πληρωθεί; Πληρώνει μπράβους να απειλήσουν και να τρομάξουν το θύμα. Το δέρνει εν ανάγκη, για να του αποδείξει ότι δεν αστειεύεται. Αυτό γίνεται και με την Ελλάδα. Την απειλούν οι τοκογλύφοι με "ξυλοδαρμό". Στην εβραϊκή συμμορία των τοκογλύφων πρέπει να αναζητήσει κάποιος τα αίτια, που τα τουρκικά πολεμικά "σουλατσάρουν" στο Αιγαίο. Στην ίδια συμμορία αναζητά κάποιος και τους χρηματοδότες των Σκοπιανών ή των Τσάμηδων. Τρομοκρατούν τον ελληνικό λαό, για να μην τους "πιστολιάσει" …όπως δικαιούται.

Είναι τυχαίο που όλοι όσοι εμπλέκονται στα οικονομικά μας θέματα είναι της ίδιας καταγωγής με όλους όσους εμπλέκονται στα εθνικά μας θέματα —συν τον "Έλληνα" Πρωθυπουργό και υπουργό Εξωτερικών— και είναι Εβραίοι; Μπενράνκε, Σρος Καν, Τρισέ, Άκερμαν, Μπάφετ, Μπλακφέιν, Σόρος, Κίσινγκερ, Φρίντ, Νίμιτς, Μιλοβάνοβιτς, Giorgo Papandreou …οι πάντες είναι Εβραίοι. Οι πάντες έχουν προοπτικές είσπραξης προσωπικού κέρδους σε περίπτωση που η εβραϊκή συμμορία των τοκογλύφων κάνει εισπράξεις στην Ελλάδα …Οι πάντες κατά "σύμπτωση" είναι μέλη της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ.

Οι κατά τα άλλα "ασυναγώνιστοι" νεοταξίτες. Οι "λάτρεις" της ελεύθερης οικονομίας, την οποία θέλουν να ελέγχουν με σταλινικές μεθόδους. "Ακαταμάχητοι" μόνον όταν τους συμφέρει και με τα "όπλα" που τους συμφέρει. Αυτοί είναι τα σημερινά κτήνη της τοκογλυφίας, που απειλούν την Ελλάδα. Αυτοί θέλουν ελεύθερη αγορά μόνον για όσο διάστημα τους συμφέρει. Τώρα, που δεν τους συμφέρει η —πάντα πιθανή— "ζημιά" στην αγορά, απειλούν και εκβιάζουν. Μέχρι τώρα τους συνέφερε η σπατάλη της Ελλάδας και τη διέφθειραν, για να εκδίδει ομόλογα. Τώρα, που την έφτασαν στα όρια, δεν αναγνωρίζουν την περίπτωση στάσης πληρωμών και άρα "ζημιά". Θέλουν τα χρήματά τους πάση θυσία και γι' αυτό τη βάζουν στη μηχανή του "κιμά". Τη βάζουν στο ΔΝΤ, για να μετατρέψουν τα "αποκόμματα" των στοιχημάτων τους σε "ενυπόθηκα" δάνεια. Μέχρι τώρα έξυπνοι τζογαδόροι και τώρα ένοπλοι "δανειστές". Γι' αυτόν τον λόγο έχουν ανάγκη το ΔΝΤ.
Αυτός είναι ο ρόλος του ΔΝΤ. Ο ρόλος του ΔΝΤ του Εβραίου Στρος Καν, ο οποίος είναι μέλος της συμμορίας των τοκογλύφων. Αυτός ο οργανισμός θα "υποθηκεύσει" ολόκληρη τη χώρα, μετατρέποντας τα άχρηστα ομόλογα των τοκογλύφων σε υπερπολύτιμα ενυπόθηκα δάνεια. Αυτός θα απειλήσει την εθνική ακεραιότητα της πατρίδας μας. Γιατί; Γιατί το ΔΝΤ είναι ένας "μετατροπέας" χρημάτων και υποχρεώσεων. Το ΔΝΤ μετατρέπει τα χρέη του κράτους απέναντι σε ιδιώτες —και μάλιστα απατεώνες— σε χρέη του κράτους απέναντι σε άλλα κράτη και διεθνείς οργανισμούς.

Το ΔΝΤ μετατρέπει τα ακίνδυνα χρέη του ελληνικού κράτους απέναντι σε ιδιώτες σε επικίνδυνα χρέη απέναντι σε κράτη και λαούς. Βάζουν την Ελλάδα να "δανείζεται" από τους λαούς, για να ξεπληρώνει τους τοκογλύφους. Όταν θα τους ξεπληρώσει πλήρως, θα έχει μπροστά της ακόμα μεγαλύτερο χρέος, το οποίο όμως —δυστυχώς γι' αυτήν— θα είναι πραγματικό χρέος απέναντι σε λαούς. Θα είναι πραγματικό χρέος με υποθήκες και όχι "αέρας" των "τζογαδόρων". Το "μοιραίο" της χρεοκοπίας δεν θα το αποφύγει, εφόσον εξακολουθεί να δανείζεται, χωρίς να παράγει, αλλά οι συνέπειες θα είναι πολύ χειρότερες, εφόσον απέναντί της θα στέκονται κράτη και λαοί και όχι τα λαμόγια της τοκογλυφίας. Οι τοκογλύφοι θα έχουν πάρει ήδη τα χρήματά τους και θα τα ξεκοκαλίζουν στα διάφορα σημεία του Πλανήτη.

Στην Ελλάδα αυτήν τη στιγμή γίνεται η μεγαλύτερη "μάχη" του Πλανήτη. Οι τοκογλύφοι ξεκινάνε από την Ελλάδα, για να εφαρμόσουν πρακτικές, τις οποίες στη συνέχεια θα εφαρμόσουν και στις υπόλοιπες χώρες. Σε όλες τις χώρες, που τις ξεγέλασαν με τα "ανώδυνα" ομόλογα και στο μέλλον θα τους ζητήσουν να τα εξυπηρετήσουν με τον πιο "επώδυνο" τρόπο, σαν να ήταν πραγματικά δάνεια. Αν κατορθώσουν και μετατρέψουν —μέσω του μηχανισμού "στήριξης"— τα ελληνικά ομόλογα σε ελληνικά δάνεια, θα το κατορθώσουν σε όλες τις χώρες. Γι' αυτόν τον λόγο γίνονται πρωτοφανή πράγματα στην πατρίδα μας. Πρώτη φορά στην ιστορία το ΔΝΤ μπαίνει σε μια χώρα πριν αυτή χρεοκοπήσει …υποτίθεται για να μην χρεοκοπήσει. Η Ελλάδα είναι η πρώτη χώρα του υποτιθέμενου ανεπτυγμένου και ελεύθερου δυτικού κόσμου, στην οποία μπαίνει το ΔΝΤ με δικαίωμα "συγκυβέρνησης".

Αν καταφέρει το ΔΝΤ και νικήσει την Ελλάδα, θα νικήσει και όλα τα υπόλοιπα κράτη. Αν καταφέρει το ΔΝΤ και "συγκυβερνήσει" την Ελλάδα, θα "συγκυβερνήσει" και όλα τα υπόλοιπα υπερχρεωμένα κράτη. Από την Ελλάδα θα πάει στην Ισπανία, την Πορτογαλία, την Ιρλανδία κλπ.. Από την Ελλάδα η εβραϊκή "στρατιά" του ΔΝΤ θα ανοίξει την "πύλη", που θα κατακτήσει τον κόσμο ολόκληρο.

Από την Ελλάδα θα επιχειρήσουν οι Εβραίοι να μετατραπούν από λαμόγια τοκογλύφοι σε πραγματικούς κυρίαρχους του Πλανήτη.

Αν το καταφέρει αυτό η συμμορία των τραπεζιτών και των τοκογλύφων της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ, τότε η παγκόσμια διακυβέρνηση, που ονειρεύεται το μέλος της Γιωργάκης, θα είναι γεγονός.

Στην Ελλάδα λοιπόν για άλλη μια φορά στήνονται "Θερμοπύλες", από την άμυνα των οποίων εξαρτάται η πορεία όλου του κόσμου. Όπου όμως υπάρχουν "Θερμοπύλες" υπάρχουν και "Εφιάλτες". Οι Έλληνες τρομάζουν πολύ τους εχθρούς και ακόμα περισσότερο τους Εβραίους εχθρούς τους. Ποτέ αυτοί οι εχθροί δεν θέλουν να αναμετρώνται απευθείας με τους Έλληνες.

Γι' αυτόν τον λόγο χρειάζονται προδότη. Εδώ όμως είναι το δύσκολο. Ποιος θα βάλει έναν τέτοιο μηχανισμό μέσα στη χώρα; Ποιος "ηγέτης" της θα της έδινε αυτήν την "αυτοκτονική" συμπεριφορά; Ποιος ηγέτης θα ξεπουλούσε τη χώρα, για να δώσει τα "κέρδη" στους τοκογλύφους; Ποιος ηγέτης θα λειτουργούσε εις βάρος των συμφερόντων του λαού και υπέρ των τοκογλύφων, οι οποίοι δεν εννοούν να πιστέψουν ότι …αυτός, ο οποίος παίζει, μπορεί και να χάσει; Ποιος ηγέτης στην πραγματικότητα θα γινόταν "Εφιάλτης" και θα πρόδιδε την Ελλάδα στον υπερπάντων αγώνα της; Ποιος ιδιοκτήτης ή διαχειριστής "ίππου" θα μάζευε τα σκουπίδια των αποκομμάτων των στοιχημάτων των τζογαδόρων του ιππόδρομου, για να τα "αναγνωρίσει" επίσημα σαν δικά του χρέη;
Σκεπτόμενος κάποιος απλά, εύκολα μπορεί να φτάσει σε μια άκρη. Ποιος ήταν αυτός, ο οποίος πρώτος ανέφερε τον όρο "ΔΝΤ"; Ο Γιώργος Παπανδρέου δεν ήταν αυτός; Αυτός, ο οποίος μέχρι τότε ήταν ο μόνος που "γνώριζε" πού βρίσκονταν τα "λεφτά". Αυτός ήταν ο πρώτος και ο μόνος που ανέφερε τον όρο "ΔΝΤ". Μέχρι τότε αυτός ο όρος δεν υπήρχε καν στην καθημερινή ορολογία του ελληνικού λαού. Το ΔΝΤ —μέχρι τη διακυβέρνηση του Γιώργου— ήταν ένας οργανισμός, ο οποίος αφορούσε τα κράτη της υποσαχάριας Αφρικής, τις Μπανανίες της Λατινικής Αμερικής, κάτι "πλημμυρισμένους" Ασιάτες και κανέναν άλλο.

Ο Γιώργος λοιπόν ήταν αυτός, ο οποίος πρώτος απ' όλους ανέφερε αυτόν τον όρο. Για ποιον λόγο μπήκαμε αναγκαστικά σ' αυτόν τον μηχανισμό; Εξαιτίας της αδυναμίας δανεισμού μας. Μια αδυναμία, η οποία είναι προφανές ότι ήταν τεχνητή, εφόσον η κατάσταση της Ελλάδας δεν ήταν πολύ χειρότερη από αυτήν πολλών άλλων κρατών. Δεν ήταν η Ελλάδα σε πολύ χειρότερη κατάσταση από χώρες, οι οποίες εξακολουθούν ακόμα και σήμερα να δανείζονται.

Η αδυναμία δανεισμού της Ελλάδας έφερε το ΔΝΤ στην "αυλή" της.

Το πρόβλημα του δανεισμού της Ελλάδας οφειλόταν στην κατάρρευση της αξίας των ελληνικών κρατικών ομολόγων. Γιατί όμως έγινε αυτό, μόλις την εξουσία την ανέλαβε ο Γιώργος. Τι σχέση έχει η Τράπεζα της Ελλάδας, που βρίσκεται υπό την εξουσία του Γιώργου; Γιατί άλλαξαν εσωτερικοί κανονισμοί της λειτουργίας της την επομένη της νίκης του Γιώργου στις εκλογές; Ο Γιώργος, λοιπόν, δεν ήταν μόνον αυτός, ο οποίος πρώτος "ονειρεύτηκε" το ΔΝΤ, αλλά εξαιτίας του είδαμε και εμείς το "όνειρό" του να παίρνει σάρκα και οστά.

Ο Γιώργος δεν είναι απλά Εβραίος, αλλά έφερε και τους Εβραίους στην πατρίδα μας. Δεν είναι απλά μέλος της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ, αλλά παρέδωσε τη χώρα στα χέρια της.

Τα πράγματα θα πήγαιναν γι' αυτούς πολύ καλά και η θυσία των Ελλήνων θα ήταν σχεδόν αναπόφευκτη, αν δεν άλλαζαν άρδην και αιφνιδιαστικά κάποια πράγματα. Οι Εβραίοι επιτίθενται στους στριμωγμένους και χωρίς επιλογές Έλληνες, αλλά από χθες —1η Ιουλίου 2010—δεν έχουν και οι ίδιοι πλέον επιλογές. Κανένας από τους δύο μονομάχους δεν έχει πλέον δεύτερη επιλογή πέρα από τη νίκη. Όποιος νικήσει επιβιώνει και τα κερδίζει όλα και όποιος χάσει τα χάνει όλα. Κανένας δεν μπορεί πλέον να υποχωρήσει. Αυτό είναι το στοιχείο που προστέθηκε και αφορά μόνον τους Εβραίους.

Πρέπει να νικήσουν στην Ελλάδα, γιατί, αν δεν το καταφέρουν, δεν θα επιβιώσουν πουθενά.

Χθες ψηφίστηκε ένας νόμος στις ΗΠΑ, ο οποίος αλλάζει τις συνθήκες στη Wall Street. Αλλάζει τις συνθήκες, που επέτρεψαν στις εβραϊκές "επενδυτικές" τράπεζες να γίνουν θηριώδεις. Ένας νόμος, που το σίγουρο είναι ότι θα βάλει τέλος στην εβραϊκή τοκογλυφική συμμορία που λυμαίνεται τον Πλανήτη. Οι τράπεζες αυτές χάνουν τις "πλάτες" του αμερικανικού δημοσίου. Χάνουν την "εγγύηση" του αμερικανικού δημοσίου. Χάνουν τη δυνατότητα, κάθε φορά που κινδυνεύουν, να παραγγέλνουν από την εβραϊκή FED μια "καραβιά" δολάρια. Χάνουν τη δυνατότητα να διατηρούν τον τεράστιο "όγκο" τους χάρη στα χρήματα των Αμερικανών καταθετών.

Αν η Ελλάδα αυτήν τη στιγμή κηρύξει στάση πληρωμών, θα "κλονίσει" απόλυτα τη συμμορία των Εβραίων. Αν αρνηθεί να τους ξεπληρώσει τα ομόλογα και άρα να ξαναγοράσει η ίδια τα δικά της "σκουπίδια", τότε απλά τελείωσαν. Αν η κουκίδα, που λέγεται Ντουμπάι, όταν απειλήθηκε με χρεοκοπία, "κλόνισε" το σύστημά τους, τότε μια ενδεχόμενη χρεοκοπία της Ελλάδας θα τους "ανατινάξει" στην κυριολεξία με το μέγεθός της. Θα τους οδηγήσει στη χρεοκοπία, εφόσον τα μεγέθη της είναι πολύ πιο μεγάλα από του Ντουμπάι και ταυτόχρονα δεν προβλέπεται πλέον —εξαιτίας του Ομπάμα— έξωθεν "βοήθεια". Θα καταρρεύσουν οι εβραϊκές επενδυτικές τράπεζες των τοκογλύφων όπως οι "δίδυμοι" την 11η Σεπτεμβρίου.
Ταυτόχρονα η Ελλάδα με μια τέτοια ενέργειά της μπορεί ν' ανοίξει τον ασκό του Αιόλου για όλες τις εταιρείες των τοκογλύφων και των κερδοσκόπων. Μπορεί όχι μόνον να τις ρίξει κάτω, αλλά να τους δώσει και τη χαριστική βολή. Γιατί; Γιατί οι εταιρείες αυτές συνδέονται μεταξύ τους στο σύνολό τους, εφόσον λειτουργούν σαν συγκοινωνούντα δοχεία. Έχουν επενδύσει στο "ισχύς εν τη ενώσει" και ο ένας χρηματοδοτεί τον άλλο και συνήθως ο ένας "ποντάρει" στο "στοίχημα" του άλλου. Εταιρίες όπως η Goldman Sachs, η JP Morgan, η Morgan Stanley, η Lazard, που είναι στο σύνολό τους εβραϊκές, συνδέονται με δεκάδες τοκογλυφικά —επίσης εβραϊκά— funds. Αυτό το δίκτυο εταιρειών, όπως στο παρελθόν μοιράζονταν μεταξύ τους τα κέρδη, έτσι μπορούν να μοιραστούν και τις ζημιές. Η Ελλάδα, με μια στάση πληρωμών, αυτήν τη ζημιά αυτή μπορεί να την κάνει τεράστια. Τόσο τεράστια, που να τις πάρει όλες με τη σειρά σαν ντόμινο.
Γιατί μπορεί να υπάρξει αυτό το ντόμινο; Γιατί η Ελλάδα με τη στάση της μπορεί να δώσει απτές αποδείξεις στους πελάτες τους ότι τους εξαπάτησαν. Υπάρχει απάτη, όταν η ίδια εταιρεία, που έβαζε τους πελάτες της να αγοράζουν ελληνικά ομόλογα, ήταν η ίδια που επένδυε σε CDS σε πιθανή χρεοκοπία της Ελλάδας. Υπάρχει απάτη, όταν βάζεις τους πελάτες σου να αγοράσουν με "χρυσάφι" αυτό, το οποίο στη συνέχεια εσύ ο ίδιος αποκαλείς "σκουπίδι" και "τζογάρεις" εις βάρος του. Για όσο διάστημα οι κερδοσκόποι έπειθαν τους πελάτες τους ότι έχουν τον τρόπο —μέσω ΔΝΤ— να πάρουν τα χρήματά τους από την Ελλάδα, δεν κινδύνευαν με αγωγές και μηνύσεις. Ήταν συνένοχοι μεταξύ τους και όλοι μαζί προσέβλεπαν στην ίδια "λεία". Αν η Ελλάδα αρνηθεί να τους δώσει αυτά τα κέ�

Εν Σέρραις: Ολόκληρη η ομιλία του Αντώνη Σαμαρά στο 8ο Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας

ΔΕΣΜΕΥΣΗ ΣΑΜΑΡΑ :

Έκλεψαν το μέλλον της Ελλάδας!

Εμείς θα της το ξαναδώσουμε πίσω.-

Ολόκληρη η ομιλία του Αντώνη Σαμαρά στο 8ο Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας

Σήμερα αναγεννιέται η Παράταξη.
Σήμερα ξαναγεννιέται η Νέα Δημοκρατία.
Σήμερα αρχίζει η αναγέννηση της Ελλάδας…
Σήμερα παίρνουμε το μέλλον στα χέρια μας. Όλοι μαζί.

Στις πιο δύσκολες στιγμές για τον τόπο, είμαστε όρθιοι, είμαστε ενωμένοι, είμαστε αποφασισμένοι, κι είμαστε ακλόνητοι. Το όγδοο Συνέδριό μας, βγάζει απόψε τον πιο καθαρό ήχο: Αυτή η παράταξη δεν γονατίζει, δεν λυγίζει, δεν παραδίδεται…

Αυτή η παράταξη βγάζει τον καλύτερο εαυτό της στα δύσκολα. Και πράγματι, σήμερα ζούμε δύσκολες στιγμές ως χώρα.
Στιγμές κρίσης, ως πολιτικό σύστημα. Συγκλονιστικές στιγμές ως παράταξη. Ζούμε την αγωνία του παλιού που πεθαίνει.
Αλλά και τις ωδίνες του καινούργιου που γεννιέται. Κι εμείς, η μεγάλη δημοκρατική φιλελεύθερη παράταξη, βρισκόμαστε στο επίκεντρο όλης αυτής της ιστορικής ανατροπής.

Που δεν αφορά μόνο την ανασυγκρότηση της Νέας Δημοκρατίας. Αφορά, πάνω απ’ όλα, την Αναγέννηση της Ελλάδας. Απαντώ σε τρία ερωτήματα: – Τι είναι το παλιό που πεθαίνει; – Τι είναι το καινούργιο που γεννιέται; – Και γιατί ο ρόλος της Νέας Δημοκρατίας είναι τόσο κεντρικός σε όλη αυτή την κοσμογονία;

ΕΠΤΑ ΘΑΝΑΣΙΜΑ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

* Πρώτον, πεθαίνει το παλιό πολιτικό σύστημα γιατί στηρίχθηκε σε επτά θανάσιμα ελαττώματα:
* Στον κρατισμό,
* Στο λαϊκισμό.
* Στην ηγεμονία των αριστερόστροφων ιδεών.
* Στην υποβάθμιση του δημοσίου συμφέροντος, υπέρ των συντεχνιών και των ισχυρών.
* Στην υποβάθμιση του εθνικού συμφέροντος, από εκείνους που θεώρησαν τον πατριωτισμό, δήθεν «ιδεολογική ακρότητα»!
* Σε μια κάλπικη ευημερία με δανεικά, σε βάρος των επομένων γενεών, χωρίς επένδυση, χωρίς παραγωγή, χωρίς ανταγωνιστικότητα.
* Σε μιαν έκπτωση αξιών και προτύπων. Που προσπάθησαν να τα γκρεμίσουν στο όνομα, δήθεν, του εκσυγχρονισμού.

Με αποτέλεσμα αρετές, που είναι θεμέλια σε κάθε τόπο, σε όλες τις εποχές, αρετές όπως η εντιμότητα, η εργατικότητα, η παραγωγικότητα και η αξιοκρατία, να παραμεριστούν ως δήθεν «ξεπερασμένες»… Και στη θέση τους να ανθίσει, η φτήνια του ακριβού life style . Ο εξυπνακισμός που υποκατέστησε την ευφυία. Η αυθάδεια που υποκατέστησε την αξιοπρέπεια. Το θράσος που υποκατέστησε το θάρρος. Η εύκολη ανέλιξη που υποκατέστησε την κοινωνική διάκριση. Η άναρθρη κραυγή που υποκατέστησε το Λόγο. Τα προνόμια που υποκατέστησαν τα δικαιώματα. Και η αλαζονεία που υποκατέστησε το δημόσιο ήθος.

Όλα αυτά το ΠΑΣΟΚ τα έφερε. Το ΠΑΣΟΚ τα εμπέδωσε. Το ΠΑΣΟΚ τα υπερασπίστηκε. Εμείς, άλλοτε τα πολεμήσαμε. Άλλοτε τα αποδεχθήκαμε ή τα ανεχθήκαμε. Και πολύ κακώς κάναμε. Κι άλλοτε, προσπαθήσαμε να τα αλλάξουμε… Δεν το καταφέραμε. Κι αυτό πληρώνουμε σήμερα. Αλλά όλα αυτά δεν είναι δικά μας. Δεν μας πάνε. Δεν αντιπροσωπεύουν την Ελλάδα που θέλουμε… Είμαστε ασυμβίβαστα αντίθετοι. Και θα τα αλλάξουμε!

Γιατί η σημερινή κρίση, τα σαρώνει όλα αυτά…

ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟΝ ΚΡΑΤΙΣΜΟ ΠΟΥ ΧΡΕΟΚΟΠΗΣΕ

* Σαρώνει τον κρατισμό, που χρεοκόπησε: Μια χώρα ένδεκα εκατομμυρίων κατοίκων με ένα εκατομμύριο δημοσίους υπαλλήλους, ασφαλώς δεν μπορεί να πάει πουθενά. Όταν απασχολούμε στο Δημόσιο αναλογικά 4 με 5 φορές περισσότερους απ’ ό,τι άλλες ευρωπαϊκές χώρες, ασφαλώς δεν πάμε πουθενά. Όταν το κράτος απορροφά τα πάντα κι εκτοπίζει τα πάντα, τότε δεν μπορεί να κάνει αυτά που πρέπει: Να παρέχει Εκπαίδευση, Ασφάλεια, δίχτυ Κοινωνικής προστασίας για τους αδύναμους, αίσθημα δικαίου για τους πολίτες, υπηρεσίες υγείας για όλους και κονδύλια για έρευνα και καινοτομία. Όταν το κράτος παράγει γραφειοκρατία, ασφαλώς δεν θα αφήσει τίποτε να ανθίσει. Δεν θα αφήσει κανένα να δημιουργήσει και να προκόψει…

Ο ΛΑΪΚΙΣΜΟΣ ΣΤΑ ΑΖΗΤΗΤΑ

* Και ο λαϊκισμός χρεοκόπησε: όλη αυτή η ψεύτικη ρητορεία δήθεν «υπέρ του λαού», τελικώς μοίραζε προνόμια για λίγους, σε βάρος του λαού. Εξαγόραζε συνειδήσεις, δεν έλυνε κοινωνικά προβλήματα. Μοίραζε παροχές, δεν κάλυπτε ανάγκες. Δημιουργούσε νέους «προνομιούχους». Δεν αποκαθιστούσε ευκαιρίες για όλους. Κι όποιος δεν καταλαβαίνει τι είναι λαϊκισμός να το πω με δύο παραδείγματα: – Λαϊκισμός είναι το «δώστα όλα…» που ακούστηκε από το ΠΑΣΟΚ, εκεί στα τέλη της δεκαετίας του ’80… – Λαϊκισμός είναι το «λεφτά υπάρχουν…» που ακούστηκε πριν λίγους μήνες. Πάλι από το ΠΑΣΟΚ. Πάντα από το ΠΑΣΟΚ. Γιατί ο λαϊκισμός υπήρξε το μόνιμο σήμα κατατεθέν του ΠΑΣΟΚ… ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ Η ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΤΩΝ ΑΡΙΣΤΕΡΟΣΤΡΟΦΩΝ ΙΔΕΩΝ

* Η κυριαρχία των αριστερόστροφων ιδεών, επίσης χρεοκόπησε. Διεθνώς οι ιδέες της Αριστεράς έχουν χρεοκοπήσει εδώ και χρόνια. Στην Ελλάδα όμως, κυριαρχούσαν μέχρι τώρα… Διεθνώς οι ιδέες του Κοινωνικού Φιλελευθερισμού, κυριαρχούν παντού. Στην Ελλάδα όμως, είναι σε άμυνα και κάποιες φορές τελούν υπό απαγόρευση. Με αποτέλεσμα η επιχειρηματικότητα να έχει ενοχοποιηθεί. Η ελευθερία στη διακίνηση των ιδεών να ακυρώνεται… Τα Πανεπιστήμια να βρίσκονται υπό μόνιμη κατάληψη ακραίων ομάδων. Οι καθηγητές που διατυπώνουν διαφορετική άποψη να προπηλακίζονται. Η περιουσία των Πανεπιστημίων να καταστρέφεται. Αυτή η κυριαρχία ακραίων ιδεολογημάτων, έχει πια πολύ βαρύ τίμημα στην καθημερινή ζωή του πολίτη. Κάθε τόσο μικρές ομάδες καταλαμβάνουν τους δρόμους και τις πλατείες. Καταλαμβάνουν τα λιμάνια. Διώχνουν επενδύσεις και ξένους επισκέπτες. Παραλύουν κάθε οικονομική δραστηριότητα. Το αυτονόητο για κάθε άλλη δημοκρατική χώρα, θεωρείται «αδιανόητο» στην Ελλάδα. Και το απαράδεκτο για κάθε άλλη δημοκρατική χώρα, στην Ελλάδα θεωρείται το «αυτονόητο» μιας ανυπόφορης καθημερινότητας. Έτσι, καθημερινά μικρά πραξικοπήματα, αναστατώνουν τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων. Και η Πολιτεία είναι απρόθυμη και ανίκανη να παρέμβει.

* «Νόμος» γίνεται πλέον το δίκιο των συντεχνιών, το θράσος των αδίστακτων και το συμφέρον των ισχυρών. Το βλέπετε καθημερινά στους δρόμους που μπλοκάρουν, στα κεντρικά ξενοδοχεία που αποκλείονται. Στα λιμάνια που κλείνουν. Δεν έχει κανείς αντίρρηση – δεν μπορεί να έχει αντίρρηση – όταν ο λαός εκφράζει τη δίκαιη διαμαρτυρία του. Αλλά όταν μικρές ομάδες παραλύουν τη ζωή και την οικονομία, δεν «τιμωρείται» η κυβέρνηση, τιμωρείται ο ίδιος ο λαός. Δεν «πιέζεται» η κυβέρνηση. Οδηγείται σε απόγνωση ολόκληρη η κοινωνία…

ΣΤΟ ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ

* Το εθνικό συμφέρον, επίσης αποδυναμώθηκε: Ο πατριωτισμός, παντού στον κόσμο είναι προϋπόθεση συμμετοχής στα κοινά. Σε κάθε άλλη περίοδο της Ελληνικής Πολιτικής, θεωρούνταν αναμφισβήτητη αρετή για τους πολιτικούς. Σήμερα όμως ο πατριωτισμός θεωρήθηκε από κάποιους «ξεπερασμένο κουσούρι». Επικράτησε πρόσκαιρα ένας μισαλλόδοξος και δηλητηριώδης «εθνομηδενισμός»… Οι εθνικές προτεραιότητες στην εξωτερική πολιτική επίσης αποδυναμώθηκαν. Κάποιοι πίστεψαν ότι η Ελλάδα δεν χρειάζεται, τάχα, να προωθεί τα συμφέροντά της στο εξωτερικό. Ούτε να είναι διπλωματικά αυτόφωτη. Αρκεί να αναζητά την «προστασία» των Ευρωπαίων εταίρων της. Και να ευθυγραμμίζεται με τον εκάστοτε μέσον όρο που επικρατεί εκεί. Όμως, όλα τα άλλα δημοκρατικά κράτη της Ευρώπης δεν απεμπολούν το εθνικό συμφέρον τους. Δεν διανοούνται καν να το κάνουν…

Ο Σαρκοζύ μιλάει για το εθνικό μεγαλείο της Γαλλίας. Η Μέρκελ βάζει πάνω απ’ όλα το συμφέρον της Γερμανίας. Το ίδιο και ο Σοσιαλιστής Πρωθυπουργός της Ισπανίας Θαπατέρο… Το ίδιο και ο Μπερλουσκόνι… Και ο Ομπάμα, το ίδιο. Και ο Πούτιν, το ίδιο. Το ίδιο και ο Ερντογάν, που οραματίζεται το «στρατηγικό βάθος» της Τουρκίας… Μόνο ο δικός μας Πρωθυπουργός ονειρεύεται την… «παγκόσμια διακυβέρνηση»! Αλλά η Ελλάδα θέλει ηγέτη ρεαλιστή που προασπίζεται στέρεα το εθνικό της συμφέρον. Όχι περιπλανώμενο ταξιδιώτη που προσπαθεί να σώσει τον υπόλοιπο κόσμο την ώρα που δοκιμάζεται σοβαρά η πατρίδα του.

Η ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ ΘΑ ΜΑΣ ΣΩΣΕΙ

* Αλλά και το οικονομικό μοντέλο που αναδιένειμε δανεικά, επίσης χρεοκόπησε. Η Ελλάδα, τις τελευταίες δεκαετίες, κατανάλωνε όλο και περισσότερο, επένδυε όλο και λιγότερο. Δανειζόταν όλο και περισσότερα και παρήγε όλο και λιγότερα. Η ανταγωνιστικότητά της κινήθηκε αντίστροφα με την επίπλαστη ευημερία της. Κι όταν τέλειωσαν τα ψέματα – εξ αιτίας της διεθνούς κρίσης – τότε έσκασε και η «φούσκα». Πρόκειται για χρεοκοπία ενός ολόκληρου μοντέλου, που πρέπει να αντικατασταθεί με κάτι άλλο, κάτι εντελώς διαφορετικό. Κι εδώ ερχόμαστε στο δεύτερο ερώτημα:

Ποιο είναι το καινούργιο που γεννιέται; Απαντώ:

Είναι ένα νέο πολιτικό-κοινωνικό μοντέλο που, επιτέλους, μπορεί να καλύψει τα πιο επικίνδυνα εθνικά μας ελλείμματα:
– Το έλλειμμα Ανταγωνιστικότητας στην Οικονομία.
– Το έλλειμμα Δημοκρατίας στην Πολιτική.
– Το έλλειμμα Ασφάλειας στην Κοινωνία.
– Και το έλλειμμα Παιδείας στην πνευματική ζωή, αλλά και στην καθημερινότητα.

Το καινούργιο, είναι η Νέα Μεταπολίτευση! Είναι μια πρόταση που εμείς διατυπώσαμε. Που λίγο-λίγο αγκαλιάζει ολόκληρη την Κοινωνία. Απ’ όλους τους πολιτικούς χώρους. Σιγά-σιγά παίρνει πιο συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Και εξελίσσεται σε μια δέσμη μεγάλων ανατροπών και τομών, με ευρύτατη κοινωνική συναίνεση.

Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ

Για να το πούμε με δύο κουβέντες:
* Νέα Μεταπολίτευση στην Παιδεία, σημαίνει ότι τα Δημόσια Πανεπιστήμια θα αναδιοργανωθούν από τα θεμέλια. Και θα λειτουργούν όπως στον υπόλοιπο κόσμο. Χωρίς άσυλο βίας και παρανομίας. Χωρίς έλεγχο από κλίκες και χωρίς περιθώρια συναλλαγής. Δεν χρειάζεται να ανακαλύψουμε ξανά τον τροχό. Αρκεί να τολμήσουμε…

* Νέα Μεταπολίτευση στην Υγεία σημαίνει, ότι σε κανένα δημόσιο Νοσοκομείο δεν θα κοστίζουν τα υλικά περισσότερο απ’ ότι κοστίζουν σε Νοσοκομεία παντού στον κόσμο. Ούτε εδώ χρειάζεται να ανακαλύψουμε τον τροχό. Τέρμα τα ιλιγγιώδη ελλείμματα των Νοσοκομείων. * Νέα Μεταπολίτευση στην Ασφάλεια, σημαίνει ότι τα δικαιώματα του Πολίτη θα γίνονται σεβαστά, όχι μόνο όταν διαδηλώνει, αλλά κι όταν θέλει να πάει στη δουλειά του, όταν θέλει να λειτουργήσει την επιχείρησή του, όταν θέλει να νιώθει ο ίδιος ασφαλής στο δρόμο, την οικογένειά του ασφαλή στο σπίτι και τα παιδιά του ασφαλή στο σχολείο. Και προστατευμένα από τρομοκρατικές επιθέσεις, όπως η χθεσινοβραδινή, την οποία ακόμα μια φορά καταδικάζω με όλη μου τη δύναμη. Αλλά οι καταδίκες πια δεν αρκούν… Η κρατική ανεπάρκεια γίνεται κραυγαλέα. Ο Πρωθυπουργός πρέπει επιτέλους να αναλάβει τις ευθύνες του!

* Νέα Μεταπολίτευση στη Διοίκηση, σημαίνει ότι ο κάθε πολίτης, όταν θα συναλλάσσεται με το δημόσιο, θα δίνει μόνο τον αριθμό της ταυτότητάς του ή το ΑΦΜ του και το δημόσιο θα βρίσκει εκείνο, ηλεκτρονικά, όλα τα στοιχεία του και θα τον εξυπηρετεί μέσα σε ώρες. Όχι σε εβδομάδες ή μήνες και μετά από ατέλειωτες χαμένες ώρες στις ουρές. * Νέα Μεταπολίτευση σημαίνει ότι κάθε δικαστική υπόθεση θα κρίνεται εντός λίγων μηνών και θα τελεσιδικεί το πολύ μέσα σε ένα-ενάμιση χρόνο. Όπως γίνεται παντού στον κόσμο. Δεν θα περνάνε ατελείωτα χρόνια. Γιατί αυτό δεν είναι Δικαιοσύνη. Είναι αρνησιδικία. Κι οδηγεί στην ανομία.

* Νέα Μεταπολίτευση, σημαίνει ότι ο αγρότης θα νιώθει το κράτος δίπλα του εκεί που το χρειάζεται. Για να εξαλείψει το μεσάζοντα και να κλείσει την ψαλίδα της ντροπής: Ανάμεσα στο χωράφι και το ράφι.

* Νέα Μεταπολίτευση σημαίνει ότι θα δοθεί στο νέο αγρότη η ευκαιρία να γίνει μέτοχος μεγαλύτερων εκμεταλλεύσεων, που αξιοποιούν τις οικονομίες κλίμακος. ‘Ώστε να ανοίξει νέες αγορές. Και να δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας. * Νέα Μεταπολίτευση σημαίνει ότι σε κάθε μεγάλη απόφαση της Κυβέρνησης την ευθύνη θα έχει ένας μόνον υπουργός. Κι αυτός θα είναι υπόλογος, αν δεν προχωρήσει…

* Νέα Μεταπολίτευση σημαίνει πως ό,τι ισχύει για την παραγραφή αδικημάτων των απλών πολιτών, θα ισχύει και για τα αδικήματα υπουργών. Δεν θα έχουν οι υπουργοί και οι βουλευτές διαφορετική ποινική μεταχείριση. Ή διαφορετική διάρκεια παραγραφής. Και θα υπάρχει πλήρης διαφάνεια στα περιουσιακά τους στοιχεία. Που θα την κρίνει ειδικό σώμα, όπου θα πλειοψηφούν έμπειροι δικαστές. Όχι τα κόμματα μεταξύ τους και με νοοτροπία αμοιβαίας συγκάλυψης.

* Νέα Μεταπολίτευση σημαίνει ότι θα υπάρχει δυνατότητα να γίνονται δημοψηφίσματα, – κι όχι μόνο για εθνικά θέματα – όταν τα επιθυμεί σημαντική μερίδα της κοινωνίας, όπως συμβαίνει σε πολλές σύγχρονες δημοκρατίες. Κι όπως θεσμοθετείται σήμερα σε πανευρωπαϊκή κλίμακα. Όχι, δηλαδή, μόνο όταν τα εγκρίνει η κυβέρνηση, όπως ισχύει σήμερα στην Ελλάδα. Όλα αυτά είναι αυτονόητα παντού αλλού.

* Νέα Μεταπολίτευση λοιπόν, είναι η Επανάσταση του Αυτονόητου. Το οποίο στην Ελλάδα παραμένει ακόμα αδιανόητο. Η ΛΥΣΗ ΕΙΝΑΙ Η ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ Και τώρα το τρίτο ερώτημα: γιατί η Νέα Δημοκρατία είναι η μόνη που μπορεί να πρωτοστατήσει σε αυτό το αίτημα για τη Νέα Μεταπολίτευση;

Πρώτον, γιατί αυτό που καταρρέει δεν έχει τη δική της σφραγίδα, έχει τη σφραγίδα του ΠΑΣΟΚ. Σήμερα χρεοκοπεί το μοντέλο του ΠΑΣΟΚ, στα χέρια του ΠΑΣΟΚ! Τώρα όλοι πια ζητούν νέες απαντήσεις σε νέα ερωτήματα. Τις απαντήσεις αυτές δεν μπορεί να τις δώσει το ΠΑΣΟΚ. Τις απαντήσεις αυτές δεν μπορούν να τις δώσουν ούτε τα κόμματα τις Αριστεράς. Που σε πολλές περιπτώσεις, είναι τα ίδια μέρος του προβλήματος. Γιατί θα πρέπει να θυμάται η Αριστερά, ότι δεν είναι «ο σκοπός που αγιάζει τα μέσα». Αλλά ποιος ακριβώς… «αγιάζει το σκοπό»!

Ο αποκλεισμός των λιμανιών και η χαριστική βολή που δίνουν στον Τουρισμό την πιο δύσκολη χρονιά για την Ελλάδα, δεν «αγιάζει» ούτε τα μέσα ούτε το σκοπό. Απλά σπρώχνει τον κόσμο στην απελπισία… Τις απαντήσεις αυτές δεν μπορούν να τις δώσουν ούτε κι όσοι στήριξαν το ΠΑΣΟΚ το τελευταίο διάστημα. Και έγιναν δεκανίκια ή εξαπτέρυγα του ΠΑΣΟΚ.

Δεν έχει σημασία αν το έκαναν γιατί δεν κατάλαβαν τι ψήφιζαν στη Βουλή με το περιβόητο Μνημόνιο… Δεν έχει σημασία, αν σκόπιμα στηρίζουν την κυβέρνηση για να κόψουν – όπως θα ’θελαν – το δρόμο στη Νέα Δημοκρατία, ή γιατί τάχα πείστηκαν ότι η μεγάλη ανεργία και η βαθειά ύφεση θα…λύσουν το πρόβλημα του χρέους στην Ελλάδα! Μπορεί απλώς να μη κατάλαβαν τι ψήφιζαν. Ή μπορεί και να κατάλαβαν πολύ καλά…

Το βέβαιο είναι ότι όσοι ταυτίζονται με την Κυβέρνηση την ώρα που βουλιάζει τη χώρα, το ΠΑΣΟΚ ωφελούν και μόνο. Όχι τη χώρα! Ένα ΠΑΣΟΚ και μια Κυβέρνηση, που μέσα σε οκτώ μήνες κατέρριψε κάθε ρεκόρ αρνητικών επιδόσεων. Έτσι, στην πιο κρίσιμη φάση της ελληνικής μεταπολεμικής ιστορίας, έχουμε, δυστυχώς, την πιο ανάξια κυβέρνηση.
– Στους ξένους, παρουσίασαν την πατρίδα μας ως «το μαύρο πρόβατο της Ευρώπης», γιατί; Για να δικαιολογήσουν την απάτη των προεκλογικών τους υποσχέσεων. Δίνοντας έτσι το δικαίωμα στους κερδοσκόπους να πλήξουν καίρια την Οικονομία μας και να μετατρέψουν τους Έλληνες σε «πειραματόζωα» για παραδειγματισμό.
– Στην Οικονομία, από το «λεφτά υπάρχουν μέχρι τις ανοησίες του «Τιτανικού», μετέτρεψαν σε φαρσοκωμωδία την πολιτική εξόδου από την κρίση. Παρέλαβαν πρόβλημα ελλείμματος και δημιούργησαν κρίση δανεισμού! Γιγάντωσαν την ύφεση και την ανεργία, εκτόξευσαν τον πληθωρισμό, σκότωσαν την Οικοδομή και πέτυχαν το χειρότερο δυνατό: Ανεργία και πληθωρισμός να ανεβαίνουν ταυτόχρονα!
– Στον Τουρισμό και τη Ναυτιλία έκαναν το απίστευτο: Κατήργησαν τα δύο υπουργεία που στέγαζαν τα ισχυρότερα εθνικά μας πλεονεκτήματα.
– Στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, ψήφισαν ένα «Καλλικράτη» ανήμπορο να σταθεί στα πόδια του, χωρίς πόρους, χωρίς αρμοδιότητες και με μόνη έγνοια τους τις ερχόμενες δημοτικές εκλογές. Αλλά κι αυτό, θυμηθείτε το, θα τους γυρίσει ανάποδα… Κι έδωσαν ψήφο στους μη πολιτογραφημένους μετανάστες, ενώ αρνήθηκαν και αρνούνται ακόμα το δικαίωμα της ψήφου στους Απόδημους Έλληνες της Διασποράς!
– Στην Εξωτερική Πολιτική, αποδόμησαν με συνοπτικές διαδικασίες τη γεωπολιτική στρατηγική της χώρας, που μετέτρεπε την Ελλάδα σε ενεργειακό κόμβο στην ευρύτερη περιοχή. Ενώ οι διεθνείς επαφές έχουν υποκατασταθεί από παρασκηνιακές διαβουλεύσεις και μυστική διπλωματία, όπου κανείς δε γνωρίζει τι συζητείται και τι αποφασίζεται. Κι ενώ η χώρα χρειάζεται σήμερα περισσότερο παρά ποτέ Πρωθυπουργό «Καπετάνιο στο τιμόνι», αυτός προτιμά να μεγαλοπιάνεται διαρκώς στο εξωτερικό με την …«Πράσινη Ανάπτυξη» και τη Σοσιαλιστική Διεθνή.

Η ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΛΥΣΗ

Η Νέα Δημοκρατία, αντίθετα, προσφέρει εναλλακτική λύση.

Γιατί έβαλε πλάτη εκεί που έπρεπε. Και στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. Αλλά και γιατί αρνήθηκε να ταυτιστεί με τις ολέθριες επιλογές του ΠΑΣΟΚ, ειδικά στο περιβόητο Μνημόνιο. Και πώς να το ψηφίζαμε; Όταν δεν δημιουργεί ανάπτυξη και αντίθετα βυθίζει τη χώρα σε φαύλο κύκλο ύφεσης και ανεργίας; Όταν κόβει οριζόντια δαπάνες κι αυξάνει μαζικά τους φόρους, αντί να κυνηγά επιλεκτικά τη σπατάλη και τη φοροδιαφυγή; Όταν τσακίζει τους αδύνατους και ταυτόχρονα αποδυναμώνει και το δίχτυ κοινωνικής τους προστασίας; Πώς να το ψηφίσουμε, όταν δημιουργεί ένα πλέγμα ασφυξίας που δεν το αντέχει ούτε η Κοινωνία μας ούτε η Οικονομία μας; Πώς να το ψηφίσουμε, όταν είναι το σκληρότερο πακέτο λιτότητας που έχει ποτέ επιβληθεί, αφού στην Ελλάδα μας ζητούν τη μεγαλύτερη προσαρμογή στο λιγότερο χρόνο, απ’ ό,τι έχει ποτέ συμβεί σε οποιαδήποτε άλλη χώρα του κόσμου;

–Κάποιοι υποστήριξαν ότι ο δανεισμός από το «μηχανισμό στήριξης» ήταν, εκείνη τη στιγμή, «η μόνη εναλλακτική λύση». Ξεχνάνε, όμως, ότι η μάχη που δώσαμε στη Βουλή δεν ήταν για το δανεισμό, που θα πέρναγε έτσι κι αλλιώς, αλλά για τα μέτρα. Γιατί τα μέτρα αυτά δεν σώζουν την Ελλάδα, την παγιδεύουν χειρότερα: Σε ένα φαύλο κύκλο ύφεσης, μειωμένων δημοσίων εσόδων, ελλειμμάτων που παραμένουν υψηλά, νέων σκληρότερων μέτρων, μεγαλύτερης ύφεσης, επίμονα υψηλών ελλειμμάτων… Κι αυτό οδηγεί σε πολύ βαθύτερη ύφεση. Σε ανυπόφορα υψηλή ανεργία. Με αυτά τα μέτρα δεν ξεφεύγουν λοιπόν από το έλλειμμα. Χώρια που το ίδιο το Μνημόνιο υπονοεί και η ίδια η Κομισιόν ομολογεί, ότι μετά από τέσσερα πολύ δύσκολα και πολύ οδυνηρά χρόνια, θα μας οδηγήσει σε… ακόμα μεγαλύτερο χρέος! Ωραία «σωτηρία»! Δεν διασώζει την Ελλάδα. Τη βυθίζει σε «μαύρη τρύπα» ακόμα μεγαλύτερης ύφεσης, ακόμα μεγαλύτερης υπέρ-χρέωσης. Κι αυτό δεν το λέμε μόνον εμείς. Το λένε, όλοι ουσιαστικά οι διεθνείς αναλυτές. Το λένε όλοι οι μεγάλοι σχολιαστές. Ακόμα και Νομπελίστες Οικονομολόγοι προειδοποιούν για αυτόν το φαύλο κύκλο ύφεσης. Κι ενώ παντού στον κόσμο είναι κοινή η αντίληψη ότι αυτό το πακέτο μέτρων οδηγεί σε πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα, κάποιοι ήθελαν να ψηφίσουμε κι εμείς τα μέτρα αυτά. Και να αφήσουμε τη χώρα χωρίς Αντιπολίτευση επί τέσσερα χρόνια! Γιατί αν κι εμείς τα ψηφίζαμε, τότε το ΠΑΣΟΚ θα είχε την απόλυτη συνενοχή όλων στον κατήφορο όπου οδηγεί τη χώρα. Και στα επόμενα τέσσερα χρόνια, δεν θα υπήρχε καμία θεσμική αντιπολίτευση στην Ελλάδα. Παρά μόνον οι κραυγές των διαδηλωτών στο πεζοδρόμιο. Η Νέα Δημοκρατία, δεν τους έκανε το χατίρι. Δεν υπέκυψε σε τέτοιες πιέσεις. Προσέφερε εναλλακτική λύση για την Οικονομία. Προσέφερε και εναλλακτική λύση για την Πολιτική. Ώστε να υπάρχει ένας πόλος που δεν νομιμοποιεί την αδιέξοδη πορεία του ΠΑΣΟΚ. Αλλά εκπροσωπεί την ανάγκη να ξεπεραστεί το αδιέξοδο αυτό. Η Νέα Δημοκρατία πρωτοστατεί στη Νέα Μεταπολίτευση και για ένα λόγο ακόμα: Γιατί με θάρρος αναλαμβάνει τις ευθύνες της. Παράδειγμα: Εγγυηθήκαμε να τηρήσουμε τις δεσμεύσεις που αναλαμβάνει η χώρα μας με το ΔΝΤ. Γιατί αυτό επιβάλλει η υπευθυνότητα… ΑΝΕΥΘΥΝΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ Εμείς δεν είμαστε σαν το ΠΑΣΟΚ, που όταν ήταν στην Αντιπολίτευση υπονόμευε τα πάντα, όπως το άνοιγμα στην Κίνα. Αλήθεια θυμάστε τι έλεγε τότε, πριν μόλις ένα χρόνο, ο κ. Παπανδρέου στη Βουλή; Θυμάστε που κατήγγειλε τη σύμβαση με την εταιρία Cosco ; Θυμάστε που προειδοποιούσε ότι όταν έλθει στην εξουσία θα την καταργήσει; Τώρα πανηγυρίζει για τη συμφωνία εκείνη. Και προωθεί ακόμα περισσότερο, αυτό που εμείς ξεκινήσαμε… Όχι, το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να κάνει μαθήματα υπευθυνότητας! Επί μήνες το ΠΑΣΟΚ διέσυρε την Ελλάδα στο εξωτερικό. Ακόμα και τις τελευταίες μέρες ο Πρωθυπουργός συνεχίζει να ψεύδεται για τα ελλείμματα. Συνεχίζει από το εξωτερικό να διασύρει τη χώρα και να απειλεί την Αντιπολίτευση. Και μάλιστα με ποινικές διώξεις! Σε μας, βέβαια, κακό δεν κάνει. Γιατί θα φανεί η αλήθεια και για τα ελλείμματα… Βλάπτει όμως τη Ελλάδα! Όπως βλάπτει και τη δική του την παράταξη. Πράγματι, το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να κάνει μαθήματα υπευθυνότητας…

Η ΛΥΣΗ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Εμείς από την πλευρά μας δεσμευθήκαμε ότι θα χαράξουμε μια πολιτική διέξοδο, για να βγούμε μιαν ώρα αρχύτερα από το Μνημόνιο και τις δεσμεύσεις του. – Με άμεση προτεραιότητα μέτρα που τονώνουν την οικονομία και μειώνουν τις επιπτώσεις τις ύφεσης. Μέτρα μηδενικού κόστους, που δεν τα απαγορεύει το Μνημόνιο και δεν τα αρνείται η τρόικα…

– Και στο συντομότερο δυνατό χρόνο, με συστηματική αξιοποίηση της δημόσιας ακίνητης περιουσίας, ώστε να μπορέσουμε να βγούμε από την ανάγκη του έκτακτου δανεισμού και από τις δεσμεύσεις του Μνημονίου. Αυτό όχι μόνο είναι εφικτό. Είναι πλέον και απαραίτητο: Γιατί είμαστε μια πλούσια χώρα, με τεράστιους αναξιοποίητους πόρους. Μας λυγίζουν σήμερα τα χρέη…

Ενώ η περιουσία μας είναι μεγαλύτερη από τα χρέη! Κι αν την αξιοποιήσουμε, μπορούμε όχι μόνο να ανακουφιστούμε από το κόστος εξυπηρέτησης του χρέους. Μπορούμε να μειώσουμε το χρέος συνολικά. Μπορούμε να λύσουμε τα χέρια μας από τις υποχρεώσεις του Μνημονίου. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα επιστρέψουμε στη σπατάλη και στη δημοσιονομική χαλάρωση. Σημαίνει, όμως, ότι θα μπορέσουμε να πάρουμε μέτρα ανάπτυξης, ανταγωνιστικότητας και αποκατάστασης της κοινωνικής δικαιοσύνης.. Για να βάλουμε τη χώρα σε ανοδική τροχιά. Μόνο η ακίνητη περιουσία που διαχειρίζεται η Κτηματική Εταιρία του Δημοσίου πλησιάζει σε αντικειμενική αξία τα 300 δισεκατομμύρια ευρώ! Όσο το συνολικό χρέος μας περίπου… Χώρια η κτηματική περιουσία των Νοσοκομείων και της Πρόνοιας

– άλλα 60 δισεκατομμύρια ευρώ περίπου… Χώρια τα κληροδοτήματα του Δημοσίου… Όλα αυτά είναι μέρος μόνο της συνολικής δημόσιας περιουσίας. Που όμως, δεν αποδίδουν ως περιουσία τίποτε στα ταμεία του κράτους! Τη στιγμή που μας πνίγουν τα χρέη και μας «δένουν» με δρακόντειους περιορισμούς οι δανειστές μας. Σε δύο εβδομάδες, την Τρίτη στις 7 Ιουλίου, θα δώσουμε στη δημοσιότητα μια πλήρη πρόταση για την έξοδο της χώρας από την οικονομική κρίση. Γιατί μπορούμε να βγούμε από το φαύλο κύκλο – από τη μαύρη τρύπα – της ατέλειωτης ύφεσης, χωρίς να πτωχεύσουμε. Φτάνει να στηριχθούμε στις δικές μας δυνάμεις. Κι αυτός είναι ο πυρήνας της στρατηγικής μας. Αυτό είναι το κεντρικό μήνυμα της Νέας Μεταπολίτευσης: Να στηριχθούμε στις δικές μας δυνάμεις για να ξεπεράσουμε την κρίση.

– Χωρίς σύνδρομα απομόνωσης. Μια Ελλάδα ανοιχτή στον κόσμο. – Αλλά και χωρίς σύνδρομα υποταγής. Μια Ελλάδα με ανεξαρτησία επιλογών. – Μια Ελλάδα που συμμετέχει στην Ευρώπη, συν-διαμορφώνει την Ευρώπη, αλλά δεν γίνεται «Νομαρχία» της ευρώ-γραφειοκρατίας, δεν γίνεται χώρα «περιορισμένης ευθύνης», δεν γίνεται «φιλανδοποιημένη» περιοχή. Μια Ελλάδα ισότιμο μέλος της Ευρωπαϊκής οικογένειας. Μια Ελλάδα που δεν είναι «επαίτης» της ευρωπαϊκής στήριξης, αλλά συντελεστής της κοινής Ευρωπαϊκής ισχύος. Πρωτοστατούμε, όμως στη Νέα Μεταπολίτευση γιατί κάναμε και την Αυτοκριτική για τα σφάλματά μας. Ποτέ κόμμα δεν έκανε τόσο βαθιά και τολμηρή αυτοκριτική όσο η Νέα Δημοκρατία τους τελευταίους μήνες. Αλλά δεν θα αφήσουμε αναπάντητες και τις προκλήσεις όσων προσπαθούν να φορτώσουν στη Νέα Δημοκρατία τα δικά τους σφάλματα, τα δικά τους αδιέξοδα και τις δικές τους αμαρτίες. Το θετικό μας έργο δεν θα το αφήσουμε ανυπεράσπιστο! Ούτε τώρα, ούτε ποτέ… Άλλωστε:

– Ποιο άλλο κόμμα τόλμησε να κάνει άνοιγμα στη βάση μετά από μια βαριά εκλογική ήττα, για να εκλέξει νέο Πρόεδρο; – Ποιο άλλο κόμμα πέτυχε να κινητοποιήσει τόσο μεγάλο μέρος της εκλογικής του βάσης μετά από τέτοια απογοήτευση; – Ποιο άλλο κόμμα, όποτε κάλεσε την οργανωμένη βάση του να ψηφίσει στις εσωκομματικές διαδικασίες, είχε τόσο μεγάλη ανταπόκριση, όσο είχαμε εμείς, και στην εκλογή νέου Προέδρου, και στην εκλογή νέου Προέδρου της ΟΝΝΕΔ και στην εκλογή νέων ηγεσιών στις τοπικές οργανώσεις; Και μάλιστα σε συνθήκες πλήρους απαξίωσης της Πολιτικής;

– Ποιο άλλο κόμμα τολμά να πει στη Βουλή «ανοίξτε όποιες υποθέσεις θέλετε, ψάξετε όσα σκάνδαλα θέλετε, δεν με αγγίζει τίποτε, δεν έχω τίποτε να κρύψω»; – Ποιο άλλο κόμμα το έσυραν σε τόσες Εξεταστικές Επιτροπές από τις οποίες δεν βγήκε κανένα ενοχοποιητικό στοιχείο σε βάρος στελεχών του, παρά μόνο σε βάρος αντιπάλων του;

– Ποιο άλλο κόμμα θα κατάφερνε μέσα σε τόσο λίγο χρόνο, να αλλάξει τόσα πολλά, χωρίς εσωτερικούς κραδασμούς; Σήμερα η Νέα Δημοκρατία μηδενίζει το κοντέρ και κάνει νέο ξεκίνημα. Σήμερα η Νέα Δημοκρατία ξαναγεννιέται! Τώρα που όλοι λένε ότι η Πολιτική χρεοκόπησε, εμείς φέρνουμε ξανά την πραγματική Πολιτική κι ανοίγουμε την αληθινή Πολιτική συζήτηση στην Ελλάδα. Φέρνουμε ένα μοντέλο ανοιχτό στην κοινωνία. Με πρωταγωνιστές τους αυτοδημιούργητους Έλληνες, σε κάθε τομέα της ζωής. Χωρίς «μηχανισμούς», οικογενειοκρατία, παρέες, κολλητούς και τζάκια.

– Μιλάω για την επιστροφή μας στο χώρο των ιδεών, που παλιά ήταν βασικό κίνητρο για να μπει κανείς στην Πολιτική. Κάποτε λαμπρά πνεύματα όπως του Παναγιώτη Κανελλόπουλου, του Γιώργου Θεοτοκά, του Κωνσταντίνου Τσάτσου, του Γιώργου Σεφέρη και του Οδυσσέα Ελύτη, πρόβαλαν φιλελεύθερες δημοκρατικές ιδέες γεμάτες Ελλάδα. Κι έσπερναν ήθος και φως. Δεν πρόκειται, λοιπόν, να επιτρέψουμε άλλη «μαύρη τρύπα» στην ελεύθερη σκέψη. Θα επιστρέψουμε στο χώρο των ιδεών. Και θα νικήσουμε!

Ο ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΣ

– Μιλάω για τον Κοινωνικό Φιλελευθερισμό Που διευρύνει την εμβέλεια της Νέας Δημοκρατίας και δεξιότερα και αριστερότερα. Γιατί ο Κοινωνικός Φιλελευθερισμός ξεπερνά τα παραδοσιακά τείχη που χωρίζουν πολιτικά τους ανθρώπους. Θα κάνουμε αμφίπλευρη διεύρυνση της επιρροής μας. Θα κάνουμε πολύπλευρη και πολύ-επίπεδη διεύρυνση. Αλλά θα το κάνουμε προβάλλοντας τις ιδέες μας. Θα το κάνουμε με σημαία τις ιδέες μας. Όχι με τη σιωπή μας…

– Μιλάω για το κόμμα των αξιών και των αξίων. Που το αναζητάτε όλοι σας. Και που σας το υποσχέθηκα. Και που τώρα το κάνουμε πράξη. Δέστε τις μεγάλες οργανωτικές αλλαγές που αποτολμήσαμε: Διαλέγω μερικές:

– Για πρώτη φορά η βάση συμμετέχει σε όλα. Μετά τις πρόσφατες εσωκομματικές εκλογές ανανεώθηκε το 80% των Προέδρων των ΝΟΔΕ. Οι παλαιοί μένουν δίπλα στους νέους. Ενώ η Ανανέωση προχωρά αποφασιστικά και παντού.

– Ακόμα, για πρώτη φορά η βάση θα συμμετέχει στην επιλογή των υποψηφίων βουλευτών. Σε όλες τις περιφέρειες. Μέχρι και στις μονοεδρικές περιοχές. Παντού, ένα ποσοστό υποψηφίων το εκλέγει η βάση και το προτείνει στον Πρόεδρο. Παρακάμπτοντας όλους τους μηχανισμούς, τα κυκλώματα και τους «ενδιάμεσους» του παρελθόντος.

– Δέστε και την Επιτροπή Αξιολόγησης στελεχών. Που θα λειτουργεί συνεχώς για την ανανέωση του Κόμματος. Και για τη δημιουργία Εθνικού Μητρώου Στελεχών. Ώστε να αποκατασταθεί η αξιοκρατία. Και να σπάσουν οι κλίκες. – Δέστε τις προβλέψεις και τις ρήτρες για την τακτική σύγκλιση των οργάνων. – Δέστε τον επιτελικό χαρακτήρα που παίρνει η κεντρική διοίκηση του κόμματος. Θεσμοθετώντας όργανο στρατηγικού σχεδιασμού αποτελούμενο από πολιτικά πρόσωπα, τεχνοκράτες και επιστήμονες.

– Δέστε το άνοιγμα στην ηλεκτρονική εποχή και την ηλεκτρονική διακυβέρνηση. Η νέα διαδραστική ιστοσελίδα μας, θα φέρει την κοινωνία της Γνώσης και τη Νεολαία, αλλά και τα μέσα της κοινωνικής δικτύωσης, τα social media του διαδικτύου, πολύ πιο κοντά στη Νέα Δημοκρατία. Αυτό σημαίνει ανοικτό κόμμα. Και μόνο ένα ανοικτό κόμμα μπορεί να είναι λαϊκό και σύγχρονο ταυτόχρονα. Είμαστε ένα μεγάλο Κόμμα. Που οι καιροί και τα νέα δεδομένα απαιτούν να υιοθετήσει ένα σύγχρονο μοντέλο λειτουργίας. Για το λόγο αυτό αποφάσισα, ακολουθώντας τα Ευρωπαϊκά πρότυπα των αδελφών κομμάτων στο ΕΛΚ, ότι στο νέο οργανόγραμμα του Κόμματος θα προβλέπεται η δυνατότητα του Προέδρου να ορίζει μέχρι δύο Αντιπροέδρους, που θα βοηθούν τον Πρόεδρο στα καθήκοντά του μέσα στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων που ο ίδιος ο Πρόεδρος θα τους ορίσει. Είναι ανάγκη η καινούργια Νέα Δημοκρατία να γίνει πιο λειτουργική, πιο Ευρωπαϊκή πιο σύγχρονη. Τα αλλάζουμε, λοιπόν, όλα. Ακόμα και το σπίτι του Κόμματος. Μετά από τόσα χρόνια, η Νέα Δημοκρατία αποκτά, επιτέλους, ένα σύγχρονο κτίριο, αντάξιο ενός κόμματος του 21ου Αιώνα! Γι’ αυτό και πρόθεσή μου είναι, απελευθερωμένος μετά το Συνέδριο από τα διοικητικά μου καθήκοντα, να βγω από τα κομματικά γραφεία για να βρεθώ σε όλη την Ελλάδα, δίπλα στον κάθε πολίτη, και να συζητήσω απευθείας μαζί του τα προβλήματά του, όπως εκείνος ανόθευτα τα εκφράζει.

Η ΧΑΜΕΝΗ ΤΙΜΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ Φίλες και φίλοι,

Το στοίχημα της Νέας μας παράταξης είναι να αποκαταστήσουμε τη χαμένη τιμή της Πολιτικής. Να γιατί έκανα ο ίδιος πρωτόγνωρη και γενναία αυτοκριτική για τα λάθη μας. Να γιατί προτίμησα να πω πικρές αλήθειες με θάρρος, παρά με υποκρισία να κρύψω κάτω από το χαλί, όσα έπρεπε να βγουν στην επιφάνεια. Και να γιατί αυτή η πίκρα του κάθε Νεοδημοκράτη, έπρεπε να καταγραφεί στο συλλογικό μας υποσυνείδητο. Ώστε τα λάθη και οι παραλείψεις του χθες να μην εμφανιστούν ποτέ ξανά. Και ώστε το ρολόι της Νέας Δημοκρατίας, να μη μας πουν, ότι δήθεν σταμάτησε για πάντα στην ήττα των προηγούμενων εκλογών. Σήμερα λοιπόν, εδώ μπροστά σας, μπροστά στο πιο αντιπροσωπευτικό, αυθεντικό και επίσημο Σώμα της Νέας Δημοκρατίας, στο ίδιο το Συνέδριό μας, δηλώνω, με τον πιο απόλυτο τρόπο, ότι άνοιξα την πόρτα για να βγουν όσοι πλήγωσαν την παράταξη. Αλλά παράλληλα άνοιξα διάπλατα την Κεντρική μας είσοδο, για όλους τους ικανούς και τους άξιους, που μαζί θα κτίσουμε το αύριο της Παράταξης και της Χώρας! Πρίγκιπες και πριγκιπάτα, βαρόνοι και φέουδα, οικογένειες και τζάκια, έφυγαν από το λεξικό της Νέας Δημοκρατίας μια για πάντα. Και θα κλείσω οριστικά την πόρτα σε όσους κρίνω ότι ντρόπιασαν, πίκραναν ή απογοήτευσαν το λαό της Νέας Δημοκρατίας και το φιλότιμο του Έλληνα. Και θα το κάνω όταν και όποτε χρειαστεί…

Είμαι εδώ για να εξουδετερώσω τη φθορά και να στεριώσω την Ελπίδα. Και θα το κάνω! Όμως αυτό το κεφάλαιο κλείνει σήμερα.

Τώρα μόνη μας φροντίδα είναι πώς θα βγει η χώρα από την κρίση. Χωρίς «ανήκεστο βλάβη» για την υγεία της χώρας. Με τις ελάχιστες δηλαδή πληγές, που να είναι και επουλώσιμες… Γιατί «άσπρη» μέρα για το λαό μας δεν μπορεί να θεωρείται να μη χάσει τις καταθέσεις του στην Τράπεζα! Ή να μη του κόψουν τελείως τη Σύνταξη! Πρέπει να αποφύγουμε την εθνική κατάθλιψη που καλλιεργούν συστηματικά, το ΠΑΣΟΚ και τα εξαπτέρυγά του. Πρέπει να δείξουμε στο λαό ότι υπάρχει εναλλακτική λύση! Και ταυτόχρονα προειδοποιώ το ΠΑΣΟΚ:
– Αν διαλύσετε την Οικονομία, Θα βρείτε εμάς απέναντί σας, όχι το ΠΑΜΕ! Σήμερα εμείς δίνουμε τη μάχη της αληθινής σωτηρίας της χώρας. Γι’ αυτό ζητώ από το Κόμμα μας το δαχτυλικό αποτύπωμα των αξιών και των αξίων. Ζητώ να υψωθούν οι συνειδήσεις όλων σας, πάνω από τη σημερινή κατεστημένη πολιτική συμπεριφορά. Η ματιά σας πάνω από το σήμερα. Η καρδιά σας πάνω από τα πάθη που διαιρούν τους Έλληνες. Τα αυτιά σας πέρα από τη σκηνοθετημένη τηλεοπτική εκδοχή της Δημοκρατίας μας. Ζητώ από σας να νιώσετε τη συγκίνηση του ανήφορου… Που μόνον αυτός ταιριάζει στα δύσκολα. Και μόνον αυτός ταιριάζει στους άξιους!

Θυμηθείτε: Αν δεν αγαπάς, όλα σου φαίνονται ίδια!
Ζητώ, λοιπόν, την αγάπη σας για την Παράταξη, για να φτιάξουμε το καινούργιο, το διαφορετικό, το ελπιδοφόρο. Εχθρός μας: η πνευματική ακινησία που τραυμάτισε βαριά το δαιμόνιο του Έλληνα.
Εχθρός μας: η γραφειοκρατία που παραλύει τα πάντα.
Εχθρός μας: το κράτος-Μέδουσα που πετρώνει τα όνειρα των νέων παιδιών. Αντίπαλός μας: μια Κυβέρνηση που σπαράσσεται, παλινωδεί και αντιφάσκει συνεχώς.

Αγωνιστές και Αγωνίστριες της Νέας Δημοκρατίας, Ακούστε:

Πριν δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ακριβώς σε λίγους μήνες, μια πόλη ελεύθερη, η Αθήνα, στηρίχθηκε στις δικές της δυνάμεις, στηρίχθηκε στους δικούς της ανθρώπους, Και μόνη της νίκησε μιαν Αυτοκρατορία στη μάχη του Μαραθώνα! Από τη νίκη εκείνη έγινε μια έκρηξη Πολιτισμού, που σημάδεψε την Ελλάδα, την Ευρώπη και τον κόσμο Ολόκληρο. Σημάδεψε την Παγκόσμια Ιστορία. Γιατί η Ελλάδα, που την έχουμε στο Νου και στην Καρδιά μας, μπορεί να είναι μικρή σε έκταση χώρου, αλλά είναι ατέλειωτη σε έκταση χρόνου. Αυτά, λοιπόν, είναι τα μεγάλα που μας εμπνέουν!

Το ΠΑΣΟΚ δεν θα είναι εδώ για πολύ. Εμάς όμως μας απασχολεί η άλλη Ελλάδα. Η Ελλάδα των ιδανικών. Η Ελλάδα της Ελπίδας! Σας μίλησα γι’ αυτή, ως υποψήφιος Πρόεδρος, τον περασμένο Νοέμβρη… Και σήμερα όλοι εμείς, η νέα Νέα Δημοκρατία, την υποσχόμαστε στον Ελληνικό λαό. Πολλές φορές στη ζωή μου ταξίδεψα κόντρα στον άνεμο. Αλλά πάντα κράτησα σταθερό το τιμόνι της Ελπίδας.

Αυτή τη στιγμή όλη η Ελλάδα περιμένει από μας την Ελπίδα. Αυτό είναι το χρέος μας. Αυτός είναι ο ρόλος μας. Έτσι θα αναγεννηθούμε εμείς.

Κι έτσι θα ξαναφτιάξουμε την Ελλάδα… Γι’ αυτό σας λέω: Ζούμε στιγμές ιστορικές: Σήμερα ξεκινά η Αναγέννηση της Παράταξης. Σήμερα ξεκινά η Αναγέννηση της Ελλάδας. Θα μας πολεμήσουν πολλοί. Γιατί ξέρουν ότι τελικά θα τα καταφέρουμε. Γιατί φοβούνται ότι θα τα καταφέρουμε. Και καλά κάνουν και φοβούνται. Γιατί θα τα καταφέρουμε…
* Όταν όλα θα κλονίζονται, όταν όλα θα απαξιώνονται, εμείς θα μένουμε όρθιοι, και θα κρατάμε όρθιο και τον τόπο μας.

* Όταν όλα θα αμφισβητούνται, εμείς θα δείχνουμε το δρόμο και τη διέξοδο, για τη χώρα και το λαό. * Όταν όλα θα σκοτεινιάζουν, εμείς θα δίνουμε την Ελπίδα. Η σωτηρία της Ελλάδας δεν βρίσκεται σε δανεικά και δεκανίκια. Βρίσκεται στις δικές της δυνάμεις. Βρίσκεται στην αξιοσύνη του λαού της. Βρίσκεται στα πλεονεκτήματα του τόπου μας. Αρκεί να πιστέψουμε στον εαυτό μας, στην Πατρίδα μας και στο μέλλον της. Αυτή την πίστη σας ζητώ να αγκαλιάσετε.

Αυτή την πίστη σας ζητώ να κάνετε κτήμα ολόκληρου του λαού.
Τη χρειάζεται για να μείνει όρθιος. Τη χρειάζεται για να πάρει τη μοίρα του στα χέρια του. Μόνον εμείς μπορούμε να του την προσφέρουμε πια. Και μόνον έτσι μπορούμε κι εμείς να αναγεννηθούμε! Είμαστε μια παράταξη που πρόσφερε πολλά στην Ελλάδα και στη Δημοκρατία. Αλλά τα καλύτερα είναι ακόμα μπροστά μας… Τα καλύτερα είναι από δω και μπρος.
Αυτό σηματοδοτεί το Συνέδριό μας!
Αυτό είναι η υπόσχεσή μας στον Ελληνικό λαό.

Έκλεψαν το μέλλον της Ελλάδας!
Εμείς θα της το ξαναδώσουμε πίσω.-

Εν Σέρραις: NEA EPIUESH ΒΓΕΝΟΠΟΥΛΟΥ

Βγενόπουλος:Κατάθεση μηνύσεων για παραπληροφόρηση

A. Βγενόπουλος - «η λάσπη δεν μας αγγίζει, καταθέτουμε μηνύσεις»

Αντέδρασε κατά της «Πράσινης», εφημερίδας συμφερόντων της οικογένειας Γιαννακόπουλου. Ο Ανδρέας Βγανόπουλος εξέδωσε ανακοίνωση, με την οποία δίνει την απάντηση του στα δημοσιεύματα που τον μπλέκουν στην υπόθεση του Βατοπεδίου. «Όσοι προσπαθούν να μας εμπλέξουν σε «σκάνδαλα» ματαιοπονούν. Η λάσπη δεν μας αγγίζει», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Αναλυτικά η ανακοίνωση του: "Το τελευταίο χρονικό διάστημα βρίσκεται σε εξέλιξη μια οργανωμένη επιχείρηση λάσπης που προσπαθεί να εμπλέξει την MARFIN EGNATIA BANK και, κυρίως, εμένα προσωπικά στην υπόθεση του Βατοπεδίου. Η προσπάθεια αυτή ξεκίνησε από το κανάλι STAR που την παρουσίασε μάλιστα σαν πρώτη είδηση (!) και συνεχίσθηκε μέσω blogs και εντύπων μικρής εμβέλειας, κορυφώθηκε δε σήμερα μέσω της οπαδικής εφημερίδας ΠΡΑΣΙΝΗ.

Η αλήθεια βέβαια είναι ότι από την διαδικασία της αρμόδιας Εξεταστικής Επιτροπής της Βουλής πέραν της τραπεζικής σχέσης που είχε η MARFIN με τη Μονή Βατοπεδίου ουδέν στοιχείο προέκυψε που να αποδεικνύει ανάμειξη ούτε καν γνώση των σχέσεων και των συναλλαγών του πελάτη μας με το Δημόσιο.

Κατόπιν των ανωτέρω θα προχωρήσουμε άμεσα σε κατάθεση μηνύσεων και αγωγών σε όσους ξεπέρασαν τα όρια της δήθεν «πληροφόρησης» και προχώρησαν σε δυσφημιστικές κρίσεις κατά της Τράπεζας και εμού προσωπικά.

Θα το επαναλάβω ακόμη μια φορά. Όσοι προσπαθούν να μας εμπλέξουν σε «σκάνδαλα» ματαιοπονούν. Η λάσπη δεν μας αγγίζει και η συντριπτική πλειοψηφία της Κοινής Γνώμης ξέρει γιατί γίνονται αυτές οι αισχρές προσπάθειες"

Εν Σέρραις: ZHTV

Εν Σέρραις: ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

ΟΧΙ στην ονομασία “Μακεδονία του Βαρδάρη” Πρόκειται περί παγίδας!
ΕΑΜ Β΄ - ΥΔΡΟΧΟΟΣ

Καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες αθλιοτήτων. Η εθνική πολιτική των κρατών έχει πέσει στο επίπεδο του γυφτοπάζαρου. Κάποιοι παίζουν με τους λαούς, υποτιμώντας τους σε βαθμό εγκληματικό. Το πρόβλημα πλέον δεν είναι μόνον της Ελλάδας και των Ελλήνων. Το πρόβλημα έχει φτάσει στο σημείο να είναι πλέον γενικό πρόβλημα του συνόλου των Βαλκανίων. Όλοι "εμπλέκονται" με τον ίδιο προσβλητικό και υποτιμητικό τρόπο. Έλληνες, Βούλγαροι, Σέρβοι και Αλβανοί έχουν "εμπλακεί" σε ένα παιχνίδι, το οποίο, ενώ τους αφορά άμεσα, δεν το "παίζουν" οι ίδιοι. Το πρόβλημα μάλιστα μετά την "πρόταση" για τη "Μακεδονία του Βαρδάρη" στα πρότυπα της "Μακεδονίας του Πιρίν" φεύγει πλέον από το ελληνοσκοπιανό επίπεδο και μπαίνει και στη βουλγαρική επικράτεια. Με τη νέα προτεινόμενη ονομασία απειλούνται με "φωτιά" και τα υπόλοιπα Βαλκάνια και όχι μόνον η Ελλάδα. Με τη νέα ονομασία το πρόβλημα παύει να είναι ελληνοσκοπιανό και γίνεται ταυτόχρονα και σκοπιανοβουλγαρικό, εφόσον απειλεί και την ακεραιότητα της Βουλγαρίας. Το νέο όνομα της Δημοκρατίας των Σκοπίων απειλεί ευθέως και τους Βούλγαρους.Ρωτάμε λοιπόν εμείς, όσους συμπατριώτες μας βλέπουν σαν "λογική" την πρόταση περί "Μακεδονίας του Βαρδάρη" …Όλους όσους "τσιμπάνε" με την τελευταία "υποχώρηση" της συμμορίας των εμπόρων ναρκωτικών, που στηρίζει τον Γκρουέφσκι …Της συμμορίας, που, μαζί με κάποιους πληρωμένους και χαπακωμένους προβοκάτορες των γηπέδων, είναι οι μόνοι που δηλώνουν "Μακεδόνες", σε μια χώρα όπου όλοι οι υπόλοιποι δηλώνουν Αλβανοί, Σέρβοι και κυρίως Βούλγαροι. Τους ρωτάμε λοιπόν και περιμένουμε μια λογική απάντησή τους στην τόσο "ακίνδυνη" πρόταση του Νίμιτς. Αν η σημερινή FYROM ονομαστεί δήθεν "Μακεδονία του Βαρδάρη", οι πολίτες της τι ακριβώς θα δηλώνουν ως εθνική τους ταυτότητα; "Μακεδόνες" δεν θα δηλώνουν; Οι "Μακεδόνες του Βαρδάρη" είναι αυτόματα "Μακεδόνες" σκέτο και τέλος. Άρα πού βρίσκεται το "ακίνδυνο" του γεωγραφικού προσδιορισμού που μας "σερβίρουν"; Η γλώσσα τους πώς θα δηλώνεται, όταν αυτοί θα δηλώνουν "Μακεδόνες"; "Μακεδονική" δεν θα είναι η γλώσσα αυτών, που δηλώνουν εθνικά "Μακεδόνες"; Δικαιωματικά θα δηλώνεται ως τέτοια, ακόμα κι αν είναι η αγγλική ή η αρχαία κινεζική.Πρέπει σε κάποια στιγμή να τελειώνει το δούλεμα με τον "γεωγραφικό προσδιορισμό", που υποτίθεται είναι η "κόκκινη" γραμμή της Ελλάδας και την έχουμε δει σε όλες τις "παρδαλές" της αποχρώσεις. Πρέπει να τελειώνει το παραμύθι με τις δήθεν μεγάλες "υποχωρήσεις" των Σκοπιανών μέχρι να "τσιμπήσουν" οι Έλληνες. Ο όρος Μακεδονία πρέπει να είναι αυτός, ο οποίος θα λειτουργεί ως γεωγραφικός προσδιορισμός και όχι το αντίθετο. Ο όρος Μακεδονία πρέπει να προσδιορίζει γεωγραφικά τους άλλους και όχι να προσδιορίζεται ο ίδιος από άλλους γεωγραφικούς προσδιορισμούς. Το γεγονός, δηλαδή, ότι χρησιμοποιούνται οι ίδιες λέξεις, δεν σημαίνει ότι εξασφαλίζεται το ίδιο αποτέλεσμα. Είναι άλλο πράγμα ο "μακεδονικός χαλβάς" και άλλο ο "χαλβαδένιος Μακεδόνας". Το πρώτο είναι τύπος χαλβά, ενώ το δεύτερο είναι τύπος "Μακεδόνα" ...και μάλιστα υβριστικός.Τι σημαίνει πρακτικά αυτό; Ότι είναι άλλο πράγμα να ονομάζεται η περιοχή "Μακεδονία του Βαρδάρη" και η λέξη Βαρδάρης να είναι ο γεωγραφικός προσδιορισμός της έννοιας "Μακεδονία" και είναι άλλο πράγμα να ονομάζεται η περιοχή "Μακεδονική Βαρδαρία" και η λέξη Μακεδονία να είναι ο γεωγραφικός προσδιορισμός της έννοιας "Βαρδάρης". Στην πρώτη περίπτωση η εθνική ταυτότητα συνδέεται με την έννοια Μακεδονία, ενώ στη δεύτερη περίπτωση η εθνική ταυτότητα συνδέεται με την έννοια του Βαρδάρη και της Βαρδαρίας. Στην πρώτη περίπτωση ο πολίτης της "Μακεδονίας του Βαρδάρη" είναι "Μακεδόνας", που κατοικεί στην περιοχή της Βαρδαρίας, ενώ στη δεύτερη περίπτωση ο πολίτης της "Μακεδονικής Βαρδαρίας" είναι "Βαρδάριος", ο οποίος απλά κατοικεί σε ένα κομμάτι της Μακεδονίας, όπως κάποιος Έλληνας κατοικεί σε κάποιο άλλο μέρος της Μακεδονίας ή κάποιος Βούλγαρος σε κάποιο άλλο. Στην πρώτη περίπτωση η γλώσσα αυτού του πολίτη είναι η "μακεδονική", ενώ στη δεύτερη περίπτωση είναι η "βαρδαρική", άσχετα αν καί στις δύο περιπτώσεις μιλάμε για την ίδια εκδοχή της βουλγαρικής γλώσσας.Γι' αυτό τον λόγο ισχυριζόμαστε ότι κάποιοι μας "δουλεύουν" σε βαθμό εξοργιστικό. Για να καταφέρουν όλα αυτά τα πράγματα, δημιουργούν σύγχυση. Αναμιγνύουν τα ακίνδυνα με τα επικίνδυνα. Τα "άφλεκτα" με τα "εύφλεκτα". Τι σημαίνει πρακτικά αυτό. Ότι εκ του πονηρού κάποιοι συγκρίνουν τον όρο αυτόν με τον όρο της "Μακεδονίας του Πιρίν". Δεν είναι ίδια περίπτωση η "Μακεδονία του Βαρδάρη" με τη "Μακεδονία του Πιρίν". Γιατί; Γιατί η "Μακεδονία του Πιρίν" είναι άφλεκτη. Εξαιτίας της ύπαρξής της, δεν εκδηλώνεται αλυτρωτισμός. Είναι γεωγραφικός προσδιορισμός μιας περιοχής, στην οποία είναι ξεκαθαρισμένο ότι την κατοικούν εθνικώς Βούλγαροι, οι οποίοι μιλούν τη βουλγαρική γλώσσα. Οι εθνικοί στόχοι των Βουλγάρων και άρα και οι στόχοι των κατοίκων της "Μακεδονίας του Πιρίν" είναι οι βουλγαρικοί και μέσα σ' αυτούς τους στόχους δεν είναι να "ενωθούν" με Έλληνες ή Αλβανούς ή Σέρβους, επειδή απλά κατοικούν σε ένα κοινό "οικόπεδο". Οι στόχοι των "Μακεδόνων του Πιρίν" είναι να εκβουλγαρίσουν και την υπόλοιπη Μακεδονία και όχι να εκμακεδονίσουν τον χώρο γύρω τους με πρώτη τη Βουλγαρία. Μπορούν να συνυπάρξουν επί αιώνες στον ίδιο χώρο με τους Έλληνες, χωρίς να αισθάνεται κάποιος από αυτούς "αλύτρωτος". Γι' αυτόν τον λόγο η "Μακεδονία του Πιρίν" δεν αποτέλεσε ποτέ πρόβλημα για τους Έλληνες της Μακεδονίας.Το ίδιο "άφλεκτη" είναι και η "Μακεδονία του Αιγαίου". Αυτή η Μακεδονία είναι "άφλεκτη", γιατί οι στόχοι της είναι οι στόχοι των Ελλήνων και —όπως συμβαίνει και με την περίπτωση των Βουλγάρων— δεν αποτελεί στόχο των Ελλήνων της Μακεδονίας να "ενωθούν" με τους Βούλγαρους ή τους Αλβανούς ή τους Σέρβους της υπόλοιπης Μακεδονίας. Είναι "συγκάτοικοι" στον ίδιο χώρο και όχι "αδέρφια". Δεν έχουν κοινούς στόχους, γιατί δεν είναι ίδιοι. Ο καθένας από αυτούς έχει ανάγκη τον δικό του χώρο και δεν αισθάνονται χωρισμένοι, που ονειρεύονται την "ένωση". Η μόνη ιδιομορφία της "Μακεδονίας του Αιγαίου" είναι ότι αυτή είναι η αυθεντική Μακεδονία. Η μόνη αυθεντική. Γιατί συμβαίνει αυτό; Γιατί απλούστατα είναι η ελληνική. Γιατί τόσο η λέξη Μακεδονία όσο και η λέξη του γεωγραφικού της προσδιορισμού —που είναι η λέξη Αιγαίο— ανήκουν στην ίδια γλώσσα, ενώ δεν συμβαίνει το ίδιο με τις λέξεις Πιρίν ή Βαρδάρη, οι οποίες είναι σλαβικές. Ο όρος "Μακεδονία του Αιγαίου" είναι ταυτόσημος με τον όρο ιστορική "Μακεδονία" και γι' αυτόν τον λόγο δεν χρησιμοποιείται από κανέναν, εφόσον λειτουργεί ως πλεονασμός. Η "Μακεδονία του Αιγαίου" είναι όμοια με τη Μακεδονία της αρχαιότητας, εφόσον την κατοικούν Έλληνες και μιλούν Ελληνικά. Αυτή η Μακεδονία είναι η αυθεντική και ανήκει σ' αυτούς, οι οποίοι δημιούργησαν όχι μόνον τη λέξη Μακεδονία, αλλά και την ιστορία του όρου που περιγράφει αυτή η λέξη.Δίπλα σ' αυτά τα "άφλεκτα" έρχονται τώρα κάποιοι και τοποθετούν μια εύφλεκτη "βόμβα". Η "Μακεδονία του Βαρδάρη" είναι "εύφλεκτη", γιατί από τον γεωγραφικό όρο προσπαθούν κάποιοι να "εφεύρουν" νέα εθνική ταυτότητα και νέα εθνική γλώσσα. Από έναν κοινό γεωγραφικό όρο —ξένο προς την ιστορία τους ή τη γλώσσα τους— προσπαθούν να φτιάξουν εθνική ταυτότητα. Αυτό είναι το ψευδές και αυτό την καθιστά "εύφλεκτη". Γιατί; Γιατί από την εθνική ταυτότητα και την εθνική γλώσσα εκφράζονται οι εθνικοί στόχοι. Γιατί, όπως είπαμε πιο πάνω, αυτοί, που κατοικούν τη "Μακεδονία του Βαρδάρη", θα δηλώνουν εθνικά Μακεδόνες, ενώ στην πλειοψηφία τους είναι Βούλγαροι και Αλβανοί και η επίσημη γλώσσα τους "δικαιωματικά" θα ονομάζεται "μακεδονική", ενώ είναι βουλγαρική. Αυτοί λοιπόν οι "Μακεδόνες" θα προσδιορίσουν τους εθνικούς τους στόχους και αυτοί δεν θα είναι ούτε ελληνικοί, όπως είναι αυτοί της "Μακεδονίας του Αιγαίου", ούτε βουλγαρικοί, όπως είναι αυτοί της "Μακεδονίας του Πιρίν". Θα είναι με ψευδή στοιχεία "μακεδονικοί". Άρα; Άρα θα καλλιεργείται μόνιμα ένας αλυτρωτισμός εξ’ αιτίας του μακεδονικού "οικοπέδου". Θα αναζητείται μόνιμα η ένωση των αδερφών "Μακεδόνων" της "Μακεδονίας του Βαρδάρη" με αυτούς της "Μακεδονίας του Πιρίν" και της "Μακεδονίας του Αιγαίου". Άσχετα με το αν οι Έλληνες της "Μακεδονίας του Αιγαίου" ή οι Βούλγαροι της "Μακεδονίας του Πιρίν" δεν θα θέλουν ούτε καν να τους δουν τους Σκοπιανούς, αυτοί θα ζουν με τον αλυτρωτισμό. Θα επιβιώνουν ως σύνολο εξαιτίας αυτού του αλυτρωτισμού. Θα μιλούν οι Σκοπιανοί στο όνομα δήθεν όλων των "Μακεδόνων", άσχετα αν δεν θα θέλει ο ένας να βλέπει τον άλλον. Θα μιλούν οι "ελεύθεροι" στο όνομα και των "σκλαβωμένων", άσχετα αν αυτό δεν αντιπροσωπεύσει καμία πραγματικότητα. Γιατί θα το κάνουν αυτό; Γιατί αυτό θα είναι πλέον το εθνικό τους παραμύθι. Στην κυριολεξία παραμύθι, εφόσον θα βασίζεται σε ένα ψέμα. Μιλάμε για πραγματικό ψέμα. Ψέμα, το οποίο αγγίζει τα όρια της ύβρεως. Τι σχέση μπορεί να έχει η ιστορική Μακεδονία του "Στρατηγού-Αυτοκράτορα" των Ελλήνων με τους Σλάβους "λαθρεπιβάτες" της "Λαθρομακεδονίας του Βαρδάρη"; Τι σχέση μπορεί να έχει η έννοια Μακεδονία με όλους τους γύφτους και τσιγγάνους της πρώην Γιουγκοσλαβίας, που μάζεψε ο Τίτο στα Σκόπια; Τι σχέση μπορεί να έχει η υποχρεωτικά ελληνική γλώσσα της διαχρονικής Μακεδονίας με τη βουλγαρική γλώσσα του νεοσύστατου κράτους της FYROM; Τι σχέση μπορεί να έχει η μακεδονική ιστορία με τους εμπόρους ναρκωτικών του Γκρουέφσκι; Γι' αυτόν τον λόγο είπαμε ότι με τη νέα πρόταση απειλούνται με "ανάφλεξη" ολόκληρα τα Βαλκάνια. Το "Μακεδονικό Ζήτημα" δεν απειλεί πλέον μόνον την Ελλάδα. Απειλεί πλέον εξίσου και τη Βουλγαρία και άρα σύντομα θα κληθεί κι αυτή να το αντιμετωπίσει. Ό,τι πρόβλημα δημιουργεί το "Μακεδονικό Ζήτημα" στην Ελλάδα, δημιουργεί και στη Βουλγαρία. Δεν θα είναι πλέον μόνον η "Μακεδονία του Αιγαίου" στόχος των Σκοπιανών, αλλά και η "Μακεδονία του Πιρίν". Απλά η Ελλάδα απειλείται εξαιτίας του πνευματικού μέρους της έννοιας Μακεδονίας, ενώ η Βουλγαρία απειλείται εξαιτίας του υλικού μέρους της έννοιας της Μακεδονίας. Η Βουλγαρία μάλιστα απειλείται πιο άμεσα, γιατί οι κάτοικοι της "Μακεδονίας του Πιρίν" μιλάνε την ίδια γλώσσα και έχουν τις ίδιες παραδόσεις με την πλειοψηφία των Σκοπιανών. Με λίγες έξωθεν υπερατλαντικές παρεμβάσεις, κάποιες προβοκάτσιες και μερικά κοντέινερ ναρκωδολάρια μπορεί μέσα σε λίγες ημέρες να τιναχθεί στον "αέρα" η ενότητα του βουλγαρικού κράτους. Αυτή η κατάσταση μας αφορά άμεσα, γιατί απειλείται με αποσταθεροποίηση ολόκληρη η περιοχή. Η συμμορία του Γκρουέφσκι μπορεί ν' αποκτήσει χαρακτηριστικά "καταλύτη" για τις εξελίξεις στην περιοχή. Μια συμμορία απόλυτα εκβιάσιμη και η οποία εξυπηρετεί τα συμφέροντα όποιου μπορεί να την απειλήσει. Το "κλειδί" της κατάστασης το κατέχει η Ελλάδα. Από αυτήν εξαρτάται αν θα συνεχιστούν οι αθλιότητες ή όχι. Η Ελλάδα θ' αποφασίσει αν θα επιτρέψει τις αποσταθεροποιητικές τάσεις να εκδηλωθούν. Αρκεί να μην αναγνωρίσει την πρωτίστως αντιβαλκανική πρόταση των ιμπεριαλιστών και δεν υπάρχει κίνδυνος.

Προδότης θα είναι όποιος Έλληνας ηγέτης τολμήσει ν' αποδεχθεί αυτόν τον όρο.

Ας προσέχει ο Παπανδρέου τι υπογράφει, γιατί οι καιροί είναι ύποπτοι και ο ελληνικός λαός είναι πολύ πληγωμένος —και εξαιτίας πολλών θεμάτων— για ν' ανεχθεί επιπλέον και μια νέα εθνική προδοσία."ΒΑΡΔΑΡΙΑ" και τέλος. Έννοια, η οποία σέβεται απόλυτα τη γεωγραφία της χώρας, την κοινή παράδοση των μειονοτήτων της και ως λέξη ανήκει στον γλωσσικό πλούτο της πλειοψηφίας των κατοίκων της. Μια έννοια, την οποία δεν την εφηύραν οι Έλληνες αλλά οι ίδιοι και την έχουν χρησιμοποιήσει στο παρελθόν. Στη χειρότερη περίπτωση "Μακεδονική ΒΑΡΔΑΡΙΑ", εφόσον για πρακτικούς λόγους επιμένουν να δανείζονται ξένους γεωγραφικούς προσδιορισμούς και θέλουν ως "νέοι" στην κοινωνία των Εθνών να εντοπίζονται εύκολα στον χάρτη. Η μόνη χάρη που ως Έλληνες μπορούμε να τους κάνουμε, για να μην τους ψάχνουν κάποιοι δίπλα στην Γκάμπια ή τη Μπούργκινα Φάσο. Μια πολυεθνική ΒΑΡΔΑΡΙΑ —όμοια με το Βέλγιο ή την Ελβετία, για παράδειγμα— εφόσον δεν υπάρχει ιστορικά καταγεγραμμένο βαρδαρικό έθνος. Βαρδαρία, με επίσημη υπηκοότητα των κατοίκων της τη βαρδαρική και με επίσημη γλώσσα τη βαρδαρική διάλεκτο της βουλγαρικής.
Πρέπει να καταλάβουν οι γείτονές μας ότι είναι μικρά τα εθνικά τους "ποδαράκια", για να φορέσουν αυτοκρατορικά "παπούτσια". Να τελειώνει η πλάκα με τους εμπόρους ναρκωτικών, που κυβερνάνε τα Σκόπια.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΡΑΪΑΝΟΥ

Εν Σέρραις: ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ : "O ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ" THΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΧΗΣ

" Κ Α Λ Λ Ι Κ Ρ Α Τ Η Σ "

Καθαρά "άνωθεν" εντολή για μια πρωτοφανούς μεγέθους επιχείρηση αφελληνισμού της χώρας με τελικό στόχο τη διάλυσή της.

Το ελληνικό κράτος είναι ένα "σκάφος", το οποίο διατηρεί τη "ρότα" του μέσα στην ιστορία μόνον για όσο διάστημα εξασφαλίζει την ύπαρξή του και άρα δεν διαλύεται. Αυτήν τη δυνατότητα την εξασφαλίζει μόνον για όσο διάστημα εξασφαλίζει τη "μνήμη" του. Η συλλογική ελληνική "μνήμη" είναι η "μνήμη" των κυττάρων του. Η μνήμη των κοινοτήτων του. Ο ελληνισμός επιβίωνε μέσα στους αιώνες, γιατί κάποιοι αισθάνονταν μόνιμα Έλληνες —επειδή ήταν Αθηναίοι, Σπαρτιάτες Μυκηναίοι αλλά και Σιατιστινοί και Αμπελακιώτες και Σφακιανοί ή Καστελιώτες—. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει Ελλάδα όπως τη γνωρίζουμε σήμερα, αν δεν υπάρχει η ελληνική "μνήμη" της κοινωνίας της Σιάτιστας, των Σφακιών, των Αμπελακίων, των Μυκηνών, του Καστελίου και χιλιάδων άλλων μικρών αλλά ζωντανών κοινωνικών "κυττάρων", τα οποία είναι έμπειρα στον αγώνα τους για την επιβίωση μέσα στο χρόνο.

Κύτταρα μικρά ή μεγάλα και τα οποία —άσχετα αν ονομάζονται Δήμοι ή Κοινότητες— έχουν αποκτήσει "ανοσία" στην απειλή του χρόνου. Κύτταρα, τα οποία επιβίωναν πολύ εύκολα ακόμα και στις πιο δύσκολες για τον ελληνισμό εποχές. Κύτταρα, τα οποία επιβίωναν ακόμα κι όταν δεν τα χρηματοδοτούσε καθόλου και κανένα κράτος. Κύτταρα, τα οποία μέσα στους αιώνες "παρήγαγαν" τοπικούς ή ακόμα και εθνικούς ευεργέτες και από τότε που άρχισαν να χρηματοδοτούνται "παράγουν" μόνον λαμόγια. Κύτταρα, τα οποία μπορούν να επιβιώσουν ακόμα και με την αυτοχρηματοδότηση των δομών τους αν παραστεί ανάγκη. Το έχουν κάνει άπειρες φορές στο παρελθόν και δεν βλέπουμε τον λόγο που δεν θα μπορούσαν να το επαναλάβουν και στο μέλλον.

Η ελληνική κοινωνία, δηλαδή, δεν είναι ένας άμορφος "χυλός" ανθρώπινων ψυχών, που εντάσσονται σε σύνολα ανάλογα με τις οικονομικές δυνατότητες του εκάστοτε κρατικού συστήματος. Η ελληνική κοινωνία είναι ένα σύνολο ελληνικών κοινωνιών, οι οποίες επιβιώνουν μέσα στον χρόνο με τις δικές τους ιδιομορφίες. Είναι ένα "λιθόκτιστο" "κάστρο" μέσα στο οποίο η κάθε μικρή κοινωνία είναι ένας σκληρός "λίθος", που συμμετέχει ενεργά σ' αυτήν τη "δομή". Ένας ιδιαίτερος "λίθος", του οποίου η ελληνική "σκληρότητα" δίνει μακροβιότητα στο ελληνικό "κάστρο". Με αυτόν τον τρόπο πορευόταν η Ελλάδα μέσα στους αιώνες και αυτή ήταν η απόδειξη ότι αυτό το μοντέλο αυτοδιοίκησης ήταν πετυχημένο.

Σήμερα αυτό το πετυχημένο μοντέλο αμφισβητείται και επιχειρείται μια "ισοπέδωση" των πάντων. Όμως, αυτό δεν είναι τυχαίο. Δεν είναι τυχαίο, γιατί τα τυχαία είχαν στη διάθεσή τους ολόκληρους αιώνες για να εμφανιστούν. Οι ελληνικές "κοινότητες" ήταν αυτές οι οποίες επιβίωσαν μέσα στον χρόνο και όχι τα διοικητικά "βιλαέτια" των κατά καιρούς κυρίαρχων Αγάδων. Οι "λίθοι" επιβίωσαν και όχι οι αυθαίρετες διοικητικές "ξυλοκατασκευές", που εξαφανίστηκαν σαν "σκόνη". Σήμερα με τον "Καλλικράτη" οι σύγχρονοι "Αγάδες" επιχειρούν να στήσουν και πάλι τέτοιες νέες διοικητικές "κατασκευές". Αυτό συμβαίνει, γιατί απλούστατα αυτό βολεύει την Νέα Τάξη. Την Τάξη, η οποία μισεί την έννοια του "έθνους" και του "εθνικού κράτους". Όλοι αυτοί μισούν την έννοια της "ελληνικότητας". Μισούν την έννοια που μας συντηρεί ως λαό. Μισούν την "ιδιαιτερότητα" των μικρών ελληνικών κοινωνιών, οι οποίες δίνουν μακροβιότητα στην ελληνική κοινωνία.

Αυτοί είναι οι στόχοι των "αφεντικών" των Ραγκούσηδων. Στόχος τους είναι να μετατρέψουν την ελληνική κοινωνία σε μια άμορφη και ουδέτερη νεοταξική "σούπα". Στόχος τους είναι να βάλουν τους Έλληνες σε μια άμορφη διοικητική δομή, προκειμένου να τους "αποκολλήσουν" από τη συλλογική τους "μνήμη". Να αποκολλήσουν τους Έλληνες από τη γη της ιδιαίτερης πατρίδας τους, για να μην διατηρούν τις αντιστάσεις τους στις νεοταξικές αλλαγές. Αλλαγές, οι οποίες προβλέπεται να εντάξουν "βιαίως" μέσα στις κοινωνίες τους και τους σημερινούς λαθρομετανάστες. Αυτό είναι το ζητούμενο. Σε χώρους νέους, άγνωστους και κενούς από πλευράς μνήμης για τους τοπικούς πληθυσμούς, θα λειτουργήσουν άψογα τα νέα συμβούλια ένταξης μεταναστών. Σε χώρους άγνωστων και ψυχρών τοπικών αρχών θα αντιμετωπίζονται οι πάντες ως ξένοι και άρα πραγματικά επωφελημένοι θα είναι μόνον οι πραγματικά ξένοι.

Αυτούς τους μικτούς πληθυσμούς θα τους "ομογενοποιήσουν" σε νέους σχηματισμούς, οι οποίοι δεν είναι αποτελέσματα πολιτιστικών ή εθνικών ζυμώσεων, αλλά καθαρά αποτελέσματα οικονομοτεχνικών μελετών. Θα τους "ομογενοποιήσουν" με κριτήρια αγοράς και αντιμετωπίζοντάς τους σαν καταναλωτές. Αυτοί είναι οι στόχοι τους. Δεν είναι τυχαίο που οι άνθρωποι, οι οποίοι "οραματίστηκαν" τον Καλλικράτη, είναι οι ίδιοι που σπρώχνουν και τον νέο εθνοκτόνο νόμο περί πολιτικών δικαιωμάτων των μεταναστών.

Όλοι αυτοί έχουν ως στόχο να διαγράψουν από τη μνήμη των Ελλήνων όχι απλά ότι είναι Έλληνες μέσα σε ελληνική κοινωνία, αλλά άνθρωποι, οι οποίοι μεγάλωσαν μέσα σε οικογένειες. Γιατί; Για να πάνε και να ξεπουλήσουν τα πάντα. Για να μην συνδέονται οι πληθυσμοί με τη γη, η οποία θα ξεπουληθεί σε ξένους Για να μην αντιδρά κανένας στο ξεπούλημα της εθνικής και άρα της "οικογενειακής" μας περιουσίας. Άνθρωπος, ο οποίος δεν αντιδρά στο ξεπούλημα της οικογενειακής του περιουσίας, δεν θα μπορεί να σκεφτεί ως Έλληνας και ν' αντιδράσει στο αντίστοιχο ξεπούλημα της εθνικής μας περιουσίας. Γι' αυτόν τον λόγο μάς θέλουν σαν καταναλωτικά ζώα. Ζώα με άγρια ένστικτα, τα οποία σκέφτονται μόνον την έννοια του στενού προσωπικού τους συμφέροντος. Ό,τι δεν κατάφεραν να μας πάρουν οι Οθωμανοί μέσα σε τετρακόσια χρόνια, σκοπεύουν να μας τα πάρουν αυτοί μέσα σε τετρακόσιες μέρες.

Αυτοί είναι οι στόχοι των αυθαίρετων "οραματιστών" των νέων κοινωνικών μοντέλων. Των νεοταξιτών κοινωνικών "διανοουμένων" τύπου Ραγκούση, του οποίου η μέχρι τώρα διοικητική "σκέψη" περιοριζόταν στο να εξυπηρετήσει ένα "αίτημα" του τύπου …"πιάσε ένα μπιφτέκι με διπλή ντομάτα". Αυτό είναι ο Ραγκούσης. Ένας "κομματάνθρωπος", ο οποίος μεταλλάχθηκε, για να "παρακολουθήσει" την Νέα Τάξη. Μια εύπλαστη "κατασκευή" του κομματικού "σωλήνα". Μέχρι τώρα τα αφεντικά των κομμάτων διέταζαν αυτούς τους "κομματανθρώπους" να κομματικοποιήσουν το κράτος και σήμερα τα ίδια αφεντικά τούς ζητάνε να το διαλύσουν.

Κάποτε όλους αυτούς τους έβαζαν να φέρονται αντεθνικά στο πνεύμα της ιδεολογίας και στο όνομα του "κομματικού" συμφέροντος και σήμερα τους βάζουν να κάνουν το ίδιο στο πνεύμα της ελεύθερης οικονομίας και στο όνομα του οικονομικού συμφέροντος. Ο Ραγκούσης αυτόν τον "δρόμο" τον βάδισε μέχρι τέλους. Μέχρι ενός σημείου ζούσε άνετα ως αφισοκολλητής του κόμματος και στη συνέχεια ανακάλυψε την ελεύθερη οικονομία ως επιχειρηματίας της σαλάτας.

Αν δεν ήταν κομματικός σφουγκοκολάριος, ακόμα θα περιφερόταν στην Πάρο με τη σαγιονάρα. Ως κομματόσκυλο έζησε μια εύκολη ζωή. Όλη του η ζωή ήταν το κομματικό παρακράτος του ΠΑΣΟΚ. Από την ΠΑΣΠ στην ΠΑΣΠ και από εκεί πάλι στην ΠΑΣΠ. Όταν δεν σήκωνε τα βρακιά των πασοκικών αξιωματούχων, ξεσκόνιζε τα σακάκια τους. Όταν οι ιδεολογίες "πέθαναν", ο κομματάνθρωπος ανακάλυψε την ιδιωτική οικονομία και έφτασε μέχρι το ύψος της βάσης της. Ούτε έναν πόντο παραπάνω. Μπιφτέκια τύλιγε ο "επιστήμονας" Ραγκούσης μέχρι να τον "ανακαλύψει" ο Giorgo. Ούτε καν "ραγκούσικα" μπιφτέκια. Franchising μπιφτέκια, για να φάει στις σίγουρες πλάτες των άλλων.

Αυτός ο άνθρωπος έρχεται τώρα να "διαλύσει" τη χώρα. Να "σβήσει" τη "μνήμη" της κοινωνίας της. Ο σαγιονάρας του ΠΑΣΟΚ. Ο μπιφτεκάνθρωπος του Αιγαίου. Επειδή ακριβώς είναι τέτοιος, ανάλογη είναι και η σκέψη του. Ένας τέτοιος άνθρωπος μόνον για "παράδες" μπορεί να μιλάει και αυτό κάνει. "Κουκιά" ξέρει να μετράει και να απαντάει σε απλά αριθμητικά ερωτήματα, τα οποία άπτονται της έννοιας του συμφέροντος. Απόδειξη αυτού του οποίου λέμε είναι ότι δεν έχει επιχειρήματα να υπερασπιστεί το "όραμά" του. Συνέχεια επιχειρηματολογεί γύρω από την έννοια του κόστους. Πόσο θα μας κοστίσει και τι "ρέστα" θα πάρουμε. Ποτέ δεν μας εξήγησε τι ακριβώς επιδιώκεται ως κέρδος από τον Καλλικράτη. Κέρδος εθνικό, πολιτισμικό, πολιτιστικό ή άλλο.

Ας μας πει το οποιοδήποτε άλλο κέρδος, που μπορεί να προκύψει για τους Έλληνες και εμείς απλά δεν το φανταζόμαστε. Να μάθουμε ως Έλληνες πού θα μας εξυπηρετήσει αυτό το σχέδιο. Πού θα μας εξυπηρετήσει συλλογικά ως κοινωνία ή ατομικά ως πολίτες. Πού θα μας "ανυψώσει" εθνικά ή πολιτισμικά. Πού θα μας βελτιώσει ως πολίτες και ως ανθρώπους. Πού θα μας "θωρακίσει" ως λαό μέσα σε έναν κόσμο, ο οποίος απειλεί λαούς και πολιτισμούς με αφανισμό, εφόσον τους βάζει σχεδόν με τη βία στη μηχανή του "κιμά" της παγκοσμιοποίησης. Το μόνο που μας λένε είναι πόσα χρήματα θα "γλιτώσουμε". Είναι δυνατόν να επιχειρείται πλήρης και εκ βάθρων αναδιάρθρωση της ελληνικής κοινωνίας και το μόνο επιχείρημα, που να τη στηρίζει, να είναι οικονομικής φύσεως;

Αυτό υπό τις παρούσες συνθήκες έχει την εξήγησή του. Αυτός και όλοι όσοι κρύβονται πίσω από αυτόν, εκμεταλλεύονται τώρα την άσχημη οικονομική κατάσταση, στην οποία έχει περιέλθει η χώρα, προκειμένου να περάσουν στον λαό εκβιαστικά διλήμματα …Να μειωθούν τα έξοδα …Να αυξηθούν τα έσοδα. Αναρωτιόμαστε λοιπόν εμείς …τι άνθρωποι είναι αυτοί, που στη ζωή τους υπάρχουν μόνον έσοδα και έξοδα; Πώς σκέφτονται άραγε τέτοιοι άνθρωποι; Όλα τα μετράνε με τα ευρώ; Μόνον τα χρήματα υπάρχουν σ' αυτήν τη ζωή; Αν δηλαδή ο Ραγκούσης δεν τα βγάζει πέρα με τα μπιφτέκια, θα βγάλει στη "βίζιτα" τη γυναίκα του; Γιατί δεν μοιράζει τα παιδιά του σε ανάδοχες οικογένειες, για να περιορίσει τα έξοδά του; Κέρδη θα βγάλει από όλες αυτές τις κινήσεις. Δημοφιλής σε όλη την Πάρο θα γίνει.

Πως μπορεί να σταματήσει η λαίλαπα του Καλλικράτη;

Ο "Καλλικράτης" τους εξυπηρετεί όλους αυτούς, κυρίως εξαιτίας της δυνατότητας που δίνει σε κάποιους "ανώτερους" ανθρώπους —του τύπου των μελών της λέσχης Μπίλντεμπεργκ— να απειλούν την πατρίδα μας με διάλυση. Σ' αυτήν του τη δυνατότητα βρίσκεται η όλη "στήριξη" που απολαμβάνει. Αν για κάποιον λόγο το "σχέδιο" Καλλικράτης στερηθεί αυτήν τη δυνατότητα εκβιασμού, δεν θα συνεχίσουν να το υπερασπίζονται με το πάθος που το κάνουν σήμερα. Αν δηλαδή θέλει κάποιος να σταματήσει τον "καρκίνο" του Καλλικράτη, θα πρέπει να γνωρίζει πού θα πρέπει να τον "χτυπήσει". Πού να τον "χτυπήσει", για να τον κάνει —αν όχι "άχρηστο" για τους νεοταξίτες— τουλάχιστον λιγότερο αποδοτικό, ώστε να τον εγκαταλείψουν.

Πού βρίσκεται η παρανομία του Καλλικράτη; Πού βρίσκεται η "αχίλλειος πτέρνα" του; Η παρανομία του και άρα η αδυναμία του βρίσκεται στην αιρετή θέση των Περιφερειαρχών.

Η θέση αυτή είναι "εκκωφαντικά" παράνομη, γιατί απλούστατα δεν προβλέπεται από το Σύνταγμα και δεν σέβεται το Πολίτευμα που αυτό το Σύνταγμα περιγράφει. Στην πραγματικότητα αυτή η ιδιόμορφη θέση όχι απλά δεν προβλέπεται από το Σύνταγμα, αλλά στην κυριολεξία διαλύει το Πολίτευμά μας. Η κοινοβουλευτική μας Δημοκρατία δεν μπορεί να λειτουργήσει, όταν θα υπάρχουν "παράλληλα" επίπεδα αντιπροσώπευσης των πολιτών. Όταν κάποιοι θα αντιπροσωπεύονται ως Έλληνες από τους Βουλευτές και ταυτόχρονα θα αντιπροσωπεύονται ως Μακεδόνες ή Κρητικοί ή Θράκες από τους αντίστοιχους Περιφερειάρχες. Δεν προβλέπεται από το Σύνταγμά μας αιρετός "αντιπρόσωπος" πολιτών, που να είναι ισχυρότερος από τον βουλευτή. Δεν προβλέπεται κατακερματισμός της ενιαίας κρατικής εξουσίας σε "άθροισμα" περιφερειακών εξουσιών. Δεν προβλέπεται να μοιράζονται κοινοί εθνικοί πόροι —όπως είναι ο ΦΠΑ ή ο φόρος εισοδήματος Φυσικών και Νομικών Προσώπων— με ειδικά περιφερειακά "κριτήρια".

Ο Πρωθυπουργός της χώρας ασκεί την εκτελεστική εξουσία με βάση την "εντολή" του ελληνικού λαού και δεν είναι απλά ο "προϊστάμενος" του "σώματος" των Περιφερειαρχών, οι οποίοι παίρνουν ειδικές "εντολές" από "ειδικούς" Έλληνες. Το ελληνικό κράτος είναι ενιαίο "μόρφωμα" και δεν είναι μια "χαλαρή" συνομοσπονδία ημιαυτόνομων περιφερειών. Ο "Καλλικράτης" απειλεί ευθέως το ελληνικό κράτος με "καντονοποίησή" του και άρα με διάσπασή του. Ο "Καλλικράτης" δημιουργεί μικρούς "Πρωθυπουργούς" ισχυρότερους από ολόκληρες ομάδες βουλευτών. Παράνομους "Πρωθυπουργούς", οι οποίοι απειλούν το δημοκρατικό μας πολίτευμα. Ο "Καλλικράτης" με την αναδιανομή των κοινών εθνικών πόρων απειλεί την ελληνική κοινωνία με "στρέβλωση" και μακροπρόθεσμα με διχασμό.

Αν κάποιος θέλει να "σταματήσει" τον "Καλλικράτη", θα πρέπει να τον "καταγγείλει" στα συνταγματικά δικαστήρια. Θα πρέπει να κριθεί η συνταγματικότητά του και αυτό για τον "Καλλικράτη" είναι ένα αξεπέραστο εμπόδιο. Ο "Καλλικράτης" θα μας απειλεί μόνον για όσο διάστημα η άγνοια των Ελλήνων πολιτών θα τον προστατεύει. Μόνον για όσο διάστημα δεν κρίνεται η παρανομία του από την Ελληνική Δικαιοσύνη. Στα δικαστήρια θα αποκαλυφθεί ότι το δημιούργημα του Ραγκούση είναι πιο σάπιο από τα μπιφτέκια του. Στα δικαστήρια θα ηττηθούν οι σύγχρονοι ανθέλληνες γενίτσαροι. Οι λακέδες της Νέας Τάξης. Οι ξεδιάντροποι δωσίλογοι. Τουλάχιστον οι προηγούμενοι είχαν μια στοιχειώδη ντροπή και φόβο και φορούσαν κουκούλες. Οι σημερινοί ούτε αυτό δεν κάνουν …Είναι απόλυτα σίγουροι για την ισχύ των αφεντικών τους …Έξω από τη λέσχη Μπίλντεμπεργκ κάνουν τις ανακοινώσεις τους …Απ’ ευθείας στα αγγλικά μάς τις μεταφέρουν …Ούτε καν μεταφράζουν.

Τραϊανού Παναγιώτης

Υ.Γ. Ο "Καλλικράτης" σε ένα πράγμα αποδεικνύεται χρήσιμος για τους Έλληνες. Είναι αποκαλυπτικός των όσων πραγματικά συμβαίνουν σ' αυτήν τη χώρα και δεν φαίνονται. Διαψεύδει με τον πιο απόλυτο τρόπο τον λαό, ο οποίος κατηγορεί τους πολιτικούς ότι είναι στο σύνολό τους διεφθαρμένοι. Διαψεύδει τον λαό, ο οποίος θέλει τη διαφθορά να είναι το αίτιο της υπολειτουργίας της Βουλής των Ελλήνων. Άδικα τους κατηγορούμε τους ανθρώπους. Ο "Καλλικράτης" αποδεικνύει ότι το αίτιο της υπολειτουργίας της Βουλής είναι η βλακεία και όχι η διαφθορά. Οι Βουλευτές είναι στην πλειοψηφία τους βλάκες και όχι διεφθαρμένοι. Δεν υπερασπίζονται τα συμφέροντα του λαού επειδή είναι βλάκες και όχι επειδή είναι διεφθαρμένοι. Η απόδειξη αυτού που λέμε είναι ότι δεν μπορούν να υπερασπιστούν ούτε τα δικά τους συμφέροντα. Είναι αξιολύπητοι οι άνθρωποι.

Θα πάνε σαν τα "πρόβατα" της κομματικής "στάνης" να ψηφίσουν το σχέδιο "Καλλικράτης". Μόνοι τους θα βγάλουν τα "μάτια" τους. Μόνοι τους θα υποσκάψουν τη δική τους θέση. Μόνοι τους θα μειώσουν τη δική τους εξουσία. Θα μετατρέψουν τους εαυτούς τους σε παρατρεχάμενους και σφουγκοκολάριους των νέων πανίσχυρων "καλλικρατικών" Περιφερειαρχών. Θα "διορίσουν" —και μάλιστα παρανομώντας— τα δικά τους αφεντικά. Θα βοηθήσουν αυτούς, τους οποίους σε άλλη φάση θα έπρεπε να πολεμάνε με όλα τα μέσα. Θα "αυτοκτονήσουν", ευθυγραμμισμένοι με την κομματική γραμμή. Θα νομιμοποιήσουν "έγχρωμους" ψηφοφόρους, οι οποίοι μελλοντικά θα στηρίξουν "έγχρωμους" εκπροσώπους τους. Αν αυτό δεν είναι απόδειξη βλακείας, τότε τι είναι; Όταν σε "δουλεύει" ένας Γιωργάκης, όχι τα συμφέροντα ενός λαού δεν μπορείς να προστατεύσεις, αλλά πρέπει το κράτος να σου εξασφαλίσει συνοδό, για να περνάς τις διασταυρώσεις.

Εν Σέρραις: ΔΙΑΚΥΡΗΞΗ ΤΗΣ ΠΑΜΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ- ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

64ο Συνέδριο της Παμμακεδονικής ΗΠΑ - Διακύρηξη

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Με επιτυχία διεξήχθη το 64ο Συνέδριο της Παμμακεδονικής Ένωσης ΗΠΑ στο Σικάγο της Πολιτείας του Ιλλινόις, στις 27-30 Μαΐου 2010. Τίμησαν με την παρουσία τους το συνέδριο ο Γενικός Πρόξενος στο Σικάγο κ. Αναστάσιος Πέτροβας, ο πρώην Υφυπουργός Εξωτερικών και νυν Γραμματέας Αποδήμου Ελληνισμού της Νέας Δημοκρατίας Δρ. Παναγιώτης Σκανδαλάκης, ο Νομάρχης Πιερίας και Πρόεδρος της Ελληνικής Γραμματείας του Διεθνούς Ιδρύματος Μεγάλου Αλεξάνδρου κ. Γεώργιος Παπαστεργίου, ο Ελληνοαμερικανός Γερουσιαστής της Πολιτείας του Rhodes Island κ. Λεωνίδας Ραπτάκης, η Γραμματέας του Παγκοσμίου ΣΑΕ Δρ. Όλγα Σαραντοπούλου, ο κ. Θεόδωρος Σπυρόπουλος Συντονιστής του ΣΑΕ Βορείου και Νοτίου Αμερικής και ο κ. Χρίστος Τομαράς τέως Συντονιστής ΣΑΕ Βορείου και Νοτίου Αμερικής οι οποίοι απηύθυναν χαιρετισμό στους συνέδρους, τονίζοντας το σημαντικό διαχρονικό έργο της Παμμακεδονικής Ένωσης ΗΠΑ.

Ο Δρ. Κάρπεντερ από το Ινστιτούτο CATO, ο Δρ. Χρήστος Καράτζιος και ο Μάρκος Α. Τέμπλαρ, εμπειρογνώμονες στα Βαλκάνια και των προβλημάτων τα οποία πηγάζουν από την περιοχή, ήταν οι εισηγητές ακαδημαϊκού πάνελ.

Η κ. Νίνα Γκατζούλη, απελθούσα Πρόεδρος της Οργάνωσης, εξέφρασε την ανησυχία των μελών της Παμμακεδονικής Ένωσης ΗΠΑ και γενικά της ομογένειας «πως δεν πρέπει να διαπραγματευθούμε σοβαρά εθνικά ζητήματα εν μέσω οικονομικής κρίσης, διότι βρισκόμαστε σε αδύναμη θέση. Αυτό το μήνυμα» τόνισε η κ. Γκατζούλη «πρέπει να μεταφερθεί στο Κέντρο».

Ο Μακεδόνας Αρχιεπίσκοπος Βορείου Αμερικής κ. Δημήτριος ο οποίος είναι και Επίτιμος Πρόεδρος της Παμμακεδονικής Ένωσης ΗΠΑ, ήταν ο κύριος ομιλητής κατά τη διάρκεια του επισήμου γεύματος στις 29 Μαΐου, εξέφρασε παρόμοιες θέσεις και τόνισε πως δεν πρέπει να γίνονται διαπραγματεύσεις σε θέματα εθνικής υφής, τη στιγμή που η Ελλάδα βρίσκεται σε αδύναμη θέση λόγω της οικονομικής κρίσης. Ο Αρχιεπίσκοπος επεσήμανε το σημαντικό ρόλο της Παμμακεδονικής στο Σκοπιανό θέμα και ενεθάρρυνε τους Μακεδόνες να συνεχίσουν τον αγώνα για τη δικαίωση της ιστορικής αλήθειας.

Ο Μητροπολίτης Σικάγου κ. Ιάκωβος έδωσε επίσης χαιρετισμό, εκφράζοντας τη συμπαράστασή του προς την Παμμακεδονική Ένωση ΗΠΑ. Επίσης με την παρουσία του τίμησε το Συνέδριο ο Πρόεδρος της ΠΑΙΔΕΙΑΣ Δρ. Ηλίας Τομάζος.

Η σύνθεση της νέας εκτελεστικής επιτροπής έχει ως εξής:

Δρ. Αντώνιος Παπαδόπουλος-Ύπατος Πρόεδρος
Δρ. Παναγιώτης Μπαλτατζής-Ύπατος Αντιπρόεδρος
Ευστάθιος Πηλείδης-Πρόεδρος Νεολαίας
Δημήτρης Χατζής-Ύπατος Γραμματέας
Κωνσταντίνος Χατζηστεφανίδης-Ύπατος Ταμίας
Νομικοί Σύμβουλοι-Θεόδωρος Βασσιλάκης και Δημήτριος Ιωαννίδης.
Η κ. Νίνα Γκατζούλη παραμένει Πρόεδρος Επιτροπής Παμμακεδονικών Ενώσεων Υφηλίου

Το Συνέδριο ενέκρινε τα επισυναπτόμενα ψηφίσματα:

ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΗΣ ΠΑΜΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΗΠΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ

Ζητούμε την έγκριση ενός ψηφίσματος από το Ελληνικό Κοινοβούλιο το οποίο θα δηλώνει ότι η Ελλάδα αναγνωρίζει ως Μακεδονική ταυτότητα την ταυτότητα του Ελληνισμού της Μακεδονίας. Επιπλέον στο ψήφισμα πρέπει να αναφέρεται πως η Ελλάδα δεν αποδέχεται οποιαδήποτε έννοια «Μακεδονικής» εθνολογικής ταυτότητας και «Μακεδονικής» γλώσσας.

ΨΗΦΙΣΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ

Η Παμμακεδονική Ένωση των Η.Π.Α. σε συνεδρίαση του 64ου Ετησίου Συνεδρίου που συνήλθε από τις 27-30 Μαΐου 2010, στο Σικάγο της Πολιτείας του Ιλλινόις έχοντας υπ’ όψη τις τελευταίες εξελίξεις στην Π.Γ.Δ.Μ αποφάσισε τα ακόλουθα:

1. Ποτέ δεν θα δεχτούμε για τη χώρα της Π.Γ.Δ.Μ οποιαδήποτε ονομασία που θα περιέχει τον όρο ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, ή παράγωγά του.

2. Η Παμμακεδονική Ένωση ζητεί από την Ελληνική κυβέρνηση, την πολιτική ηγεσία της Ελλάδας, την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών και την υπόλοιπη Διεθνή Κοινότητα, όπως η τελική ονομασία του κρατιδίου της Π.Γ.Δ.Μ ξεχωρίζει με ακρίβεια τους κατοίκους αυτής της χώρας από εμάς τους Μακεδόνες.

3. Η ονομασία Μακεδονία είναι αναμφίβολα ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά της Ελλάδας. Η ιστορία της Μακεδονίας και, ειδικά η ονομασία της, δεν είναι ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΙΜΑ και ως πατρική κληρονομιά δεν δύναται να παραχωρηθούν σε τρίτους.

4. Η μόνιμη ονομασία της χώρας της Π.Γ.Δ.Μ οφείλει να εκφράζει την πολυεθνική της σύσταση η οποία θα επιτρέψει σε όλους του κατοίκους της να συνυπάρχουν ειρηνικά.

5. Απαιτούμε όπως δοθούν σε άτομα Ελληνικής προέλευσης κατοικούντων στις χώρες της Π.Γ.Δ.Μ και της Αλβανίας όλα τα ανθρώπινά τους δικαιώματα.

6. Η Μακεδονική ταυτότητα είναι πολιτιστικά και ιστορικά ελληνική. Δεν αποδεχόμαστε οποιαδήποτε έννοια Μακεδονικής εθνολογικής ταυτότητας και Μακεδονικής γλώσσας.

7. Είναι ιερό μας καθήκον να εξακολουθήσουμε τον αγώνα μας για τα δίκαια της Μακεδονίας. Το απαιτεί η Ιστορία.

8. Ζητούμε την διεξαγωγή δημοψηφίσματος σε περίπτωση που η τελική συμφωνημένη ονομασία της Π.Γ.Δ.Μ. συμπεριλαμβάνει τον όρο «Μακεδονία», η τα παράγωγά του.

9. Zητούμε όπως η τελική ονομασία της Π.Γ.Δ.Μ αντανακλάται στο σύνταγμά της.

10. Υποστηρίζουμε την ύπαρξη του κρατιδίου βορείως των συνόρων της Ελλάδος με το ενδιάμεσο όνομα της Π.Γ.Δ.Μ. Θα υποστηρίξουμε τις προσπάθειες του να γίνει μέλος της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, παρά μόνον εφ’όσον το επίσημο όνομα του δεν θα περιέχει τον όρο Μακεδονία η παράγωγο του ονόματος αυτού. Περαιτέρω, δεν τρέφουμε κακία η δόλο για τους πολίτες του κράτους αυτού ή της διασποράς του. Επιπλέον θεωρούμε πως οι καλές γειτονικές σχέσεις θα αποτελέσουν ένα περαιτέρω κριτήριο για την ευρω-ατλαντική του ένταξη.

ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ

Η Παμμακεδονική Ένωση των Η.Π.Α. σε συνεδρίαση του 64ου Ετησίου Συνεδρίου που συνήλθε από τις 27 έως τις 30 Μαΐου του 2010 στο Σικάγο της Πολιτείας του Ιλλινόις, αποφάσισε τα ακόλουθα:

1. Απαιτούμε όπως η συνεχής προπαγάνδα για αλυτρωτισμό που εκπέμπεται από την ΠΓΔΜ, συμπεριλαμβανομένης της οικειοποίησης και διαστροφής της Ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς της Μακεδονίας, παύσει παντελώς.

2. Δεν θα δεχθούμε ποτέ οποιαδήποτε Εκκλησία, που θα περιλαμβάνει τον όρο «Μακεδονία» η παράγωγό του στο όνομά της.

3. Διαφωνούμε με την χρήση του όρου ¨Δημοκρατία της Μακεδονίας¨ σε οποιοδήποτε έγγραφο από Ελληνικές επιχειρήσεις και υπηρεσίες εντός Ελλάδος και παγκοσμίως.

4. Καταδικάζουμε την τρομοκρατία σε όλες τις μορφές της.

5. Η Τουρκία πρέπει να σεβαστεί την εδαφική ακεραιότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας, η οποία είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. Πρέπει να αποσύρει αμέσως όλα τα κατοχικά στρατεύματά της, να αποσύρει τους παράνομους εποίκους οι οποίοι μεταφέρθηκαν από την Τουρκική ενδοχώρα πρέπει να επιστρέψει όλες τις περιουσίες στους νόμιμους ιδιοκτήτες και να προβεί σε αποζημιώσεις προς τους Κυπρίους.

6. Θεωρούμε τις συνεχείς διακρίσεις , πράξεις, κανονισμούς και τακτικές της Τουρκίας ενάντια στο Οικουμενικό Ορθόδοξο Πατριαρχείο της Κωνσταντινουπόλεως παραβίαση θρησκευτικής ελευθερίας κάτι που τυγχάνει ασυμβίβαστο με τις φιλοδοξίες της να γίνει μέλος της ΕΕ. Απαιτούμε την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, την επιστροφή της κατησχησμένης περιουσίας του Οικουμενικού Πατριαρχείου και τον σεβασμό των περιουσιακών δικαιωμάτων των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης. Η τελευταία απόφαση του Ανωτάτου Τουρκικού Δικαστηρίου να αρνηθεί την οικουμενικότητα του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως αντιτίθεται με τους κανονισμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

7. Απαιτούμε από τις κυβερνήσεις των ΗΠΑ και της Τουρκίας να αναγνωρίσουν την γενοκτονία κατά των Αρμενίων, Ασσυρίων και Ελλήνων.

8. Καταδικάζουμε τις συνεχείς παραβιάσεις του Ελληνικού χώρου από την Τουρκία.

9. Προσδοκούμε την επιστροφή των ιερών κειμηλίων των μοναστηριών Δράμας και Σερρών από τη Δημοκρατία της Βουλγαρίας.

10. Απαιτούμε την επιστροφή των Μαρμάρων του Παρθενώνα στον τόπο της καταγωγής τους.

11. Οι Καλλάς, είναι Έλληνες, απόγονοι των στρατευμάτων του Μεγάλου Αλεξάνδρου από τα βόρεια Ιμαλάια, στην ορεινή περιοχή Χιντου Κους , του Πακιστάν. Ο γηγενής λαός των Καλλάς κατόρθωσε να διατηρήσει τον αρχαίο πολιτισμό και παραδόσεις του από τον 4ο αιώνα π.χ. αλλά απειλείται με αφανισμό. Ως αδερφοί Έλληνες, Μακεδόνες, υποστηρίζουμε τις προσπάθειες τους να διατηρήσουν την εθνική τους ταυτότητα και αξίες.

12. Υποστηρίζουμε την πρόταση των Καλλάς “Bring the Glory Back” (Επαναφέρετε την Δόξα) η οποία προτρέπει να εφαρμοστεί ο νόμος του Μ. Αλέξανδρου ως πρότυπο λειτουργίας του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών.

13. Η συλλογή των οστών Ελλήνων στρατιωτών, οι οποίοι έπεσαν μαχόμενοι κατά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, δεν είναι οικονομική συναλλαγή, αλλά ανθρωπιστικό ζήτημα και εθνικό καθήκον μας. Η πορεία της Αλβανίας προς την Ευρωπαϊκή Ένωση απαιτεί το Σεβασμό των Ανθρωπίνων, Πολιτικών, Πολιτιστικών, Θρησκευτικών και Εκπαιδευτικών Δικαιωμάτων της Ελληνικής μειονότητας.

14. Οι Αλβανοί οφείλουν να σταματήσουν τις προπαγανδιστικές προσπάθειες των Τσάμηδων, εάν η Αλβανία επιθυμεί να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

15. Το Ελληνικό Κοινοβούλιο δεν πρέπει να επικυρώσει οποιαδήποτε συμφωνία για την αποδοχή των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση, με οποιοδήποτε όνομα που περιέχει τον όρο «Μακεδονία», ή παράγωγα του όρου αυτού.

16. Εκφράζουμε τις θερμές μας ευχαριστίες προς τους 364 Ακαδημαϊκούς για την διακήρυξη της ιστορικής αλήθειας.

Συμφωνούμε με την απόφαση των πολιτικών αρχηγών του 1992, η οποία απέκλεισε τον όρο «Μακεδονία» και τα παράγωγά του από οποιαδήποτε μελλοντική ονομασία της Π.Γ.Δ.Μ.

Εν Σέρραις: ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ: Λύσεις Υπάρχουν... Απλά είναι ενάντια στο σχέδιο κατοχής της χώρας

ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ: Λύσεις Υπάρχουν... Απλά είναι ενάντια στο σχέδιο κατοχής της χώρας

Ποιος είπε πως δεν υπάρχουν λύσεις;

Μπορούμε να προχωρήσουμε σε άμεση παύση πληρωμών προς τους εκβιαστές μας, τώρα!!!

Το πρώτο βήμα μιας διαφορετικής πολιτικής θα ήταν να ανατραπεί το καθεστώς κηδεμονίας από την ΕΕ και το ΔΝΤ, που έχει σαν βασικό στόχο τη διαιώνιση της υπερχρέωσης προς όφελος των διεθνών κερδοσκόπων και δανειστών....

Δεν υπάρχει ούτε ένα παράδειγμα χώρας που να υποβλήθηκε σε καθεστώς κηδεμονίας για τα χρέη της και να βγήκε αλώβητη ή και ακέραια. Όποιος ενδιαφέρεται ας δει την ιστορία των χωρών της Λατινικής Αμερικής και της Αφρικής, ιδίως της υποσαχάριας, όπου έδρασε για δεκαετίες το ΔΝΤ. Όπου επιβλήθηκε καθεστώς κηδεμονίας άφησε πίσω του ερείπια. Το Ελληνικό κράτος μπορεί να προχωρήσει σε άμεση παύση πληρωμών, ώστε να διασωθούν οι τεράστιοι πόροι που σήμερα πηγαίνουν σε πληρωμές δανείων.

Η παύση πληρωμών δεν ισοδυναμεί με κήρυξη πτώχευσης, όπως κηρύττει σκόπιμα η επίσημη προπαγάνδα.

Μια χώρα που προχωρά σε μονομερή παύση πληρωμών ακριβώς επειδή δεν θέλει να της επιβληθεί ή να αναγκαστεί από την αγορά να κηρύξει πτώχευση. Η μονομερής παύση πληρωμών θέτει σε πρώτη προτεραιότητα την ανάγκη να σταθεί η χώρα και ο λαός της στα πόδια τους, χωρίς τον φόρο αίματος στους δανειστές. Στη διεθνή πρακτική έχουμε πολλές χώρες που κατά καιρούς αρνήθηκαν να πληρώσουν τους δανειστές τους, χωρίς να κηρύξουν πτώχευση.

Μάλιστα στο διεθνές δίκαιο υπάρχει πρόβλεψη για την μονομερή άρνηση μιας χώρας να πληρώσει τα χρέη της, όταν συντρέχουν τρεις λόγοι:
(α) Ο δανεισμός έγινε με ανήθικο και παράνομο τρόπο.
(β) Τα δάνεια δεν χρησιμοποιήθηκαν προς το συμφέρον του λαού και της χώρας.
(γ) Οι δανειστές γνώριζαν πολύ καλά ποιους δάνειζαν και για ποιο σκοπό.

Στη βάση αυτής της ρήτρας του διεθνούς δικαίου, που αποκαλείται odious debt ή απεχθές χρέος, αρνήθηκαν πολλές από τις νεοαπελευθερωμένες χώρες να πληρώσουν τα χρέη της αποικιοκρατίας, των δικτατορικών και βασιλικών καθεστώτων που ανατράπηκαν, αλλά και των διεφθαρμένων κυβερνήσεων.

Τελευταίο παράδειγμα είναι το Εκουαδόρ, το οποίο τον Δεκέμβρη του 2008 ανακοίνωσε πλήρη παύση πληρωμών, χωρίς να κηρύξει πτώχευση. Ο πρόεδρος της χώρας Κορέα, αφού συγκρότησε μια διακομματική επιτροπή υπό τον γενικό εισαγγελέα της χώρας που εξέτασε το σύνολο των συμβάσεων δανεισμού της χώρας, ανακοίνωσε ότι το Εκουαδόρ δεν δεσμεύεται να πληρώσει ένα «ανήθικο και παράνομο» χρέος, που υπήρξε προϊόν ρεμούλας και κερδοσκοπίας σε βάρος του λαού του.

Απευθύνθηκε επίσης στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, η οποία στάθηκε στο πλευρό της χώρας, αναγνωρίζοντας το δικαίωμά της να μην πληρώσει χρέη που δημιούργησαν οι προηγούμενες διεφθαρμένες κυβερνήσεις και έτσι δεν κουνήθηκε φύλλο εναντίον του Εκουαδόρ. Και μιλάμε για μια χώρα με πληθυσμό περί τα 13,6 εκατ. κατοίκους και με ΑΕΠ (2008) λίγο πάνω από το 16% του αντίστοιχου ΑΕΠ της Ελλάδας! Για να προχωρήσει μια χώρα σε μονομερή παύση πληρωμών απαιτείται πρώτα και κύρια πολιτική βούληση. Απαιτείται υπεύθυνη κυβέρνηση που να προτάσσει πάνω απ’ όλα το καλό της χώρας και του λαού της.

Φανταστείτε μόνο μια κυβέρνηση που αντί να αναζητά την «αποκατάσταση της αξιοπιστίας στις αγορές», βγαίνει και ζητά την συμπαράσταση, την μαχητική στήριξη του λαού για να προχωρήσει σε μονομερή παύση πληρωμών, ώστε να μην επιβάλει τα μέτρα λιτότητας και ασφυξίας που απαιτούν οι δανειστές και τα όργανά τους. Φυσικά η παύση πληρωμών είναι μόνο το πρώτο βήμα. Είναι ένα αμυντικό μέτρο για να διασωθούν οι τεράστιοι πόροι που πηγαίνουν στην αποπληρωμή των χρεών.

Το πρόβλημα που προκύπτει αμέσως με την παύση πληρωμών είναι διπλό:

- Αφενός, τι πρέπει να γίνει για να θωρακιστεί η χώρα απέναντι τους εκβιασμούς και τις πιέσεις των αγορών, που είναι φυσικό να ενταθούν μπροστά στο ενδεχόμενο της παύσης πληρωμών.

- Αφετέρου, πώς πρέπει να αξιοποιηθούν οι πόροι που διεσώθησαν, αλλά και οι πόροι που διαθέτει συνολικά η ελληνική οικονομία και κοινωνία, έτσι ώστε να ορθοποδήσει η χώρα και ο λαός της και να μπει σε μια νέα τροχιά ορθολογικής ανάπτυξης προς όφελος των εργαζομένων και του τόπου.

Ως προς το πρώτο ζήτημα, η επίσημη προπαγάνδα ασκεί συστηματική τρομοκρατία, που πίσω της κρύβεται η απόλυτη ένδεια επιχειρημάτων. Επίσης, η διατεταγμένη δημοσιογραφία έχει φιμώσει κάθε άποψη που υποστηρίζει την παύση πληρωμών. Ενώ δυστυχώς και η επίσημη αριστερά δεν τολμά ούτε καν να θέσει το ζήτημα.

Η ελεγχόμενη «ενημέρωση» γνωρίζει πολύ καλά ότι οι πιέσεις και οι εκβιασμοί των αγορών μπορούν να πιάσουν μόνο όταν έχεις ένα πολιτικό σύστημα εντελώς σαθρό, υποτελές, διεφθαρμένο και επιρρεπές στο δοσιλογισμό.

Όπου υπήρξαν κυβερνήσεις που τόλμησαν να υπερασπιστούν τις χώρες τους, ακόμη και σε συνθήκες εξαιρετικά δύσκολες γι’ αυτές, οι αγορές και τα διεθνή όργανά τους ελάχιστα μπόρεσαν να κάνουν.

Τι θα γίνει όμως αν αντιδρώντας στην παύση πληρωμών φύγουν όλα τα κεφάλαια; Τι θα γίνει αν οι τράπεζες αρχίζουν να εκβιάζουν; Τι θα γίνει αν η ΕΚΤ προκειμένου να προστατεύσει τις τράπεζες που κατέχουν τα πακέτα των ελληνικών ομολόγων, αρχίσει να πιέζει μέσα από τον περιορισμό της ρευστότητας της ελληνικής οικονομίας, μιας και είναι η μόνη που ελέγχει την ποσότητα έκδοσης του ευρώ;

Τα ερωτήματα αυτά είναι απολύτως βάσιμα. Γι’ αυτό και η παύση πληρωμών δεν έχει ουσιαστικά κανένα πρακτικό νόημα, αν δεν συνοδευτεί με ένα πακέτο άμεσων μέτρων θωράκισης της οικονομίας και της χώρας από τυχόν εκβιασμούς και πιέσεις. Αυτά τα μέτρα πρέπει να είναι τα εξής: Πρώτο, η άμεση επιβολή ελέγχου στην κίνηση κεφαλαίου ώστε να σταματήσει η φυγή του στο εξωτερικό. Αυτό μπορεί να γίνει π.χ. επιβάλλοντας έναν αποτρεπτικό φόρο της τάξης του 80-90% για κάθε ευρώ που πηγαίνει σε καταθέσεις, μετοχές, ομόλογα, παράγωγα, κλπ., του εξωτερικού.

Πρέπει να γνωρίζουμε ότι τα ιδιωτικά κεφάλαια που έχουν επωφεληθεί από το κοινό νόμισμα και την ελευθερία κίνησης και βρίσκονται ήδη στο εξωτερικό ανέρχονταν στα τέλη του 2009 σε πάνω από 160 δις ευρώ. Αυτό πρέπει έτσι ή αλλιώς να σταματήσει γιατί αποτελεί τρομακτική πληγή για την ελληνική οικονομία.

Δεύτερο, η εθνικοποίηση των βασικών τραπεζών της χώρας, ώστε να χτυπηθεί αποφασιστικά το κύκλωμα χρηματοπιστωτικής αγυρτείας και τοκογλυφίας που πνίγει τη χώρα. ( προταση του Ανδρέα Βγενόπουλου από τον Φεβρουάριο του 2009) Να λυτρωθούν νοικοκυριά και μικρομεσαίες επιχειρήσεις από την σαράφικη πρακτική των τραπεζών. Να διαγραφεί το μεγαλύτερο μέρος των χρεωγράφων που βρίσκονται στα χαρτοφυλάκια των τραπεζών με αποτέλεσμα να έχουν εκτινάξει την αξία του τραπεζικού ενεργητικού σε σχεδόν 2 φορές το ΑΕΠ της χώρας. Τρίτο, η έξοδος της χώρας από το ευρώ και την ΟΝΕ. Κι αυτό γιατί το ευρώ είναι το μόνο αποτελεσματικό μέσο εκβιασμού και πίεσης της χώρας. Εκτός ευρώ όλες οι απειλές είναι μόνο λόγια.

Κι όχι μόνο αυτό. Όσο η χώρα βρίσκεται μέσα στην ΟΝΕ είναι εκτεθειμένη στις επιδρομές της διεθνούς κερδοσκοπίας και λειτουργεί ως αναλώσιμο είδος για τα διευθυντήρια της Ευρωζώνης. Φυσικά, η αποχώρηση της Ελλάδας από την ευρωζώνη σήμερα, θα πυροδοτήσει τέτοια κρίση στο ίδιο το ευρώ, θα πυροδοτήσει τέτοιες λαϊκές αντιδράσεις εναντίον του και στις άλλες χώρες της ευρωζώνης, που είναι πολύ πιθανό να δούμε την έκλειψή του. Αυτό φοβούνται και τα διευθυντήρια της ευρωζώνης Το μόνο που μπορεί να κάνουν οι αγορές απέναντι σε μια αποφασισμένη χώρα και έναν ακόμη πιο αποφασισμένο λαό, είναι να μηδενίσουν την πιστοληπτική του ικανότητα. Κι έτσι να μην μπορεί η χώρα να αντλήσει κεφάλαια από τις διεθνείς αγορές ομολόγων. Όμως αυτό δεν αποτελεί ουσιαστικό πρόβλημα. Κι αυτό γιατί η συμμετοχή των κρατικών ελλειμμάτων στο δημόσιο δανεισμό κινείται λίγο πάνω από το 3%. Αυτό σημαίνει ότι, αν απαλλαγεί η χώρα από την εξυπηρέτηση των δανείων, οι πραγματικές δανειακές ανάγκες, ακόμη και με τα σημερινά δεδομένα, είναι ασήμαντες.

Θα πρέπει όμως και η παύση πληρωμών να συνοδευθεί από μια ριζικά διαφορετική αναπτυξιακή πορεία, η οποία δεν θα στηρίζεται σε κερδοσκόπους επενδυτές, σε κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες και μονοπώλια, αλλά στις άμεσες ανάγκες και το εισόδημα του εργαζόμενου. Μόνο έτσι μπορεί να ορθοποδήσει η οικονομία, να ανασυγκροτηθεί σε παραγωγική βάση η εγχώρια αγορά και να οικοδομηθεί ένα ριζικά διαφορετικό κράτος από το σημερινό.

Μόνο έτσι δεν θα χρειάζεται το δημόσιο να καταφύγει ξανά στη διεθνή κερδοσκοπία για δανεισμό. Φυσικά τίποτε από όλα αυτά δεν έχει νόημα δίχως την κατάκτηση και την κατοχύρωση της δημοκρατίας στη χώρα.

Κι αυτό σημαίνει την ανατροπή του υπάρχοντος διάτρητου και απόλυτα διεφθαρμένου συστήματος καλπονοθευτικής αναπαραγωγής ενός περιορισμένου και τυπικού κοινοβουλευτισμού που στηρίζει την απολυταρχία της εκάστοτε κυβέρνησης και των πατρώνων της. Σημαίνει δηλαδή την εγκαθίδρυση της αληθινής κυριαρχίας του λαού, της λαοκρατίας, με την κατοχύρωση και τον σεβασμό της εθνικής κυριαρχίας και ανεξαρτησίας.

Εν Σέρραις: ΔΙΠΛΟ ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ;

Ο κύβος ερρίφθη: Διπλό νομισματικό σύστημα για την Ελλάδα

Σάββατο, 05 Ιούνιος 2010 18:11

Του ' ); document.write( addy_text67015 ); document.write( '' ); //--> Δημήτρη Γιαννακόπουλου ' ); //--> Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε. ' ); //-->

Με κάποια έκπληξη, ομολογουμένως, ενημερώθηκα πριν από λίγο επιστρέφοντας από το Πεκίνο στο Βερολίνο, ότι στα χέρια στελεχών της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας βρίσκεται σχέδιο για την εφαρμογή διπλού νομισματικού συστήματος στη χώρα μας το αμέσως επόμενο διάστημα. Αυτό προϋποθέτει ότι μέχρι το φθινόπωρο η ελληνική κυβέρνηση θα έχει προχωρήσει στην υποβολή αιτήματος για την αναδιαπραγμάτευση του χρέους της χώρας.

Το σχέδιο περιλαμβάνει την έκδοση ενός νέου εθνικού νομίσματος, το οποίο εμφανίζεται, προς το παρόν τουλάχιστον, ως «ευρω-δραχμή», η οποία θα αποτελεί ουσιαστικά ένα πληθωριστικό νόμισμα που θα «εκδίδεται» στην Ελλάδα υπό τον αυστηρό, όμως, έλεγχο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Παράλληλα θα συνεχίσει να κυκλοφορεί το ευρώ ως επίσημο επίσης νόμισμα της χώρας. Οι πληροφορίες που διαθέτω δεν μου επιτρέπουν να αναφερθώ με ακρίβεια στη σχέση ....

«ευρω-δραχμής» – ευρώ, καθώς άλλοι μιλούν για πληθωριστικό νόμισμα της τάξεως του 30%, ενώ κάποιοι άλλοι για 37%. Άρα δεν βάζω το χέρι μου στην φωτιά.

Προφανώς όλα τούτα είναι σε γνώση μέρους τουλάχιστον του πολιτικού συστήματος στην Ελλάδα, το οποίο αντί να αναπτύξει πολιτικές για να μη συνεχιστεί η διαδικασία πτώχευσης της χώρας και εξευτελισμού των οικονομικών αξιών – καθώς οι άλλες έχουν προ πολλού εξευτελιστεί – συνεχίζει την σπέκουλα με την σκανδαλολογία, δίχως προφανώς να ακουμπάει τον πυρήνα των σκανδάλων και τα πρόσωπα που βρίσκονται εντός αυτού.

Τι συνέπειες θα έχει αυτή η εξελισσόμενη μορφή της χρεοκοπίας της χώρας, με την επιβολή μάλιστα διπλού νομίσματος συναλλαγών, μπορείτε ίσως να φανταστείτε οι περισσότεροι και σίγουρα να αναλύσουν οι οικονομολόγοι. Εγώ από την πλευρά της πολιτικής κοινωνιολογίας, το μόνο που έχω να προσθέσω είναι ότι αυτό θα επιφέρει, όχι απλώς την βίαιη (εκ νέου) αναδιανομή του εισοδήματος υπέρ των ελαχίστων που διαθέτουν ογκώδεις λογαριασμούς σε ευρώ στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό και οι οποίοι θα μπορούν να αγοράζουν 30% έως 40% φτηνότερα τις περιουσίες που θα ξεπουλούν οι δραχμοσυντήρητοι, αλλά για να μπορέσει να λειτουργήσει το σύστημα αυτό απαιτείται διαφορετικός μηχανισμός νομιμοποίησης. Αυτό μπορεί να σημαίνει κυβέρνηση «εθνικής σωτηρίας» η οποία θα στηρίζεται από κόμματα του κοινοβουλίου ή από τμήματα κομμάτων του κοινοβουλίου. Κατά πάσα πιθανότητα τούτο θα είναι δύσκολο να συμβεί δίχως νέες εκλογές, οι οποίες λογικά τοποθετούνται από τα τέλη Σεπτεμβρίου έως τα μέσα Νοεμβρίου.

Για όσους επιμένουν να αναρωτιούνται ποια λύση μπορεί να υπάρξει για να αποφευχθεί η πορεία που έχει προδιαγραφεί από την παγκόσμια οικονομική ελίτ, την «ελληνική ελίτ», τον κυβερνητικό κύκλο του Γιώργου Παπανδρέου και πλέον από τις Βρυξέλλες και το Βερολίνο, δυστυχώς δεν έχω απάντηση. Είχα απάντηση πριν από επτά χρόνια, είχα απάντηση πριν από τέσσερα χρόνια και διέθετα απάντηση πριν από οκτώ μήνες. Τώρα την απάντηση μπορεί να την δώσει μόνον ο «τηλεπαθιασμένος» ελληνικός λαός.

Μεταξύ μας, δεν περιμένω και πολλά πράγματα, καθώς το «πείραμα» στην Ελλάδα απέδειξε ότι ο καταναλωτισμός σε συνδυασμό με τον κρατισμό και την τηλεβόραση, παράγει ένα ιδιαίτερο είδος πολίτη, ικανού να υπηρετεί αποκλειστικά τα συμφέροντα αυτού που κατασκευάζει την γλώσσα της σκέψης του.

Η βλακεία, αγαπητοί φίλοι, είναι σ’ όλον τον κόσμο δικαίωμα, σε κάποιες χώρες σαν την Ελλάδα, έχει καταστεί πλέον υποχρέωση. Έτσι, αντί οι έλληνες να αντιδράσουν πλημμυρίζοντας κατά εκατοντάδες χιλιάδες τους δρόμους σε ένα διαρκές συλλαλητήριο που θα έκοβε τα πόδια σε όλους τους τυχοδιώκτες που επιβουλεύονται την τύχη τους, κάνουν βδομάδα παρά βδομάδα και καμιά 24ωρη απεργία για να νομιμοποιήσουν αποκλειστικά τις διαπλεκόμενες συνδικαλιστικές ηγεσίες.

Το διπλό νομισματικό σύστημα θα οδηγήσει μέσα σε μια τριετία στην δήμευση της χώρας. Το πώς θα γίνει αυτό, δίνω τον λόγο στους οικονομολόγους να σας το εξηγήσουν. Ίσως κάποιοι να θελήσουν να αποδείξουν ότι δεν αισθάνονται υποχρεωμένοι να κάνουν τους βλάκες … άλλο πια!

Τώρα δεν μιλούμε πλέον απλώς για φτωχοποίηση της ελληνικής κοινωνίας, αλλά για λεηλασία της χώρας από μία διεθνή οργάνωση κερδοσκόπων, η οποία βρίσκεται προφανώς σε συνεργασία με το σύστημα των ελλήνων νταβάδων και «τραπεζιτών», ενώ υποστηρίζεται σθεναρά από τον Γιώργο Παπανδρέου και όσους βουλευτές τον στηρίζουν, από ένα κομμάτι της νεοφιλελεύθερης δεξιάς και ασφαλώς από την παρέα του Καρατζαφέρη. Τώρα πλέον το οικονομικό διακύβευμα είναι τεράστιο, καθώς κάποιοι άνθρωποι μέσα σε λίγες μέρες θα διπλασιάσουν σχεδόν την περιουσία τους.

Για την αριστερά και την αντίδρασή της, μη με ρωτάτε. Τα ξέρετε καλύτερα από μένα καθώς ζείτε στην χώρα. Την ώρα που ετοιμάζεται η μεγαλύτερη λεηλασία που έχει γίνει ποτέ στην χώρα μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, ο ΣΥΡΙΖΑ «συσκέπτεται» και το ΚΚΕ «κουρεύεται». Τελικά ο αγώνας τώρα δικαιώνεται … υπέρ του καθεστώτος, ασφαλώς. Λυπάμαι αφάνταστα!

Πηγή : [activistis.gr]

Εν Σέρραις: EΠΙΤΕΛΟΥΣ ΑΡΧΙΣΑΝ ΝΑ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΝ

Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΔΡΑΧΜΗ ΘΑ ΜΑΣ ΣΩΣΕΙ

Εν Σέρραις: Nandos ama visitors

Εν Σέρραις: Jimmy Jump halve finale Duitsland Turkije EK EURO2008

Εν Σέρραις: Jimmy Jump Eurovision 2010

Εν Σέρραις: ΕΝ ΣΕΡΡΑΙΣ: EAΛΩ Η ΠΑΤΡΙΣ ;. "Σχέδιο Καλλικράτης"... η υπέρτατη προδοσία.

ΕΝ ΣΕΡΡΑΙΣ: EAΛΩ Η ΠΑΤΡΙΣ ;. "Σχέδιο Καλλικράτης"... η υπέρτατη προδοσία.

Θέμα: Ο Δούρειος Ίππος του Καλλικράτη....

Miα διαφορετική ανάλυση της πολιτικο-οικονομικής κατάστασης στην Ελλάδα...

Ο Γιωργος Παπανδρέου ήρθε στην εξουσία με προφανείς εντολές.

Να αφελληνίσει και να διαμελίσει το Ελληνικό κράτος σύμφωνα με τις επιταγές της παγκοσμιοποίησης.

Οι τρεις τομείς μέσω των οποίων θα γίνει αυτός ο διαμελισμός είναι:

1. ιθαγένεια στους μετανάστες
2. προώθηση της οικονομικής κατάρρευσης της χώρας
3. υλοποίηση του Καλλικράτη

Και τα τρία αυτά έγιναν με τέτοια προτεραιότητα και τόσο άγρια σπουδή που ακόμα και οι αδαείς καταλαβαίνουν πλέον τους απώτερους σκοπούς που υπηρετούν τα ανδρείκελα.

Ο Καλλικράτης θα είναι η ταφόπλακα, που μόλις τεθεί πάνω στο πτώμα της Ελλάδας, οι Παπανδρεϊκοί θα εγκαταλείψουν τη διακυβέρνηση και ίσως και την Ελλάδα και θα πάνε να ζήσουν ήρεμα και πλούσια στο Μαϊάμι !

Πώς θα εξελιχθούν τα γεγονότα:

Από τις δεκατρείς περιφέρειες του Καλλικράτη, τρεις τουλάχιστον θα αυτονομηθούν από το ελληνικό κράτος και στη συνέχεια θα ενωθούν με τη μορφή συνομοσπονδίας ή κάτι παρόμοιο, η Θράκη με την Τουρκία, η Μακεδονία με τα Σκόπια και η Ήπειρος με την Αλβανία.

Αυτό θα γίνει με τις αρμοδιότητες που θα δοθούν στους 13 αιρετούς περιφερειάρχες και τους 7 δοτούς τους ινστρούκτορες από την κυβέρνηση.

Πως θα γίνει πρακτικά; Με δημοψηφίσματα στα οποία θα ψηφίζουν οι μετανάστες που θα συγκεντρώνονται ανάλογα στην κάθε περιφέρεια.

Αυτό βέβαια προϋποθέτει ότι η Ελλάδα θα έχει βγει από την Ευρωπαϊκή Ένωση και θα έχει προσκολληθεί στο άρμα της Αμερικής που για την ώρα έχει βάλει κάτω από την κηδεμονία της το Κόσοβο, τη Βοσνία, τα Σκόπια και τελικά τη Μακεδονία με τη συνένωση που επίκειται σύμφωνα με τα σχέδια που απεργάζονται.

Βεβαίως τα σχέδια αυτά για να υλοποιηθούν χρειάζονται κατάλληλες συνθήκες.
Η κυριότερη από αυτές είναι η αποβολή της Ελλάδας από την ΕΕ.
Για να γίνει αυτό χρειάζεται μια εσωτερική αναστάτωση-επανάσταση του λαού που θα γίνει είτε αυθόρμητα εφόσον συνεχώς θα πιέζεται οικονομικά ή ακόμα και με προβοκάτσια από τις ορδές του Σόρος ή των άλλων πρακτόρων σχετικών συμφερόντων που έχουν οργανωθεί ήδη μέσα στη χώρα.

Πού είναι η ΕΕ; Η Γερμανία μόλις προχθές κατάλαβε το παιχνίδι που παίζεται από τις μυστικές υπηρεσίες της Αμερικής και τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα των κερδοσκόπων.

Η Αμερική έχει βάλει τα παπαγαλάκια της να φωνάζουν δήθεν υπέρ των Ελλήνων και το τι τραβάνε οι Έλληνες με το ΔΝΤ και τα μέτρα, προτείνοντας όλοι, μα όλοι, με μια φωνή, Έλληνες επαναστατείστε! Εάν η Αμερική καταφέρει να κάνει τον ελληνικό λαό να επαναστατήσει κερδίζει διπλά.
Δίνει ένα γερό χτύπημα στο ευρώ και προετοιμάζει την οριστική κατάρρευση της ΟΝΕ και τελικά της ΕΕ.

Δεύτερον, κερδίζει την έξοδό της στο Αιγαίο με τη συνένωση της μακεδονικής περιφέρειας με τα Σκόπια. Όλα αυτά θα γίνουν με τη συνδρομή της Τουρκίας που θα επιτηρεί και θα διαφεντεύει τις συνομοσπονδίες των Βαλκανίων.

Σε αυτές τις περιοχές θα γίνουν σημαντικές επενδύσεις απο ξένους επιχειρηματίες για να φαίνεται ότι ήταν καλή η συνένωση και σιγά σιγά ο πλούτος της χώρας - υπέδαφος και πετρέλαια που υπάρχουν σε αυτές τις περιοχές- δεν θα ανήκουν πλέον στους Έλληνες.

Αντίθετα μέχρι να γίνει η έκρηξη-εσωτερική επανάσταση δεν θα υπάρξει καμία επένδυση στην Ελλάδα, κανένα πρόγραμμα ανάπτυξης δεν θα κινείται και σε ο,τιδήποτε προτείνεται σαν ανάπτυξη θα μπαίνουν εμπόδια και καθυστερήσεις.

Ο στόχος θα είναι να οδηγηθεί η Ελλάδα στην πλήρη εξαθλίωση και υποταγή.

Η ΕΕ τελευταία αρχίζει να καταλαβαίνει το παιχνίδι της Αμερικής και σίγουρα θα προσπαθήσει να αντιδράσει και να λάβει κάποια μέτρα. Εάν όμως οι κυβερνήσεις μας θέλουν τη λύση της Αμερικής - οικονομική εξαθλίωση και βαλκανοποίηση- δεν θα μπορέσουν να κάνουν απολύτως τίποτα μια και η Ελλάδα θα σπρώχνεται συνεχώς σε όλο και απεχθέστερο δανεισμό έως την τελική στάση πληρωμών και την πτώχευση.

Τι μπορεί να συμβεί τότε με όλους αυτούς τους μετανάστες που κανένας δεν θέλει να μετρήσει και που υπολογίζονται σε τρία τουλάχιστον εκατομμύρια; Δεν θα σκοτώνουν ο ένας -Έλληνας- τον άλλον -μετανάστη- προκειμένου να επιβιώσουν; Και εάν δεν σκοτώνουν αυθόρμητα θα είναι δύσκολο σε ένα διαλυμένο κράτος να γίνει η μεγάλη προβοκάτσια; Όπου ένα τζιπ θα περνάει και θα σκοτώνει αδιακρίτως μετανάστες και Έλληνες και αυτή η ενέργεια θα αποδίδεται σε ακραία στοιχεία;

Το παιχνίδι θα παιχτεί σε μια διελκυστίνδα όπου οι δυνάμεις της ΕΕ θα προσπαθούν να συγκρατήσουν την Ελλάδα μέσα στην ΕΕ ενώ η Αμερική με όλα τα μέσα που διαθέτει θα προσπαθεί να αποσπάσει την Ελλάδα απο αυτήν.

Τι θα κάνει η επόμενη κυβέρνηση που θα έλθει όταν οι Παπανδρεϊκοί θα έχουν ολοκληρώσει το έργο τους; Διότι είναι σίγουρο ότι μόλις ολκληρώσουν το έργο τους με τον Καλλικράτη δεν θα μπορούν πια να μείνουν στην εξουσία.

Τι θα κάνει τότε ο λαός; Θα ακολουθήσει την Παπαρήγα και τον Τσίπρα για να υλοποιήσουν τα σενάρια "made in USA" ή θα αναδειχθεί κάποιος νέος ηγέτης μέσα από τα συντρίμια που άφησαν οι προηγούμενοι ηγέτες;

Οι λεπτομερείς αιτιολογήσεις των παραπάνω συμπερασμάτων
1. Η ιθαγένεια θα αναμείξει τους πληθυσμούς και έτσι θα συρρικνωθεί ο αμιγώς ελληνικός πληθυσμός. Συγχρόνως θα προετοιμάσει τους μελλοντικούς ψηφοφόρους του Καλλικράτη και θα εξηγήσουμε γιατί. Για την απόφαση αυτή προβάλλονται βέβαια διάφορα λογικοφανή επιχειρήματα για να συσκοτισθεί ο πραγματικός στόχος.

2. Στην σκόπιμη και προσχεδιασμένη κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας συνηγορούν τα εξής γεγονότα:
Με την προηγούμενη κυβέρνηση μπορούσαμε να δανειστούμε με επιτόκιο κάτω απο 3%. Μόλις έλαβε την εντολή η κυβέρνηση Παπανδρέου διακήρυξε ότι η προηγούμενη κυβέρνηση εξαπατούσε τους ευρωπαίους συμμάχους μας στην ΟΝΕ δηλώνοντας μικρότερο χρέος από το πραγματικό. Προκλήθηκε τέτοιος παγκόσμιος σάλος που ούτε να τον ονειρευτούν δεν μπορούσαν τα κοράκια που παραμόνευαν για να ανεβάσουν τα spreads και να κατακρημνίσουν την αξιοπιστία της Ελλάδας. Έγιναν τόσο άγαρμπες κινήσεις από μέρους της κυβέρνησης που μόνο μαθητευόμενοι μάγοι μπορούσαν να τους ξεπεράσουν.

Τα επιτόκια άρχισαν να ανεβαίνουν με τρελούς ρυθμούς και παρ' όλο που υπήρχαν εναλλακτικές λύσεις, όπως δανεισμός από την Κίνα με 3%, δανεισμός από Ρωσία με 4,75% ακόμα και από το ΔΝΤ με 3,5%, εμείς προτιμήσαμε να δανειστούμε από τα κοράκια με 6% και πάνω!!! Διαλαλώντας συγχρόνως ότι μας εκμεταλλεύονται !

Πώς έγινε το μεγάλο κόλπο; Δυστυχώς με τη συνενοχή και τη συνεργασία της Τράπεζας της Ελλάδος, της Κυβέρνησης και της GoldmanSachs. Η Τράπεζα της Ελλάδος ξαφνικά και στα μουλωχτά ανέβασε τα Τ2 σε Τ10 - από δύο ημέρες σε δέκα- και οι λεγόμενοι σορτάτακηδες οργίασαν, άρχισαν να πουλάνε και να αγοράζουν αέρα χωρίς να πληρώνουν επί μέρες, έτσι ώστε να έχουν αρκετό χρόνο να κάνουν παιχνίδι στην αγορά και να κερδίσουν δισεκατομμύρια
- με το ανεβοκατέβασμα της τιμής των ομολόγων. Ασύλληπτη κομπίνα που την αποκάλυψε μόνο το blog politis-gr.com. Γιατί ο εισαγγελέας δεν έψαξε να βρει ποιοι ωφελήθηκαν από αυτό το κόλπο;

Η ουσία είναι ότι χώρα θα μπορούσε να μην είχε φορτωθεί με τόσο μεγάλο χρέος σε τόσο μικρό διάστημα, κατά το οποίο σχεδόν όλοι τα είχαν χαμένα με τις τόσο ραγδαίες εξελίξεις. Έπρεπε όμως να κηρύξει πτώχευση η Ελλάδα !

Η κυβέρνηση βιάζεται υπερβολικά, παρ΄ ότι βρίσκεται εν μέσω οικονομικής κρίσης να ξοδέψει 4,5 δις για να περάσει το σχέδιο Καλλικράτης και να εγκαταστήσει ένα σύστημα διακυβέρνησης που όπως διαβεβαιώνουν οι ειδικοί και εμπνευστές του όπως η κ. Τζάκρη - και μάλιστα με περισσή αναίδεια - ότι δεν θα θίξει οικονομικά κανέναν απο αυτούς που εργάζονται στις δημοτικές επιχειρήσεις. Εφόσον δεν θα μειωθεί ο αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων τι θα κερδίσουμε με την εφαρμογή του και μάλιστα μέσα σε τόσο μεγάλη οικονομική κρίση;
Δηλαδή όχι μόνο δεν θα εξοικονομηθούν χρήματα αλλά θα αυξηθούν οι δαπάνες και μάλιστα για υψηλόβαθμα στελέχη που θα κοστίσουν ο Θεός μόνο ξέρει πόσα.

Η κυβέρνηση βιάστηκε υπερβολικά να δώσει την ιθαγένεια σε μετανάστες την ώρα που φεύγουν με εμβάσματα προς τις χώρες τους δισεκατομμύρια ευρώ κάθε χρόνο.

Επίσης η κυβέρνηση βιάστηκε να εκθέσει τη χώρα διεθνώς δημοσιοποιώντας τις "λαμογιές" όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων μειώνοντας την αξιοπιστία της χώρας και ανεβάζοντας τα επιτόκια δανεισμού από 3.8% που ήταν πριν τις εκλογές σε 7%, επιβαρύνοντας έτσι τις επόμενες γενιές με ενα δυσβάσταχτο οικονομικό χρέος και με συνέπειες που μπορεί να είναι τραγικές για την Ελλάδα.

Γιατί δεν θέλουν να κάνουν ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ;;

Αυτοί οι τρεις άξονες εθνικής σημασίας, που αναφέρθηκαν παραπάνω, σπρώχνονται με απίστευτη ταχύτητα στην τελική τους ευθεία, χωρίς καν συζήτηση για δημοψήφισμα.
Σε αντιπαράθεση με αυτές τις βιαστικες κινήσεις - εξαιρετικά αρνητικές για τους Έλληνες- η κυβέρνηση καθυστερεί να πάρει αποφάσεις για θέματα που θα ανακούφιζαν την οικονομία, καθυστερεί μέτρα ανάπτυξης και επενδύσεων που θα έπρεπε να είναι στην άμεση πρoτεραιότητα της. Και όχι μονο δεν προωθούνται οι επενδύσεις αλλά εξακολουθούν να μπλοκάρονται εξαιτίας ενός αναποτελεσματικού και γραφειοκρατικού κράτους που
φαίνεται να μην ενδιαφέρεται καθόλου για τέτοιου είδους αποφάσεις.
Από την άλλη δεν βάζουν φρένο στην παροχή εκατομμυρίων ευρώ προς τις μη κυβερνητικές οργανώσεις που δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να βάζουν και αυτές τροχοπέδη - ανάλογα με τις επιδιώξεις τους- σε αποφάσεις που θα ανακούφιζαν την οικονομία.

Καθυστερούν να ανοίξουν το πόθεν έσχες των πολιτικών και όλων αυτών των φορέων που διασπάθισαν το κρατικό χρήμα όπως των εφοριακών, των δημοσίων υπαλλήλων για τους οποίους υπάρχουν καταγγελίες και των υπαλλήλων της πολεοδομίας.

ΕΛΕΟΣ κύριοι Κυβερνώντες!!!

Εν Σέρραις: H ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΠΛΕΥΡΗ

Άλλη μια μεγάλη ΝΙΚΗ του Κώστα Πλεύρη ... Έκλεισε με θρίαμβο της ελευθερίας του λόγου η υπόθεση του με τους Εβραίους Παρασκευή, 21 Μάιος 2010 22:51 |
| γράφει ο Κώστας Πλεύρης Όπως είναι γνωστόν η πλήρης ποινική Ολομέλεια του Αρείου Πάγου με την υπ' αριθμ. 3/2010 απόφασίν της απέρριψε την αίτησιν αναιρέσεως υπέρ του νόμου, δια της οποίας ο Εισαγγελεύς του Αρείου Πάγου προσέβαλε την υπ' αριθμ. 913/2009 απόφασιν του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, που με απήλλαξε της κατηγορίας, ότι παραβαίνω τον νόμον 927/1979 που τιμωρεί τους διεγείροντας φυλετικά μίση, διακρίσεις κ.τ.λ. κατά ομάδος ατόμων εκ μόνου του λόγου της εθνικής, φυλετικής καταγωγής των ή της θρησκείας των. Η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου συγκεκριμένως επεκύρωσε την υπέρ εμού αθωωτικήν απόφασιν του Πενταμελούς Εφερείου Αθηνών, η οποία είχε δεχθή, ότι όσα γράφω στο βιβλίον μου «ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ-όλη η αλήθεια» δεν στρέφονται κατά των εβραίων γενικώς και εκ μόνου του λόγου, ότι είναι εβραίοι, αλλά κατά των εβραιοσιωνιστών τους οποίους κατήγγειλα δια τας πράξεις των, που λεπτομερώς περιγράφω βάσει στοιχείων. Έτσι έκλεισε αμετακλήτως η δικαστική διαμάχη μου με το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιον και τους εκπροσώπους του, οι οποίοι αρκετά με απησχόλησαν. Δεν επιθυμώ να θριαμβολογήσω, διότι δεν είναι του χαρακτήρος μου. Απλώς θα επισημάνω μερικά σημεία και θα κάνω στο τέλος μία δήλωσι. Πρώτον. Θαυμάζω την Ελληνικήν Δικαιοσύνην, διότι δεν επηρεάσθη από τας πιέσεις, τας οποίας εδέχθη και απένειμε το δίκαιον κατά συνείδησιν. Προσθέτω ακόμη, ότι ωρισμένοι εβραιοσιωνιστικοί παράγοντες δεν ετόλμησαν να πίεσουν ευθέως δικαστάς, αλλά το επεδίωξαν, δια του πολιτικού ριψάσπιδος Κωνσταντίνου Καραμανλή, προς τον οποίον ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Εβραϊκού Συμβουλίου Καντόρ έστειλε επιστολήν εναντίον μου και ο πρώην πρωθυπουργός εσιώπησε εις σχετικήν επιστολήν και εξώδικόν μου και δεν είχε το θάρρος να με πληροφορήση τι απήντησε στον εβραίον. Δεύτερον. Με την ιστορικήν απόφασίν της η Δικαιοσύνη της Πατρίδος μας προστατεύει την ελευθερίαν της εκφράσεως και την επιστημονικήν έρευναν. Αι αξίαι αυταί προκειμένου περί εβραίων δεν προστατεύονται στην Γερμανίαν, Αυστρίαν, Γαλλίαν και αλλού, όπου με ειδικούς νόμους, που επεβλήθησαν στους ευρωπαϊκούς λαούς, από τον εβραιοσιωνισμό θεωρείται ποινικόν αδίκημα (!) η έρευνα δια το ολοκαύτωμα κ.τ.λ. Επομένως ουσιαστικώς δεν ενίκησα εγώ, αλλ' ενίκησε η ελευθερία του λόγου, η ελευθερία της επιστημονικής ερεύνης εις βάρος του σκοταδισμού, που δεν επιτρέπει έρευνα των εβραϊκών ισχυρισμών, τους οποίους επιδιώκουν να υποχρεούμεθα να τους δεχώμεθα, ως θείαν αποκάλυψιν, της οποίας ποινικώς απαγορεύεται η αμφισβήτησις και η έρευνά της. Ήδη η απόφασις του Αρείου Πάγου δημοσιεύεται ως είδησις εις ολόκληρον της Ευρώπην και τας ΗΠΑ. Και είναι ιστορική, διότι δια πρώτην φοράν στην μεταπολεμικήν Ευρώπην ηττήθη δικαστικώς ο εβραιοσιωνισμός. Τρίτον. Την καταδίκην μου εζήτησαν με ανακοινώσεις των το Ευρωπαϊκό Εβραϊκό Συμβούλιο! το State Department!! ο ΟΗΕ!!! Σκεφθήτε, ότι το υπουργείον Εξωτερικών του Ισραήλ δεν εζήτησε την καταδίκην μου, αλλά την εζήτησε το υπουργείον Εξωτερικών των ΗΠΑ, που επετέθη εναντίον της εφημερίδος μας, του «Ελευθέρου Κόσμου». Τέτοια διεθνή διαφήμισιν φυσικά δεν την εφαντάζετο ο κ. Ζαφειρόπουλος. Όλοι οι ανωτέρω υπερασπισταί του εβραιοσιωνισμού δεν αντέκρουσαν με στοιχεία κι' επιχειρήματα το βιβλίον μου, αλλ' απήτησαν την απηγόρευσίν του. Να μη κυκλοφορή. Αυτό ήθελαν. Δεν το επέτυχαν. Το διατί το ήθελαν, όσοι εδιάβασαν το βιβλίον μου το γνωρίζουν. Τέταρτον. Περιμένω να ιδώ τι θα γράψουν οι κύριοι Ρ. Σωμερίτης, Π. Μανδραβέλλης, Τ. Καμπύλης, αι κυρίαι Μ.Πυργιώτη Α. Φραγκούλη και τόσοι άλλοι αυτόκλητοι δημοσιογραφίσκοι που έσπευσαν να με καταδικάσουν με άρθρα των. Τώρα που η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου με εδικαίωσε, μήπως η Αρεοπαγίται είναι αντισημίται, ναζί κ.τ.λ.; Έχω τηλεφωνήσει στους προαναφερθέντας, που είτε δεν εμφανίζονται στο τηλέφωνον, είτε αποφεύγουν να σχολιάσουν. Να μονολογούν όμως ήξεραν. Με την ευκαιρίαν αυτήν τους προτείνω: ΕΝΑΝ ΔΗΜΟΣΙΟΝ ΔΙΑΛΟΓΟΝ. Εμπρός κύριοι δημοκράται προσέλθετε εις έναν δημόσιον διάλογον. Πράγματι είναι παράδοξον ένας φασίστας (!) να σας προκαλή εις διάλογον και σεις οι δημοκράται (!) να τον αρνήσθε. Ωστόσον πιστεύω, ότι έχουν το θάρρος και την εντιμότητα να δεχθούν τον διάλογον που προτείνω. Να μην αντιτείνουν το σύνηθες, ότι δεν συνομιλούν με φασίστας (!) διότι τότε πώς αρθρογραφούν εναντίον μου; Αφού αρθρογραφούν εναντίον μου πρέπει να ακούσουν και τας απόψεις μου, εκτός αν επιθυμούν δημοκρατικώτατα να μονολογούν. Κυρίως όμως προτείνω στο «Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο» έναν ΔΗΜΟΣΙΟΝ ΔΙΑΛΟΓΟΝ (δαπάναις μου, λαμβανομένης υπ' όψιν κάποιας ιδιαιτερότητος). Εμπρός κύριοι εσείς που ήλθατε στο δικαστήριο μάρτυρες εναντίον μου, εμπρός ελάτε πρόσωπον με πρόσωπον να συζητήσωμεν δια να αποδειχθή ποίος έχει δίκαιον και ποίος έχει άδικον. Σας πληροφορώ, ότι τρεις τηλεοράσεις ευχαρίστως δέχονται να μας φιλοξενήσουν. Αν έχετε δίκαιον σας δίδεται η μοναδική ευκαιρία να συντρίψετε έναν, που αποκαλείτε αντισημίτην. Θα παρουσιάσετε τας απόψεις σας και θα με διαλύσετε. Θα με εξευτελίσετε εις ολόκληρον την Ελλάδα τηλεοπτικώς μάλιστα. Λοιπόν μη διστάσετε. Δεχθήτε τον δημόσιον διάλογον. Εκτός αν έχετε άδικον, οπότε αντιλαμβάνομαι διατί ενδεχομένως δεν θα δεχθήτε μίαν τηλεοπτικήν αναμέτρησιν. Με μηνύσεις, εγκλήσεις, αναφοράς, μαρτυρικάς καταθέσεις, ανακοινώσεις, διαβήματα, επιστολάς εις εφημερίδας κ.τ.λ. κ.τ.λ. ήτοι δια παντός μέσου με επολεμήσατε. Ολοκληρώσατε λοιπόν με τον διάλογον, όπου μόνον δια του διαλόγου θα αποδειχθή ποίος ψεύδεται και ποίος είναι ειλικρινής. Ποίος συκοφαντεί και ποίος αποκαλύπτει. Ποίος διεγείρει μίση και ποίος όχι. Πέμπτον. Το «Κεντρικό Ισραηλιτικόν Συμβούλιον» μετά την δημοσίευσιν της αποφάσεως του Αρείου Πάγου δι' ανακοινώσεώς του εξέφρασεν την λύπην του. Ένα Νομικόν Πρόσωπον Δημοσίου Δικαίου εκφράζει την λύπην του, δι' απόφασιν του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Πατρίδος μας! Αφού λοιπόν αμφισβητούν οι εβραίοι του Κ.Ι.Σ. τον Άρειον Πάγον και στενοχωρούνται τους προτείνω το εξής: ενεργήσατε τα δέοντα, ώστε να μου χορηγηθή VISA να μεταβώ στο Ισραήλ και να δικασθώ εκεί από εβραϊκό δικαστήριο. Τί άλλο παραπάνω θέλετε να κάνω, δια να σας αποδείξω, ότι δεν φοβούμαι στην υποστήριξι των απόψεών μου; Τέλος όσον αφορά στον αντισημιτισμόν που μου «καταλογίζετε» σας ερωτώ: Θεωρείτε τον αντισημιτισμόν αδίκημα; Καλώς. Τον ανθελληνισμόν τον θεωρείτε αδίκημα; γράφει ο Κώστας Πλεύρης

Όπως είναι γνωστόν η πλήρης ποινική Ολομέλεια του Αρείου Πάγου με την υπ' αριθμ. 3/2010 απόφασίν της απέρριψε την αίτησιν αναιρέσεως υπέρ του νόμου, δια της οποίας ο Εισαγγελεύς του Αρείου Πάγου προσέβαλε την υπ' αριθμ. 913/2009 απόφασιν του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, που με απήλλαξε της κατηγορίας, ότι παραβαίνω τον νόμον 927/1979 που τιμωρεί τους διεγείροντας φυλετικά μίση, διακρίσεις κ.τ.λ. κατά ομάδος ατόμων εκ μόνου του λόγου της εθνικής, φυλετικής καταγωγής των ή της θρησκείας των.

Η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου συγκεκριμένως επεκύρωσε την υπέρ εμού αθωωτικήν απόφασιν του Πενταμελούς Εφερείου Αθηνών, η οποία είχε δεχθή, ότι όσα γράφω στο βιβλίον μου «ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ-όλη η αλήθεια» δεν στρέφονται κατά των εβραίων γενικώς και εκ μόνου του λόγου, ότι είναι εβραίοι, αλλά κατά των εβραιοσιωνιστών τους οποίους κατήγγειλα δια τας πράξεις των, που λεπτομερώς περιγράφω βάσει στοιχείων. Έτσι έκλεισε αμετακλήτως η δικαστική διαμάχη μου με το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιον και τους εκπροσώπους του, οι οποίοι αρκετά με απησχόλησαν. Δεν επιθυμώ να θριαμβολογήσω, διότι δεν είναι του χαρακτήρος μου. Απλώς θα επισημάνω μερικά σημεία και θα κάνω στο τέλος μία δήλωσι.

Πρώτον. Θαυμάζω την Ελληνικήν Δικαιοσύνην, διότι δεν επηρεάσθη από τας πιέσεις, τας οποίας εδέχθη και απένειμε το δίκαιον κατά συνείδησιν. Προσθέτω ακόμη, ότι ωρισμένοι εβραιοσιωνιστικοί παράγοντες δεν ετόλμησαν να πίεσουν ευθέως δικαστάς, αλλά το επεδίωξαν, δια του πολιτικού ριψάσπιδος Κωνσταντίνου Καραμανλή, προς τον οποίον ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Εβραϊκού Συμβουλίου Καντόρ έστειλε επιστολήν εναντίον μου και ο πρώην πρωθυπουργός εσιώπησε εις σχετικήν επιστολήν και εξώδικόν μου και δεν είχε το θάρρος να με πληροφορήση τι απήντησε στον εβραίον.

Δεύτερον. Με την ιστορικήν απόφασίν της η Δικαιοσύνη της Πατρίδος μας προστατεύει την ελευθερίαν της εκφράσεως και την επιστημονικήν έρευναν. Αι αξίαι αυταί προκειμένου περί εβραίων δεν προστατεύονται στην Γερμανίαν, Αυστρίαν, Γαλλίαν και αλλού, όπου με ειδικούς νόμους, που επεβλήθησαν στους ευρωπαϊκούς λαούς, από τον εβραιοσιωνισμό θεωρείται ποινικόν αδίκημα (!) η έρευνα δια το ολοκαύτωμα κ.τ.λ. Επομένως ουσιαστικώς δεν ενίκησα εγώ, αλλ' ενίκησε η ελευθερία του λόγου, η ελευθερία της επιστημονικής ερεύνης εις βάρος του σκοταδισμού, που δεν επιτρέπει έρευνα των εβραϊκών ισχυρισμών, τους οποίους επιδιώκουν να υποχρεούμεθα να τους δεχώμεθα, ως θείαν αποκάλυψιν, της οποίας ποινικώς απαγορεύεται η αμφισβήτησις και η έρευνά της. Ήδη η απόφασις του Αρείου Πάγου δημοσιεύεται ως είδησις εις ολόκληρον της Ευρώπην και τας ΗΠΑ. Και είναι ιστορική, διότι δια πρώτην φοράν στην μεταπολεμικήν Ευρώπην ηττήθη δικαστικώς ο εβραιοσιωνισμός.

Τρίτον. Την καταδίκην μου εζήτησαν με ανακοινώσεις των το Ευρωπαϊκό Εβραϊκό Συμβούλιο! το State Department!! ο ΟΗΕ!!! Σκεφθήτε, ότι το υπουργείον Εξωτερικών του Ισραήλ δεν εζήτησε την καταδίκην μου, αλλά την εζήτησε το υπουργείον Εξωτερικών των ΗΠΑ, που επετέθη εναντίον της εφημερίδος μας, του «Ελευθέρου Κόσμου». Τέτοια διεθνή διαφήμισιν φυσικά δεν την εφαντάζετο ο κ. Ζαφειρόπουλος. Όλοι οι ανωτέρω υπερασπισταί του εβραιοσιωνισμού δεν αντέκρουσαν με στοιχεία κι' επιχειρήματα το βιβλίον μου, αλλ' απήτησαν την απηγόρευσίν του. Να μη κυκλοφορή. Αυτό ήθελαν. Δεν το επέτυχαν. Το διατί το ήθελαν, όσοι εδιάβασαν το βιβλίον μου το γνωρίζουν.

Τέταρτον. Περιμένω να ιδώ τι θα γράψουν οι κύριοι Ρ. Σωμερίτης, Π. Μανδραβέλλης, Τ. Καμπύλης, αι κυρίαι Μ.Πυργιώτη Α. Φραγκούλη και τόσοι άλλοι αυτόκλητοι δημοσιογραφίσκοι που έσπευσαν να με καταδικάσουν με άρθρα των. Τώρα που η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου με εδικαίωσε, μήπως η Αρεοπαγίται είναι αντισημίται, ναζί κ.τ.λ.; Έχω τηλεφωνήσει στους προαναφερθέντας, που είτε δεν εμφανίζονται στο τηλέφωνον, είτε αποφεύγουν να σχολιάσουν. Να μονολογούν όμως ήξεραν. Με την ευκαιρίαν αυτήν τους προτείνω: ΕΝΑΝ ΔΗΜΟΣΙΟΝ ΔΙΑΛΟΓΟΝ. Εμπρός κύριοι δημοκράται προσέλθετε εις έναν δημόσιον διάλογον. Πράγματι είναι παράδοξον ένας φασίστας (!) να σας προκαλή εις διάλογον και σεις οι δημοκράται (!) να τον αρνήσθε. Ωστόσον πιστεύω, ότι έχουν το θάρρος και την εντιμότητα να δεχθούν τον διάλογον που προτείνω. Να μην αντιτείνουν το σύνηθες, ότι δεν συνομιλούν με φασίστας (!) διότι τότε πώς αρθρογραφούν εναντίον μου; Αφού αρθρογραφούν εναντίον μου πρέπει να ακούσουν και τας απόψεις μου, εκτός αν επιθυμούν δημοκρατικώτατα να μονολογούν. Κυρίως όμως προτείνω στο «Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο» έναν ΔΗΜΟΣΙΟΝ ΔΙΑΛΟΓΟΝ (δαπάναις μου, λαμβανομένης υπ' όψιν κάποιας ιδιαιτερότητος). Εμπρός κύριοι εσείς που ήλθατε στο δικαστήριο μάρτυρες εναντίον μου, εμπρός ελάτε πρόσωπον με πρόσωπον να συζητήσωμεν δια να αποδειχθή ποίος έχει δίκαιον και ποίος έχει άδικον. Σας πληροφορώ, ότι τρεις τηλεοράσεις ευχαρίστως δέχονται να μας φιλοξενήσουν. Αν έχετε δίκαιον σας δίδεται η μοναδική ευκαιρία να συντρίψετε έναν, που αποκαλείτε αντισημίτην. Θα παρουσιάσετε τας απόψεις σας και θα με διαλύσετε. Θα με εξευτελίσετε εις ολόκληρον την Ελλάδα τηλεοπτικώς μάλιστα. Λοιπόν μη διστάσετε. Δεχθήτε τον δημόσιον διάλογον. Εκτός αν έχετε άδικον, οπότε αντιλαμβάνομαι διατί ενδεχομένως δεν θα δεχθήτε μίαν τηλεοπτικήν αναμέτρησιν. Με μηνύσεις, εγκλήσεις, αναφοράς, μαρτυρικάς καταθέσεις, ανακοινώσεις, διαβήματα, επιστολάς εις εφημερίδας κ.τ.λ. κ.τ.λ. ήτοι δια παντός μέσου με επολεμήσατε. Ολοκληρώσατε λοιπόν με τον διάλογον, όπου μόνον δια του διαλόγου θα αποδειχθή ποίος ψεύδεται και ποίος είναι ειλικρινής. Ποίος συκοφαντεί και ποίος αποκαλύπτει. Ποίος διεγείρει μίση και ποίος όχι.

Πέμπτον. Το «Κεντρικό Ισραηλιτικόν Συμβούλιον» μετά την δημοσίευσιν της αποφάσεως του Αρείου Πάγου δι' ανακοινώσεώς του εξέφρασεν την λύπην του. Ένα Νομικόν Πρόσωπον Δημοσίου Δικαίου εκφράζει την λύπην του, δι' απόφασιν του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Πατρίδος μας! Αφού λοιπόν αμφισβητούν οι εβραίοι του Κ.Ι.Σ. τον Άρειον Πάγον και στενοχωρούνται τους προτείνω το εξής: ενεργήσατε τα δέοντα, ώστε να μου χορηγηθή VISA να μεταβώ στο Ισραήλ και να δικασθώ εκεί από εβραϊκό δικαστήριο. Τί άλλο παραπάνω θέλετε να κάνω, δια να σας αποδείξω, ότι δεν φοβούμαι στην υποστήριξι των απόψεών μου; Τέλος όσον αφορά στον αντισημιτισμόν που μου «καταλογίζετε» σας ερωτώ: Θεωρείτε τον αντισημιτισμόν αδίκημα; Καλώς. Τον ανθελληνισμόν τον θεωρείτε αδίκημα;
elkosmos.gr

Εν Σέρραις: ΘΕΛΕΙ ΑΡΕΤΗ ΚΑΙ ΤΟΛΜΗ ... Η ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

«Παύση πληρωμών και έξοδος από την ευρωζώνη» Του ΚΩΣΤΑ ΛΑΠΑΒΙΤΣΑ*

Η πολιτική του ΔΝΤ, την οποία αποδέχτηκε η κυβέρνηση Παπανδρέου, είναι σκληρή, άδικη και οδηγεί σε αδιέξοδο. Η περικοπή των δημόσιων δαπανών, η μείωση των μισθών και η αύξηση της φορολογίας θα οδηγήσουν την κατανάλωση σε κατάρρευση. Το κλίμα ανασφάλειας και ανησυχίας θα περιορίσει τις επενδύσεις. Οι εξαγωγές δύσκολα θα αυξηθούν σημαντικά, δεδομένου ότι δεν υπάρχει η δυνατότητα υποτίμησης.

Κατά συνέπεια η Ελλάδα θα μπει σε βαθύτατη ύφεση, με μεγάλη άνοδο της ανεργίας και συρρίκνωση του ΑΕΠ. Θα μειωθεί βέβαια το δημόσιο έλλειμμα, επιτυγχάνοντας πιθανώς τη σταθεροποίηση που επιδιώκει το ΔΝΤ. Αλλά η πτώση του ΑΕΠ θα κάνει το βάρος του χρέους ακόμη μεγαλύτερο για την ελληνική οικονομία. Το ίδιο το ΔΝΤ υπολογίζει ότι, με τις καλύτερες προοπτικές, ο λόγος χρέους προς ΑΕΠ θα ανεβεί στο 149% το 2013.

Για να αποκτήσει ξανά πρόσβαση στις χρηματοπιστωτικές αγορές, δεδομένων των πολύ υψηλών αυτών ποσοστών χρέους, η Ελλάδα θα πρέπει να παρουσιάσει ταχείς ρυθμούς ανάπτυξης στο άμεσο μέλλον. Συνεπώς θα έρθει αντιμέτωπη με τα βαθύτερα αίτια της κρίσης, τα οποία δεν έχουν να κάνουν με τον όγκο του δημόσιου χρέους, αλλά με την εξασθένηση του παραγωγικού της ιστού τα τελευταία χρόνια.

Η είσοδος της Ελλάδας, όπως και άλλων χωρών της περιφέρειας, στην ευρωζώνη σήμανε σταθερή απώλεια ανταγωνιστικότητας. Ο κύριος λόγος ήταν οι παγωμένοι μισθοί των Γερμανών εργαζομένων που επέτρεψαν στο γερμανικό κεφάλαιο να κυριαρχήσει στην ευρωζώνη. Το αποτέλεσμα ήταν τεράστια ελλείμματα τρεχουσών συναλλαγών και συνεχής φθορά του παραγωγικού ιστού για τις χώρες της περιφέρειας. Το ελληνικό έλλειμμα έφτασε στο γιγαντιαίο ύψος του 15% του ΑΕΠ το 2008. Η κοινωνία αντιλαμβάνεται την κατάσταση αυτή με το γνωστό «δεν παράγουμε τίποτε».

Το ΔΝΤ φαίνεται να πιστεύει ότι ο φθαρμένος παραγωγικός ιστός της Ελλάδας θα αναζωογονηθεί και θα σηκώσει το τρομακτικό βάρος του χρέους, αρκεί να υπάρξει μείωση μισθών, άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων και αποκρατικοποιήσεις. Θα ήταν χαριτωμένη η αφέλεια της προσέγγισης αυτής, αν δεν ήταν τόσο επικίνδυνη. Λες και δεν υπήρξε ποτέ ο Τζον Μέιναρντ Κέινς, πόσω μάλλον ο Καρλ Μαρξ και άλλοι αιρετικοί. Εν μέσω ύφεσης, το ΔΝΤ περικόπτει δραστικά τη συνολική ζήτηση και προσβλέπει σε ανάκαμψη μέσω της αυτόνομης πρωτοβουλίας του ήδη εξασθενημένου ιδιωτικού κεφαλαίου. Πρόκειται για τις χειρότερες πρακτικές της δεκαετίας του 1920 και του 1930, μόνο που αντί για τον κανόνα του χρυσού τώρα έχουμε το ευρώ.

Το συμπέρασμα προκύπτει αβίαστα. Είναι άκρως απίθανο να μπορέσει η Ελλάδα να επιστρέψει στις διεθνείς αγορές με την πολιτική που ακολουθείται. Και αυτό χωρίς καν να υπολογίσουμε τις επιπτώσεις από την απολύτως δικαιολογημένη λαϊκή αντίδραση στα μέτρα. Στην πράξη η χώρα θα αντιμετωπίσει το φάσμα της χρεοκοπίας στο άμεσο μέλλον, ίσως και το 2011.

Υπάρχει άμεση ανάγκη εναλλακτικής πολιτικής, η οποία στις σημερινές συνθήκες μπορεί να προέλθει από την Αριστερά. Το πρώτο βήμα θα είναι παύση πληρωμών και δραστική αναδιάρθρωση του χρέους. Αυτό θα πρέπει να γίνει με όρους που θα προστατεύουν τα συμφέροντα των λαϊκών στρωμάτων, χωρίς να κάνουν την Ελλάδα έρμαιο των δανειστών. Στη Ρωσία του 1998, το λεγόμενο «κούρεμα», δηλαδή η ζημία των δανειστών, ήταν της τάξης του 60%, ενώ περίπου το ίδιο συνέβη και στην Αργεντινή μετά το 2001. Το «κούρεμα» των δανειστών της Ελλάδας θα πρέπει να κινηθεί τουλάχιστον σε αντίστοιχα ποσοστά για να μπορέσει να ανασάνει η ελληνική οικονομία.

Η παύση πληρωμών θα οδηγήσει βεβαίως σε κατάρρευση των τραπεζών, δεδομένου ότι κατέχουν μεγάλους όγκους αξιογράφων του Δημοσίου και δανείζονται στο εξωτερικό. Υπάρχει κίνδυνος να εξαγοραστούν οι ελληνικές τράπεζες από ξένες για ένα κομμάτι ψωμί, εξέλιξη που θα ήταν καταστροφική για την οικονομία. Η εναλλακτική πολιτική θα είναι να τεθούν οι τράπεζες υπό δημόσιο έλεγχο ώστε να διασωθούν και να λειτουργήσουν ως μοχλός οικονομικής αναδιάρθρωσης.

http://sedaridis.blogspot.com/2009/02/blog-post_6467.html

Αυτομάτως θα τεθεί θέμα παραμονής στη νομισματική ένωση. Η είσοδος της Ελλάδας στην ευρωζώνη είναι ιστορική αποτυχία και όσο συντομότερα αντιστραφεί τόσο το καλύτερο για τη χώρα. Οι μηχανισμοί του ευρώ και κυρίως ο ρόλος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας αποκλείουν τη λειτουργία των τραπεζών με όρους που επιτρέπουν την αναζωογόνηση της οικονομίας. Η έξοδος από το ευρώ θα κόψει τον γόρδιο δεσμό, δίνοντας παράλληλα ανάσα ζωής στον παραγωγικό τομέα μέσω της υποτίμησης. Η εμπειρία από προηγούμενες στάσεις πληρωμών που ακολουθήθηκαν από υποτίμηση δείχνει ότι μπορεί να υπάρξει ταχεία ανάκαμψη και επιστροφή στις χρηματαγορές χωρίς απαγορευτικό κόστος.

Είναι βεβαίως προφανές ότι θα χρειαστεί να μπουν αμέσως έλεγχοι επί των κεφαλαιακών ροών για να αποφευχθούν η κερδοσκοπία και η έξοδος κεφαλαίου από τη χώρα. Παράλληλα θα πρέπει να τεθούν υπό δημόσιο έλεγχο ευρύτεροι τομείς της οικονομίας για να προστατευτούν, αλλά και για να υπάρξει η δυνατότητα παραγωγικής ανασυγκρότησης. Στη βάση αυτή θα μπορέσει να υιοθετηθεί βιομηχανική πολιτική, η οποία θα ευνοήσει νέους τομείς παραγωγής επιδιώκοντας την άνοδο της παραγωγικότητας. Θα χρειαστούν επίσης αναδιανομή του εισοδήματος και μέτρα προστασίας των φτωχότερων στρωμάτων από το πλήγμα της υποτίμησης μέσω φορολογίας και επιδομάτων. Οι ριζοσπαστικές αυτές αλλαγές δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν με τους υπάρχοντες διεφθαρμένους και αναποτελεσματικούς κρατικούς μηχανισμούς. Θα χρειαστεί λοιπόν ολική αναδιάρθρωση του κράτους με διαφάνεια και δημοκρατία.

Να τονίσω ότι η εναλλακτική πολιτική που προτείνεται εδώ δεν έχει τίποτε να κάνει με την αυτάρκεια. Η Ελλάδα πρέπει να διατηρήσει τις προσβάσεις της στις διεθνείς ροές εμπορίου, ανθρώπινου δυναμικού και κεφαλαίου. Το ζητούμενο είναι να υπάρξει ελεγχόμενη και οργανωμένη πρόσβαση.

Η κρίση που ζει η χώρα είναι δομική και ιστορική. Οι μηχανισμοί κοινωνικής και κρατικής εξουσίας που κυριάρχησαν τις τελευταίες δεκαετίες αποσυντίθενται μπροστά στα μάτια μας. Η κρίση μπορεί να λειτουργήσει ως ευκαιρία για να αλλάξει η ισορροπία ισχύος προς όφελος της εργασίας και κατά του κεφαλαίου. Μια τέτοια αλλαγή θα μπορούσε να μας βγάλει από το σημερινό αδιέξοδο ανοίγοντας νέες προοπτικές κοινωνικής εξέλιξης.

Τη στιγμή αυτή δεν τίθεται θέμα σοσιαλιστικού μετασχηματισμού της χώρας. Η εναλλακτική πολιτική μπορεί όμως να δώσει λύση στην κρίση βγάζοντας την κοινωνία από το αδιέξοδο και επιτρέποντας την κοινωνική πρόοδο. Το όραμα της σοσιαλιστικής αλλαγής θα ανακτήσει τη χαμένη αξιοπιστία του και θα γίνει πιο ελκυστικό στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη. Απομένει να δούμε αν η Αριστερά και ο κόσμος της εργασίας έχουν τη δύναμη να το επιτελέσουν.

* Καθηγητής Οικονομικών στη Σχολή Ανατολικών και Αφρικανικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Λονδίνου

Εν Σέρραις: ΑΠΟ THN XOYNTA TO 1974 ΣΤΟΥΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ ΚΑΙ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΤΟ 2009

1974-76
Τα άγνωστα δάνεια του ΔΝΤ ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΧΑΡΗΣ ΚΑΡΑΝΙΚΑΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Σάββατο 15 Μαΐου 2010

«Ξεχασμένα» δάνεια της Ελλάδας από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο κατά την περίοδο του 1974-1976 φέρνει στο φως έρευνα των «ΝΕΩΝ» που αποκαλύπτει πως δεν είμαστε εντελώς πρωτάρηδες στο συγκεκριμένο... σπορ.

Μπορεί η βοήθεια που έλαβε τότε η χώρα να ήταν υποπολλαπλάσια του σημερινού ποσού, όμως το επιτόκιο ήταν αρκετά υψηλότερο και η εξόφληση των δανείων διήρκεσε περίπου 7 χρόνια. Ωστόσο, όπως επισημαίνει και το ΔΝΤ σε πρόσφατη αναφορά του, «όλες οι υποχρεώσεις προς το Ταμείο εκπληρώθηκαν εντός των χρονικών ορίων».

Φθινόπωρο 1974. Οι αυξήσεις στην τιμή του αργού και στα εισαγόμενα προϊόντα πετρελαίου προκαλούν στο εμπορικό ισοζύγιο «άνοιγμα» 400 εκατομμυρίων δολαρίων. Ηδη από τις 17 Αυγούστου, ο υπουργός Συντονισμού Ξενοφών Ζολώτας είχε περιγράψει σε δραματικούς τόνους την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας. «Πρωταρχικός στόχος της οικονομικής πολιτικής της Κυβερνήσεως, παραλλήλως προς την εξασφάλισιν ετοιμότητος διά την εξυπηρέτησιν των εκτάκτων εθνικών αναγκών, διά την οποίαν δεν θα φεισθώμεν κόπων και θυσιών, είναι η τόνωσις της υγιούς οικονομικής δραστηριότητος και η διασφάλισις της νομισματικής ισορροπίας... Οι ανωτέρω στόχοι θα επιδιωχθούν διά συντονισμένου πλέγματος πιστωτικών και δημοσιονομικών μέτρων», είχε προειδοποιήσει.

Λιγότερο από έναν μήνα μετά, την Παρασκευή 13 Σεπτεμβρίου 1974, διέρρεαν οι πρώτες πληροφορίες που έκαναν λόγο για δάνειο ύψους 130 εκατομμυρίων δολαρίων μόνο για το 1974, εκ των οποίων το 35% μπορούσε να εκταμιευθεί πολύ σύντομα και τα υπόλοιπα μέχρι το τέλος του χρόνου. Την προηγουμένη ο Ζολώτας είχε προχωρήσει σε δηλώσεις σχετικά με «δυτικογερμανικό ενδιαφέρον για επενδύσεις» και «χαμηλότοκο δάνειο 180 εκατομμυρίων μάρκων, το οποίο ανήκει στην κατηγορία των δανείων που η Δυτική Γερμανία προσφέρει μόνο στις υπανάπτυκτες χώρες, που έχουν κατά κεφαλήν εισόδημα μικρότερο των 1.000 δολαρίων». Επίσης, ανέφερε ότι εκτός από αυτήν τη «φιλική χειρονομία» δεν υπήρχαν μηχανισμοί παροχής μεγάλων δανείων με καλούς όρους: η προσφορά από την Ολλανδία, τη Γερμανία και το Βέλγιο για παροχή εγγυήσεων ώστε να βγει η Ελλάδα και να πάρει δάνειο από τις αγορές εξασφάλιζε επιτόκιο ύψους 12-13%, το οποίο δεν εθεωρείτο συμφέρον. Και τότε ο Ζολώτας μίλησε πρώτη φορά ανοιχτά για το ΔΝΤ: «Η Ελληνική Κυβέρνηση αναζητεί μεθόδευση προσφυγής στον διεθνή δανεισμό υπό συμφερώτερους όρους. Και νομίζω ότι θα υπάρξουν αρκετές ευκαιρίες προς αυτή την κατεύθυνση κατά την προσεχή μετάβασή μου στη σύνοδο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στην Ουάσιγκτον», είπε.

Η εκταμίευση. Δεν πρόλαβε να περάσει μία εβδομάδα και τα λόγια του Ζολώτα έγιναν πράξη: στις 18 Σεπτεμβρίου σε ανακοίνωσή του ο τότε διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος Παναγιώτης Παπαληγούρας ανέφερε ότι «η χώρα λαμβάνει αμέσως 41 εκατομμύρια από το δάνειο των 130 εκατομμυρίων δολαρίων που προέρχεται από το ΔΝΤ», σύμφωνα πάντα με το τηλεγράφημα που του εστάλη την ίδια ημέρα από την Ουάσιγκτον. Τα υπόλοιπα θα έρχονταν σταδιακά έως τον Δεκέμβριο του 1974 από το ειδικό κονδύλιο «πετρελαϊκών διευκολύνσεων», το οποίο είχε σχηματιστεί από εισφορές χωρών που απέκτησαν συναλλαγματικά πλεονάσματα λόγω των ανατιμήσεων του αργού. Η συμφωνία που επετεύχθη, σύμφωνα με την κυβέρνηση εθνικής ενότητας, ήταν συμφέρουσα καθώς το επιτόκιο, όπως ανακοινώθηκε τότε, ήταν 7%- συγκεκριμένα, από τα στοιχεία του ΔΝΤ προκύπτει ότι το μέσο επιτόκιο ανήλθε σε 6,56%- και η διάρκεια του δανείου επτά χρόνια περιλαμβανομένης μίας τριετίας χάριτος. Το εγχείρημα θεωρήθηκε τόσο επιτυχημένο που κύκλοι της Τραπέζης της Ελλάδος άφηναν να διαρρεύσει ότι υπήρχε αισιοδοξία για επαναδανεισμό τον επόμενο χρόνο.

Χωρίς όρους και χωρίς αντιδράσεις

«Η διαδικασία για τη δανειοδότησή μας από το ΔΝΤ ήταν πολύ απλή και ήταν ανάλογη της ποσόστωσης που είχαμε. Εγινε έπειτα από συνεννόηση του υπουργείου Συντονισμού», θυμάται σήμερα ο κ. Δημήτρης Χαλικιάς, που εκείνη την περίοδο ως οικονομικός σύμβουλος, συνόδευε τον διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος στα ταξίδια του στην Ουάσιγκτον. «Τότε τα πράγματα δεν ήταν όπως σήμερα: δεν επιβλήθηκαν μέτρα και δεν υπήρξε καμία αντίδραση από άλλα κόμματα. Βασική αιτία για να λάβουμε το δάνειο ήταν η πετρελαϊκή κρίση η οποία σε όλη την Ευρώπη αύξησε τον πληθωρισμό. Είχαμε πρόβλημα ισοζυγίου πληρωμών και υπήρξαν κάποιες περίοδοι κατά τις οποίες ήταν έντονο», λέει στα «ΝΕΑ» ο κ. Χαλικιάς που διορίστηκε διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος το 1984. Από το 1974 έως το 1976 η χώρα έλαβε συνολικά σχεδόν το 300% των δικαιωμάτων που είχε βάσει της ποσόστωσης. Σήμερα βέβαια λαμβάνει περίπου 3.200% των δικαιωμάτων που έχει επί των αποθεμάτων του Ταμείου.

Το 1974 η Ελλάδα είχε «βυθιστεί» στην ύφεση του 2%. Οπως αναφερόταν σε μνημόνιο του υπουργείου Εξωτερικών με ημερομηνία 4 Ιανουαρίου 1975, που βρίσκεται στο αρχείο του Ιδρύματος «Κωνσταντίνος Γ. Καραμανλής», το έλλειμμα του 1974 έφτανε τα 1,25 δισ. δολάρια ενώ για το τρέχον έτος προβλεπόταν αύξηση στα 1,4 δισ. - μόνο η αύξηση της τιμής του πετρελαίου στοίχιζε στη χώρα περί τα 400 εκατομμύρια δολάρια τον χρόνο. Γι΄ αυτό τον λόγο τονιζόταν ότι «η ελληνική κυβέρνηση αισθάνεται πως η κυβέρνηση των ΗΠΑ θα μπορούσε να βοηθήσει με τους ακόλουθους τρόπους: α) θα μπορούσε να αναλάβει ένα σημαντικό μέρος της συντήρησης του αμυντικού εξοπλισμού της Ελλάδας... β) θα μπορούσε να χορηγήσει οικονομική βοήθεια καθώς και ειδική βοήθεια με τη χρηματοδότηση εξοπλισμού, υλικών και αγροτικών προϊόντων μέσω της Τράπεζας Εξαγωγών- Εισαγωγών... γ) θα μπορούσε να ασκήσει όλη της την επιρροή σε διάφορους διεθνείς οργανισμούς, όπως για παράδειγμα η Παγκόσμια Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο προκειμένου να χορηγήσουν σημαντικά δάνεια με ευνοϊκούς όρους στην Ελλάδα. Ειδικότερα, οι πετρελαϊκές διευκολύνσεις θα μπορούσαν να χορηγηθούν στην Ελλάδα από το ΔΝΤ σε σημαντικά μεγαλύτερη κλίμακα απ΄ ό,τι το 1974».

«Να μεσολαβήσουν οι ΗΠΑ για μεγαλύτερα δάνεια»
Ετσι κι έγινε: σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου έως και το 1976 η χώρα μας έλαβε 386 εκατομμύρια SDR, μονάδα αξίας του Ταμείου που ισοδυναμεί με 579 εκατομμύρια δολάρια σε σημερινές τιμές. Πέρα από την κάλυψη του ελλείμματος λόγω της αύξησης των τιμών του πετρελαίου, σε πρόσφατη αναφορά του ΔΝΤ επισημαίνεται ότι τα χρήματα αυτά χρησιμοποιήθηκαν για να διευκολυνθούν «δημοσιονομικές και νομισματικές πολιτικές, καθώς οι αρχές επεδίωκαν ένα καθεστώς πιο ευέλικτων συναλλαγματικών ισοτιμιών και εφάρμοσαν συγκράτηση μισθών για να βελτιώσουν την ανταγωνιστικότητα στο εξωτερικό».

Σε αντίθεση με αυτά που ισχυρίζεται το Ταμείο, έρχονται τα στοιχεία από απολογιστικά υπομνήματα του Γ.Ε. Οικονόμου, οικονομικού συμβούλου του Κωνσταντίνου Καραμανλή, για την πορεία της οικονομίας την περίοδο 1975-1979. «Ο δημόσιος τομέας ακολουθεί επεκτατική πολιτική. Αποτέλεσμα αυτού είναι η ενίσχυση της ζητήσεως και των πληθωριστικών πιέσεων στην οικονομία. Το έλλειμμα του κρατικού τομέα αυξήθηκε κατά 16,8% το 1978 έναντι 14,4% το 1977» έγραφε ο Οικονόμου. Μάλιστα, σε απόρρητο έγγραφο του υποδιοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος για τις εκτιμήσεις του εξωτερικού χρέους του 1978 αναφερόταν ότι οι πιστωτικές διευκολύνσεις του ΔΝΤ ανέρχονταν σε 242,4 εκατομμύρια δολάρια. Ο Οικονόμου στα υπομνήματά του εξηγούσε ότι η μέση αμοιβή των μισθωτών στον δημόσιο τομέα κατά την 4ετία 1975-1978 αυξήθηκε κατά 111,1% και των συντάξεων κατά 95,4%, ενώ ο τιμάριθμος προσέγγιζε το 62%. «Οι αμοιβές των εργαζομένων αυξήθηκαν με υψηλότερο ρυθμό απ΄ όσο επιτρέπει η άνοδος της παραγωγικότητας και δικαιολογεί η αύξηση των τιμών», επεσήμαινε. Κι όσο για τις εισαγωγές πετρελαίου που προκαλούσαν το έλλειμμα των 400 εκατομμυρίων δολαρίων τον χρόνο στο εμπορικό ισοζύγιο; Από τα στοιχεία του οικονομικού συμβούλου του τότε πρωθυπουργού φαίνεται ότι ενώ η αξία των εισαγωγών αργού και προϊόντων πετρελαίου ανερχόταν το 1975 σε 680 εκατομμύρια, ξεπέρασε τα 1,31 δισ. δολάρια το 1979. «Ολες οι ευρωπαϊκές χώρες πήραν τότε αντιπληθωριστικά μέτρα, όπως είναι η περικοπή των δημοσιονομικών επεκτάσεων. Η Ελλάδα δεν έλαβε κάποια μέτρα», αναφέρει σήμερα στα «ΝΕΑ» ο κ. Χαλικιάς.

Σύμφωνα με στοιχεία του ΔΝΤ, τα δάνεια που πάρθηκαν την περίοδο 1974-1976 αποπληρώθηκαν τον Νοέμβριο του 1982. «Οι δόσεις του ΔΝΤ ήταν καταγεγραμμένες και περιλαμβάνονταν στις συνολικές υποχρεώσεις του Δημοσίου, τις οποίες ένας υπουργός δεν γνωρίζει σε λεπτομέρεια. Φροντίσαμε τότε να πληρώσουμε όλες τις καταγεγραμμένες υποχρεώσεις μας και... κάποιες ακόμα ύψους 250 δισ. δραχμών τις οποίες ανακαλύψαμε κατόπιν απογραφής», λέει στα «ΝΕΑ» ο κ. Μανόλης Δρεττάκης, υπουργός Οικονομικών στην πρώτη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ που παρέλαβε το υπουργείο από τον κ. Εβερτ.

Τα δάνεια που πήρε η Ελλάδα μέχρι το 1976, αποπληρώθηκαν τελικώς το 1982

Εν Σέρραις: ΔΥΣΟΙΩΝΕΣ ΟΙ ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΖΩΝΗ

Που θα κάτσει το ευρώ; - Νέα στοιχήματα για επιστροφή στα επίπεδα γέννησής του, το 1,18 - Παρέμβαση Μέρκελ

Ημ/νία: 12:37 - 13 Μαϊ 2010
Κατηγορία: Οικονομία

Παρέδωσε για τα καλά τα αρχικά του κέρδη το ευρώ, με την πρωινή αισιοδοξία και την αύξηση της διάθεση για ρίσκο να εξαφανίζονται, στέλνοντας το ενιαίο νόμισμα κάτω από το 1,26 έναντι του δολαρίου και συγκεκριμένα στο 1,2562 επαναφέροντας τις υποψίες πως το ευρώ συνεχίζει να αποτελεί στόχο των σορτάκιδων. ''Η αποτυχία του ευρώ θα είναι αποτυχία για την Ευρώπη,'' εκτιμά η Ανγκελα Μέρκελ. Η Γερμανίδα καγκελάριος δήλωσε επίσης σήμερα ότι η κρίση αποτελεί ''ευκαιρία για την ενίσχυση οικονομικής και πολιτικής ένωσης στην Ευρωπαϊκή ‘Ενωση''.
Αξίζει να θυμίσουμε πως πριν λίγες μέρες η Goldman Sachs είχε τονίσει σε report της πως το ευρώ θα είναι «πολύ τυχερό» εάν δεν αγγίξει το 1,24 μέσα σε μία εβδομάδα.
Επίσης, φήμες στην αγορά, θέλουν τις ευρπωπαϊκές τράπεζες να σορτάρουν το ευρωπαϊκό νόμισμα, και ιδιαίτερα οι γαλλικές τράπεζες, θέλονας να εκμεταλλευτούν τον ηθικό κίνδυνο ο οποίος έχει γίνει πια παγκόσμιος, και την αίσθηση που κυριαρχεί πως οι διασώσεις κρατών αυτό που θα καταφέρουν είναι να υπονομεύσουν την οικονομική νάπτυξης της Ευρωζώνης.
Και δεν είναι μόνο η Goldman Sachs και οι γαλλικές τράπεζες που στοιχηματίζουν στην κατάρρευση του ενιαίου νομίσματος. Πριν δύο ημέρες η UBS σε σημείωμα προς τους πελάτες της υπογράμμισε πως η ανάκαμψη του ευρώ είναι ένα πολύ προσωρινό φαινόμενο και το νόμισμα θα επιστρέψει άμεσα, στην κατηφόρα.
Επίσης, η Βarclays Capital συμβουλεύει του επενδυτές να πάρουν τα… εφήμερα κερδη του ευρώ και να τα χρησιμοποιήσουν για να στοιχηματίσουν στην πτώση του στο 1,20 έναντι του δολαρίου, για τους επόμενους τρεις μήνες.
Θυμίζουμε και τα σχόλια του Jim Rogers χθες ο οποίος τόνισε πως το ευρώ θα διαλυθεί και προσθέτουμε σε αυτά τις σημερινές δηλώσεις του τέως αμερικανού υπουργού Οικονομικών, Τζον Σνόου, ο οποίος εκτιμά πως το ευρώ δεν θα επιβιώσει αν τα κράτη μέλη της ευρωζώνης δεν αποφασίσουν να ενοποιήσουν βασικές οικονομικές πολιτικές, όπως η δημοσιονομική και το εργασιακό.
Τέλος, η Sumitomo Mitsui Banking Corp. σήμερα έδωσε και αυτή τις δικές τις προβλεψεις σύμφωνα με τις οποίες το ευρώ θα βουτήξει στα επίπεδα της γέννησης του, δηλαδή στο 1,18 λόγω των τεραστίων ελλειμάτων των χωρών της ζώνης του ευρώ.

Εν Σέρραις: Daniel_Cohn-Bendit - ΘΥΜΑ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΩΝ ΤΟΚΟΓΛΥΦΩΝ Η ΕΛΛΑΔΑ

ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

O Γάλλος ευρωβουλευτής των Πρασίνων θέτει το μείζον θέμα των εξοπλισμών της Ελλάδος που διογκώνουν το δημόσιο χρέος και αποτελούν μέγεθος που δεν βαρύνει τα δημοσιονομικά των υπολοίπων μελών της Ευρωζώνης για τον υπολογισμό της τήρησης των οικονομικών στόχων τους ώστε το έλλειμα να μην υπερβαίνει το 3% του ΑΕΠ Δυστυχώς οι Ελληνες Πολιτικοί δεν αξιοποίησαν αυτό το λογικότατο επιχείρημα αλλα και το απλό σκεπτικό του Γάλλου Ευρωβουλευτή

Εν Σέρραις: ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΟΛΊΓΩΡΙΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΜΑΣ ΟΔΗΓΗΣΕ ΕΣΚΕΜΜΕΝΑ ΣΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΟ ΤΑΜΕΙΟ

Εβραίοι και Νεοταξίτες «τζογάρουν» την Ελλάδα
Κυριακή, 09 Μάιος 2010 19:50

Ποιοι είναι όλοι αυτοί που μας έριξαν στην αγκαλιά του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου; Όταν στα τέλη του περασμένου Μαρτίου, ο χρηματοπιστωτικός κολοσσός Goldman Sachs Group Inc. προέβλεπε μέσω του επικεφαλής των Ευρωπαίων αναλυτών του, Erik Nielsen, ότι η Ελλάδα θα προσέφευγε στο ΔΝΤ, λίγοι την ψυλλιάστηκαν τη δουλειά. Ένα σχόλιό του όμως, αποκάλυπτε το τι μέλλει γενέσθαι: «Άλλες χώρες της ΕΕ θα μπορούσαν να παράσχουν κάποια συγχρηματοδότηση, όπως έκαναν και με χώρες της ΕΕ που είναι εκτός ευρωζώνης, αλλά αυτό θα ήταν δευτερεύον». Η συμπόρευση ΔΝΤ και Goldman Sachs, είναι εξόφθαλμη. Ο οικονομικός αναλυτής Max Keiser, επί 25 χρόνια χρηματιστής στη Γουόλ Στριτ και παρουσιαστής σήμερα οικονομικών εκπομπών στο BBC, στο Al Jazeera και στο δίκτυο Russia Today, αναφερόμενος στην οικονομική κρίση στη χώρα μας, μιλάει για «οικονομική μαφία και τρομοκράτες» που οδήγησαν τη χώρα στην καταστροφή και ζητά τη σύλληψη των τραπεζιτών της Goldman Sachs, ενθαρρύνοντας τους Έλληνες να προχωρήσουν σε δημοψήφισμα για την έλευση στην Αθήνα του ΔΝΤ.

Δείτε τι λέει: «Η μόνη λύση για την Ελλάδα είναι να συλλάβει τους τραπεζίτες της Goldman Sachs αμέσως και όλους αυτούς που ενεπλάκησαν στο "μαγείρεμα" των ελληνικών οικονομικών στοιχείων το 2000, όταν γίνατε μέλη της ευρωζώνης. Το επόμενο βήμα είναι να εθνικοποιήσετε τις τράπεζες, όπως έκανε η Σουηδία το 1993. Το ΔΝΤ είναι το τελευταίο πράγμα που χρειάζεστε. Θα χάσετε την κυριαρχία σας. Εξασκεί τρομοκρατία. Θα βιαστείτε με τέτοιο τρόπο, που θα είναι ο χειρότερος πόνος που αισθανθήκατε ποτέ. Αν κάποιος κάψει το σπίτι σας για να σας πουλήσει κάρβουνο, θα το θεωρήσετε λογικό; Είναι ακριβώς αυτό που έκανε η Goldman Sachs στην ελληνική οικονομία... Το ΔΝΤ λέει ότι μπορεί να βοηθήσει την Ελλάδα. Τα κερδοσκοπικά κεφάλαια της Γουόλ Στριτ επιτίθενται στην ελληνική αγορά ομολόγων έτσι ώστε η ελληνική οικονομία να καταρρεύσει. Και το κάνουν αυτό για έναν απλό λόγο: να υποχρεώσουν τους Έλληνες να ζητήσουν τη βοήθεια του ΔΝΤ. Το ΔΝΤ θα πει, εμείς ήρθαμε γιατί ζητήσατε τη βοήθειά μας. Οι τραπεζίτες της Γουόλ Στριτ εργάζονται σε στενή συνεργασία με το ΔΝΤ. Είναι μια οικονομική μαφία και τα κερδοσκοπικά κεφάλαια είναι οι δολοφόνοι». Goldman Sachs: ποιοι είναι αυτοί;Για να δούμε τους κυρίαρχους τραπεζίτες. Η Goldman Sachs Group, Inc. (ειρωνικά προσφωνείται στις ΗΠΑ "Government Sachs", καθώς στην ουσία... χρηματοδοτείται από τον ομοσπονδιακό κορβανά, κάτι που ο Ομπάμα συνεχίζει) ιδρύθηκε το 1869 στη Νέα Υόρκη, από τον Marcus Goldman, έναν Γερμανοεβραίο μετανάστη, βοηθούμενο από τον γαμπρό του Samuel Sachs. Στο κραχ του 1929, γλίτωσε την τελευταία στιγμή την πτώχευση. Όλοι όσοι «σήκωσαν» από τότε την εταιρεία, ήταν Εβραίοι: ο Sidney Weinberg την ανέλαβε τη δεκαετία του '30 και του '40 (διετέλεσε βοηθός προέδρου και αντιπρόεδρος του Συμβουλίου Πολεμικής Παραγωγής των ΗΠΑ την περίοδο 1942-45!), ο Gus Levy τη δεκαετία του '50 και του '60 έκανε τη διαφορά, ο John Weinberg αργότερα... Ακολούθησε ο Stephen Friedman, ο οποίος σημειωτέον διετέλεσε και σύμβουλος αντικατασκοπίας του Τζορτζ Μπους την περίοδο 2005-2009, προεδρεύοντας μάλιστα του σχετικού συμβουλίου! Η εταιρεία Goldman Sachs αποτελεί πλέον ένα χρηματοπιστωτικό κολοσσό (μετατράπηκε πλέον σε εμπορική τράπεζα), με γραφεία σε όλα τα μεγάλα οικονομικά και χρηματιστηριακά κέντρα του πλανήτη. Παρέχει συμβουλευτικές υπηρεσίες σε εταιρείες, τράπεζες, κυβερνήσεις και εύπορους ιδιώτες, διαχειριζόμενη πολλές φορές την περιουσία τους. Μόνο το 2005, είχε κέρδη 25 δις δολαρίων.Το αγαπημένο παιδί της αριστεράςΞέρετε ποια είναι η αγαπημένη τράπεζα της αριστεράς; Η Goldman Sachs, το άθλιο αυτό σύμβολο του νεοφιλελευθερισμού και της ηθικής διαφθοράς, αλλά και ο πυλώνας της προσπάθειας εγκαθίδρυσης της παγκόσμιας διακυβέρνησης. Σύμφωνα με πηγές της αμερικανικής Δεξιάς, το προσωπικό στα υψηλά κλιμάκια του χρηματοπιστωτικού κολοσσού, αποτελείται από πρόσωπα που επί χρόνια τώρα, ευνοούν και προωθούν αριστερές πολιτικές. Χώρες όπως η «σοβιετική» (ελέω ΝΔ και ΠΑΣΟΚ) Ελλάδα, με οικονομία που ελέγχεται από το κράτος και τους διεφθαρμένους εργατοπατέρες, αποτελούν τους «αγαπημένους» πελάτες της. Δεν υπάρχει ανταγωνισμός αλλά μόνο κυβερνήσεις, τα στελέχη των οποίων εξαγοράζονται πολύ εύκολα.Κοιτάξτε απλά ποιους χρηματοδοτεί η Goldman Sachs και θα καταλάβετε που το πάει: Wildlife Conservation Society (36.770.000 δολάρια από το 2004), United Nations Association of the USA (1.000.000 από το 2002), Planned Parenthood (650.200 δολάρια από το 2003), Brookings Institution (175.000 δολάρια από το 2003), William J. Clinton Foundation (167.300 δολάρια από το 2007), μεταξύ άλλων πολύ «προοδευτικών» και νεοφιλελεύθερων καθεστωτικών ιδρυμάτων. Σαν στο σπίτι τους οι τραπεζίτες με όλο το προαναφερθέν σκυλολόι. Στις τελευταίες προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ, υψηλόβαθμοι υπάλληλοι της Goldman Sachs συνεισέφεραν στην εκστρατεία του Μπαράκ Ομπάμα, ποσόν της τάξης των 995.000 δολαρίων, καθιστώντας την εταιρεία τους τον σημαντικότερο χρηματοδότη του υποψηφίου τότε και νυν Προέδρου, από τον ιδιωτικό τομέα. Στον τωρινό εκλογικό κύκλο, η εταιρεία έχει συνεισφέρει μέχρι στιγμής σε υποψηφίους ποσό της τάξης των 694.000 δολαρίων, με το 70% των χρημάτων να έχει κατευθυνθεί σε φιλελεύθερους υποψήφιους του Δημοκρατικού Κόμματος. Ένας εξ αυτών, είναι ο πρώην υπουργός Οικονομικών του Κλίντον, Robert Rubin. Τώρα: ο William C. Dudley, Πρόεδρος της Federal Reserve Bank της Νέας Υόρκης, ήταν υψηλό διευθυντικό στέλεχος της Goldman. Ο Gary Gensler, πρόεδρος της Commodity Futures Trading Commission, ήταν επίσης στέλεχος της Goldman επί 18 χρόνια. Ο Philip Murphy, που ο Ομπάμα τοποθέτησε πρέσβη στη Γερμανία, είναι πρώην στέλεχος και αυτός της Goldman. Η Diana Farrell, υποδιευθύντρια του National Economic Council και αυτή το ίδιο. Και πολλοί άλλοι... Όλοι οι άνθρωποι της εταιρείας αξιοποιήθηκαν από τον Μπαράκ Ομπάμα, τον υποστηρικτή της παγκόσμιας διακυβέρνησης. Για να μην αναφερθούμε στις νομοθετικές πρωτοβουλίες του Ομπάμα, σχεδιασμένες έτσι ώστε να διαφυλάσσουν τα συμφέροντα του εβραϊκού κεφαλαίου, που μπορεί ενίοτε να τα κάνει μούσκεμα, όμως κερδίζει τελικά και από αυτό! Να ‘ναι καλά οι Αμερικανοί φορολογούμενοι!Απάτες, απάτες και απάτεςΜάλιστα, την ώρα που η Goldman Sachs στέκει κατηγορούμενη για απάτη ενώπιον της Επιτροπής Χρηματιστηρίων και Συναλλαγών (πόνταρε στην πρόβλεψη για κατάρρευση της αγοράς ακινήτων, εναντίον μάλιστα επενδύσεων που πωλούσε στους πελάτες της, με αποτέλεσμα αυτοί να χάσουν πολλά χρήματα-μια ιδέα του Fabrice Tourre, αντιπροέδρου της εταιρείας), με τους δικηγόρους της να προσπαθούν να πετύχουν «συμφωνία» με τις διωκτικές αρχές, ο επικεφαλής της εταιρείας, ο μισητός Αμερικανοεβραίος Lloyd Blankfein, επισκέφθηκε σε μικρό χρονικό διάστημα το Λευκό Οίκο, τουλάχιστον τέσσερις φορές.

Ο τύπος αυτός, σε συνέντευξή του στη βρετανική εφημερίδα «The Sunday Times of London», είχε δηλώσει το αμίμητο «ξέρω ότι θα έκοβα τις φλέβες μου και οι άνθρωποι θα ζητωκραύγαζαν». Από την άλλη, ο γνωστός αρθρογράφος της προαναφερόμενης εφημερίδας Τάκης Θεοδωρακόπουλος, έγραφε στο ηλεκτρονικό του περιοδικό Takis Magazine (Takismag.com), ότι «η εβραϊκή Goldman Sachs μετέτρεψε τους Έλληνες σε απατεώνες» («Jewish Goldman Sachs Turned The Greeks Into Crooks»). Μάλιστα, γράφει ότι «εφηύρε μια συναλλαγή που βοήθησε τους Έλληνες να αποκρύψουν δις σε χρέος προϋπολογισμού από τους επιτηρητές, μετά χρέωσαν τους Έλληνες εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ επειδή τους βοήθησαν να κρύψουν τα χρέη».

Η κυβέρνηση του Κώστα Σημίτη, αγόρασε τα «τοξικά» CDS της Goldman... Η εταιρεία αυτή, ο μεγαλύτερος εκπρόσωπος παγκοσμίως του εβραϊκού παρασιτικού καπιταλισμού (το αδερφάκι, η Lehman Brothers, μας τελείωσε), που κερδίζει υπέρογκα ποσά και υποχρεώνει τους φορολογούμενους να «καλύπτουν» τις όποιες «απώλειές» της, είναι, λένε Αμερικανοί πολιτικοί παρατηρητές, φυσικός σύμμαχος της αμερικανικής (και όχι μόνο) αριστεράς και των φιλελευθέρων (στις ΗΠΑ, φιλελεύθεροι = αριστεροί).
Χριστόφορος Πετρίδης

Εν Σέρραις: ΑΠΑΤΗ Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.flv

ΜΑX ΚEISER : ΘΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΑΠΑΤΗΣ ΤΗΣ GOLDMAN SUCKS ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΣ

Εν Σέρραις: ΣΕ ΑΔΙΕΞΟΓΟ Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΝΤΟΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΖΩΝΗΣ

Πολ Κρούγκμαν Ο νομπελίστας οικονομολόγος προτείνει την έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη Παρασκευή 7 Μαΐου 2010 [ 22:51 ]

Την έξοδο της Ελλάδας από τη ζώνη του ευρώ προείνει ο νομπελίστας οικονομολόγος κ. Πολ Κρούγκμαν από τις σελίδες των NY Times. Η Ελλάδα δεν μπορεί να προκαλέσει συνέπειες ανάλογες με τη Lehman Brothers, όμως τα προβλήματά της είναι μεγαλύτερα από όσο θέλουν να παραδεχθούν οι Ευρωπαίοι ηγέτες, τονίζει. Ο αμερικανικός Τύπος για την ελληνική κρίση...

Προτείνοντας την έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, ο κ. Πολ Γκρούγκμαν επισημαίνει, μεταξύ άλλων, ότι «αν και η Ελλάδα δεν είναι αρκετά μεγάλη, ούτε και αρκετά συνδεδεμένη ώστε να προκαλέσει πάγωμα των διεθνών αγορών, όπως έκανε η Lehman το 2008, τα προβλήματά της όμως είναι μεγαλύτερα από όσο θέλουν να παραδεχτούν οι Ευρωπαίοι ηγέτες».

Συγκρίνοντας την Ελλάδα με την πολιτεία της Καλιφόρνιας, η οποία έχει επίσης πολύ υψηλό δημοσιονομικό χρέος, ο κ. Κρούγκμαν αναφέρει ότι «η Καλιφόρνια κινδυνεύει πολύ λιγότερο, καθώς με τη συμμετοχή της σ' ένα ομοσπονδιακό κράτος επωφελείται από τη γενικότερη οικονομική ανάκαμψη των ΗΠΑ».

«Αντίθετα, τα μέτρα λιτότητας της Ελλάδας θα την οδηγήσουν σε περαιτέρω ύφεση» αναφέρει σε άρθρο του στην εφημερίδα New York Times ο νομπελίστας οικονομολόγος και καθηγητής στο πανεπιστήμιο Πρίνστον.

Τι γράφει ο Τύπος για την κρίση

Η εφημερίδα Wall Street Journal γράφει σε κύριο άρθρο της ότι δεν κινδυνεύει η παγκόσμια οικονομία από την ελληνική κρίση.

Σημειώνει ότι «αν και είναι πιθανό το πακέτο διάσωσής της ΕΕ και του ΔΝΤ για την Ελλάδα να μην καταφέρει να επαναφέρει την οικονομική ανάπτυξη στην χώρα, δεν υπάρχει σοβαρός λόγος τα προβλήματα του δημόσιου χρέους ενός κράτους που εκπροσωπεί το 2% της ευρωπαϊκής οικονομίας να οδηγήσουν σε μία νέα παγκόσμια κρίση και ύφεση εφόσον ληφθούν οι κατάλληλες πολιτικές προφυλάξεις», εκτιμώντας ότι «το παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα είναι πολύ πιο δυνατό από ότι ήταν πριν από δύο χρόνια».

Επιπλέον, στο άρθρο διατυπώνεται η άποψη ότι «ακόμα και αν η Ευρώπη βυθιστεί πάλι στην ύφεση, αυτό δεν θα φέρει καταστροφικές συνέπειες στην παγκόσμια οικονομία, καθώς έχει αναδυθεί πολύ πιο δυνατή από την κρίση του 2008. Οι αναδυόμενες οικονομίες της Βραζιλίας, της Κίνας και της Ινδίας οδήγησαν τον κόσμο έξω από την ύφεση, ενώ η αμερικανική οικονομία έχει ήδη ανακάμψει κατά τα δύο τρίτα» αναφέρει η Wall Street Journal.

Σε δημοσίευμα στο περιοδικό Time τίθεται το ερώτημα «εάν η κρίση στην Ελλάδα θα ξεπεραστεί και δεν θα είναι παρά μία υποσημείωση στην ιστορία της Μεγάλης Ύφεσης ή εάν θα πυροδοτήσει ένα ντόμινο διασώσεων μέχρι να υπάρξουν αδυναμίες εξυπηρέτησης δημοσίου χρέους, οπότε η λέξη ύφεση θα πρέπει να αντικατασταθεί από τη λέξη κραχ;».

Μεταξύ άλλων, υπογραμμίζεται ότι η κρίση στην Ελλάδα ενδέχεται να πυροδοτήσει ένα «μαζικό μεταναστευτικό κύμα», ενώ διατυπώνεται ο προβληματισμός «εάν η Ελλάδα, εκτός από τους ταλαντούχους νέους ανθρώπους της, θα κάνει εξαγωγή και των προβλημάτων της;».

Σημειώνεται πάντως ότι «παρά τα σημάδια ανάκαμψης της παγκόσμιας οικονομίας, η έξοδος από τη Μεγάλη Ύφεση παραμένει εύθραυστη και σε αυτό το πλαίσιο, η κρίση χρέους της ευρωζώνης, μολονότι είναι απίθανο να εκτροχιάσει την ανάκαμψη, μπορεί να την καταστήσει πιο αναιμική και αβέβαιη».

Στη συνέχεια, εξετάζεται το ερώτημα «μήπως η ελληνική κρίση αποτελεί προάγγελο για κρίσεις σε Πορτογαλία και Ισπανία;» ενώ επισημαίνεται ότι «η ελληνική κυβέρνηση συμφωνώντας με τους όρους της Ευρωζώνης και του ΔΝΤ ουσιαστικά δεσμεύεται όχι μόνο για την περιστολή της γραφειοκρατίας, την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και της σπατάλης, αλλά», όπως σημειώνει ο Γενς Μπάστιαν, Γερμανός οικονομολόγος στο Ελληνικό Ίδρυμα για την Ευρωπαϊκή και Εξωτερική Πολιτική «και για μία αλλαγή νοοτροπίας στην ελληνική κοινωνία, μία πολιτισμική επανάσταση στη σχέση μεταξύ του κράτους και των πολιτών».

Διαβάστε περισσότερα: [www.tovima.gr]

Εν Σέρραις: Bob Chapman: Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟΔΙΟΠΟΜΠΑΙΟΣ ΤΡΑΓΟΣ

Ο ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ ΤΗΣ GOLDMAN SUCHS & MEΛOΣ ΤΗΣ ΛΕΣΧΗΣ ΒΙLDEMBERG ΣΗΜΕΡΑ ΩΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΠΑΡΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΣΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

Ο ιδιοκτήτης και αρχισυντάκτης του ΙΝΤΕRNATIONAL FPRCASTER, Mr BOB CHAPMAN προέβλεψε προ 10ετίας ότι η Ελλάδα θα ήταν από τις πρώτες χώρες που θα εγκατέλειπε την Ευρωζώνη.
Τι τον έκανε να το πιστεύει αυτό ερωτώμενος απάντησε :

Ηξερα ότι δεν είχαν τις προϋποθέσεις να μπουν στην ευρωζώνη και μαγείρευαν τα βιβλία τους. Η Ιταλία έκανε τα ίδια. Η Γερμανία , η Γαλλία και η Ολλανδία έκαναν τα στραβά μάτια και τους επέτρεψαν να μπουν με βάση το ότι υπήρχε πολιτική απόφαση και ήθελαν να συνεργαστούν με την Ελλάδα και την Ιταλία σε μια περιορισμένη ζώνη 14 μελών.

Πολλοί θεωρούν ότι το πρόβλημα είναι ελληνικό και ότι η Ελλάδα θα πρέπει να το αντιμετωπίσει μόνη της . Εσείς πιστεύετε ότι είναι μόνο ελληνικό πρόβλημα ;

Ασφαλώς όχι. Το πρόβλημα είναι ότι δεν θα έπρεπε να χε εξ αρχής να δημιουργηθεί η Ευρωζώνη. Η Ελλάδα και η Ιταλία δεν θα έπρεπε να συμπεριληφθούν. Η Ελλάδα είναι μόνο μία από τις 19 χώρες που έχουν οικονομικό πρόβλημα. Συμπεριλαμάνονται και οι ΗΠΑ και η Μεγάλη Βρετανία.

Γιατί δεν έπρεπε να δημιουργηθεί η Ευρωζώνη εξ’ αρχής;

Επειδή νομίζω ότι η Γερμανία ήταν πολύ ισχυρή για να έχει αυτά τα πιο αδύναμα μέλη. Διαθέτει το 40-45% του ΑΕΠ στην περιοχή και εάν συμπεριληφθεί και η Γαλλία πιάνουν το 70% , οπότε στην ουσία όλοι οι άλλοι είναι «ελλειμματικοί παίχτες». Εξ’ αλλου δημιουργήθηκε πολύ γρήγορα και σύμφωνα με τους κανόνες της Συνθήκης του Μάαστριχ έπρεποε να κρατήσουν το δημόσιο χρέος στο 3% του ΑΕΠ. Σχεδόν ποτέ δεν έγινε αυτό. Δεν θα βρεθεί κανένας … Δεν υπάρχει κανένας έλεγχος στα τεκταινόμενα της Ευρωζώνης.

Η ΕΕ ανακοίνωσε ένα συντονισμένο σχέδιο βοήθειας για την Ελλάδα. Μιλάνε για ένα ποσό 20-25 δις ευρώ ( σήμερα αισίως έφθασε τα 140 δις την τριετία και γίνεται αντιληπτό ποιός έχει το ζόρι) σε περίπτωση που θα τα χρειαστεί η Ελλάδα. Θεωρείτε ότι αυτό θα βοηθήσει να μειωθούν οι ανησυχίες των αγορών για το ελληνικό χρέος;

Οπωσδήποτε , αλλά δεν θα λύσει το πρόβλημα μακροπρόθεσμα διότι η Ελλάδα δεν είναι η μοναδική χώρα που έχει πρόβλημα. Δείτε την Λετονία , τη Λιθουανία , την Πολωνία, την Εσθονία την Ρουμανία, την Ουγγαρία την Δανία , τις χώρες της PIIGS , δηλαδή την Πορτογαλία, Ιρλανδία , Ιταλία Ελλάδα και την Ισπανία. Όλες έχουν πρόβλημα απλά κερδίζουν χρόνο. Πιστεύω ότι αργότερα αυτό τον χρόνο θα γίνει μεγάλη σύσκεψη, όπως στις συσκέψεις Σμισθόνιαν τις αρχές της δεκαετίας του 70 όπου θα μαζευτούν να ξαναγυρίσουν στα νομίσματα τους και να τα υποτιμήσουν . Νομίζω ότι εκεί οδηγούν όλα αυτά.

Τι προβλέπεται για την Ελλάδα βραχυπρόθεσμα;

Νομίζω ότι βραχυπρόθεσμα μπορούν να τα συμμαζέψουν (έχει όμως νόημα; ). Ο Ελληνικός λαός δεν πρέπει να βγει στους δρόμους για να διευθετηθεί το θέμα. Οι διαδηλώσεις και η βία δεν βοηθούν. Οι περικοπές στο 30% των δαπανών της Κυβέρνησης και του Δημοσίου είναι σημαντικές όμως έχει ξεφύγει ο έλεγχος όπως και σε άλλες χώρες. Πρέπει να τακτοποιήσουν τα του οίκου τους και αυτό πρέπει να γίνει τώρα.

Και η Ευρώπη Τι μέλλον έχει;
Σε εξατομικευμένο επίπεδο έχει , αλλά το μεγαλύτερο λάθος που έγινε στην Ευρωζώνη ήταν «το ένα επιτόκιο για όλους», Αυτό ήταν πλήρης παραλογισμός. Δεν μπορεί να προχωρήσει έτσι. Το έγραψα πριν από χρόνια όταν άρχισαν να το κάνουν. Αυτό δημιούργησε το πρόβλημα στην Πορτογαλία, την Ιρλανδία και την Ισπανία. Ξανοίχτηκαν με την οικοδομή και προέκυψε σοβαρό οικονομικό πρόβλημα γιατί τους προέκυψαν πολύ χαμηλά επιτόκια που δεν ήταν φυσιολογικά γι αυτές τις χώρες. Γιατί θεωρώ ότι στο τέλος το ευρώ θα «σπάσει».

Θεωρείται ότι η Ελλάδα θα πρέπει να ξαναγυρίσει στο νόμισμά της.

Δεν θα χρειαστεί για στο τέλος πιστεύω όλοι θα επανακάμψουν. Αν δεν είχε γίνει ο μηχανισμός και ήμουν πρωθυπουργός της Ελλάδος θα δήλωνα πτώχευση. Και τα άτομα στην Ελλάδα και η GOLDMAN SUCHS που ενεπλάκησαν σε παράνομες ενέργειες θα πρέπει να διωχθούν ποινικά γι αυτά που έκαναν.

Αυτό θα χρειαζόταν πολιτική βούληση από την ελληνική κυβέρνηση ;

Πολύ σωστά το λέτε. Κάθε κυβέρνηση αντιμετωπίζει παρόμοια προβλήματα με τον τρόπο της. Το πραγματικό πρόβλημα είναι ο παράγων επίσπευσης, που είναι η GOLDMAN SUCHS, Αυτοί τους είπαν πως θα τους δείξουν πώς να χαλκεύσουν τα βιβλία τους ώστε να φαίνονται εντάξει ενώ δεν ήταν και έτσι θα έμπαιναν στην Ευρωζώνη και έτσι θα συνέχιζαν. Έδωσαν ψευδή στοιχεία.

Όμως ο μέσος πολίτης καλείται να πληρώσει αυτά τα χρέη. Τι να κάνουν;

Κάτω από αυτές τις συνθήκες και με τον κανονισμό που κανόνισε η ΕΕ θα πρέπει να πληρώσουν τα σπασμένα. Δεν έχουν άλλη επιλογή. Τα ίδια έπαθαν και οι Αμερικανοί πολίτες . Έχουμε την κλοπή του Federal Reserve που φορτώνουν στον αμερικάνικο φορολογούμενο λαό 23,7 δις δολάρια. Η Ελλάδα έχει πρόβλημα με 400 δις μόνο ;
Νομίζω πως μπορούν να το διευθετήσουν. Θα πρέπει να τα ξεπληρώσουν. Τα πράγματα δείχνουν ζοφερά αλλά δεν είστε μόνοι άλλες 50 χώρες που έκαναν το ίδιο πράγμα, Η Ελλάδα χρησιμοποιείται σαν αποδιοπομπαίος τράγος. Το δημόσιο χρέος είναι ίδιο περίπου στις ΗΠΑ. Νομίζω θα καταλήξουμε σε υποτίμηση με τις συσκέψεις που σας περιέγραψα.
Όλοι θα επανακάμψουν στα εθνικά τους νομίσματα και θα κάνουν αμέσως υποτίμηση.
Αυτό θα γίνει αλλά θα ακολουθηθεί από μια ύφεση που θα διαρκέσει πολύ και μάλλον, αν διαβάζεται ιστορία , θα δείτε ότι θα γίνει και άλλος πόλεμος για να αποσπάσει την προσοχή των λαών.

Σε ποια χρονική προβλέπεται να γίνει αυτό κ. Τσάπμαν;
Μέσα στα επόμενα δύο χρόνια

‘Όταν λέτε πόλεμο , μιλάτε για παγκόσμιο πόλεμο ;
Κατά πάσα πιθανότητα ναι

Πόσο θα διαρκέσει αυτό ;

Το πιο ελκυστικό θύμα λόγω της προπαγάνδας που γίνεται θα είναι φυσικά το Ιράν. Αν εμπλακεί το Ιραν σε πόλεμο με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ σίγουρα θα εμπλακούν η Ρωσία και η Κίνα. Θα γίνει χαμός.

Ποίοι είναι οι λόγοι πίσω από όλα αυτά. Γιατί γίνονται αυτά ανά τον κόσμο;

Κατ’ αρχάς έγινε η Ευρωπαϊκή Ένωση και μετά η Ευρωζώνη με πρόθεση να διευρυνθεί σε όλη την ΕΕ Πρόσφατα η ΕΕ ψήφισε ένα Σύνταγμα που κανείς δεν ήθελε. Είναι μία προσπάθεια σχηματισμού ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΚΥΝΕΡΝΗΣΗΣ ο λόγος που γίνονται όλα αυτά και χρησιμοποιείται η Ελλάδα ως αποδιοπομπαίος τράγος ή εξιλαστήριο θύμα των κρατικών χρεών , όπως είπα και νωρίτερα για να γίνει και η σύσκεψη όπου όλοι θα επανακάμψουν στο νόμισμα τους και θα κάνουν υποτίμηση και όταν γίνει αυτό θα υπάρξει ύφεση από την υποτίμηση. Όταν γίνει αυτό ο κόσμος σε όλον τον πλανήτη θα γονατίσει οικονομικά και τότε ο στόχος των διεθνιστών είναι να γίνει ΜΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ
Αυτό επιδιώκουν γιατί βιώνουμε όλα αυτά. Δεν είναι βλάκες , δεν έγινα τυχαία όλα αυτά. Αυτά τα πράγματα προσχεδιάζονται πολλά χρόνια πριν γίνουν.

Μιλάτε για έλεγχο.
Οπωσδήποτε. Για απόλυτο και ολοκληρωτικό έλεγχο . Το χρήμα είναι δευτερεύον

Πως μπορεί να αντισταθεί ο κόσμος;

Να ενημερώνεται γι αυτά τα άτομα και γιατί κάνουν ότι κάνουν στα κέντρα εξουσίας πίσω από τις κυβερνήσεις.
Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΔΑΣ ΕΙΝΑΙ ΜΕΛΟΣ ΤΗΣ ΛΈΣΧΗΣ BILDEMBERG.
Θέλουν ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ.
ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΝ . ΘΑ ΣΑΣ ΤΟ ΠΕΙ

Εν Σέρραις: Alex Jones (Greek subs) ΈΛΛΗΝΕΣ ΠΕΙΤΕ "ΟΧΙ"!!!! 2/2

ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΤΕ !

" Υπάρχουν στιγμές που ένας λαός πρέπει να πολεμήσει ΔΙΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ , έστω και χωρίς πιθανότητα νίκης "

ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΕΤΑΞΑΣ

Εν Σέρραις: Alex Jones (Greek subs) ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΕΙΤΕ "ΟΧΙ" !!!!!! 1/2

ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΤΕ !

Εν Σέρραις: The Economist : H AΚΡΟΠΟΛΗ ΤΩΡΑ

Η ελληνική κρίση του χρέους εξαπλώνεται. Η Ευρώπη χρειάζεται μια πιο τολμηρή, ευρύτερη λύση-και γρήγορα

Ερχεται μια στιγμή σε πολλές κρίσεις χρέους, όταν η δίνη των γεγονότων είναι εκτός ελέγχου. Όπως σύνδρομα πανικού, οι αποδόσεις των ομολόγων, αβοήθητο αηδώς προς τα πάνω και εξαπλώνεται τον φόβο σε μετοχές και νομίσματα. Τον Σεπτέμβριο του 2008 η αποτυχία της μετά-Lehman Brothers αστρικά σχεδόν ανέτρεψαν τον τραπεζικό σύστημα στον κόσμο. Μια δεκαετία νωρίτερα, χαοτική προεπιλογή της Ρωσίας για την δημόσιου χρέους της τάραξε τα πιστωτικές αγορές, υλοτόμηση Long Term Capital Management, μια τεράστια κερδοφόρα αμερικανικό hedge fund. Όταν το αδιανόητο γίνεται ξαφνικά το αναπόφευκτο, χωρίς παύσεις στη σφαίρα της απίθανο, τότε έχετε μετάδοσης.

Η ελληνική κρίση-ή πιο σωστά κυριαρχικών-χρέους κρίση της Ευρώπης, μοιάζει επικίνδυνα κοντά σε αυτό (βλέπε άρθρο). Ακόμη και ως διαπραγματευτές από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΔΝΤ είναι παζάρι με την ελληνική κυβέρνηση για ένα διαρκώς αυξανόμενο πακέτο bail-out, η απόδοση του ελληνικού χρέους έχει ballooned: διετή ομόλογα αυξήθηκε σε 20% αυτήν την εβδομάδα. το κόστος δανεισμού της Πορτογαλίας πήδηξε. χρέος της Ισπανίας ήταν υποβαθμισμένη, μαζί με την Πορτογαλία και την Ελλάδα, η Ιταλία και ήρθε ανησυχητικά κοντά σε μια αποτυχημένη δημοπρασία του χρέους. Ευρωπαϊκή χρηματιστήρια έχουν σωριάζεται και το ίδιο το ευρώ έπεσε στο χαμηλότερο επίπεδο της σε ένα έτος έναντι του δολαρίου.
Ο δρόμος στον Άδη ...

Θα απεργία περίπου ως περιπλέκοντας ότι μια μικρή, περιφερειακή οικονομία θα πρέπει να απειλούν ξαφνικά μεγαλύτερη οικονομική ζώνη στον κόσμο. Ωστόσο, αν και είναι μόλις 2,6% της ευρωζώνης το ΑΕΠ, η Ελλάδα ακούγεται τρεις προειδοποιήσεις που φτάνουν πολύ πέρα από τα σύνορά της.

Το πρώτο είναι η οικονομική. Η Ελλάδα έχει γίνει το σύμβολο του δημοσίου χρέους της χώρας. Αυτή η κρίση ξεκίνησε τον περασμένο Οκτώβριο, όταν η νέα κυβέρνησή της παραδέχθηκε ότι η προκάτοχός της είχε παραποιηθεί των εθνικών λογαριασμών. Είναι δουλεύοντας με δημοσιονομικό έλλειμμα 13,6% και το απόθεμα του χρέους ίσο με το 115% του ΑΕΠ. Δεν μπορεί να αναπτυχθεί έξω από το πρόβλημα, λόγω των φορολογικών περικοπών και της έλλειψης ανδρεία των εξαγωγών. Δεν μπορεί να υποτιμήσουν, επειδή είναι στη ζώνη του ευρώ. Και όμως οι άνθρωποι του φαίνεται απρόθυμη να αντέξει τις περικοπές στους μισθούς και τις υπηρεσίες προκειμένου να καταστεί η οικονομία ανταγωνιστική. Εν ολίγοις, η Ελλάδα φαίνεται προτομή.

Λίγοι, εάν υπάρχουν, οι ευρωπαϊκές χώρες υποφέρουν από όλα τα κακά στην Ελλάδα, αλλά και πολλοί επενδυτές τρομάζουν. Η Πορτογαλία έχει ένα υψηλό έλλειμμα του προϋπολογισμού και είναι χρόνια ανταγωνιστική. Η Ισπανία έχει χαμηλό ύψος του δημοσίου χρέους, αλλά φαίνεται ότι αδυνατούν να αναδιαρθρώσει την οικονομία της. Έτσι και η Ιταλία, η οποία είναι υπερχρεωμένη στην μπότα. Μη ευρωζώνη η Βρετανία έχει αφήσει πτώση του νομίσματός της, αλλά και το δημοσιονομικό της έλλειμμα είναι εξασθενίζει.

Το δεύτερο μάθημα είναι η πολιτική. Πριν από δύο εβδομάδες, αφού κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ένα ενδεχόμενο ελληνικό αναδιάρθρωσης ήταν σχεδόν αναπόφευκτη, είπαμε ηγέτες της Ευρώπης "είχαν τρία χρόνια για να αποθηκεύσετε το ευρώ". Εμείς θεωρείται ότι θα παρέχεται γρήγορα προτεινόμενη € 45000000000 ($ 60 δισ.) συμφωνία για την εξορκίσει άμεση και χαοτική ελληνική προεπιλογή, αγοράζοντας χρόνο για την ομαλή αναδιάρθρωση των χρεών και για τις άλλες αδύναμες οικονομίες να αρχίσουν καθυστερήσει οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Έχουμε υπερεκτιμήσει την κοινή λογική τους.

Ο ένοχος επικεφαλής είναι η Γερμανία. Όλα μαζί, η ίδια προσπάθησε να μεριμνήσει για τη με κάθε τρόπο-να υποστηρίξει την Ελλάδα, αλλά να τον τιμωρήσει για τα λάθη της? Για τη στήριξη της ελληνικής οικονομίας, αλλά να μην δαπανήσει τα χρήματα που κάνουν έτσι? Να αντιμετωπίσει αυτό ως μόνο ελληνικό πρόβλημα, όταν οι Γερμανοί τράπεζες και Γερμανοί πολίτες, οι οποίοι προσφέρονται για την Ελλάδα, θα χάσουν χρήματα. Γερμανικά ψηφοφόροι δεν ευνοούν αυτουργία Ελλάδα. Αλλά αντί να τους εξηγήσετε γιατί είναι προς το συμφέρον της Γερμανίας, η καγκελάριος, Άγκελα Μέρκελ, έχει τρέξει φοβάται να ανατρέψουν τους πριν από ένα μεγάλο περιφερειακό εκλογές στις 9 Μαΐου.

Παίζοντας για το χρόνο που έχει απέτυχε. Τώρα το έκανε για το σχέδιο διάσωσης έχει αναρριχηθεί πάνω από € 100 000 000 000, επειδή δεν ιδιωτικά κεφάλαια είναι διαθέσιμα. Όσο περισσότερο διστάζουν της ζώνης του ευρώ οι κυβερνήσεις, τόσο πιο δανειστές αμφιβολία για τις υποσχέσεις τους για να σώσουν Ελλάδα αξίζουν τίποτα. Κάθε φορά οι πολιτικοί κατηγορούν "κερδοσκόπους" (βλέπε άρθρο), οι επενδυτές αναρωτιούνται αν καταλάβουν πόσο άσχημα τα πράγματα είναι (ή ακόμα και ότι οι επενδυτές έχουν τη δυνατότητα επιλογής). Ευρωζώνης ηγέτες αρχικά αρνήθηκε να ζητήσει βοήθεια του ΔΝΤ, διότι θα ήταν ταπεινωτική. ανικανότητα τους έχει κάνει πολύ περισσότερα από την ενδεχόμενη απόφασή τους να θέσουν υπό το ΔΝΤ να βλάψει το ευρώ.

Αυτή η πολιτική και οικονομική αποτυχία οδηγεί στο τρίτο ελληνικό προειδοποίηση: η μετάδοση μπορεί να εξαπλωθεί μέσα από ένα μεγάλο αριθμό διαδρομών. Ένα τρέχει σε ελληνικές τράπεζες είναι δυνατή. Έτσι, είναι μια «ξαφνική στάση» των κεφαλαίων προς άλλες πιο αδύναμες χώρες της ευρωζώνης. Επιχειρήσεων και των τραπεζών στην Ισπανία και την Πορτογαλία θα μπορούσε να βρει κλεισμένοι από παγκόσμιες αγορές κεφαλαίου, όπως πανικός των επενδυτών να εξαπλωθεί από κρατικών χρεωστικών τίτλων. διατραπεζική αγορά της Ευρώπης θα μπορούσε να αξιοποιήσει πάνω, αβέβαιος οποία οι τράπεζες θα πληγούν από κυρίαρχα προεπιλογές. Ακόμη και η Βρετανία θα μπορούσε να υποφέρουν, ιδιαίτερα εάν το 6ης Μάη εκλογές είναι αναποφάσιστοι.

Τι λοιπόν πρέπει να γίνει; Η διαρκώς αυξανόμενη κρίση-και το γεγονός ότι η Ελλάδα δεν θα είναι σχεδόν βέβαιο ότι πληρώνουν όλοι πίσω στο χρόνο, θα ανανεώσει μερικές κλήσεις για να το εγκαταλείψει. Αυτό θα σήμαινε χάος για την Ελλάδα, οι ευρωπαϊκές τράπεζες και άλλες ευρωπαϊκές χώρες: το αποτέλεσμα θα είναι πράγματι η Lehman-όπως. Εξ ου και η αναγκαιότητα, ακόμη και σε αυτό το στάδιο, από μια επίδειξη της οικονομικής ισχύος, που συνδέονται με την κατασκευή μιας ισχυρότερης τείχος ανάμεσα στην Ελλάδα και άλλες επισφαλής Ευρώπης χώρες. Η προτεραιότητα για την ευρωπαϊκή χάραξη πολιτικής είναι να κάνει το ίδιο, καθώς οι κυβερνήσεις τελικά έκανε και με τις τράπεζες: να πάρει μπροστά από την κρίση και να πείσει τους επενδυτές ότι θα περάσουν ό, τι είναι απαραίτητο.
... Και το ακριβό δρόμο της επιστροφής

Η οικονομία αρχίζει με την πολιτική. Η Ευρώπη δεν θα σταματήσει αυτό το κρίσης εκτός μηχανισμό λήψης αποφάσεων της είναι ανανεωθούν και η Γερμανία αλλάζει ριζικά μελωδία του. Η κ. Μέρκελ θα πρέπει να πάει στη γερμανική τηλεόραση και να εξηγήσει στους πολίτες της, τα όσα διακυβεύονται, για τη θέσπιση πόσο η Γερμανία έχει κερδίσει από το ευρώ και τι έχει να χάσει από έναν καταρράκτη της χαοτικής κυρίαρχων προεπιλογές. Γερμανοί πρέπει να κατανοήσουν τους κινδύνους για το τραπεζικό σύστημα και την ευημερία τους. Θα πρέπει να καταλάβουν ότι η κρίση του χρέους που προκύπτουν στην Ελλάδα είναι λιγότερο πράξη ελεημοσύνης από ό, τι της ιδιοτέλειας. Ωστόσο, φαίνεται άδικο και το λιτό Γερμανοί είναι έξω φρενών, όπως για την ασυλλόγιστη Έλληνες, όπως ο υπόλοιπος κόσμος ήταν περίπου τραπεζίτες-α bail-out δικαιολογείται στην ίδια λογική: να μην κάνουμε τίποτα θα τους κόστιζε περισσότερο.

Η επίλυση δεν μπορεί να σταματά στα σύνορα της Γερμανίας. Οι χρηματοοικονομικές αγορές δεν έχουν καμία ιδέα για το ποιος είναι υπεύθυνος. Βυζαντινή δομή λήψης αποφάσεων της Ευρώπης δεν βοηθούν, αλλά η Γερμανία πρέπει να διασφαλίσει ότι οι αποφάσεις που επιτεύχθηκε γρήγορα, ότι η Ευρώπη μιλά με μία φωνή και ότι ο συντονισμός με το ΔΝΤ είναι ομαλή. Ως ένας τρόπος για να πείσει τις χρηματοπιστωτικές αγορές ότι η πολιτική καιρός έχει αλλάξει, η ζώνη του ευρώ θα πρέπει να συσταθεί μια ενιαία επιτροπή διαχείρισης κρίσεων, με την εξουσία να λαμβάνει αποφάσεις.

Πολιτική βούληση δεν θα λειτουργήσει εάν το υποκείμενο οικονομικό νόημα. Η πρώτη δοκιμή του αυτό είναι το ελληνικό πακέτο. Σε αντάλλαγμα για τις δημοσιονομικές και διαρθρωτικές προσαρμογές που δίνουν στην οικονομία ελπίδα της σταθεροποίησης των χρεών της, αυτό πρέπει να παρέχει αρκετά χρήματα για να αποφευχθεί η αναγκαστική προεπιλογή. Έως € 150 000 000 000 μπορεί να χρειαστούν κατά τη διάρκεια των επόμενων τριών ετών-καλύτερα να σφάλουν, προσφέροντας πάρα πολύ. Αλλά η firebreak ανάμεσα στην Ελλάδα και τις άλλες κατατροπωμένο ηγεμόνες της ζώνης του ευρώ είναι ακόμη πιο σημαντική. Σε οικονομικούς όρους, που δεν πρέπει να είναι πάρα πολύ δύσκολο να δικαιολογηθεί. Παρά τα προβλήματά τους, καμία χώρα δεν πλην Ελλάδα είναι προδήλως προτομή. Η Πορτογαλία έχει το μεγαλύτερο κίνδυνο, αλλά έχει μια καλύτερη ιστορία της δημοσιονομικής προσαρμογής που μπορεί, υπό ρεαλιστικές υποθέσεις, θα μπορούσε να επιτρέψει το χρέος της να σταθεροποιηθεί σε ένα διαχειρίσιμο επίπεδο. Στην Ισπανία και η Ιταλία θα μπορούσε να γίνει σε πτώχευση μετά απο μία μακρά περίοδο υψηλών επιτοκίων. Αλλά κανένας δεν έχει το σχεδόν αναπόφευκτο σεναριο πτώχευσης της Ελλάδα.

Η χάραξη πολιτικής της Ευρώπης πρέπει να καταστήσει αυτές τις διακρίσεις σαφέστερες. Η ευάλωτες οικονομίες πρέπει να επισπεύσουν τις μεταρρυθμίσεις που πρέπει ώστε να χαλιναγωγήσουν τα ελλείμματα για την προώθηση της ανάπτυξης. Η Πορτογαλία, ιδιαίτερα, χρειάζεται τέτοια δράση. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θα πρέπει να αποδείξει ότι διαθέτει τα μέσα για τη διατήρηση της ρευστότητας, ακόμη και αν υπάρχει πανικός. Εντός της Ζώνης του ευρώ οι κυβερνήσεις θα πρέπει προληπτικά δημιουργούν διακυβερνητικές γραμμές ρευστότητας. Χάρη στην εξαιρετική ανικανότητα, οι ηγέτες της Ευρώπης έχουν σχεδόν εξασφαλίσει ότι η ελληνική επιχείρηση απέτυχε πριν καλά καλά αρχίσει. Πληρώνουν γι 'αυτό σήμερα.

Εν Σέρραις: ΧΑΡΑ ΝΙΚΟΠΟΥΛΟΥ : μια ηρωϊκή ελληνίδα που αντιστέκεται

Η Ανθέλληνας Θάλεια Δραγώνα απειλεί να διώξει την ηρωική δασκάλα του Έβρου, Χαρά Νικοπούλου

Κυριακή, 28 Μάρτιος 2010 22:29

Την ώρα που η υπουργός Παιδείας βράβευε τη θυγατέρα του πρώην προέδρου του Αρείου Πάγου Χαρά Νικοπούλου, η ειδική γραμματέας του υπουργείου εξαπέλυε αδιανόητη επίθεση εναντίον της, ζητώντας της «να μαζευτεί» Στο στόχαστρο της ειδικής γραμματέως του υπουργείου Παιδείας Θάλειας Δραγώνα, βρίσκεται η δασκάλα του μειονοτικού σχολείου Μεγάλου Δερείου Έβρου, Χαρά Νικοπούλου, επειδή υποστηρίζει με σθένος πως οι Πομάκοι μαθητές της δεν είναι Τούρκοι.

Η κυρία Δραγώνα επιτέθηκε φραστικά κατά της εκπαιδευτικού, κόρης του πρώην προέδρου του Αρείου Πάγου, προειδοποιώντας της με «επίσπευση» της μετάθεσής της από τον Έβρο!!!
Τα τελευταία πέντε χρόνια η κυρία Νικοπούλου έχει γίνει κόκκινο πανί για τους εγκάθετους της Άγκυρας στη Θράκη, οι οποίοι θεωρούν πως η εκπαίδευση των μαθητών της μειονότητας θα πρέπει να έχει τουρκική σφραγίδα, ακόμη και αν αυτοπροσδιορίζονται ως Πομάκοι, όπως στην περίπτωση των μουσουλμάνων στο Μεγάλο Δέρειο.
Πριν από τρεις εβδομάδες περίπου η κυρία Νικοπούλου βρέθηκε στην Αθήνα, όπου παρέλαβε από τα χέρια της υπουργού Παιδείας κυρίας Άννας Διαμαντοπούλου το δεύτερο βραβείο του διαγωνισμού «Αριστεία και Καινοτομία στην Εκπαίδευση» για την έκδοση της μαθητικής εφημερίδας «Δέρειο στη γνώση».
Από το βήμα της εκδήλωσης η εκπαιδευτικός επεσήμανε πως τόσο στο Μεγάλο Δέρειο όσο και στην υπόλοιπη Θράκη, υπάρχουν μαθητές Πομάκοι οι οποίοι είναι και αισθάνονται έλληνες και ζητούν τα δικαιώματά τους στην ελληνική εκπαίδευση. Μετά την βράβευση η κυρία Νικοπούλου παρουσίασε την εργασία της για το μειονοτικό σχολείο του Μεγάλου Δερείου, που παρακολούθησε και η υπουργός Παιδείας, η οποία στο τέλος την συνεχάρη.
Στο διάλειμμα της εκδήλωσης ην κυρία Νικοπούλου δέχτηκε την απρόκλητη επίθεση της ειδικής γραμματέως του υπουργείου Παιδείας για τα όσα δημόσια δήλωσε για την εκπαίδευση των Πομάκων από το βήμα. Όπως δήλωσαν αυτόπτες μάρτυρες του επεισοδίου, η κυρία Δραγώνα επέπληξε την εκπαιδευτικό κατηγορώντας την για «άσκηση εξωτερικής πολιτικής στον χώρο του σχολείου», ενώ την απείλησε ευθέως πως θα κάνει ό,τι περνάει από το χέρι της για να μετατεθεί μία ώρα αρχίτερα από τον Έβρο, όπως η ίδια έχει ζητήσει.
«Δεν είσαι σωστή δασκάλα», της είπε, προκαλώντας την άμεση αντίδραση της κυρίας Νικοπούλου, η οποία της υπενθύμισε πως λίγο νωρίτερα βραβεύτηκε για το έργο της από την ίδια την υπουργό Παιδείας. Το επεισόδιο είχε συνέχεια, αφού η ειδική γραμματέας του υπουργείου, σε έντονο ύφος και κουνώντας τον δείκτη του χεριού της, κατηγόρησε την εκπαιδευτικό πως γίνεται… «υποχείριο» των κομμάτων της αντιπολίτευσης (ενώ αν ανήκε στην συμπολίτευση όλα θα ήταν μία χαρά;), που προσπαθούν να «στριμώξουν» την κυβέρνηση με ερωτήσεις στη Βουλή για τα όσα συμβαίνουν στην Θράκη και στον χώρο της μειονότητας.
Ακόμη και ο πρόσφατος εορτασμός της εθνικής επετείου της 25ης Μαρτίου βρέθηκε στο στόχαστρο της κυρίας Δραγώνα, η οποία ζήτησε από την κυρία Νικοπούλου να «μαζευτεί» και να μην διανοηθεί να ντύσεις τους Πομάκους μαθητές και τις μαθήτριες με εθνικές παραδοσιακές στολές, αν και ήταν επιθυμία πολλών γονέων του χωριού!!!

Η κυρία Νικοπούλου αρνήθηκε να κάνει οποιαδήποτε δημόσια δήλωση, επικαλούμενη τη θέση της ως δημοσίου υπαλλήλου, επιβεβαιώνοντας ωστόσο το φραστικό επεισόδιο με την κυρία Δραγώνα στους χώρους του ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού στις 13 Μαρτίου.
- Μήπως κάποιος θα πρέπει να ενημερώσει την κυρία Δραγώνα πως εξωτερική πολιτική δεν ασκείται εντός της ελληνικής επικράτειας; Επειδή προφανώς η κυρία Δραγώνα έχει «παραδώσει» (στο μυαλό της) τους Πομάκους της Θράκης στις ορέξεις της Άγκυρας, αυτό δεν συνεπάγεται πως εκπαιδευτικοί που τιμούν τον όρκο και το λειτούργημά τους, είναι υποχρεωμένοι να ακούνε τις «διαταγές» της περαστικής και αμφιβόλου πανεπιστημιακής γνώσης γραμματέα του υπουργείου Παιδείας.
- Μήπως κάποιος θα πρέπει, επιτέλους, να μηνύσει αυτή την «αλεξιπτωτίστρια» που έχει επιδοθεί στον εκτουρκισμό των ελλήνων μουσουλμάνων;
- Μήπως, επίσης, οι πολιτικοί της προϊστάμενοι οφείλουν να την εγκαλέσουν άμεσα, αν όχι να την απολύσουν (και να τερματίσουν τα ειδικά προγράμματα περί εκπαίδευσης μειονοτήτων που «τρέχει» στο όνομά της και διαχειρίζεται εκατομμύρια ευρώ...) και να επιφέρουν, επιτέλους, την δικαίωση για κάθε Χαρά Νικοπούλου, που αγωνίζεται προκειμένου να προσφέρει στους μαθητές και όχι να διαστρεβλώσει την γνώση και την ηθική νέων παιδιών;
- Μήπως κάποιος πρέπει να πει στην κυρία Δραγώνα, πως οι απειλές περί μεταθέσεων ανήκουν στο κακό παρελθόν της χώρας και πως οι εκπρόσωποι εκείνης της εποχής έχουν καταδικαστεί ηθικά αλλά και από την ελληνική δικαιοσύνη για τα όσα «προσέφεραν» στην χώρα;
- Μήπως η κυρία Δραγώνα θα πρέπει να μάθει σε σέβεται τους Πομάκους και τα αιτήματά τους; Πόσο κακό (και γιατί άραγε;) βρίσκει το αίτημα των γονέων των πομακόπουλων, να ντυθούν τα παιδιά τους με ελληνικές παραδοσιακές στολές; Και αφού το θέλουν οι ίδιοι, γιατί το απαγορεύει η κυρία Δραγώνα; Με ποιο αιτιολογικό; Μήπως με το αιτιολογικό ότι προτιμά να ασκεί η ίδια την δική της (ιδιότυπη) «εξωτερική πολιτική»;
Αλήθεια, γιατί δεν λειτουργεί η κυρία Δραγώνα τα ήδη έτοιμα δημόσια νηπιαγωγεία που ζήτησαν οι Πομάκοι; Γιατί δεν δημιουργεί και άλλα, προκειμένου να ικανοποιήσει τα ήδη κατατιθεμένα αιτήματα για ελληνική εκπαίδευση αυτών των ελλήνων μουσουλμάνων;
- Μήπως η άποψη περί εκπαίδευσης των μειονοτήτων της κυρίας Δραγώνα συμπίπτει με τις απόψεις της Άγκυρας, περί τουρκικής εκπαίδευσης στους μουσουλμάνους της Θράκης;
Η καλή μου ανατροφή δεν μου επιτρέπει να εκφραστώ αναλόγως των έργων της κυρίας Δραγώνα, αλλά απορώ πως κατέλαβε αυτή τη θέση που έχει (γενική γραμματέας στο υπουργείο Παιδείας, ειδική σε θέματα εκπαίδευσης μειονοτήτων), ποιος την έβαλε στην θέση αυτή και με ποιο σκεπτικό την διατηρεί, αφού έμπρακτα η κυρία Δραγώνα απέχει παρασάγγας από την ίδια την εκπαίδευση και τους σκοπούς που αυτή έχει συνταγματικά θέσει (εκτός και αν η κυρία Δραγώνα έχει άλλους σκοπούς, που δεν έχουν καταγραφεί στο Σύνταγμα αυτής της χώρας, οπότε…).
- Τέλος, μήπως θα έπρεπε να λειτουργήσουν κάποιες ενώσεις ή κάποιοι σύλλογοι ή φορείς ώστε η κυρία Δραγώνα να καταστεί επισήμως ανεπιθύμητο πρόσωπο για την Θράκη και τους κατοίκους της; Δεν μπορεί κανείς στην κυβέρνηση να κατανοήσει το μέγεθος της εθνικά «εγκληματικής προσφοράς» της κυρίας αυτής;

Πηγή: Πρώτο Θέμα

Εν Σέρραις: ΗΡΘΕ Ο ΛΟΓΑΣΡΙΑΜΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ 1974-2010

Βαρύς ο λογαριασμός του ΔΝΤ
Από 1.600-3.000 ευρώ χάνουν ένα εκατομμύριο υπάλληλοι και συνταξιούχοι του Δημοσίου - Στην ανεργία 50.000 συμβασιούχοι

Αφαιρούν 24 δισ. ευρώ από τα νοικοκυριά μέσα σε δύο χρόνια. Ελεύθερες οι απολύσεις στον ιδιωτικό τομέα. Σκληρό παζάρι για τον 14ο μισθό στις επιχειρήσεις Ενα εκατομμύριο εργαζόμενοι και συνταξιούχοι στον δημόσιο τομέα καλούνται να τα βγάλουν πέρα με δύο μισθούς λιγότερους τον χρόνο. Είναι τα πρώτα μεγάλα θύματα του σκληρού πακέτου λιτότητας που επέβαλαν στην κυβέρνηση το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και οι ευρωπαίοι εταίροι προκειμένου να εγκρίνουν τη βοήθεια-«μαμούθ» των 140-150 δισ. ευρώ που θα χρειαστεί η χώρα μας σε δύο χρόνια. Και αυτό, για να κάνουμε ένα βήμα πίσω από το χείλος της χρεοκοπίας που βρεθήκαμε..

Ενα εκατομμύριο νοικοκυριά θα χάσουν από 1.600-3.000 ευρώ τον χρόνο ενώ θεωρείται βέβαιο ότι πάνω από 50.000 συμβασιούχοι του Δημοσίου θα βρεθούν εφέτος, μόλις λήξει η σύμβασή τους, στο ταμείο ανεργίας. Σε αυτούς θα προστεθούν δήμαρχοι, κοινοτάρχες, νομάρχες, εργαζόμενοι σε δήμους και δημοτικές επιχειρήσεις που οι θέσεις τους καταργούνται με τον «Καλλικράτη».

Και αν ο λογαριασμός είναι βαρύς για τους δημοσίους υπαλλήλους των οποίων η εργασία δεν απειλείται αφού δεν τίθεται θέμα κατάργησης της μονιμότητας, το ΔΝΤ απαιτούσε ως και την Πέμπτη το βράδυ, όταν έκλεινε η συμφωνία, την περικοπή του 14ου μισθού, και την απελευθέρωση των απολύσεων στις ιδιωτικές επιχειρήσεις. Οι πληροφορίες ήθελαν τον υπουργό Εργασίας κ. Αν. Λοβέρδο να αντιστέκεται στην πρόταση την οποία απορρίπτουν όχι μόνο τα συνδικάτα αλλά και ο πρόεδρος του ΣΕΒ κ. Δ. Δασκαλόπουλος, ο οποίος μετά τη συνάντηση με τον πρωθυπουργό κ. Γ. Παπανδρέου δήλωσε: «Τούτες τις κρίσιμες στιγμές είμαστε συμπαραστάτες στην αναγκαία εθνική προσπάθεια. Αυτή την ώρα απαιτείται πολιτική ευθύνη και κοινωνική σύμπνοια. Οι σύγχρονες επιχειρήσεις μπορούν και θα συμβάλουν να υπάρξει ξανά προοπτική ανάπτυξης και δουλειές».

ΠΗΓΗ : TO BHMA

Εν Σέρραις: ΑΝΙΚΑΝΟΣ

ΑΝΕΠΑΡΚΗΣ ΚΑΙ ΚΑΤΩΤΕΡΟΣ ΤΩΝ ΠΕΡΙΣΤΑΣΕΩΝ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΝΑ ΚΡΥΒΕΤΑΙ

Απο τις 30 Νοεμβρίου που ο κ. Κ. Καραμανλής αποχώρησε από την ηγεσία της ΝΔ έχουν έλθει τα πάνω κάτω στη χώρα. Ο πρώην πρωθυπουργός είναι ίσως ο μόνος που γνώριζε τι ακριβώς θα συμβεί. Και ο μόνος που θα μπορούσε να κάνει κάτι εγκαίρως για να αποτρέψει την κηδεμονία από την ΕΕ και το ΔΝΤ. Αλλά δεν το έκανε. Γι΄ αυτό και παραμένει σιωπηλός επί τέσσερις μήνες. Δεν μπορεί να εξηγήσει ούτε στους φίλους του γιατί δεν τόλμησε να εφαρμόσει νωρίτερα τις περικοπές που εξήγγειλε τον περασμένο Σεπτέμβριο.

«Είχα να αντιμετωπίσω τις αντιδράσεις των συντεχνιών και των βολεμένων» παρατηρεί σκυθρωπός όταν τολμούν να τον ρωτούν οι επισκέπτες του στο γραφείο του επί της οδού Παναγή Κυριακού. Και όσο περνά ο καιρός ο κ. Καραμανλής νιώθει όλο και πιο άβολα επειδή πλησιάζει η ώρα της απολογίας του. Γνωρίζει πια καλά ότι δεν κλήθηκε να καταθέσει στις εξεταστικές επιτροπές για το Βατοπαίδι και τη Siemens για να κληθεί όταν θα ξεκινήσουν οι εργασίες της επιτροπής που θα διερευνήσει τις ευθύνες όσων διαχειρίστηκαν τα ζητήματα της οικονομίας. Και εκεί δεν θα είναι εύκολο να αιτιολογήσει τη χρόνια αδράνειά του.

Διαβάστε περισσότερα: [www.tovima.gr]

Εν Σέρραις: ΑΥΤΟΙ ΕΥΘΥΝΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΧΡΕΟΣ

Εν Σέρραις: ΣΤΑΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ

29 Απρ 2010
Στάση πληρωμών τώρα? ή μετά την τριετία?

Με επιτόκιο 5% 135 δις ευρώ θα φέρει στάση πληρωμών μετά την τριετία με χρέος όχι πια 300 δις αλλά 450 ... Και θα κάνουμε και (κυρίως) τους Γερμανούς πιο πλούσιους. Πολύ καθαρά ο δημοσιογράφος του ρίζο , Μπογιόπουλος πριν λίγες μέρες στο alter ρωτάει ποιόν ενδιαφέρεται να σώσει το ΔΝΤ? τους δανειστές μας. Δηλαδή η πρεμούρα μας είναι να βάλουμε κουμανταδόρους τους Γερμανους πάνω από το κεφάλι μας? Άν είναι έτσι , ... τότε γιατί "τους διώξαμε" το '44? Τι σημαίνει δανεισμός με 5%? Ζείστε τρία χρόνια. Αποπληρώστε τους δανειστές σας και πηγαίνετε σε στάση πληρωμών μετά την τριετία (διότι ΟΥΤΕ μετά από τρία χρόνια θα έχουν πέσει τα spreads, και άλλωστε γιατί να πέσουν? Δεν θα έχει εξυγειανθεί το οικονομικό μας πρόβλημα. Απλά θα είμαστε μέσα 450 δις!) Μήπως πρέπει να ξανασκεφτούμε ότι προτιμότερο από τον δανεισμό ΜΕ 5% είναι η στάση πληρωμών? Αν δεν μπορούμε να διαπραγματευτούμε τα επιτόκια δανεισμού στα επίπεδα που δανείζεται η Γερμανία (έστω με ένα 0.5% παραπάνω max.) μην υπογράψετε "ΤΟ ΠΑΚΕΤΟ". Αποπληρωμή 450 δις ευρώ είναι τριακονταετής σκλαβιά για τα παιδιά μας.Κύριοι βουλευτές, η τύχη της Ελλάδος για να διορθώσετε όλες τις στραβοτιμονιές που κατόρθωσε ο πρωθυπουργός μέσα σε εφτά μήνες (πρωτόγνωρο και αυτό) είναι στα χέρια σας.

ΠηγήΔιαβάστε περισσότερα: [taxalia.blogspot.com]

Εν Σέρραις: ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΥΘΥΝΟΙ ΠΑΠΑΤΖΗΔΕΣ

«Σκουπίδια» τα ελληνικά κρατικά ομόλογα

-->Το άρθρο έχει συνταχθεί την Τετάρτη, 28 Απριλίου, 2010 - AΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ

">[http%3A%2F%2Fbit.ly%2Fundefined">]

«Σκουπίδια» αποτελούν πλέον για τις αγορές τα ελληνικά κρατικά ομόλογα. Το τελικό χτύπημα έδωσε χθες στην ελληνική οικονομία ο διεθνής οίκος Standard & Poors που υποβάθμισε το ελληνικό χρέος κατά τρεις βαθμίδες, στην κατηγορία ΒΒ. Τι σημαίνει αυτό στη γλώσσα των αγορών. Ότι όποιος έχει ελληνικά ομόλογα στα χέρια του έχει πλέον «junk» (σκουπίδια). Αυτή είναι η ονομασία που δίνουν οι επενδυτές σε ομόλογα με αυτή τη διαβάθμιση.

Ειδικότερα ο οίκος υποβάθμισε τη μακροπρόθεσμη και βραχυπρόθεσμη πιστοληπτική αξιολόγηση της Ελλάδας σε «ΒΒ+» και «Β» αντίστοιχα, από «ΒΒΒ+» και «Α-2» προηγουμένως. Σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν από τον οίκο μετά την υποβάθμιση της Ελλάδας σε «σκουπίδι» το πραγματικό ΑΕΠ θα μείνει σχεδόν αμετάβλητο την περίοδο 2009-2016, ενώ το επίπεδο του ονομαστικού ΑΕΠ ενδεχομένως να μην επιστρέψει στα επίπεδα του 2008 πριν από το 2017. Σχετικά με το πρόγραμμα διάσωσης της Ελλάδας, ο οίκος κρατά «μικρό καλάθι» και σημειώνει: «Περιμένουμε ότι ένα πολυετές πρόγραμμα στήριξης από τη ζώνη του ευρώ και το ΔΝΤ είναι πιθανό, και θα πρέπει, κατά την άποψή μας, να αμβλύνει σημαντικά τις βραχυπρόθεσμες προκλήσεις ρευστότητας για την Ελλάδα. Ωστόσο, κατά την άποψή μας, οι πιέσεις για πιο επιθετικά και ευρέα μέτρα δημοσιονομικής προσαρμογής αυξάνονται, εν μέρει λόγω της πρόσφατης ανόδου στα επιτόκια της αγοράς. Στις αναθεωρημένες προβλέψεις μας προβλέπουμε το δημόσιο χρέος της Ελλάδας να αυξηθεί στο 124% του ΑΕΠ το 2010 και 131% του ΑΕΠ το 2011. Η S&P τέλος ανακοίνωσε πως υποβαθμίζει τη μακροπρόθεσμη αξιολόγηση πιστοληπτικής ικανότητας της Efg Eurobank, της Alpha bank και της Τράπεζας Πειραιώς σε «ΒΒ+» από «ΒΒΒ+» και τη βραχυπρόθεσμη αξιολόγηση πιστοληπτικής ικανότητας σε «Β» από «Α-2». Επίσης, ο οίκος υποβάθμισε τη μακροπρόθεσμη αξιολόγηση πιστοληπτικής ικανότητας της Εθνικής σε «ΒΒ+» από «ΒΒΒ+» και τη βραχυπρόθεσμη αξιολόγηση πιστοληπτικής ικανότητας της τράπεζας σε «Β» από «Α-2».

«Απολύτως εγγυημένες οι καταθέσεις»

«Οι καταθέσεις στις τράπεζες είναι απολύτως εγγυημένες» διαβεβαίωσε χθες ο υπουργός Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου. «Οι καταθέσεις στις τράπεζες είναι απολύτως εγγυημένες» διαβεβαίωσε χθες ο υπουργός Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου.

Τώρα πως γίνεται , να θεωρούνται "σκουπίδια" στις χρηματαγορές τα ελληνικά ομόλογα , να υποβαθμίζεται η πιστοληπτική ικανότητα των ελληνικών Τραπεζών και να είναι απολύτως εγγυημένες οι καταθέσεις ... μόνο ο κ. Παπακωνσταντίνου το ξέρει

Εν Σέρραις: ΑΝΙΚΑΝΟΙ... ΠΑΝΗΓΥΡΤΖΗΔΕΣ... ΕΝΣΥΝΕΙΔΗΤΟΙ ΨΕΥΤΕΣ ΚΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΙ

ΑΝΙΚΑΝΟΙ... ΠΑΝΗΓΥΡΤΖΗΔΕΣ... ΕΝΣΥΝΕΙΔΗΤΟΙ ΨΕΥΤΕΣ ΚΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΕΣ ( Νομίζω ότι η ΜΟΝΗ MAΣ ΕΛΠΙΔΑ είναι Η "ΔΡΑΧΜΗ" και η επαναδιαπραγμάτευση του χρέους ώστε να έχουν αντίκρυσμα οι θυσίες μας ως λαός)

Γιατί παραμένουν λυσσασμένες οι αγορές και εκτινάσσουν τα spreads στα ύψη;

του ΓΙΑΝΝΗ ΤΡΙΑΝΤΗ
Πρώτον, γιατί έτσι συνεχίζουν το κερδοσκοπικό πάρτι.
Δεύτερον, διότι θεωρούν ανυπόληπτη και αναξιόπιστη την ελληνική κυβέρνηση.
Και τρίτον, διότι είδαν από την πρώτη στιγμή ότι ο περίφημος Μηχανισμός Στήριξης κινείται μεταξύ φιάσκου και εφιάλτη.
Γιατί ζορίστηκε ξαφνικά η Κριστίν Λαγκάρντ και μιλάει για σκληρή αντιμετώπιση της Ελλάδος (παράλληλα με την ενεργοποίηση του Μηχανισμού), ενώ ταυτόχρονα ξόρκισε την πιθανότητα να επαναδιαπραγματευθεί το χρέος της η Ελλάδα;
Διότι ενδεχόμενη χρεωκοπία της Ελλάδος θα σημάνει αναπόφευκτη επαναδιαπραγμάτευση του χρέους και, μοιραία, απώλεια ικανού μέρους χρημάτων για γαλλικές τράπεζες, ασφαλιστικούς οργανισμούς
Γιατί η Ελλάδα κατέληξε να είναι εξωφρενικά ακριβή μετά την... ...εισδοχή στην ΟΝΕ;
Διότι οι «εκσυγχρονιστές» που κυβερνούσαν τότε με αλχημείες και ψέματα, δεν κατέβαλαν καμιά προσπάθεια να αναχαιτιστεί η αγριότης.
Ανίκανοι, αμέριμνοι και πανηγυρτζήδες -το νου τους τον είχαν στην προπαγάνδα και στο ψέμα- άφησαν να παγιωθεί η κατάσταση και να δεχθεί καίριο πλήγμα τόσο ο Ελληνας καταναλωτής όσο και η ανταγωνιστικότητα της Οικονομίας, με πρώτο θύμα τον Τουρισμό (... Κι έχει το θράσος να εμφανίζεται σήμερα τιμητής ο ανεκδιήγητος Σημίτης, που φόρτωσε στον πρόθυμο διάδοχό του μια εκλογική ήττα και στη χώρα μια καταρρακωμένη οικονομία)

Γιατί διάλεξε το Καστελλόριζο και το γαλάζιο φόντο ο πρωθυπουργός για να αναγγείλει τη μαύρη εξέλιξη, την υπαγωγή στο ΔΝΤ (χωρίς καν να αναφέρει τη λέξη), συνοδεύοντας την αναγγελία με Οδύσσειες και Ιθάκες και άλλα εύηχα συναφή;
Διότι ο άνθρωπος νομίζει ότι βρίσκεται ακόμη στις ανθισμένες ημέρες της αντιπολίτευσης, τότε που με θηριώδη λαϊκισμό έταζε ασύστολα, εψεύδετο ενσυνειδήτως και θεωρούσε ότι αρκούν τα προπαγανδιστικά τρυκ για να γίνει η «δουλειά»...
«Ηθελα να 'ξερα -γράφει ο Λευτέρης Παπαδόπουλος στα «Νέα»- ποιος γράφει για τον Πρωθυπουργό τέτοιου είδους μαθητικές εκθέσεις και τον βάζει επιπλέον με φόντο τη θάλασσα και τις βαρκούλες του Καστελλόριζου σε μια τόσο κρίσιμη στιγμή για τη χώρα»
«Πάμε», έλεγε προεκλογικά ο Γ. Παπανδρέου, προκαλώντας φρενίτιδες ενθουσιασμού...
Και πήγαμε.
Στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο...
Αναρτήθηκε από ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ

Εν Σέρραις: ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΛΗΣ : MAKAΡΙ ΝΑ ΕΧΩ ΑΔΙΚΟ

«Με τον κοινό νου που διαθέτω, δεν μπορώ να εξηγήσω και ακόμα περισσότερο να δικαιολογήσω την ταχύτητα με την οποία κατρακύλησε η χώρα μας από τα επίπεδα του 2009 σε τέτοιο σημείο, ώστε με το ΔΝΤ να απολέσουμε ένα μέρος της εθνικής μας κυριαρχίας και να τεθούμε σε καθεστώς κηδεμονίας…
Και είναι περίεργο ότι κανείς έως τώρα δεν ασχολήθηκε με το πιο απλό, δηλαδή την οικονομική μας διαδρομή με αριθμούς και στοιχεία από τότε έως τώρα, ώστε να καταλάβουμε κι εμείς οι αδαείς τους πραγματικούς λόγους αυτής της πρωτοφανούς και ιλιγγιώδους εξελίξεως, που έχει ως αποτέλεσμα την απώλεια της εθνικής μας αυτοτέλειας και μαζί της τη διεθνή ταπείνωση.
Ακούω για το χρέος των 360 δισεκατομμυρίων, όμως συγχρόνως βλέπω ότι τα ίδια και μεγαλύτερα χρέη έχουν πολλές άλλες χώρες. Άρα δεν μπορεί να είναι αυτή η βασική αιτία της κακοδαιμονίας. Επίσης με προβληματίζει το στοιχείο της υπερβολής στα διεθνή χτυπήματα με στόχο την χώρα μας, μαζί με ένα τόσο καλά εναρμονισμένο συντονισμό εναντίον μιας ασήμαντης οικονομικά χώρας, που καταντά ύποπτος. Έτσι οδηγούμαι στο συμπέρασμα ότι κάποιοι μας ντρόπιασαν και μας φόβισαν, για να μας οδηγήσουν στο ΔΝΤ, που αποτελεί βασικό παράγοντα της επεκτατικής πολιτικής των ΗΠΑ και όλα τα άλλα περί ευρωπαϊκής αλληλεγγύης ήταν στάχτη στα μάτια μας, για να μη φανεί ότι πρόκειται για μια καθαρά αμερικανική πρωτοβουλία, για να μας ρίξει σε μια εν πολλοίς τεχνητή οικονομική κρίση, ώστε να φοβηθεί ο λαός μας, να φτωχύνει, να χάσει πολύτιμες κατακτήσεις και τέλος να γονατίσει, έχοντας δεχθεί να τον κυβερνούν ξένοι. Όμως γιατί; Για να εξυπηρετηθούν ποια σχέδια και ποιοι στόχοι;
Παρ’ ό,τι υπήρξα και παραμένω οπαδός της ελληνοτουρκικής φιλίας, εν τούτοις πρέπει να πω ότι με φοβίζει αυτή η αιφνίδια σύσφιξη των κυβερνητικών σχέσεων, οι επαφές υπουργών και άλλων παραγόντων, οι επισκέψεις στην Κύπρο και η έλευση του Ερντογκάν. Υποψιάζομαι ότι πίσω απ’ αυτά κρύβεται η αμερικανική πολιτική με τα ύποπτα σχέδιά της, που αφορούν στο γεωγραφικό μας χώρο, την ύπαρξη υποθαλάσσιων κοιτασμάτων, το καθεστώς της Κύπρου, το Αιγαίο, τους βόρειους γείτονές μας και την αλαζονική στάση της Τουρκίας, με μόνο εμπόδιο την καχυποψία και την εναντίωση του ελληνικού λαού.
Όλοι γύρω μας, ποιος λίγο ποιος πολύ, είναι δεμένοι στο άρμα των ΗΠΑ. Η μόνη παραφωνία εμείς, που από την επιβολή της Χούντας και την απώλεια του 40% της Κύπρου ως τους εναγκαλισμούς με τα Σκόπια και τους υπερεθνικιστές Αλβανούς, δεχόμαστε συνεχώς χτυπήματα δίχως να βάλουμε μυαλό.
Θα έπρεπε λοιπόν να καταργηθούμε ως λαός και αυτό ακριβώς γίνεται σήμερα. Καλώ τους οικονομολόγους, πολιτικούς, αναλυτές να με διαψεύσουν. Πιστεύω ότι δεν υπάρχει άλλη λογικοφανής εξήγηση παρά το γεγονός ότι υπήρξε μια διεθνής συνωμοσία, στην οποία συμμετείχαν και οι Ευρωπαίοι φιλοαμερικανοί τύπου Μέρκελ, η ευρωπαϊκή Τράπεζα, ο διεθνής αντιδραστικός τύπος, που όλοι μαζί συνωμότησαν για το «μεγάλο κόλπο» της υποβάθμισης ενός ελεύθερου Λαού σε υποτελή. Τουλάχιστον εγώ δεν μπορώ να δώσω καμμία άλλη εξήγηση. Παραδέχομαι όμως ότι δε διαθέτω ειδικές γνώσεις αλλά μιλώ βασισμένος στον κοινό νου. Ίσως και πολλοί άλλοι να σκέφτονται όπως εγώ κι αυτό ίσως το δούμε στις μέρες που θα ‘ρθουν.
Πάντως θα ήθελα να προετοιμάσω την κοινή γνώμη και να τονίσω ότι εάν η ανάλυσή μου είναι ορθή, τότε η οικονομική κρίση (που όπως είπα μας επεβλήθη) δεν είναι παρά μόνο το πρώτο πικρό ποτήρι στο λουκούλειο γεύμα που θα ακολουθήσει και που αυτή τη φορά θα αφορά σε ζωτικά και κρίσιμα εθνικά μας θέματα, που δεν θα ήθελα ούτε να φανταστώ πού θα μας οδηγήσουν.
Μακάρι να έχω άδικο.»
Πηγή: troktiko.blogspot.com

Εν Σέρραις: ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΛΗΣ : MAKAΡΙ ΝΑ ΕΧΩ ΑΔΙΚΟ

Εν Σέρραις: ΣΟΚ ΚΑΙ ΔΕΟΣ ... ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΕΠΤΩΧΕΥΣΑΜΕ

Μέτρα - σοκ για την έξοδο της χώρας από την κρίση, προτείνει ο πρώην υπουργός Οικονομικών Αλέκος Παπαδόπουλος. Μιλώντας σήμερα το πρωί σε εκδήλωση της "Πρωτοβουλίας Εκσυγχρονισμού του Κοινωνικού Κράτους" σε κεντρικό ξενοδοχείο της Αθήνας, ο κ. Παπαδόπουλος εξέφρασε ευθέως τη διαφωνία του με την πρόταση για "σταδιακές αλλαγές".

"Δε συμφωνώ με όσους προτείνουν, προφανώς από πολιτική αδυναμία, τον δρόμο των χαμηλών και σταδιακών μεταρρυθμίσεων. Κατά τη γνώμη μου, οι βραδείες μεταρρυθμίσεις σπανίως επιτυγχάνουν τον σκοπό τους, γιατί στην πορεία εκφυλίζονται", είπε χαρακτηριστικά, αντιπροτείνοντας την συγκρότηση από την κυβέρνηση και την ψήφιση άμεσα από τη Βουλή ενός σοβαρού πενταετούς Προγράμματος Εθνικής Ανασυγκρότησης, που θα οδηγήσει τη χώρα σε υγιή πεδία οικονομικής ανάπτυξης.

Σύμφωνα με τον πρώην υπουργό -το όνομα του οποίου ολοένα και περισσότερες φωνές από πολλές παρατάξεις προτείνουν για συμμετοχή στην κυβέρνηση το τελευταίο διάστημα - αναφέρθηκε και σε συγκεκριμένα, εκτεταμένα και επώδυνα μέτρα που θα πρέπει να περιλαμβάνει το εν λόγω Πρόγραμμα, με σκοπό την ανάταξη της εθνικής οικονομίας. Μεταξύ αυτών, μίλησε για ανάγκη :

- εκτεταμένων παρεμβάσεων στα πεδία του Ασφαλιστικού και της αγοράς εργασίας

- μειώσεων μισθών και στον ιδιωτικό τομέα και παράλληλης μείωσης των τιμών

- καθολικών αποκρατικοποιήσεων

- σύμπτυξης των τραπεζών σε δύο πόλους

- διευκόλυνσης των ξένων επενδύσεων

- δραστικού περιορισμού των μισθοδοτούμενων υπαλλήλων στον στενό και ευρύτερο Δημόσιο, στα Νομικά Πρόσωπα και τους ΟΤΑ

- αποκεντρωμένης διοικητικής συγκρότησης της χώρας

- ολιστικών μέτρων διαρθρωτικών αλλαγών για την ανάταξη της Παιδείας, της Υγείας, της Κοινωνικής Προστασίας και της Δικαιοσύνης.

Σε μια προσπάθεια να "προλάβει" τους επικριτές του, σημείωσε ότι δεν έχει κανένα προσωπικό πρόβλημα χαρακτηρισμού του, που άλλωστε έχει ήδη υποστεί και πως "ο καθένας κρίνεται από την ιστορία και τον τρόπο ζωής του". Προχώρησε μάλιστα σε μία αυστηρή όσο ποτέ κρίση των αντιλήψεων που ‘κυριάρχησαν και δυνάστευσαν’ όπως είπε τη χώρα τα τελευταία χρόνια, τονίζοντας πως "μπορεί να είναι χρήσιμες για να διοικήσεις οικονομίες σαν της Βόρειας Κορέας, σίγουρα όμως είναι καταστροφικές για να διοικήσεις οικονομία της Ευρωζώνης".

Για να γίνει δε εντελώς αντιληπτό το νόημα όσων είπε, εξήγησε ότι ονομάσαμε αναδιανομή του εισοδήματος τη διανομή των δανείων και των πόρων της ΕΕ. "Η αναδιανομή θέλει πολιτικό σθένος. Για τη διανομή των δανειακών, αρκεί το πολιτικό θράσος", σημείωσε χαρακτηριστικά, χρησιμοποιώντας ιδιαιτέρως σκληρή γλώσσα.

Όλη η ομιλία έχει ως εξής:

"Κυρίες και κύριοι,

Εάλω το ψεύδος. Από την Παρασκευή η χώρα βρίσκεται υπό Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο. Δεν επιθυμώ να μιλήσω τώρα για τα συναισθήματα που προκαλούνται στο Έθνος απ’ αυτή την εξέλιξη.

Είναι όμως εύλογο όλοι να ρωτούν πλέον, τι πρέπει να κάνουμε για να ξεφύγουμε από την βαθειά οικονομική κρίση, που ενέσκηψε στη χώρα. Απαντώ:

Να εφαρμόσουμε το τρίπτυχο: Εθνική Αυτογνωσία - Εθνική Απόφαση - Εθνική Αξιοπρέπεια.

Πρέπει να καταλάβουμε και να εξηγήσουμε την πορεία της μεταπολίτευσης και το πώς οδηγήθηκε η χώρα μας στη σημερινή περιπέτεια.

Η μεταπολίτευση υπήρξε ένα ιδιαίτερα σημαντικό ιστορικό γεγονός για τη χώρα. Δεν αποκατέστησε απλώς τη Δημοκρατία. Την στερέωσε και έχτισε τις δημοκρατικές ελευθερίες, τα δημοκρατικά δικαιώματα και την ελευθερία της έκφρασης χωρίς καμία δυνατότητα επιστροφής σε κάποιο καθεστώς που θα τις αμφισβητούσε, όπως γινόταν στο παρελθόν.

Ταυτόχρονα, όμως καλλιέργησε τον πολιτικό ναρκισσισμό, την αμεριμνησία, τον λαϊκισμό, την δημοκοπία, τον ψευδοπροοδευτισμό, τον συντεχνιασμό, την αδυναμία συγκρότησης πολιτικών, τον πολιτικό ερασιτεχνισμό, τα σύνδρομα του πολιτικού κόστους, την προσωποποιημένη αντίληψη της πολιτικής, τις αναξιοκρατικές επιλογές, την υποκατάσταση της πολιτικής από την προπαγάνδα και την εντυπωσιοθηρία, την οικοδόμηση της ευημερίας όχι στο μόχθο και στην προσπάθεια αλλά σε δανειακά κεφάλαια.

Δηλαδή, κυρίες και κύριοι, μεθυσμένοι από την απόλαυση της Δημοκρατίας αρχίσαμε να περιφρονούμε προκλητικά τον μόνο τελικά σταθερό μηχανισμό διάσωσης της χώρας, που είναι η εθνική μας αυτογνωσία.

Το αποτέλεσμα είναι ότι ο λαός μας αυτή τη στιγμή δεν γνωρίζει την πραγματική αλήθεια, το βάθος και την έκταση του προβλήματος που αντιμετωπίζει. Απλώς υποψιάζεται ότι κάτι κακό συμβαίνει στην χώρα αλλά δεν γνωρίζει όλες τις παραμέτρους, ούτε και τα πραγματικά αίτια της κρίσης. Συστηματικά καλλιεργείται η εντύπωση ότι διερχόμαστε μια οικονομική περίοδο δύσκολη μεν, αλλά που κάποια στιγμή σύντομα θα ξεπεραστεί και θα επανέλθουμε εις την προτέραν μακαρίαν κατάσταση. Αυτό δεν πρόκειται να γίνει και πρέπει να του το εξηγήσουμε.

Η εθνική αυτογνωσία επιβάλλει μια πλήρη και ακριβή περιγραφή του προβλήματος. Η πρώτη αλήθεια που πρέπει να ειπωθεί είναι ότι η Ελλάδα κατέκτησε τις προηγούμενες δεκαετίες την συμπόρευσή της με τ’ άλλα ευρωπαϊκά έθνη κυρίως με την ένταξή της στη ζώνη του Ευρώ. Σήμερα, οκτώ χρόνια μετά παραδέρνει κάτω από το βάρος των ανομημάτων της, των θεσμικών αδυναμιών της Ευρωζώνης και της διεθνούς οικονομικής κρίσης,

Φοβούμαι ότι η σημερινή οικονομική κρίση που πλήττει την χώρα οδηγεί την Ελλάδα στην κατηγορία των τριτευρωπαϊκών χωρών. Η πορεία αυτή πρέπει ν’ ανατραπεί άμεσα.

Ο ελληνισμός πρέπει να παύσει να εξελίσσεται ως το ανάπηρο καθυστέρημα της Ευρώπης.

Εθνική Αυτογνωσία σημαίνει να συνειδητοποιήσει η ελληνική κοινωνία ότι η χώρα εισήλθε σε μια βαθειά και αγνώστου διαρκείας περίοδο μεγάλης δυσπραγίας και απομείωσης, όχι μόνο λόγω του υψηλού δημοσίου χρέους, αλλά συνδυαστικά και περισσότερο λόγω του υψηλού ελλείμματος στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, δηλαδή λόγω της αποξηραμένης οικονομίας μας και της χαμηλής εδώ και χρόνια ανταγωνιστικότητάς της.

Το πνιγηρό οικονομικό μας πρόβλημα δεν είναι μόνο ένα συγκυριακό αποτέλεσμα ανεύθυνων οικονομικών επιλογών. Βεβαίως, η λαίλαπα της τελευταίας πενταετούς δεξιάς διακυβέρνησης το επιδείνωσε ποιοτικά και δραματικά. Το κεντρικό όμως αίτιο είναι η βαθειά αυτοκαταστροφική επιλογή που σημάδευσε την μεταπολιτευτική περίοδο, παράγοντας ένα ελληνικό φαινόμενο, το οποίο δυστυχώς δεν είναι πρωτοφανές γιατί το ζήσαμε και σε άλλες εποχές της ιστορίας μας, όταν η χώρα οδηγήθηκε στη χρεοκοπία.

Κυρίες και κύριοι,

Η ιδεολογία και ο πολιτισμός του φαινομένου ταυτίζεται με το έμβλημά του σε όλη τη διάρκεια της μεταπολίτευσης: «ένας λαός που έχει το ένα χέρι με υψωμένη γροθιά και το άλλο στη ζητιανιά». Η υψωμένη γροθιά εξέφραζε το μεταδικτατορικό σφρίγος της κοινωνίας, που ξοδεύτηκε όμως άδοξα με την παραγωγική απενεργοποίηση της χώρας και την αναζήτηση δανείων από τις διεθνείς αγορές και πόρων από την Ευρωπαϊκή Ένωση από το άλλο χέρι. Υπεύθυνη του φαινομένου αυτού είναι όλη η πολιτική τάξη της χώρας με κεντρική ευθύνη και του ίδιου του ΠΑΣΟΚ. Στην αντίληψη αυτή προσχώρησαν και όλες οι πολιτικές δυνάμεις. Τόσο η ιστορικά πάντα λαϊκίστικη ελληνική Δεξιά, όσο και η απροσάρμοστη και παρωχημένη ελληνική Αριστερά. Αν υπήρξαν πολιτικές διαφωνίες μεταξύ τους, αφορούσαν μόνο στην πλειοδοσία των παροχών και σε ανούσιες διαδικασίες. Αυτός ο συνδυασμός ήταν το εκρηκτικό μείγμα στη σύγχρονη Ελλάδα, που επέφερε κοινωνικές αλλοιώσεις, γέννησε απληστία, αφυδάτωσε το πολιτικό σύστημα, κατασκεύασε καρπωτές παράνομων και «νομιμοφανών» προσόδων, σώρευσε επιρροή σε παραθεσμικά κέντρα εξουσίας.

Το μεταπολιτευτικό κονσένσους γέμισε με πρωτοφανή ακαταστασία αυτή την γκρίζα ζώνη και δημιούργησε μια ψεύτικη ενότητα του λαού όχι με βάση το γενικό καλό αλλά με βάση τη διανομή προνομίων και την διαχείριση συμφερόντων, ενισχύοντας έτσι τον ατομισμό και τον αυτισμό της κοινωνίας. Όλα αυτά, μάλιστα, χωρίς αιδώ τα ονομάσαμε νέα προοδευτικότητα.

Από το 1972 (πετρελαϊκή κρίση) μέχρι και σήμερα υιοθετήσαμε άκριτα και εφαρμόσαμε ένα οικονομικό μοντέλο ανάπτυξης, που στηρίχθηκε στις παροχές και στην αλόγιστη πιστωτική επέκταση με στόχο την ενθάρρυνση της κατανάλωσης. Αυτός είναι και ο λόγος που στη δεκαετία του ’70 και του ’80 ανεχθήκαμε ή και υποδαυλίσαμε την πλήρη σχεδόν αποβιομηχανοποίηση της χώρας ενώ στις μέρες μας παρακολουθούμε ως απλοί παρατηρητές (α) την εξοντωτική, λόγω της κρίσης, αποβιοτεχνοποίηση της χώρας, δηλαδή το τέλος των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων που επέζησαν τα τελευταία χρόνια με ακριβό παραγωγικό κόστος και κυρίως χάρις στην φοροδιαφυγής και (β) την κατάρρευση του αγροτικού τομέα.

Αυξήσαμε μεν επί 35 χρόνια ανορθόδοξα τα αγροτικά εισοδήματα μέσα κυρίως από τις κοινοτικές εισροές, μετατρέποντας τους αγρότες από μαχητές του κάμπου σε εισοδηματίες. Επί 35 χρόνια επίσης η πολιτική τάξη έπαιξε πελατειακά με τις χωρίς όρια παροχές στην υπόλοιπη κοινωνία μέσω του κρατικού δανεισμού και των κοινοτικών πόρων. Όταν μάλιστα είχε ξεκινήσει η αποβιομηχανοποίηση, διογκώσαμε τις προβληματικές επιχειρήσεις και τον δημόσιο τομέα νομίζοντας ότι μ’ αυτό τον τρόπο επιλύαμε το πρόβλημα της απασχόλησης. Όλα αυτά τ΄ αποκαλούσαμε κοινωνική πολιτική με δανεικά. Ονομάσαμε αναδιανομή του εισοδήματος την διανομή των δανείων και των πόρων της Ε.Ε. Η αναδιανομή θέλει πολιτικό σθένος. Για την διανομή των δανεικών, αρκεί το πολιτικό θράσος.

Αντιπολίτευση σ’ αυτή την κυριαρχούσα άποψη και ιδεολογία περί αναδιανομής δεν υπήρξε. Ίσως ακούγαμε κάποιες φωνές ορθολογισμού από κάποιους ελάχιστους, συνήθως εκσυγχρονιστές αστούς πολιτικούς, που εμφανίζονταν όμως ως λογιστές ή γραφικοί τύποι, και επίσης κάποιες άλλες άναρθρες κραυγές από τον χώρο της ακροαριστεράς και των αντιεξουσιαστών. Τίποτε άλλο. Ούτε από την ευγνωμονούσα συνήθως διανόηση, ούτε από τις άλλες ελίτ της χώρας. Όλοι, μηδέ και της νομιμόφρονης Αριστεράς εξαιρουμένης, πλειοδοτούσαν στην βασική αυτή παράμετρο. Μπορούμε να αναφέρουμε παραδείγματα κάποιων λίγων εξαιρέσεων αλλά δεν έχει νόημα.

Αυτή τη στιγμή ήρθε το σοκ της αυτογνωσίας. Θα ερχόταν ούτως ή άλλως, απλώς η κρίση το έφερε πιο γρήγορα. Ήρθε όμως. Ευτυχώς ή δυστυχώς, η χώρα δεν θα χρεοκοπήσει τυπικά, ούτε θα βγει από το ευρώ γιατί δεν μας αφήνουν προς το παρόν - οι εταίροι μας για δικούς τους λόγους. Μολονότι μπορούσαν να μας οδηγήσουν εκεί με τις προβλεπόμενες από την Συνθήκη ποινές, δεν το κάνουν γιατί αυτό θα σήμαινε σοβαρή αποσταθεροποίηση της Ευρωζώνης και του χρηματοπιστωτικού της συστήματος. Δεν το θέλει, όμως, και η συντριπτική πλειοψηφία του λαού μας. Ακόμα και η Αριστερά δεν τολμά να ζητήσει να βγούμε από το ευρώ, αν και όσα προτείνει εκεί οδηγούν.

Το πολιτικό μας σύστημα είναι αυτή την στιγμή παγιδευμένο από τους δύο αυτούς παράγοντες και προσαρμόζεται στον βαθμό που μπορεί να συνειδητοποιήσει το μέγεθος του προβλήματος. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ότι όταν η κυβέρνηση έλαβε πρόσφατα κάποια μέτρα είπε απολογητικά ότι αυτά «δεν ταιριάζουν στην ιδεολογία μας». Οι δε υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις της είπαν, στα πλαίσια του εντυπωσιασμού, ότι: «λέτε ψέματα, διότι δεν είσαστε εσείς οι πραγματικοί ιδεολόγοι της διανομής των δανεικών, εμείς είμαστε!!»

Κυρίες και κύριοι,

Όταν έχεις μια τόσο μεγάλη εξάρτηση από τις διεθνείς κεφαλαιαγορές για να επιβιώσεις, δεν μπορείς να συμπεριφέρεσαι ή να καλλιεργείς απαιτήσεις σαν να είσαι μέλος της λέσχης G7 των πλουσίων του πλανήτη. Με ξένα χρήματα δεν μπορείς να παριστάνεις τον πλούσιο. Ούτε αντιμετωπίζεις τις αγορές όπως τους ψηφοφόρους σου. Οι αγορές δεν διατάσσονται. Απαιτούν πολιτικές αποφάσεις και αποτελέσματα από ανθρώπους που πιστεύουν σ’ αυτές. Το κόστος δανεισμού δεν μειώθηκε ποτέ με διπλωματικά μέσα. Από δω και πέρα, τουλάχιστον ας ξέρουμε «μέχρι που φτάνει η κάπα μας».

Όπως μας δίδαξε πριν 60 χρόνια ένας σημαντικός Έλληνας, ο ευπατρίδης Κυριάκος Βαρβαρέσος «Εγώ δεν πιστεύω εις την εικόνα αυτήν της πατρίδος μου. Πιστεύω εις μίαν άλλην Ελλάδα, την Ελλάδα των εντίμων, εργατικών και ολιγαρκών Ελλήνων. Πιστεύω επί πλέον ότι η Ελλάς αυτή θα επικρατήσει και θα επιβληθεί εν τέλει και διά τούτο είμαι αισιόδοξος δια το μέλλον της χώρας». Δεν επικράτησε όμως αυτή η Ελλάδα.

Το βασανιστικό ερώτημα είναι αν υπάρχει ελπίδα και που θα την αναζητήσουμε.

Η πρώτη απάντηση είναι «ναι, υπάρχει ελπίδα και την αναζητούμε πρώτα στον εαυτό μας». Επειδή κάποιοι αναμένουν την διάσωση της χώρας μόνο από την Ευρώπη και το ΔΝΤ, υπενθυμίζω απόσπασμα ομιλίας του Χαριλάου Τρικούπη κατά την πριν της χρεωκοπίας περίοδο:

«Εάν θέλωμεν και ημείς να ειπή η Ευρώπη ότι η Ελλάς ζη, πρέπει να αποδείξωμεν εις αυτήν ότι κατόπιν των δοκιμασιών, δι ων διήλθομεν, έχομεν την δύναμιν να αναλάβωμεν πάσας εκείνας τας θυσίας άνευ των οποίων δεν δυνάμεθα να υπάρξωμεν.»

Και πιο κάτω «Δεν αρκεί όπως δια συνδυασμών αληθών ή ψευδών, φαινομένων ή πραγματικών, οικονομίσωμεν τα πράγματα επί τινα έτη, και ζήσωμεν έστω και χρεωκοπούντες∙ διότι και ο χρεωκόπος ζη∙»

Κυρίες και κύριοι,

Δεν υπάρχουν 'επτασφράγιστα μυστικά' που θα γιατρέψουν την οικονομία, ούτε εδώ ούτε στο εξωτερικό για να τ’ αναζητήσουμε. Ούτε σωτήρες υπάρχουν για ν’ ανακληθούν εκ της εφεδρείας. Ούτε πιστεύω ότι τα οικουμενικά σχήματα σωτηρίας ή τα σχήματα εκτάκτων αναγκών θα μας βγάλουν από την κρίση. Στην αποτελεσματική εφαρμογή στέρεων αποφάσεων πιστεύω μόνο.

Απαιτούνται συθέμελες αλλαγές για να απελευθερωθούν οι σχολάζουσες δυνάμεις της οικονομίας αλλά και η ίδια η κοινωνία από τα στερεότυπα που την διατηρούν καθηλωμένη. Δεν είναι καιρός για δισταγμούς και καιροσκοπισμούς. Δεν συμφωνώ μ’ όσους προτείνουν, προφανώς από πολιτική αδυναμία, τον δρόμο των χαμηλών και σταδιακών μεταρρυθμίσεων. Κατά τη γνώμη μου οι βραδείες μεταρρυθμίσεις σπανίως επιτυγχάνουν το σκοπό τους, γιατί στην πορεία εκφυλίζονται.

Σε περιόδους κρίσης, η πολιτική αρετή επιβάλλει ότι όταν πρέπει να πάρεις μέτρα σοβαρά, να μη διστάσεις να τα πάρεις αμέσως και ολοκληρωμένα. Ν’ αδιαφορήσεις για τα τυχόν σε βάρος σου αναθέματα της πολιτικής δημοκοπίας, έστω κι αν γνωρίζεις ότι είναι πιθανόν μετά να εξοστρακιστείς. Επίσης, αν πρέπει να λάβεις μέτρα επώδυνα, πρέπει πρώτα να τα πιστεύεις για να μπορείς και να τα εφαρμόσεις.

Ο τραγικός ρεαλισμός της ιστορίας λειτουργεί ερήμην των βραδυπορούντων.

Συμπέρασμα πρώτο: Δεν μπορείς να μιλάς για πολιτική διαχείριση της οικονομίας αν πρώτα δεν μιλήσεις για Εθνική Αυτογνωσία και για την διαχείριση του πολιτιστικού σου προτύπου ως κοινωνία.

Κυρίες και κύριοι,

Αποτελούσε αφέλεια και αυταπάτη όσων πίστευαν ότι θα μπορούσαμε τελικά να αποφύγουμε την υπαγωγή μας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και στους όποιους μηχανισμούς διάσωσης του Eurogroup και της Κεντρικής Ευρωπαϊκής Τράπεζας. Η χώρα εδώ και καιρό έχει ουσιαστικά χρεοκοπήσει. Ας μην παριστάνουμε τις μωρές παρθένες. Ας μην παριστάνουμε τους έκπληκτους? και τους απορούντες.

Με την υπαγωγή μας πλέον σε καθεστώς Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου, η χώρα θα χρειαστεί αναγκαστικά έναν άλλο τύπο και κυρίως ένα άλλο πνεύμα διακυβέρνησης.

Αυτό σημαίνει ότι το αμέσως επόμενο διάστημα πρέπει να συγκροτηθεί από την Κυβέρνηση και να ψηφιστεί από τη Βουλή ένα σοβαρό πενταετές Πρόγραμμα Εθνικής Ανασυγκρότησης, που θα οδηγήσει τη χώρα συντεταγμένα σε υγιή πεδία οικονομικής ανάπτυξης. Είναι αναγκαίο:

(α) για να έχει συγκεκριμένο προορισμό και πλεύση η χώρα,

(β) για να γνωρίζουν, συγκεκριμένα και δεσμευτικά και όχι με γενικόλογους στόχους, τόσο η ελληνική κοινωνία όσο και οι εταίροι μας και οι διεθνείς κεφαλαιαγορές ότι η χώρα ξέρει πλέον τι πρέπει να κάνει και κυρίως πως.

Το ισχύον Πρόγραμμα Σταθερότητας είναι αδύναμο για να θεωρείται πλαίσιο πορείας. Είναι πλέον μικρότερο των περιστάσεων.

Το Πρόγραμμα Εθνικής Ανασυγκρότησης θα πρέπει να περιλαμβάνει συγκροτημένες και πειθαρχημένες πολιτικές ανατροπής σε όλες τις λειτουργίες της χώρας. Να περιλαμβάνει εξειδικευμένα, εκτεταμένα και επώδυνα μέτρα ουσιαστικής ανάταξης της οικονομίας και της διοίκησης της χώρας. Τα μέτρα που μέχρι σήμερα έχουν ληφθεί ή έρχονται στο φως της δημοσιότητας είναι αλυσιτελή ημίμετρα που δεν οδηγούν σε σταθερά αποτελέσματα. Το πλέγμα των μεταρρυθμίσεων σοκ που θα προβλέπεται και θα τελούν είτε το θέλουμε είτε όχι υπό τον Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο θα περιλαμβάνει ενδεικτικά, πρώτον:

(α) εκτεταμένες παρεμβάσεις στα πεδία του Ασφαλιστικού και της αγοράς εργασίας,
(β) καθολικές αποκρατικοποιήσεις,
(γ) δραστικό περιορισμό των μισθοδοτουμένων υπαλλήλων στο στενό και ευρύτερο Δημόσιο, στα Νομικά Πρόσωπα και στους ΟΤΑ,
(δ) ολιστικά μέτρα διαρθρωτικών αλλαγών για την ανάταξη των ευτελισθέντων χώρων της Παιδείας, της Υγείας, της Κοινωνικής Προστασίας και της Δικαιοσύνης.

Δεύτερον, θα πρέπει οι ελληνικές τράπεζες να συμπτυχθούν σε δύο τραπεζικούς πόλους, προκειμένου να ανταπεξέλθουν στον διεθνή ανταγωνισμό.
Τρίτον, επειδή είμαστε στη ζώνη του ευρώ και αδυνατούμε να προχωρήσουμε σε νομισματική υποτίμηση προκειμένου να ενισχύσουμε την ανταγωνιστικότητά της, θα οδηγηθούμε αντ’ αυτού στην δημοσιονομική και εισοδηματική υποτίμηση με τον περιορισμό της διαθέσιμης καταναλωτικής δυνατότητας των μισθωτών τόσο του δημοσίου όσο και του ιδιωτικού τομέα καθώς και στον αποπληθωρισμό των τιμών. Θα καταργηθεί ο διοικητικός καθορισμός από το κράτος των τιμολογίων ελεύθερων επαγγελμάτων.
Τέταρτον, να γίνουν άμεσα επιμέρους δραστικές παρεμβάσεις στους τομείς διευκόλυνσης των ξένων επενδύσεων, στην λειτουργία του ανταγωνισμού, στην απελευθέρωση των αγορών κλπ.
Τέλος, απαιτείται αποκεντρωμένη διοικητική συγκρότηση της χώρας στη βάση 6 αυτοδιοικούμενων περιφερειών, έναντι των σημερινών 13 που προτείνονται, με κεντρική ευθύνη την ενδογενή τοπική ανάπτυξη. Σε αυτές θα μεταταχθούν όλοι οι πλεονάζοντες διοικητικοί υπάλληλοι των Υπουργείων και των κεντρικών οργανισμών. Τα νέα επιτελικά Υπουργεία εφ’ εξής θα στελεχώνονται σταδιακά μόνο από ολιγάριθμους νέους υπαλλήλους ειδικών προσόντων. Στο πλαίσιο αυτό βεβαίως θα πρέπει άμεσα να συγκροτηθούν και να λειτουργήσουν σύμφωνα με τις σύγχρονες ελεγκτικές μεθόδους νέες διοικητικές και δικαστικές μορφές ελέγχου και κολασμού όσων παρανομούν σε βάρος του δημοσίου, των πολιτών και του δημοσίου συμφέροντος γενικότερα.

Τα μέτρα αυτά, που παρότι επώδυνα εγώ προτείνω ως απολύτως αναγκαία, ίσως δαιμονοποιηθούν από κάποιους. Δεν έχω κανένα προσωπικό πρόβλημα χαρακτηρισμού μου. Εξάλλου τους έχω υποστεί ήδη. Ο καθένας κρίνεται από την ιστορία του και τον τρόπο ζωής του. Οι αντιλήψεις που κυριάρχησαν και δυνάστευσαν τα τελευταία χρόνια τη χώρα μπορεί να είναι χρήσιμες για να διοικήσεις οικονομίες σαν της Βόρειας Κορέας, σίγουρα όμως είναι καταστροφικές για να διοικήσεις οικονομία της Ευρωζώνης.

Κυρίες και κύριοι,

Στο σημείο αυτό θέλω να κάνω δύο επισημάνσεις.

(α) Δεν διανοούμαι ότι υπάρχουν αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα κάποιοι που μπορεί να σκέφτονται την έξοδό μας από το ευρώ. Μια τέτοια επιλογή θα ήταν καταστροφική για τη χώρα και ταυτόχρονα θα σάρωνε τα εισοδήματα των μεσαίων και φτωχότερων στρωμάτων.

(β) Πρέπει να σταματήσει αμέσως η ανεύθυνη και επικίνδυνη συζήτηση περί αναδιάρθρωσης του δημοσίου χρέους. Αυτή η νέα νεοελληνική πονηρία μας κάνει ήδη τεράστια ζημιά διεθνώς. Αναδιάρθρωση σημαίνει ότι δηλώνεις πρώτα στάση πληρωμών και μετά είτε (α) δίνεις λιγότερα απ’ αυτά που χρωστάς στους δανειστές σου είτε (β) τους υποχρεώνεις σε επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής τους. Και οι δύο περιπτώσεις συνιστούν δήλωση πτώχευσης. Γνωρίζουν άραγε οι ανεύθυνοι αυτοί διακινητές τι θα γινόταν π.χ. με τις ελληνικές τράπεζες και τα ασφαλιστικά ταμεία, που έχουν ελληνικά χρεόγραφα στα χαρτοφυλάκιά τους; Μπορούν να μας απαντήσουν ποιος θα μας δάνειζε ξανά για να μπορέσουμε να ζήσουμε;

Το μόνο που πρέπει να κάνουμε είναι ν’ αποδείξουμε ότι διαθέτουμε το σθένος και έχουμε πάρει την στέρεα απόφαση για μια άλλη οικονομική πορεία της χώρας από την σημερινή, ώστε να κερδίσουμε ξανά την εμπιστοσύνη των δανειστών μας και να καταφέρουμε έτσι να δανειζόμαστε μακροχρόνια και χαμηλότοκα. Αλλιώς κινδυνεύουμε, ως άλλη Αργεντινή, από διαδοχικές υποβαθμίσεις να μείνουμε εκτός πρόσβασης στις διεθνείς κεφαλαιαγορές για μεγάλο διάστημα, με ανυπολόγιστες για την χώρα συνέπειες.

Κυρίες και κύριοι,

Ας συνειδητοποιήσουμε ότι για τουλάχιστον 5 χρόνια θα συμβιώσουμε με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και τους μηχανισμούς του Eurogroup και της E.C.B.

Θεωρώ λοιπόν ότι είναι επωφελέστερο τόσο για την αξιοπιστία της χώρας όσο και για την ταχύτερη έξοδό μας από την κρίση, τις μεταρρυθμίσεις-σοκ να τις προτείνουμε πρώτοι και να τις καθοδηγήσουμε εμείς οι ίδιοι κι όχι ρυμουλκούμενοι, παριστάνοντας τους μελωδούντες και υποδυόμενοι τους βαρυγκομούντες να εμφανιζόμαστε ως απλοί αθώοι διεκπεραιωτές των επαχθών αποφάσεων του ΔΝΤ. Το νέο πνεύμα διακυβέρνησης, που πρέπει να κυριαρχήσει, μας επιβάλλει και το αίσθημα της Εθνικής Αξιοπρέπειας.

Χρειαζόμαστε αυτή την μεταβατική περίοδο να προχωρήσουμε σε συθέμελες μεταρρυθμίσεις-σοκ για έναν πολύ σοβαρό λόγο. Είναι ο φόβος του μακροχρόνιου οικονομικού παγετώνα, που είναι πιθανόν να επικαθήσει επί της χώρας. Και εξηγούμαι: είναι σχετικά εύκολο για παράδειγμα να απομειώσεις το έλλειμμά σου από το 14% πχ που είναι σήμερα στο 9% μέσα σ’ ένα χρόνο. Για να το πας όμως από το 9% στο 5% και πολύ περισσότερο όσο πας προς τον πυρήνα, τα πράγματα γίνονται πολύ δύσκολα. Κι αν η οικονομία σου είναι σε ύφεση είναι ακόμα δυσκολότερα. Αν, ακόμη χειρότερα, τα μέτρα που θα λάβεις είναι σχετικά ήπιας μορφής, τότε είναι απολύτως βέβαιο ότι ούτε σε θετικό δημοσιονομικό αποτέλεσμα θα οδηγηθείς, ούτε κι από την ύφεση θα εξέλθεις, ούτε ανάπτυξη θα οικοδομήσεις. Ακριβώς εκεί κρύβεται ο μεγάλος κίνδυνος να σχηματιστεί ο γνωστός ως παγετώνας της οικονομίας, που θα καθηλώσει τη χώρα στην φτώχια για πάρα πολλά χρόνια. Γι’ αυτό η γνώμη μου είναι, αν θέλουμε πραγματικά να θέσουμε τη χώρα μας σε αναπτυξιακή τροχιά, να προχωρήσουμε τώρα σ’ επώδυνες διαρθρωτικές αλλαγές τεράστιας έκτασης και βάθους, εν γνώσει μας ότι η χώρα θα δυσπραγήσει αρχικά για κάποιο διάστημα. Μόνο έτσι θα δημιουργηθούν νέες προϋποθέσεις οικονομικής ανάπτυξης. Μόνο έτσι θ’ απελευθερωθούν οι εσωτερικές δυνάμεις για ενδογενή ανάπτυξη σ’ όλους τους τομείς. Μόνο έτσι θα γίνουμε ελκυστικοί στις ξένες επενδύσεις.

Συμπέρασμα δεύτερο: Δεν μπορείς να μιλάς για πολιτική διαχείριση της οικονομίας αν δεν μιλήσεις για Εθνική Απόφαση, να λάβεις επώδυνα και ολοκληρωμένα μέτρα για την οικονομική ανάπτυξη και διοικητική εξυγίανση της χώρας. Το γεμάτο αρρώστιες δέντρο πρέπει να το κλαδέψεις πολύ για να ξαναφουντώσει και να ξανακαρπίσει.

Κυρίες και κύριοι,

Συμμερίζομαι την άποψη εκείνων που πιστεύουν ότι το μεταπολιτευτικό οικονομικό μοντέλο ανάπτυξης της χώρας μας αν δεν απεβίωσε ήδη, πνέει τα λοίσθια. Το παράδοξο όμως είναι ότι η μεταπολιτευτική πολιτική τάξη της χώρας, που υιοθέτησε, αναπαρήγαγε και αναπαρήχθη μαζί του, είναι και εκείνη, η οποία διεκδικεί και εκ των πραγμάτων καλείται να διαχειριστεί τη νέα ιστορική περίοδο που ανοίγει με την υπαγωγή μας υπό Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο. Για να το πετύχει όμως χρειάζεται τουλάχιστον αυτή τη φορά να προχωρήσει σ’ έναν άλλο τύπο διαχείρισης των προσδοκιών του Έθνους, κάτω από τις νέες δύσκολες περιστάσεις. Πρέπει ν’ αποδείξει ότι έχει την πολιτική ικανότητα να κατευθύνει και να εστιάσει τις προσδοκίες των πολιτών στον τελικό στόχο. Αν οι προσδοκίες της κοινωνίας δεν εστιαστούν στο επιδιωκόμενο αποτέλεσμα, θα υπάρξουν αντιθέσεις, τριβές και συγκρούσεις. Το παιχνίδι που άνοιξε δεν μπορεί παρά να είναι ?καθαρό?, διαφορετικά δεν θα βγει.

Κυρίες και κύριοι,

Ανήκω κι εγώ σ’ έναν πολιτικό χώρο και δικαιούμαι και θέλω να μιλήσω για λίγο μόνο γι’ αυτόν. Το ΠΑΣΟΚ, η μεγάλη προοδευτική και δημοκρατική παράταξη, η οποία παρήγαγε έργα αξιομνημόνευτα σε ορισμένες περιόδους, έχει κάνει, σε όλη την διαδρομή της, ακόμη και μέχρι σήμερα, και μεγάλα λάθη. Έχει προχωρήσει σε λάθος κατεύθυνση. Να πάψουμε αυτό να το κρύβουμε, να σταματήσουμε να το δικαιολογούμε ή να το υποβαθμίζουμε. Έχουμε προχωρήσει σε λάθος επιλογές και πρέπει να το αναγνωρίσουμε. Πρέπει όλοι οι φορείς και οι εκφραστές της δημοκρατικής παράταξης, από τον πολίτη έως τον βουλευτή, από τους κορυφαίους της πολιτικής έως τους ανθρώπους της διανόησης και των επιχειρήσεων, ν’ αρθούμε στο ύψος των περιστάσεων. Θέλει και η παράταξή μας την δική της αυτογνωσία. Πρέπει εμείς ν’ απαντήσουμε στο ερώτημα: «Που πήγε η παράταξη λάθος τα τελευταία χρόνια;» Στην απάντηση που πρέπει να δώσουμε θα το αναγνωρίσουμε εύκολα: Συμβιβασμοί, λάθος πολιτικό πρότυπο, έλλειψη τόλμης και βαθειάς ανάλυσης των συμφερόντων της χώρας, απουσία σχεδίου και σταθερών προσανατολισμών, παράδοση στον παραδοσιακό και στον νεωτερικό λαϊκισμό, ρηχότητα, εξοβελισμό του πνεύματος του εκσυγχρονισμού και πολιτικές επιλογές ευκολίας κλπ.

Το ΠΑΣΟΚ, που ασκεί σήμερα την κυβερνητική ευθύνη, μόνο μέσω της αυτογνωσίας και της μετεξέλιξης του σ’ ένα πολιτικό χώρο ριζοσπαστικών μεταρρυθμίσεων μπορεί να λειτουργήσει ως ο αναγεννητικός χώρος και να οδηγήσει την χώρα σε μια νέα αλλαγή. Αν δεν το κάνει, εκπνέον τότε θα περιοριστεί στο να διαχειριστεί μόνο - και για ένα διάστημα - την ηττημένη πραγματικότητα της εποχής μας.

Συμπέρασμα τελευταίο: όταν μιλάς για την πολιτική διαχείριση της οικονομίας, δεν μιλάς μόνο για λογαριασμούς, διαγράμματα και statistics. Μιλάς για το νέο πνεύμα που πρέπει να κυριαρχήσει στη χώρα από αύριο, Δευτέρα 26 Απριλίου 2010. Μιλάς για Εθνικό Αυτοσεβασμό. Για να μην ζήσουμε ως ζητιάνοι, που κανείς δεν θα μας δανείζει, παρά μόνο τον οίκτο του.

Σας ευχαριστώ πολύ."

Εν Σέρραις: ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΟΜΙΛΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΩΑΝΝΗ ΜΕΤΑΞΑ

Η Ιωάννα Φωκά είναι εγγονή του Ιωάννη Μεταξά

Εν Σέρραις: ΟΝΤΩΣ «ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ» !!!!

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΑΥΤΟΔΙΑΨΕΥΔΕΤΑΙ

Διπλασίασαν τους μισθούς των προέδρων
ΕΡΤ και ΔΕΗ!

	Και όλων των οργανισμών ΝΠΙΔ και κατά 20% των προέδρων και αντιπροέδρων των ανεξάρτητων αρχών (!), όπως καθορίζει εγκύκλιος-σκάνδαλο του υπουργείου Οικονομικών

	Μόνο για τους... πληβείους ισχύουν τα πλαφόν και οι περικοπές...

	Να που για τους δικούς τους υπάρχουν λεφτά...

Από την πίσω πόρτα ΔΙΠΛΑΣΙΑΖΟΥΝ τους μισθούς των προέδρων και διευθυνόντων συμβούλων των Νομικών Προσώπων Ιδιωτικού Δικαίου (ΝΠΙΔ), δηλαδή της ΕΡΤ, της ΔΕΗ, της ΔΕΠΑ, του ΔΕΣΦΑ
και όποιων άλλων οργανισμών έχουν
τη μορφή ΝΠΙΔ!

Επίσης... επιτρέπεται η υπέρβαση κατά 20% (!) του ορίου των αποδοχών, που έχει καθοριστεί ως... ανυπέρβλητο, για τους γενικούς γραμματείς υπουργείων και το οποίο ανέρχεται σε 5.981,40 ευρώ (μεικτά), για τους προέδρους και αντιπροέδρους των Ανεξάρτητων Δοικητικών Αρχών και τους διοικητές και προέδρους Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου (ΝΠΔΔ).
Δηλαδή χωρίζονται σε δύο κατηγορίες οι κατέχοντες υψηλόβαθμες καρέκλες, οι... πληβείοι των 5.981,40 ευρώ (καθαρά γύρω στις 4.200 ευρώ) και οι πατρίκιοι που θα παίρνουν μέχρι και διπλάσια! Εκτός βέβαια των πολλαπλάσιων που απολαμβάνουν από τις πιστωτικές κάρτες που τους παρέχουν η ΔΕΗ, η ΕΡΤ, η ΔΕΠΑ κ.λπ. ΝΠΙΔ!
Κι όλα αυτά δεν στηρίζονται σε πληροφορίες που είναι στον αέρα.

Καταγράφονται λεπτομερέστατα στην υπ' αριθμ. 2/14924/0022 ερμηνευτική εγκύκλιο του υπουργείου Οικονομικών που εκδόθηκε μάλιστα... πρωταπριλιάτικα (χωρίς να είναι δυστυχώς πρωταπριλιάτικο ψέμα) και... πασχαλιάτικα (για να φάνε με όρεξη το αυγό τους οι πρόεδροι και οι διευθυντές ΝΠΙΔ), την 1η Απριλίου!

Και τώρα αποδεικνύεται ότι ήταν απόλυτα ειλικρινείς οι επιλεγέντες για πρόεδροι ή διευθύνοντες σύμβουλοι δημόσιων οργανισμών, όταν κατά την «ανάκρισή» τους από την Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής, στις επίμονες ερωτήσεις βουλευτών όλων των κομμάτων, με πιο απαιτητικό τον πρώην πρόεδρο της Βουλής Απόστολο Κακλαμάνη, αλλά και τον νυν Φίλιππο Πετσάλνικο, απαντούσαν ότι δεν ξέρουν πόσα χρήματα θα παίρνουν τον μήνα! Και προκαλούσαν εύλογες απορίες, πώς είναι δυνατόν να συζητάς να προσληφθείς σε μια θέση και να μην έχεις ζητήσει το αυτονόητο, που είναι και το πρώτο ζητούμενο, ποιες θα είναι οι αποδοχές σου;

Και θυμίζουμε ότι είχε προκαλέσει την οργή του κ. Κακλαμάνη και του κ. Πετσάλνικου ο κ. Γαμπρίτσος, ο νέος διευθύνων σύμβουλος της ΕΡΤ, και ο κ. Μαυροκέφαλος, που πήγε πρόεδρος στον ΔΕΣΦΑ, όπως και ο κ. Ζερβός της ΔΕΗ, όταν είπαν ότι δεν ξέρουν τι θα παίρνουν...

Τώρα ξεκαθαρίζεται απόλυτα, διαψεύδοντας η ίδια η κυβέρνηση τον εαυτό της, όταν ανακοινώνοντας την εισοδηματική πολιτική για το 2010 καθόριζε ότι ο μεγαλύτερος μισθός στον δημόσιο τομέα δεν θα υπερβαίνει (μεικτά) τις 5.981,40 ευρώ.

Και ιδού τώρα τα παράθυρα που ανοίγει ο υπουργός Οικονομικών κ. Παπακωνσταντίνου με την ερμηνευτική εγκύκλιο που έστειλε με τον χαρακτηρισμό «ΕΞ. ΕΠΕΙΓΟΝ» σε όλες τις υπηρεσίες του υπουργείου του:

«3. Σύμφωνα με τις διατάξεις της παρ. 3, με κοινή απόφαση του Υπουργού Οικονομικών και του καθ' ύλην αρμόδιου υπουργού, επιτρέπεται υπέρβαση του ορίου που καθορίζεται στην παράγραφο 1 και μέχρι ποσοστού είκοσι τοις εκατό (20%), ανάλογα με τα ειδικά προσόντα ή τις ειδικές συνθήκες απασχόλησης, στον Πρόεδρο και στον Αντιπρόεδρο Ανεξάρτητης Διοικητικής Αρχής, στον Διοικητή και στον Πρόεδρο ΝΠΔΔ και μέχρι του διπλάσιου του ορίου της παρ. 1, στον Πρόεδρο ή στον Διευθύνοντα Σύμβουλο ΝΠΙΔ».

Θα ζητήσουν τα ίδια τώρα
και οι δικαστές και μετά
οι βουλευτές
Έπειτα απ' αυτά τα παράθυρα, που άνοιξε η ίδια κυβέρνηση, το επόμενο βήμα θα είναι να το εκμεταλλευτούν οι δικαστές και μάλιστα νόμιμα, σύμφωνα με τη συνταγματική επιταγή όπου το ανώτατο όριο μεικτών αποδοχών και πρόσθετων αμοιβών ή απολαβών είναι οι εκάστοτε μεικτές αποδοχές του προέδρου του Αρείου Πάγου, που έχουν οριστεί από 1-1-2010 σε 8.594,40 ευρώ.

Επομένως δεν μπορεί να παίρνει ο διευθύνων σύμβουλος της ΕΡΤ, της ΔΕΗ, της ΔΕΠΑ κ.ά. ΝΠΙΔ, 5.981,40Χ2 ήτοι 11.962,80 ευρώ και ο πρόεδρος του Αρείου Πάγου 8.594,40 ευρώ. Έτσι δεν είναι, κύριε πρωθυπουργέ και κύριε Γ. Παπακωνσταντίνου;

Και στη συνέχεια θα ζητήσουν αναπροσαρμογή προς τα πάνω οι βουλευτές, αφού κατά το Σύνταγμα ο μισθός τους ορίζεται στο επίπεδο των αποδοχών του προέδρου του Αρείου Πάγου!

Και τη νύφη της χρεοκοπίας, στην οποία μας οδήγησαν ΟΛΕΣ οι κυβερνήσεις, την πληρώνουν μόνο οι απλοί, χωρίς οφίκια εργαζόμενοι, οι συνήθεις ύποπτοι, τα κορόιδα!

ΤΟ ΠΑΡΟΝ της Κυριακής [18-04-2010]

Εν Σέρραις: ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΣΤΗΝ ΛΙΣΤΑ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΑΚΟΥ

Το αποκαλυπτικό ημερολόγιο του Μιχάλη Χριστοφοράκου Τα ραντεβού του προέδρου με τους πολιτικούς, τα δώρα, οι συνομιλίες και οι συνωνυμίες Ν. ΧΑΣΑΠΟΠΟΥΛΟΣ | Κυριακή 25 Απριλίου 2010

Δύο στήλες είχε το περίφημο ημερολόγιο 7.000 σελίδων που διατηρούσε η επί 20 έτη οικονομολόγος και εξ απορρήτων γραμματέας του κ. Μ. Χριστοφοράκου κυρία Κατερίνα Τσακάλου, 46 ετών, και στις σελίδες αυτές κατέγραφε τα πάντα. Στην πρώτη στήλη, όπως έλεγαν οι βουλευτές της Εξεταστικής Επιτροπής, κατέγραφε τα ραντεβού του τότε «αφεντικού» της Siemens- όπου υπάρχουν αρκετάπολιτικά ονόματα- και στη δεύτερη τα τηλεφωνήματα που δεχόταν ή πραγματοποιούσε ο κ. Χριστοφοράκος.

Τη δεύτερη στήλη, αυτή των τηλεφωνημάτων, η κυρία Τσακάλου τη χρησιμοποιούσε και ως στήλη «υπενθύμισης του προέδρου». Τόσο μεγάλη εμπιστοσύνη της είχε που της έλεγε να του υπενθυμίσει και πότε να αγοράσει οδοντόκρεμα, πότε θα πάει στον οδοντίατρο, πότε θα πληρώσει τα κοινόχρηστα, αν έχουν τελειώσει ή όχι τα γαλατάκια του καφέ, πότε θα βγάλει αεροπορικά εισιτήρια και αν θα προμηθευτεί εισιτήρια της Εθνικής ή του Ολυμπιακού για να τα δωρίσει εν συνεχεία σε πολιτικούς. Η πρώτη και σημαντική στήλη, αυτή δηλαδή με τα ραντεβού, είχε μια ιδιομορφία: ποτέ κανένα ραντεβού, κυρίως με τους πολιτικούς, δεν γινόταν στο γραφείο του κ. Χριστοφοράκου. Απλώς ο κ. Χριστοφοράκος πήγαινε και συναντούσε τους πολιτικούς είτε στα γραφεία τους είτε στα υπουργεία τους ή ακόμη και σε κεντρικά πολυτελή ξενοδοχεία.

Μα καλά, θα πείτε, αυτό το απόρρητο ημερολόγιο δεν της ζητήθηκε, για ευνόητους λόγους και για την ασφάλεια του πρώην αφεντικού της, να το καταστρέψει; Της ζητήθηκε, όπως η ίδια παραδέχθηκε, αλλά δεν το έκανε επειδή ήταν πολλές οι σελίδες. Αυτός ήταν ο λόγος; ή μήπως όντως το κατέστρεψε εκτελώντας την εντολή του κ. Χριστοφοράκου αλλά κράτησε και η ίδια ένα αντίγραφο διά παν ενδεχόμενο, όπως αναρωτήθηκαν οι βουλευτές-μέλη της Εξεταστικής Επιτροπής; Το γεγονός πάντως ότι η κυρία Τσακάλου εμφανίστηκε ενώπιον της Εξεταστικής χαρακτηρίζοντας το πρώην αφεντικό της «εγωπαθή» και καταγγέλλοντας ότι απειλείται ( «ποικιλοτρόπως») η ζωή της ίσως να συνηγορεί στο ότι το ημερολόγιο αυτό θα αποτελέσει και το σημαντικότερο ντοκουμέντο στην απόδοση ευθυνών- πολιτικών και ποινικών. Αυθεντικό ημερολόγιο

1. Στις 11 Φεβρουαρίου 2004 το ημερολόγιο της κυρίας Κατερίνας Τσακάλου έχει σημειωμένο δύο φορές στην πρώτη στήλη (αυτή με τα ραντεβού) το όνομα «Μπακογιάννη». Το πρώτο ραντεβού στις 13.15 και το δεύτερο στις 8 το βράδυ. Στην ίδια σελίδα και η υπενθύμιση για αγορά οδοντόκρεμας και η... Χρυσή Βελόνα. Σε άλλες σελίδες αναφέρονται συχνά κάποιες επιδιορθώσεις... φούστας. Υπάρχει, τέλος, υπενθύμιση για μια παρουσίαση που θα κάνει ο «Ρουσόπουλος» Αλλωστε, όπως είπε η ίδια και είναι καταγεγραμμένο στα πρακτικά της Βουλής, ο μόνος πολιτικός που αναγράφεται στην πρώτη στήλη, ο οποίος έσπασε το «πρωτόκολλο Χριστοφοράκου» και τον επισκέφθηκε στο γραφείο του ήταν ο κ. Αν. Μαντέλης. Οι υπόλοιποι της πρώτης στήλης συναντούσαν τον κ. Χριστοφοράκο εκτός Siemens, ακόμη και εκτός Ελλάδος. Οταν κάποια στιγμή ρωτήθηκε αν το ημερολόγιο αυτό είναι αυθεντικό, απάντησε χωρίς δισταγμό με ένα ξερό «ναι». Οι βουλευτέςμέλη της Εξεταστικής Επιτροπής τής υπενθύμισαν ότι είναι μάρτυρας που έχει ορκιστεί και αυτή με γαλήνιο ύφος επανέλαβε ότι το ημερολόγιο είναι όντως αυθεντικό και αφορά την περίοδο που ήταν ιδιαιτέρα γραμματέας του κ. Χριστοφοράκου. Ορισμένα σημαντικά ραντεβού που έκλεινε ο κ. Χριστοφοράκος αναγράφονταν με συνθηματικό ή χωρίς να αναφέρονται τα πλήρη στοιχεία του ανθρώπου που θα συναντούσε. Οπως το ραντεβού της 28ης Φεβρουαρίου 2003 με τον κωδικό «Πέτρος». Για λόγους ασφαλείας ο κ. Χριστοφοράκος σημείωνε ορισμένες φορές μόνο την τοποθεσία του ραντεβού, χωρίς να αναφέρει με ποιον επρόκειτο να συναντηθεί, όπως συνέβη στις 10 Νοεμβρίου 2004, στις 12.30 μ.μ., που συναντήθηκε με κάποιον στη «Βιβλιοθήκη», στην πλατεία Κολωνακίου. Ή ακόμη στις 15 Ιανουαρίου 2004, στις 6.30 το απόγευμα, οπότε ο κ. Χριστοφοράκος είχε ραντεβού με κάποιον άλλον στο «Πεντελικόν» στην Κηφισιά.

Ολες οι δραστηριότητες του ανθρώπου που πρωταγωνίστησε στο μεγαλύτερο σκάνδαλο μετά τη Μεταπολίτευση περνούν μέσα από τις 7.000 σελίδες αυτού του ημερολογίου. «Πρόκειται για μια γραμματέαέμπιστη, οργανωμένη, ιδανική για αυτή τη δουλειά» λένε οι περισσότεροι βουλευτές-μέλη της Εξεταστικής που της υπέβαλαν τις ερωτήσεις τους όταν την περασμένη Πέμπτη το απόγευμα εμφανίστηκε ενώπιόν τους. «Μας έδωσε την εντύπωση ότι αυτό που είχε προγραμματίσει να μας πειαυτό μας είπε, τίποτε περισσότερο» συμπλήρωσαν και σε αυτό συμφωνούν τόσο οι βουλευτές της ΝΔ, όπως ο κ. Κ. Τζαβάρας , όσο και του ΠαΣοΚ, όπως ο κ. Γ. Νικητιάδης. OΔΟΝΤΟΚΡΕΜΕΣ ΚΑΙ ΠΟΡΣΕ
2. Ο κ. Χριστοφοράκος έπαιζε, όπως φαίνεται, Τζόκερ. Στις 24 Φεβρουαρίου 2003υπάρχει υπενθύμιση στο ημερολόγιο της γραμματέως να μην ξεχάσει το Τζόκερ. Την ίδια ημερομηνία στη στήλη των ραντεβού είναι σημειωμένο και το όνομα «Βερελής» Oλα καταγράφονταν στις 7.000 σελίδες του ημερολογίου. Ακόμη και τα πιο ασήμαντα που προορίζονταν για προσωπική χρήση του κ. Χριστοφοράκου. Θέλετε ορισμένα παραδείγματα; Στις 17 Απριλίου 2003 τον ειδοποιούσε να πληρώσει τα κοινόχρηστα. Την ίδια ημέρα, να φροντίσει για το ακουστικό βαρηκοΐας μιας κυρίας Βαρβάρας και να της ανανεώσει την κάρτα κινητής τηλεφωνίας. Στις 16 Ιανουαρίου 2003 υπάρχει σημειωμένο «στάμνα γιαούρτι» αλλά και σημείωση για μια Πόρσε, πιθανότατα είτε για ενοικίαση είτε για αγορά. Στις 23 Νοεμβρίου 2004 υπάρχει σημείωμα για την προμήθεια, όπως αναγράφεται, σε... «κρουασανάκια και φρυγανιές». Στις 21 Δεκεμβρίου 2004 σημείωση για χαρτί κουζίνας, στις 13 Φεβρουαρίου 2003 αναφέρεται σε ένα laptop και στην αγορά από το φαρμακείο (προφανώς ο κ. Χριστοφοράκος είχε κρυολογήσει) Vicks με ευκάλυπτο χωρίς ζάχαρη. Την ίδια ημέρα είχε ειδοποιηθεί και ο υδραυλικός να πάει στο σπίτι του κ. Χριστοφοράκου. Τον Αύγουστο του 2003 το αυτοκίνητο του κ. Χριστοφοράκου παρουσίασε βλάβη. Τι είδους; «Βλάβη μηχανισμούπου τυλίγει το σκέπασμα του μοτέρ» - και αυτό το συμβάν καταγράφηκε στο ημερολόγιο. Στις 31 Ιουλίου 2003 καταγράφηκε ότι «το καπάκι της καταπακτής είναι μισάνοιχτο και σάπισε η τρόμπα», ενώ την ίδια ημέρα καλείται και πάλι ο υδραυλικός. Στις 10 Ιουνίου 2003 χάλασε και ο απορροφητήρας.

ΔΩΡΑ ΚΑΙ ΤΑΞΙΔΙΑ
3. Στις 10 Οκτωβρίου 2003 είναι σημειωμένα στο ημερολόγιο του κ. Χριστοφοράκου εισιτήρια Εθνικής μαζί με τα γαλατάκια του καφέ και τα μπισκότα αλλά και το όνομα «Μαντέλη» Δώρα προς πολιτικούς η έμπιστη γραμματέας του κ. Χριστοφοράκου δεν αρνήθηκε ότι υπήρχαν. Η ίδια, άλλωστε, όπως παραδέχθηκε, αναλάμβανε τις σχετικές διαμεσολαβήσεις «επειδή ήταν λεπτός ο χειρισμός», όπως είπε, φράση όμως που εν συνεχεία ζήτησε να διαγραφεί από τα πρακτικά. Κατέθεσε ότι ο κ. Χριστοφοράκος της εφιστούσε την προσοχή «να μη γίνουν διαρροές πληροφοριών και να μην εκτεθούν». Τι είδους δώρα ήταν αυτά; Ηλεκτρικός εξοπλισμός (ψυγεία, δηλαδή, κουζίνες, τηλεπικοινωνιακός εξοπλισμός κτλ.) και εκείνη φαίνεται ότι μεσολαβούσε για την επίσπευση των σχετικών διαδικασιών, είτε για κάποιο δώρο είτε για έκπτωση αγοράς της τάξεως του 30%. Οπως είπε, ο κ. Χριστοφοράκος, ο οποίος γνώριζε την κυρία Μπακογιάννη από το γυμνάσιο, έστελνε δώρα «στις ονομαστικές εορτές ή σε γάμους των παιδιών της ή τα Χριστούγεννα» . Τα περίφημα αεροπορικά εισιτήρια για το ματς της Εθνικής μας είπε ότι τα έκλεισε για τον κ. Λιάπη ο κ. Χριστοφοράκος. Δεν γνωρίζει όμως ποιος τα πλήρωσε. Αλλά δεν ήταν τα μόνα. Στις 18 Οκτωβρίου 2003 σημειώνεται στο ημερολόγιο η λέξη «γήπεδο». Με πτήση της Lufthansa αναμένει σημαντικό πρόσωπο από τη Γερμανία και εν συνεχεία υπάρχει η φράση «Ονειρο Studios». Στις 10 Ιουνίου 2003 υπάρχει υπενθύμιση για εισιτήρια Ολυμπιακών Αγώνων. Στις 28 Ιουλίου 2003 υπάρχει καταγεγραμμένο ένα πάρτι εισιτηρίων διαρκείας του Ολυμπιακού στο Στάδιο Καραϊσκάκη.. ΤΖΟΚΕΡ ΚΑΙ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΑ
4. «Πέτρος», ραντεβού στις 9 το πρωί με τον κ. Χριστοφοράκο στις28 Φεβρουαρίου 2003. Ούτε επίθετο ούτε άλλο στοιχείο ταυτότητας δίνεται. Δύο ώρες αργότερα την ίδια ημέρα καταγράφεται ραντεβού με το όνομα «Βερελής» Στις 30 Ιουλίου 2003 είχε ο προϊστάμενός της τηλεφωνικές επικοινωνίες με έναν τούρκο δικηγόρο. Την ίδια ημέρα ειδοποιείται ότι κάποιος Αποστόλου μετακομίζει. Στις 21 Ιουνίου 2003 δίνεται εντολή «να μετρηθούν οι πλάκες», στις 18 Δεκεμβρίου 2003 (πλησίαζαν Χριστούγεννα) αρχίζει και φιλανθρωπικό έργο αφού δίνεται εντολή «να μαζευτούν χρήματα για θεραπευτική κοινότητα», ενώ την ίδια ημέρα πραγματοποιείται και ένα «Gala Dinner» και κλείνονται δύο τραπέζια 12άρια και δόθηκε μάλιστα και 500 ευρώ ως προκαταβολή. Τέλος, υπάρχουν υπενθυμίσεις (11 Ιουλίου 2003) για επίσκεψη σε οδοντίατρο, για την προμήθεια μιας μπαταρίας και μιας... φούστας από γνωστό κατάστημα στο Κολωνάκι. Ακόμη και... τζόκερ έπαιζε ο κ. Χριστοφοράκος, όπως αναφέρεται στο ημερολόγιο. Στις 3 Φεβρουαρίου 2004 θα υπήρχε κλήρωση Τζόκερ και ο κ. Χριστοφοράκος μάλλον ήλπιζε σ΄ αυτήν. Τέσσερις ημέρες νωρίτερα, στις 30 Ιανουαρίου 2004, «έριξε» και ένα άλλο δελτίο Τζόκερ - προφανώς είχε σημειωθεί τότε κάποιο τζακ-ποτ!

«ΦΟΒΑΜΑΙ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ»
5. Στις 23 Νοεμβρίου 2004 ήταν σχετικά ήρεμη μέρα για τον κ. Χριστοφοράκο. Αν εξαιρέσει κανείς τον αγώνα του Ολυμπιακού με τη Λα Κορούνια που έχει σημειωμένο στο ημερολόγιο να παρακολουθήσει στις 21.45, η υπόλοιπη ημέρα πέρασε με παραγγελίες για κρουασανάκια και φρυγανιές Ηκυρία Κατερίνα Τσακάλου, η οποία διατηρούσε αυτό το λεπτομερές ημερολόγιο, έχει τεθεί, όπως είπε η ίδια, σε καθεστώς «εταιρικής αμνηστίας». Δηλαδή, δεν απομακρύνθηκε από τη Siemens, αφού, όπως πιστεύεται, έδωσε σημαντικά στοιχεία για τις δωροδοκίες που έγιναν από τη γερμανική αυτή εταιρία. Οι σχέσεις της με τον κ. Χριστοφοράκο ψυχράνθηκαν μετά την αποκάλυψη του σκανδάλου, διότι η ίδια διαχώρισε τη θέση της, υπερασπίστηκε τα συμφέροντα της εταιρείας αποκαλύπτοντας πολλά στοιχεία. Η ίδια, είπε, δεχόταν και δέχεται διάφορες απειλές, τόσες που την ανάγκασαν, όπως αποκάλυψε, να επισκεφθεί τους εισαγγελείς κκ. Ζαγοριανό και Τέντε. Σε μία από τις σελίδες του ημερολογίου της υπάρχει και το όνομα «Παπανδρέου» και όταν ρωτήθηκε είπε: «Δεν νομίζω ότι σχετίζεται, μάλλον είναι συνωνυμία». Είπε ακόμη ότι ο κ. Χριστοφοράκος έβλεπε (σ.σ.: συναντούσε) υψηλόβαθμα στελέχη και όχι μεσαία ή μικρομεσαία. Ηταν η ίδια που με εντολή του κ. Χριστοφοράκου επιμελείτο τις λεγόμενες «λευκές συσκευές», δηλαδή τα ψυγεία, τις κουζίνες και τα πλυντήρια. Και όταν ρωτήθηκε πώς δικαιολογεί τόσες επαφές του κ. Χριστοφοράκου με τους πολιτικούς απάντησε απλώς ότι η εταιρεία της ήταν βασικός προμηθευτής του Δημοσίου. Φαινόταν ψύχραιμη, καλά διαβασμένη, βεβαιώνουν τόσο ο κ. Νικητιάδης του ΠαΣοΚ όσο και ο κ. Τζαβάρας της ΝΔ, και βασιζόταν στις σημειώσεις της στο ημερολόγιο, τις οποίες δεν διέψευδε. Μόνο σε κάποια στιγμή στην πολύωρη εξέτασή της έχασε την ψυχραιμία της, όταν δέχθηκε μια ερώτηση που αφορούσε αν αντελήφθη χρηματισμό πολιτικών προσώπων. Στράφηκε προς τον πρόεδρο της Εξεταστικής Επιτροπής και του είπε: «Μην είστε επιθετικοί», για να της απαντήσουν οι βουλευτές με έντονο ύφος: «Τον τρόπο με τον οποίο θα υποβάλλουμε τις ερωτήσεις θα τον καθορίζουμε εμείς...» και μετά από αυτό απάντησε σχεδόν σε όλες τις ερωτήσεις. Σχεδόν, γιατί σε ορισμένες έλεγε «δεν θυμάμαι», όπως τη φράση από το ημερολόγιό της για τον «αντιτετανικό του Μητσοτάκη»: «Πού να θυμάμαι τι είναι ο αντιτετανικός του Μητσοτάκη...» είπε.

Σύγχυση με τους «Σαμαράδες»
Σε μία από τις σελίδες του ημερολογίου της κυρίας Κατερίνας Τσακάλου, εξ απορρήτων του κ. Μ. Χριστοφοράκου, ήταν σημειωμένο το όνομα «Σαμαράς». Προς στιγμήν υπήρξε πανικός εκ μέρους κυρίως των βουλευτών της ΝΔ που μετέχουν στην Εξεταστική Επιτροπή. Ορισμένοι από τους βουλευές, όπως έλεγαν προχθές στη Βουλή, έκαναν τον κόπο να ελέγξουν αυτό το όνομα, αφού σε κάποιες από τις σελίδες του ημερολογίου δίπλα από το όνομα «Σαμαράς» υπήρχε και ένα κινητό τηλέφωνο. Πήραν τηλέφωνο και αποδείχθηκε ότι επρόκειτο για ιδιοκτήτη μιας εταιρείας που προμήθευε... μελάνια για φωτοτυπικά μηχανήματα. Σε άλλες σελίδες του ημερολογίου ξαναβρέθηκε το όνομα «Σαμαράς», με διαφορετικό τηλέφωνο από το πρώτο. Το έλεγξαν και πάλι, όπως βεβαιώνουν οι βουλευτές της ΝΔ, και αποδείχθηκε ότι ο νέος «Σαμαράς» ήταν ένας αρχιτέκτονας. Τρίτο όνομα «Σαμαράς» βρέθηκε σε άλλη σελίδα του ημερολογίου και αυτός αποδείχθηκε ότι είναι ο ιδιοκτήτης ενός διαμερίσματος στο Κολωνάκι που θέλησε να ενοικιάσει ο κ. Χριστοφοράκος.

Στο ημερολόγιο υπάρχει και το όνομα «Αγγέλου», αλλά, όπως αποδείχθηκε έπειτα από έρευνα, δεν ήταν ο κ. Ι. Αγγέλου, διευθυντής του Πολιτικού Γραφείου του κ. Κ. Καραμανλή, αλλά, όπως είπαν βουλευτές της ΝΔ που μετέχουν στην Επιτροπή, ένας άλλος Αγγέλου, παλαιό μέλος του ΔΣ του ΟΤΕ. Τέλος, υπάρχει στο ημερολόγιο και το όνομα «Θανάσης Λιάπης» που κάποτε γράφεται ολογράφως και κάποτε μόνον ως «Λιάπης». Οι βουλευτές της ΝΔ δηλώνουν ότι πρόκειται για έναν δικηγόρο που είχε την εντολή από τον κ. Χριστοφοράκο να του βγάλει το διαζύγιο από την τουρκάλα σύζυγό του. Οι βουλευτές του ΠαΣοΚ ελέγχουν όλα τα παραπάνω στοιχεία...

«Βερελής», «Γείτονας», «Μπακογιάννη»...

Τα ονόματα των κκ. Γ. Αλογοσκούφη (επάνω), Π. Δούκα και Α. Τσοχατζόπουλου εμφανίζονται πολλές φορές στο ημερολόγιο του κ. Χριστοφοράκου Στο ημερολόγιο του Χριστοφοράκου καταγράφεται μια παρέλαση πολιτικών. Στις 28 Φεβρουαρίου 2003 στην πρώτη στήλη με τα ραντεβού αναφέρεται το όνομα «Βερελής», τον οποίο, όπως εμφανίζεται στο ημερολόγιο, πρέπει να συνάντησε κάπου στις 11 το πρωί. Εκείνο το διάστημα ο κ. Βερελής ήταν υπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών. Το όνομα «Βερελής»αναφέρεται στη στήλη με τα ραντεβού και σε άλλες ημερομηνίες. Στις 16 Ιανουαρίου 2003, στις 15.45, στη στήλη όπου αναγράφονται τα ραντεβού υπάρχει και το όνομα «Γείτονας». Το ίδιο όνομα αναφέρεται και σε άλλες ημερομηνίες. Στις 11 Φεβρουαρίου 2004 στη στήλη των ραντεβού αναφέρεται το όνομα «Μπακογιάννη» σε συνάντηση που έγινε, άγνωστο πού, στις 8 το βράδυ. Τηλεφωνική επικοινωνία με το όνομα «Μπακογιάννη» φαίνεται ότι είχε και στις 16 Ιανουαρίου 2003. Στις 20 Φεβρουαρίου 2003 υπάρχει σημειωμένο στο ημερολόγιο στην πρώτη στήλη το όνομα «Τσουκάτος». Το ίδιο όνομα υπάρχει σημειωμένο και στις 11 Φεβρουαρίου 2003. Υπάρχουν επίσης αναφορές για συναντήσεις με τους κκ. Γ. Αλογοσκούφη, Π.Δούκα και Κωνσταντίνο Μητσοτάκη. Σε κάποια στιγμή ο βουλευτής του ΛΑΟΣ κ. Κ. Αϊβαλιώτης ανέφερε κατά την εξέταση της Τσακάλου στην Επιτροπή: «Υπάρχουν ένα σωρό ονόματα στο ημερολόγιο που μοιάζουν ονόματα πολιτικών». Και τη ρώτησε: «Βλέπω, δηλαδή, πολλές φορές να εμφανίζεται το όνομα Σαμαράς, Τσοχατζόπουλος, Κυριάκος Μητσοτάκης,Σκανδαλίδης,Λιάπης, Γείτονας, Βερελής. Είναι οι πολιτικοί που ξέρουμε;». Αυτή απάντησε μονολεκτικά: «Μάλιστα». Το σημαντικότερο για τις επαφές με τους πολιτικούς η κυρία Τσακάλου το κράτησε για το τέλος, αφήνοντας σαφέστατα να εννοηθεί ότι στο ημερολόγιό της υπήρχαν σημειωμένες σε προεκλογικές περιόδους επικοινωνίες του κ. Χριστοφοράκου με τα «ταμεία» των δύο μεγάλων κομμάτων.

Τόσες κατηγορίες είχε ο κ. Χριστοφοράκος για δωροδοκίες, πού έβαζε και πώς διοχέτευε τα χρήματα; Εδώ τα πράγματα ήταν κάπως νεφελώδη αφού η κυρία Τσακάλου είπε ότι «ούτε μαύρες σακούλες είδε να πηγαινοέρχονταιούτε τούβλα» - ούτε καν χρηματοκιβώτιο είχε στο γραφείο του ο κ. Χριστοφοράκος, είπε. Πώς διακινούνταν συνεπώς όλα τα χρήματα δεν μπόρεσε, δεν γνώριζε ή δεν ήθελε, όπως παρατήρησαν ορισμένοι βουλευτές, να εξηγήσει. Αλλωστε το είπε πολλές φορές η ίδια ότι δεν είχε καμία επικοινωνία με τους πολιτικούς. Απλώς έκλεινε τα ραντεβού ή συνέδεε τηλεφωνικώς τον κ. Χριστοφοράκο με αυτούς. Μόνο μία φορά, όπως αποκάλυψε, ήρθε σε απευθείας επικοινωνία με πολιτικό πρόσωπο και αυτός ήταν ο κ. Κ. Μητσοτάκης, ο οποίος τηλεφώνησε για να ζητήσει να μάθει πώς λειτουργεί μια συσκευή που είχε προμηθευτεί.

Εν Σέρραις: ΟΜΟΛΟΓΗΣΕ ΤΗΝ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ ΤΟΥ Ο ΓΙΩΡΓΑΚΗΣ

Παραδέχθηκε το λάθος του. Να ελπίζουμε ότι το κατάλαβε κιόλας;

Tου Στεφανου Kασιματη / kassimatis@kathimerini.gr

Ανεπιγνώστως (δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία περί αυτού...) ο Γιώργος παραδέχθηκε, στο διάγγελμα από το Καστελλόριζο, την προσωπική ευθύνη του για τον ιστορικό εξευτελισμό της χώρας, που ανακοίνωσε την περασμένη Παρασκευή: «Και εμείς και οι εταίροι μας στην Ε.Ε. ελπίζαμε», είπε, «ότι η απόφαση (σ.τ.σ.: για τη σύσταση του μηχανισμού χρηματοδότησης) θα αρκούσε για να ηρεμήσει και να συνετίσει τις αγορές, ώστε να μπορέσουμε να συνεχίσουμε τη χρηματοδότηση της χώρας μας με χαμηλότερα επιτόκια. Να υπάρξει, δηλαδή, η απαραίτητη νηνεμία, ώστε να αφιερωθούμε στο έργο μας, στις μεγάλες αλλαγές που χρειάζεται η χώρα, για να κάνουμε την οικονομία μας βιώσιμη, ανταγωνιστική. [...] Οι αγορές δεν ανταποκρίθηκαν».

Πώς να ανταποκριθούν, κουτόχορτο τρώνε; Για να ανταποκριθούν, η σωστή σειρά των πραγμάτων έπρεπε να ήταν η αντίστροφη. Πρώτα όφειλε να δείξει η κυβέρνηση ότι καταπιάνεται δυναμικά «με τις μεγάλες αλλαγές που έχει ανάγκη η χώρα» και έπειτα να περιμένει ότι οι αγορές θα ανταποκριθούν. Αντί γι’ αυτό, παρακολουθήσαμε τον πρωθυπουργό να σπαταλά πολύτιμο χρόνο σε επουσιώδεις έως και σαχλές ενασχολήσεις (από το Santo Domingo και την ηλεκτρονική διακυβέρνηση ώς την ατέρμονες διαβουλεύσεις), έπειτα να περνά ένα προς ένα τα στάδια αναγνώρισης της αναπόφευκτης πραγματικότητας (άρνηση, θυμός, διαπραγμάτευση, κατάθλιψη) και είναι πολύ αμφίβολο αν έχει φθάσει ακόμη στο τελικό στάδιο της αποδοχής. Εκτός από τα μέτρα της 3ης Μαρτίου, (που τα έλαβε απαρηγόρητη η κυβέρνησή του...), επί έξι μήνες η κυβέρνηση δεν έχει κάνει τίποτε το ουσιαστικό, ούτε έχει δείξει –παρά τα μεγάλα λόγια περί «πολέμου» και «έκτακτης ανάγκης»– διάθεση προσαρμογής στην κρισιμότητα των συνθηκών. Ακόμη και σήμερα, αρκούν εκατό ασύδοτοι και ημιπαράφρονες συνδικαλιστές για να καταλύσουν το κράτος ανά πάσα στιγμή! Παρά ταύτα, προσδοκούσε ότι οι αγορές θα «συνετισθούν» από εξαγγελίες, αποδεικνύοντας πόσο δίκιο είχε ο Φ. Σ. Φιτζέραλντ, που θεωρούσε ότι η αισιοδοξία δεν είναι παρά η ικανοποίηση των μικρών ανθρώπων που κατέχουν μεγάλες θέσεις...

Το βαρόμετρο της Public Issue για τον ΣΚΑΪ έδειξε ότι, για μία ακόμη φορά, οι πολίτες προηγούνται του πολιτικού κόσμου. Το 91% των ερωτηθέντων γνωρίζει ότι χρειάζονται σκληρότερα μέτρα και, για πρώτη φορά, το ποσοστό εκείνων που δεν εμπιστεύονται τον πρωθυπουργό (52%) υπερβαίνει εκείνο όσων συνεχίζουν να του έχουν εμπιστοσύνη. Αυτό μπορεί να σημαίνει ότι ο κόσμος αντιλαμβάνεται την αιτία της εξοργιστικής αβελτηρίας των κυβερνώντων: ότι προτεραιότητα της κυβέρνησης ήταν η εξασφάλιση της μακροημέρευσής της στην εξουσία, όχι η διάσωση της χώρας. Σύντομα ο πρωθυπουργός θα αρχίσει να κλαίει στ’ αλήθεια – για τον εαυτό του και την οικογενειακή επιχείρηση...

Θράσος!

Αφού περιέγραψε με τα μελανότερα χρώματα την κατάσταση που παρέλαβε η κυβέρνησή του, στην περίφημη δήλωση από το Καστελλόριζο, ο Γιώργος πρόσθεσε το εξής: «Καταστρώσαμε σχέδιο, πήραμε δύσκολα μέτρα, που πολλές φορές πόνεσαν, αλλά ανακτήσαμε την αξιοπιστία μας»! Μα, πού βρίσκει τη διάθεση για αστεία, την ώρα που ανακοινώνει την προσφυγή στο ΔΝΤ;

Τι ειρωνεία!

Καλλιτέχνις η τύχη, το θέλησε η Ελλάδα να προσφύγει στο ΔΝΤ στις 23 Απριλίου, την επέτειο του θανάτου του Κωνσταντίνου Καραμανλή, του πολιτικού που συνέβαλε στην πορεία προς τον εξευρωπαϊσμό της χώρας, περισσότερο κάθε άλλου κατά την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Καλλιτέχνης, όμως, και ο Πολ Τζερούλανος, που σκηνοθέτησε τον πρωθυπουργό! Διότι ο υπουργός Πολιτισμού συνέλαβε τη μεγαλοφυή ιδέα να ανακοινώσει ο Γιώργος την προσφυγή στο ΔΝΤ από το Καστελλόριζο, «για συμβολικούς λόγους». Βλέπετε, τα ταπεινά σπιτάκια στο φόντο, το καΐκι στο οποίο ανέβηκε και, βεβαίως, η γειτνίαση με την Τουρκία δείχνουν την πορεία που έχει πάρει η Ελλάδα. (Παρεμπιπτόντως, στο προχθεσινό μνημόσυνο του θείου του, ο Κώστας Καραμανλής –μαυρισμένος– έφθασε τελευταίος και έφυγε πρώτος...)

Εν Σέρραις: ΑΙΣΧΟΣ , ΑΙΔΩΣ ΑΧΡΕΙΟΙ

Το πολιτικό σύστημα στον «λεμονοστύφτη»

Περισσότερα από 150 στελέχη του ΠαΣοΚ και της ΝΔ είχαν πρόσβαση σε συσκευές της Siemens, σύμφωνα με την κυρία Τσακάλου.

Σάββατο 24 Απριλίου 2010 - ΤΟ ΒΗΜΑ

Ψυγεία, κουζίνες, πλυντήρια, τηλεφωνικά κέντρα, καφετιέρες, ακόμη και... λεμονοστύφτες(!) λάμβαναν πολιτικοί και συγγενικά τους πρόσωπα από τη Siemens Ηellas του Μ. Χριστοφοράκου , ο οποίος είχε επιφορτίσει την ιδιαιτέρα γραμματέα του κυρία Αικατερίνη Τσακάλου για την προώθηση και επίσπευση των σχετικών διαδικασιών. Η κατάθεση της στενής συνεργάτιδος του άλλοτε ισχυρού άνδρα της Siemens ήταν αποκαλυπτική ως προς τη «φροντίδα» με την οποία περιέβαλλε ο κ. Χριστοφοράκος πολλά πολιτικά πρόσωπα και μέλη των οικογενειών τους, αλλά και ως προς την «ευαισθησία» που επεδείκνυε ανταποκρινόμενος σε σχετικά «αιτήματα». Η ουσία είναι ότι τα δώρα πήγαιναν και έρχονταν πληρωμένα εξ ολοκλήρου από την εταιρεία (μέσω του περιβόητου «Κέντρου Κόστους» με τον αριθμό «101.000» που ήταν του Χριστοφοράκου) και όπου οι «προϋποθέσεις» δεν συνέτρεχαν, παρεχόταν έκπτωση 30% στις αγορές. Oλη αυτή τη διαδικασία τη διαχειριζόταν η κυρία Τσακάλου, η οποία, όπως παραδέχθηκε στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής η οποία διερευνά το σκάνδαλο με τα «μαύρα ταμεία» της Siemens, «φρόντιζε τα θέματα που ήθελαν έναν λεπτό χειρισμό για καλύτερες τιμές και για να κινήσει γρήγορα τον μηχανισμό» ώστε να «επισπευσθούν οι διαδικασίες και να εξυπηρετηθούν γρήγορα (σ.σ. οι “πελάτες”)». Μάλιστα, όπως αποκάλυψε η μάρτυς, είχε έναν φάκελο με αντίγραφα από τη ροή των παραγγελιών και τις σχετικές χρεώσεις ονομαστικά. Ο διάλογος είναι χαρακτηριστικός:
- Π. Καμμένος (ΝΔ): «Πόσα ήταν τα πολιτικά πρόσωπα των οποίων την πορεία εσείς παρακολουθούσατε;».
- Αικ. Τσακάλου: «Οποιοδήποτε πολιτικό πρόσωπο μου υποδείκνυε (σ.σ. ο Χριστοφοράκος) ».
- Π. Καμμένος: «Περίπου. Ας πούμε πάνω από 150-200 άτομα;».
- Αικ. Τσακάλου: «Οχι, βέβαια. Είκοσι δεν ήταν».
- Π. Καμμένος: «Γιατί ο κ. Χριστοφοράκος στην κατάθεσή του από τη Γερμανία είπε:“Δίναμε λεφτά και συσκευές σε πάνω από 200 βουλευτές”».
- Αικ. Τσακάλου: «Αλλο λεφτά, άλλο συσκευές. Να το διαχωρίσουμε». Χαρακτηριστικοί είναι και οι διάλογοι που είχε η γραμματέας του «Μr Siemens» με άλλους βουλευτές σχετικά με τα δώρα:
- Γ. Νικητιάδης (ΠαΣοΚ): «Για αυτές τις συσκευές, οι τιμές τους πού έφθαναν;».

- Αικ. Τσακάλου: «Τι να σας πω; Να κάνει ένα σετ ηλεκτρικών συσκευών 1.500 ευρώ; Είναι ποσά μικρά. Πού να θυμηθώ εγώ τώρα πόσο έκαναν οι κουζίνες;».
- Στ. Καλαφάτης (ΝΔ): «Αρα, μιλάμε για δώρα 1.500 ευρώ;».

- Αικ. Τσακάλου: «Κουζίνες, ψυγεία... Πόσο μπορεί να κάνει ένα ψυγείο, μια κουζίνα, ένα πλυντήριο;».
- Γ. Νικητιάδης: «Εσείς θα μας πείτε. Ενα ψυγείο καλό, inox, της Siemens πόσο έχει;». - Αικ. Τσακάλου: «Μπορεί να έχει και 1.800 ευρώ...».
- Γ. Νικητιάδης: «Τι ύψους έκπτωση παρείχατε σε κάποιον, που έπρεπε να το διαχειριστείτε διακριτικά;».

- Αικ. Τσακάλου: «Περίπου 30%». Η μάρτυς αναφέρθηκε και σε μη πολιτικά πρόσωπα, αλλά συγγενικά πολιτικών. Οπως ανέφερε: «Υπάρχουν παραγγελίες ηλεκτρικών συσκευών, εάν θυμάμαι σωστά, της κόρης του κ. Τσοχατζόπουλου . Θα δείτε και άλλα (σ.σ. στο ανακριτικό υλικό) που αυτή τη στιγμή μου διαφεύγουν».

Και όταν ερωτάται από τον κ. Π. Καμμένο αν παράγγελνε εκείνη «τους κομπιούτερ και τους λεμονοστύφτες του κ. Μητσοτάκη και του κ. Τσοχατζόπουλου», απαντά: «Μάλιστα».

Επίσης αναφερθείσα σε έγγραφο το οποίο υπογράφει η ίδια και σύμφωνα με το οποίο θα πρέπει να δοθεί παραγγελία «επειγόντως» στον πελάτη κ. Πατσάκη (υπεύθυνο ασφαλείας του πρώην υπουργού του ΠαΣοΚ κ. Α. Τσοχατζόπουλου), Βασ. Σοφίας και Γενναδίου, συνολικής αξίας 8.686,35 ευρώ, με την παράκληση να χρεωθεί η «θέση κόστους 101.000» του Χριστοφοράκου, η ίδια διευκρινίζει απαντώντας σε ερώτηση του βουλευτή του ΛΑΟΣ κ. Κ. Αϊβαλιώτη για το αν πληρώνει ο κ. Πατσάκης: «Οχι, δεν πληρώνει. Εδώ το λέει ξεκάθαρα».

Εν Σέρραις: Ο «ΕΘΝΑΡΧΗΣ» ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ ΗΘΕΛΕ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟ 1967 ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΤΟ ΤΟΛΜΟΥΣΕ !

ΤΟ ΤΟΛΜΗΣΑΝ ΟΜΩΣ ΟΙ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΑΡΧΕΣ !

21η ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1967 : «ΜΑΥΡΗ ΕΠΕΤΕΙΟΣ» Ή ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ;

Έντυπη Έκδοση Ελευθεροτυπία,
Τρίτη 21 Απριλίου 2009

Ποιοι ήθελαν το 1967 εκτροπή και όχι εκλογές ;

Του ΒΙΚΤΩΡΑ ΝΕΤΑ
.
Παραμένει έως σήμερα, που συμπληρώνονται 42 χρόνια από την 21η Απριλίου 1967, ανοιχτό το ερώτημα: Γιατί ο πολιτικός κόσμος της χώρας δεν κατάφερε να προστατεύσει τη δημοκρατία και να αποτρέψει τη δικτατορία των συνταγματαρχών;
Είχα θέσει το ερώτημα στον Παναγιώτη Κανελλόπουλο, τελευταίο αρχηγό της ΕΡΕ και πρωθυπουργό της κυβέρνησης που ανέτρεψε η χούντα. Μου απάντησε με ειλικρίνεια: «Εγώ επέμενα να οδηγηθεί η χώρα σε εκλογές το ταχύτερο δυνατό. Σ' αυτήν τη θέση, όμως, ήμουν τραγικά μόνος. Κανείς στο κόμμα δεν ήθελε τις εκλογές. Αλλωστε δεν ήλεγχα το κόμμα. Κορυφαία στελέχη πηγαινοέρχονταν στο Παρίσι και συζητούσαν με τον Κων. Καραμανλή».
Τα όσα μου είπε τον Νοέμβριο του 1973 ο Παναγ. Κανελλόπουλος επιβεβαιώθηκαν αργότερα από κείμενα που περιέχονται στο «Αρχείο» του Κων. Καραμανλή, το οποίο κυκλοφόρησε το 1994 προσφέροντας σημαντικά στοιχεία στην Ιστορία. Υπάρχουν όμως και πολλά που δεν δημοσιεύτηκαν στο «Αρχείο», όπως δεν είδαν το φως της δημοσιότητας και στοιχεία από τους φακέλους των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών. Εγιναν προσπάθειες από ερευνητές και δημοσιογράφους για να αποκαλυφθεί με στοιχεία ο βαθμός συμμετοχής των αμερικανικών υπηρεσιών στην επιβολή της δικτατορίας, οι οποίες και απέδωσαν. Συστηματικό αγώνα έκανε ο δημοσιογράφος Ηλίας Δημητρακόπουλος, ο οποίος τον Σεπτέμβριο του 1967 διέφυγε από την Ελλάδα και εγκαταστάθηκε στην Ουάσιγκτον, όπου από την προηγούμενη δημοσιογραφική δουλειά του ανέπτυξε φιλίες και είχε σημαντικές πηγές πληροφοριών.
Ανακάλυψε ο Δημητρακόπουλος ότι τον Φεβρουάριο του 1967 ο Κων. Καραμανλής συναντήθηκε στη Νέα Υόρκη με τον απόστρατο πτέραρχο Λόρις Νόρσταντ, με τον οποίο συζήτησε την ιδέα στρατιωτικής λύσης στην Ελλάδα. Σε συνέντευξή του στον Θ. Γεωργακόπουλο για το περιοδικό «Esquire» (Φεβρουάριος 2003) ο Δημητρακόπουλος είπε: ο Καραμανλής «συνάντησε τον Λόρις Νόρσταντ, ο οποίος επί 7 χρόνια ήταν αρχιστράτηγος των δυνάμεων του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη. Ο Καραμανλής τού πρότεινε να εισηγηθεί μια στρατιωτική λύση του ελληνικού προβλήματος, υπό την ηγεσία του ίδιου. Αυτή η πρόταση είχε πολλές συνέπειες, γιατί αφαίρεσε από το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ τον τελευταίο ηθικό ενδοιασμό που μπορεί να είχε για χούντα στην Ελλάδα. Ο ίδιος ο Καραμανλής, ο αρχηγός της ελληνικής Δεξιάς, τους έλεγε να κάνουν δικτατορία».
Αναφέρεται στο «Αρχείο» (τόμος 6ος, σελ. 257 και επόμ.) ότι ο Κων. Καραμανλής, επιστρέφοντας από ιδιωτικό ταξίδι στις Μπαχάμες, παρέμεινε για μία εβδομάδα στη Νέα Υόρκη (25 Φεβρ. - 4 Μαρτίου 1967), όπου «και είχε σειρά συναντήσεων με προσωπικότητες του πολιτικού και του επιχειρηματικού κόσμου. Ειδικότερα συναντήθηκε με τον κυβερνήτη της Πολιτείας της Νέας Υόρκης Νέλσον Ροκφέλερ, τον πτέραρχο Νόρσταντ, παρεκάθησε σε γεύμα το οποίο δόθηκε προς τιμήν του από τον διακεκριμένο δημοσιογράφο Σάυρους Σουλτσμπέργκερ και παραβρέθηκε σε δεξίωση του γενικού προξένου της Ελλάδος Γ. Γκαβά (...)». Δεν αναφέρεται στο σημείωμα τι συζήτησε στη Νέα Υόρκη. Στις προηγούμενες, όμως, και στις επόμενες σελίδες του «Αρχείου» δημοσιεύονται επιστολές που αντήλλαξαν ο Κων. Τσάτσος με τον Κων. Καραμανλή, όπου καθαρά γίνεται λόγος το 1966 και στις αρχές του 1967 για λύση δικτατορίας.
Σε μακρά επιστολή του προς τον Κων. Τσάτσο, ο Κων. Καραμανλής έγραψε στις 10 Μαΐου 1966: «Χωρίς να σχολιάσω τα όσα απερίγραπτα συνέβησαν από τριετίας εις τον τόπον μας και τα οποία αποτελούν σαφή συμπτώματα εθνικής κρίσεως, θα συνεβούλευα εις γενικάς γραμμάς: Να σχηματισθεί κυβέρνησις από ικανά και κατάλληλα διά την περίπτωσιν πρόσωπα, η οποία να εξουσιοδοτηθεί από την Βουλήν ή, της Βουλής αρνουμένης, από τον βασιλέα, όπως ασκούσα εκτάκτους εξουσίας και εντός ευλόγου χρόνου: 1) Προβεί εις τολμηράν αναθεώρησιν του Συντάγματος (...)». Στη συνέχεια απαριθμούσε τι έπρεπε να κάνει αυτή η κυβέρνηση, πριν οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές.
Απαντώντας στην επιστολή αυτή ο Κων. Τσάτσος σημείωνε («Αρχείο», τόμος 6ος, σελ. 219 και επόμ.): «Πρέπει πρώτα να συνειδητοποιήσουμε μερικά πράγματα: Πρώτον, για να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους, εισηγούμεθα -(λέω ..."γούμεθα", διότι ασπάζομαι -μαζί με μυριάδες άλλους- ανεπιφύλακτα τις σκέψεις σου). Εισηγούμεθα, λοιπόν, παρεκτροπήν από το πολίτευμα και μίαν προσωρινήν δικτατορίαν -ίσως ενός έτους. Προς αυτήν την κατεύθυνσιν πρέπει να δουλευθεί από εκείνους που θα επωμιστούν την παρεκτροπήν και θα την κυρώσουν δι' ενός δημοψηφίσματος. Δικτατορίες χωρίς ονοματισμένο δικτάτορα δεν κουβεντιάζονται».
Στην απάντησή του (στις 26 Οκτωβρίου 1966) ο Κων. Καραμανλής αναφέρει: «Φοβούμαι ότι εις το σημείον που έφτασαν τα πράγματα, δεν αποκλείεται να οδηγηθείτε, χωρίς να το θέλετε, σε κάποιο είδος παρεκτροπής (...). Εχει δημιουργηθεί κρίσις νομιμότητος, εφ' όσον καλώς ή κακώς πιστεύεται, ότι η επικράτησις ορισμένης πολιτικής παρατάξεως (σ.σ. εννοούσε την Ένωση Κέντρου του Γ. Παπανδρέου) θα έχει ως αποτέλεσμα την ανατροπήν των πάντων. Υπό τας συνθήκας όμως αυτάς, όπως το λέγει η λογική και το διδάσκει η Ιστορία, ομαλή δημοκρατική εξέλιξις αποκλείεται. Γιατί είναι φυσικόν ν' αντιδράσουν, πριν παραδοθούν, και το καθεστώς και εκείνοι οι οποίοι πιστεύουν ότι απειλούνται. Τούτου δοθέντος, θα πρέπει η εκτροπή αυτή να προληφθεί. Ή, αν επιχειρηθεί, να χειραγωγηθεί, τόσον από απόψεως διαδικασίας, όσον και από απόψεως σκοπών, για να μην αποβεί συμφορά στον τόπον. Θα πρέπει, δηλαδή να είναι σχετικώς νομιμότυπος, κάπως ελεγχομένη και να έχει ως σκοπόν την ανασύνταξιν της δημοκρατίας που, για πολλούς λόγους, είναι επισφαλής στον τόπον μας». Και για το ενδεχόμενο επανόδου του, σημείωνε: «Η πείρα μου με έπεισε ότι δεν είναι δυνατόν να κυβερνηθεί δημοκρατικά ο τόπος μας, αν δεν γίνουν βαθειές αλλαγές στην εθνική μας ζωή. Αν γυρίσω χωρίς αυτές ή θα φύγω και πάλι ή θα καταλήξω σε δικτατορία».
Το θέμα της εκτροπής το έθεσε ο Κων. Καραμανλής και στον Δημ. Μπίτσιο, διευθυντή του Πολιτικού Γραφείου του βασιλιά Κωνσταντίνου, ο οποίος τον επισκέφθηκε στο Παρίσι στα μέσα Αυγούστου του 1966. Διεμήνυσε στον Κωνσταντίνο ο Καραμανλής, ότι αν υπάρξουν εγγυήσεις ότι ο Παπανδρέου θα πολιτευθεί νομιμοφρόνως μετά τας εκλογάς «να προχωρήσετε προς εκλογάς», αλλά «εάν τούτο αποκλείεται, τότε θα πρέπει να αντιμετωπισθεί ίσως η λύσις της εκτροπής». Ο Κων. Καραμανλής, ωστόσο, απέκρουσε πρόταση του Κωνσταντίνου να επιστρέψει στην Ελλάδα και να αναλάβει πολιτικές πρωτοβουλίες, δηλαδή την ευθύνη εκτροπής. Σε ερώτηση του Δ. Μπίτσιου, ο οποίος τον επισκέφθηκε και πάλι στις 10 Μαρτίου 1967, ποιος «θα ηδύνατο να αναλάβει μίαν τοιαύτην αποστολήν», απάντησε: «Προχείρως θα μπορούσα να υποδείξω τον συνδυασμόν Μαρκεζίνης - Τσακαλώτος, εφ' όσον θα μας έπειθαν ότι είναι ικανοί να φέρουν εις πέρας παρομοίαν αποστολήν».
Εμεινε μετά την αποστασία του 1965, που ανέτρεψε την κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου, απροστάτευτη η Δημοκρατία. Το Παλάτι, ο Κων. Καραμανλής, ο κύριος κορμός της Δεξιάς -με εξαίρεση τον Παναγ. Κανελλόπουλο- η Ουάσιγκτον, το παρακράτος, δεν ήθελαν προσφυγή σε εκλογές, αλλά λύση δικτατορίας. Τον βασιλιά με τους στρατηγούς τον πρόλαβαν οι συνταγματάρχες. Αυτή είναι η αλήθεια και είναι γνωστή. Δεν έχει, λοιπόν, νόημα να μένουν κλειστά τα αρχεία των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ, αλλά και οι φάκελοι της αποστασίας και της δικτατορίας.
vicnet@enet.g

Αφιερωμένο σε όλους τους ανιστόρητους ή ενσυνείδητα ψευδομένους πολιτικάντηδες, δημοσιογράφους και λοιπούς προοδευτικούς φαφλατάδες που μιλούν ακατάσχετα σήμερα για την δήθεν "ΜΑΥΡΗ ΕΠΕΤΕΙΟ" και την εδραιωμένη σημερινή δήθεν "ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ".

ΑΥΤΑ ΠΡΟΣ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

Εν Σέρραις: Farage : ΛΑΘΟΣ Η ΕΙΣΟΔΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΖΩΝΗ (Greek subs)

ΕΝ ΣΕΡΡΑΙΣ: ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ Η ΕΙΣΟΔΟΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΖΩΝΗ

Ο Εγγλέζος Ευρωβουλευτής NIGEL FARAGE αρχηγός του κόμματος UKIP , τον Φεβρουάριο του 2010 λέει πως χώρες όπως η Ελλάδα και η Ισπανία δεν έπρεπε να είχαν συμμετάσχει στην Ευρωζώνη.

"Αυτές οι χώρες , αναφέρει ο FARAGE, μπήκαν στο Ευρώ πρό 10ετίας. Τα πρώτα 7 χρόνια είχαν πολύ χαμηλά επιτόκια που σημαίνει ότι αυξήθηκαν οι αντικειμενικές αξίες.

Για μένα και πολλούς άλλους αν οι χώρες αυτές παραμείνουν στην Ευρωζώνη δεν θα έχουν κανένα οικονομικό μέλλον.

Βέβαια ο ουσιαστικός στόχος του Ευρώ ήταν η πολιτική και όχι η οικονομία. Στόχος ήταν ο εγκλωβισμός των χωρών για να σχηματισθοπύν οι Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης.

'Οταν φτιάχτηκε το Ευρώ έγιναν και τα οικονομικά κρητήρια του Μάαστριχ. Ηταν βασικοί οικονομικοί κανόνες , Γάλλοι , Γερμανοί , Ολλανδοί οικονομολόγοι έλεγαν πως δεν έπρεπε η Ελλάδα να μπεί στην Ευρωζώνη διότι δεν ανταποκρίνονταν στα κριτήρια.

Αγνόησαν τους κανόνες, έβαλαν την Ελλάδα και την Ισπανία. Δεν έπρεπε να το κάνουν αυτό. Τώρα πληρώνουν το τίμημα. Εκτιμώ ότι στις επόμενες βδομάδες κάποια στιγμή πρέπει να υπάρξει "ενα ξελάσπωμα" της Ελλάδας. Αυτό μπορεί να βοηθήσει βραχυπρόθεσμα να μειωθεί το ελληνικό χρέος αλλά μακρορόθεσμα οι Ελληνες θα παραμείνουν εγκλωβισμένοι σε ένα ακριβό νόμισμα που είναι υψηλό για το τωρινό τους επίπεδο.

Ο κάθε οικονομολόγος του ΔΝΤ ότι θα πρέπει να ελεγχθεί το ελληνικό χρέος , να επιστρέψουν στην δραχμή και ας κάνουν υποτίμηση.

Μέχρι να γίνει αυτό φοβάμαι ότι η Ελλάδα θα υποφέρει, όχι μόνο οικονομικά. Φοβάμαι ότι θα υπάρξουν σοβαρες κοινωνικές αναταραχές.
Αν η Ελλάδα χρεωκοπήσει και στην συνέχεια την βγάλουν από το Ευρώ , η ειρωνία θα είναι ότι όλοι στην Ευρωζώνη θα είναι ευχαριστημένοι και το Ευρώ θα δυναμώσει. Κατα παράδοση ξέρουμε ότι πως αν καταρρεύσουν τα συστήματα, οι αγορές θα πέσουν αλλα η διάσπαση της Ευρωζώνης θα οδηγήσει σε ένα πιο ισχυρό Ευρώ."

Εν Σέρραις: ΑΝΕΥΘΥΝΗ ΚΑΙ ΑΤΟΛΜΗ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΑΣΟΚ

Προσδεθείτε: έρχεται το ΔΝΤ Καταφθάνουν αύριο οι εκπρόσωποι του Ταμείου και ξεκινούν οι διαπραγματεύσεις Π. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ | Κυριακή 18 Απριλίου 2010

ΣΚΛΗΡΗ διαπραγμάτευση ξεκινά αύριο στην Αθήνα ανάμεσα στην κυβέρνηση, στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) και στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) με αντικείμενο τους όρους της συμφωνίας προσφυγής της χώρας στον «ευρωπαϊκό μηχανισμό» που συστάθηκε την περασμένη Κυριακή και η λειτουργία του οποίουπιστοποιήθηκε στο άτυπο Εurogroup. Παρά το γεγονός ότι ο κ. Γ. Παπακωνσταντίνου διαμηνύει πως η έναρξη διαπραγμάτευσης δεν ισοδυναμεί με προσφυγή, ουδείς πιστεύει ότι υπάρχει επιστροφή αφού οι ξένοι δανειστές έχουν περιορίσει ασφυκτικά τον ανεφοδιασμό πιστώσεων για το κράτος, τις τράπεζες και τις επιχειρήσεις και δεν πρόκειται να τον επαναφέρουν χωρίς τις εγγυήσεις ανατροπής της ως σήμερα ακολουθούμενης οικονομικής πολιτικής που μόνο η ενεργοποίηση του μηχανισμού μπορεί πλέον να προσφέρει.

Κατά τούτο, η υπογραφή μιας επώδυνης και ταυτοχρόνως «καθαρτικής» συμφωνίας προεξοφλείται ότι θα είναι το επιστέγασμα της διαπραγμάτευσης, η οποία υπολογίζεται ότι θα ολοκληρωθεί μέσα στις επόμενες 10 ημέρες.

Η κυβέρνηση θα επιχειρήσει να αφαιρέσει από τη συμφωνία την επιβολή νέων περικοπών σε μισθούς και συντάξεις προκειμένου να διασώσει το επιχείρημα ότι «τα μέτρα που έχουν ληφθεί ως σήμερα είναι ίδια με αυτά που θα ζητούσε το ΔΝΤ». Αλλά, σύμφωνα με όλες τις εκτιμήσεις, τα μέτρα που έχουν ληφθεί ως σήμερα δεν είναι πλέον αρκετά. Οι ξένες επενδυτικές τράπεζες, οι οίκοι αξιολόγησης και τα δύο κλιμάκια του ΔΝΤ συγκλίνουν στην εκτίμηση ότι η ανικανότητα του κρατικού μηχανισμού να συλλέξει έσοδα και να συγκρατήσει δαπάνες και η παρατεταμένη ανεπάρκεια των γραμμών ανεφοδιασμού πιστώσεων από το εξωτερικό παγώνουν την οικονομική δραστηριότητα και βυθίζουν τη χώρα σε απροσδόκητη ύφεση (οι ξένοι οίκοι μιλούν για-5%) καθιστώντας πρακτικώς ανέφικτους τους στόχους του Προγράμματος Σταθερότητας.

Η θεραπεία
Κύκλοι του ΔΝΤ εκτιμούν ότι, επειδή η Ελλάδα «έχει σπάσει το φράγμα του δημοσίου χρέους», πρέπει να συμβιβαστεί σύντομα με περίπου τα μισά από τα 50-60 δισ. ευρώ ετησίως που σήμερα χρειάζεται και ταυτόχρονα να εξαγάγει περισσότερα προϊόντα και υπηρεσίες χωρίς να προχωρήσει σε μια (ανέφικτη λόγω ευρώ) υποτίμηση του νομίσματος. Επειδή πρόκειται για ηράκλειο άθλο, η σταδιακή μείωση κατά 20%-30% τιμών και μισθών σε συνδυασμό με την αναδιαπραγμάτευση του δημοσίου χρέους (έτσι ώστε να αποπληρωθεί σε περισσότερα χρόνια) είναι η θεραπεία που θα επιμείνει το ΔΝΤ να ενσωματώσει στη συμφωνία.

Η κυβέρνηση και οι βουλευτές του ΠαΣοΚ βρίσκονται σε πυκνή πολιτική ομίχλη. «Δεν έχει γίνει οποιαδήποτε πολιτική προετοιμασία» εξομολογείται κορυφαίος υπουργός. «Ουδείς ενημερώθηκε ότι ξεκινάμε τη διαδικασία διαπραγματεύσεων». Κορυφαία κυβερνητικά στελέχη αντιλαμβάνονται ότι η προσφυγή στον μηχανισμό σηματοδοτεί «μεγάλη πολιτική αλλαγή» αλλά δυσκολεύονται να προσδιορίσουν το περιεχόμενό της. «Το Ταμείο ψάχνει έναν Κεμάλ Ντερβίς για την Ελλάδα» συζητούν πολιτικοί κύκλοι αναφέροντας το παράδειγμα του τεχνοκράτη που ανέλαβε επικεφαλής της τουρκικής οικονομίας όταν η Τουρκία προσέφυγε στο ΔΝΤ. Στο πλαίσιο αυτό κυκλοφορεί ξανά το σενάριο μετακίνησης του απερχόμενου υποδιοικητή της ΕΚΤ κ. Λουκά Παπαδήμου στην πλατεία Συντάγματος.

Συγκυβέρνηση;
Ανώτατες κυβερνητικές πηγές αποκλείουν το ενδεχόμενο αλλαγής του οικονομικού επιτελείου. «Αν ο Παπανδρέου αλλάξει τον Παπακωνσταντίνου θα είναι σαν να παραδέχεται ότι μετά τις 4 Οκτωβρίου μπορούσε να γίνει κάτι διαφορετικό και δεν έγινε» τονίζουν. Αποκλείουν επίσης το σενάριο σχηματισμού «κυβέρνησης εθνικής σωτηρίας» με τη συμμετοχή της Νέας Δημοκρατίας. ( Στο ΠΑΣΟΚ πρωτα βγαίνει η ψυχή και μετα το χούι). Το κόμμα των Λαϊκιστών και ο Αμερικανόδουλος αρχηγός του ζητούν εθνική συναίνεση αλλα δεν τολμούν να "μοιραστούν" έστω τις καρέκλες της εξουσίας, χαριν της σωτηρίας της χώρας . Γιαυτούς προέχει το κομματικό συμφέρον και "γαία πυρί μειχθήτω" )

Μια πρόσκληση στον κ. Σαμαρά για τον σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας ισοδυναμεί με συγχωροχάρτι στη Ρηγίλλης και τονίζουν ότι «η Νέα Δημοκρατία είναι πολύτιμη ως αντίπαλος και επικίνδυνη ως σύμμαχος».

Το ευρώ φτωχαίνει τον Νότο

(βλέπε προηγούμενες αναρτήσεις μου "ΔΡΑΧΜΗ Ο ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ")

Ο επικεφαλής του ΔΝΤ κ. Ντομινίκ Στρος-Καν και οι ηγέτες των χωρών της ευρωζώνης οι οποίες πλαισιώνουν τον μηχανισμό θέλουν να κλείσει τη «μαύρη τρύπα» της Αθήνας προτού αυτή καταπιεί άλλες μεσογειακές χώρες. «Υπάρχουν φόβοι ότι θα “σκάσουν” η Ιταλία και η Ισπανία» λένε γνώστες όσων συζητούνται στις κλειστές συσκέψεις του ΔΝΤ «και γι΄ αυτό στην ετήσια σύνοδο του Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας στις 24-26 Απριλίου κατά πάσα πιθανότητα θα ζητηθεί από τα κράτη-μέλη να αυξήσουν τις συνεισφορές τους ακόμη και κατά 50% έτσι ώστε να συγκεντρωθούν τα απαιτούμενα κεφάλαια για μεγάλες επιχειρήσεις διάσωσης, αν χρειαστεί». Παράλληλα, στις Βρυξέλλες αποκρυσταλλώνεται η πεποίθηση ότι η ευρωζώνη δεν μπορεί να προχωρήσει χωρίς οικονομική διακυβέρνηση, θέση που υποστήριξε η ελληνίδα επίτροπος κυρία Μαρία Δαμανάκη καθώς και άλλοι στη συνεδρίαση του Κολεγίου των Επιτρόπων την περασμένη Τετάρτη. Μάλιστα ο προβληματισμός των επιτρόπων εμπλουτίστηκε με διαγράμματα του κ. Ολι Ρεν τα οποία δείχνουν ότι μετά την εισαγωγή του ευρώ συνέβη μια πρωτοφανή μεταφορά πλούτου από τον Νότο στον Βορρά, αφού ο Νότος εθίστηκε στα φθηνά δανεικά με τα οποία απέκτησε τα προϊόντα και τις υπηρεσίες του Βορρά.

( Σαφής ομολογία του Ιστορικού Εγκλήματος της πολιτικής του ΠΑΣΟΚ και του ΑΑΡΩΝ ΑΒΟΥΡΙ-ΣΙΜΗΤΗ να εισέλθει η Ελλάδα στην ζώνη του ευρώ )

Επίσης, καμία χώρα της ευρωζώνης δεν θα μπορούσε σήμερα να ενταχθεί στην ευρωζώνη(!) αφού σε όλες το έλλειμμα του προϋπολογισμού είναι μεγαλύτερο από το 3% του ΑΕΠ.

ΠΗΓΗ : ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 18-4-2010

Εν Σέρραις: O AΓΝΩΣΤΟΣ , ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΛΑΖΑΡΙΔΗΣ

v\:* {behavior:url(#default#VML);} o\:* {behavior:url(#default#VML);} w\:* {behavior:url(#default#VML);} .shape {behavior:url(#default#VML);} Normal 0 false false false false EL X-NONE X-NONE /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin;}

Χρύσανθος Λαζαρίδης
Δεν είναι μομφή να είσαι δεξιός

Το δεξί χέρι του κ. Σαμαρά, πρώην κομμουνιστής και τώρα εχθρός της «ψευτο-προοδευτικής χούντας»

ΑΡΗΣ ΡΑΒΑΝΟΣ | Σάββατο 3 Απριλίου 2010

ΑΠΟΤΕΛΕΙ έναν από τους πιο σκληροπυρηνικούς συμβούλους του προέδρου της ΝΔ κ. Αντ. Σαμαρά. Είναι από τα στελέχη της Ρηγίλλης με ξεκάθαρη άποψη για πολλά θέματα που έχουν σχέση με τη στρατηγική της ΝΔ. Υποστηρίζει τις θέσεις του με πυγμή και δεν φείδεται μαχητικότητας, ενώ
εσχάτως υποστήριζε στις εσωτερικές συσκέψεις ότι ο κ. Σαμαράς πρέπει επειγόντως να απαγκιστρωθεί από τις διακυβερνήσεις Καραμανλή. Γαλουχημένος στην κομμουνιστική Αριστερά, αφού υπήρξε κεντρικό στέλεχος του «Ρήγα Φεραίου» με προϊστορία στο ΚΚΕ Εσωτερικού και αντιδικτατορική δράση, πέρασε στην άλλη όχθη, εκείνη του εθνικοπατριωτικού μετώπου. Ο 56χρονος κ. Χρύσανθος
Λαζαρίδης είναι η «σκιά» του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Αποτελεί έναν από τους πιο έμπιστους συνεργάτες του και είναι ο άνθρωπος που επεξεργάζεται τις δημόσιες ομιλίες του. Βρίσκεται στη Ρηγίλλης από νωρίς το πρωί ως αργά το βράδυ. Τις περισσότερες φορές βρίσκεται στο γραφείο του κ. Σαμαρά και η συμβουλή του είναι πάντα χρήσιμη για τον πρόεδρο της ΝΔ.

Το ερώτημα που έχουν θέσει πολλά «γαλάζια» κομματικά στελέχη για τον στενό συνεργάτη του κ. Σαμαρά είναι ότι ένας πρώην «Ρηγάς» με προϊστορία στο ΚΚΕ Εσωτερικού και αντιδικτατορική δράση είναι ο πιο στενός σύμβουλος του πρόεδρου της ΝΔ. Ο κ. Σαμαράς δεν είχε ποτέ ενδοιασμούς για τον κ. Λαζαρίδη, και τα «πέτρινα» πολιτικά χρόνια που ήταν εκτός πολιτικής σκηνής και κοιτούσε «το ταβάνι του σπιτιού του», όπως έχει πει, συνομιλούσαν σχεδόν καθημερινά.

Ως εκ τούτου σφυρηλατήθηκε μια στέρεα πολιτική και κυρίως προσωπική σχέση η οποία αναδείχθηκε με την ανάληψη της ηγεσίας από τον κ. Σαμαρά που τον έφερε στη Ρηγίλλης, στη θέση του πολιτικού του συμβούλου.

Διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στη διαμόρφωση της στρατηγικής του κόμματος.

Οπαδός της θεωρίας των «ιστορικών κύκλων» στη Στρατηγική Ανάλυση, προφητεύει το τέλος του ΠαΣοΚ. Επενδύει στη συγκεκριμένη θεωρία και εκτιμά: «Η ΝΔ θα βρεθεί μπροστά στις δημοσκοπήσεις μέσα στο 2010. Και θα ξαναπάρει την κυβέρνηση μέσα σε ενάμιση χρόνο,το πολύ,αφότου περάσει μπροστά στις δημοσκοπήσεις». Καταληψίας σε Νομική και Πολυτεχνείο
Συμμετέχει στον «πρωινό καφέ» της Ρηγίλλης και δεν ανήκει στους μετριοπαθείς της νέας ηγεσίας, αφού λόγω καταβολών αλλά και παλαιότερης πολιτικής δράσης θεωρείται «σκληρό καρύδι». Και πώς να μην είναι, όταν ως φοιτητής του Οικονομικού της Νομικής, το 1972, συμμετείχε στο φοιτητικό κίνημα εναντίον της δικτατορίας από τις γραμμές της οργάνωσης «Ρήγας Φεραίος».

Υπήρξε μέλος της Επιτροπής κατάληψης της Νομικής Σχολής τον Φεβρουάριο- Μάρτιο του 1973 και εξελέγη στη Συντονιστική Επιτροπή κατάληψης του Πολυτεχνείου τον Νοέμβριο του 1973. Για τη δράση του συνελήφθη την άνοιξη του 1974, κρατήθηκε στην Ασφάλεια και στην ΕΣΑ ως τη Μεταπολίτευση τον Ιούλιο του 1974, ενώ από τα βασανιστήρια που υπέστη ήταν επί πολλές εβδομάδες σε κρίσιμη κατάσταση νοσηλευόμενος στην «Παμμακάριστο».

Ο κ. Λαζαρίδης ήταν ενταγμένος στο ΚΚΕ Εσωτερικού που είχε συσπειρώσει ένα μεγάλο μέρος ριζοσπαστικοποιημένης νεολαίας επηρεασμένο από τον Γαλλικό Μάη και τα κινήματα αμφισβήτησης, με επιρροές από τους θεωρητικούς Αλτουσέρ, Μπετελέμ, Ροσάντα κλ.π. Μάλιστα συμμετείχε σε μια εσωκομματική τάση του ΚΚΕ Εσωτερικού που λειτουργούσε από το 1974 σε επίπεδο Νεολαίας και η οποία ηττήθηκε πολιτικά στην Α΄ Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του Ρήγα Φεραίου το 1974. Στη συνέχεια συμμετείχε στη Β΄ Πανελλαδική, που έδρασε μεταξύ 1978-1981, μέλη της οποίας ήταν η πλειοψηφία του Ρήγα που αποχώρησε από το ΚΚΕ Εσωτερικού μετά τις εκλογές του 1977.

Μετά τη Μεταπολίτευση, διετέλεσε αντιπρόεδρος της Εθνικής Φοιτητικής Ενωσης Ελλάδας (ΕΦΕΕ) από το 1975 ως το 1980, έτος κατά το οποίο αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Αθηνών. Με τον κ. Σαμαρά δεν είχε σχέσεις και το μόνο που τους συνέδεε ήταν ότι και οι δύο φοίτησαν στο Κολέγιο Αθηνών. Το 1980 πήγε στη London School of Εconomics για μεταπτυχιακές σπουδές στα Οικονομικά με ειδίκευση στη Νομισματική Θεωρία και στην Επιχειρησιακή Ερευνα, και επέστρεψε στην Ελλάδα για να υπηρετήσει τη στρατιωτική του θητεία στα τεθωρακισμένα στον Εβρο.

Στη συνέχεια πήγε στη Νέα Υόρκη για να πάρει το διδακτορικό του δίπλωμα στην Οικονομετρία από το City University και μετά σπούδασε Σύγχρονη Θεωρία της Ανάλυσης στο Courant School of Αpplied Μathematics. Ασχολήθηκε μεταξύ άλλων με τη Θεωρία Παιγνίων και Εφαρμογές στις Διεθνείς Σχέσεις και τις πολεμικές συγκρούσεις, τη Θεωρία Χάους και Εφαρμογές στην Ανάλυση Συστημάτων ισορροπίας και τις... Κβαντικές κυματοσυναρτήσεις και αναλυτικές συνάφειες με τη Θεωρία του Χάους.

Οπαδός της «σκληρής γραμμής»
Το τελευταίο διάστημα κάνει πιο επιλεγμένες και προσεκτικές εμφανίσεις στα κεντρικά ΜΜΕ και συνομιλεί με άνεση με τους πολιτικούς συντάκτες που καλύπτουν τη ΝΔ. Ηταν από τους συμβούλους του κ. Σαμαρά που του εισηγήθηκαν να χαράξει ξεκάθαρη γραμμή με το παρελθόν της διακυβέρνησης Καραμανλή, ενώ είναι αυστηρός και με τα στελέχη που διαφωνούν με τις επιλογές της ηγεσίας.

Λόγω ποντιακής καταγωγής, κατά τη διάρκεια της παραμονής του στις ΗΠΑ αναμείχθηκε στα κοινά της ομογένειας. Την περίοδο της έξαρσης του Σκοπιανού συναντάται, γνωρίζεται και αναπτύσσει φιλική σχέση με τον κ. Σαμαρά, ο οποίος εκείνη την εποχή ήταν υπουργός Εξωτερικών. Στηρίζει και την Πολιτική Ανοιξη και διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην Παμμακεδονική Ενωση και στις διαμαρτυρίες για το Σκοπιανό.

Οι κοινές τους απόψεις στα εθνικά θέματα, στην οικονομία, αλλά και στην πολιτική ανοίγουν γέφυρα επικοινωνίας και από τότε είναι τακτικός του συνομιλητής.

Η «ΑΠΟΕΝΟΧΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΥ»
Ηγετικό στέλεχος του «Δικτύου 21»
Ο κ. ΛΑΖΑΡΙΔΗΣ παράλληλα με τη θέση του συμβούλου του κ. Σαμαρά είναι και αντιπρόεδρος του ΔΣ του «Δικτύου 21», μιας εθνικοπατριωτικής οργάνωσης με σκληρές θέσεις στα εθνικά θέματα. Οπως είχε τονίσει τον Δεκέμβριο του 1997 μαζί με τον καθηγητή κ. Σαρ. Καργάκο, «στόχος του “Δικτύου 21” είναι η δημιουργία ενός μετώπου κατά του ενδοτισμού και όσων ενοχοποιούν τον πατριωτισμό». Στο παρελθόν κινητοποιήθηκε πολύ έντονα κατά του Σχεδίου Αναν στην Κύπρο και οι θέσεις του για τα εθνικά θέματα (Σκοπιανό κ.ά.) τον εντάσσουν στο εθνικοπατριωτικό μέτωπο.

Στόχος του, όπως και των άλλων μελών του «Δικτύου 21», είναι «η αποενοχοποίηση του πατριωτισμού», οι οποίοι είχαν κατηγορηθεί παλαιότερα από αντιπάλους τους για «εθνικιστικό παροξυσμό» και επί μεγάλο χρονικό διάστημα μαινόταν πόλεμος άρθρων, μέσω εφημερίδων, ενώ έφθασαν ως και στα δικαστήρια. Πολλές φορές έχει βρεθεί απέναντι με στελέχη της Αριστεράς και της Κεντροαριστεράς και μάλιστα παλαιότερα αναρωτήθηκε: «Μήπως είναι ώρα να ξανακατέβουμε στους δρόμους, αυτή τη φορά για να φύγει η “χούντα” της “ψευτο-προοδευτικής διανόησης” που είναι “εχθρός του λαϊκού και καρικατούρα διανόησης”; ». Στα επεισόδια του Δεκέμβρη του 2008, μετά τo θάνατο του 15χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου, είχε πει ότι « κάποιοι εκμεταλλεύθηκαν ένα τραγικό περιστατικό για να αποπειραθούν “πολύχρωμη εξέγερση” και στην Ελλάδα (κατά τα πρότυπα της Γεωργίας και της Ουκρανίας) ».

Βαθύ μπλε
«Είναι λανθασμένη ως “διαπίστωση” και ανόητη ως “μομφή” ότι η εκλογή Σαμαρά σημαίνει στροφή στα δεξιά».

«Επί μιάμιση δεκαετία η Ελλάδα είχε μια πολιτική την οποία μεγάλο μέρος της επίσημης ελληνικής ελίτ θεωρούσε “εθνικιστική”»! Οποιος υποστήριζε την επίσημη ελληνική θέση μέσα στην Ελλάδα θεωρείτο “αθεράπευτα εθνικιστής”».

«Το πολιτικό σύστημα που δυσκολεύεται να διαχειριστεί τα συμφέροντα της χώρας και τη θέληση της κοινωνίας ενταφιάζει τις παρακαταθήκες του Ανδρέα Παπανδρέου και του Κωνσταντίνου Καραμανλή και αναδεικνύει τις επικοινωνιακές πομφόλυγες του... Αλέξη Τσίπρα».

«Μόνο στα καθεστώτα του “υπαρκτού σοσιαλισμού” η Δεξιά θεωρούνταν “μομφή”. Αυτά κατέρρευσαν πριν από δύο δεκαετίες.

Κάποτε πρέπει να το πληροφορηθούμε κι εδώ στην Ελλάδα».

«Η υπεύθυνη πρόταση Καραμανλή δεν παρουσιάστηκε ως πολιτική, αλλά ως καθαρτικό. Οι λαοί ποτέ δεν ψηφίζουν... ρετσινόλαδο!».

«Δεν συμφωνώ με τον εορτασμό του Πολυτεχνείου. Παρελαύνουν οι απόντες- οι επίγονοι αυτών που δεν ήθελαν την εξέγερση. Εξοργίζομαι με την οικειοποίηση της εξέγερσης του Πολυτεχνείου από διάφορα κωθώνια που φορούν κουκούλες, σπάνε μαγαζιά και επικαλούνται τα ιδανικά του».

Εν Σέρραις: ΘΕΛΕΙ ΤΟΛΜΗ ΚΑΙ ΑΡΕΤΗ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ! ΑΝΙΚΑΝΟΣ ΝΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΕΙ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ Ο ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

Πιθανή λύση η στάση πληρωμών Χαιρόμαστε ιδιαίτερα γιατί οι τοποθετήσεις μας, που αφορούν τις προτεινόμενες λύσεις για την διέξοδο της ελληνικής οικονομίας από την κρίση που βιώνει σήμερα, τις οποίες και εκφράσαμε εδώ, εδώ και εδώ, βρίσκουν πολύ σοβαρούς υποστηρικτές όπως αυτή του κ. Ανδ. Ανδριανόπουλου, πρ. Υπουργού, στο άρθρο του που δημοσιεύουμε.Είναι ολοφάνερο πως η κυβέρνηση δεν μπορεί να πάρει την απόφαση για δραστικές περικοπές στην έκταση του κράτους. Τα περί ιδιωτικοποιήσεων που ακούγονται, πέραν του ότι είναι ξαναζεσταμένο φαγητό, από τα πράγματα δεν μπορεί να λύσουν έστω και μέρος των προβλημάτων. Οι ιδιωτικοποιήσεις σήμερα σαν πολιτική επιλογή δεν έχουν σχέση με την δυναμική που εξέφραζαν κατά το παρελθόν. Οπως κάθε τι καινούργιο και δυναμικό η ελληνική αδράνεια και το σχετικό πολιτικό χωνευτήρι τις εκτροχίασε τις ιδιωτικοποιήσεις, τις ξεδόντιασε και τις έφτυσε στο τέλος σαν αμάσητο φαγητό.
Τώρα πλέον, σε αντίθεση με την εποχή που κάποιοι από εμάς τις πρότειναν, ιδιωτικοποιήσεις έκαναν και κάνουν όλες οι χώρες της γής. Με αποτέλεσμα οι ενδιαφερόμενοι ...αγοραστές να έχουν ήδη χορτάσει με τα απίστευτα φιλέτα που έχουν βγεί στις αγορές. Παράλληλα, η διεθνής οικονομική κρίση έχει χτυπήσει βαθιά στις τσέπες των τολμηρών επενδυτών που δοκίμαζαν τις τύχες τους σε δύσκολα και δύστροπα κοινωνικά περιβάλλοντα. Και το άλλο θέμα βέβαια είναι το άσχημο όνομα που πλέον έχει βγάλει η ελληνική αγορά. Γα απατεωνιές σχεδόν όλοι μιλάνε ενώ η διεφθαρμένη και τεράστια ελληνική γραφειοκρατία φαντάζει το βάθος σαν μόνιμη απειλή. Κοντολογής, η ευκαιρία των ιδιωτικοποιήσεων έχει ουσιαστικά χαθεί για την χώρα.Η κυβέρνηση λοιπόν, αλλά και το πολιτικό σύστημα στο σύνολό του, οφείλει να αποφασίσει αν θα καταργήσει δημόσιους φορείς και να αφήσει εργαζόμενους στο δημόσιο τομέα χωρίς απασχόληση. Τουλάχιστον στο δημόσιο. Επειδή αμφιβάλω βαθιά για τα θάρρος και την ψυχική αντοχή των λεγόμενων πολιτικών μας ταγών εκτιμώ πως την μείωση του κράτους οφείλουμε να την ξεχάσουμε. Με δημόσιο χρέος πάνω από το 120% του εθνικού μας προιόντος και με ετήσιο έλλειμμα (στην καλύτερη περίπτωση) κοντά το 12% η χώρα βρίσκεται σε πραγματικό αδιέξοδο. Σε αντίθεση με άλλες χώρες που η κρίση προήλθε από τον υπερδανεισμό των Τραπεζών και πέρασε στα κρατικά ταμεία σε εμάς εδώ ο ασθενής είναι το ίδιο το κράτος. Που δανειζόταν δίχως σκέψη και λογική ια να χρηματοδοτήσει ρουσφετολογικούς διορισμούς στο δημόσιο, συνδικαλιστικά αιτήματα για παροχές και επιδόματα και αμοιβές εργολάβων και προμηθευτών υπερτιμολογημένες και συχνά άχρηστες. Χρειαζόμαστε από το 2011 κι΄ έπειτα ετήσια πλεονάσματα πάνω από 10%, πέραν από τα χρήματα για τους τόκους των δανείων μας, για να αρχίσουμε να βάζουμε κάποια τάξη στα οικονομικά μας. Προοπτική μάλλον απίστευτη, με βάση τα σημερινά πολιτικά και κοινωνικά δεδομένα.Τι μας μένει; Μια αποφασιστική κήρυξη στάσης πληρωμών. Που θα τιμωρήσει και τους δανειστές μας, που μάλλον αλόγιστα μας εφοδίαζαν με χρήματα δίχως ουσιαστικά να ελέγχουν σε τι ακριβώς τα ξοδεύουμε. Ο καπιταλισμός διδάσκει πως κάθε οικονομική πράξη έχει ρίσκο. Το κέρδος δεν είναι πάντα εξασφαλισμένο. Υπάρχει και η προοπτική της αποτυχίας. Γιατί οι διεθνείς Τράπεζες που μας δάνειζαν θα πρέπει να εξαιρεθούν από την γενική αυτή λογική. Μέσω μιάς σκληρής αλλά σοβαρής διαπραγμάτευσης μπορούμε να εξασφαλίσουμε μείωση του χρέους μας στα μισά περίπου. Να εξυγιανθεί ολόκληρο το δημοσιονομικό αλλά και το οικονομικό γενικότερα κύκλωμα κι ο τόπος να μπεί σε μια νέα πορεία ανάπτυξης. Με περιορισμένες και αυστηρά ελεγχόμενες δημόσιες δαπάνες, με φρέσκα δάνεια στον ιδιωτικό τομέα και με πολιτικές ηγεσίες σοβαρές κι αποφασισμένες για καινούργια πράγματα. Τις όποιες αρνητικές συνέπειες, την μήνυ των Γαλλικών και Γερμανικών Τραπεζών κυρίως, ακόμη και μιά ενδεχόμενη –πιθανότατα προσωρινή - έξοδο από το Ευρώ, μπορούμε εύκολα να τις αντιμετωπίσουμε. Αρκεί να δείξουμε σοβαρότητα, λίγες δηλώσεις και κυρίως ουσιαστικό πολιτικό έλεγχο πάνω σε αυτό που λέγεται δημόσιος τομέας.

http://emprosdrama.blogspot.com
var linkwithin_site_id = 128985;

Εν Σέρραις: ΣΤΑΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ ΤΩΡΑ !

Aπό το 1970 μέχρι σήμερα έχουν προσφύγει στην αναδιαπραγμάτευση του χρέους των 40 χώρες.
Κατα κανόνα, η επιλογή αυτή στάθηκε αφετηρία όχι εθνικής κατάστερευσης , αλλά οικονομικής ανόρθωσης και κοινωνικής εξομάλυνσης.

Η Ελλάδα μόνο για τόκουςυπολογίζεται ότι θα πληρώσει μόνο για τόκους φέτος γύρω στα 5,5% του ΑΕΠ όταν συγκριτικά οι δαπάνες για την Παιδεία , την Υγεία και την Κοινωνική Ασφάλιση ανέρχονται σε 3,6%, 2,9% και 4,2% αντίστοιχα.

Αν συνυπολογίσουμε και τα τοκοχρεωλύσια που μεταφέρονται από χρονιά σε χρονιά κι από δεκαετία σε δεκαετία η συνολική δαπάνη για την εξυπηρέτηση του χρέους θα φθάσει στο απολύτως εξοντωτικό ποσοστό 13% του ΑΕΠ - μεγαλύτερο από το άθροισμα των χρημάτων που διατίθενται για Παιδεία, Υγεία και Συντάξεις μαζί.
Αν υπολογίσουμε δε και τις μεγαλύτερες αναλογικά από κάθε άλλη χώρα - μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης , στρατιωτικές δαπάνες αντιλαμβάνεται κανείς ότι δεν απομένει σχεδόν τίποτε για υποτυπώδη κοινωνική πολιτική και αναγκαία έργα υποδομών, κάτι που καταδικάζει μακροπρόθεσμα την παραγωγοκότητα της εργασίας σε καχεξία.

Eν όψει της επαπειλούμενης καταστροφής, οποιαδήποτερεαλιστική πολιτική αντιμετώπισης της κρίσης , είτε εμφορείται από φιλελεύθερες είτε απο κεϊσιανές, είτε απο ριζοσπαστικά αριστερές ιδέες δεν μπορεί παρά να ξεκινήσει από μια εκ των ουκ άνευ προϋπόθεση, χωρίς την οποία όλα τα άλλα είναι όνειρα θερινής νυκτός.

Την στάση πληρωμών και την αναδιαπραγμάτευση του δημόσιου χρέους.

Μία σύγχρονη "Συσάχθεια" για την οποία ευφθλως μίλησε παραπέμποντας στον Σόλωνα , η Λιάνα Κανέλη.

Ασφαλώς δεν πρόκειται για μια απλή και ανεξοδη επιλογή - άλλωστε εδώ που φθάσαμε δεν υπάρχει βασιλική οδός προς την σωτηρία. Σε διαμετρική αντίθεση όμως με την πεπατημένη που ακολουθούμε τόσι καιρό, αυτή την φορά το κόστος θα είναι προσωρινό και το κέρδος μόνιμο.

Η Ελλάδα θα τιμωρηθεί για λίγα χρόνια από τις διεςθνείς αγορές χρήματος και θα αντιμετωπίσαει επεςνδυτικό λοκ -αουτ, αλλα θα αποφύγει την κοινωνική κατάρευση και θα θέσει τις βάσεις για την παραγωγική της ανασυγκρότηση. Σε τέσσερα ή πέντε χρόνια οι διεθνείς τοκογλύφοι θα έχουν ηρεμήσει αρκετά, ώστε θα κάνουν ουρά μπροστά στο γκισέ για να αγοράσουν με το αζημίωτο καινούργιους ομολογιακούς τίτλους της χώρας

Εν Σέρραις: ΟΙ ΜΑΓΥΑΡΟΙ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΑΡΕΤΗΣ ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ

Θρίαμβος για τους Ούγγρους εθνικιστές

Με περίπου 26 έδρες στη Βουλή, σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις, μια εξαιρετική καταγραφή της τάξης του 17% και μια ανάσα πίσω από τους Σοσιαλιστές (19%-μόλις 28 έδρες) που κυβέρνησαν άσχημα επί οκτώ χρόνια, το εθνικιστικό Jobbik συγκαταλέγεται στους θριαμβευτές της εκλογικής αναμέτρησης στην Ουγγαρία, εισερχόμενο μάλιστα για πρώτη φορά στο κοινοβούλιο. Πρώτο στην προτίμηση των Ούγγρων ψηφοφόρων ήρθε το κεντροδεξιό κόμμα Fidesz, με ποσοστό 52,8% και 206 (σύμφωνα με τους πρώτους υπολογισμούς) από τις 386 έδρες στο Κοινοβούλιο, πλησιάζοντας πολύ το στόχο του για πλειοψηφία δύο τρίτων στη Βουλή. Ο τελικός αριθμός των εδρών θα αποφασιστεί στο δεύτερο γύρο των εκλογών, στις 25 Απριλίου. Σε μια ευρωπαϊκή χώρα που πλήρωσε άσχημα την οικονομική κρίση και αναγκάστηκε να δανειστεί 20 δις ευρώ από το ΔΝΤ, την Παγκόσμια Τράπεζα και την ΕΕ για να αποφύγει την πτώχευση, οι πολίτες ζήτησαν πατριωτική πολιτική και επέμειναν σε δεξιά στροφή. Η συμμετοχή ανήλθε στο 64% και ήταν μεγαλύτερη από την αναμενόμενη, εξαναγκάζοντας την κεντρική εφορευτική επιτροπή να επιμηκύνει την ψηφοφορία σε όσα τμήματα υπήρχαν ουρές.

Εν Σέρραις: ΤΡΕΧΟΝΤΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΔΑΝΕΙΑ , ΞΕΠΟΥΛΑΕΙ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ ΥΠΗΚΟΟΣ, ΕΛΛΗΝΑΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ;

ΣΤΟ ΚΡΙΣΙΜΟ 12ΛΕΠΤΟ ΤΕΤ Α ΤΕΤ
ΟΜΠΑΜΑ - ΓΙΩΡΓΟΥ
ΠΗΡΑΜΕ ΒΙΖΑ ΔΩΣΑΜΕ ΣΚΟΠΙΑ

Κατάργηση του βέτο για ένταξη στο ΝΑΤΟ απαιτούν οι Αμερικανοί - Μπήκε και θέμα Αιγαίου... Με διθυράμβους σύμπας ο προπαγανδιστικός μηχανισμός της κυβέρνησης, συνεπικουρούμενος απ' τα διαπλεκόμενα ΜΜΕ και τους υποταγμένους (μεγαλο)δημοσιογράφους, έχει βαλθεί να πείσει τον ελληνικό λαό για τον... μεγάλο θρίαμβο του Γ. Παπανδρέου κατά τη συνάντησή του με τον πλανητάρχη Μπαράκ Ομπάμα. Δηλαδή την κατάργηση της βίζας για όσους Έλληνες θα ταξιδεύουν εφεξής στις ΗΠΑ, ένα ελληνικό αίτημα που παρέμενε σε εκκρεμότητα για πολλά χρόνια. Αλλά πέραν των -δικαιολογημένων σ' αυτήν την περίπτωση- παραπόνων της προηγούμενης κυβέρνησης και της Ντόρας Μπακογιάννη, που είχαν σχεδόν ολοκληρώσει τη σχετική προεργασία, τα παπαγαλάκια της κατευθυνόμενης ενημέρωσης «λησμόνησαν» να πουν ποια είναι τα ανταλλάγματα που δώσαμε στον πλανητάρχη, προκειμένου να επιστρέψει ο πρωθυπουργός στην Ελλάδα έχοντας πάρει τον... θρίαμβο της κατάργησης της βίζας!

Επειδή βέβαια τίποτα δεν παραχωρούν άνευ ανταλλαγμάτων οι Αμερικανοί, ιδιαίτερα όταν σε βρίσκουν σε μεγάλη ανάγκη, θα άξιζε κάποιος να διερευνήσει το τι έγινε, τι ειπώθηκε πίσω απ' τις κλειστές πόρτες του Λευκού Οίκου, κυρίως σε: • Ελληνοτουρκικά και Αιγαίο. • Σκοπιανό. Και οι πρώτες πληροφορίες που έχουν διαρρεύσει, παρόλο που έχει επιχειρηθεί να επιβληθεί εμπάργκο ενημέρωσης που κάθε άλλο παρά συνάδει προς όρους στοιχειώδους διαφάνειας, αναφέρουν πως και στα δύο αυτά σοβαρά εθνικά μας θέματα ο Γ. Παπανδρέου προέβη σε υποχωρήσεις ανεπίτρεπτες. Σε ό,τι αφορά στο Σκοπιανό, σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες, ήταν το θέμα που κυριάρχησε κατά το 12λεπτο έως 15λεπτο τετ α τετ των Ομπάμα - Παπανδρέου. Άλλωστε η Ουάσινγκτον είχε καταστήσει όσο σαφέστερες γίνονταν τις προθέσεις της και κατά τη συνάντηση του πρωθυπουργού με τη Χίλαρι Κλίντον, που είχε προηγηθεί και με την υπογράμμιση ότι: • Έχει τεράστια σημασία για τις ΗΠΑ η είσοδος των χωρών των δυτικών Βαλκανίων στο ΝΑΤΟ και σ' αυτό επιμένουν απαρέγκλιτα. Με την ίδια επιμονή έθεσε το θέμα και ο Ομπάμα στον Παπανδρέου. Είναι σαφές ότι τα στρατηγικά συμφέροντα των ΗΠΑ επιβάλλουν μια τέτοια «λύση», αφού η Ουάσινγκτον δεν θέλει σε καμιά περίπτωση την «επιστροφή» των Ρώσων στα Βαλκάνια, ούτε φυσικά θέλει νέες αναζωπυρώσεις σ' αυτήν την εύφλεκτη περιοχή. Σύμφωνα με τις υπάρχουσες πληροφορίες: • Το όνομα που πρότειναν οι Αμερικανοί για τη FYROM είναι το «Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας», ονομασία που υποθάλπει τον αλυτρωτισμό, αφού το «Βόρεια Μακεδονία» σημαίνει ότι υπάρχει και «Νότια Μακεδονία»! • Ωστόσο δεν προσέφεραν και μια καθαρή λύση σχετικά με το erga omnes, την ελληνική δηλαδή «κόκκινη γραμμή», ότι αυτή η ονομασία θα ισχύσει έναντι πάντων. • Αυτό για το οποίο δεσμεύτηκαν οι Αμερικανοί είναι μια δικιά τους δήλωση γύρω στον Σεπτέμβρη, σύμφωνα με την οποία δεν θα ισχύει η αναγνώριση που είχαν κάνει στα Σκόπια με το όνομα «Μακεδονία», αλλά με τη νέα ονομασία. Και τίποτα άλλο πέραν αυτού. • Επίσης ουδεμία δέσμευση ανέλαβαν για τις άλλες ελληνικές «κόκκινες γραμμές», δηλαδή τα ζητήματα της εθνικότητας και της γλώσσας. Μάλιστα για το τελευταίο ανέφεραν ότι τα Σκόπια θα αναγνωριστεί ότι μιλούν τη... «βορειομακεδονική» γλώσσα, ενώ θα λέγονται υποτίθεται «Βορειομακεδόνες» και κάποια στιγμή θα μείνει μόνο «Μακεδόνες» και «μακεδονική γλώσσα».. Με ό,τι σημαίνει πάλι αυτό για τη Μακεδονία μας. Μια τέτοια συμφωνία ανοίγει διάπλατα Κερκόπορτες... • Αντίθετα ξεκαθάρισαν σε όλους τους τόνους ότι τη «λύση» τη θέλουν το αργότερο μέχρι τον Νοέμβρη, δηλαδή σε κάθε περίπτωση πριν από την επόμενη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ. Τότε θέλουν οπωσδήποτε την είσοδο των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ, με ακύρωση του ελληνικού βέτο, που μπήκε στο Βουκουρέστι επί Μπους. Συνεκμετάλλευση στο Αιγαίο! Αλλά και στο άλλο μείζον εθνικό μας θέμα, τις σχέσεις Ελλάδας - Τουρκίας και τις παράνομες τουρκικές διεκδικήσεις στο Αιγαίο, ούτε εκεί ο πρωθυπουργός προέβαλε... σθεναρή αντίσταση.

Θα μπορούσε μάλιστα κάποιος να ισχυριστεί ότι ουδεμία αντίσταση προέβαλε, αντίθετα συναίνεσε στην αμερικάνικη απαίτηση, σύμφωνα με την οποία: • Οι δύο χώρες (Ελλάδα και Τουρκία) θα πρέπει να κάνουν διάλογο εφ' όλης της ύλης, με ορατό χρόνο τερματισμού του και με -τελικό- στόχο την επί της ουσίας συνεκμετάλλευση στο Αιγαίο, κάτι που αποτελεί πάγια τουρκική απαίτηση. Στην προαναφερθείσα κατεύθυνση τα βήματα θα είναι μεθοδικά, προσεχτικά, αλλά σε κάθε περίπτωση θα υπηρετούν τον τελικό στόχο. Είναι, για παράδειγμα, χαρακτηριστικό το ρεπορτάζ της Κύρας Αδάμ στην «Ελευθεροτυπία», σύμφωνα με το οποίο η Τουρκία διεκδικεί να χωριστεί το Αιγαίο στα δύο, με όριο τον 25ο μεσημβρινό! Και μπορεί μεν η χώρα μας να μην έχει αποδεχθεί ακόμα αυτήν την τουρκική απαίτηση, ωστόσο έγκυρες πληροφορίες μας αναφέρουν ότι κατά τον σχεδιασμό (η επεξεργασία του οποίου γίνεται αυτές τις μέρες) της κοινής ελληνοϊσραηλινής αεροναυτικής άσκησης που θα διεξαχθεί τον Μάη, οι Ισραηλινοί προφορικά έβαλαν το θέμα ότι τα δικά τους πολεμικά αεροπλάνα δεν θα πετάξουν ανατολικά του 25ου μεσημβρινού, γιατί δεν θέλουν να ενοχλήσουν τους Τούρκους... Αν η Ελλάδα το αποδεχθεί αυτό, θα πρόκειται για μια ντε φάκτο αναγνώριση αυτού του καθεστώτος! Αλλά πέραν των προαναφερθέντων, που αφορούν τις ιταμές αμερικάνικες απαιτήσεις, φαίνεται πως ο Γιώργος «ξεχρεώνει» όλες τις υφιστάμενες εκκρεμότητες, προκειμένου να αποσπάσει έστω μια ημιτελή δήλωση πολιτικής στήριξης. Για παράδειγμα, λήγει η εκκρεμότητα με την παραλαβή των υποβρυχίων που κατασκευάστηκαν απ' τους Γερμανούς στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά, ένα εκ των οποίων... γέρνει...

Εν Σέρραις: O AAΡΩΝ ΑΒΟΥΡΙ & O ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΔΙΕΛΥΣΑΝ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΠΡΙΝ ΕΛΘΕΙ Η ΛΑΙΛΑΠΑ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ

Η επιχείρηση "Χρεωκοπία της Ελλάδας" έχει την υπογραφή του Σημίτη Από την αγορά CDS, παίζοντας δηλαδή τη χρεωκοπία της Ελλάδας, η Goldman Sachs υπολογίζεται ότι κέρδισε ένα έως τρία δισεκατομμύρια δολλάρια!!!
Οι χρηματιστές της Γουώλ Στρητ σφυρίζουν αδιάφορα, δηλώνοντας στους δημοσιογράφους: "η δουλειά μας είναι να βγάζουμε λεφτά, όχι να σκεφτόμαστε τι θα συμβεί στους ¨Ελληνες πολίτες, δεν υπάρχει εξάλλου νόμος που να απαγορεύει να εκμεταλλευτείς τον μαλάκα" (δήλωση του Αμίτ Σαρκάρ, επικεφαλής αμερικανικού επενδυτικού ταμείου, Μαριαν, 20.2.2010).

Ο Σημίτης προτίμησε να καλύψει χρέη για να πετύχει τον πολιτικό του στόχο, ανοίγοντας την ίδια στιγμή την κερκόπορτα στην έλευση των παγκόσμιων τρωκτικών. Οι εξελίξεις, στην ήδη ασμαίνουσα ελληνική οικονομία, ήταν περισσότερο από τραγικές και τα αποτελέσματά τους συναντάμε σήμερα.

To 1998 η ελληνική κυβέρνηση έθεσε ως κύρια επιδίωξη την ένταξη στην ΟΝΕ. Τα νούμερα δεν έβγαιναν. Η Αθήνα θα μπορούσε ίσως να περιορίσει τη φοροδιαφυγή των μεσαίων-ανώτερων κοινωνικών στρωμάτων που δεν συνηθίζουν να πληρώνουν φόρους, αφήνοντας την στήριξη του κράτους στους μισθωτούς και συνταξιούχους (που ταυτόχρονα κατηγορούν ως ανεπρόκοπους).

Θα μπορούσε να περιορίσει την παραοικονομία ή το κόστος της διαφθοράς.
Θα μπορούσε να σκεφτεί άλλες αναπτυξιακές στρατηγικές.
Προτίμησε τον εύκολο, αν και πανάκριβο, δρόμο, το μασκάρεμα του χρέους.

Για να το κάνει, απευθύνθηκε, σύμφωνα με τους New York Times και τη Wall Street Journal, στη διαβόητη Goldman Sachs. Για τη συνεργασία αυτή την εγκαλεί τώρα και ζητά να πληροφορηθεί τι έγινε η Κομισιόν.

Γράφει σε μια έρευνά του το γαλλικό Μαριάν:
"Για την πιο μεγάλη τράπεζα του κόσμου, η πατρίδα της δημοκρατίας μετετράπη σε αγελάδα προς άρμεγμα… Όταν ο Γκάρυ Κον προσγειώνεται στο αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος, το 2001, οι έλληνες αξιωματούχοι τον περιμένουν όπως τον Μεσσία… O Κώστας Σημίτης αποφασίζει να βάλει τον λύκο μέσα στο μαντρί".

H Goldman Sacks, γράφει το περιοδικό, “διαφθείρει” την ελληνική κυβέρνηση “πείθοντάς” την ότι μπορεί με τα προϊόντα της να χρηματοδοτεί τις δαπάνες της.
Η Γκόλντμαν βγάζει 300 εκατομμύρια δολλάρια, για να κρύψει η ελληνική κυβέρνηση, όλο κι όλο, ένα δάνειο ενός δις. 30% εις βάρος του ελληνικού δημοσίου πάει το νταβατζηλίκι. Ο οίκος αξιολόγησης Μούντις καλύπτει την επιχείρηση αξιολογώντας με άριστα την Ελλάδα. Η ατιμωρησία οδηγεί σε μονιμοποίηση των πρακτικών.
Το τελευταίο από αυτά τα προϊόντα είναι ο “Titlospe”, δάνειο 5,3 δις το 2009.
Με τη μέθοδο αυτή, η Αθήνα χρησιμοποίησε διάφορα δομημένα προϊόντα για να κρύψει το πραγματικό ύψος του χρέους επιτρέποντας στην Ελλάδα να εκπληρώσει τεχνικά, όχι όμως και ουσιαστικά, τα κριτήρια του Μάαστριχτ, πρακτική που άρχισε το 1998 και συνεχίστηκε μέχρι τις αρχές του 2009.

Ποιά είναι η τράπεζα Goldman Sachs με την οποία συνεργάστηκε στενά ο κύριος Σημίτης;
Η τράπεζα Goldman Sachs, κύριος σύμβουλος επί σειρά ετών των ελληνικών κυβερνήσεων σε θέματα χρέους και ιδιωτικοποιήσεων, προνομιακός συνομιλητής των Πρωθυπουργών και από τους κύριους διαχειριστές του δημόσιου χρέους μας.
Με το ένα χέρι, η τράπεζα κερδίζει δισεκατομμύρια από τις “συμβουλές” της και τη διαχείριση του χρέους.

Με το άλλο, παίζει στην αγορά CDS ποντάροντας στη χρεωκοπία της Ελλάδας, σε στενή συνεργασία με τον κερδοσκοπικό χεντζ φαντ Πόλσον, που κέρδισε του κόσμου τα λεφτά στην κρίση του 2008.

H Γκόλντμαν φροντίζει ταυτόχρονα να υπονομεύει την ελληνική αξιοπιστία, τινάζοντας στον αέρα τα ελληνικά επιτόκια και οδηγώντας τη χώρα στον γκρεμό!
Αν δεν χρεωκοπήσει η Ελλάδα κερδίζει από τα αυξημένα επιτόκια, αν χρεωκοπήσει κερδίζει από τη χρεωκοπία.
Κερδίζει στήνοντας τη φούσκα, κερδίζει και ξεφουσκώνοντας τη φούσκα, πιστή στην αρχή “άρπαξε το τσεκ πριν σκάσει το καρπούζι”. Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει κανένα καρπούζι. Η τράπεζα το παρουσιάζει ως υπαρκτό, κερδίζει από την πώλησή του και το αφήνει να σκάσει πριν το πάρει στα χέρια του ο αγοραστής.
Δεν είναι πρώτη φορά που το κάνει, είναι η πάγια μέθοδός της, χάρη στην οποία κυριάρχησε στην παγκόσμια χρηματοπιστωτική αγορά, εξοντώνοντας τους ανταγωνιστές.
Η Γκόλντμαν γιγαντώνεται απομυζώντας τους πελάτες-θύματα, γι’ αυτό την ονόμασε βαμπίρ η Λιμπερασιόν.
kostasxan
________

Εν Σέρραις: NIGEL FARAGE, " H ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ" : It will happen to Greece

ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΕΡΙΝΕΝΕΙ Ο ΔΥΤΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ
ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΝ ΤΟΝ ΓΟΡΔΙΟ ΔΕΣΜΟ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ

ένα έθνος , ένα πνεύμα , ένας λαός

NIGEL FARAGE (Αρχηγός Ευρωβουλευτών UKIP) :
« Είναι όλοι τους πολύ ευχαριστημένοι από τον κόσμο που “δημιουργούν”, όμως … το αισιόδοξο είναι πως …
ΟΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ,
ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΝΑ ΠΟΛΕΜΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΕΠΙΜΕΝΟΥΝ
ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΠΙΣΩ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΤΟΥΣ KAI THN EΘΝΙΚΗ ΤΟΥΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ...
μια τέτοια άσχημη τυραννία μπορεί να κρατήσει για χρόνια
όμως το ποτάμι στο τέλος θα ξεχυλήσει,
ευελπιστώ … ευελπιστώ ότι οι άνθρωποι θα ξεσηκωθούν τότε !
Ο κόσμος περιμένει …»

Εν Σέρραις: [nt]

ΤΑ
"ΟΧΙ" ΘΕΛΟΥΝ
" ΜΕΤΑΞΑΔΕΣ " ΚΑΙ ΟΧΙ ΕΠΑΙΤΕΣ ΟΠΩΣ Ο ΕΙΚΟΝΙΖΟΜΕΝΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

http://www.youtube.com/watch?v=bUNhtPAtMBg (part 1)

Normal 0 false false false EL X-NONE X-NONE /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin;}

http://www.youtube.com/watch?v=fzNBleP9C9U (part 2)

( Δείτε τα βίντεο με ελληνικούς υπότιτλους)

Εν Σέρραις: Ο ΝΑΪΤΖΕΛ ΦΑΡΑΤΖ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΛΑΘΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΝΑ ΕΙΣΕΛΘΕΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΖΩΝΗ

" ΑΝ Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ ΣΤΟ ΕΥΡΩ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΝΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΜΕΛΛΟΝ " δηλώνει ο άγγλος Ευρωβουλευτής

Normal 0 false false false EL X-NONE X-NONE /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin;}

[www.youtube.com]

(δείτε το βίντεο με ελληνικούς υπότιτλους)

Εν Σέρραις: ΔΡΑΧΜΗ . " Ο ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ " - 5ον

O ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΝΟΤΟΣ ΚΑΙ Η MΕΣΟΓΕΙΟΣ : H ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΘΑΛΑΣΣΑ

Απλά πράγματα. Οι εθνικές οικονομίες αποτελούν σήμερα "λεία" των Δολαρίων και των Ευρώ, αλλά, αν αυτές για τον οποιονδήποτε λόγο απομονωθούν, όλοι όσοι —είτε ιδιώτες είτε κράτη— έχουν σήμερα Δολάρια και Ευρώ, δεν θα έχουν θέση σε αυτές τις οικονομίες. Τι σημαίνει αυτό; Ότι σήμερα, εξαιτίας του σχεδιασμού, όποιος έχει Ευρώ, έχει και το "δικαίωμα" να το μετατρέπει σε κεφάλαιο μέσα στις χώρες του Ευρώ. Ο πλούτος του δηλαδή στο υπερεθνικό νόμισμα έχει αντίκρισμα κεφαλαίου σε όλα τα κράτη όπου αυτό το νόμισμα ισχύει. Αν αλλάξει αυτός ο σχεδιασμός, χάνεται αυτό το δικαίωμα. Ευρώ θα εξακολουθείς να έχεις, αλλά αυτό δεν θα γίνεται οικόπεδο στο Αιγαίο. Όταν υπάρχει προστατευτική νομισματική πολιτική, όλα αυτά τα δικαιώματα "περιορίζονται" αυτόματα. Απομονώνεται το κεφάλαιο από τα "σύμβολα" του πλούτου —όπως είναι τα χρήματα— και η μεταξύ τους "επαφή" γίνεται με διαφορετικούς νόμους και κανόνες.

Σε μια τέτοια περίπτωση, αν γενικευτεί μια νομισματική κρίση, που θα ξεκινήσει από την Ελλάδα, μπορεί να καταστρέψει τους "international" Εβραίους. Αν την Ελλάδα την ακολουθήσει σε μια ανάλογη πολιτική μια Ιταλία ή μια Ισπανία, τότε τα πράγματα θα είναι δύσκολα γι' αυτούς που έχουν τον πλούτο τους σε χρήμα και δεν το έχουν μεταλλάξει σε κεφάλαιο. Θα έχουν τόνους νομίσματος μιας "υπερβατικής" οικονομίας, η οποία δεν θα ανήκει στον Πλανήτη μας. Οι εμπορικές εταιρείες, που σήμερα λυμαίνονται τις αγορές, απλά δεν θα επιβιώσουν. Όσες δεν θα βάλουν "λουκέτο" μόνες τους, θα αποβληθούν, λόγω των προστατευτικών μέτρων, που πάντα λαμβάνουν οι οικονομίες, προκειμένου να προστατεύσουν τα νομίσματά τους.

Εξαιτίας των λαθών των δυνάμεων του Ατλαντικού η Μεσόγειος είναι πολύ κοντά σε μια ολική επαναφορά και νίκη της. Από τον φόβο της ανάκαμψης της Μεσογείου οι Ατλαντιστές προσπαθούν μέχρι τέλους να ελέγξουν πάση θυσία τους λαούς της. Αυτοί χρηματοδοτούν όλα τα "μυγοχέσματα", που την κυβερνούν εις βάρος των λαών της. Ανθρώπινα "απολειφάδια" σαν τον Αθνάρ, τον Σημίτη ή τον Μπερλουσκόνι. Μόνον με τέτοιο κομπλεξικό "σκουπιδαριό" μπορούσαν να είναι σίγουροι ότι θα την ελέγχουν. Μόνον με "Γιωργάκηδες" ήταν σίγουροι ότι θα την ελέγχουν. Από εκεί και πέρα με κύριο μοχλό τη Γαλλία του Παρισιού —και όχι τη Γαλλία της Μασσαλίας ή της Νίκαιας— προσπαθούν να "καπελώσουν" τους πάντες. Για να διασφαλίσει το Παρίσι την εσωτερική υπεροχή του έναντι των άλλων γαλλικών πόλεων του Νότου, "προδίδει" τη Μεσόγειο, εφόσον παραδίδει τη Γαλλία στην τυφλή συμμαχία των Βόρειων Χωρών.

Στην πραγματικότητα η Γαλλία είναι η μόνη μεσογειακή δύναμη, η οποία συνειδητά προδίδει τη Μεσόγειο. Η μόνη μεσογειακή δύναμη, της οποίας η πρωτεύουσα δεν έχει την παραμικρή σχέση με τη Μεσόγειο. Η Γαλλία του Παρισιού. Η "Γαλλία", η οποία είναι πιο "μακριά" από τη Μεσόγειο απ' ό,τι είναι η Βαυαρία του Μονάχου. Η "Γαλλία", η οποία έχει μετατρέψει η ίδια —οικειοθελώς και εγκληματικώς— τη μεσογειακή της πλευρά σε "πίσω" αυλή της Γαλλίας. Αυτό ακριβώς συμβαίνει. Η Γαλλία συμμετέχει συνειδητά σε παιχνίδια εις βάρος της Μεσογείου και των λαών της. Όλων των λαών της. Ακόμα και των Γάλλων, οι οποίοι κατοικούν στις μεσογειακές ακτές της. Των μεσογειακών Γάλλων, οι οποίοι από την παριζιάνικη γαλλική επανάσταση και εντεύθεν καθηλώθηκαν μόνιμα στο περιθώριο της γαλλικής πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής ζωής.

Γι' αυτόν τον λόγο, ενώ τα πάντα μέσα στην Ε.Ε. καθορίζονται από τον Γαλλογερμανικό άξονα, η Γαλλία δεν εμφανίζεται ποτέ στο ίδιο "κάδρο". Δεν εμφανίζεται ποτέ με την εικόνα που πραγματικά της αντιστοιχεί. Αφήνει επίτηδες τη Γερμανία να εμφανίζεται ως η σκληρή αντιμεσογειακή "πρωταγωνίστρια" του ευρωπαϊκού ατλαντισμού. Αυτό το κάνει, για να μπορεί η ίδια να "ανακατεύεται" με τα θύματα της γαλλογερμανικής πολιτικής. Αυτό το κάνει, για να μπορεί αυτός ο ατλαντικός άξονας να εκμεταλλεύεται τους μεσογειακούς λαούς. Ακριβώς, επειδή η Γαλλία του Παρισιού βολεύεται από τον ατλαντικό σχεδιασμό —που την κατατάσσει μόνιμα στις Μεγάλες Δυνάμεις— προδίδει τη Μεσόγειο.

Με αυτόν τον τρόπο ο βάλτος της Βρετάνης επιβάλλεται στις γαλλικές ακτές της Μεσογείου. Με αυτόν τον τρόπο λαμπερές πόλεις όπως η Μασσαλία ή η Νίκαια, οι οποίες άκμαζαν επί αιώνες, βρίσκονται σε μια μόνιμη "σκιά" πίσω από το ομιχλώδες και υγρό Παρίσι. Με αυτόν τον τρόπο οι επί αιώνες avant-garde "ηλιοκαμένοι" Γάλλοι του Νότου παραμένουν "πίσω" από τους "χλωμούς" Γάλλους του Βορρά. Αυτό δεν είναι καινούργιο φαινόμενο. Αυτό το φαινόμενο υπάρχει από την εποχή του Ναπολέοντα.

Υπάρχει από την εποχή κατά την οποία "καπελώθηκε" η επανάσταση των λαών και όλοι μαζί οι Ατλαντιστές χτυπούσαν από κοινού τόσο την ιταλική χερσόνησο όσο και την Οθωμανική Αυτοκρατορία και τους λαούς τους. Δεν τάιζαν οι Βρετανοί τζάμπα τον πιο διάσημο Γάλλο κοντό. Γι' αυτόν τον λόγο αιώνες μετά εμφανίζεται ένας άλλος Γάλλος κοντός να τον μιμείται. Εμφανίζεται ο Εβραίος Κοντοσαρκοζί ν' αναλαμβάνει στο όνομα της Γαλλίας όλες τις πρωτοβουλίες που αφορούν τη Μεσόγειο.

Η πόλη, η οποία βρίσκεται μισή ώρα μακριά από το Λονδίνο και πιο βόρεια από το Βερολίνο, αναλαμβάνει να μπει επικεφαλής των δυνάμεων της Μεσογείου. Η πόλη, που βλέπει τον ίδιο "Ήλιο" με το Λονδίνο και το Βερολίνο, θέλει ν' αποφασίζει για τον "Ήλιο" της Μεσογείου. Όλα αυτά γίνονται εκ του πονηρού. "Τρέχουν" οι Εβραίοι από "μπροστά" —παριστάνοντας τους Γάλλους—, όχι για να οδηγήσουν την κατάσταση, αλλά για να μην την αφήσουν καν να "ξεκινήσει". Βάζουν και πάλι τη Γαλλία να ηγηθεί των κινήσεων των κρατών της Μεσογείου, απλά για να μην την ξεκινήσουν κάποιοι άλλοι, τους οποίους δεν ελέγχουν. Βάζουν τη Γαλλία να "κινείται", απλά για να μην υπάρχουν απειλητικές κινήσεις.

Απλά πράγματα, τα οποία δεν μπορούν να γίνουν απλούστερα. Δεν είναι δυνατόν να υπάρχουν τέτοιες κινήσεις για όσο διάστημα η Γαλλία λειτουργεί προβοκατόρικα. Για να καταλάβει ο αναγνώστης τι σημαίνει προβοκατόρικη πολιτική, αρκεί να σκεφτεί ότι η Ατλαντική Γαλλία της Ε.Ε. προκαλεί την Τουρκία για την ένταξή της στην Ε.Ε. και ταυτόχρονα η ίδια Γαλλία, ως μεσογειακή χώρα, προσπαθεί να τεθεί επικεφαλής μιας παμμεσογειακής κίνησης, στην οποία η Τουρκία αναγκαστικά και από τη φύση της θα πρέπει να συγκαταλέγεται ανάμεσα στους πρωταγωνιστές.

Από τη στιγμή που ο Σαρκοζί διαπιστώνει ότι δεν "ταιριάζουν" τα πολιτισμικά "χνώτα" των Γάλλων με αυτά των Τούρκων, πώς θα "ενώσει" τις μεσογειακές δυνάμεις, μπαίνοντας επικεφαλής τους; Πώς θα ενώσει τις μεσογειακές δυνάμεις, τη στιγμή που οι μισές τουλάχιστον από αυτές τις δυνάμεις ανήκουν στη θρησκεία που δεν "χωνεύει" ο Εβραίος; Όταν αυτός αποδεδειγμένα δεν ανέχεται τους κοσμικούς κεμαλιστές Τούρκους, πώς είναι δυνατόν να ανεχθεί τους κοινούς Μωαμεθανούς, οι οποίοι κατοικούν στα παράλια της Μεσογείου; Γιατί; Προς χάριν της Μεσογείου; Δεν ταιριάζουν οι Γάλλοι με τους Τούρκους ως Ευρωπαίοι και ταιριάζουν ως Μεσόγειοι; Δεν ταιριάζουν αν συναντηθούν με "αυτοκίνητο", ενώ δεν υπάρχει πρόβλημα αν συναντηθούν με "πλοίο";

Εμείς, ως Έλληνες, δεν ανησυχούμε καθόλου για τις εξελίξεις. Σε άλλη περίπτωση θα φωνάζαμε με όλες μας τις δυνάμεις "ΜΗ ΜΑΣ ΣΩΖΕΤΕ". Αφήστε μας να "καταστραφούμε" αγκαλιά με τη "Δραχμούλα". Διώξτε μας με τις κλωτσιές από τη ζώνη του Ευρώ. Τιμωρήστε μας για τα "κατασκευασμένα" στοιχεία με "αποβολή" από την ευρωζώνη. Τώρα όμως δεν έχει νόημα να φωνάζουμε τζάμπα. Γιατί; Γιατί δεν μπορούν να σωθούν ούτε καν οι ίδιοι. Γιατί είναι χαμένη υπόθεση η σωτηρία της ίδιας της Νέας Τάξης. Ακόμα κι αν τους "πιάσουν" όλες οι τακτικές κινήσεις, δεν έχει ζωή η Νέα Τάξη, ώστε να διαιωνιστεί η κατάσταση υπέρ των Ατλαντικών συμφερόντων.

Δεν έχουν χρόνο να "αφομοιώσουν" αυτά, τα οποία ενδεχομένως να έχουν "καταπιεί" εις βάρος των άλλων λαών. Το "αεροσκάφος", που λέγεται Νέα Τάξη, "απογειώθηκε" αναίτια, εξαιτίας λανθασμένων εκτιμήσεων περί παγκοσμιοποίησης και τώρα "πέφτει" από έλλειψη "καυσίμων". Ό,τι και να κάνουν, δεν το "σώνουν". Από τη στιγμή που δεν κατάλαβαν το λάθος του μεθύστακα και βλάκα Τσόρτσιλ το 1945 και αντί να το διορθώσουν το επιβάρυναν το 1991 με τον επίσης μεθύστακα και επίσης βλάκα Μπους, δεν έχουν σωτηρία.

Έπαιξαν και έχασαν. Αυτό ήταν το μέγα λάθος τους. Δεν είχαν λόγο να παίξουν και όμως έπαιξαν. Δεν είχαν λόγο να ρισκάρουν το παραμικρό και όμως ρίσκαραν τα πάντα. Τώρα δεν υπάρχει δρόμος γυρισμού. Θέμα χρόνου είναι να "καταρρεύσει" πλήρως η ατλαντική Νέα Τάξη. Η πρώτη αυτοκρατορική τάξη πραγμάτων, η οποία απειλείται με κατάρρευση, λόγω βλακείας των διαχειριστών της. Δεν έχει καμία πιθανότητα ανάκαμψης. Οι εμπορικοί της "πάγκοι" θα ξηλωθούν από παντού. Οι βιομηχανίες "χαρτοφυλακίου" δεν θα επιβιώσουν. Η τεχνογνωσία θα πάψει να προστατεύεται από διεθνείς νόμους περί Πνευματικών Δικαιωμάτων και οι πάντες θα προσανατολιστούν στο ζητούμενο της παραγωγής και άρα της απασχόλησης.

Θέμα χρόνου είναι να φτάσουν στα όρια τους οι λαοί και ν' αρχίσουν να "κλείνουν" η μία οικονομία μετά την άλλη. Όταν οι ίδιες οι ΗΠΑ φτάνουν σε σημείο να χρωστάνε πάνω από 13 τρις δολάρια, αντιλαμβανόμαστε πόσο αρνητικά είναι τα δεδομένα για όλους τους υπόλοιπους. Όταν η ίδια η Βρετανία φοβάται να μην μπει στην επιτήρηση, αντιλαμβανόμαστε σε τι κακό χάλι βρίσκονται οι υπόλοιποι. Όταν η Βρετανία δεν διαφέρει από την Αϊτή, το σύστημα δεν πάει μακριά. Σε μια τέτοια κατάσταση δεν έχει νόημα το τι κατάφερε κάποιος την προηγούμενη περίοδο. Αν κάποτε κατάφερε μια μεγάλη ιμπεριαλιστική δύναμη ν' αποκτήσει τον έλεγχο ενός τοπικού ΟΤΕ ή μιας τοπικής ΔΕΗ, σύντομα δεν θα έχει ιδιαίτερη σημασία. Όταν και αυτή η δύναμη θ' αναγκαστεί να "κλείσει" την οικονομία της για να σωθεί, αναγκαστικά θα πρέπει να εγκαταλείψει όλες τις "κατακτήσεις" της.

Από τη στιγμή που εμείς πιστεύουμε ότι η Νέα Τάξη θα "καταρρεύσει", σημαίνει ότι πιστεύουμε πως όχι μόνον οι ΗΠΑ αλλά και η Γερμανία θα αλλάξουν το οικονομικό τους "μοντέλο", προκειμένου να διασωθούν. Προκειμένου ν' αντιμετωπίσουν το ωστικό κύμα της κοινωνικής έκρηξης, το οποίο θα απειλήσει με καταστροφή τα συστήματά τους. Είναι θέμα "ενστίκτων" για το σύστημα. Όταν το μεγάλο σου πρόβλημα είναι η ανεργία, αναγκαστικά θα πρέπει να "κλείσεις" την αγορά σου και ν' αφήσεις ανοικτά μόνον εκείνα τα "παράθυρα", τα οποία επιτρέπουν στην οικονομία σου να παράγει. Τίποτε άλλο. Δεν ζητάς δικαιώματα, γιατί δεν σε συμφέρει να πληρώνεις δικαιώματα. Δεν ζητάς μερίδια από τις αγορές των άλλων, γιατί δεν αντέχεις να δίνεις μερίδιο από τη δική σου.

Αυτό θα γίνει και τώρα. Για όσο διάστημα —οι οσονούπω πρώην ιμπεριαλιστές— δεν το κατανοούν, το μόνο που θα καταφέρνουν είναι να εκτίθενται περισσότερο οι ίδιοι και να απειλούν με "ξεσκέπασμα" όλους τους "δοσίλογους" συνεργάτες τους. Αν συνεχιστεί, για παράδειγμα, η σημερινή ιμπεριαλιστική πολιτική του γερμανικού κράτους, δεν θα αποδώσει κέρδη στη Γερμανία και απλά θα επιβαρύνει οριακά τη θέση των εδώ προδοτών Χριστοφοράκων, Βουρλούμηδων και Αθανασόπουλων. Σε σύντομο χρονικό διάστημα η γερμανική πολιτική θα "υποχωρήσει" αναγκαστικά, αλλά οι εν λόγω δοσίλογοι μπορεί ν' αναγκαστούν να δουν την πλατεία Συντάγματος λίγο πιο ψηλά από τους υπόλοιπους Έλληνες. Περίπου δύο μέτρα πιο ψηλά.

Γι' αυτόν τον λόγο δεν ανησυχούμε για τίποτε. Γι' αυτόν τον λόγο δεν βιαζόμαστε να κάνουμε τίποτε. Δεν πρόκειται να προλάβουν να κάνουν τίποτε. Για τα λίγα που ανησυχούμε, αυτά είναι τα δευτερεύοντα. Για τα μικρά και τα ασήμαντα ανησυχούμε …με τις σημερινές ραγδαίες εξελίξεις. Έχουμε, για παράδειγμα, "δικό" μας άνθρωπο, ο οποίος μπορεί να πάθει ζημιά από αυτήν την κολοσσιαία σύγκρουση συμφερόντων. Τον Εβραίο Γιωργάκη. Τον γνήσιο απόγονο του Μωϋσή και άλλων "δημοκρατικών" δυνάμεων της ερήμου.

Ήταν που ήταν λίγο χαζός ο γιος της Μαργαρίτας, θα τον "αποτελειώσουν" οι ιμπεριαλιστές με τα πολλά και μακρινά ταξίδια που τον αναγκάζουν να κάνει. Με τα αλλεπάλληλα κενά αέρος που έρχεται αντιμέτωπος —εξαιτίας των συχνών πτήσεων— θ' αρχίσει να το "χάνει" τελείως ο γνωστός "φελλός" Giorgo. Λογικό είναι αυτό, εφόσον έχει γίνει εσχάτως ο πιο δημοφιλής "καλεσμένος" όλων των γνωστών κέντρων εξουσίας. Ο γιος της Μαργαρίτας ...δημοφιλής; Ο καρπαζοεισπράκτορας του Κολεγίου ...χαρισματικός;

…Κάπου υπάρχει πρόβλημα …και πολύ φοβόμαστε ότι αυτό θα κάνει ζημιά στο "παιδί". Αυτό φοβόμαστε, γιατί τον θέλουμε με "σώας τας φρένας" στην ΠλατείαΣυντάγματος.

Τραϊανού Παναγιώτης

Πρόεδρος του ΕΑΜ.Β’

www.eamb.gr

Εν Σέρραις: ΑΝΘΕΛΛΗΝ ΠΑΝΤΩΣ ΣΙΓΟΥΡΑ ...

http://kostasxan.blogspot.com/2010/04/blog-post_6234.html
Κύριε Παπανδρέου, είστε Μασόνος; .fullpost{display:inline;}

Η απορία σχεδόν όλων των ελλήνων, εκφράζεται πλέον μέσα από μία φράση που απευθύνεται προς τον πρωθυπουργό της χώρας

Ο Γιώργος Παπανδρέου οφείλει να σταθεί στο ύψος της θέσης του και των περιστάσεων και να απαντήσει ευθαρσώς σε όσους τον κατηγορούν για συμμετοχή του στην Μασονία και μάλιστα ως κατέχοντα μεγάλο βαθμό σε αυτήν.
Οι ίδιοι κατήγοροι, αναφέρονται στον έλληνα πρωθυπουργό ως άνθρωπο που εκτελεί "εντολές άνωθεν" και πως οδηγεί ενσυνείδητα την χώρα στην απαξίωση (αρχικά) και στην πλήρη ευτέλεια και "υποταγή" (στη συνέχεια) ξένων συμφερόντων που επιθυμούν την ισοπέδωση του ελληνισμού και την εγκαθίδρυση του πρώτου μασονικού κράτους στον τόπο που ιδρύθηκε η δημοκρατία (τελικά)...
Ο κύριος Παπανδρέου, ως πρωθυπουργός της χώρας, ηγείται του κόμματος που:
- Παρέδωσε το μισό Αιγαίο στην Άγκυρα, για λόγους οικονομίας
- Αναγνωρίζει τα Σκόπια ως «Βόρεια Μακεδονία»
- Πούλησε τα Ιμια και πρόδωσε τον Οτσαλάν
- Έχει την κύρια ευθύνη της κομπίνας του Χρηματιστηρίου και της οικονομικής εξαθλίωσης (αλλά και σειράς αυτοκτονιών) ελλήνων πολιτών εξαιτίας αυτού
- Δεν ακούει την αγωνία των Πομάκων και παραδίδει συστηματικά τη Θράκη στα σχέδια της Άγκυρας που καραδοκεί
- Δημιούργησε και εγκαθίδρυσε περιπτώσεις με πλήρη ανθελληνική δράση όπως η Θάλεια Δραγώνα και οι διάφορες ΜΚΟ
- Ψευδολογώντας και παραπλανώντας ξεπουλά αδίστακτα την Εθνική ταυτότητα και προχωρά αδίστακτα στον εξισλαμισμό της χώρας
- Διαχειρίστηκε επί σειρά δεκαετιών την οικονομία και μετέχει με πολύ μεγάλο ποσοστό επί των ευθυνών της σημερινής κατάντιας, της ηθικής εξαθλίωσης της χώρας και της επικείμενης οικονομικής εξαθλίωσης των πολιτών της
- Αφήνει αφύλακτους και ανυπεράσπιστους τους πολίτες της χώρας, στις διαθέσεις και τις "ορέξεις" των νεο-ελλήνων εισαγόμενων λαθρομεταναστών, οι οποίοι σε καθημερινή βάση πλέον και με αυξανόμενους ρυθμούς (αριθμητικά και ποσοστιαία) εγκληματούν ατιμωρητί, σκορπώντας τον φόβο αλλά και διεγείροντας επικίνδυνα αισθήματα "ανταπόδοσης" της βιαιότητας.
Μέσα από αυτά αλλά και τόσα άλλα (που αν καταγραφούν χρειάζονται εικοσιτετράωρα ανάγνωσης) η εντύπωση που αφήνει το κόμμα του ΠΑΣΟΚ, αλλά και ιδιαίτερα ο πρωθυπουργός της χώρας, είναι πως εκτελεί εντεταλμένη εργασία εις βάρος της χώρας, των πολιτών και του ελληνισμού.

Η ερώτηση που υπάρχει πλέον στην ατμόσφαιρα είναι σαφής: Είναι μασόνος ο Γιώργος Παπανδρέου;

Παραθέτοντας την ερώτηση γνωρίζουμε πως ίσως το ιστολόγιο αυτό κλείσει από τους "δημοκράτες" άρχοντες της χώρας, αλλά η απορία ενός πολύ μεγάλου πλήθους πολιτών (που αποτελούν και την τραγική πλειοψηφία πλέον) πρέπει να κατατεθεί. Και ο κύριος Παπανδρέου, οφείλει να απαντήσει σαφέστατα και χωρίς υπεκφυγές (σε περίπτωση που είναι Μασόνος, οι κανόνες του Μασονισμού επιβάλουν στους μετέχοντες-μέλη του, να αποδέχονται και να μην απαρνούνται την συμμετοχή τους στην Μασονία και σε συγκεντρώσεις της...).
Είστε Μασόνος κύριε Παπανδρέου; Αν όχι, για ποιούς λόγους επιτρέπετε την αποδόμηση και την εκποίηση οποιουδήποτε ελληνικού στοιχείου; Ποιοί λόγοι σας οδηγούν σε επιλογές με τις οποίες δεν συμφωνεί η πλειονότητα (και όχι η απλή πλειοψηφία) των ελλήνων πολιτών; Γιατί δεν τολμάτε να βάλετε μία σειρά ζητημάτων προς ψήφιση από τους έλληνες πολίτες και προτιμάτε να αμαυρώνετε το όνομά σας και να οδηγείτε την χώρα σε πιθανότατη απώλεια εθνικών της στοιχείων ή και κυριαρχικών της γεωγραφικών δικαιωμάτων;
Κύριε Παπανδρέου, οφείλετε να απαντήσετε, ειδάλλως η σιωπή σας θα ενισχύσει την αποδόμηση του λόγου και του ρόλου σας, αλλά κυρίως θα πριμοδοτήσει σειρά πολύ δυσάρεστων εξελίξεων-αντιδράσεων για την κυβέρνησή σας και όλους τους μετέχοντες σε αυτήν...

Εν Σέρραις: ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ Η ΕΙΣΟΔΟΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΖΩΝΗ

ΕΝ ΣΕΡΡΑΙΣ: ΔΡΑΧΜΗ . " Ο ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ " - 4ον

Η μόνη λύση για την Ελλάδα είναι να φύγει από την Ευρωζώνη- Financial Times

Σχόλια Μαρία Λιβανού , 27 Μαρ, 01:12,

Οι Γουλιέλμος Χάινκελ, Γουλιέλμος Νέλινγκ, Καρλ Σατσνάιντερ και Γιοακίμ Σταρμπατί, που είχαν στο παρελθόν σύρει την γερμανική κυβέρνηση στο γερμανικό συνταγματικό δικαστήριο, προειδοποιούν ότι σε περίπτωση που οι χώρες της ευρωζώνης παραβιάσουν τον όρο της "μη διάσωσης" και στηρίξουν οικονομικά την Ελλάδα, θα κάνουν εκ νέου αγωγή στην κυβέρνηση της Μέρκελ ενώ δηλώνουν ότι ο μόνος τρόπος να εξασφαλιστεί το μέλλον της νομισματικής ένωσης, είναι να αποχωρήσει η Ελλάδα. Η Ελλάδα απειλείται με χρεοκοπία. Κανείς δεν πιστεύει πλέον ότι η ερυωπαϊκή οικονομική και νομισματική ένωση αποτελεί "καταφύγιο" για τις χώρες μέλη από τέτοιες δυσκολίες. Από όταν έγινε μέλος της ΟΝΕ το 2001 η Ελλάδα έχει χάσει την ανταγωνιστικότητά της ενώ έχει συγκεντρώσει τεράστια εμπορικά ελλείμματα. Θεωρητικά, για να μπορέσουν να ανακάμψουν μετά τις απώλειες των τελευταίων ετών, οι Έλληνες θα πρέπει να υποτιμήσουν το νόμισμά τους κατά 40%. Κάτι το οποίο είναι αδύνατο, όταν ανήκεις σε μια ένωση με κοινό νόμισμα. Πολλές προτάσεις έχουν γίνει για το τι θα πρέπει να κάνει η Ελλάδα, συμπεριλαμβανομένης και της βοήθειας από άλλες κυβερνήσεις της Ευρωζώνης. Πρόκειται για μια κίνηση που παραβιάζει τον όρο της «μη διάσωσης» ο οποίος συμπεριλαμβάνεται στη συνθήκη θέσπισης του ευρώ. Δυστυχώς, μόνο ένας τρόπος υπάρχει να βγούμε από τον φαύλο κύκλο. Οι Έλληνες θα πρέπει να αποχωρήσουν από το ευρώ, να ξανακυκλοφορήσουν την δραχμή και να μπουν στον μηχανισμό (που λειτουργεί ακόμα) της προ-ευρώ αίθουσας αναμονής (ERM II). Η πρότασή μας είναι απόλυτα σοβαρή. Είμαστε οι τέσσερεις καθηγητές που ασκήσαμε αγωγή κατά της γερμανικής κυβέρνησης στο συνταγματικό δικαστήριο της Γερμανίας το 1998 με θέμα την ένταξη της χώρας στο ευρώ. Είμαστε γνωστοί για την καθαρή μας σκέψη και τον άμεσο λόγο μας. Με μια πρωτοφανή απόφαση το 1993 το συνταγματικό δικαστήριο αποφάσισε ότι άπαξ και έπαιρνε σάρκα και οστά η νομισματική ένωση, θα έπρεπε να σέβεται απόλυτα τους όρους του Συμφώνου Σταθερότητας. Σε αντίθετη περίπτωση, το δικαστήριο αποφάσισε, η Γερμανία θα αναγκαζόταν να αποχωρήσει από την ένωση. Λαμβάνοντας τα παραπάνω υπόψη, θα θέλαμε να δηλώσουμε ξεκάθαρα ότι σε περίπτωση που οι κυβερνήσεις της Ευρωζώνης αποφασίσουν να παρέχουν στήριξη στην Ελλάδα με τρόπο που να παραβιάζει τον όρο της «μη διάσωσης», δεν θα διστάσουμε να κάνουμε καινούρια μήνυση εναντίον της γερμανικής κυβέρνησης με αίτημα την αποχώρησή της από την Ευρωζώνη. Το 1998, καταφύγαμε στο δικαστήριο γιατί πιστεύαμε ότι οι κυβερνήσεις που έμπαιναν στην Ευρωζώνη, δεν πληρούσαν τις προϋποθέσεις, ή τουλάχιστον είχαν σε κάποιο βαθμό μαγειρέψει τα λογιστικά τους στοιχεία για να εξασφαλίσουν την είσοδό τους. Δεδομένων των συγκεκριμένων όρων και έχοντας υπόψη τις αποφάσεις του 1993, το 1998 ζητήσαμε από το δικαστήριο να αποτρέψει τη Γερμανία από τη συμμετοχή της στην νομισματική ένωση. Τότε, το αίτημά μας είχε απορριφθεί. Με τα σημερινά δεδομένα, όπου τα λογιστικά μαγειρέματα έχουν βγει στη φόρα και με πολλές χώρες να αντιμετωπίζουν προβλήματα, πιστεύουμε ότι η απόφαση θα είναι διαφορετική. Είναι προφανές, ότι η Ελλάδα δεν έχει επιλογές. Έχει υιοθετήσει κάποια μέτρα λιτότητας πρωτοφανούς σκληρότητας, μειώνοντας τις κρατικές δαπάνες, αυξάνοντας τους φόρους και μειώνοντας τους μισθούς. Είναι ένα πρόγραμμα που αψηφά τις θεωρίες του Κέινς βάσει των οποίων για να αυξηθεί η ζήτηση, οι χώρες που βρίσκονται σε κρίση πρέπει να πάρουν τα αντίθετα μέτρα. Οι κινήσεις της Ελλάδας θυμίζουν τις κινήσεις της γερμανικής κυβέρνησης κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου. Τότε ο κόσμος κατάλαβε ότι η μείωση των προϋπολογισμών για να καθησυχαστούν οι πιστωτές, αυξάνει την ανεργία και αναστατώνει την κοινωνία. Η ΕΕ συζητάει το πακέτο στήριξης σε συνδυασμό με το ΔΝΤ. Η γερμανική κυβέρνηση έχει προτείνει κάτι ανέφικτο: ένα Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο. Ακόμα και αν θεσπιζόταν κάτι τέτοιο, θα αργούσε τόσο πολύ να συσταθεί που πλέον η Ελλάδα δεν θα το είχε ανάγκη.Είναι έτσι και αλλιώς αντιπαραγωγικό γιατί θα προέτρεπε άλλες χώρες της Ευρώπης αν ποτέ είχαν οικονομικά προβλήματα να μην τα λύσουν αλλά θα περίμεναν από το ΕΝΤ να βγάλει το φίδι από την τρύπα. Κάτι που θα μετέτρεπε την ΟΝΕ σε έναν μηχανισμό που θα διοχέτευε χρήματα που έχουν βγει με κόπο για να σώσει τους σπάταλους που τα ξοδεύουν αλόγιστα. Ως εκ τούτου, η Ελλάδα δεν έχει άλλη λύση, πρέπει να φύγει από την νομισματική ένωση. Η δραχμή θα αύξανε τις εξαγωγές και θα βοηθούσε τον τουρισμό. Θα έστελνε επίσης ένα μήνυμα στις υπόλοιπες χώρες ότι θα πρέπει να φερθούν υπεύθυνα για να μην έχουν την ίδια μοίρα. Η απώλεια εμπιστοσύνης στα ελληνικά οικονομικά, θέτει σε κίνδυνο ολόκληρη την Ευρώπη. Η απομάκρυνση της Ελλάδας από το ευρώ, είναι ένας τρόπος να αποτρέψουμε αυτό το δράμα από το μετατραπεί σε τραγωδία και να εξασφαλίσουμε την επιβίωση της νομισματικής ένωσης.

Διαβάστε ολόκληρο το δημοσίευμα:
[www.ft.com]

Εν Σέρραις: ΔΡΑΧΜΗ . " Ο ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ " - 4ον

Έξοδος της Ελλάδος από το Ευρώ, η λύση στο πρόβλημα

Μια εθελούσια "έξοδος" της Ελλάδας από το Ευρώ "ακυρώνει" όλες τις απάτες τους. Ακυρώνει όλα τα κέρδη, τα οποία ονειρεύονταν τόσο εντός όσο και εκτός Ελλάδας. Η Ελλάδα μπορεί ν' απαλλαγεί από την "αγχόνη" της χρεοκοπίας, αν εγκαταλείψει το "ικρίωμα" του Ευρώ. Δεν χρειάζεται καν να δώσει μάχη, για να επιτύχει τη σωτηρία της.Προβλέπεται ένα τέτοιο ενδεχόμενο από την ίδια την νομισματική ένωση. Στο άρθρο 50 της συνθήκης της νομισματικής Ένωσης περιγράφονται όλα όσα πρέπει να γίνουν σε μια τέτοια περίπτωση.

Όμως, αυτό είναι ό,τι πιο τραγικό για όλους αυτούς, οι οποίοι σήμερα "ωρύονται" και βρίζουν τους Έλληνες. Στην πραγματικότητα βρίζουν τους Έλληνες αυτοί, οι οποίοι επωφελήθηκαν από τους Έλληνες. Και να φανταστεί κάποιος ότι αυτό δεν είναι το χειρότερο σενάριο. Γιατί; Γιατί η Ελλάδα έχει και ένα άλλο τρομερό πλεονέκτημα, το οποίο την καθιστά μοναδική περίπτωση ανάμεσα στις χώρες του Μεσογείου. Η νομισματική της απομόνωση την αποσυνδέει από το Ευρώ και τη συνεχή —λόγω ιμπεριαλισμού— "αιμορραγία", αλλά ταυτόχρονα η ίδια —ως κράτος— έχει "λαμβάνειν" από τους Γερμανούς. Έχει "λαμβάνειν" από αυτούς τις αποζημιώσεις του πολέμου.

Το χειρότερο λοιπόν σενάριο για τους Γερμανούς —και τους Εβραίους, που βρίσκονται από πίσω τους και μας απειλούν με αποβολή από το Ευρώ— είναι να ζητήσει η ίδια η Ελλάδα την έξοδό της από τη ζώνη του Ευρώ και αφού το επιτύχει αυτό στη συνέχεια να δρομολογήσει τις διαδικασίες για την είσπραξη των πολεμικών αποζημιώσεων από την Γερμανία. Την επομένη της εξόδου της από την ευρωζώνη να τις διεκδικήσει και όχι όπως τώρα, που ανήκει στη ζώνη του Ευρώ και θα επιτρέψει στους Γερμανούς να "καταπιούν" τις αποζημιώσεις με "φωτοτυπίες" χρημάτων.

Αυτό σημαίνει ότι, σε περίπτωση εξόδου της από το Ευρώ, "παγώνει" το χρέος της σε έναν βαθμό και ταυτόχρονα μπορεί και ξεπληρώνει ένα μεγάλο μέρος του με τα χρήματα που της χρωστάνε οι Γερμανοί. Δεν μπαίνουν αυτά τα χρήματα σε μια διαδικασία "απορρόφησης", όπου μέσα από λογιστικούς "διαδρόμους" μαθηματικών "λαβυρίνθων" θα "χαθούν" για τους Έλληνες. Καθαρή "προσθαφαίρεση" θα γίνει και αυτό δεν συμφέρει τους Γερμανούς, οι οποίοι έχουν κατακτήσει την Ελλάδα με τους "αλγόριθμους" της Νέας Τάξης. Τους Γερμανούς, οι οποίοι θα χάσουν από την υποχώρηση του ιμπεριαλισμού τους και ταυτόχρονα θ' αναγκαστούν να δώσουν έτοιμα χρήματα στα πρώην θύματά τους.

Αυτό είναι ό,τι χειρότερο μπορεί να συμβεί σ' αυτούς. Να βγει η Ελλάδα από το Ευρώ και να αναγκαστούν οι Γερμανοί να δώσουν ως αποζημίωση "αξία" του Ευρώ και όχι "χαρτάκια" από αυτά που παίζουν τα παιδιά "Monopoly". Να είσαι ως κράτος στη φτηνή Δραχμή και η γερμανική αποζημίωση να "αποτιμάται" σε όγκους πετρελαίου, χρυσού ή πρώτων υλών, αγορασμένους σε ακριβό Ευρώ. Αν σε αυτά τα άπειρα χρήματα του χρέους προσθέσει κάποιος και τα επίσης πολλά χρήματα που προβλέπεται να πάρει ένα κράτος όταν αποχωρεί από το Ευρώ, αντιλαμβανόμαστε το πρόβλημα …Το μέγεθος του προβλήματος των άλλων και όχι των Ελλήνων.

Η συγκυρία της σημερινής παγκόσμιας οικονομικής κρίσης κάνει αυτήν την "απόσχιση" δελεαστική για τους Έλληνες. Γιατί; Γιατί έχει αρχίσει η πείνα και στους Έλληνες δεν αρέσει να πεινάνε και μάλιστα υπό την ηγεσία κοιλιόδουλων προδοτών, όπως είναι ο εγγονός του αρχιδοσίλογου των Ναζί Πάγκαλος. Οι Έλληνες δεν πείνασαν σε πολύ πιο δύσκολες εποχές και δεν θα ανεχτούν με τίποτε να το υποστούν σήμερα. Ειδικά σήμερα, που έχουν οι ίδιοι την "εμπειρία" της Ευρώπης και η οποία εμπειρία προφανώς δεν θα τους άρεσε ιδιαίτερα. Κάποτε "ζήλευαν" τους Ευρωπαίους, γιατί απλούστατα δεν είχαν "ζήσει" ποτέ ως τέτοιοι και υπερεκτιμούσαν τα "καθρεπτάκια" και τις "χάντρες" που φορούσαν. Κάποτε αισθάνονταν Βαλκάνιοι και ζήλευαν οτιδήποτε προερχόταν από τη Δύση. Σήμερα έγιναν Ευρωπαίοι και αυτό δεν τους αρέσει, γιατί απλούστατα έγιναν φτωχοί Ευρωπαίοι.

Απλά είναι τα πράγματα. Κάποτε ο Έλληνας έπαιρνε το "σαραβαλάκι" του, αλλά έκανε έναν μήνα διακοπές στα καλύτερα μέρη της πάμφθηνης Ελλάδας της Δραχμής. Σήμερα έχει ολοκαίνουργιο αυτοκίνητο, αλλά όχι μόνον δεν μπορεί να πάει πουθενά στην πανάκριβη Ελλάδα του Ευρώ, αλλά στην πραγματικότητα δεν μπορεί ούτε με βενζίνη να το γεμίσει. Κάποτε ο Έλληνας αγόραζε με τα τσουβάλια τα καλύτερα φρούτα και λαχανικά της Ευρώπης και απλά ζήλευε τον Βορειοευρωπαίο, ο οποίος είχε ηλεκτρονικό ψυγείο στο σπίτι του. Σήμερα έχει και ο ίδιος ένα τέτοιο ψυγείο, αλλά δυστυχώς γι' αυτόν —όταν δεν είναι άδειο— είναι γεμάτο από τα μεταλλαγμένα "σκουπίδια", τα οποία προβλέπεται να δίνουν οι πολυεθνικές στην πλέμπα της Ευρώπης.

Σήμερα, που, λόγω παγκοσμιοποίησης, έγινε και ο Έλληνας "Βορειοευρωπαίος", δεν του αρέσει. Στην αρχή του άρεσε, αλλά τώρα δεν του αρέσει. Στην αρχή του άρεσε, όταν έπαιρνε φτηνά μίξερ, αλλά τώρα, που δεν έχει φρούτα να βάλει μέσα σ' αυτά, δεν του αρέσει. Στην αρχή του άρεσε, όταν έπαιρνε φτηνές φωτογραφικές μηχανές, αλλά τώρα, που δεν μπορεί να ταξιδεύσει καθόλου, δεν του αρέσει. Αν αυτός ο Έλληνας, που "χόρτασε" τα gadgets —αλλά πλέον άρχισε να πεινάει—, αντιληφθεί ότι η Δραχμή μπορεί να τον ταΐσει και να τον "λιάσει" στον Ήλιο της Μεσογείου, έχει εγκαταλείψει την Ευρώπη και το Ευρώ χωρίς δεύτερη κουβέντα.

Ο αναγνώστης αρχίζει κι αντιλαμβάνεται τι ακριβώς είναι αυτό που τρομοκρατεί τους Εβραίους, οι οποίοι κινούν τα παγκόσμια νήματα της Νέας Τάξης. Τι είναι αυτό που τους αναγκάζει να βάζουν Γερμανούς, Γάλλους και Αμερικανούς να "προσφέρονται" να βοηθήσουν την Ελλάδα. Τους τρομάζει μια παγκόσμια νομισματική κρίση, η οποία μπορεί να εμφανιστεί από μια ελληνική νομισματική "εκτροπή". Μια κρίση, η οποία θα είναι ολέθρια, αν το "πετυχημένο" αρχικό παράδειγμα της Ελλάδας το ακολουθήσουν κι άλλοι …Πολλοί άλλοι, εφόσον το Ευρώ έχει σχεδιαστεί για να εξυπηρετεί τα συμφέροντα συγκεκριμένων ευρωπαϊκών κρατών και όχι τα συμφέροντα των λαών της Ευρώπης.

Εξυπηρετεί τα συμφέροντα των ισχυρών του ατλαντικού Βορρά εις βάρος των δήθεν ανίσχυρων του μεσογειακού Νότου. Στην πραγματικότητα όμως, αν ο Νότος εγκαταλείψει το Ευρώ, τότε ο λασπώδης ευρωπαϊκός Βορράς εκτός από πολλά λάχανα και πατάτες θα έχει και πολλές "νομισματοταπετσαρίες" σε διάφορα "ευρωχρώματα" …Ο συστηματικά δυσφημισμένος Νότος, τον οποίο τρέμουν οι πάντες. Γιατί; Γιατί ο Νότος της Ευρώπης είναι πράγματι τρομακτικός. Τερατωδώς τρομακτικός στο επίπεδο της οικονομίας. Τρομακτικός για τους Βόρειους, οι οποίοι γνωρίζουν ότι, αν χάσουν έστω και στιγμιαία τον έλεγχό του, "τελείωσαν".

Δεν μιλάμε για τα "πάγια", που μας μαθαίνουν στα σχολεία …Ότι ο Βορράς, που δίνει υποτίθεται τον πολιτισμικό "τόνο" στη σύγχρονη Ευρώπη, "δανείζεται" τα πάντα από τον μεσογειακό ελληνορωμαϊκό πολιτισμό …Ότι ο Βορράς, που "πουλάει" σε όλο τον κόσμο τον ευρωπαϊκό Διαφωτισμό, το κάνει με αρχαία ελληνικά συγγράμματα …Ότι ο Βορράς, που "διαφημίζει" τον ευρωπαϊκό πολιτισμό στα παγκοσμίως διάσημα μουσεία του, στην πραγματικότητα έχει μέσα σ' αυτά εκθέματα μόνον από τον Νότο. Δεν μιλάμε για τίποτε από όλα αυτά, εφόσον, σεβόμενοι τις αρχές της φιλοσοφίας των Ελλήνων, θεωρούμε τους πάντες συγκληρονόμους στα έργα τους. Σε αυτό το σημείο μιλάμε για το υλικό κεφάλαιο της ίδιας της Ευρώπης. Σε αυτό το κεφάλαιο και πάλι υπερέχει ο "φτωχός" Νότος.

Εκτός από την Κρήτη, την Κέρκυρα, την Ιταλική Ριβιέρα, την Κυανή Ακτή ή τη Μαγιόρκα, ο Νότος "τρομοκρατεί" τους πάντες, γιατί έχει και άλλα "όπλα". Νότος είναι η Ρώμη, η Αθήνα, η Κωνσταντινούπολη, η Νίκαια, το Μόντε Κάρλο, η Βαρκελώνη κλπ.. Νότος είναι η Ferrari, η Lamborghini, η Maserati, η Alfa Romeo κλπ.. Νότος είναι η Augusta, η Dukati, η Bimota, η Aprilia κλπ.. Νότος είναι η Armani, η Versace, η Gucci, η Prada, η Ferre κλπ.. Νότος είναι όλο το ελαιόλαδο της Ευρώπης. Νότος είναι σχεδόν όλα τα φρούτα της Ευρώπης. Νότος είναι σχεδόν όλο το κρασί της Ευρώπης. Νότος είναι σχεδόν όλος ο καπνός της Ευρώπης. Νότος είναι η "εξώπορτα" της Ευρώπης, απ' όπου μπαίνει το πετρέλαιο, το οποίο έχει ανάγκη. Είναι τόσα πολλά πράγματα ο Νότος της Ευρώπης, που πρέπει να ψάξεις πολύ για να καταλάβεις τι ακριβώς περισσεύει για τον Βορρά της.

Απλά ο Νότος είναι νικημένος και γι' αυτό τον λόγο ανέχεται να τον βρίζουν και να τον προσβάλουν οι Βόρειοι σε καθημερινή βάση. Η δύναμή του όμως δεν κρύβεται. Η "φτωχή" Ελλάδα, που δήθεν πρέπει να τη "σώσουν", παράγει κάθε χρόνο πλούτο ικανό να ταΐσει τον πληθυσμό της και ταυτόχρονα της περισσεύει πλούτος, για να "ευεργετήσει" τις πολεμικές βιομηχανίες των ιμπεριαλιστών. Όλων των ιμπεριαλιστών. Η Ελλάδα είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος πελάτης της πολεμικής βιομηχανίας της Γερμανίας, χωρίς να είναι η Γερμανία η πρώτη επιλογή της Ελλάδας.

Ένα κράτος δέκα εκατομμυρίων μπορεί και χρηματοδοτεί εξοπλιστικά προγράμματα πιο ακριβά από αυτά που χρηματοδοτεί η ίδια η Γερμανία για τον εαυτό της. Ποιο από τα μικρά αλλά "πλούσια" κράτη του Βορρά μπορεί ν' ανταπεξέλθει σε τέτοια έξοδα; Μπορεί η Ολλανδία, η Δανία ή το Βέλγιο; Για τους πρώην Ανατολικούς δεν συζητάμε καν. Αυτοί δεν έχουν χρήμα ούτε για ν' αγοράσουν μαντήλια για να κλάψουν. Όλοι όμως ανεξαιρέτως αυτοί οι Βόρειοι έχουν κοινή άποψη περί Νότου. Εξυπνάδες για τζατζίκια και σουβλάκια γνωρίζουν να λένε, αλλά τους τόνους των χρημάτων, που φεύγουν από το Αιγαίο, τους παίρνουν χωρίς δεύτερη κουβέντα.

Ακόμα και σήμερα —στην μεγάλη κρίση— η Ελλάδα εξακολουθεί να "χρηματοδοτεί" τις οικονομικές ακμές των άλλων. Η Γερμανία κάνει "νάζια", για να "σώσει" δήθεν την ελληνική οικονομία και μέχρι να συμβεί αυτό σώζεται η ίδια με τις τεράστιες ελληνικές παραγγελίες. Η Ελλάδα είναι αυτή, που δήθεν ζητά χρήματα από τη Γερμανία και για έναν "μυστηριώδη" λόγο η Γερμανία είναι αυτή, που φεύγει από την Ελλάδα με γεμάτες τις "βαλίτσες" της. Η Ελλάδα καταγγέλλεται για διαφθορά και η Γερμανία φυγαδεύει τους "Χριστοφοράκους" διαφθορείς της. Η Ελλάδα καταγγέλλεται για τεράστια ελλείμματα και η Γερμανία προσπαθεί ακόμα και τώρα την ύστατη ώρα να της "φορτώσει" μέχρι και ελαττωματικά υποβρύχια. Ό,τι προλάβουν ν' αρπάξουν οι "σωτήρες".

Όλα αυτά, όπως αντιλαμβανόμαστε, γίνονται, γιατί το επιτρέπει η δύναμη του Νότου. Η τεράστια πλουτοπαραγωγική του δύναμη. Όμως, όπως δεν κρύβεται η δύναμή του, έτσι δεν κρύβεται και η βία με την οποία ελέγχεται ο νικημένος. Φόρο κατοχής εισπράττουν οι Βόρειοι από τον Νότο. Παίζουν οι Βόρειοι με τα πάθη και τα μίση των Νότιων και τους εκμεταλλεύονται. Αρκεί να σκεφτεί κάποιος ότι η Ελλάδα ανήκει υποτίθεται στην Ε.Ε. και από τον πολεμικό ανταγωνισμό της με την υποψήφια για ένταξη Τουρκία κερδισμένη είναι η Γερμανία. Δύο "βαγόνια" της "ουράς" συγκρούονται μεταξύ τους, για να σπρώχνουν την υποτιθέμενη "ατμομηχανή" του "συρμού".

Δύο δυνάμεις του Νότου ανταγωνίζονται σαν τα σκυλιά και τα κέρδη πηγαίνουν στη Γερμανία. Δύο θηρία "αιμορραγούν" ασύστολα και οι "τενεκέδες" με το "αίμα" πηγαίνουν κατ’ ευθείαν στο Βερολίνο. Ένας λογικά σκεπτόμενος άνθρωπος τι θα πίστευε; Ότι οι Γερμανοί θα ήθελαν να επικρατήσει ηρεμία στο Αιγαίο; Ότι οι Γερμανοί θα ήθελαν να υπάρχει ηρεμία στα "σύνορα" της Ευρώπης; Η ηρεμία δεν θα τους αποφέρει κέρδη. Αυτοί θέλουν να βάζουν τα κορόιδα του Νότου να εμφανίζονται σαν βάρβαροι και οι ίδιοι σαν ειρηνοποιοί …με το αζημίωτο βέβαια. Τα κορόιδα να ξοδεύουν για τους "τσαμπουκάδες" και οι πονηροί να εισπράττουν εκ του ασφαλούς. Άρα, γιατί να μην υποθέσουμε ότι πίσω από τα ελληνοτουρκικά επεισόδια στην πραγματικότητα κρύβονται όλοι οι μεγάλοι μας "προστάτες";

Γι' αυτόν τον λόγο μιλάμε για βία. Για ωμή βία σε όλα τα επίπεδα. Αναγκάζουν τις χώρες του Νότου να διαχειρίζονται το κεφάλαιό τους εις βάρος των συμφερόντων των λαών τους. Αναγκάζουν αυτές τις χώρες να γίνονται οι μεγαλοπελάτες τους, για να συντηρούν τη βιομηχανία τους. Με απειλές πολεμικών συρράξεων με την Τουρκία αναγκάζουν τους Έλληνες να πουλάνε γερμανικές ή ολλανδικές μπύρες στα νησιά του Αιγαίου. Με θερμά "επεισόδια" απειλούν τους Έλληνες μέχρι να μάθουν ότι δεν μπορείς να σερβίρεις πρωινό στο Αιγαίο, αν δεν έχεις γερμανικά λουκάνικα, γαλλικά τυριά και εγγλέζικες σοκολάτες. Με ταξιδιωτικές "οδηγίες" απειλούν τους Έλληνες, αν δεν αγοράσουν γερμανικά αυτοκίνητα, για να τα νοικιάζουν στους τουρίστες.

Αυτά, τα οποία γίνονται με απροκάλυπτο τρόπο στην Ελλάδα, γίνονται με τον άλφα ή βήτα τρόπο στο σύνολο του ευρωπαϊκού Νότου. Γι' αυτόν τον λόγο μιλάμε για φόρο υποτέλειας των νικημένων στους νικητές. Όταν τα ολλανδικά κέρδη στο Αιγαίο συναγωνίζονται τα ελληνικά, τι άλλο εκτός από "κατοχή" μπορεί να έχουμε; Απλά πράγματα. Οι Βόρειοι έχουν στήσει "χέρια", "αντλίες" "απόχες", "δίκτυα" και "φτυάρια" και αρπάζουν όσο περισσότερο μερίδιο πλούτου μπορούν από την παραγωγή του Νότου. Όσα περισσότερα κέρδη παίρνουν από τον Νότο, τόσο πιο "φτωχό" τον βλέπουν. Αυτό είναι το "παραμύθι" και αυτό θα λένε για όσο διάστημα δεν αντιδρά κανείς και οι ίδιοι επωφελούνται.

Επί δύο χιλιάδες χρόνια ο Νότος ταλαιπωρούσε τον Βορρά. Επί δύο χιλιάδες χρόνια η μεσογειακή Ρώμη σκόρπιζε τον θρήνο στον ευρωπαϊκό Βορρά. Τους τελευταίους δύο αιώνες ήταν η σειρά των Βόρειων να κάνουν το ίδιο. Εκμεταλλεύονται τα πλεονεκτήματά τους εις βάρος των άλλων, όπως έγιναν και οι ίδιοι θύματα εκμετάλλευσης άλλων. Nothing personal …όπως θα έλεγαν και οι Αγγλοσάξονες.

Τώρα, που φτάσαμε στα όρια, όλοι αυτοί φοβούνται την αντίδραση των θυμάτων τους. Φοβούνται την αντίδραση αυτών, οι οποίοι θα βρεθούν στο απόλυτο αδιέξοδο της πτώχευσης και θα δώσουν τη μάχη της επιβίωσης υπό καθεστώς τρόμου. Φοβούνται αυτούς, οι οποίοι διαθέτουν το κεφάλαιο, που επιτρέπει την αυτόνομη επιβίωση. Οι Εβραίοι αυτό το ενδεχόμενο τρέμουν.

Το ενδεχόμενο να "συγκρουστεί" ο Βορράς με τον Νότο. Εξαιτίας της παρατεταμένης —και δυστυχώς γι' αυτούς αδιέξοδου— οικονομικής κρίσης, με την πρόκληση ενός ανεξέλεγκτου πανικού, υπάρχει κίνδυνος ν' αλλάξουν άρδην τα πράγματα εις βάρος τους. Αν ανάμεσα στα ευρωπαϊκά κράτη επικρατήσει το πνεύμα του …"ο σώζων εαυτώ σωθήτω", μπορεί να διασπαστεί νομισματικά η Ε.Ε.

Αυτός είναι ο μέγας κίνδυνος τώρα. Να διασπαστεί ο Ατλαντικός Βορράς από τον Μεσογειακό Νότο και ο καθένας από αυτούς να λειτουργεί κατά βούληση με βάση το δικό του κεφάλαιο. Να διασπαστεί η θεμελιακή "υποδομή" της Ευρώπης και να βρεθεί στον "αέρα" η "ανοδομή" των ιμπεριαλιστών και κατ’ επέκταση τόσο το Ευρώ όσο και το Δολάριο. Να οδηγηθούμε σε μια κατάσταση, όπου ο καθένας να θέλει να εκμεταλλευτεί εις βάρος του άλλου το δικό του κεφάλαιο και σ' αυτήν την περίπτωση το πλεονέκτημα πλέον το έχει ο Νότος. Ο Νότος, ο οποίος, αν ανακαλύψει τις δυνατότητές του, θα θέλει να προστατεύσει αυτό το κεφάλαιο ακόμα και με τα όπλα του από τους άρπαγες και σφετεριστές του Ατλαντικού Βορρά.

Οι Εβραίοι, που είναι οι ευνοημένοι —και κατά τη γνώμη μας από τους βασικούς εμπνευστές του ατλαντικής εφαρμογής υπερεθνικού παγκόσμιου νεοταξικού σχεδιασμού—, γνωρίζουν ότι μια τέτοια εξέλιξη όχι απλά δεν τους συμφέρει, αλλά τους απειλεί. Απειλή θανάσιμη, αν σκεφτεί κάποιος ότι το σύνολο του πλούτου τους το έχουν τοποθετημένο σε χρηματοοικονομικά "προϊόντα" συνδεδεμένα άμεσα με τα υπάρχοντα κυρίαρχα νομίσματα αυτού του κόσμου, που είναι το Ευρώ και το Δολάριο. Μια νομισματική κρίση μπορεί να τους τελειώσει μέσα σε λίγες ημέρες. Γιατί; Γιατί θα μετατρέψει τα χρήματά τους σε απλές "ταπετσαρίες". Το πιο ακριβό "κομφετί" της παγκόσμιας ιστορίας. Θα έχουν το άπειρο χρήμα να σκεπάσουν μια "έρημο", την οποία οι ίδιοι θα πρέπει να διαβούν ως φτωχοί.

Σε μια επανεμφάνιση το εθνικού σχεδιασμού, οι Εβραίοι θα την πατήσουν σκληρά. Πολύ σκληρά. Πάρα πολύ σκληρά. Τα κράτη θα "κλείσουν" τις οικονομίες τους και οι Εβραίοι —δυστυχώς γι' αυτούς— δεν θα είναι μέσα σ' αυτές. Ούτε καν ως πρόσωπα θα είναι μέσα σ' αυτές, εφόσον εδώ και καιρό —και εξαιτίας των αναγκών της Νέας Τάξης— παριστάνουν τους πολίτες του κόσμου, χωρίς να έχουν μια φυσική βάση κάπου συγκεκριμένα. Σε μια τέτοια περίπτωση οι λαοί, που σήμερα τους χρωστάνε τόνους χρήματα, θα τους "γράψουν" κανονικά. Οι λαοί μπορούν να ρίξουν τις "κανονιές" των αιώνων στις εβραϊκές τράπεζες. Στις τράπεζες των εγκληματιών, οι οποίοι διέπραξαν τα τελευταία μεγάλα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Στις τράπεζες της Goldman Sachs, Deutsche Bank, Citibank κλπ.. Οι λαοί δεν έχουν να φοβούνται τίποτε από αυτούς.

Μια συμμορία ιδιωτών κερδοσκόπων δεν μπορεί να απειλήσει κανέναν. Πόσο μάλλον ολόκληρους λαούς, τους οποίους τους οδήγησαν οι ίδιοι στην πείνα και την εξαθλίωση. Σε μια τέτοια περίπτωση αυτή η συμμορία κερδοσκόπων —που με τα κλεμμένα χρήματα των λαών παριστάνουν τους διεθνείς κοσμοπολίτες— θα είναι παντού ανεπιθύμητοι. Δυστυχώς γι' αυτούς αυτό είναι και το πιο πιθανό ενδεχόμενο.
Είναι όλοι τους "σεσημασμένοι" ως διεθνείς κερδοσκόποι και δολοφόνοι οικονομιών και λαών. Τέτοιους ανθρώπους, που τους ενώνει η κοινή εβραϊκή καταγωγή, μόνον το Ισραήλ θα είναι διατεθειμένο να τους φιλοξενήσει. Μόνον με Σέκελ τους βλέπουμε στις τσέπες στο άμεσο μέλλον. Λίγα Σέκελ, γιατί η οικονομία του Ισραήλ δεν είναι και ό,τι πιο θηριώδες στη Μεσόγειο
Στην προσεχώς φανατικά αντισιωνιστική Μεσόγειο

Εν Σέρραις: O AΓΓΛΟΣ ΕΥΡΩΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΝΑΪΤΖΕΛ ΦΑΡATZ ... ΑΠΟΛΑΣΤΕ ΤΟΝ

O 'Αγγλος ευρωβουλευτής Ναϊτζελ Φάρατζ σε μία εκπλητική ομιλία υπέρ των Εθνικών Κρατών και υπερ της Ελλάδος κατακεραυνώνει τον Βέλγο Πρόεδρο της Ευρωπαϊκης Ένωσης , Χέρμαν Βαν Ρομπόουι, αποκαλώντας τον " βρεγμένη πατσαβούρα με παρουσιαστικό χαμηλοβαθμου τραπεζικού υπαλλήλου"

Εν Σέρραις: ΔΡΑΧΜΗ. " Ο ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ " - 3ον

Η ΚΙΝΑ ΑΝΑΧΩΜΑ ΣΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ

ΤΑ ΕΘΝΙΚΑ ΚΡΑΤΗ ΚΑΙ Ο ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ
ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΑΛΩΣΗ ΤΩΝ ΛΑΩΝ
Normal 0 false false false EL X-NONE X-NONE /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin;}

Τι θα κάνουν; Με την "υπερβιομηχανική" Κίνα να παράγει αυτά, τα οποία έχουν ανάγκη οι Μεσογειακοί λαοί, τι ακριβώς θα "πουλάει" η Γερμανία, για να παραμείνει στην κορυφή της Ευρώπης; Πώς θα παραμείνει η "ατμομηχανή" της Ευρώπης;

"Ατμομηχανή" χωρίς "βαγόνια" δεν νοείται. Αυτό είναι το πρόβλημά τους. Κινδυνεύει η "ατμομηχανή" της Ευρώπης να βρεθεί χωρίς "βαγόνια" και άρα χωρίς πελάτες. Τα "βαγόνια" της Μεσογείου είναι όλα "αυτοκινούμενα" ή μπορούν να γίνουν τέτοια. Το "βαγόνι" της Ιταλίας μπορεί να γίνει "αυτοκινούμενο", γιατί η Λιρέτα "ακουμπάει" στη Μεσόγειο. Το "βαγόνι" της Ισπανίας μπορεί να γίνει "αυτοκινούμενο", γιατί η Πεσέτα "ακουμπάει" στη Μεσόγειο. Όλες αυτές οι οικονομίες μπορούν να επιβιώσουν σε κάθε είδους οικονομικό περιβάλλον, γιατί απλούστατα έχουν εθνικό κεφάλαιο με μεγάλη οικονομική απόδοση. Κεφάλαιο πρωτογενούς τομέα, το οποίο συνδέεται με την παροχή υπηρεσιών. Κεφάλαιο, το οποίο έχει πάνω του το Κολοσσαίο ή την Ακρόπολη ή τη Γρανάδα.

Το πρόβλημά τους είναι ότι δεν πρόλαβαν να "απεθνικοποιήσουν" τα κράτη της Μεσογείου. Δεν πρόλαβαν δηλαδή να κάνουν μια ενιαία υπερεθνική Ευρώπη, την οποία να την ελέγχουν απόλυτα. Η οικονομική κρίση τους βρίσκει με τα συμφέροντα των λαών ενιαία και ομοιογενή και τα δικά τους "αφηρημένα" και χαμένα κάπου στους "διαδρόμους" των Βρυξελών. Τα σχέδιά τους με τη νομιμοποίηση της λαθρομετανάστευσης δεν έχουν ολοκληρωθεί και δεν μπορούν να ελέγχουν τη "βούληση" των μεσογειακών λαών μέσω ψευδοδημοκρατικών διαδικασιών.

Εξακολουθούν μεν να έχουν "δεμένα" τα κράτη με τεράστια "χάρτινα" χρέη —τα οποία οι ίδιοι τα δημιούργησαν και ως εκ τούτου τα αναγνωρίζουν οι διορισμένοι από τους ίδιους δοσίλογοι που τα κυβερνούν—, αλλά αυτό δεν φτάνει. Έπρεπε ήδη αυτά τα χρέη να έχουν μετουσιωθεί σε υλικό κεφάλαιο μέσα σ' αυτά τα κράτη και ήδη να μπορούν να εκβιάζονται οι λαοί. Έπρεπε ήδη το εξωτερικό χρέος της Ελλάδας να έχει μεταφραστεί σε αυτό που ακόμα και σήμερα εξακολουθεί να ορίζεται ως δημόσιο κεφάλαιο. Έπρεπε ήδη το εξωτερικό χρέος της Ελλάδας να έχει μετατρέψει την Ακρόπολη ή τις Μυκήνες σε ιδιόκτητα θεματικά "πάρκα" κάποιων ανώνυμων νεοταξιτών ιδιοκτητών των νέων ιδιόμορφων "Disneyland". Νησιά, βουνά, δάση και αμμουδιές έπρεπε ήδη να είχαν "αξιοποιηθεί", περνώντας στα χέρια των νέων ιδιοκτητών τους.

Αυτό το πρόβλημα της μη έγκαιρης ιδιωτικοποίησης των πάντων το αντιμετωπίζουν παντού στα κράτη του μεσογειακού Νότου και κυρίως στην Ελλάδα, εξαιτίας του τεράστιου όγκου του δημοσίου κεφαλαίου της. Χάρη στον σχεδιασμό της εκ των έσω προδοσίας την υπερχρέωσαν πολύ εύκολα, αλλά δεν πρόλαβαν αυτά τα χρέη να τα μετακινήσουν στις "υποθήκες" της ιδιωτικοποίησης του δημοσίου κεφαλαίου. Τους πρόλαβε η παγκόσμια οικονομική κρίση άρα χωρίς να προλάβουν να την "ευθυγραμμίσουν" με τους σχεδιασμούς τους. Ακόμα και η πρόσφατη κερδοσκοπική τους μανία εναντίον της ήταν μεγάλο λάθος. Σύντομα θα αποδειχθεί "μπούμερανγκ", γιατί ωθεί στα άκρα μια κατάσταση, η οποία δεν τους συμφέρει να πάει στα άκρα πριν προλάβουν να τη ρυθμίσουν. Απλά πράγματα. Την Ελλάδα την "κατάπιαν" βιαστικά με στόχο να τη "φάνε" γρήγορα και χωρίς αντιδράσεις και τώρα η οικονομική κρίση τούς απειλεί με "εμετό".

Κινδυνεύουν να την "ξεράσουν", χωρίς να έχουν αλλοιώσει βασικά της χαρακτηριστικά, που θα την καθιστούσαν ελεγχόμενη και άρα "χωνέψιμη".

Αυτό είναι το πρόβλημα. Δεν κατόρθωσαν να διαλύσουν τις εθνικές "δομές" των ευρωπαϊκών κρατών του μεσογειακού Νότου, ώστε να καθιστούν αυτοκτονική κάθε προσπάθεια αυτονόμησής τους. Να καθιστούν μαθηματικά αδύνατη την ανεξάρτητη επιβίωσή τους. Δεν κατόρθωσαν να οικειοποιηθούν μέσα σ' αυτά τα κράτη το σύνολο αυτού που ονομάζουμε δημόσιο κεφάλαιο. Αυτό ακριβώς είναι η "πέψη" για ένα κράτος. Να διαλύσουν οι μηχανισμοί που του δίνουν "σχήμα" και δυνατότητα ανεξάρτητης επιβίωσης. Αν αυτοί οι μηχανισμοί δεν διαλύσουν εγκαίρως, τότε, σε περίπτωση μεγάλης οικονομικής κρίσης —όπως είναι η σημερινή—, υπάρχει κίνδυνος αντίδρασης και αυτό είναι ο "εμετός" στον οποίο αναφερόμαστε.

Τώρα κάνουν το εξής απλό πράγμα. Αυτό το οποίο απεύχονται να τους συμβεί εξαιτίας της Ελλάδας, το εμφανίζουν σαν απειλή εναντίον της Ελλάδας. Αυτό, το οποίο δεν θέλουν να το επιχειρήσει μόνη της η Ελλάδα, προκειμένου να εκμεταλλευτεί τις ιδιομορφίες της και να σωθεί εύκολα, εμφανίζονται οι ίδιοι να την απειλούν ότι δήθεν θα της το επιβάλλουν σαν τιμωρία. Το εμφανίζουν σαν αρνητικό φαινόμενο, ώστε να μην υπάρχει περίπτωση να σκέφτονται οι Έλληνες να κάνουν από μόνοι τους κάτι, το οποίο υποτίθεται, αν τους το έκαναν τρίτοι, θα έμοιαζε με τιμωρία. Γι' αυτόν τον λόγο παίζουν το "παιχνίδι" του "κακού" και του "καλού" μπάτσου.

Να φύγει η Ελλάδα από τη ζώνη του Ευρώ και μάλιστα με τις "κλοτσιές"… φωνάζουν κάποιοι πολύ "κακοί" Γότθοι. Να μείνουν και θα τους "βοηθήσουμε"… απαντάνε οι "σώφρονες", "φιλέλληνες" και "καλοί" Γότθοι. "Παπατζηλίκια" εβραίικα είναι αυτά. Απάτες, οι οποίες μπορούν να ξεγελάσουν κάποιον αφελή στιγμιαία, αλλά, δεν αποτελούν ισχυρά μέσα άμυνας, σε περίπτωση που κάποιος δεν είναι τέτοιος. "Μην ανοίγεις την πόρτα του Ευρώ, γιατί από πίσω είναι ο μπαμπούλας"… φωνάζουν. Αν την ανοίξεις όμως, δεν έχουν επιλογές να συνεχίσουν να σε απειλούν, γιατί απλούστατα δεν υπάρχει "μπαμπούλας".

Επαναλαμβάνουν την ίδια τακτική με αυτήν που ακολουθούν σήμερα και μας "μαλώνουν", είτε με τα "κατασκευασμένα" στοιχεία —τα οποία μας έβαλαν στη ζώνη του Ευρώ— είτε με τα υπερβολικά ελλείμματα του ελληνικού δημοσίου τομέα —που "απειλούν" την οικονομία του Ευρώ—. Όλα αυτά είναι απάτες. Γιατί; Γιατί η είσοδος της Ελλάδας στο Ευρώ συνέφερε αυτούς, που ήθελαν να την κατασπαράξουν και όχι τους Έλληνες. Συνέφερε αυτούς, που σήμερα καταγγέλλουν τον "δόλιο" τρόπο εισόδου της Ελλάδας σ' αυτό. Τους "καταγγέλλοντες" συνέφερε η αυτοκτονική είσοδος της Ελλάδας στο Ευρώ και όχι τους "καταγγελλόμενους".

Αυτοί, σε συνεργασία με τους προδότες της Ελλάδας, "κατασκεύαζαν" τα στοιχεία, προκειμένου να βάλουν την Ελλάδα στη ζώνη του Ευρώ, για να την λεηλατήσουν. Να τη βάλουν στο πεδίο εκείνο, στο οποίο υπερείχαν οι τεράστιες οικονομίες τους και με τα χρήματά τους να λεηλατήσουν το κεφάλαιο της μικρής Ελλάδας. Απλά πράγματα. Σήμερα στέλνουν τον Παπαδήμο σαν τον "αδέκαστο" παράγοντα της Κεντρικής Τράπεζας της Ευρώπης, για να ελέγξει την πορεία των μέτρων των "απατεώνων". Ρωτάμε λοιπόν εμείς, που δεν έχουμε μνήμη χρυσόψαρου. Ο Παπαδήμος δεν ήταν ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας, όταν αυτή η Τράπεζα στην πραγματικότητα "κατασκεύαζε" τα στοιχεία που μας έβαζαν στη ζώνη του Ευρώ;

Τα ίδια αφορούν και τα ελλείμματα του δημοσίου τομέα. Οι Ευρωπαίοι, οι οποίοι σήμερα τα καταγγέλλουν, είναι οι ίδιοι που ενθάρρυναν την αυτοκτονική μισθολογική πολιτική του ελληνικού δημοσίου. Αυτοί "πλήρωναν" με διεθνείς αναγνωρίσεις και "καταλληλότητες" σκουπίδια σαν τον Σημίτη, για να ασκούν αυτήν την αυτοκτονική πολιτική. Γιατί; Για να οδηγήσουν το ελληνικό κράτος στην υπερχρέωση και από εκεί στη λεηλασία. Δεν έκαναν καν ένα περίεργο ή σπάνιο κόλπο. Έκαναν το απλό κόλπο των "γενναιόδωρων" και "αφελών" τραπεζών, που αναζητούν "έξυπνους" δανειολήπτες, οι οποίοι όμως στο τέλος χάνουν τις περιουσίες τους. Ο Παπαδήμος δεν συμμετείχε σ' αυτό το παιχνίδι;

Ο Παπαδήμος δεν ήταν αυτός, που έπρεπε να ελέγχει τον Σημίτη για τον "υπερδανεισμό" της Ελλάδας; Όταν λοιπόν αυτός ο Παπαδήμος ήταν υπεύθυνος για όλα τα "κακά" που μας κατηγορούν σήμερα οι Ευρωπαίοι, πώς διορίστηκε από τους ίδιους υποδιοικητής της Κεντρικής Ευρωπαϊκής Τράπεζας; Αυτός, ο οποίος έπρεπε να τιμωρηθεί, γιατί ανταμείφθηκε; Αυτός, ο οποίος έχει να "κρύψει" στοιχεία από τα προηγούμενα "εγκλήματά" του, γιατί στέλνεται στην Ελλάδα να ελέγχει την πορεία των ελέγχων; Μας λένε ένα "παραμύθι" για την "κατασκευή" στοιχείων και μας στέλνουν να μας ελέγχει αυτός, ο οποίος από τον νόμο ήταν υπεύθυνος για την "κατασκευή" τους;

Πάλι καλά που δεν μας είπαν ότι ο "καταλληλότερος" πρωθυπουργός γι' αυτήν την εποχή είναι ο Σημίτης. Να ξαναβάλουνε δηλαδή τους συνενόχους να μας ξανακυβερνήσουν. Να βάλουνε τους εγκληματίες να στήσουν εκ νέου τη "φάμπρικα". Μιλάμε για πραγματική "φάμπρικα". Ο Σημίτης δανειζόταν ασυστόλως και υπερχρέωνε το ελληνικό κράτος, για να "κατασκευάζει" πελάτες για τα γερμανικά εργοστάσια. Πελάτες όλων των επιπέδων.

Τα γερμανικά εργοστάσια κατασκεύαζαν προϊόντα και ο Σημίτης "κατασκεύαζε" τους πελάτες τους. Αυτό γινόταν σχεδόν επί μια δεκαετία. Ο ελληνικός αυτοκτονικός υπερδανεισμός δεν είχε κανέναν αναπτυξιακό προσανατολισμό. Δινόταν σε αναίτιες αυξήσεις των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων, προκειμένου να εξασφαλίσουν οι Γερμανοί πελάτες για τα ακριβά προϊόντα τους.

Με δανεικά χρήματα οι δημόσιοι υπάλληλοι έπαιρναν αυξήσεις, για να μπορούν ν' αγοράζουν γερμανικά αυτοκίνητα, κουφώματα, κλιματιστικά και τηλεοράσεις. Όσα περισσότερα έπαιρναν οι υπάλληλοι, τόσο πιο "σιωπηλοί" γίνονταν στα εγκλήματα κατά του ελληνικού δημοσίου. Κάθε φορά που το ελληνικό δημόσιο έπαιρνε από τους "Χριστοφοράκους" υπερτιμημένα γερμανικά προϊόντα, τσιμπούσαν και μια αυξησούλα οι δημόσιοι υπάλληλοι για να μην μιλάνε.

Ο υπερδανεισμός, δηλαδή, που σήμερα καταγγέλλεται από τους Γερμανούς, μας επιβλήθηκε από αυτούς. Αυτοί μας ανάγκαζαν να δανειζόμαστε πολλά χρήματα, για να ξοδεύουμε πολλά, βάζοντας υποθήκη την πατρίδα μας. Θα παίρναμε εμείς τα γυαλιστερά γερμανικά "καθρεπτάκια" και οι Γερμανοί θα έπαιρναν ως "αποζημίωση" την πατρίδα μας. Αυτό ήταν το κόλπο. Με αυτόν τον τρόπο παρέμεινε στην πρωθυπουργία ο δοσίλογος Σημίτης. Ο αδερφός του πράκτορα των γερμανικών μυστικών υπηρεσιών. Μόνον έτσι εξηγείται πώς μια μαϊμού κυβέρνησε τόσα πολλά χρόνια έναν λαό, ο οποίος ύμνησε την ανθρώπινη ομορφιά …Πραγματική μαϊμού …και ψυχικά …και σωματικά …και πνευματικά.

Εν γνώσει των γερμανών δήλωναν εκτάσεις μεγαλύτερες της έκτασης της .. Κίνας , οι έλληνες αγρότες στις οποίες καλλιεργούσαν «σκληρά σιτάρια» προκειμένου να εισπράττουν κοινοτικές επιδοτήσεις. Εν γνώσει των γερμανών οι έλληνες αγρότες δήλωναν επί δεκαετίες ότι παράγουν τόσο ελαιόλαδο όσο δεν χωρούσε να αποθηκευτεί αντί ύδατος στην λεκάνη της Μεσογείου και εισέπρατταν κοινοτικές επιδοτήσεις. Και ο βορειοευρωπαίοι Γότθοι τους χορηγούσαν αφειδώς τις επιδοτήσεις. Με τις επιδοτήσεις αυτές οι «απατεώνες» έλληνες αγρότες αγόραζαν ψυγεία SIEMENS , τηλεοράσεις BOSCH , tzip BMW , λιμουζίνες MERCHEDES, αυτοκίνητα AUDI και FORD και κινούνταν η βιομηχανία της Γερμανίας.

Κατάλαβε ο αναγνώστης τι λέμε; Ακόμα και το "δούλεμα" έχει κάποια όρια και κάποιους κανόνες, για να μην εκτροχιάζεται σε γελοιότητα. Κατάλαβε γιατί μιλάμε για "παπατζηλίκια"; Τώρα οι εβραιόγυφτοι της ερήμου τρέμουν μην τους πάρουν "χαμπάρι" οι Έλληνες. Γι' αυτόν τον λόγο "αγωνιούν" για την πορεία της ελληνικής οικονομίας. Αν στην παρούσα φάση δεν τα "καταφέρει" η ελληνική οικονομία να τηρήσει τους όρους του Ευρώ, οι Εβραίοι κινδυνεύουν να πάθουν μεγαλύτερη ζημιά, παρά οι ίδιοι οι Έλληνες.

Εν Σέρραις: ΠΙΑΣΑΜΕ ΠΑΤΟ !

" Έχει αρχίσει να καταρρέει όλος ο κρατικός μηχανισμός "
– Συνήγορος του Πολίτη, Καμίνης στην «Ημερησία»

«Έχει αρχίσει να καταρρέει όλος ο κρατικός μηχανισμός. Ελπίζω ότι πιάσαμε πάτο και θα αρχίσουμε να ανεβαίνουμε», δηλώνει σε συνέντευξή του στον Ηλία Μπενέκο και στην «Ημερησία», ο Συνήγορος του Πολίτη, Γιώργος Καμίνης. Ξεκαθαρίζει, επίσης, ότι «η μονιμότητα δε σημαίνει απαραίτητα ότι κάποιος μένει στο δημόσιο εφ όρου ζωής», λέγοντας ότι «αν καταργηθούν θέσεις, μπορείς με κάποια διαδικασία να επιλέξεις κάποιους που θα απολύσεις». Όσον αφορά στην Ευρωπαϊκή Ένωση, και στο θέμα της διεθνούς οικονομικής κρίσης, εκφράζει την άποψη ότι «και η Ευρώπη ακόμα είναι πιθανό να οδηγηθεί σε πολλαπλές ταχύτητες», εννοώντας να περιθωριοποιηθεί η χώρα μας μπαίνοντας σε μια δεύτερη ή τρίτη ταχύτητα.

Αποσπάσματα συνέντευξης του Συνηγόρου του Πολίτη Γιώργου Καμίνη, στον Ηλία Μπενέκο για την «Ημερησία»

-Κάνατε λόγο για κρίση του πολιτικού συστήματος. Πού την εντοπίζετε;

"Μα παντού! Το βλέπουμε στη Δημόσια Διοίκηση, όπου έχουμε φτάσει σε ένα οριακό σημείο. Ξοδεύονται τόσα λεφτά για την Υγεία και Υγεία δεν έχουμε, για την Παιδεία και Παιδεία σε καμιά περίπτωση δεν έχουμε, για την Ασφάλεια που επίσης δεν έχουμε. Εχει αρχίσει να καταρρέει όλος ο κρατικός μηχανισμός! Ελπίζω ότι πιάσαμε πάτο και θα αρχίσουμε να ανεβαίνουμε."

-Πελατειακές σχέσεις στη Δημόσια Διοίκηση. Θα λύσει οριστικά το πρόβλημα το νομοσχέδιο για τις επιλογές των προϊσταμένων;

"Είναι φυσικά η αρχή. Με τη δημιουργία του ΑΣΕΠ προσπάθησε το πολιτικό σύστημα να εμποδίσει τον πελατειασμό στη φάση της πρόσληψης και εκεί το κατάφερε. Ασχετα αν μεταγενέστερα προσπαθήσαμε να το παρακάμψουμε. Ομως το πελατειακό σύστημα και η συναλλαγή λειτουργεί και στα στάδια της εξέλιξης του υπαλλήλου. Τώρα με το πρόσφατο νομοσχέδιο που δημιουργεί το σώμα επιλογής προϊσταμένων γίνεται μια πρώτη προσπάθεια να σπάσει ο φαύλος κύκλος του κομματισμού, της ευνοιοκρατίας και του ρεβανσισμού. Βέβαια και αυτό το νομοσχέδιο θέτει τέλος με ένα βίαιο τρόπο στις θητείες των προϊσταμένων, αλλά ελπίζω να είναι η τελευταία φορά. Το επόμενο βήμα είναι να θεσπίσουμε διαδικασίες αξιολόγησης όλων, στα υπουργεία, σης επιμέρους υπηρεσίες και στα άτομα. Αν δεν το πάρουμε απόφαση, οι κρίσεις να είναι αδιάβλητες, δεν θα προχωρήσουμε."

-Είναι τελικά ευθύνη των πολιτών ή των πολιτικών;

"Οταν αναζητείς ευθύνες τις αναζητείς από την ηγεσία, διότι το ψάρι από το κεφάλι βρωμάει. Ότι εν μέρει και τα κοινωνικά ήθη και οι συνήθειες έχουν εμποτιστεί από λογική πελατειακών σχέσεων είναι δεδομένο. Ομως η ανάστροφη πορεία πρέπει να αρχίσει από πάνω."

-Τελευταία όλο και περισσότερο τίθεται το θέμα της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων. Η γνώμη σας;

"Το σύνταγμα μιλάει για ισοβιότητα των δικαστών και για μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων. Το πρώτο λειτουργεί ως εγγύηση υπέρ της ανεξαρτησίας των δικαστών. Η μονιμότητα όμως είναι κάτι άλλο. Αν καταργηθούν θέσεις, μπορείς με κάποια θα απολύσεις. Η μονιμότητα δεν σημαίνει απαραίτητα ότι κάποιος μένει στο δημόσιο εφ όρου ζωής και δεν εμποδίζει τις απολύσεις. Είναι στη δυνατότητα του νομοθέτη, της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, να το αποφασίσει. Να διώξεις όμως αυτόν που έχεις αξιολογήσει πριν και δεν αποδίδει. Αν είναι να διώχνεις αυτόν που δεν σου αρέσει τι να το κάνεις; Προτού αποφασίσεις ποιους θα διώξεις, να τους αξιολογήσεις."

-Προειδοποιήσατε ότι «η χώρα θα μπορούσε να οδηγηθεί στο περιθώριο των διεθνών εξελίξεων».

"Μα και η Ευρώπη ακόμη είναι πιθανό να οδηγηθεί σε πολλαπλές ταχύτητες. Η Ελλάδα είχε την τύχη να είναι στο σκληρό πυρήνα της Ε.Ε. Οταν λέω ότι κινδυνεύει να περιθωριοποιηθεί η χώρα, σημαίνει να μπει σε μια δεύτερη ή τρίτη ταχύτητα. Και αυτό θα μας κάνει ευάλωτους και στα εθνικά θέματα. Οπου φτωχός και η μοίρα του.."

-Στην έκθεση σας περιγράφεται ως αντισυνταγματική η έκτακτη εισφορά που επεβλήθη στα υψηλά εισοδήματα.

"Χρειαζόταν ο Συνήγορος να πει αυτά τα πράγματα; Το υπουργείο Οικονομικών δεν το ήξερε ότι δεν μπορεί να επιβάλει φόρο με τέτοια αναδρομικότητα; Αλλά ήταν τόσο πιεστικές οι ταμειακές ανάγκες που το έκαναν και είπαν: «Αστο και βλέπουμε». Το κράτος, επειδή δεν έχει χρήματα, θα το κρατήσει δικαστικά μέχρι το τέλος. Είναι δυνατόν να καταλαβαίνει αμέσως ο Συνήγορος το πρόβλημα και να μην το αντιλαμβάνεται το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους;"

-Ο Συνήγορος καλείται να καλύψει συχνά κενά της δικαστικής εξουσίας. Μήπως τελικά πρέπει να ενισχυθεί περισσότερο ο ρόλος του;

"Ο Συνήγορος είναι εξωδικαστικός μηχανισμός επίλυσης διαφορών. Τα δικαστήρια πρέπει να κάνουν τη δουλειά τους και ο Συνήγορος, όπως σε όλες τις άλλες χώρες, τη δική του. Ο θεσμός αυτός σε ορισμένες χώρες, όπως τις Σκανδιναβικές, είναι πολύ ψηλά στην πολιτειακή ιεραρχία. Το ιδανικό είναι να φτάσουμε σε αυτό το επίπεδο και στη χώρα μας. Πρέπει όμως να προχωρήσουμε σε όλα τα επίπεδα: Και η Δημόσια Διοίκηση με επαγγελματισμό και η πολιτική ηγεσία με αίσθηση δημόσιου συμφέροντος."

-Μετανάστες: Τελικά οι Έλληνες έχουν φοβικά σύνδρομα;

"Αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση με την παράνομη μετανάστευση είναι επόμενο κάποιοι άνθρωποι να πάρουν τον νόμο στα χέρια τους. Ο πληθυσμός αυτός πρέπει να ανασυρθεί στην επιφάνεια, να καταγραφεί και μέχρι να απελαθεί να ζήσει σε ένα καθεστώς «υπό ανοχή» που έχουν άλλωστε και οι περισσότερες χώρες της Ε.Ε. Θα έχει δηλαδή μια στοιχειώδη δυνατότητα συναλλαγής με το δημόσιο. Δεν μιλάω για νομιμοποίηση. Αυτή η κατάσταση όμως, η τελείως άναρχη, δεν μπορεί να συνεχιστεί."

Εν Σέρραις: H ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ Η ΛΥΣΗ ΓΙΑ ΤΟ " ΘΕΙΟ ΔΡΑΜΑ " ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

ΛΥΣΗ Η ΕΞΕΡΕΣΗ

Normal 0 false false false EL X-NONE X-NONE /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin;}

«’Ελληνες, διώξτε τις διεφθαρμένες κυβερνήσεις σας» ,

μας προτρέπουν οι ξένοι

Εν Σέρραις: ΔΡΑΧΜΗ . " Ο ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ - 2ον

Δ Ρ Α Χ Μ Η

…Η μεγάλη "τρομοκράτισσα" του Πλανήτη.

Η ΜΕΓΙΣΤΗ ΑΠΕΙΛΗ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ

Μπροστά της η Αλ Κάιντα

είναι σαν το κοριτσάκι με τα σπίρτα.
Normal 0 false false false EL X-NONE X-NONE /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin;}

Αυτό, το οποίο φοβούνται όλοι αυτοί, είναι η ΔΡΑΧΜΗ. Γιατί τους φοβίζει η Δραχμή και όχι το Λέβ, το Φιορίνι το Ζλότι ή η Κορώνα; Γιατί η Δραχμή "ακουμπάει" στη Μεσόγειο. Αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημά τους. Ό,τι "ακουμπάει" στη Μεσόγειο, γίνεται "καταλύτης" οικονομικών εξελίξεων. Μια Δραχμή της Μεσογείου απειλεί το Ευρώ, το οποίο ακουμπάει κατά κύριο λόγο στη βιομηχανία της Βορείου Ευρώπης. Η Μεσόγειος αποδίδει χρυσάφι, είτε λειτουργεί η οικονομία είτε όχι, ενώ το Ευρώ, για να είναι ισχυρό, πρέπει να υπάρχει παραγωγή. Η Μεσόγειος δίνει μεροκάματο σε κάποιον, ακόμα κι αν αυτός κάθεται σταυροπόδι σε κάποια αμμουδιά, ενώ η βιομηχανία δίνει μεροκάματο μόνον σε κάποιον που ιδρώνει πάνω σε έναν τόρνο.

Η Κρήτη, η Κέρκυρα, η Ρόδος ή η Μύκονος μπορεί στη φαντασία του κόσμου να είναι παραμυθένια νησιά, αλλά στην οικονομία της αριθμητικής είναι μορφές κεφαλαίου. Κεφαλαίου μεγάλης οικονομικής απόδοσης, η οποία είναι μετρήσιμη. Όμως, όταν κάτι είναι μετρήσιμο, είναι ταυτόχρονα και συγκρίσιμο. Άρα η Κρήτη, η Κέρκυρα και τα άλλα τα νησιά στον "Πλανήτη" της οικονομίας εκτός από όμορφοι τουριστικοί προορισμοί είναι και γίγαντες του κεφαλαίου, όπως είναι η Siemens, η Coca-Cola ή η Heinz. Όποιος κατέχει αυτό το κεφάλαιο, δεν κινδυνεύει στον αγώνα της επιβίωσης.

Αυτό είναι το πρόβλημα κάποιων. Το κεφάλαιο της Μεσογείου. Το καλύτερο και πιο αποδοτικό κεφάλαιο δίπλα στην πλουσιότερη αγορά του Πλανήτη. Αυτή είναι η δύναμη της Μεσογείου. Η Μεσόγειος εισπράττει ό,τι υπάρχει —είτε πολύ είτε λίγο— στις τσέπες του κόσμου, ενώ η παραγωγή εισπράττει μόνον όταν υπάρχει οικονομική λειτουργία.

Τώρα, που η οικονομική κρίση έγινε παγκόσμια και ομοιογενής, οι ισχυροί του συστήματος φοβούνται τον πρώτο λαό, ο οποίος θα προσπαθήσει να επιβιώσει, χωρίς να σέβεται τις αρχές του δικού τους συστήματος. Φοβούνται τον πρώτο λαό, ο οποίος, λόγω της θέσης του ή της ιδιομορφίας του κεφαλαίου του, θα λειτουργήσει με έναν "ανορθόδοξο" τρόπο, που θα αποτελεί κακό "παράδειγμα" για τους υπολοίπους. Σε μια εποχή παγκόσμιας αβεβαιότητας —και με τη φτώχεια να είναι μια συνεχής και μόνιμη απειλή ακόμα και για τους λαούς των ισχυρών κρατών— φοβούνται τον πρώτο λαό, ο οποίος θα λειτουργήσει ιδιόμορφα, λόγω των ιδιομορφιών του. Με ένα τεράστιο "ποίμνιο", το οποίο πρέπει να το οδηγήσουν μέσα σε μια πρωτοφανή "καταιγίδα" φτώχειας και ανεργίας, φοβούνται το πρώτο "πρόβατο", το οποίο θα πιάσει "άκρη" και δεν θα τους ακολουθεί, χωρίς όμως να απειλείται με "καχεξία" εξαιτίας της επιλογής του.

Αντιλαμβανόμαστε λοιπόν ότι η Δραχμή δεν είναι απλό πράγμα. Η Δραχμή μπορεί να γίνει μια "τρύπα" στο "σκάφος", που λέγεται παγκόσμιο σύστημα. Όμως, καμία "τρύπα" δεν είναι ασήμαντη …όσο μικρή κι αν είναι. Η πιο ασήμαντη τρύπα μπορεί να βυθίσει το μεγαλύτερο "καράβι", αν αυτή δεν προσεχθεί. Ολόκληρο το παγκόσμιο οικονομικό "οικοδόμημα" κινδυνεύει από την ασήμαντη Δραχμή της ασήμαντης ελληνικής οικονομίας. Γι' αυτόν τον λόγο οι πάντες αγωνιούν για την τύχη αυτής της οικονομίας. Γι' αυτόν τον λόγο οι πάντες θέλουν να συναντηθούν με τον Γιώργο Παπανδρέου και να τον "βοηθήσουν". Τρέχουν να συμμαζέψουν τα ασυμμάζευτα. Γιατί; Γιατί οι ισχυροί του ατλαντισμού έχουν κάνει την "πατάτα" όλων των αιώνων. Παρασυρμένοι από το γυφταριό του σιωνισμού, έκαναν λάθη αδιανόητα για το σύστημα. Εξανέμισαν το κεφάλαιό τους και διέλυσαν το πλαίσιο, που καθιστούσε ελεγχόμενο το κεφάλαιο των εχθρών τους.

Στην πραγματικότητα σήμερα γινόμαστε μάρτυρες μιας συγκλονιστικής γιγαντομαχίας. Οι ατλαντικές δυνάμεις δίνουν τον αγώνα τους απέναντι στις δυνάμεις της Μεσογείου. Οι δυνάμεις των δύο ακτών του Ατλαντικού δίνουν αγώνα απέναντι στις δυνάμεις των ακτών της Μεσογείου. Οι δυνάμεις των Αγγλοσαξόνων, των Άγγλων, των Σαξόνων των Φράγκων, των Ούννων και των Γότθων. Οι κυρίαρχες δυνάμεις των τελευταίων αιώνων. Οι δυνάμεις, που κάποτε νίκησαν τη Μεσόγειο και την έλεγξαν απόλυτα στο διάστημα της παντοκρατορίας τους. Όλοι αυτοί πρέπει να δώσουν σήμερα τον υπερπάντων αγώνα, εφόσον γνωρίζουν ότι, αν τον χάσουν, θα χαθούν και οι ίδιοι από το προσκήνιο. Γιατί; Γιατί —άσχετα αν η μία πλευρά του Ατλαντικού έχει "επενδύσει" στο Δολάριο και η άλλη έχει "επενδύσει" στο Ευρώ— και οι δύο τους έχουν "επενδύσει" στον υπερεθνικό σχεδιασμό της Νέας Τάξης.

Τόσο το Δολάριο όσο και το Ευρώ έχουν νόημα και αξία μόνον για όσο διάστημα ισχύει ο υπερεθνικός σχεδιασμός με τους ίδιους ως κυρίαρχους του κεφαλαίου του. Οι μεταξύ τους συγκρούσεις έχουν νόημα μόνον για όσο διάστημα υπάρχει η υπερεθνική "πλατφόρμα", που φιλοξενεί τους "μονομάχους". Αν το οποιοδήποτε κράτος απειλήσει αυτόν τον σχεδιασμό, τους καταστρέφει. Απλά, ο καθένας από αυτούς καταστρέφεται για διαφορετικούς λόγους. Οι Αμερικανοί καταστρέφονται, γιατί ένας νέος εθνικός σχεδιασμός θα τους κάνει να "υποχωρήσουν" πίσω από τον Ατλαντικό με ανυπολόγιστες ζημιές και χωρίς την παραμικρή πιθανότητα επανόδου στο προσκήνιο, ενώ οι Γερμανογάλλοι θα πρέπει να "ξεχάσουν" τις επενδύσεις της λεηλασίας, τις οποίες πραγματοποίησαν εις βάρος των υπολοίπων Ευρωπαίων και να "υποχωρήσουν" στην εσωτερική ευρωπαϊκή ιεραρχία.

Αυτό είναι πλέον το πρόβλημά τους. Μετακίνησαν τον ιμπεριαλισμό τους από την παραγωγή στο εμπόριο. Εκεί, που έλεγχαν όλο τον κόσμο με τα σιδερόφρακτα εργοστάσιά τους, επιχείρησαν να κάνουν το ίδιο με γύφτικους "πάγκους" της αγοράς. Έχοντας λοιπόν χάσει —λόγω του εμπορικού σχεδιασμού της Νέας Τάξης— τον έλεγχο της παραγωγής, έχουν συγκεντρώσει το σύνολο της ισχύος τους στον έλεγχο της αγοράς. Αυτό γίνεται μέσω των μεγάλων πολυεθνικών του εμπορίου. Εταιρείες όπως η ΙΚΕΑ, η Makro, η Lidl, η Aldy, η Carrefour, η Media Markt, η Praktiker, η Jumbo, η Leroy Merlin, είναι οι "πλατφόρμες" του νέου εμπορικού ιμπεριαλισμού. Είναι "άρματα", τα οποία μονοπωλούν την παγκόσμια αγορά και άρα εισπράττουν τη μερίδα του λέοντος στα παγκόσμια κέρδη.

Αν όμως στα ταμεία αυτών των εταιρειών βρίσκεται η δύναμη της εισπρακτικής "μηχανής" των ιμπεριαλιστών, τότε στα "ράφια" αυτών των εταιρειών βρίσκεται το πραγματικό μυστικό αυτής της δύναμης. Στα "ράφια" αυτών των εταιρειών στην πραγματικότητα δίνουν τη μάχη της επικράτησης —υπό συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού— οι δικές τους εταιρείες. Στα "ράφια" αυτών των εταιριών αποφασίζεται ποια εταιρεία θα γίνει χρυσοφόρα "Coca-Cola" και ποια θα γίνει "Τέλος-Κόλα" πριν καν ξεκινήσει. Αυτές οι εμπορικές εταιρείες-μονοπώλια της αγοράς αποφασίζουν για το ποιες από τις παραγωγικές εταιρείες θα γιγαντωθούν και θα επικρατήσουν στους κλάδους τους. Αυτές είναι το "δίκτυο", που αποφασίζουν ποιος θα "κυκλοφορεί" στην παγκόσμια αγορά. Αυτές είναι που αποφασίζουν υπέρ των "ομογάλακτών" τους και εις βάρος όλων των άλλων.

Από αυτήν τη δυνατότητα πήραν το "θάρρος" οι ιμπεριαλιστές και μετακίνησαν την παραγωγή τους στην Κίνα. Ήταν σίγουροι ότι με αυτές τις εταιρείες θα έλεγχαν την παγκόσμια παραγωγή, όποιος κι αν ήταν αυτός, που πραγματικά θα παρήγαγε. Το αποτέλεσμα αυτής της επιλογής τους ήταν πρωτοφανές για την παγκόσμια οικονομική ιστορία. Οι "παραγωγικές" εταιρείες, που μονοπωλούν την αγορά, δεν είναι πλέον βιομηχανικές εταιρείες. Είναι εταιρείες βιομηχανικού "χαρτοφυλακίου". Είναι εταιρείες, οι οποίες θεωρητικά παράγουν, ενώ στην πραγματικότητα απλά διατηρούν υπό την κατοχή τους τις "πατέντες", οι οποίες επιτρέπουν τη νόμιμη παραγωγή. Αυτές οι εταιρείες, που μονοπωλούν το σύνολο της παγκόσμιας αγοράς, μονοπωλούν και την ελληνική αγορά.

Αν η ελληνική οικονομία —εξαιτίας της σημερινής της κακής οικονομικής κατάστασης— αναγκαστεί να υποχωρήσει στο επίπεδο της Δραχμής, όλες αυτές οι εταιρείες θα αναγκαστούν να εγκαταλείψουν την αγορά της. Γιατί; Γιατί θα χάσουν την ανταγωνιστικότητα τους μέσα σ' αυτήν. Γιατί απλούστατα τα λειτουργικά τους έξοδά θα βρίσκονται στο επίπεδο του πανάκριβου Ευρώ —λόγω της διεθνιστικού τύπου δραστηριότητάς τους— αλλά τα έσοδά τους θα πρέπει να περιοριστούν στο επίπεδο της φτηνής Δραχμής. Το πρόβλημα αυτών των εταιρειών θα είναι ακόμα πιο σοβαρό, γιατί όλα αυτά τα χρόνια αφήνονταν να αισχροκερδούν, προκειμένου να εγκατασταθούν εύκολα —και τζάμπα, εφόσον το έκαναν με τα χρήματα των Ελλήνων— μέσα στην ελληνική αγορά και να εμφανίζουν μεγάλες κερδοφορίες για τους μετόχους τους.

Η διαφθορά του ελληνικού κράτους ήταν αυτή, η οποία τους επέτρεπε αυτήν την τρομερής εντάσεως αισχροκέρδεια. Η διαφθορά, που οι ίδιες αυτές οι εταιρείες προκάλεσαν. Η διαφθορά, που είχε ως αποτέλεσμα η Ελλάδα των χαμηλότερων μισθών της Ευρώπης να έχει μια από τις πιο ακριβές αγορές της. Όλα αυτά δεν ήταν τυχαία. Αυτές οι εταιρείες διέφθειραν τις προδοτικές —μητσοτακικές και σημιτικές— ηγεσίες, οι οποίες επέτρεψαν τα εγκλήματα εις βάρος των Ελλήνων. Το αποτέλεσμα είναι να υπάρχουν δεκάδες υποθέσεις κερδοσκοπίας αυτών των εταιρειών, οι οποίες εκκρεμούν στις αρμόδιες "ανεξάρτητες" αρχές, "περιμένοντας" υποτίθεται κάποτε να διερευνηθούν. Κάποιοι θα πρέπει να πάνε φυλακή και κάποιοι άλλοι θα πρέπει να πληρώσουν τεράστια πρόστιμα, αν αυτές οι υποθέσεις κάποτε ανοιχθούν και κριθούν.

Με την είσοδο της Ελλάδος στην Δραχμή όλα αυτά θα πρέπει υποχρεωτικά να επανεξεταστούν πάνω σε νέα βάση, γιατί απλούστατα δεν θα μπορούν να συνεχίσουν να υφίστανται. Δεν θα έχουν λόγο να υφίστανται. Αυτό όμως είναι ένα πρόβλημα, το οποίο δεν μπορεί να βρει λύση, που να ικανοποιεί καί τις δύο πλευρές. Το ένα δεν μπορεί να συντηρήσει το άλλο και το πολυέξοδο αναγκαστικά θα βάλει "λουκέτο". Η Δραχμή δεν μπορεί να συντηρήσει εταιρείες, οι οποίες πληρώνουν τα έξοδά τους σε Ευρώ. Αναγκαστικά οι πολυεθνικές του εμπορίου θα "χαθούν" από το οικονομικό "οικοσύστημα" της Ελλάδας, όπως εξαφανίστηκαν οι δεινόσαυροι από τη φύση, όταν αυτή δεν μπορούσε να τους συντηρεί.

Αυτό είναι το πρόβλημά τους. Η "υποχώρηση" ενός κράτους —όπως η Ελλάδα— από τη ζώνη του Ευρώ, θα τους αναγκάσει να την "εγκαταλείψουν", τη στιγμή που ο ιμπεριαλισμός τους είναι καθαρά εμπορικός. Αν υποχωρήσει η Ελλάδα από το Ευρώ, "βυθίζεται" ένα μέρος της "πλατφόρμας" των πολυεθνικών του εμπορίου και άρα "σπάει" το μονοπώλιο της αγοράς από τους ιμπεριαλιστές. Η Ελλάδα, δηλαδή, στην περίπτωση αυτήν θ' "απαλλαχθεί" από το εμπορικό "νταβατζιλίκι" τους, αλλά ταυτόχρονα δεν θα μπορεί να πέσει θύμα εκβιασμού τους, εφόσον δεν είναι πλέον παραγωγοί οι ίδιοι.

Δεν μπορούν να σε απειλήσουν με στέρηση και άρα να σε εκβιάσουν, γιατί δεν έχουν στα χέρια τους την παραγωγή. Δεν έχουν στα χέρια τους τα βιομηχανικά προϊόντα, που έχουν ανάγκη οι αγορές. Η Κίνα πλέον παράγει τόσο για τους πελάτες τους όσο και για τους ίδιους. Όταν η Κίνα παράγει σήμερα τη συντριπτική πλειοψηφία των προϊόντων μεγάλης κατανάλωσης στη Δύση, εννοείται ότι και στο άμεσο μέλλον θα εξυπηρετεί όλους τους Δυτικούς και άρα και τους Έλληνες.

Απλά, μεταξύ παραγωγού Κίνας και καταναλώτριας Ελλάδας δεν θα υπάρχει το ιμπεριαλιστικό εισπρακτικό "φίλτρο". Ακόμα κι αν δεν μπορεί να της δώσει τα προϊόντα "πρώτης" ποιότητας, θα την καλύψει με αυτά της "δεύτερης" ποιότητας. Αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα. Αν οι πολυεθνικές του εμπορίου δεν μπορούν να επιβιώσουν στην Ελλάδα λόγω της Δραχμής, τότε αφήνουν "τρύπα" για τον ιμπεριαλισμό. Αφήνουν ένα κράτος να καλύπτει τις ανάγκες του, χωρίς ν' αφήνει τον "οβολό" του στους ίδιους. Αφήνουν ένα κράτος να κάνει "οικονομία" εις βάρος τους και άρα να γίνεται κακό παράδειγμα για τα υπόλοιπα θύματά τους.

Το ίδιο και μεγαλύτερο πρόβλημα θα έχουν οι ιμπεριαλιστές και με όλες τις στρατηγικές "επενδύσεις" τους στην Ελλάδα …Με την ιμπεριαλιστική "λεηλασία" να λέμε καλύτερα. Γιατί; Γιατί, για να λειτουργήσει η νομισματική απομόνωση της Ελλάδας, θα απαιτεί μεγάλους "χρηματοληπτικούς" μηχανισμούς εντός της χώρας. Μηχανισμούς τύπου ΟΤΕ, ΕΛΠΕ και ΔΕΗ, οι οποίοι θα λειτουργούν ως "κυκλοφορικό σύστημα" για την ανεξάρτητη δραχμική οικονομία. Μηχανισμούς, οι οποίοι θα τροφοδοτούν με χρήμα τα πολυδάπανα ασφαλιστικά ή άλλα συστήματα κοινωνικής πολιτικής. Αυτοί οι μηχανισμοί είναι απαραίτητοι, γιατί η ελληνική οικονομία δεν θα μπορεί να χρηματοδοτείται εκ των έξω, όπως συμβαίνει σήμερα με το Ευρώ και το οποίο έγινε το αίτιο και βέβαια το "άλλοθι" να παραδοθεί το δημόσιο κεφάλαιο σε ξένους.

Αναγκαστικά λοιπόν θα πρέπει το ελληνικό κράτος —για να επιβιώσει— να επανεξετάσει το θέμα του δημοσίου κεφαλαίου. Τι να επανεξετάσει όμως, όταν τα πράγματα είναι εύκολα, λόγω της προηγούμενης διαφθοράς που προηγήθηκε; Ένας τυχαίος εισαγγελέας να μπει στον ΟΤΕ και όλοι οι golden, silver και bakiri Boys της εταιρείας πάνε στη φυλακή. Το ίδιο μπορεί να συμβεί στα διυλιστήρια των ΕΛΠΕ, στην Αττική Οδό, στο αεροδρόμιο της Αθήνας κλπ. Τα ζώα της Νέας Τάξης δεν έκαναν "καθαρή" ούτε μία "δουλειά" τους στην Ελλάδα.

Θεωρώντας ότι ελέγχουν τα πάντα —και για πάντα—, δεν φρόντισαν για την παραμικρή τους άμυνα, πληρώνοντας την ακριβή νομιμότητα. Επιχείρησαν να τα κάνουν όλα με "διαφθορά" και άρα όλα "τζάμπα", αγνοώντας ότι οι καιροί έχουν "γυρίσματα". Γερμανούς εισαγγελείς να καλέσεις να κρίνουν τη συμπεριφορά των γερμανικών εταιρειών στην Ελλάδα, …και πάλι θα τους κλείσουν όλους στη φυλακή. Πρωτοετείς φοιτητές της νομικής να χρησιμοποιήσεις, …και πάλι θα βρεις την άκρη. Δεν υπάρχει ούτε ένας τομέας της κρατικής οικονομίας, που να μην υπήρχε ένας "Γερμανός" Χριστοφοράκος να ταΐζει κάποιον "Έλληνα" καραγκιόζη, για να κλέβουν από κοινού και υπέρ των γερμανικών συμφερόντων τον ελληνικό λαό. Όλη η διαφθορά στην Ελλάδα —που την κατατάσσει στο επίπεδο της Μποτσουάνας— προέρχεται από τους "αδιάφθορους" της ατλαντικής Ε.Ε., οι οποίοι σήμερα την καταγγέλλουν.

Η Ελλάδα γι' αυτόν τον λόγο απειλεί θανάσιμα όλους τους ιμπεριαλιστές ταυτόχρονα. Γι' αυτόν τον λόγο δώσαμε μεγάλη σημασία στο γεγονός ότι είναι χώρα της Μεσογείου. Ως τέτοια έχει μεγάλη χρηματοληπτική ικανότητα από τον περίγυρό της. Έχει μεγάλη δυνατότητα να "τραβάει" Ευρώ από τον περίγυρο, εξαιτίας του τουρισμού. Έχει μεγάλη γεωργική παραγωγή με την ίδια δυνατότητα. Έχει μεγάλη ναυτιλιακή δραστηριότητα με την ίδια δυνατότητα. Τι σημαίνει αυτό; Ότι μπορεί να "ρυθμίσει" την παραγωγή της με βάση τις δικές της εσωτερικές ανάγκες και ταυτόχρονα με το συνάλλαγμα, που εκ των δεδομένων μπορεί να "τραβάει" από την αγορά, να συναλλάσσεται απευθείας με την Κίνα και άρα έξω από τα εισπρακτικά "κανάλια" των πολυεθνικών "νταβατζήδων".

Όμως, αυτό είναι τραγικό για το Ευρώ ή το Δολάριο. Γιατί; Όχι επειδή είναι μεγάλα τα μεγέθη της Ελλάδας, αλλά επειδή το μέγεθος της επιτυχίας τής Ελλάδας μπορεί να γίνει "οδηγός" για τους μεγαλύτερους "παίκτες" της Μεσογείου. Τα "pigs" μπορεί να ξεφύγουν το ένα μετά το άλλο από τον έλεγχο των ισχυρών της Βορείου Ευρώπης. Τι θα μείνει τότε σ' αυτούς; Παραγωγή δεν έχουν, για να μπορούν να εκβιάζουν αυτά τα κράτη. Υπηρεσίες χρυσοφόρες δεν μπορούν να παρέχουν, για να συντηρούν τη διαφορά τους στον πλούτο από αυτά τα κράτη.

Εν Σέρραις: ΔΡΑΧΜΗ " Ο ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ " - 1ον

Για να καταλαβαίνει κάποιος τι συμβαίνει στον κόσμο γύρω του, θα πρέπει να μπορεί ν' αναλύει τα δεδομένα που αφορούν τον κόσμο αυτόν. Να μπορεί να καταλαβαίνει τι ακριβώς είναι αυτά που βλέπει. Να μπορεί ν' αντιλαμβάνεται τα παράδοξα, όταν αυτά υπάρχουν. Ποια είναι τα παράδοξα και τα περίεργα, που βλέπουμε σήμερα; Βλέπουμε τις εβραϊκές ηγεσίες των ευρωπαϊκών κρατών, όπως είναι ο Παπανδρέου, ο Σαρκοζί ή η Μέρκελ, ν' αναλαμβάνουν να ηγηθούν του "πολέμου" ενάντια στη διεθνή κερδοσκοπία. Με τη βοήθεια και τον συντονισμό της αμερικανικής FED του Εβραίου Μπενράκε ή της Κεντρικής Ευρωπαϊκής Τράπεζας του επίσης Εβραίου Τρισέ, κάνουν "πόλεμο" εναντίον της κερδοσκοπίας.

Εβραίοι κάνουν "πόλεμο" εναντίον όλου του κυκλώματος, που στριμώχνει τα κράτη και τα φέρνει σε κατάσταση απόλυτης αδυναμίας ν' αντιμετωπίσουν την κερδοσκοπική λεηλασία εις βάρος τους, όπως διαπίστωσαν πρόσφατα και οι ισπανικές μυστικές υπηρεσίες. Ενός κυκλώματος, το οποίο διαδίδει άσχημες "φήμες" για τα κράτη μέσω των εβραϊκής ιδιοκτησίας διεθνών ΜΜΕ και στη συνέχεια αυτές τις "φήμες" τις διαχειρίζεται σαν "αλήθειες", για να "σπεκουλάρει" την κατάσταση. Να τη "σπεκουλάρει" μέσω των "διεθνών" εταιρειών πιστοληπτικής αξιολόγησης κρατών και εταιρειών, οι οποίες ανήκουν επίσης σε Εβραίους. Εταιρειών, όπως η Moody’s, η Fitch Rating ή η Standard & Poor’s. Εταιρειών, που δίνουν το "σύνθημα", για να ξεκινήσει η κερδοσκοπική λεηλασία.

Σ' αυτήν τη λεηλασία πρωταγωνιστούν οι κερδοσκόποι. Εβραίοι —στη συντριπτική τους πλειοψηφία— κερδοσκόποι. Κερδοσκοπικοί μηχανισμοί, οι οποίοι ποντάρουν σε "πτωχεύσεις" κρατών, όπως η εβραϊκή Goldman Sachs και κερδοσκόποι ως φυσικά πρόσωπα, όπως είναι οι Εβραίοι Μπάφετ, Σόρος κλπ.. Εναντίον αυτών των κερδοσκόπων κινούνται οι πιο πάνω επίσης Εβραίοι "ήρωες" της δικαιοσύνης και όψιμοι "προστάτες" της Ελλάδας. Εβραίοι δηλαδή εναντίον Εβραίων. Είναι δυνατόν να συμβαίνει αυτό; Πόσο ειλικρινής μπορεί να είναι ένας τέτοιος εμφύλιος "πόλεμος", όταν όλοι αυτοί τρώνε από το ίδιο σιωνιστικό "πιάτο" και άρα είναι υποχρεωμένοι να το "γεμίζουν" από κοινού;

Από αυτό το σημείο και έπειτα δημιουργούνται εύλογα ερωτήματα. Ερωτήματα, τα οποία δυστυχώς για κάποιους είναι πολύ αποκαλυπτικά των όσων πραγματικά συμβαίνουν. Γιατί να κάνουν οι Εβραίοι έναν τέτοιο πολυδάπανο πόλεμο εναντίον της κερδοσκοπίας, ο οποίος εκθέτει τους κερδοσκόπους ομοεθνείς τους στη δημόσια θέα, όταν μπορούν να συνεννοηθούν φτηνά και μυστικά μεταξύ τους; Γιατί να δημιουργήσουν πολυδάπανους ελεγκτικούς μηχανισμούς —όπως είναι το ευρωπαϊκό ταμείο αλληλεγγύης—, όταν μπορούν να έχουν τα ίδια αποτελέσματα με ένα απλό τηλεφώνημα σε έναν ξάδερφο ή έναν θείο;

Βλέπουμε δηλαδή παράξενα πράγματα να συμβαίνουν. Τόσο παράξενα, που στην κορύφωσή τους γίνονται σχεδόν παράλογα. Είναι παράλογη η γενική ανησυχία των ισχυρών Εβραίων και των κατά τόπους υπαλλήλων τους για την πορεία της ελληνικής οικονομίας. Δεν μας έχουν συνηθίσει οι Εβραίοι σε τέτοιες φιλελληνικές και ανθρωπιστικές συμπεριφορές και είχαν αιώνες στη διάθεσή τους για να το καταφέρουν. Οι Εβραίοι, δηλαδή, σε μια αποθέωση αυταπάρνησης και αλτρουισμού, βλέπουν τους Έλληνες —και άρα τους εθνικούς τους εχθρούς— να απειλούνται με οικονομική καταστροφή και αναλαμβάνουν οι ίδιοι να τους προστατεύσουν. Να τους προστατεύσουν με όλα τα μέσα και τις διασυνδέσεις που διαθέτουν.

Γι' αυτόν τον λόγο μιλάμε για παράλογα πράγματα. Πράγματα, τα οποία δεν στέκουν σε καμία σοβαρή ανάλυση. Δεν στέκει, για παράδειγμα, σε καμία λογική η στάση των ΗΠΑ απέναντι στην Ελλάδα και την ελληνική οικονομία. Όσο παράλογο είναι να θέλουν οι Εβραίοι να βοηθήσουν τους Έλληνες, άλλο τόσο παράλογο είναι να θέλουν οι ΗΠΑ να βοηθήσουν την Ελλάδα.

Τα πράγματα είναι εξαιρετικά απλά. Αν υποθέσουμε ότι οι ΗΠΑ και το δολάριο έχουν συγκρουόμενα συμφέροντα με την Ευρώπη και το Ευρώ, τότε θα έπρεπε σήμερα οι Αμερικανοί να είναι ευτυχείς με την τραγική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η οικονομία της Ελλάδας. Μάλιστα, θα έπρεπε οι ίδιες οι ΗΠΑ να πρωτοστατούν στις κερδοσκοπικές επιθέσεις εναντίον της Ελλάδας, εφόσον αυτή θα ήταν ο αδύναμος κρίκος του Ευρώ.

Αντί όμως της φυσιολογικής συμπεριφοράς, την οποία επιβάλει η λογική της οικονομίας, βλέπουμε τις ΗΠΑ να φέρονται "περίεργα". Τις βλέπουμε απόλυτα ευθυγραμμισμένες με την Ευρώπη. "Αγωνιούν" κι αυτές για την τύχη της ελληνικής οικονομίας και σπεύδουν και οι ίδιες να πολεμήσουν τους διεθνείς κερδοσκόπους. Αυτούς, δηλαδή, που θεωρητικά απειλούν τους "Ευρωεχθρούς" τους και υπό φυσιολογικές συνθήκες θα μπορούσαν να εργάζονται επ’ αμοιβή για τους ίδιους.

Αγωνιούν τόσο πολύ, που δεν διστάζουν να το αποκαλύπτουν ακόμα και από τα πιο επίσημα "χείλη". Στα υπουργεία των Εξωτερικών —ως γνωστόν— δεν κατοικούν ποιητές και λογοτέχνες. Ειδικά μάλιστα στα υπουργεία των ιμπεριαλιστών δεν υπάρχουν τέτοιοι ούτε για δείγμα. Γιατί το λέμε αυτό; Γιατί στα υπουργεία αυτά τίποτε δεν λέγεται τυχαία. Όταν λοιπόν η διαβόητη Χίλαρι Κλίντον αναφέρει στον λόγο της ότι ο Ομπάμα "αγωνιά" να δει τον Γιωργάκη, αυτό κάτι σημαίνει. Τον Γιωργάκη δεν αγωνιά να τον δει ούτε καν η μάνα του που τον γέννησε. Ούτε καν λογοτέχνης —ποιητική αδεία— μπορεί να το πει αυτό.

Γι' αυτόν τον λόγο μιλάμε για παραλογισμούς. Οι ΗΠΑ θεωρητικά θα έπρεπε να πολεμάνε το Ευρώ και άρα και τον αδύναμο "κρίκο" του, που είναι η Ελλάδα. Ακόμα και ο Ομπάμα θα έπρεπε να είναι σε θέση να το καταλάβει αυτό. Μπορεί ο ίδιος από τύχη να παριστάνει τον Πλανητάρχη και να μην μαζεύει μπαμπάκι κάπου στην Αλαμπάμα, αλλά αυτό έπρεπε να είναι σε θέση να το καταλάβει. Όμως, αντ' αυτού έχουμε το παράδοξο φαινόμενο το κράτος του δολαρίου να ακολουθεί την ίδια πολιτική με τη Γερμανία ή τη Γαλλία του Ευρώ. Μιλάμε για "αγάπη" προς την Ελλάδα. Μέχρι και την ταξιδιωτική βίζα μάς υποσχέθηκαν ότι θα καταργήσουν για τους Έλληνες, οι οποίοι θέλουν να ταξιδεύσουν προς τις ΗΠΑ. Στη θεωρητικά πιο δύσκολη στιγμή της ελληνικής οικονομίας. Στη στιγμή, που, με βάση τη λογική, πολλοί Συνέλληνες θα ήθελαν να πάνε για εργασία στις ΗΠΑ και άρα να εκμεταλλευτούν αυτό, το οποίο ήθελαν επί χρόνια να αποφύγουν οι ΗΠΑ.

Όλα αυτά αντιλαμβανόμαστε ότι είναι όχι απλά παράξενα, αλλά παράλογα. Εξωφρενικά παράλογα, αν σκεφτεί κάποιος ότι οι από την εθνική τους "φύση" ανθέλληνες Εβραίοι είναι αυτοί, οι οποίοι ελέγχουν σχεδόν κατ’ αποκλειστικότητα τη διπλωματική στάση των ΗΠΑ. Αν, δηλαδή, είναι μία φορά παράλογο, που οι ΗΠΑ θέλουν να βοηθήσουν την οικονομία της Ελλάδας, είναι δύο φορές παράλογο, αν σκεφτεί κάποιος τον ρόλο των Εβραίων στην πολιτική των ΗΠΑ. Επειδή λοιπόν παράλογα δεν υπάρχουν σε ένα σύστημα με λογικά και μεγάλα συμφέροντα, εύλογα προκύπτουν κάποια ερωτήματα.

Τι ακριβώς φοβούνται τόσο ισχυροί παράγοντες από την Ελλαδίτσα μας;

Ένα κράτος, το οποίο είναι μικρότερο από μια Νέα Υόρκη ή ένα Βερολίνο;

Τι ακριβώς ενώνει παράγοντες, οι οποίοι θεωρητικά είναι εχθροί μεταξύ τους;

Εν Σέρραις: ΣΕ ΠΕΙΣΜΑ ΟΣΩΝ ΜΕΘΟΔΕΥΟΥΝ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΠΑΡΕΛΑΣΕΩΝ

Αντιδρούν οι ομογενείς μας στις μεθοδεύσεις του ΠΑΣΟΚ

Σάββατο, 27 Μάρτιος 2010 20:43 Εφημερίδα "Ελευθερος Κόσμος"

Έξαλλοι από θυμό είναι οι ομογενείς μας σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη, με την απόφαση της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, που καταργεί τις εορταστικές εκδηλώσεις για την επέτειο της 25ης Μαρτίου!
Στην Αυστραλία και στις ΗΠΑ, το κλίμα είναι στην κυριολεξία εκρηκτικό, ενώ τα λίγα εκεί στελέχη του ΠΑΣΟΚ στην κυριολεξία... κρύβονται, προκειμένου να αποφύγουν την κατακραυγή! Οργισμένοι είναι όμως και οι ομογενείς μας στη Γερμανία και ιδιαίτερα στο Μόναχο, με την κυβέρνηση της Αθήνας αλλά και τον εκεί πρόξενο που τους έστειλε το ΥΠΕΞ, τον Ανδρέα Ψυχάρη, υιό του γνωστού εκδότη, ο οποίος είχε συγκρουστεί με ομογενειακούς παράγοντες στη Φλόριδα των ΗΠΑ, όπου υπηρετούσε (τον «εκσυγχρονισμό» και το «φωταδισμό»;). Σημειωτέον, ότι οι ομογενείς τον αποκαλούσαν εκεί «τουρίστα της Ντόρας», λέγοντας ότι από το 2005 που λειτούργησε το γενικό προξενείο στην Τάμπα, ο προαναφερόμενος διπλωμάτης «ουδέποτε έκανε εκδήλωση για εθνικές επετείους της Ελλάδας ή για την προβολή της Ελλάδας».
Τον Ψυχάρη κατηγόρησαν επίσης κάποιοι ομογενείς ότι σαμπόταρε την ελληνική παρέλαση στο Tarpon Springs, αλλά και ότι «δεν επέτρεψε να λάβουν μέρος και τα μέλη των ανδρών των ενόπλων δυνάμεων της Ελλάδος οι οποίοι βρίσκονται για εξάσκηση σε παρακείμενες της περιοχής Αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις, όπως το Mac Dill Air Force, τα οποία κατά παράδοση ετών την ημέρα αυτή συνεορτάζουν με την ομογένεια τις εκδηλώσεις της μεγάλης επετείου». Προσέξτε και αυτό: «Το Νοέμβρη πήρε τον υφυπουργό Εξωτερικών Θόδωρο Κασσίμη και τον οδήγησε σε μουσείο του εβραϊκού ολοκαυτώματος, ενώ απέφυγε να συμπεριλάβει στο πρόγραμμα τον καθεδρικό ναό του Αγίου Νικολάου, την πρώτη ιστορική εκκλησία των ομογενών σφουγγαράδων της Κεντρικής Φλόριδα» (οι πληροφορίες από καταγγελίες ομογενών στην ιστοσελίδα του ελληνικού καναλιού [www.wpso.com] ). Αν μάλιστα ληφθεί υπόψη ότι στη Φλόριδα ζουν περίπου 80.000 ομογενείς, είναι να τραβάμε τα μαλλιά μας στην κυριολεξία!

Οι ομογενείς αντιδρούν και μάχονται
Τα παρακάτω είναι χαρακτηριστικά του κλίματος που επικρατεί στη Γερμανία και τα υπογράφει ο ομογενής από το Μόναχο Γεώργιος Βλαχόπουλος: «Ως μέλος του ΔΣ της Ελληνικής Κοινότητας Μονάχου έχω εκφράσει την αντίδραση των συμπατριωτών μας, που ανέρχονται σε 28.000 στο Μόναχο και την γύρω περιοχή. Η Ελληνική Κοινότητα Μονάχου δεν ζήτησε από το ενταύθα Προξενείο χρήματα για να οργανώσει την εορτή της εθνικής παλιγγενεσίας. Αντίθετα προτιθέμεθα να καταθέσουμε στεφάνι στους τάφους των εν Μονάχω θαμμένων ηρώων της Επανάστασης του 1821 και στα Προπύλαια, όπου κατ' εντολή του τότε βασιλιά Λουδοβίκου της Βαυαρίας και Φιλέλληνα, αναγράφονται τα ονόματα των ηρώων του 1821.
Έχει κληθεί και ας μην επιθυμεί να παραστεί ο Πρόξενος της Ελλάδος στο Μόναχο Ανδρέας Ψυχάρης, γιός γνωστής δημοσιογραφικής οικογενείας, ο οποίος και από την θητεία του στην Φλόριδα φαίνεται να διάκειται αντίθετος προς παρόμοιες εκδηλώσεις του Ελληνισμού. Η παρουσία των Ελλήνων στην περιοχή μας και η μαρτυρία τους στην Ομογένεια και στο εξωτερικό είναι ιδιαίτερα σε εποχές όπου η ελληνική πατρίδα βάλλεται, δίκαια ή άδικα, απαραίτητη, για να υπενθυμίσουμε στους άσπονδους ευρωπαίους φίλους μας, ότι πρόκειται για λαό που πάλεψε για την λευτεριά του .
Όπως το 1821 έτσι και σήμερα οικονομικοί θεσμοί, νέοι εκμεταλλευτές, επιχειρούν την εξόντωση της Ελλάδας και τον οικονομικό μαρασμό της. Τα δάνεια του Καποδίστρια δεν έφτασαν ποτέ ολόκληρα στην Ελλάδα και εξοφλήθηκαν με αίμα μέχρι το ....1991. Σήμερα καιροσκόποι της Goldman Sachs στοιχηματίζουν για την πτώχευση της Ελλάδας και κερδοσκοπούν σε βάρος της. Οποιαδήποτε απόφαση κυβερνητικών στελεχών να καταργήσουν τον εορτασμό της 25ης Μαρτίου για λόγους δήθεν εξόδων ελέγχεται ως αναληθής και αναιτιολόγητη. Οι ριψάσπιδες ας παραιτηθούν».

Τους κράζουν και οι συμπολιτευόμενες εφημερίδες
Για την κατάργηση των εορταστικών εκδηλώσεων που διοργάνωνε η ελληνική Πολιτεία μέσω των διπλωματικών της αποστολών στο εξωτερικό, ενημερωθήκαμε στις 19 Φεβρουαρίου, μέσω δημοσιεύματος στην εφημερίδα «Έθνος» και σε ρεπορτάζ με την υπογραφή του Νίκου Μελέτη. Διαβάστε:
«Με μια πρωτοφανή ενέργεια το υπουργείο Εξωτερικών επιβάλλει τη ματαίωση των εορταστικών εκδηλώσεων που οργανώνονται στις ελληνικές πρεσβείες και προξενεία ανά τον κόσμο για λόγους... οικονομίας. Σύμφωνα με εγκύκλιο η οποία στάλθηκε σε όλες τις ελληνικές διπλωματικές Αρχές του εξωτερικού με θέμα "Εορτασμός Εθνικής Επετείου από Αρχές Εξωτερικής Υπηρεσίας υπό παρούσα δυσχερή οικονομική συγκυρία", δίδεται εντολή να μην παρατεθούν οι καθιερωμένες δεξιώσεις για την 25η Μαρτίου. Όπως αναφέρεται, μάλιστα, η ακύρωση των εορταστικών εκδηλώσεων της εθνικής επετείου "κρίνεται σκόπιμη προς εξοικονόμηση πόρων, αλλά και για λόγους... συμβολισμού". Η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εξωτερικών (η εγκύκλιος υπογράφεται από τον γ. γ. του υπουργείου Εξωτερικών, πρέσβη Ι. Αλ. Ζέπο), έτσι δεν αφήνει περιθώρια ούτε και για πρωτοβουλίες χρηματοδότησης εκ των ενόντων ή από κατά τόπους ομογενείς της καθιερωμένης δεξίωσης για την εθνική επέτειο, καθώς επισημαίνεται το στοιχείο του... "συμβολισμού".
Τα χρήματα δεν θα εξοικονομηθούν καν, καθώς όπως αναφέρεται στην εγκύκλιο θα διατεθούν για κάλυψη άλλων... συναφών εκδηλώσεων! Τα ποσά τα οποία θα εξοικονομηθούν φυσικά είναι ασήμαντα για τον προϋπολογισμό του υπουργείου Εξωτερικών, καθώς συνήθως πρόκειται για τυπικές δεξιώσεις που όμως έχουν ιδιαίτερη σημασία, όχι μόνο για τις περιοχές όπου ζουν ομογενείς, αλλά και σε άλλες χώρες όπου δίνεται η ευκαιρία για "ανεπίσημη" διπλωματία, ενώ ο εορτασμός της εθνικής εορτής σε μια πρεσβεία έχει έντονο συμβολικό χαρακτήρα για τη διεθνή παρουσία και το κύρος μιας χώρας. Εξάλλου μάλλον αρνητικό μήνυμα εκπέμπει για τη χώρα μας το γεγονός ότι φέτος μόνο οι πρεσβευτικές και προξενικές Αρχές της Ελλάδας σε όλο τον κόσμο δεν θα εορτάσουν την εθνική επέτειο της χώρας τους...»
Ο Νίκος Μελέτης, ακολούθησε με παραπολιτικό, στις 23 Φεβρουαρίου από τις στήλες της εφημερίδας, καθώς, όπως φαίνεται, το ΥΠΕΞ δεν αντέδρασε σωστά:
«Αντί το υπουργείο Εξωτερικών να παραδεχθεί την γκάφα της κατάργησης -λόγω... οικονομικής κρίσης- του εορτασμού της εθνικής επετείου της 25ης Μαρτίου από τις πρεσβείες μας στο εξωτερικό, επανήλθε δυστυχώς με νέα εγκύκλιο που κάνει ακόμη χειρότερα τα πράγματα. Έτσι, η πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΞ με εγκύκλιο που υπογράφεται από τον διευθυντή της ΣΤ' Γενικής Διεύθυνσης Προσωπικού πρέσβη Γ. Παΐζη απορρίπτει το αίτημα πολλών πρεσβευτών και προξένων να διοργανώσουν αδαπάνως για το ελληνικό Δημόσιο την καθιερωμένη δεξίωση για την εθνική εορτή, προβάλλοντας το επιχείρημα ότι πρέπει να υπάρξει, λέει, ενιαία εικόνα σε όλες τις ελληνικές διπλωματικές αποστολές...»

Οι Έλληνες του Βελγίου εορτάζουν την επέτειο
Η Ελληνική Κοινότητα Βρυξελλών με τους εθνικοτοπικούς συλλόγους Βελγίου Κρητών, Ένωση Μακεδόνων-Θράκης, το Ελληνικό Διαπολιτισμικό Κέντρο Βρυξελλών και το Ελληνικό Σχολείο, διοργανώνουν εκδήλωση για την εθνική επέτειο της 25ης Μαρτίου 1821 την Κυριακή 28 Μαρτίου και ώρα 15:00, στην αίθουσα Ceria, στην Αv. Emile Gryson 1, στις Βρυξέλλες. Η είσοδος είναι ελεύθερη.

Εν Σέρραις: Η ΜΕΓΑΛΗ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ ΓΙΟΡΤΗ

"Όταν αποφασήσαμε να κάμομε την Επανάσταση, δεν εσυλογισθήκαμε, ούτε πόσοι είμεθα, ούτε πως δεν έχομε άρματα, ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις, ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε: «που πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα», αλλά ως μία βροχή, έπεσε σε όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας και όλοι και οι κληρικοί και οι προεστοί και οι καπεταναίοι και οι πεπαιδευμένοι και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπό και εκάμαμε την Επανάσταση."

(Θεόδωρος Κολοκοτρώνης)

Ο Ερευνητής της Βέροιας: ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ

Εν Σέρραις: Ο ΒΓΕΝΟΠΟΥΛΟΣ ΤΟΥΣ ΕΙΧΕ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΕΙ ...

ΗΤΑΝ 8 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ ΤΟΥ 2009 ...

Ο ΒΓΕΝΟΠΟΥΛΟΣ ΜΙΛΟΥΣΕ ΓΙΑ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ ΚΑΙ Δ.Ν.Τ , Ο ΓΙΩΡΓΑΚΗΣ ΖΗΤΟΥΣΕ ΕΚΛΟΓΕΣ , Ο ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ ΜΕΛΕΤΟΥΣΕ ΤΙΣ ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΕΙΣ ΚΑΙ Η ΧΩΡΑ ΒΥΘΙΖΟΤΑΝΕ ΣΑΝ ΤΟΝ ΤΙΤΑΝΙΚΟ

Εν Σέρραις: ΜΗΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ Η ΠΡΟΣΦΥΓΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΣΤΟ Δ.Ν.Τ. ;

Πολλά ακούμε για το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο άλλα δεν έχει γίνει ευρέως γνωστό τι ακριβώς θα μας ζητήσουν αν, τελικά δεν ευδοκιμήσει κάποιο πακέτο βοήθειας από την Ευρώπη και αναγκαστεί η Ελληνική κυβέρνηση να προσφύγει στο ΔΝΤ για να καλύψει με ευνοϊκότερο επιτόκιο τις δανειακές μας ανάγκες.

Η λίστα των όσων μπορεί να απαιτήσει το ΔΝΤ από την Ελλάδα παρουσιάζεται πάνω κάτω ως η εξής:

1.Πλήρης αναδόμηση στην τοπική αυτοδιοίκηση όπου και εντοπίζεται ανεξέλεγκτη σπατάλη πόρων.
2.Άρση της μονιμότητας.
3.Εξίσωση ορίων ηλικίας για άνδρες και γυναίκες στο δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα με ενιαίο όριο συνταξιοδότησης τα 67.
4.Κατάργηση των βαρέων και ανθυγιεινών. Ίσως επιβιώσουν 2-3 κατηγορίες.
5.Πλήρης κατάργηση 14ου και 13ου μισθού στο Δημόσιο, αλλά και στον ιδιωτικό τομέα.
6.Φορολόγηση των αγροτών.
7.Φορολόγηση όλων των εισοδημάτων από το πρώτο ευρώ.
8.Απελευθέρωση όλων των κλειστών επαγγελμάτων.
9.Επιβολή ΦΠΑ σε όλες τις υπηρεσίες (δικηγόροι, συμβολαιογράφοι κ.λ.π.)
10.Περαιτέρω ενοποίηση των ασφαλιστικών ταμείων
11.Πλήρης απελευθέρωση των απολύσεων και κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων.
12.Ριζική αναδιάρθρωση του Εθνικού Συστήματος Υγείας και του τρόπου λειτουργίας των κρατικών νοσοκομείων.
13.Ριζική αναδιοργάνωση της Παιδείας. Προτείνονται δίδακτρα στα πανεπιστήμια με κάποια πρόβλεψη για τα χαμηλά εισοδήματα.
14.Προτείνουν και άλλα («τεχνικής φύσεως») θέματα τα οποία θα συρρικνώσουν το Δημόσιο και θα καταστείλουν τις δημόσιες δαπάνες.
15. Απόλυση 230.000 εργαζομένων από τον ευρύτερο δημόσιο τομέα, με κατάργηση θέσεων, ενοποίηση και συγχωνεύσεις οργανισμών, ΔΕΚΟ κ.λ.π.

Το ερώτημα είναι το εξής. Τι από όλα αυτά δεν έπρεπε να κάνουμε από μόνοι μας τώρα και τουλάχιστον μια δεκαετία;

Ποιο από όλα αυτά δεν μας έχει επισημανθεί ξανά και ξανά από διεθνείς οργανισμούς, εταιρείες μελετών, οίκων αξιολόγησης αλλά και από την ίδια την ΕΕ, Μήπως δεν έπρεπε τώρα και πολλά χρόνια να αναδιαρθρώσουμε το Εθνικό Σύστημα Υγείας; Η μήπως δεν ξέρουμε από μόνοι μας ότι η ανωτάτη εκπαίδευση στην Ελλάδα είναι αποτυχημένη; Δεν ξέρουν ακόμα και οι πέτρες ότι έχουμε μια διογκωμένη, δυσκίνητη, διεφθαρμένη, σπάταλη και αναποτελεσματική δημόσια διοίκηση; Υπάρχει άραγε κάποιος που δεν μας έχει πει να ανοίξουμε τα κλειστά επαγγέλματα; Δεν μας έχουν τονίσει άπειρες φορές ότι ανοίγοντας τα, θα εξοικονομηθούν πόροι τουλάχιστον 1% του ΑΕΠ ετησίως για πολλά χρόνια;

Η Νέα Υόρκη έχει 8 εκ κατοίκους αλλά μόνο έναν δήμαρχο. Η Αθήνα (αν δεν κάνω λάθος) έχει 52 δήμους και κοινότητες. Δεν είναι αυτό μια τεράστια σπατάλη πόρων; Είναι ανάγκη να μας το πει το ΔΝΤ; Ακόμα και σε επίπεδο διαφθοράς να το δει κάνεις, άλλο είναι να προσπαθείς να πατάξεις τη διαφθορά σε 52 νομαρχιακά και δημοτικά μέγαρα και άλλο σε ένα. Τι χρειάζεται ο δήμος Χαλανδρίου 3 νομαρχιακά μέγαρα; Τι κάνουν όλοι αυτοί οι δημοτικοί υπάλληλοι άραγε εκεί; Τι το χρειάζεται το καινούργιο νομαρχιακό μέγαρο ο δήμος Περιστερίου; Τα ΚΕΠ πλέον εξυπηρετούν τις περισσότερες ανάγκες των δήμων - δεν θα έπρεπε να καταργήσουμε τους δήμους και να εξυπηρετούνται οι πολίτες μέσω των ΚΕΠ; Χρειάζεται άραγε να μας πει το ΔΝΤ ότι θα πρέπει να αναδομήσουμε την τοπική αυτοδιοίκηση για να μειώσουμε την “ανεξέλεγκτη σπατάλη πόρων”;

Όλες αυτές οι επισημάνσεις του ΔΝΤ (αλλά και της ΕΕ) θα έπρεπε να είχαμε αρχίσει να τις κάνουμε μόνοι τώρα και τουλάχιστον 15 χρόνια. Όχι διότι μας τα επέβαλαν η διότι μας τα είπαν, αλλά διότι είναι πράγματα που πρέπει να γίνουν προκειμένου να έχουμε μια ανταγωνιστική οικονομία. Επιπλέον, αυτά που μας ζητάνε, είναι πράγματα που έχουν εφαρμοστεί σε όλες τις δυτικές χώρες του κόσμου. Δεν είναι δηλαδή εξωπραγματικές απαιτήσεις που θα αγγίξουν μόνο εμάς. Το πρόβλημα όμως τώρα είναι ότι δεν έχουμε πλέον την πολυτέλεια του χρόνου να μην τα εφαρμόσουμε. Είμαστε σαν τους κακούς μαθητές στο σχολείο, που ενώ ξέρουν ότι την άλλη εβδομάδα έχουν διαγώνισμα, διαβάζουν μόνο την τελευταία μέρα και όχι πριν τις 10 το βράδυ. Αποτέλεσμα είναι ότι τώρα θα πρέπει να εφαρμόσουμε ένα είδος crash course διοικητικών και διαρθρωτικών αλλαγών. Αυτές οι αλλαγές ναι μεν θα επιφέρουν σοκ στους περισσότερους Έλληνες πολίτες, αλλά δυστυχώς είναι το αναγκαία φάρμακα για να πάμε μπροστά και για να μπει μια τάξη στα του οίκου μας.

Το κόστος χρηματοδότησης ενός δανείου από το ΔΝΤ, σύμφωνα με την Αγγλική εφημερίδα Telegraph θα είναι 3.25%. Αυτό είναι τουλάχιστον κατά 1 μονάδα λιγότερο από οτιδήποτε έχει προσφερθεί να δώσει η Ευρώπη. Σε συνδυασμό με την εμπειρία που έχει το ΔΝΤ στην αναδιοργάνωση χωρών όπως η Ελλάδα, μάλλον το ΔΝΤ είναι η καλύτερη επιλογή.

Πάνω από όλα δεν είναι το τέλος του κόσμου. Θα τα καταφέρουμε και θα επιζήσουμε. Τέλος, το ΔΝΤ δεν είναι ο μεγάλος "Μπαμπούλας", που θα έρθει να επιβάλει στους Έλληνες σκληρά μέτρα λιτότητας, με σκοπό να μας σκλαβώσει στις παγκοσμιοποιημένες δυνάμεις του κεφαλαίου! Χείρα βοηθείας προσφέρουν οι άνθρωποι και είναι μία χείρα βοηθείας που καλά θα κάνουμε να πάρουμε.

Εν Σέρραις: ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΕΣ ΜΑΓΟΙ ... ΣΤΟ ΠΑΣΟΚ

Veto: «Απίστευτη γκάφα! – Με λανθασμένα στοιχεία μας επέβαλαν τα μέτρα»

«Σε γκάφα ολκής υπέπεσε το υπουργείο Οικονομικών κατά τη διαπραγμάτευση με τους κοινοτικούς αξιωματούχους για τη λήψη των πρόσφατων σκληρών μέτρων μείωσης των μισθών και αύξησης των φόρων. Τα στοιχεία για την πορεία των φορολογικών εσόδων που είχε στα χέρια του ο κ. Γιώργος Παπακωνσταντίνου κατά τη διαπραγμάτευση με τον κοινοτικό επίτροπο Ολι Ρε ν ήταν, λόγω λαθών και παραλείψεων στις υπηρεσίες του υπουργείου, υποτιμημένα σε σχέση με τα πραγματικά. Το αποτέλεσμα ήταν πρακτικά να μηδενιστεί η διαπραγματευτική του ισχύς έναντι των απαιτήσεων των Βρυξελλών και να οδηγηθεί στην αποδοχή σκληρότερων μέτρων απ' αυτά που θα απαιτούσε η περίσταση. Τι έγινε; Ο υπουργός εμφανίστηκε ενώπιον του κ. Ρεν με στοιχεία που έδειχναν ότι τα έσοδα του Φεβρουαρίου ήταν μειωμένα κατά 2% σε σχέση με τον αντίστοιχο περσινό μήνα, ενώ στην πραγματικότητα τα έσοδα παρουσίαζαν ικανοποιητική αύξηση 4%!»

Εν Σέρραις: ΞΑΝΑ ΣΤΗΝ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΤΟ ΙΕΡΟ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟ «ΕΜΜΑΟΥΣ»

ΑΥΡΙΟ ΣΤΟΝ «ΑΘΕΑΤΟ ΚΟΣΜΟ» ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΧΑΡΔΑΒΕΛΑ

Εισβολή των ''ράμπο'' στη Μονή Εμμαούς

Πρώτη καταχώρηση: Σάββατο, 6 Δεκεμβρίου 2008, 15:46

Έφοδος του πρώην ΣΔΟΕ στη Μονή Εμμαούς. Παρέμβαση του εισαγγελέα μετά τις αποκαλύψεις του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου. Τι ψάχνουν οι ελεγκτές για τη μεγάλη απάτη με τις χρηματιστηριακές.

Με εκατοντάδες έγγραφα και φακέλους έφυγαν οι ελεγκτές της Υπηρεσίας Ειδικών Ελέγχων από τη Μονή Εμμαούς, μετά από την παραγγελία του προϊσταμένου της Εισαγγελίας Εφετών Θεσσαλονίκης, Γιώργου Μπόμπολη, για τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης. Εκτός από τα έγγραφα που πήραν μαζί τους, οι ελεγκτές δέσμευσαν και τραπεζικούς λογαριασμούς της μονής μετά τις αποκαλύψεις τόσο για τις αγοραπωλησίες οικοπέδων, όσο και για τη συμμετοχή της ηγουμένης Φιλοθέης, κατά κόσμον, Φανής Βλαχοστεργίου στο Δ.Σ. της χρηματιστηριακής «Ρούμπικον», μέσω της οποίας εξαπατήθηκαν εκατοντάδες επενδυτές.

Η μεγάλη κομπίνα

Εδώ και δύο εβδομάδες η zougla.gr αποκαλύπτει νέα στοιχεία για τη δράση της ηγουμένης Φιλοθέης αλλά και του μοναχού Μακάριου που ζει στην ίδια Μονή. Η δράση των μελών της Μονής συνδυάζεται με εκείνη του Παναγιώτη Μπαλτατζή, τον οποίον ουδείς αναζήτησε από το 2005 έως σήμερα που τον ανακάλυψε η «Ζούγκλα» στην Σουηδία, παρά το γεγονός ότι έχει καταδικαστεί για την εξαπάτηση επενδυτών από όλη την Ελλάδα.

Η Ηγουμένη

Η Φανή Βλαχοστεργίου είναι εξαφανισμένη. Είναι η γιατρός που συμμετείχε σε μια από τις μεγαλύτερες χρηματιστηριακές απάτες. Ήταν μέλος της χρηματιστηριακής που υποσχόταν στους επενδυτές υψηλές αποδόσεις και τελικώς έχασαν τα λεφτά τους.

Ο Μr Βurger

Είναι ο Παναγιώτης Μπαλτατζής που από το 2005 εξαφανίστηκε, πήγε στη Σουηδία αλλάζοντας το όνομά του σε David Panagiotis Yxon. Ο Παναγιώτης Μπαλτατζής είναι φυγόποινος για τους ίδιους λόγους με την ηγουμένη, καθώς συμμετείχε στο Δ.Σ. της «Ρούμπικον Συμμετοχών» και της «Γένεσις Χρηματιστηριακή». Ο Μπαλτατζής σήμερα ζει ανενόχλητος στην Ουψάλα της Σουηδίας διατηρώντας κατάστημα fast food.

Ο Μακάριος

Είναι ο μοναχός που κατηγορείται για την εξαπάτηση κατοίκων της Θεσσαλονίκης, τους οποίους διευκόλυνε με δάνεια εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ, μέσω τραπεζών, με σκοπό την αγορά κτημάτων της Μονής Εμμαούς και παρακρατούσε τα ποσά. Είναι ο άνθρωπος που φέρεται ως επικεφαλής της κατασκευαστικής εταιρίας ΚΤΗΣΗ Α.Ε., η οποία δραστηριοποιείται στην κατασκευή πολυτελών κατοικιών στη Θεσσαλονίκη.

Εν Σέρραις: ΜΕΛΙΝΑ : Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΘΕΑ

Εν Σέρραις: EAΛΩ Η ΠΑΤΡΙΣ ;. "Σχέδιο Καλλικράτης"... η υπέρτατη προδοσία.

Το "Σχέδιο Καλλικράτης",

ο νόμος περί Ιθαγένειας

και η καταγραφή του δημοσίου κεφαλαίου

είναι κομμάτια από το ίδιο "παζλ".

Κάποιοι μεθοδεύουν την διάλυση του ελληνικού κράτους.

Τελικός τους στόχος η "απόσχιση" της Κρήτης.

Ποιος είπε ότι η κυβέρνηση του Giorgo Papandreou δεν εργάζεται; Εργάζεται ...και μάλιστα πυρετωδώς. Το θέμα είναι να γνωρίζεις τι κάνει και βέβαια για ποιους εργάζεται. Για ποιους μπορεί να εργάζεται κάποιος, ο οποίος ήταν υπέρ του Σχεδίου Ανάν, υπέρ της αναγνώρισης τουρκικής μειονότητας στη Θράκη κλπ.; Για ποιους μπορεί να εργάζεται κάποιος, ο οποίος ως υπουργός εξωτερικών χρηματοδότησε αφειδώς και παρανόμως όλες τις ανθελληνικές ΜΚΟ, που δραστηριοποιούνται στη χώρα; Για ποιους μπορεί να εργάζεται κάποιος, ο οποίος έφτασε στην πρωθυπουργική θέση, "χρωστώντας" σε Πακιστανούς και Αφρικανούς τη δυνατότητά του να τη διεκδικήσει; Για ποιους μπορεί να εργάζεται ένας εβραϊκής καταγωγής Αμερικανός υπήκοος, που παριστάνει τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας;

Θα ξεκινήσουμε πρώτα από αυτά, τα οποία έχει ήδη κάνει αυτή η κυβέρνηση και κατόπιν θα δούμε υπέρ ποιών συμφερόντων τα κάνει. Τριών μηνών κυβέρνηση και έχει να παρουσιάσει τεράστιο έργο. Έργο, το οποίο δεν τόλμησαν να κάνουν κυβερνήσεις, οι οποίες μας κυβέρνησαν για δεκαετίες ολόκληρες. Σχεδιάζει την αλλαγή του νόμου περί ιθαγένειας και προωθεί το δικαίωμα της ψήφου των μεταναστών στις επόμενες εκλογικές διαδικασίες της τοπικής αυτοδιοίκησης. Έχει ολοκληρώσει το "τιτάνιο" έργο της πλήρους και λεπτομερούς καταγραφής και αποτίμησης του δημοσίου κεφαλαίου. Τέλος ετοιμάζει το περίφημο "Σχέδιο Καλλικράτης". Αν γνωρίζει κάποιος πώς λειτουργεί το σύστημα, μπορεί να καταλάβει με την πρώτη ματιά ότι όλα αυτά τα φαινομενικά άσχετα μεταξύ τους δεν είναι και τόσο άσχετα. Όλα αυτά είναι συμπληρωματικά κομμάτια του ίδιου "παζλ".

Το Σχέδιο Καλλικράτης θα είναι η απόλυτη καταστροφή της χώρας. Ακόμα και από ένστικτο να λειτουργεί κάποιος, μπορεί να το καταλάβει. Δεν χρειάζεται καν γνώσεις. Αρκεί να δει ποιοι είναι οι "ένθερμοι" υποστηρικτές του και αυτόματα θα καταλάβει. Όταν ο πιο "θερμός" υποστηρικτής τής "έμπνευσης" του Γιωργάκη είναι η Ντόρα, αντιλαμβάνεται ότι κάτι συμβαίνει και αυτό το κάτι είναι πάντα εθνικά επικίνδυνο, όταν πρωταγωνιστούν αυτοί οι δύο. Κοντά σ' αυτούς και όλη η γνωστή νεοταξική "συμμορία" των υπεράνω και "ευαίσθητων". Όλοι όσοι ήταν υπέρ του Σχεδίου Ανάν. Όλοι όσοι "αγωνιούν" για τα δικαιώματα των "Τούρκων" της Θράκης. Όλοι όσοι "ευαισθητοποιούνται" για την καταπίεση των "Μακεδόνων". Όλοι όσοι "βιάζονται" να δώσουν ψήφο στους λαθρομετανάστες.

Γιατί το Σχέδιο Καλλικράτης είναι άκρως επικίνδυνο για την εθνική μας επιβίωση; Γιατί θα δημιουργήσει διασπαστικές τάσεις μέσα στον εθνικό κορμό. Θα ενεργοποιήσει "φυγόκεντρες" τάσεις, οι οποίες στα όριά τους θα απειλούν με διάλυση το ίδιο το κράτος. Θα δημιουργήσει συνθήκες "κληρονομιάς" και δεν υπάρχει πιο εύκολο πράγμα να βάλει κάποιους τους "κληρονόμους" να σκοτωθούν μεταξύ τους. Αυτό ακριβώς είναι το Σχέδιο Καλλικράτης. Γι' αυτόν τον λόγο συνδυάζεται απόλυτα με την αποτίμηση της αξίας του δημοσίου κεφαλαίου και την παροχή δικαιώματος ψήφου στους μετανάστες. Αποτιμά για πρώτη φορά τη δημόσια περιουσία, για να τη μοιράσει στους "κληρονόμους" και ταυτόχρονα συμπεριλαμβάνει αυθαίρετα και νέους δικαιούχους. Ο "κληροδότης" φαίνεται ότι εκτός από τα "παιδιά" του αποκαθιστά επί ίσοις όροις και τους έγχρωμους "κηπουρούς" τού οίκου του.

Τρία είναι τα στοιχεία του, που καθιστούν αυτό το σχέδιο επικίνδυνο. Το πρώτο είναι η δημιουργία των θέσεων αιρετών "περιφερειαρχών". Το δεύτερο είναι η κατανομή πόρων σ' αυτές τις περιφέρειες με βάση κάποια δήθεν αντικειμενικά κριτήρια, τα οποία όμως θα είναι στη διακριτική ευχέρεια της κάθε κυβέρνησης να αξιολογεί κάθε φορά. "Αντικειμενικότητα" όμως και "ελληνικές κυβερνήσεις" δεν "συναντώνται" ούτε στα λεξικά. Πόσο μάλλον όταν πίσω από τις επιλογές τους θα κρύβονται ξένα συμφέροντα και "άνωθεν" εντολές. Το τρίτο είναι η σύνδεση των "περιφερειακών" οικονομιών με εθνικού τύπου φόρους όπως είναι ο ΦΠΑ. Με αυτόν τον τρόπο κάποιοι Έλληνες αποκτούν το δικαίωμα να "μαλώνουν" κάποιους άλλους Έλληνες, κατηγορώντας τους για "παρασιτική" διαβίωση. Όπως συμβαίνει σήμερα στην ενιαία υποτίθεται Ευρώπη, που κάποιοι Ευρωπαίοι Γερμανοί "μαλώνουν" τους Ευρωπαίους Έλληνες.

Θα πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά, για να καταλάβει ο αναγνώστης τι θέλουμε να πούμε. Θα ξεκινήσουμε από τα απολύτως δεδομένα. Είναι γνωστό ότι η πιο διεφθαρμένη μορφή της κρατικής διοίκησης συναντάται στους χώρους της τοπικής αυτοδιοίκησης. Δεν υπάρχει αυτήν τη στιγμή "σκουπίδι", το οποίο να στέκεται στα δυό του τα πόδια και να μην έχει ασχοληθεί με τα "κοινά" στο επίπεδο της τοπικής αυτοδιοίκησης. Δεν λέμε ότι όλοι οι άνθρωποι της τοπικής αυτοδιοίκησης είναι "σκουπίδια", αλλά λέμε ότι δεν υπάρχει "σκουπίδι", που να μην ασχολήθηκε μ' αυτήν.

Όλη η "βρομιά" της κάθε τοπικής κοινωνίας κατόρθωσε και μπήκε στην τοπική αυτοδιοίκηση. Το απόλυτο "κατακάθι", το οποίο δεν ασχολήθηκε με το ανώτερο επίπεδο πολιτικής, είτε γιατί στερούνταν τυπικών προσόντων είτε γιατί δεν έβλεπε τόσο "κοντά" τη δυνατότητα να κάνει "αρπαχτές". Η ευκαιρία όλων αυτών των απατεώνων και των καιροσκόπων ήταν η τοπική αυτοδιοίκηση και δεν την άφησαν να πάει χαμένη. Με τον καιρό αυτή η βρομιά έχει επιβληθεί ολοκληρωτικά σε όλους τους χώρους της τοπικής αυτοδιοίκησης. Με εκβιασμούς, απειλές, βολέματα και "ασυλίες", οι τοπικές κοινωνίες έχουν αποκτήσει τις "ηγεσίες" τους. Μιλάμε για έναν πραγματικό υπόκοσμο, ο οποίος έχει επιβληθεί, χρησιμοποιώντας όλα τα γνωστά μέσα που συνήθως χρησιμοποιεί ο υπόκοσμος

Με το Σχέδιο Καλλικράτης έρχεται η Κυβέρνηση ν' αναγνωρίσει την "ακεραιότητα" και την "προσφορά" αυτών ανθρώπων. Των διεφθαρμένων παραγόντων, οι οποίοι στην κυριολεξία λυμαίνονται τον χώρο της επαρχίας. Αντί να στείλουν "στρατιές" εισαγγελέων, για να τιμωρήσουν τους κλέφτες, πάνε να τους "ανταμείψουν" με αναβάθμισή τους. Αναβαθμίζουν αυτούς, οι οποίοι με βάση τα πιο επίσημα κρατικά στοιχεία είναι στην κυριολεξία ανάξιοι να διαχειριστούν ακόμα και τα παγκάκια στα πάρκα. Γιατί το κάνουν αυτό; Γιατί τους βολεύουν τα χαρακτηριστικά τους στις μεθοδεύσεις τους. Αυτήν τη διαφθορά της τοπικής αυτοδιοίκησης έχουν σκοπό να τη συγκεντρώσουν κάποιοι σε πιο ισχυρά κέντρα, προκειμένου να την εκμεταλλευτούν στους προδοτικούς τους σχεδιασμούς. Αυτές τις μικρές και ασήμαντες συνιστώσες της τοπικής διαφθοράς θέλουν να τις κάνουν πανίσχυρες συνισταμένες σε ένα πιο διευρυμένο τοπικό επίπεδο.

Αυτούς, τους οποίους στην κυριολεξία τους εκπαίδευσαν μέσα από τα κομματικά "θερμοκήπια", για να λεηλατούν πόρους από πάρκα, σιντριβάνια και παγκάκια, τώρα θα τους βάλουν στα μεγάλα "κόλπα". Θα τους βάλουν να διεκδικήσουν μερίδιο σε μεγαλύτερες "λείες". Αυτοί, οι οποίοι αποδεδειγμένα "διέπρεψαν" στο να βγάζουν "ξύγκι" από τις "μύγες", θα τους βάλουν τώρα να διαχειριστούν πραγματικές "αγελάδες" με πλούσια "ξύγκια". Θα τους βάλουν ν' αγωνίζονται για τη λεηλασία μεγάλων ποσοστών του κρατικού προϋπολογισμού.

Οι σημερινοί απόλυτα διεφθαρμένοι παράγοντες των δήμων και των κοινοτήτων θα είναι οι ίδιοι που θα συνθέσουν και την "επόμενη" ημέρα της τοπικής αυτοδιοίκησης. Γι' αυτόν τον λόγο είναι πολλαπλά χρήσιμοι. Είναι απόλυτα βρόμικοι και άρα εκβιάσιμοι. Οι ισχυροί θα ελέγχουν τη "στελέχωση" των περιφερειακών "κυβερνήσεων", εφόσον θα χρησιμοποιούν ανθρώπους εκβιάσιμους και άρα ελεγχόμενους. Ανθρώπους έμπειρους και με γνώση των ειδικών κοινωνικών και οικονομικών συνθηκών, που επικρατούν σε κάθε περιοχή. Ανθρώπους, που μπορεί να είναι εκβιάσιμοι, αλλά είναι και οι ίδιοι χρήσιμοι ως εκβιαστές άλλων. Ανθρώπους, που έχουν "χτίσει" τη διαπλοκή τους και τα τοπικά ΜΜΕ στις περιοχές τις οποίες λυμαίνονται. Ανθρώπους, που έχουν δημιουργήσει πραγματικούς παρακρατικούς "στρατούς" μέσα από δημοτικές αστυνομίες, δημοτικές επιχειρήσεις κλπ.. Ανθρώπους, που θα "αναγνωρίσουν" σαν "ηγέτες" όποιους θα τους προτείνουν τα εξωθεσμικά κέντρα, που δρομολογούν τις εξελίξεις.

"Ηγέτες", τους οποίους αυτά τα ύποπτα κέντρα τους γνωρίζουν από τώρα και τους έχουν προετοιμάσει ανάλογα. Πολιτικοί, οι οποίοι πρωταγωνιστούν σήμερα στην κεντρική πολιτική σκηνή, θα "μετακινηθούν" προς την περιφέρεια. Διεφθαρμένοι πολιτικοί από το σύνολο του πολιτικού φάσματος. Όλοι αυτοί, χωρίς ν' αλλάξουν "αφεντικά", θα τα υπηρετούν από τα νέα πόστα. Με όλους αυτούς τους έμπειρους της διαπλοκής θα "αναβαθμιστεί" και η ποιότητα της διαπλοκής στην επαρχία. Θα μεταφέρουν το "know how" της Αθήνας ακόμα στις πιο απομακρυσμένες περιοχές της επικράτειας. Θα "αποψιλωθεί" από πρόσωπα η κεντρική πολιτική σκηνή, για να ενισχυθεί η τοπική αυτοδιοίκηση. Λογικό είναι αυτό, εφόσον, όπου υπάρχουν χρήματα για "διανομή", εκεί υπάρχει συνωστισμός απατεώνων.

Αυτός ο σχεδιασμός θ' αλλάξει το σύνολο το πολιτικού χάρτη της χώρας. Απλά πράγματα. Όταν η οικονομία στο επίπεδο των περιφερειών θα ρυθμίζεται από τις τοπικές εκλεγμένες "κυβερνήσεις" των τοπικών διεφθαρμένων και διαπλεκομένων, ευνόητο είναι ότι τα τοπικά συμφέροντα θ' αποκτήσουν κοινή "συνισταμένη", η οποία δεν θα εκφράζεται από την κεντρική κυβέρνηση. Όταν οι Μακεδόνες ή οι Κρητικοί θα έχουν αποκτήσει ειδικά τοπικά συμφέροντα, τα οποία θα εκφράζουν οι ειδικές τοπικές "κυβερνήσεις", τι θα γίνεται όταν θα έχουν απέναντί τους όμοιους διεκδικητές κοινών κονδυλίων; Όταν η "επιτυχία" του ενός θα είναι "αποτυχία" του άλλου και αντίστροφα; Όταν η ευκαιρία για "κονόμα" της μίας "κυβέρνησης" γίνει αποτυχία της άλλης; Όταν η απληστία, που μας κατέστρεψε στην Ευρώπη ως κράτος, θα γίνει απληστία τής κάθε περιφέρειας;

Κατανομή πόρων με βάση κριτήρια, τα οποία θα προκαλούν συγκρούσεις μεταξύ των τοπικών "κυβερνήσεων", θα σημαίνει συγκρούσεις περιφερειών και άρα και των κατοίκων τους. Αυτοί οι πόροι, οι οποίοι θα λειτουργούν σαν "κόκαλο" για τα άγρια, άπληστα και διεφθαρμένα "σκυλιά" της τοπικής αυτοδιοίκησης, θ' αρχίσουν να παρασέρνουν και τους πληθυσμούς. Θα ενεργοποιηθούν συλλογικά ένστικτα και αυτό είναι πάντα επικίνδυνο. Γιατί εσείς οι Θράκες και όχι εμείς οι Πελοποννήσιοι; Γιατί εσείς οι Ηπειρώτες και όχι εμείς οι Μακεδόνες; Εύκολα πράγματα για έμπειρους απατεώνες. Αυτοί, οι οποίοι "κατασκεύαζαν" στοιχεία, για να ξεγελάνε δήθεν τις Βρυξέλλες, θα "κατασκευάζουν" τα αντίστοιχα στοιχεία, για να ξεγελάνε δήθεν την Αθήνα. Οι πονηροί θα γίνονται πλούσιοι και θα βυθίζονται οι πάντες στην αθλιότητα και δυστυχώς και στη συνενοχή. Τα ίδια που πάθαμε και στην Ευρώπη.

"Ηγέτες", οι οποίοι θα μπουν μπροστά σ' αυτήν την αδελφοκτόνα σύγκρουση, θα είναι οι ίδιοι πολιτικοί που μας "χαντάκωσαν" στην Ευρώπη. Οι ίδιοι έμπειροι κλέφτες, που θα σέρνουν πίσω τους όσους θέλουν να πλουτίσουν και πίσω από όλους αυτούς οι αφελείς, οι οποίοι θα θέλουν απλά να επιβιώσουν. Μικροί "Χριστοφοράκοι" θα πλημμυρίσουν και την επαρχία, για να βρουν τους παλαιούς "κολλητούς" τους από την Αθήνα. Αυτό ακριβώς είναι το ζητούμενο. Γιατί; Γιατί αυτός, ο οποίος θα ελέγχει το "κόκαλο" και άρα μια κεντρική κυβέρνηση "δοσίλογων", θα μπορεί να προκαλεί στην επαρχία συγκρούσεις κατά βούληση. Θα μπορεί να στρέφει τα συλλογικά τοπικά περιφερειακά συμφέροντα εναντίον ομοειδών συμφερόντων. Γι' αυτόν τον λόγο μιλάμε για διάλυση του κράτους.

Όταν η τοπική αυτοδιοίκηση έχει κριθεί απόλυτα αναξιόπιστη σε όλα όσα έχει αναλάβει να κάνει μέχρι τώρα, αντιλαμβανόμαστε τι θα συμβεί, όταν θα έχει μπροστά της αυτήν τη "λεία". Όταν οι άνθρωποί της έχουν πλουτίσει στην κυριολεξία από ένα πάρκο, μερικές ξαπλώστρες και μερικά πλακάκια πεζοδρομίων, αντιλαμβανόμαστε τι θα κάνουν όλοι αυτοί, αν έχουν στη διάθεσή τους τα βουνά, τα λαγκάδια και τις παραλίες αυτής της χώρας. Όταν δεν θα "κολλάνε" στο "εμπόδιο" που σήμερα λέγεται δημόσια περιουσία και θα την αντιλαμβάνονται σαν δική τους περιουσία. Όλα θα τα "αναπτύξουν". Τρίβουν από τώρα τα χέρια τους όλα τα λαμόγια της επαρχίας για την "ανάπτυξη" που υπόσχεται ο "Καλλικράτης". "Καντόνια" ονειρεύονται. Όλοι "Ελβετοί" αισθάνονται.

Κατανομή εθνικών πόρων και κεφαλαίου με γνώμονα την εξυπηρέτηση των τοπικών συμφερόντων θα σημαίνει και κατανομή των εθνικών υποχρεώσεων σε έναν ανάλογο βαθμό. Θα σημάνει και κατανομή του δημοσίου κεφαλαίου με τον ίδιο γνώμονα. Ξαφνικά, δηλαδή, το δημόσιο κεφάλαιο στη Μακεδονία δεν θα εξυπηρετεί τα κοινά ελληνικά συμφέροντα, αλλά τα στενά μακεδονικά συμφέροντα. Το ίδιο θα συμβεί στη Θράκη, την Κρήτη κλπ.. Επίσης ξαφνικά όμως οι εθνικές υποχρεώσεις στο επίπεδο που θα αφορούν τη Μακεδονία, για παράδειγμα, θα εξυπηρετούνται από την ίδια τη Μακεδονία. Πώς όμως θα εξυπηρετούνται; Με την αυτοδιαχείριση. Άρα, θα μπορεί η Μακεδονία για τους δικούς της λόγους να συνάπτει διεθνή δάνεια με βάση τη δική της αντίληψη περί διαχείρισης.

Τώρα μπορεί να καταλάβει ο αναγνώστης πώς μπαίνει στο "παζλ" του Καλλικράτη το δεύτερο κομμάτι του. Το άλλο πρόσφατο "τιτάνιο" έργο της κυβέρνησης. Η πρωτοφανής για τα ιστορικά δεδομένα της χώρας καταγραφή και αποτίμηση της δημόσιας περιουσίας. Μιας τερατώδους δημόσιας περιουσίας, που όμοιά της έχουν ελάχιστοι λαοί σε ελάχιστα κράτη. Κατά μια διαβολική "σύμπτωση" η καταγραφή και η αποτίμηση αυτής της περιουσίας γίνεται στο διάστημα που αυτή είναι απόλυτα "ίση" με το εξωτερικό μας "χρέος". Το "χρέος", το οποίο ενδιαφέρεται να "εξαγοράσει" η Goldman Sachs. Το "χρέος", το οποίο, αν δεν μπορέσουμε να "ξεπληρώσουμε", θα μας αναγκάσει να της παραδώσουμε το δημόσιο κεφάλαιο ατόφιο.

Στο σημείο αυτό μπορεί κάποιος να εκτιμήσει και το "έργο" των προηγούμενων κυβερνήσεων και κυρίως αυτής του Σημίτη, στην οποία συμμετείχε και ο ίδιος ο "αθώος" Giorgo. Ο ιδιαιτέρως πολυέξοδος Giorgo, εφόσον τότε ήταν η εποχή που ως υπουργός Εξωτερικών μοίραζε χρήματα με το "τσουβάλι" σε όλες τις ΜΚΟ. Ο αναγνώστης μπορεί πλέον να καταλάβει τι ακριβώς έκανε η "ισχυρή" του Ελλάδα σε εκείνους τους χρόνους. Μπορεί να καταλάβει την αυτοκτονική πολιτική στον τομέα της μισθολογικής πολιτικής του κρατικού μηχανισμού.

Μπορεί να καταλάβει γιατί ο θλιβερός Σημίτης έδινε αυξήσεις και επιδόματα με το "τσουβάλι". Μπορεί να καταλάβει γιατί χρηματοδοτούνταν τα πάντα χωρίς κανέναν έλεγχο. Όποιος άπλωνε το χέρι του, έσπευδε το κράτος να του το γεμίσει με χρήμα. Η εξήγηση είναι πλέον απλή. Δεν είχαμε εξωτερικό χρέος, για να μας αναγκάσει να "υποθηκεύσουμε" το δημόσιο κεφάλαιο και κάποιοι ανέλαβαν —σίγουρα με το αζημίωτο— να το δημιουργήσουν. Σε μια αυτοκτονική "κούρσα" αυξήσεων και παροχών προς τους δημοσίους υπαλλήλους άρχισε να δημιουργείται το τεράστιο χρέος με "προοπτική" αύξησης αυτού, εφόσον δέσμευε το κράτος σε μόνιμες υποχρεώσεις, οι οποίες καλύπτονταν αποκλειστικά με δάνεια. Δάνεια, των οποίων οι όροι συνεχώς γίνονταν χειρότεροι.

Με την παροχή "ασυλίας" και την ατιμωρησία των ιδίων ανθρώπων ενθαρρύνθηκε η διαφθορά και αυτό εκτόξευσε το χρέος σε απίθανα "ύψη". Οι Έλληνες πλήρωναν πολλαπλάσια απ' όλους τους υπόλοιπους λαούς το σύνολο των κρατικών επενδύσεων. Έπαιρναν οι διεφθαρμένοι "ψίχουλα" και οι Έλληνες πλήρωναν τα πάντα πανάκριβα, αναζητώντας νέα και ακόμα πιο απεχθή δάνεια. Ήταν η εποχή που οι διάφοροι "Χριστοφοράκοι" αλώνιζαν τις κρατικές υπηρεσίες, μοιράζοντας "χαρτζιλίκια" στους διεφθαρμένους υπάλληλους. Αν σ' αυτήν την αθλιότητα και τη σπατάλη προσθέσει κάποιος και τους Ολυμπιακούς Αγώνες, μπορεί να καταλάβει πώς φτάσαμε το χρέος μας στο σημερινό ύψος.

Γι' αυτόν τον λόγο εταιρείες σαν την Goldman Sachs δάνειζαν και ξαναδάνειζαν σε μια χώρα, η οποία απλώς ξόδευε, χωρίς να έχει κάποιον συγκεκριμένο αναπτυξιακό στόχο. Τώρα αποκαλύπτονται οι επιδιώξεις τους. Όλα γίνονταν με έναν και μόνο σκοπό.

Να φτάσει το χρέος στο επίπεδο εκείνο, το οποίο θα τους επέτρεπε να διεκδικήσουν το κολοσσιαίο και αμύθητης αξίας ελληνικό δημόσιο κεφάλαιο. Να φτάσει το χρέος στο επίπεδο εκείνο, το οποίο θα οδηγούσε την Ελλάδα στην οικονομική "ασφυξία" και θα την έκανε ευάλωτη στη λεηλασία.

Θα την οδηγούσε στο σημείο να μην έχει καμία άλλη λύση πέρα από το "ξεπούλημα" της περιουσίας της. Στο σημείο εκείνο, που τα "πικρά" λόγια των προδοτών να φαίνονταν λογικά και να εμφανίζονταν σαν η μοναδική λύση.

Ο κρυφός τους στόχος είναι εύκολο ν' αποκαλυφθεί μέσα από απλές συγκρίσεις. Η Αργεντινή, για παράδειγμα, είναι πιο μεγάλο κράτος από την Ελλάδα και βρέθηκε αντιμέτωπη με τα ίδια φαινόμενα που την οδήγησαν στη χρεοκοπία. Πότε όμως οδηγήθηκε στη χρεοκοπία; Όταν έφτασε στα όριά της. Τα όριά της ήταν τα 50 δισεκατομμύρια δολάρια. Δεν την άφησαν να πάει πιο "πάνω". Δεν τους συνέφερε να πάει πιο "πάνω", γιατί προφανώς δεν είχαν κάτι ακριβότερο να της αρπάξουν. Η μικρή Ελλάδα γιατί "αφέθηκε" από τους δανειστές της ν' αγγίξει το απίστευτο ποσό των 250 δισεκατομμυρίων; Γιατί δεν βάρεσε "μπιέλα" στα 40 δισεκατομμύρια; Αυτό δεν είναι κάτι περίεργο; Πώς προσδιορίζονταν τα όριά της; Τι έβλεπαν οι δανειστές της "πίσω" από αυτήν και συνέχιζαν να της δανείζουν;

Το μόνο που υπήρχε, για να διασφαλίσει τα χρήματά τους στην Ελλάδα, ήταν το δημόσιο κεφάλαιό της. Έκαναν έναν πρόχειρο υπολογισμό και την έφτασαν εκεί όπου τους συνέφερε να φτάσει. Οι δανειστές μας, δηλαδή, γνώριζαν την αξία της δημόσιας περιουσίας πολύ πριν την υπολογίσει η κυβέρνησή μας. Αυτή η περιουσία ήταν ο στόχος τους και στην εξυπηρέτηση αυτού του στόχου τούς βοήθησαν οι προδότες Σημίτηδες. Οι προδοτικές ηγεσίες ανάγκασαν το κράτος να φέρεται σαν τον αφελή δανειολήπτη, ο οποίος παίρνει και ξαναπαίρνει καταναλωτικά δάνεια και δεν βλέπει ότι η τράπεζα έχει βάλει στο "μάτι" το σπίτι του. Νομίζει ότι βρήκε το "μυστικό" του εύκολου πλουτισμού και δεν βλέπει ότι είναι θέμα χρόνου να βρεθεί στον δρόμο. Νομίζει ότι ξεγελάει τις αφελείς τράπεζες με "κατασκευασμένες" δικαιολογίες και δεν καταλαβαίνει ότι ο ίδιος είναι ένα αφελές "κουνέλι", που παίζει ανέμελο μπροστά σε μια πεινασμένη "ύαινα".

Το Σχέδιο Καλλικράτης δεν είναι άσχετο με όλη αυτήν την κατάσταση. Στην πραγματικότητα ολοκληρώνει αυτόν τον σχεδιασμό. Χωρίς αυτό το σχέδιο οι νέοι "κατακτητές" της χώρας δεν μπορούν να ολοκληρώσουν τις επιδιώξεις τους.

Γιατί;

Γιατί οι διεφθαρμένοι της Αθήνας είναι πολύ λίγοι και πολύ αδύναμοι, για να τους παραδώσουν αυτήν την περιουσία. Δεν μπορεί η εξουσία της Αθήνας να παραδώσει το δημόσιο κεφάλαιο στους ξένους δανειστές. Αν πάνε οι ξένοι στην επαρχία —σαν νέοι ιδιοκτήτες του δημοσίου κεφαλαίου— να το τεμαχίσουν και να το πουλήσουν σε επίσης ξένους "επενδυτές", θα χυθεί αίμα. Κανένα "χαρτί" της Αθήνας δεν σου επιτρέπει να πας στον Γράμμο και να μοιράσεις οικόπεδα σε Γερμανούς "επενδυτές", για να χτίσουν σαλέ. Με τις κλωτσιές θα φύγουν όλοι οι "επενδυτές". Οι τοπικές κοινωνίες "πονάνε" αυτό το κεφάλαιο, που το έχουν ποτίσει με το αίμα τους και είναι βέβαιο ότι δεν θα δεχθούν "πλημμύρα" ξένων αρπακτικών εποίκων.

Για να επιτύχουν οι δανειστές μας τους στόχους τους, απαιτούν τη συνενοχή των τοπικών κοινωνιών. Γι' αυτόν τον λόγο χρειάζονται τους κακοποιούς της επαρχίας. Το "χαρτί" της κυβέρνησης της Αθήνας θα γίνει "χαρτί" της "κυβέρνησης" της περιφέρειας και μετά τα πράγματα αλλάζουν. Οι τοπικοί κακοποιοί θα τους φέρουν στην επαρχία σαν "επενδυτές". Οι δανειστές της Αθήνας με λίγα δάνεια παραπάνω θα εξασφαλίσουν συνενόχους και στην επαρχία. Δάνεια χωρίς κόστος γι' αυτούς, εφόσον η περιουσία αυτή έτσι κι αλλιώς έχει υπολογιστεί με βάση οριακά χαμηλές αξίες. Λίγα "καθρεπτάκια" και "χάντρες" θα δώσουν στους "ιθαγενείς" της επαρχίας και αυτοί μόνοι τους θα τους ανοίξουν τις "πόρτες". Λίγες μίζες θα πάρουν οι "κυβερνήσεις" της επαρχίας και θα μιμηθούν την κυβέρνηση Σημίτη. Πριν καν οι νέοι και ξένοι ιδιοκτήτες ξεκινήσουν οι ίδιοι την κατάτμηση και την πώληση αυτής της περιουσίας, θα πάρουν τα "μαχαίρια" οι επαρχιώτες μόνοι τους. Για ν' "αναπτύξουν" τις περιοχές τους.

Τώρα μπαίνει στη θέση του και το τρίτο κομμάτι του παζλ, για να δει κάποιος ολοκληρωμένο το Σχέδιο Καλλικράτης. Το κομμάτι εκείνο, που αφορά τα δικαιώματα των λαθρομεταναστών. Γι' αυτόν τον λόγο δεν "βιάζονται" να δώσουν ψήφο στους μετανάστες στις εθνικές εκλογές. Δεν τους ενδιαφέρει σ' αυτήν τη φάση το δικαίωμα αυτό. Την κεντρική κυβέρνηση εύκολα ή δύσκολα τη "διορίζουν" και χωρίς τη βοήθειά τους. Τους φτάνει ο Giorgo στην παρούσα φάση. Εκεί που χρειάζονται τη "βοήθεια" των μεταναστών είναι στην εκλογή των τοπικών "κυβερνήσεων". Εκεί που χρειάζονται "κοινό" είναι η υποστήριξη των επιλογών αυτών των "κυβερνήσεων", εφόσον αυτές οι επιλογές μπορεί να είναι εις βάρος των ελληνικών συμφερόντων.

Αυτό είναι που τους ενδιαφέρει σ' αυτήν τη φάση. Να υπάρχουν στην επαρχία ξένοι με δικαιώματα. Δικαιώματα, τα οποία ξεκινάνε από την ψήφο και καταλήγουν στην ιδιοκτησία. Η ανοχή των επαρχιωτών σε ξένους ιδιοκτήτες με δικαιώματα θ' ανοίξει τις "πόρτες" και για τους υπόλοιπους ξένους, οι οποίοι θα "αναπτύξουν" το πρώην δημόσιο κεφάλαιο. Θα ανοίξει τις πόρτες στους εποίκους, οι οποίοι θα μονιμοποιήσουν την κατάκτηση της χώρας. Γι' αυτόν τον λόγο τούς είναι χρήσιμοι οι μετανάστες στο επίπεδο της τοπικής αυτοδιοίκησης. Μια ακραία και ανθελληνική επιλογή ενός μελλοντικού "Κρητικάρχη" μπορεί να μην βρίσκει την υποστήριξη των Κρητικών, αλλά μπορεί να σκορπίσει κύματα ενθουσιασμού στους "Νεοκρητικούς" ψηφοφόρους του, αλβανικής, πακιστανικής, βρετανικής ή γερμανικής καταγωγής.

Οι ίδιοι άνθρωποι, που ψήφισαν τον Giorgo στις εσωκομματικές εκλογές του ΠΑΣΟΚ, θα κληθούν να ψηφίσουν και τους eklektous τους στις δημοτικές εκλογές. Χρησιμοποιούμε λατινικούς χαρακτήρες, για να μπορούν να καταλάβουν τι λέμε και όλοι οι πολύχρωμοι "Νεοέλληνες", όπου κι αν αυτοί βρίσκονται στην επικράτεια. Θέμα χρόνου είναι οι ξένοι με τα δικαιώματα να φέρουν νέους ξένους και να μετατρέψουν τους Έλληνες σε μειονότητα μέσα στην ίδια τους την πατρίδα. Συμφέρει τους ξένους να φέρνουν ξένους, γιατί με τον τρόπο αυτόν γίνεται πιο ασφαλής η παραμονή τους σε έναν ξένο τόπο. Συμφέρει και τους προδότες να έρθουν νέοι ξένοι, γιατί εξασφαλίζουν συνενόχους έτοιμους να θυσιαστούν, για να τους προστατεύσουν. Συμφέρει και τους ξένους "επενδυτές", γιατί εξασφαλίζουν την προστασία των ιδιοκτησιών τους από τους τοπικούς "Ινδιάνους", οι οποίοι θα έχουν τη φαεινή ιδέα ν' αντιδράσουν.

ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ και ΣΥΝΤΑΓΜΑ …Καμία σχέση.

Το συγκεκριμένο "σχέδιο" δεν είναι απλά αντισυνταγματικό, αλλά πέρα από κάθε λογική του Συντάγματος. Αλλάζει στην ουσία το ίδιο το Πολίτευμα. Αλλάζει τον ίδιο τον "χάρτη" των πολιτικών δικαιωμάτων. Μετατρέπει ένα αμιγώς εθνικό κράτος σε μια χαλαρή "συνομοσπονδία" ημιαυτόνομων Καντονιών. Στην αρχή οικονομικά "ημιαυτόνομων" περιφερειών …και μετά "βλέπουμε".

Γιατί μιλάμε απευθείας για κατάλυση του Συντάγματος και προσπάθεια ανατροπής του πολιτεύματος; Γιατί τα αποτελέσματα αυτού του σχεδιασμού όχι απλά δεν σέβονται καμία από τις υπάρχουσες διατάξεις του Συντάγματος, αλλά στην κυριολεξία δεν τα "χωράει" το Σύνταγμα ούτε στο τυπικό ούτε στο ουσιαστικό επίπεδο. Μέσα στο Σύνταγμα προβλέπεται, για παράδειγμα, με απόλυτο τρόπο η "ιεραρχία" της ελληνικής διοίκησης. Τι "θέση" μπορεί να έχει σ' αυτήν την "ιεραρχία" ένας εκλεγμένος "Μακεδονάρχης", ο οποίος θα είναι πολλαπλάσια πιο ισχυρός από πολλούς βουλευτές και κομματάρχες και πιο ασθενής μόνον από τον Πρωθυπουργό ή τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης της χώρας;

Ποια η σχέση του ιεραρχικά με έναν "Κρητικάρχη" ή έναν "Θρακάρχη", με τους οποίους θα τον χωρίζει διαφορά απόλυτα καταγεγραμμένων ψήφων; Πού θα συναντιούνται όλοι αυτοί, για να συζητήσουν τα προβλήματά τους και να υπερασπιστούν τους ρόλους τους, όταν η υπάρχουσα Βουλή δεν τους "χωράει"; Θα χτίσουμε νέα "Βουλή των Λόρδων"; Η Αθήνα γι' αυτούς θα είναι η Πρωτεύουσα του ελληνικού κράτους ή η "ουδέτερη ζώνη", στην οποία θα λύνουν τις μεταξύ τους διαφορές, που εκφράζουν οι δικές τους "πρωτεύουσες"; Ακόμα και σε μια ασήμαντη κρατική εκδήλωση θα υπάρχει πρόβλημα. Ακόμα και σε μια παρέλαση. Ο "Μακεδονάρχης" στις εκδηλώσεις της Θεσσαλονίκης θα στέκεται πίσω μόνον από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τον Πρωθυπουργό και μπροστά από όλους τους υπουργούς του ελληνικού κράτους;

Πού θα συναντιούνται αυτοί οι μεγαλοπαράγοντες της περιφερειακής εξουσίας με τους συνεργάτες τους, που θα είναι οι δεκάδες δήμαρχοι της κάθε περιφέρειας; Θα χτίσουμε τοπικές Βουλές; Ποια θα είναι η σχέση αυτών των δημάρχων-συμβούλων με τους τοπικούς βουλευτές, εφόσον πολλοί από αυτούς θα έχουν πιο "ισχυρή" λαϊκή εντολή απ' αυτούς; Ο εκπρόσωπος του ελληνικού λαού θα είναι κατώτερος από τον εκπρόσωπο των Μακεδόνων ή των Θρακών στην περιφέρειά του; Η μακεδονική ή η θρακική εξουσία θα είναι ισχυρότερη από την ελληνική εξουσία στην κάθε περιφέρεια;

Αν αυτά αφορούν το τυπικό επίπεδο, υπάρχουν άλλα, τα οποία αφορούν το ουσιαστικό επίπεδο και τα οποία είναι πολύ χειρότερα. Γιατί; Γιατί η ύπαρξή αυτών των αιρετών αρχόντων απειλεί με διάσπαση της έννοιας, η οποία περιγράφεται από τον όρο "Εθνικά Συμφέροντα" και τα οποία προστατεύει το Σύνταγμα ως το πλέον θεμελιώδες καθήκον του. Το Σύνταγμα προβλέπει ότι τα συμφέροντα των Ελλήνων είναι κοινά και εκφράζονται από τη νόμιμη κυβέρνηση, όπως αυτή εκλέγεται με βάση τις διατάξεις του. Τα συμφέροντα όλων των Ελλήνων από τον Έβρο έως την Κρήτη και από την Κέρκυρα έως τη Ρόδο. Αυτών των συμφερόντων η κοινή συνισταμένη είναι τα Εθνικά Συμφέροντα και αυτά τα διαχειρίζεται η νόμιμη κυβέρνηση.

Όλες οι νόμιμες εξουσίες της χώρας ξεκινάνε από τη Λαϊκή Κυριαρχία και έχουν ως στόχο την προστασία των Εθνικών Συμφερόντων αυτού του κυρίαρχου λαού. Πόσο μπορούν ν' απειληθούν αυτά τα γενικά συμφέροντα από κάποιον παράγοντα, ο οποίος εκλέχθηκε ειδικά από κάποιους Έλληνες, για να εξυπηρετεί τα "ειδικά" τους συμφέροντα; Πού φτάνουν αυτά τα "ειδικά" συμφέροντα σε σχέση με τα γενικά εθνικά συμφέροντα; Σε ενδεχόμενη σύγκρουση μεταξύ των υπηρετών του εθνικού συμφέροντος και αυτών των ειδικών τοπικών συμφερόντων ποιος υπερτερεί;

Τι αξία θα έχει μια κοινή απόφαση αυτών των ειδικών "υπηρετών" σε σχέση με αυτήν του Πρωθυπουργού και άρα της νόμιμης κυβέρνησης; Τι θα γίνεται όταν το κόμμα, που αναλαμβάνει την επίσημη κρατική εξουσία μέσω των νόμιμων εκλογών, δεν θα ελέγχει κάποιους περιφερειάρχες, οι οποίοι μπορεί να είναι στελέχη ενός αντιπάλου κόμματος; Θα παρακαλάνε οι μεν τους δε να δεχθούν και να εφαρμόσουν τις αποφάσεις τους; Ποιος θα κρίνει το ποιος υπερτερεί σε μια μεταξύ τους διαφωνία; Η δικαστική εξουσία τι επιπλέον αρμοδιότητες πρέπει ν' αποκτήσει, προκειμένου να ρυθμίζει αυτού του είδους τα συμφέροντα, τα οποία ως τέτοια μπορεί να γίνουν και συγκρουόμενα; Πόσες συνταγματικές αλλαγές πρέπει να γίνουν, για να καλυφθούν οι νέες ανάγκες;

Αν σ' αυτό προσθέσει κάποιος και την απευθείας σύνδεση της τοπικής αυτοδιοίκησης με έναν εθνικό φόρο, όπως είναι ο ΦΠΑ, εύκολα καταλαβαίνουμε ότι θα επέλθει το χάος και το γενικό "βραχυκύκλωμα" του Συντάγματος. Γιατί; Γιατί το κράτος έχει υποχρεώσεις απέναντι στους πολίτες του. Υποχρεώσεις άμεσες και οι οποίες συνδέουν απευθείας το κράτος με τον ίδιο τον πολίτη. Υποχρεώσεις, οι οποίες περιγράφονται στο θεμελιώδες άρθρο 21. Υποχρεώσεις, οι οποίες προστατεύουν τη νεότητα του πολίτη, την υγεία του, τα γηρατειά του κλπ.. Όμως, αυτές οι υποχρεώσεις του κράτους απαιτούν οικονομικούς πόρους για να έλθουν εις πέρας. Τι γίνεται όταν αυτοί οι πόροι φεύγουν από τα "χέρια" του κράτους και μοιράζονται και σε άλλους φορείς; Σε μια τέτοια περίπτωση δεν πρέπει να μοιραστούν και οι υποχρεώσεις του κράτους; Με το Σχέδιο Καλλικράτης το κράτος δεν μπορεί να "φτάσει" απευθείας στον πολίτη, εφόσον παρεμβάλλεται η τοπική αυτοδιοίκηση.

Πώς θα υπηρετήσει το κράτος τον πολίτη, όταν αυτή η ιδιότητα θα αποκτήσει πολλαπλές μορφές; Όταν αυτός θα είναι ταυτόχρονα καί Έλληνας καί Μακεδόνας με δικαιώματα σε διαφορετικές "πίτες"; Θα εξυπηρετεί το ελληνικό κράτος τον Έλληνα πολίτη μέχρι έναν βαθμό και στη συνέχεια θα αναλαμβάνει η "Μακεδονία" να τον εξυπηρετήσει ως "Μακεδόνα"; Πού θα φτάνουν οι υποχρεώσεις του κράτους και πού θα ξεκινάνε αυτές της τοπικής αυτοδιοίκησης; Το κράτος θ' αναλαμβάνει την προστασία της "νεότητας" των Ελλήνων και η κάθε περιφέρεια θ' αναλαμβάνει την προστασία των "γηρατειών" των συντοπιτών της; Την προστασία των ανέργων ποιος θα την αναλάβει; Την υγεία των πολιτών ποιος θα την αναλάβει; Την παιδεία των πολιτών ποιος θα την αναλάβει;

Από τη στιγμή που μοιράζονται πόροι, οι οποίοι προβλέπονται για την εξυπηρέτηση υποχρεώσεων, ευνόητο είναι ότι μοιράζονται και οι υποχρεώσεις. Επιπλέον, ένας φόρος, όπως ο ΦΠΑ, ο οποίος συνδέεται άμεσα με την κατανάλωση και άρα με τον πλούτο της κάθε περιοχής, θα δημιουργήσει πρόσθετα προβλήματα. Κάποιοι θα εξασφαλίζουν μεγαλύτερους πόρους, για να εξυπηρετήσουν τις υποχρεώσεις τους από κάποιους άλλους. Κάποιοι πλούσιοι πολίτες πλουσίων περιφερειών θ' αρχίσουν να δημιουργούν "αποστάσεις" από τους υπόλοιπους. Η Μακεδονία, για παράδειγμα, εξαιτίας του πλούτου της και άρα λόγω των αυξημένων εσόδων —λόγω ΦΠΑ—, θα έχει καλύτερα σχολεία ή νοσοκομεία από τη φτωχότερη Ήπειρο; Τα Ελληνόπουλα της Μακεδονίας θα πηγαίνουν σε ζεστά σχολεία και τα Ελληνόπουλα της Ηπείρου θα δίνουν αγώνα επιβίωσης σε παγωμένες αίθουσες;

Μπορεί το Σύνταγμά μας να "υποδεχθεί" αυτήν την αλλαγή; Μπορεί ένα Σύνταγμα ενός ενιαίου εθνικού κράτους να "προσαρμοστεί" σε μια αυθαίρετη "καντονοποίηση"; Αυτό δεν είναι μόνον παράνομο, αλλά και ανήθικο. Γιατί πολέμησε υπέρ της Ελλάδας ένας φτωχός Ηπειρώτης στην Πίνδο το 40; Για να παρακαλάει τους πλούσιους Έλληνες να μην αφήνουν τα εγγόνια του να παγώνουν στο σχολείο; Γιατί πολέμησε ένας φτωχός Κρητικός στη Μάχη της Κρήτης; Για να παρακαλάει τους πλούσιους Έλληνες να εξασφαλίσουν στα εγγόνια του μια ανθρώπινη περίθαλψη; Όλοι αυτοί πολέμησαν για μια Ελλάδα, η οποία θα ήταν υποχρεωμένη να κάνει το καλύτερο δυνατό για όλους τους Έλληνες.

Οι Έλληνες πολέμησαν για να ΑΠΑΙΤΟΥΝ από το κράτος και όχι για να παρακαλάνε άλλους Έλληνες. Αυτές οι κοινές υποχρεώσεις του ελληνικού κράτους απέναντι σε κοινές θυσίες των πολιτών του είναι που μας κάνουν ένα αμιγώς ενιαίο κράτος και όχι μια χαλαρή ομοσπονδία "Καντονιών". Οι κοινές θυσίες για την κοινή πατρίδα μάς κάνουν όλους συμμέτοχους επί ίσοις όροις στο κοινό μας "πιάτο". Στο πλούσιο "πιάτο", όπως αποδείχθηκε με την τελευταία καταγραφή της δημόσιας περιουσίας. Αυτά διασφαλίζει το σημερινό Σύνταγμα και είναι παράνομος και ανήθικος όποιος τα θέτει υπό αμφισβήτηση.

Καταλαβαίνει ο αναγνώστης τι λέμε; Καταλαβαίνει τους κινδύνους; Σ' αυτήν την περίπτωση δεν υπάρχει σύμπτωση ή αφέλεια. Μιλάμε για ολόκληρη μεθόδευση, η οποία έχει όλα τα χαρακτηριστικά μιας καλοστημένης συνομωσίας. Το Σχέδιο Καλλικράτης δεν είναι μια "ατυχής" έμπνευση του νεόκοπου στην πολιτική, άσχετου και παντελώς ασήμαντου Ραγκούση. Δεν έχουν περάσει πολλές ημέρες από τότε που αποκαλύφθηκε ότι ο νόμος περί Ιθαγένειας ήταν απλή αντιγραφή μιας "πρότασης" γνωστής "ευαίσθητης" ΜΚΟ. Είναι προφανές ότι το σχέδιο αυτό έχει προετοιμαστεί αρκετό καιρό πριν την ανάληψη της εξουσίας από τον Giorgo. Έχει προετοιμαστεί από τα "αφεντικά" του και όχι από τον ίδιο. Για την εφαρμογή του συγκλίνουν ταυτόχρονα πολλές αντισυνταγματικές αθλιότητες, προκειμένου να μιλάμε για ατυχείς συμπτώσεις.

Είναι προφανές ότι υπάρχει ξένος "δάκτυλος" πίσω από αυτό το σχέδιο. Είναι προφανές ότι εμπλέκονται μέσα σ' αυτό γνωστές ΜΚΟ και οι ακόμα γνωστότεροι ξένοι χρηματοδότες τους. Γι' αυτόν τον λόγο μιλάμε για συνομωσία και όχι για τυχαία ηλιθιότητα. Σ' αυτήν την περίπτωση έχουμε ένα καλοσχεδιασμένο "προϊόν" με πολλά λειτουργικά "εξαρτήματα" και όχι έναν άμορφο "σωρό" από τυχαία "σκουπίδια". Άνθρωποι, με γνώσεις πάνω στη λειτουργία του συστήματος, εργάστηκαν, με στόχο να διαλύσουν το ελληνικό κράτος. Να το διαλύσουν οργανωμένα, χρησιμοποιώντας τις δικές του δυνάμεις και χωρίς να χρειαστεί να κάνουν στρατιωτικές επεμβάσεις οι ίδιοι.

Ο ΚΡΥΦΟΣ ΣΤΟΧΟΣ του "Καλλικράτη" είναι "Η ΑΠΟΣΧΙΣΗ" ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ.

Άρα, με βάση όλα αυτά, μπορούμε να έρθουμε στην "ταμπακέρα". Ποια είναι η "ταμπακέρα" σ' αυτήν την περίπτωση; Τι ενδιαφέρει όσο τίποτε άλλο τους ισχυρούς της καταρρέουσας πλέον Νέας Τάξης Πραγμάτων;

Η Κρήτη. Η γη του Μίνωα και του Ιδομενέα. Το "αεροπλανοφόρο" της Μεσογείου.

Η τελευταία ελπίδα των Αγγλοσαξόνων —μπροστά στο ενδεχόμενο της κατάρρευσης της Νέας Τάξης— να παραμείνουν και την επόμενη "ημέρα" ως ισχυροί παράγοντες στο ανατολικό άκρο της Μεσογείου. Η τελευταία τους ελπίδα —μέσα στο χάος της αποθνήσκουσας Νέας Τάξης— να παραμείνουν "ζωντανοί" στο παιχνίδι του ιμπεριαλισμού. Η τελευταία τους ελπίδα να ελέγξουν —ερήμην των υπολοίπων Ευρωπαίων— τον βασικό "δρόμο" των πετρελαίων. Ο υπέρτατος στόχος της Βρετανίας και των ΗΠΑ, που αυτήν τη στιγμή "σφυροκοπούν" με όλα τα μέσα την Ελλάδα.

Ρωτάμε λοιπόν εμείς οι αφελείς ή καχύποπτοι. Τι θα γίνει αν στο άμεσο μέλλον αναλάβει "Κρητικάρχης" ένα άτομο, όπως η Ντόρα Μητσοτάκη για παράδειγμα; Ένα άτομο γνωστό για τις σχέσεις του με την Νέα Τάξη; Ένα άτομο "χαϊδεμένο" από τον άθλιο Μπους; Ένα άτομο, που έφαγε "ψωμάκι" από τους Αγγλοσάξονες και άρα τους "χρωστά"; Αν οι Αγγλοσάξονες —όπως εύκολα αποδεικνύεται— έχουν φλέγοντα συμφέροντα στην Κρήτη, σε ποιον θ' απευθυνθούν, για να τους εξυπηρετήσει; Δεν χρειάζεται δηλαδή να είναι κάποιος μάντης ή κατάσκοπος, για να προβλέψει σε ποιους θ' απευθυνθούν, για να τους εξυπηρετήσουν. Ο Μητσοτάκης είναι αυτός που τους "χρωστά" και σ' αυτόν θ' απευθυνθούν. Αυτός μόνον μπορεί να τους λύσει όλα τα προβλήματα στην Κρήτη.

Μπορεί οι Κρητικοί να μην συμπαθούν ιδιαίτερα τον Μητσοτάκη, αλλά ο Μητσοτάκης ελέγχει την Κρήτη. Είναι γνωστό ότι στα χρόνια της εγκληματικής κομματικοποίησης του κρατικού μηχανισμού στην Κρήτη ο Μητσοτάκης στην πραγματικότητα "μητσοτακικοποιούσε" το μερίδιο της Νέας Δημοκρατίας. Με τον τρόπο αυτόν κατόρθωσε να δημιουργήσει ένα ολόκληρο παρακράτος στην Κρήτη. Ένα παρακράτος, το οποίο μπορούσε να ελέγχει τη νομή των κρατικών πόρων και βέβαια των κρατικών θέσεων στην Κρήτη. Ένα παρακράτος, το οποίο ξεκινάει από την Εκκλησία της Κρήτης και φτάνει μέχρι τα "βαποράκια" των Ζωνιανών. Ένα παρακράτος, το οποίο με τη δύναμή του μπορούσε να δημιουργεί "πλούσιους" παράγοντες με τη χορήγηση κρατικών χρημάτων, αλλά και ισχυρούς ένοπλους κακοποιούς με τη χορήγηση δικαστικής "ασυλίας".

Όταν αυτό το παρακράτος πάρει υπό τη διαχείρισή του το σύνολο του δημοσίου κεφαλαίου της Κρήτης, τι θα κάνει; Όταν αυτό θα αποφασίζει πραγματικά για τα όσα αφορούν τη νομή των κερδών αυτού του τεράστιου κεφαλαίου; Έναν δημόσιο δρόμο μεταξύ Ηρακλείου και Χανίων διαχειρίστηκε ο Μητσοτάκης και άλλαξε ολόκληρο τον κοινωνικό "χάρτη" της Κρήτης. Τι θα μπορεί να κάνει, αν διαχειριστεί τα πάντα πάνω στην Κρήτη; Όταν θ' αρχίσει να διαχειρίζεται τεράστιες ποσότητες κεφαλαίου με γνώμονα τα δικά του ιδιωτικά συμφέροντα και βέβαια αυτών που βρίσκονται πίσω του; Ο Μητσοτάκης "χορεύει" χωρίς "όργανα". Φαντάζεται κάποιος τι "γυροβολιές" θα ρίξει, όταν θα έχει τα "νόμιμα" μέσα; Ακόμα προσπαθούν κάποιοι να καταλάβουν πώς οι Βρετανοί απέκτησαν την ιδιοκτησία των χιλιάδων στρεμμάτων κρητικής γης από τη μονή Τοπλού.

Μιλάμε για τρομακτικά πράγματα. Τι θα γίνει λοιπόν αν στο άμεσο μέλλον μια Ντόρα στον ρόλο του "Κρητικάρχη" παρακάμψει τον κρατικό σχεδιασμό στα δημόσια έργα και επιλέξει έναν ειδικό κρητικό σχεδιασμό; Όταν, ως επικεφαλής της Κρήτης και με τεράστιο κεφάλαιο υπό τη διαχείρισή της, βγει ν' αναζητήσει δάνεια από το άπληστο διεθνές τραπεζικό σύστημα; Όταν υπό τις "ιαχές" των αλλοδαπών "Νεοκρητικών" θα σχεδιάζει το μέλλον της πολυεθνικής "Νέας Κρήτης"; Όταν, ως "Κρητικάρχης", θα υποθηκεύει ανεξέλεγκτα το κρητικό κεφάλαιο, για να πάρει δάνεια από το εξωτερικό; Όταν με δεδομένο το "κατακάθι", που δραστηριοποιείται στην τοπική αυτοδιοίκηση, αρχίσουν να έρχονται τα "δάνεια" από το εξωτερικό και απλώνονται τα γνωστά "χέρια" πάνω σ' αυτά; Δάνεια, τα οπ

Εν Σέρραις: ΕΤΗΣΙΟ ΜΝΗΝΟΣΥΝΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΜΑΣ ΔΙΟΓΕΝΗ

Την Κυριακή 28 Φεβρουαρίου 2010 και ώρα 9.30 θα τελεστεί στον Ιερό Ναό των Παμμεγίστων Ταξιαρχών της Μητρόπολης των Σερρών, το ετήσιο μνημόσυνο για την ανάπαυση της ψυχής του αγαπημένου ΔΙΟΓΕΝΗ μας.

Εν Σέρραις: TO ΔΕΥΤΕΡΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ "ΓΕΝΕΣΙΣ ΑΧΕΠΕΥ"

Αναζητούν δικαίωση τα θύματα της Γένεσις

Δημοσιεύτηκε: Τρίτη 23 Φεβρουαρίου 2010, 22:16 από Τάσος Πλέντζας

Εκδικάστηκε στις 18 Φεβρουαρίου, ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η αγωγή 400 επενδυτών κατά της Γένεσις ΑΧΕΠΕΥ και του Συνεγγυητικού Κεφαλαίου για υπεξαίρεση τεράστιων ποσών από τα χαρτοφυλάκια τους.

Ανάμεσα στο θύματα αυτής της καλοστημένης απάτης που έχει πάρει το δρόμο της δικαιοσύνης από το 2005 είναι και αρκετοί τρικαλινοί, 30 εξʼ αυτών εκπροσωπούνται από το δικηγορικό γραφείο του Θεσσαλονικιού δικηγόρου Γιώργου Παλάζη. Στη ακροαματική διαδικασία παρέστησαν θύματα απʼ όλη την Ελλάδα (Λάρισα, Κοζάνη, Αθήνα, Πτολεμαϊδα, Θεσσαλονίκη κ.α.) και σύμφωνα με το ιστορικό της υπόθεσης η εταιρεία, μεταξύ άλλων φέρεται να αγόραζε και να πωλούσε εν αγνοία των πελατών της μετοχές από τα χαρτοφυλάκιά τους, ενώ ταυτόχρονα έστελνε ψευδείς ενημερωτικές επιστολές για την κατάσταση των χαρτοφυλακίων τους.
Για λόγους κάλυψης μάλιστα, ο υπεύθυνος της εταιρείας λέγεται ότι προσκόμιζε μέχρι και αντίγραφα τραπεζικών καταθετηρίων τα οποία πλαστογραφούσε. Κατά την συζήτηση της υπόθεσης ο δικηγόρος και Επόπτης Εκκαθάρισης της Γένεσις ΑΧΕΠΕΥ κ. Δημήτριος Βαλάσης ζήτησε να απορριφθεί ως αβάσιμη η αγωγή υποστηρίζοντας ότι σύμφωνα με τα στοιχεία της Χρηματιστηριακής όλοι οι επενδυτές έχουν εξοφληθεί και τα όποια πιστωτικά τους υπόλοιπα τους αποδόθηκαν από Συνεγγυητικό Κεφάλαιο.Μια τοποθέτηση που προκάλεσε την οργισμένη αντίδραση των θυμάτων και την προσωρινή διακοπή της δίκης. Μάρτυρας των εναγόντων στην δίκη κατέθεσε ο κ. Ιωάννης Σεδαρίδης μέλος της Ενωσης Βορειοελλαδιτών Επενδυτών Χρηματιστηρίου Αξιών, όπου προσέφυγαν προς υποστήριξη πολλοί επενδυτές θύματα της Γένεσις ΑΧΕΠΕΥ, ο οποίος εξήγησε λεπτομερώς στο δικαστήριο τους τρεις τρόπους με τους οποίους βάσει οργανωμένου σχεδίου συντελέστηκε από τα στελέχη της ΑΧΕΠΕΥ η ρευστοποίηση των χαρτοφυλακίων των επενδυτών, και η υπεξαίρεση των χρημάτων τους , ενώ επεσήμανε τις ευθύνες του Επόπτη Εκκαθάρισης ο οποίος σύμφωνα με τον ν. 1806/1988 όφειλε να έχει περατώσει την διαδικασία επαλήθευσης των απαιτήσεων των επενδυτών και την απόδοση των χρηματοπιστωτικών τους μέσων μέχρι τον Νοέμβριο του 2005 και κατόπιν να γνωστοποιήσει τις απαιτήσεις που έμειναν ανεξόφλητες στο Συνεγγυητικό Κεφάλαιο για την καταβολή αποζημιώσεων.Σύμφωνα με την απόφαση(Δεκέμβριος 2007) της Επιτροπής Αποζημιώσεων του Συνεγγυητικού αναγγέλθηκαν προς αποζημίωση 1968 επενδυτές, που σημαίνει ότι με πρόχειρους υπολογισμούς το σκάνδαλο της Γένεσις ΑΧΕΠΕΥ αφορά την υπεξαίρεση 40.000.000 ευρώ ή 13.500.000.000 δραχμές.Από την πλευρά των δικηγόρων των εναγομένων υπεβλήθη ένσταση ελλείψεως πληρεξουσιότητας κατά του δικηγόρου των εναγόντων Γεωργίου Παλάζη για ορισμένους εξ αυτών και το δικαστήριο έταξε προθεσμία προκειμένου να προσκομισθούν συμβολαιογραφικά πληρεξούσια των εναγόντων προς τον εν λόγω δικηγόρο για την νόμιμη εκπροσώπηση αυτών στην δίκη.Κάτι που προκάλεσε την αντίδραση των παρευρισκομένων στην αίθουσα. Η έκδοση της απόφασης αναμένεται έως το φθινόπωρο και το αποτέλεσμα αυτής αναμένεται να κρίνει πολλά στη συγκεκριμένη υπόθεση, για την οποία εκφράζεται αισιοδοξία από πλευράς των δικηγόρων των θυμάτων.
Πηγή [www.e-enimerosi.gr]

Εν Σέρραις: Ο ΚΟΠΡΟΣ ΤΟΥ ΑΥΓΕΙΑ

Μισθολόγιο ΕΡΤ

Η ΑΘΛΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΡΤ ΣΕ ΟΛΟ ΤΗΣ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ!

Η κατάσταση των αμοιβών των δημοσιογράφων και λοιπών στελεχών της
ΕΡΤ...
Το ότι δεν παραιτήθηκε κανείς από αυτούς τους μέτριους και
αγράμματους, μετά τη δημοσιοποίηση των προκλητικών και εξωπραγματικών αμοιβών τους, είναι
δείγμα της ανηθικότητας και της παχυδερμίας τους.
Είναι αδιανόητο η χώρα να περνά μια τέτοια κρίση και αυτοί οι
ημιμαθείς και ατάλαντοι πολλές φορές, να αμοίβονται με τέτοιους μισθούς.
Ποιός θα καθαρίσει την "Κόπρο του Αυγείου";
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ - ΠΡΟΣΟΧΗ ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΟ – ΚΑΙ ΕΣΥ ΠΟΥΛΑ ΑΚΟΜΑ PC!!!

ΛΥΡΙΤΖΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ- ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 324.000 -Δ/ΝΣΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ- ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ ΕΤΟΣ 324.000
ΧΟΥΚΛΗ ΜΑΡΙΑ -ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 218.976
ΤΣΟΥΚΑΛΑ ΜΠΗΛΙΩ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 176.400
ΤΣΑΠΑΝΙΔΟΥ ΠΑΡΘΕΝΑ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ - 143.514
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΦΙΛΙΠΠΟΣ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ - 136.800
ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ ΧΡΙΣΤΟΣ -ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 126.000
ΖΟΥΛΑΣ ΟΔΥΣΣΕΥΣ - ΤΗΛΕΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ 120.000
ΝΤΑΟΥΛΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ - ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ 114.000
ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΠΑΥΛΟΣ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 113.880
ΤΣΑΠΑΝΙΔΟΥ ΠΑΡΘΕΝΑ -ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ - ΕΞΑΜΗΝΟ 113.516
ΧΑΡΙΤΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ - ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΣ 105.600
ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ -ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ -104.400
ΚΥΒΕΛΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ - ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ 102.002
ΛΕΩΝΙΔΗΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ - ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΕΚΠΟΜΠΗΣ 98.400
ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ -ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 96.000
ΡΟΥΜΠΑΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ -ΣΥΝΤΗΡ.& ΑΝΑΤΥΠ.ΦΩΤΟΓΡ.ΑΡΧΕΙΟΥ ΕΤΟΣ 94.286
ΝΙΚΟΛΑΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 87.600
ΑΝΤΩΝΑΡΟΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 84.000
ΓΡΙΠΙΩΤΗΣ ΜΙΧΑΗΛ - ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΣ 84.000
ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ ΜΙΧΑΛΗΣ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 84.000
ΚΟΡΩΝΑΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ - 84.000
ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΡΕΑ ΑΝΝΑ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 78.840
ΤΣΩΧΟΣ ΜΙΧΑΛΗΣ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 78.840
ΤΑΝΙΜΑΝΙΔΗΣ ΗΛΙΑΣ - ΕΙΚΟΝΟΛΗΠΤΗΣ 76.066
ΓΑΒΡΑ ΠΗΝΕΛΟΠΗ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 75.420
ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ ΑΓΓΕΛΟΣ - ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ Η/Υ & ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ 75.000
ΚΟΥΒΑΡΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 72.000
ΚΩΣΤΑΡΑ ΑΘΑΝΑΣΙΑ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 72.000
ΠΟΛΙΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ - 72.000
ΧΡΗΣΤΑΚΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 71.520
ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΡΕΑ ΑΝΝΑ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 70.956
ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΥ ΕΙΡΗΝΗ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 70.800
ΜΑΛΟΥΧΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 70.080
ΖΟΥΛΑΣ ΑΝΔΡΕΑΣ - ΣΥΝΤΗΡ.& ΑΝΑΤΥΠ.ΦΩΤΟΓΡ.ΑΡΧΕΙΟΥ 68.985
ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ - ΜΗΧΑΝΟΓΡΑΦΙΚΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ 66.000
ΖΑΦΕΙΡΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 66.000
ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΣ ΣΩΤΗΡΙΟΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 66.000
ΒΕΡΝΙΚΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 65.880 (21.960+43.920) Δ/ΝΣΗΣ
ΑΘΛΗΤΙΚΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ
ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΥ ΜΑΡΙΑ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 64.800
ΚΥΠΟΥΡΓΟΥ ΣΤΑΜΑΤΕΛΟΥ ΑΝΝΑ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 64.800
ΜΠΑΛΗΣ ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΣ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 64.800
ΠΟΛΙΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 64.800 (21.600+43.200) Δ/ΝΣΗ
ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΩΝ ΕΚΠΟΜΠΩΝ
ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ Π.ΧΡΗΣΤ 347.659,98 - Πρόεδρος Δ/Σ
ΥΦΑΝΤΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 279.362,38 - Γενικός Διευθυντής
ΛΟΥΚΑΚΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ 257.033,14 Εντετ/νος Σύμβουλος
ΚΕΚΗΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ 256.174,39 Εντετ/νος Σύμβουλος
ΜΙΧΑΛΕΛΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ 249.234,42 Γενικός Διευθυντής
ΑΝΔΡΙΚΑΚΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ 249.161,32 Γενικός Διευθυντής
ΙΩΑΝΝΙΔΟΥ-ΚΑΡΑΘΑΝΑΣΗ 227.626,98 Γενικός Διευθυντής
ΠΟΡΤΟΚΑΛΗΣ ΜΙΧΑΗΛ 215.603,00 ΠΕΤ1η Ηλεκτρονικοί
ΓΟΝΤΙΚΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ 210.002,64 Γενικός Διευθυντής
ΚΑΤΣΑΡΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ 153.562,50 Ειδικών Θέσεων
ΜΠΑΛΩΜΕΝΟΥ ΑΘΗΝΑ 152.363,49 - ΠΕΔ6 Δικηγόροι
ΑΔΗΛΙΝΗ ΕΥΤΥΧΙΑ 150.050,87 Ειδικών Θέσεων
ΣΚΑΛΙΣΤΗΡΑΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ 138.600,00 Ειδικών Θέσεων
ΛΑΜΠΡΑΚΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 136.500,02 Γενικός Διευθυντής
ΣΠΥΡΙΔΟΥ ΤΑΤΙΑΝΑ 132.344,80 Ειδικών Θέσεων
ΣΑΛΕΣΙΩΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ 130.773,76 ΠΕΔ1 Διοικ-Οικονομ.
ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ Γ.ΓΕΩΡΓ 128.524,18 Ειδικός Σύμβουλος
ΚΑΛΗΜΕΡΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ 128.472,40 Ειδικός Σύμβουλος
ΚΑΦΑΡΑΚΗΣ ΦΩΤΙΟΣ 122.244,29 Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΖΟΥΛΑΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ 122.066,25 $ Ειδικός Σύμβουλος
ΒΛΑΧΟΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ Β 121.481,67 Ειδικός Σύμβουλος
ΔΡΕΤΟΥΛΑΚΗΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ 118.305,42 Ειδικών Θέσεων
ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΔΗΜ. 118.093,13 Ειδικός Σύμβουλος
ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ ΜΑΡΓ-ΚΥΡ 115.621,26 Ειδικών Θέσεων
ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ ΑΓΓΕΛΙΚΗ 114.749,26 Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΠΕΛΕΚΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ 112.812,50 Ειδικών Θέσεων
ΣΙΟΥΜΠΟΥΡΑΣ ΦΩΤΙΟΣ 101.427,50 Ειδικός Σύμβουλος
ΧΑΤΖΗΣ Δ.ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ 101.210,00 Ειδικός Σύμβουλος
ΣΥΡΙΟΠΟΥΛΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 99.141,81 Δημοσιογράφοι Εσωτερ.
ΚΟΥΡΤΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ 99.075,30 Δημοσιογράφοι Εσωτερ.
ΚΟΥΡΤΗ-ΘΩΜΟΠΟΥΛΟΥ ΠΟ 98.635,92 Ειδικός Σύμβουλος
ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΟΥ ΚΩΝ/ΝΑ 98.437,53 Δημοσιογράφοι Εσωτερ.
ΠΕΥΚΙΑΝΑΚΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ 97.925,00 102.786,56 $ Ειδικός Σύμβουλος
ΠΑΠΑΔΡΙΑΝΟΥ ΑΔΡΙΑΝΗ 95.143,64 ΠΕΔ6 Δικηγόροι
ΚΑΒΑΔΑΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ 92.634,38 Ειδικών Θέσεων
ΛΟΥΡΙΔΑΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ 90.023,49 ΠΕΔ1 Διοικ-Οικονομ.
ΚΑΚΑΒΟΥΛΗΣ ΙΩΣΗΦ 89.434,41 ΤΕΤ1α Ηλεκτρονικών
ΓΑΖΙΔΕΛΛΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ 88.917,77 ΠΕΤ1θ Ηλεκτρολόγοι
ΣΦΕΤΣΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ 86.861,43 ΚΤΕΠ6β Ηχολήπτες Κ/Φ
ΔΗΜΟΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ 86.356,68 Ειδικών Θέσεων
ΜΙΧΑΛΙΤΣΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ 86.022,49 ΠΕΤ1θ Ηλεκτρολόγοι
ΤΖΟΥΒΕΛΕΚΗΣ ΜΙΧΑΗΛ 85.974,65 ΤΕΤ1α Ηλεκτρονικών
ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ ΠΕΡΙΚΛΗΣ 85.584,06 86.661,78 $ Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΠΕΡΙΚΛ 84.265,45 ΚΤΕΠ2α Δ/ντές Παραγ.
ΦΑΚΛΗ-ΣΠΑΝΟΥΔΗ ΔΕΣΠΟ 83.307,23 ΠΕΔ1 Διοικ-Οικονομ.
ΠΙΣΚΕΡΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ 83.114,99 ΔΕΔ1 Διοικ-Οικονομ.
ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 82.547,29 Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΚΡΗΤΙΚΙΔΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 81.275,80 ΠΕΤ1β Πολιτικοί Μηχ.
ΡΗΓΑΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ 81.210,43 ΠΕΔ1 Διοικ-Οικονομ.
ΚΟΓΙΑΝΝΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 81.181,27 Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 80.526,40 ΤΕΤ1α Ηλεκτρονικών
ΜΟΥΧΤΑΡΙΔΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 80.518,57 Ειδικών Θέσεων
ΠΑΠΑΛΕΩΝΙΔΑΣ ΛΕΩΝΙΔ. 80.093,07 Ειδικών Θέσεων
ΚΟΡΟΜΑΝΤΖΟΥ ΜΥΡΣΙΝΗ 79.800,00 Ειδικών Θέσεων
ΑΡΩΝΗ ΕΛΕΝΗ 78.498,82 Δημοσιογράφοι Εσωτερ.
ΔΟΥΡΙΔΑ ΜΑΤΙΛΝΤΑ-ΜΑΡ 78.096,34 Ειδικών Θέσεων
ΡΙΖΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ 76.943,76 Ειδικός Σύμβουλος
ΜΠΡΑΜΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 76.932,53 Ειδικών Θέσεων
ΜΙΧΕΛΙΔΑΚΗ ΜΑΡΙΑ 76.764,18 Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΧΑΛΒΑΤΖΑΚΗΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ 76.683,80 Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΚΑΡΑΜΙΝΤΖΟΥ ΣΤΑΜΑΤΙΑ 76.683,78 Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΤΑΒΟΥΛΑΡΗ ΧΡΥΣΑ 76.463,79 - Δημοσιογράφοι Εξωτερ
ΚΑΘΑΡΟΣΠΟΡΗΣ ΠΡΟΚΟΠΗΣ 76.463,76 Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΣΥΜΕΩΝΙΔΗΣ ΒΛΑΔΙΜΗΡΟΣ 76.422,64 Ειδικών Θέσεων
ΦΛΕΣΣΑ ΒΑΣΙΛΙΚΗ 76.285,76 Δημοσιογράφοι Εσωτερ.
ΝΙΚΟΛΑΙΔΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ 76.243,57 Ειδικών Θέσεων
ΛΑΒΔΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 73.303,71 ΤΕΤ1α Ηλεκτρονικών
ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΑΚΗΣ ΦΑΝΟΥ 70.902,69 ΠΕΤ1η Ηλεκτρονικοί
ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΗ 70.216,83 Δημοσιογράφοι Εξωτερ.
ΖΩΓΟΠΟΥΛΟΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ 70.100,92 ΚΤΕΠ1α Σκηνοθέτες
ΦΕΡΕΤΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 69.750,03 Δημοσιογράφοι Εσωτερ.
ΑΛΑΦΟΓΙΩΡΓΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟ 69.512,55 Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ 69.121,04 ΠΕΔ6 Δικηγόροι
ΤΡΙΚΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ 68.710,30 Δημοσιογράφοι Εξωτερ
ΑΡΓΥΡΗ ΕΛΕΝΗ 68.509,37 Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΦΑΡΑΚΟΥ ΜΑΡΙΑ 68.305,59 Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ 68.251,60 ΠΕΤ1δ Μηχανολόγοι
ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΟΥ ΚΩΝ/ΝΤΙΑ 67.923,13 Δημοσιογράφοι Εσωτερ.
ΜΠΟΥΓΙΑΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ 67.921,90 Δημοσιογράφοι Εσωτερ.
ΦΑΡΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ ΗΛΙΑΣ 67.720,85 ΠΕΔ1 Διοικ-Οικονομ.
ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ ΛΕΩΝΙΔΑΣ 67.500,00 Ειδικών Θέσεων
ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Σ.ΔΗΜ. 67.403,38 Ειδικών Θέσεων
ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ ΜΙΧΑΗΛ 66.900,97 Δημοσιογράφοι Εσωτερ.
ΑΣΠΡΑΔΑΚΗΣ ΠΑΝΤΕΛΗΣ 66.605,94 ΤΕΤ1α Ηλεκτρονικών
ΚΑΛΑΒΡΟΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ 66.454,35 ΠΕΔ6 Δικηγόροι
ΓΥΠΑΡΗ ΜΑΡΙΑ 66.440,16 Δημοσιογράφοι Εξωτερ.
ΜΑΗΣ ΠΕΤΡΟΣ 66.343,26 ΠΕΔ1 Διοικ-Οικονομ.
ΜΠΑΓΙΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ 66.035,63 ΔΕΔ1 Διοικ-Οικονομ.
ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟ 65.846,71 ΠΕΔ6 Δικηγόροι
ΛΙΝΑΡΔΑΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΑ 65.529,79 Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΦΡΑΣΤΑΝΛΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 65.414,54 ΚΤΕΠ-Μ1 Εικονολ. (Μ)
ΠΑΤΣΙΑΝΤΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ 64.493,78 ΠΕΔ6 Δικηγόροι
ΚΑΠΑΤΑΗΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ 64.091,27 Δημοσιογράφοι Εσωτερ.
ΤΡΟΥΠΗΣ ΚΙΜΩΝ 63.984,39 Δημοσιογράφοι Εσωτερ.
ΛΑΛΛΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 63.848,06 ΠΕΔ6 Δικηγόροι
ΒΑΛΙΟΥΛΗΣ ΕΥΔΟΞΙΟΣ 63.731,27 Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ ΔΕΣΠ 63.295,46 ΔΕΔ1 Διοικ-Οικονομ.
ΧΑΤΖΗΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΚΩΝ/Ν 63.100,72 ΤΕΤ1α Ηλεκτρονικών
ΜΑΚΡΗΣ Ι. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ 62.800,25 ΔΕΤ1α Ηλεκτρονικών
ΚΟΡΔΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ 62.741,29 Δημοσιογράφοι Εξωτερ.
ΤΣΑΚΙΡΗΣ Χ. ΚΩΝ/ΝΟΣ 62.699,76 ΠΕΤ1θ Ηλεκτρολόγοι
ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΣ 62.384,19 Σκηνοθέτες
ΒΑΡΣΑΜΑΚΙΔΟΥ ΑΦΕΝΤΡΑ 61.875,04 Δημοσιογράφοι Εσωτερ.
ΠΡΩΤΟΠΑΠΑ ΕΥΔΟΚΙΑ 61.380,07 ΔΕΔ1 Διοικ-Οικονομ.
ΓΙΑΝΝΟΥΛΑΤΟΥ ΦΩΤΕΙΝΗ 60.955,66 ΠΕΔ1 Διοικ-Οικονομ.
ΣΚΛΑΒΟΥΝΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ 60.581,55 Δημοσιογράφοι Εσωτερ.
ΚΟΚΚΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 60.507,19 ΠΕΔ6 Δικηγόροι
ΣΚΙΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΑΡΙΣΤΕΙ 60.224,53 Δημοσιογράφοι Εσωτερ
ΜΑΓΓΑΝΙΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 60.171,42 ΠΕΔ1 Διοικ-Οικονομ.
ΜΑΥΡΟΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛ 59.625,01 Ειδικών Θέσεων
ΠΡΕΔΑΡΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ 59.467,40 ΠΕΔ1 Διοικ-Οικονομ.
ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ 59.325,11 ΤΕΤ1α Ηλεκτρονικών
ΜΑΡΓΙΩΡΗΣ ΣΩΤΗΡΙΟΣ 59.062,53 Δημοσιογράφοι Εσωτερ.
ΓΛΙΑΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ 58.923,62 ΠΕΤ1η Ηλεκτρονικοί
ΓΙΑΚΟΥΜΕΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡ. 58.791,48 ΤΕΤ1α Ηλεκτρονικών
ΜΑΓΓΕΡΑΣ ΛΑΜΠΡΟΣ 58.376,57 ΤΕΤ1α Ηλεκτρονικών
ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ 57.937,55 ΠΕΔ5 Γιατροί
ΚΤΙΣΤΑΚΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ 57.936,80 ΠΕΔ1 Διοικ-Οικονομ.
ΠΙΕΤΡΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ 57.906,20 ΠΕΔ5 Γιατροί
ΜΠΑΧΑΡΙΔΗΣ ΔΙΑΜΑΝΤΗΣ 57.703,09 ΠΕΔ1 Διοικ-Οικονομ.
ΛΕΤΣΙΟΣ ΘΕΟΧΑΡΗΣ 57.667,50 ΔΕΤ-Μα Ηλεκτρονικών
ΚΑΤΣΟΥΔΑΣ ΣΩΚΡΑΤΗΣ 57.656,25 Ειδικών Θέσεων
ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗΣ 57.565,06 ΤΕΤ1α Ηλεκτρονικών
ΚΑΠΑΜΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ 57.381,93 ΠΕΔ1 Διοικ-Οικονομ.
ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ (ΕΞΑΜΗΝΟ)64.547
ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 64.500
ΜΠΟΓΙΑΤΖΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 64.200
ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ - ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣΕΚΠΟΜΠΗ 63.600
ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΥ ΕΙΡΗΝΗ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ(ΕΞΑΜΗΝΟ)63.072
ΜΙΧΟΠΟΥΛΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ (ΕΞΑΜΗΝΟ) 63.000
ΜΙΧΟΠΟΥΛΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ(ΕΞΑΜΗΝΟ) 63.000
ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 63.000
ΑΜΥΡΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ - ΤΗΛΕΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ 62.400
ΤΣΙΤΣΙΜΠΙΚΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ - ΤΗΛΕΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ 62.400
ΚΑΝΑΒΟΣ ΑΛΕΞΙΟΣ - ΟΡΓ.ΣΧΕΔ.ΠΡΟΩΘΗΣΗ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΩΝ 61.800
ΚΟΤΤΑΚΗΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 61.320
ΣΚΑΛΙΣΤΗΡΑΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ - ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ 60.160
ΒΕΛΑΝΗΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ - ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ 60.000
ΚΩΣΤΑΒΑΡΑΣ ΣΩΤΗΡΙΟΣ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ - 60.000
ΛΙΑΤΣΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ - ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΣ-ΡΙΑ 60.000
ΣΤΕΦΑΝΕΑΣ ΠΕΤΡΟΣ - ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ 60.000/ΕΚΠΟΜΠΗ
ΛΕΥΚΟΒΙΤΣ ΣΤΕΛΙΟΣ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ (ΔΕΚΑΜΗΝΟ) 59.000
ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ - ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣΕΤΟΣ 58.800
ΚΟΝΤΟΓΕΩΡΓΙΟΥ ΑΝΤΩΝΙΟΣ - ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ 58.799
ΖΟΥΛΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ 58.428
ΤΡΙΛΙΚΗΣ ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΣ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ (ΕΞΑΜΗΝΟ) 57.300
ΠΑΚΑΘΕΟΔΩΡΑ ΜΙΧΑΗΛ - ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ (ΔΕΚΑΜΗΝΟ) 57.000

Ο διπλοθεσίτης Κωνσταντίνος Ζούλας
Τα 58000 περίπου ευρώ που παίρνει από την ΕΡΤ το εξάμηνο, δεν του
φτάνουν,οπότε μπορεί να απασχολείται και στο δημοτικό ραδιόφωνο. Οι δημότες της Αθήνας τον
πληρώνουν διπλά, και στα τέλη και στην ΔΕΗ! Εύγε! Α, είναι και ο μπαμπάς
στην... ΕΡΤ, ο Στάμος Ζούλας να μην το ξεχνάμε αυτό, με παχυλό επίσης
μισθό αρκετών χιλιάδων ευρώ!

O Λυριτζής με τον Οικονόμου κλαίγονταν για τους συμβασιούχους.
Τι υποκρισία, τι ντροπή για όλους αυτούς που εμπαίζουν όλους εμάς
που δίνουμε καθημερινό αγώνα επιβίωσης. Τι υποκρισία από δυο άνδρες που λογικό είναι να
ασχολούνται με τον Ολυμπιακό, αφού έχουν λύσει όλα τα άλλα προβλήματα.
Καλά λένε την εκπομπή τους στο ραδιόφωνο "Οι εργολάβοι", γιατί τέτοιους μισθούς μόνο
υπερεργολάβοι έχουν. Όσο για τον Τριλίκη, τον ...αρχισυντάκτη τους; Βγάζει
μόνο 57.000 ευρώ το εξάμηνο! Τίποτα.

Μένουμε Ελλάδα για να κονομάμε!
Θα μπορούσε να λέει η Ρένια Τσιτσιμπίκου με αυτά που βγάζει! 62,000 ευρώ!
Η δουλειά της είναι να κάνει ταξίδια, να δείχνει τις ομορφιές της
Ελλάδς και να βάζει ζεστό χρήμα στην τσέπη. Την χρυσοπληρώνουμε την Ρένια Τσιτσιμπίκου,
όπως και τον Γιώργο Αμυρά που ...και αυτός παίρνει τα ίδια πάνω κάτω.

Η συμβασιούχος καθηγήτρια που παίρνει... ψίχουλα!
"Ουδείς αναμάρτητος" με 78,840 ευρώ το εξάμηνο!
Εύγε στους καθηγητές πανεπιστημίων που διάγουν ήθος! Και χωρίς να
αναφερόμαστε προσωπικά, ας βγάλουν τα συμπεράσματά τους οι αναγνώστες, όταν βλέπουν την
κυρία Παναγιωταρέα, να βγάζει πάνω από 4000 ευρώ την εκπομπή ...που μπορεί να
είναι και παραπάνω, καθώς δεν μεταδίδεται ανελλιπώς κάθε εβδομάδα!

Να και ο ξάδερφος του πρώην υπουργού τύπου!
Σιγά μην έλειπε ο Αντώναρος από την λίστα της ντροπής!
Αυτός είναι ξάδερφος του Ευάγγελου Αντώναρου, πρώην κυβερνητικού εκπροσώπου της
Νέας Δημοκρατίας. Δημοσιογράφος το επάγγελμα ....αμείβεται με το
...ευτελές ποσό των 84.000 ευρώ! Τον έριξε τον ξάδερφο ο Ευάγγελος...
Για την εκπομπή του, που είναι μια φορά την εβδομάδα, παίρνει 84.000 ευρώ!
Πως να μην έχει υγεία με τόσα που μπαίνουν στο παντελόνι!

Δεν ξέρουμε αν όλα αυτά προκαλούν οργή, αλλά δεν υπάρχει καμία
αντίδραση από κανένα υπεύθυνο για αυτούς τους μισθούς που παίρνουν κάποιοι δημοσιογράφοι!
Ο Μιχάλης Κεφαλογιάνης ...αμείβεται με 84.000 ευρώ για μια εκπομπή
την εβδομάδα με θέματα υγείας. Πρόκληση παιδιά!!!

O σκηνοθέτης των επιτυχιών και ο χρυσός αθλητικός!
Ο Παύλος (πουρουπουπου) Παπαδημητρίου τσεπώνει κάθε χρόνο 113.880 ευρώ!
Δεν θα μπορούσε μια αθλητική εκπομπή σαν την Αθλητική Κυριακή, να
μην χρυσώνει το Xάπι στον παρουσιαστή Παύλο Παπαδημητρίου. Εντάξει ο άνθρωπος είναι και
διευθυντής, να μην παίρνει κάτι παραπάνω; Από την άλλη ο Γιώργος Νταούλης, σκηνοθέτης,
βγάζει...114,000 ευρώ. Πω πω χρήμα....

H συμβασιούχος Πόπη Τσαπανίδου που αμείβεται με 956 ευρώ τη μέρα!
143.514 ευρώ για το εξάμηνο!
Και εμείς που νομίζαμε ότι δεν έχουμε δει τα χειρότερα! Όσο είναι
ένας καλός μηνιαίος μισθός για έναν εργαζόμενο, είναι το μεροκάματο της Πόπης
Τσαπανίδου.
Κοντά 1000 ευρώ τη μέρα ...παίρνει η συμπαθής δημοσιογράφος γι την εκπομπή
της. μακάρι να ήταν όλοι οι συμβασιούχοι Έτσι! Της Πόπης!

Για δείτε εδώ κάτι συμβασιούχους!
Εξαμηνιαίες συμβάσεις ύψους 75.000 ευρώ!
Η παρουσιάστρια του κεντρικού δελτίου της ΝΕΤ το Σαββατοκύριακο Πηνελόπη Γαβρά,
αμείβεται με εξαμηνιαία σύμβαση με το ποσό των 75.420 ευρώ ή καλύτερα με
12.570 ευρώ το μήνα, όσα δηλαδή και ένας συμβασιούχος stage.
Από την άλλη ο Γιάννης Πολίτης ...παίρνει λιγότερα, μόλις 72,000 ευρώ περίπου για
έξι μήνες εργασία. Κρίμα, να μην τους ανανεώσουν τις πενιχρές συμβάσεις...

Η Μπήλιω Τσουκαλά που δεν έχει εκπομπή παίρνει 176,000 ευρώ
Ξέρει να χορεύει όμως στους ρυθμούς του Ρουβά!
Επειδή πολλοί δεν θα θυμάστε το χορό που έκανε για τον Σάκη Ρουβά,
λίγη σημασία
έχει άλλωστε, το ζητούμενο είναι ότι αυτή η κυρία, που κάθεται χωρίς να έχει
εκπομπή, παίρνει μηνιαίο μισθό ...σχεδόν 15..000 ευρώ!
Κύριε Γερουλάνε μπλέξατε...

Η σεμνή Μαρία Χούκλη παίρνει μόλις 218.000 ευρώ!
Ψίχουλα σε σχέση με τους Λυριτζή - Οικονόμου!
Αν θέλετε περιέργεια να μάθετε πως αμείβεται το δίδυμο της πρωινής
γραμμής, δεν
έχετε παρά να πολλαπλασιάσετε για τον μεν Οικονόμου τους 12 μήνες με το
27.000 ευρώ
το μήνα και ...για τον Βασίλη Λυριτζή- ας μην κάνετε πολλαπλασιασμούς-, απλά
αμείβεται με 180.000 ευρώ!

Ρε παιδιά, τι σημαίνει ειδικός σύμβουλος και ειδικών θέσεων στην ΕΡΤ;
Ο Πευκιανάκης, πρώην συνεργάτης του Μητσοτάκη, ειδικός σύμβουλος
στην ΕΡΤ με αμοιβή
102.786 ευρώ!
Δεν έχει τελειωμό η λίστα της ντροπής της ΕΡΤ, με όλους αυτούς που
ξεζουμίζουν τον κρατικό φορέα, και επομένως όλους εμάς.
Απίστευτοι μισθοί, που κάποιο απολαμβάνουν
με θέση επί εδικών θεμάτων, όπως ο ...Γιάννης Πευκιανάκης, συνεργάτης του
Κώστα Μητσοτάκη που αμείβεται με 8.500 το μήνα για να δίνει συμβουλές!

Αν δεν έχεις μπάρμπα στην Κορώνη...
Ποιος είπε ότι η ΕΡΤ δεν είναι οικογενειακή υπόθεση;
Φάνης Παπαθανασίου και Νίκος Παπαθανασίου φτάνουν τα 135.000 ευρώ.
Φρίξε κόσμε να δεις τι πληρώνεις. Ο δημοσιογράφος Φάνης Παπαθανασίου και ο
σκηνοθέτης Νίκος, έχουν συγγενική σχέση. Οι αμοιβές του πρώτο, χωρίς τις
αποστολές, τα επιδόματα, τα εκτός έδρας, φτάνουν τις 72.470 ευρώ!
Από την άλλη, ο....Νίκος Παπαθανασίου -συγγενής του- παίρνει μόλις 62.384 ευρώ.
Συγχαρητήρια στην οικογένεια.

984.000 ευρώ αμοιβή για 4 υπαλλήλους είναι πολλά;
Ούτε 1.000.000 ευρώ δεν είναι!
Στην κορυφή της λίστας της ντροπής της ΕΡΤ, βρίσκονται τα διευθυντικά στελέχη της.
Με αμοιβές που προκαλούν ανατριχίλα αλλά και αγανάκτηση! Και όμως!
-Ο γενικός διευθυντής Δημήτρης Μιχαλέλης αμείβεται με 250.000 ευρώ το χρόνο.
-Ο Πάνος Λουκάκος, δημοσιογράφος, αμείβεται με 21.500 ευρώ το μήνα!
-Ο κης ...με 257.000 ευρώ. Τον έριξαν..
-Τα λιγότερα παίρνει ο Δημήτρης Γόντικας -απορούμε πως το δέχτηκε
αυτό-, αμείβεται με 219.000 ευρώ.
Και εσύ καημένε λαέ πλήρωνε...

Δεν θα έχουμε μεγάλο όνομα για την Eurovision, λόγω οικονομικής κρίσης
Αλλά για τον Καλημέρη και την Πισκερά δίνουμε 226.000 ευρώ!

Έχουν ξεφύγει τελείως τα πράγματα στην ΕΡΤ! Αυτό το σκάνδαλο είναι άνευ
προηγουμένου. Μας παραμυθιάζουν, ότι δεν θα στείλουν μεγάλο όνομα για να μην
ξοδέψουν τα χρήματα του ελληνικού λαού. Και όμως η κυρία Πισκερά και ο Τζώνη
Καλημέρης αμείβονται για την Eurovision με...7500 και 11416 ευρώ το μήνα.
Απλά εις γνώσιν!

Με 375.000 ευρώ αμείβονται αυτοί οι δυο!
Για να ξέρετε που πάνε τα χρήματα.
Η Μαργαρίτα Μυτιληναίου, που αμείβεται με 125.000 ευρώ περίπου και
ο άλλος είναι ο Αντώνης Ανδρικάκης, που αμείβεται με ...250,000 ευρώ περίπου για τις
υπηρεσίες του.
.

Εν Σέρραις: OIKTΡΟΣ Ο ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ

" Η ΠΙΚΡΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΑΠΟ ΕΝΑΝ ΠΡΩΗΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ"

Γιώργος Ρωμαίος | Κυριακή 21 Φεβρουαρίου 2010 στο ΒΗΜΑ

Η ένταξή μας στην ΕΟΚ, τότε, και στην ΟΝΕ, ήταν πολιτική απόφαση των εταίρων μας. Και στις δύο περιπτώσεις δεν καλύπταμε τις οικονομικές προϋποθέσεις. Η ένταξη εξυπηρετούσε, και στις δύο περιπτώσεις, το διευθυντήριο. Ηταν όμως επωφελής και για την Ελλάδα. Ηταν «μάννα εξ ουρανού». Δεν ήταν μόνον ο πακτωλός των ecu, αρχικά, και των ευρώ, αλλά και η διεθνής αναβάθμιση της χώρας με την ένταξή της στην ευρωπαϊκή οικογένεια των ισχυρών.

Πέρασαν τριάντα και πλέον χρόνια. Χρόνια χαμένα. Δημιουργήσαμε πλασματική ευημερία και αεριτζίδικη οικονομία, με επιστέγασμα και υπόβαθρο ένα πολυπλόκαμο, σπάταλο και διεφθαρμένο κρατικό μηχανισμό. Τέσσερις και πλέον μήνες από την ανάληψη της εξουσίας η κυβέρνηση «ψάχνει» να βρει τον αριθμό των δημοσίων υπαλλήλων, των δημοσίων οργανισμών και επιτροπών!

Εν Σέρραις: MAKHΣ ΒΟΡΙΔΗΣ : EMEΙΣ ΟΙ ΡΑΤΣΙΣΤΕΣ

Εν Σέρραις: MAKHΣ ΒΟΡΙΔΗΣ : ΣΕ ΜΙΑ ΑΦΟΠΛΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ

Εν Σέρραις: BRAVO YORGO ...

Πράσινη Ανάπτυξη: Η νέα Πολιτική Απάτη του Καπιταλισμού

Δημοσιεύθηκε από olympiada

Tις τελευταίες ημέρες λαμβάνουμε μηνύματα εναντίον των “Οικολόγων” πρασίνων που περιλαμβάνουν μάλιστα και δικά μας άρθρα. Το ότι πρώτοι αποκαλύψαμε τη σήψη που τους δημιούργησε και τους διατηρεί αυτό δεν σημαίνει ότι θα γίνουμε θεραπαινίδες πολιτικών παιχνιδιών. Τα μηνύματα αυτά δυστυχώς προέρχονται από τον “ανταγωνιστικό” χώρο της πράσινης ανάπτυξης που με αυτό τον τρόπο προσπαθούν να ανακόψουν διαρροή ψήφων προς το κομματικό μόρφωμα των “πρασίνων”. Αυτά τα κομματικά παιχνίδια αποδομούνται μόνο με την αποκάλυψη των δημιουργών αυτής της φαρσοκωμωδίας που λέγεται “ΠΡΑΣΙΝΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ”. Ταφόπλακα χρώματος Πρασίνου για Γη και κοινωνία. Διαβάστε:

Η πράσινη ανάπτυξη δεν είναι κάποια αυτοφυή μπαρούφα του Γιώργου Παπανδρέου ή του Τρεμόπουλου. Το κακό σ’ αυτή τη χώρα είναι η προσκόλληση σε στερεότυπα που μας κάνουν να θεωρούμε φυσιολογική μια εγκληματική ενέργεια και να υποτιμούμε τον κίνδυνο ανάγοντας τον σε γραφικότητα. Έτσι όταν ο Γιώργος Παπανδρέου έστησε το πρόγραμμα διακυβέρνησης του πάνω σ’ αυτή, εχθροί και φίλοι γέλασαν θεωρώντας ότι είναι “άλλη μια ασυναρτησία του ΓΑΠ”. Κανείς δεν έκανε τον κόπο να μπει στην ουσία τον πραγμάτων και να αναλύσει τον όρο Πράσινη Ανάπτυξη που απετέλεσε έναν από τους πυλώνες της πρόσφατης νίκης Ομπάμα. Σωστά κάποιοι υπέθεσαν ότι σαν “Democrat” Ο Γιώργος αντέγραψε το ίδιο σύστημα, κανείς δεν έκρινε σκόπιμο να το ερευνήσει βαθύτερα.

monsanto

Η “Πράσινη Ανάπτυξη” είναι ένα σύστημα πολιτικής διακυβέρνησης με ένα σαφές νομικό πλαίσιο λειτουργίας που προωθεί, περικλείει και προστατεύει τους 7 βασικούς οικονομοτεχνικούς τομείς εφαρμογής. Ξεκίνησε σαν ένα αποσπασματικό πλάνο της διακυβέρνησης Κλίντον πριν πάρει τη σημερινή μορφή της. Σήμερα, αποκαλύπτουμε τους δημιουργούς και βασικούς συντελεστές της Πράσινης Ανάπτυξης. Διαχρονικές, υπερκομματικές μορφές που εργάσθηκαν μεθοδικά επί χρόνια για τη δημιουργία αυτού του τερατουργήματος το οποίο ήλθε στην εξουσία μέσω ενός Γκαιμπελικού συστήματος προπαγάνδας. Ενδεικτική είναι η μαρτυρία του Dan Glickman, ΓΓ αγροτικής ανάπτυξης επί Clinton, που έζησε τον ιδιότυπο φασισμό από πρώτο χέρι: “Εάν τολμούσες να το αμφισβητήσεις (αυτό το σύστημα ανάπτυξης), όχι απλά σε θεωρούσαν “ανήθικο” αλλά σε βάφτιζαν Γελοίο, Ηλίθιο και εχθρό του κόμματος” αναφέρει μεταξύ άλλων αποκαλύψεων που παρατίθενται αναλυτικά στο βιβλίο “Dinner at the New Gene Cafe: How Genetic Engineering Is Changing What We Eat, How We Live, and the Global Politics of Food του Bill Lambrecht”

O Michael Taylor είναι ο πρώτος στυλοβάτης του εγχειρήματος. Στον σκληρό πυρήνα των υποστηρικτών του Obama, νομικός και γραφειοκράτης, έχει αναλάβει όλο το νομικό πλαίσιο που θα αγκαλιάζει την επιβολή της “Πράσινης Ανάπτυξης” εντός των ΗΠΑ για κάθε μια πολιτεία ξεχωριστά. Επίσης συντονίζει ένα ανεξάρτητο όργανο που ασχολείται με την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις δυσκολίες εξαγωγής αυτού του σύγχρονου θαύματος, θα δούμε λεπτομέρειες στη συνέχεια. Ποιός είναι όμως ο Michael Taylor;

Ο Taylor υπήρξε επί σειρά ετών νομικός σύμβουλος του κολοσσού της Βιοτεχνολογίας που λέγεται Monsanto, φτάνοντας μάλιστα στη θέση του αντιπροέδρου. Όλοι λίγο εως πολύ γνωρίζουμε την Monsanto ως την εταιρεία με τα περιβόητα “μεταλλαγμένα”. Αυτό που αγνοούμε είναι ότι η Monsanto υπάγεται σε μια πρωτοφανή κρατική στήριξη στα πρότυπα της Αμερικάνικης Βιομηχανίας Όπλων όχι μόνο επί καθεστώς Bush. Ο Taylor ήταν ο άνθρωπος που εξοβέλισε μια προς μια τις νομικές αντιστάσεις των διαφόρων πολιτειών αλλά κυρίως (επί πατρός Bush το 1992) ανέλαβε επιτελική θέση στον περίφημο FDA (οργανισμό τροφίμων και φαρμάκων) με σκοπό να συντάξει την πολιτική του οργανισμού έναντι στη Βιοτεχνολογία! Τα κατάφερε περίφημα συντελώντας δύο εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας με απίστευτα τεχνάσματα, απόκρυψη στοιχείων αλλά και ολόκληρων μελετών που στοιχειοθετούσαν την επικινδυνότητα αυτής της νέας μορφής ανάπτυξης:

1. Η πολιτική διακύρηξη του FDA και η απόκρυψη στοιχείων: Το 1992 με τις παρασκηνιακές ενέργειες του Taylor βγήκε η επίσημη θέση: ” Ο Οργανισμός δεν διαθέτει οποιοδήποτε στοιχείο ή πληροφορία που να δείχνει ότι τα παραγόμενα με αυτό τον τρόπο τρόφιμα διαφέρουν από τα υπόλοιπα”. Με αυτές τις απλές κουβέντες ξεκίνησε η βαριά βιομηχανία να αναπτύσσεται με σκοπό να γίνει κύρια εξαγωγική δύναμη. Το 1999 όμως, μετά από τον αδυσώπητο αγώνα του εισαγγελέα Steven Druker ήλθαν στο φως της δημοσιότητας 44,000 σελίδες επίσημα κατατεθημένων (στον FDA) μελετών που αποδείκνυαν την επικινδυνότητα και είχαν σκοπίμως “αγνοηθεί”. Για την ιστορία, η Αμερικάνικη δικαιοσύνη πήρε κάποιες σκληρές αποφάσεις που ακυρώθηκαν από το εμπορικό δίκαιο (!) όπως ακριβώς έγινε με τα καρκινογόνα συστατικά στα βρεφικά προϊόντα.

2. Η εγκληματική νομιμοποίηση της ορμόνης rbGH. Πρόκειται για μια ισχυρότατη, γενετικά τροποποιημένη ορμόνη που παράγεται από τη Monsanto (!) και σύμφωνα με μελέτες ευθύνεται για αρκετές μορφές καρκίνου (χρησιμοποιείται στα γαλακτοκομικά προϊόντα). Αυτή η ορμόνη απαγορεύεται σε όλες τις βιομηχανικές χώρες ακόμα και στον Καναδά. Το οξύμωρο είναι ότι μετά το θόρυβο που δημιουργήθηκε με τη νομιμοποίηση, αρκετές εταιρείες που δεν τη χρησιμοποιούσαν το ανέγραφαν στη συσκευασία (rbGH Free). Γι’ αυτό το “πρόβλημα” φρόντισε πάλι ο Taylor, χρησιμοποιοώντας τον αχυράνθρωπο ΓΓ Γεωργίας της Πενσυλβάνια Dennis Wolff, όπου απαγόρευσε την αναγραφή του rbGH Free για την πολιτεία. Έκπληξη, ο Dennis Wolff μετέχει τώρα στο επιτελείο του Obama για την “Πράσινη ανάπτυξη”! Προοριζόταν μάλιστα για το ύπατο αξίωμα στο USDA το οποίο όμως κέρδισε με το σπαθί του ο Tom Vilsack, ο άνθρωπος της δράσης και της εφαρμογής, ο έτερος κινητήριος μοχλός του project.

Tom Vilsack

Ο περιβόητος Tom Vilsack είναι η κεφαλή του υπουργείου Γεωργίας (USDA), αντάξιος εκτελεστής των σχεδιασμών του Taylor. Πρώην κυβερνήτης της Iowa, παρουσιάστηκε μετά την εκλογή Obama ως υποψήφιος για τη θέση επισύροντας τη μήνι οικολογικών οργανώσεων και ακτιβιστών ως η πρώτη απάτη του Obama. Αυτός ο Democrat έχει βαρύ βιογραφικό που θα το δούμε βήμα – βήμα από τη δράση του στους 6 από τους 7 βασικούς άξονες της πράσινης ανάπτυξης:

1. Ίδρυση ταμείου έρευνας για επενδύσεις στην πράσινη ανάπτυξη: Ο Vilsack έγραψε ιστορία αφού ήταν ο πρώτος που το κατάφερε στην Iowa και επένδυσε σε… εταιρεία με βασικό αντικείμενο την κλωνοποίηση της Αγελάδας! (Trans Ova)

2. Ενίσχυση της έρευνας για “πράσινα” Φαρμακευτικά σκευάσματα. Ο Vilsack θεώρησε πρέπον να χρησιμοποιήσει τους πόρους της Iowa για καλλιέργεια γενετικά μεταλλαγμένων σπόρων και ιδιαίτερα καλαμποκιού για φαρμακευτική χρήση! Το γιατί θα το δείτε παρακάτω.

3. Διάθεση Εδαφών για “Πράσινες” εφαρμογές (φωτοβολταϊκά, ανεμογεννήτριες κλπ). Ο Vilsack εκμεταλλεύθηκε πλήρως την παρόμοια τρίπλα που είχε κάνει ως κυβερνήτης αφού άφησε ανεξέλεγκτες τις καλλιέργειες Γενετικά Μεταλλαγμένων σπόρων (!) άροντας όλους τους υφιστάμενους περιορισμούς (με την αμέριστη στήριξη της Ρεπουμπλικάνας Sandy Greiner για να είμαστε ακριβοδίκαιοι).

4. Ενίσχυση των κονσόρτσιουμ εταιρειών “πράσινου” αντικειμένου. Εδώ ο Vilsack θα αποδειχθεί μανούλα έχοντας ψηφιστεί ως “Κυβερνήτης της χρονιάς” από την Ένωση Βιομηχανιών Βιοτεχνολογίας (Biotechnology Industry Organization) ενώ διετέλεσε ιδρυτής και πρόεδρος της αντίστοιχης Biotechnology Partnership.

5. Επενδύσεις στις εναλλακτικές μορφές ενέργειας. Μαντέψτε, ο Vilsack είναι φανατικός θιασώτης των βιοκαυσίμων, ιδιαίτερα αυτών που παράγονται από Σόγια και Καλαμπόκι (!) παρ’ ότι έχει αποδειχθεί πως η καλλιέργεια τους απαιτεί περισσότερη ενέργεια από το εξαγώγιμο ενώ οδηγούν τις τιμές των βρώσιμων προϊόντων στα ύψη οδηγώντας τον τρίτο κόσμο στη λιμοκτονία.

6. Για την “πράσινη” αγροτική ανάπτυξη περιττεύει να μιλήσουμε αφού ο Vilsack είναι το αγαπημένο παιδί της Monsanto που του διαθέτει και ιδιωτικό αεροσκάφος για τις μετακινήσεις του! Taylor – made στην κυριολεξία.

Η “Πράσινη Ανάπτυξη” είναι απλώς ένα νέο, εξ’ ίσου επικίνδυνο με τα οπλικά, τέχνασμα για να καταστήσει τις ΗΠΑ ως παραγωγό χώρα μιας νέας μορφής οικονομίας. Ένα νέο μονοπώλιο το οποίο αποτυγχάνει οικτρά και εντός των ΗΠΑ αφού δεν έχουν καταφέρει ακόμα να το καταστήσουν εξαγώγιμο. Τα στοιχεία είναι καταλυτικά:

Οι υποσχέσεις προς τους αγρότες για μεγάλη κερδοφορία από τις μεταλλαγμένες καλλιέργειες πήγαν περίπατο και η Αμερική πριμοδοτεί με 5 δις δολλάρια ετησίως το αγροτικό εισόδημα για να διατηρήσει τις εκτάσεις!
Η “Πράσινη Ανάπτυξη” ως όπλο για την καταπολέμηση της φτώχιας καταρρίπτεται σε όλα τα επίπεδα, οικονομοτεχνικά, επιστημονικά και αγροτικά: International Assessment of Agricultural Knowledge, Science and Technology for Development

Καταλαβαίνετε λοιπόν ότι η προσπάθεια εξαγωγής αυτού του νέου καπιταλιστικού προϊόντος με το “φιλάνθρωπο και οικολογικό” brand απαιτεί μια γλυκιά εναλλακτική προσωπικότητα (Obama) αλλά κυρίως Κυβερνήσεις μαριονέτες που θα απαρτίζονται από δύο ειδών πολιτικούς:

Χαζοχαρούμενους και Απατεώνες. Μόνο έτσι θα πουληθεί το προϊόν. Στη συγκεκριμένη συγκυρία, οι Έλληνες πολιτικοί αγοραστές και πλασιέ της “Πράσινης Ανάπτυξης” έχουν βρεθεί. Χαρακτηρισμούς και πρόσωπα μπορείτε εύκολα να ταιριάξετε.

Η μάχη για τη Μητέρα Γη δεν έχει χρώμα ούτε εμπορική διαχείριση. Είναι μια εύκολη επανάσταση που ξεκινά από την καθημερινότητα μας. Γι’ αυτό θα ξεκινήσουμε μια νέα ενότητα. Είναι καιρός να αντιδράσουμε χωρίς αυτόκλητους σωτήρες και σπόνσορες.

Εν Σέρραις: ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΕΛΛΗΝΟΠΟΙΗΜΕΝΟΥΣ ΑΛΛΟΔΑΠΟΥΣ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ

Σύνταγμα και Ιθαγένεια.

Πολύς λόγος γίνεται για τον νέο νόμο του ΠΑΣΟΚ περί Ιθαγένειας. Έναν νέο νόμο, ο οποίος έχει ως στόχο του να "χαλαρώσει" όλες τις ασφαλιστικές δικλείδες του υπάρχοντος νόμου. Οι Έλληνες είναι σχεδόν στο σύνολό τους αντίθετοι με αυτήν την αλλαγή και δικαίως. Το θέμα είναι το πώς τους συμφέρει ν' αντιδράσουν σε μια τέτοια ανεπιθύμητη μεθόδευση. Πολλοί προτείνουν ακόμα και τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος. Εμείς αυτό το θεωρούμε λάθος, εφόσον μπορεί να μας βάλει σε περιπέτειες. Στην περίπτωση αυτήν έχουμε ένα καθαρά νομικό ζήτημα και αυτά τα ζητήματα βρίσκουν τις απαντήσεις τους στις δικαστικές αίθουσες.

Το όλο θέμα είναι ν' αποδείξει κάποιος ότι η έννοια της Ιθαγένειας συνδέεται άμεσα με την έννοια του συμφέροντος. Του έννομου συμφέροντος σε όλα τα επίπεδα. Του ατομικού για τον πολίτη και του συλλογικού συμφέροντος για τον λαό.

Τις καλύτερες απαντήσεις σε τέτοιου είδους ζητήματα μας τις δίνει πάντα ο Συνταγματικός Νόμος. Το "Ευαγγέλιο" της Ελληνικής Δημοκρατίας. Τα πάντα ξεκινάνε από το άρθρο 1 παράγραφος 2.

Τι μας λέει αυτό το άρθρο; Θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία.
Μέσα στην έννοια της κυριαρχίας, η οποία είναι καθολική και απόλυτη, συμπεριλαμβάνεται και η πολύ "στενότερη" έννοια της ιδιοκτησίας και άρα η έννοια του συμφέροντος. Όπου υπάρχει κυριαρχία υπάρχει ιδιοκτησία και όπου υπάρχει ιδιοκτησία υπάρχει συμφέρον. Ο ελληνικός λαός είναι κυρίαρχος στην πατρίδα του και άρα ιδιοκτήτης της. Απειλούνται τα συλλογικά συμφέροντά του κάθε φορά που απειλείται η πατρίδα του με την ίδια λογική που απειλούνται τα συμφέροντα του κάθε ιδιοκτήτη κάθε φορά που απειλείται η ιδιοκτησία του. Όταν προστίθενται αυθαίρετα συνδικαιούχοι σε μια περιουσία, η οποία παραμένει αναλλοίωτη, ευνόητο είναι ότι έχουμε απειλή των συμφερόντων των προηγούμενων ιδιοκτητών και στην προκειμένη περίπτωση των συμφερόντων του ελληνικού λαού.

Αυτά τα συλλογικά συμφέροντα είναι ταυτόχρονα και ατομικά, εφόσον καθιστούν τους Έλληνες πολίτες "συνέταιρους" στην κυριαρχία και άρα στην ιδιοκτησία της πατρίδας τους. Το συλλογικό συμφέρον του ελληνικού λαού σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της πατρίδας του μοιράζεται στα μέλη του. Η έννοια της κυριαρχίας μοιράζεται στους δικαιούχους της —οι οποίοι είναι οι Έλληνες πολίτες ως άτομα— και άρα αυτό το οποίο μοιράζεται είναι η ιδιοκτησία, με αποτέλεσμα το συλλογικό συμφέρον να γίνεται ταυτόχρονα και ατομικό συμφέρον. Το ατομικό συμφέρον ενός Χανιώτη στην Καστοριά ή το ατομικό συμφέρον ενός Ροδίτη στον Εύρο.

Με βάση λοιπόν την —στην κυριολεξία …προ ημερών— καταγραφή της δημόσιας περιουσίας, προκύπτει ότι αυτή ανέρχεται στο ύψος των 300.000.000.000 ευρώ. 300 δισεκατομμύρια ευρώ με βάση τις πιο "υποβαθμισμένες" εκτιμήσεις. Μια περιουσία, η οποία εξακολουθεί να παραμένει τεράστια ακόμα και μετά την επίσης τεράστια λεηλασία της, που είχε ως αποτέλεσμα την απώλεια των ΟΤΕ, ΕΛΠΕ, Ολυμπιακής Αεροπορίας κλπ.. Αν κάποιος υπολογίσει ότι ο πληθυσμός των Ελλήνων ανέρχεται στον αριθμό 10.964.020, τότε εύκολα καταλήγει στο "μερίδιο" του κάθε Έλληνα πάνω σ' αυτήν τη συλλογική περιουσία. Το μερίδιο είναι 27.362 ευρώ για τον κάθε Έλληνα πολίτη.

Αυτή είναι η "τρέχουσα" αξία της "μετοχής" του ελληνικού κράτους. Το κάθε Ελληνόπουλο, όταν γεννιέται, —μόνο και μόνο επειδή γεννιέται Έλληνας— έχει μια τέτοια "μετοχή", εφόσον αυτό είναι το μερίδιό του πάνω στην κοινή ελληνική περιουσία. Αντιλαμβανόμαστε ότι τα μεγέθη είναι τεράστια. Μια πενταμελής ελληνική οικογένεια, η οποία δεν έχει υπό την κατοχή της κανένα ιδιωτικό περιουσιακό στοιχείο, είναι κάτοχος περιουσιακού δικαιώματος, το οποίο έχει αξία 5Χ27,362= 136.811 ευρώ. Είναι μια πλούσια οικογένεια μόνο και μόνο επειδή είναι οικογένεια Ελλήνων.

Είναι για παράδειγμα μια πιο πλούσια οικογένεια από μια πακιστανική ή μια νιγηριανή ή μια σομαλική οικογένεια. Γιατί; Γιατί έχει δικαίωμα σε καλύτερες και ακριβότερες υπηρεσίες, οι οποίες παρέχονται σε καλύτερες και ακριβότερες εγκαταστάσεις. Γιατί έχει δικαίωμα περίθαλψης σε καλύτερα νοσοκομεία από αυτά των προαναφερομένων χωρών. Έχει δικαίωμα να εκπαιδεύει τα παιδιά της σε καλύτερα σχολεία από αυτά των προαναφερομένων χωρών. Έχει δικαίωμα ν' απολαμβάνει κοινωνική πολιτική σε μια χώρα πολύ "ακριβότερη" από τις προαναφερόμενες χώρες. Έχει το δικαίωμα να δραστηριοποιείται οικονομικά σε μια χώρα με πολύ πιο ανεπτυγμένη οικονομία από τις προαναφερόμενες χώρες.

Είναι τόσο μεγάλη η αξία της ελληνικής "μετοχής", που θα την αδικούσαμε, συγκρίνοντάς την μόνον με αυτές κάποιων υπανάπτυκτων χωρών. Η ελληνική "μετοχή" είναι μεγαλύτερης αξίας ακόμα και από την αμερικανική ή τη βρετανική. Γιατί; Γιατί σε εκείνα τα κράτη η δημόσια περιουσία είναι ελάχιστη και άρα ελάχιστο είναι και το μερίδιο που αντιστοιχεί στον κάθε πολίτη τους. Πιο πλούσιος γεννιέται κάποιος ως Έλληνας παρά ως Αμερικανός. Από εκεί και πέρα το τι δυνατότητες δίνει η ιδιωτική οικονομία του κάθε κράτους στους πολίτες του είναι άλλο θέμα και δεν αφορά την εθνική του "μετοχή".

Η εθνική "μετοχή" έχει σχέση μόνον με το δημόσιο κεφάλαιο. Είναι αυτή που εξασφαλίζει τα ελάχιστα, τα οποία απολαμβάνει ο πολίτης ως κρατική μέριμνα. Έχει σχέση με τις υποχρεώσεις που αναλαμβάνει το κράτος απέναντι στους πολίτες του. Οι πολίτες των ΗΠΑ ή της Βρετανίας μπορεί να είναι πλουσιότεροι των Ελλήνων, αλλά οι εθνικές τους "μετοχές" είναι σχεδόν ανύπαρκτες. Είναι "μετοχές" επιπέδου Αϊτής. Αν δεν έχουν ιδιωτικά χρήματα να προστατεύσουν τους εαυτούς τους, κανένας δεν πρόκειται να το κάνει για λογαριασμό τους με δημόσια. Αν δεν έχουν χρήματα δικά τους, την έννοια "νοσοκομείο" θα τη βρίσκουν μόνον στο λεξικό και στο γράμμα "Η". Οι ΗΠΑ μπήκαν στην τρίτη χιλιετία και ο Ομπάμα δεν μπορεί να θεμελιώσει ένα στοιχειώδες δημόσιο σύστημα υγείας, για να μην πεθαίνουν οι Αμερικανοί στους δρόμους.

Αντιλαμβανόμαστε ότι από το ιδιοκτησιακό αυτό δικαίωμα του Έλληνα πολίτη προκύπτουν όλες οι υποχρεώσεις του κράτους απέναντι στους πολίτες. Υποχρεώσεις, οι οποίες —όπως εύκολα διαπιστώσαμε— απαιτούν όχι μόνον υλικές υποδομές για να έρθουν εις πέρας, αλλά και χρήματα. Όλα αυτά, όπως αντιλαμβανόμαστε, δεν είναι δωρεάν και ούτε προκύπτουν από τον "ανθρωπισμό" του συστήματος. Προκύπτουν από την υποχρέωση του κράτους απέναντι στον ιδιοκτήτη της περιουσίας, την οποία διαχειρίζεται. Είναι το "μέρισμα", το οποίο αποδίδεται στον πολίτη. Το "μέρισμα", το οποίο προκύπτει ως κέρδος από τη "μετοχή" του. Ένα "μέρισμα", το οποίο απλά δεν δίνεται σε χρήμα, αλλά προσφέρεται ως υπηρεσία και άρα σε "είδος".

Το σύνολο του άρθρου 21 περιλαμβάνει όλες τις "αντιπαροχές", τις οποίες απολαμβάνει ο Έλληνας ως ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ του ελληνικού κράτους.
1. Η οικογένεια, ως θεμέλιο της συντήρησης και προαγωγής του Έθνους, καθώς και ο γάμος, η μητρότητα και η παιδική ηλικία, τελούν υπό την προστασία του Κράτους.

2. Πολύτεκνες οικογένειες, ανάπηροι πολέμου και ειρηνικής περιόδου, θύματα πολέμου, χήρες και ορφανά εκείνων που έπεσαν στον πόλεμο, καθώς και όσοι πάσχουν από ανίατη σωματική ή πνευματική νόσο, έχουν δικαίωμα ειδικής φροντίδας από το Κράτος.

3. Το Κράτος μεριμνά για την υγεία των πολιτών και παίρνει ειδικά μέτρα για την προστασία της νεότητας, του γήρατος, της αναπηρίας και για την περίθαλψη των απόρων.

4. Η απόκτηση κατοικίας από αυτούς που τη στερούνται ή που στεγάζονται ανεπαρκώς αποτελεί αντικείμενο ειδικής φροντίδας του Κράτους.

5. Ο σχεδιασμός και η εφαρμογή δημογραφικής πολιτικής, καθώς και η λήψη όλων των αναγκαίων μέτρων, αποτελεί υποχρέωση του Κράτους.

6. Τα άτομα με αναπηρίες έχουν δικαίωμα να απολαμβάνουν μέτρων, που εξασφαλίζουν την αυτονομία, την επαγγελματική ένταξη και τη συμμετοχή τους στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της Χώρας.

Ο αναγνώστης αντιλαμβάνεται ότι η όλη αυτή πανάκριβη "φροντίδα" του κράτους προς όλους τους Έλληνες προκύπτει από αυτήν την περιουσία. Προκύπτει από τα κέρδη αυτής της περιουσίας, τη διαχείριση της οποίας για ευνόητους λόγους την αναλαμβάνει το ίδιο το κράτος. Ο Έλληνας, από την εποχή που είναι βρέφος, εξασφαλίζει την υγεία του, την εκπαίδευσή του, αλλά και τη σίγουρη επιβίωσή του, εξαιτίας αυτής της "μετοχής". Δεν θα αφεθεί ποτέ από το κράτος να πεθάνει στον δρόμο από την πείνα, την αρρώστια ή τα γηρατειά. Από αυτήν την περιουσία και τα κέρδη της προκύπτει όλη η δαπανηρή "φροντίδα", αλλά και η προνομιακή μεταχείριση που απολαμβάνει ο Έλληνας μέσα στην πατρίδα του. Η νόμιμα και μόνιμα προνομιακή μεταχείριση απέναντι στον οποιονδήποτε άλλο, ο οποίος για τον οποιονδήποτε λόγο βρίσκεται μέσα σ' αυτήν.

Αυτή η προνομιακή μεταχείριση δεν αφορά τους Έλληνες μόνον στο επίπεδο του πολίτη, ο οποίος απολαμβάνει τις κρατικές υπηρεσίες. Αφορά τους Έλληνες και στο επίπεδο που θα κληθούν να στελεχώσουν το κράτος, το οποίο προσφέρει αυτές τις υπηρεσίες. Έλληνες, δηλαδή, δεν είναι μόνον οι "υπηρετούμενοι". Έλληνες είναι και οι υπηρέτες του ελληνικού κράτους. Υποχρεωτικά είναι Έλληνες.

Άρθρο 4.4 Μόνον ΕΛΛΗΝΕΣ πολίτες είναι δεκτοί σε όλες τις δημόσιες λειτουργίες, εκτός από τις εξαιρέσεις που εισάγονται με ειδικούς νόμους.

Αυτό το προνόμιο δεν είναι ούτε ρατσιστικό ούτε παράνομο ούτε αυθαίρετο. Είναι ένα προνόμιο, το οποίο απολαμβάνουν πάντα οι ιδιοκτήτες. Ένα καθημερινό δικαίωμα, το οποίο ποτέ δεν καταγγέλθηκε σαν "προβληματικό". Δικαίωμα του κάθε "Γεωργιάδη" είναι να δίνει τα "κλειδιά" του σπιτιού του μόνον στα δικά του τα παιδιά και σε κανέναν άλλο. Διαμαρτυρήθηκε ποτέ κανένας "Χασάν" επειδή ο "ρατσιστής" Βαρδινογιάννης δεν του έδωσε τα κλειδιά του σπιτιού του, για να το απολαύσει και ο ίδιος; Πώς είναι δυνατόν να διεκδικούν θέσεις στο ελληνικό δημόσιο αλλοδαποί;

Όλα αυτά είναι προνόμια, τα οποία προκύπτουν από την Ιθαγένεια και υπάρχουν μόνον για τους Έλληνες. Είναι το κέρδος τους για τους αγώνες, τους κόπους και τη συνολική συνεισφορά τους στο "χτίσιμο" της Ελλάδας …

Τη δική τους, αλλά και των προγόνων τους Ελλάδα. Είναι το κέρδος από τη "δέσμευση" του κάθε Έλληνα ότι ποτέ δεν θα πάψει να συνεισφέρει στην προστασία ή την επέκταση αυτής της περιουσίας. Είναι το κέρδος, που αναγκάζει τους πάντες να "στρατευτούν" με όλους τους τρόπους, όταν παραστεί ανάγκη. Την υποχρεωτική "στράτευση" και στράτευση. Τι σχέση μπορεί να έχει με αυτό το κέρδος ένας λαθρομετανάστης, ο οποίος από τύχη βρέθηκε στην Ελλάδα, επειδή δεν μπορούσε να επιβιώσει στην πατρίδα του ή κάπου αλλού;

Ποιος ανθρωπισμός "δικαιολογεί" μερίδιο στη νομή κερδών; Ο ανθρωπισμός έχει σχέση με τα ανθρώπινα δικαιώματα. Έχει σχέση με ό,τι συμπεριλαμβάνεται στα "ατομικά δικαιώματα" και τα οποία τυγχάνουν της απόλυτης προστασίας από το ίδιο το Σύνταγμα. Δικαιώματα, τα οποία έχουν σχέση με έννοιες όπως είναι η ζωή, η τιμή, η ελευθερία του ανθρώπου, η προστασία του από τα βασανιστήρια, το άσυλο της κατοικίας του, η θρησκευτική του ελευθερία, η πρόσβασή του σε νόμιμο δικαστή κλπ.. Εδώ δεν μιλάμε για τίποτε από όλα αυτά. Εδώ μιλάμε για συμφέροντα ιδιοκτητών. Μιλάμε για νόμιμα κέρδη νόμιμων ιδιοκτητών, εξαιτίας νόμιμων ιδιοκτησιών. Από πότε τα ανθρώπινα δικαιώματα δίνουν μετοχές της Goldman Sachs ή της Coca-Cola;

Περί αυτού πρόκειται και γι' αυτόν τον λόγο θεωρούμε ανεπιθύμητες και βέβαια παράνομες τις ομαδικές και άνευ όρων "ελληνοποιήσεις". Μιλάμε για μερίδιο σε κέρδη. Μιλάμε για μερίδιο ξένων στα ελληνικά κέρδη. Αυτό ακριβώς καταγγέλλουμε μέσα από αυτό το κείμενο. Καταγγέλλουμε παράνομη απόδοση μεριδίου κέρδους σε παράνομους "συνεταίρους". Απλά ο άνθρωπος μπερδεύεται, γιατί το μερίδιο αυτό είναι σε "είδος", εφόσον δίδεται σε προνόμια. Όταν όμως ένα προνόμιο μοιράζεται σε περισσότερους, ευνόητο είναι ότι περιορίζεται το "κέρδος" του και άρα θίγονται τα συμφέροντα αυτών που ήδη το απολαμβάνουν νόμιμα από εκείνους που θα μπουν παράνομα στην ευνοϊκή μεταχείριση.

Όταν "ελληνοποιείς" αυθαίρετα και μαζικά κάποιους, τους βάζεις σ' αυτό το μερίδιο και άρα το κάνεις μικρότερο. Ακόμα και σε ένα δημόσιο νοσοκομείο να πας, μειώνεται το κέρδος σου, αν, αντί για "ουρά" δέκα Ελλήνων, συναντήσεις "ουρά" δεκαπέντε ανθρώπων εκ των οποίων οι πέντε είναι "ελληνοποιημένοι" λαθρομετανάστες. Ακόμα και στο τελευταίο σχολείο να πας, μειώνεται το κέρδος σου, αν το παιδί σου, αντί να μπει σε άρτια εξοπλισμένες εκπαιδευτικές αίθουσες, μπαίνει σε υπολειτουργούσες "χάβρες", εξαιτίας της "υπερπαραγωγής" των "ελληνοποιημένων" λαθρομεταναστών.

Κατάλαβε ο αναγνώστης τι λέμε; Όσοι Έλληνες δεν είχαν δικά τους χρήματα να χρηματοδοτήσουν το μέχρι τώρα δεδομένο ελληνικό επίπεδο, υποβιβάστηκαν στο επίπεδο του Μπαγκλαντές. Κάποιοι Έλληνες ήταν κάποτε πλούσιοι, γιατί κληρονόμησαν "Ελλάδα" και σήμερα είναι φτωχοί, γιατί απολαμβάνουν "Μποτσουάνα". Οτιδήποτε πληρώθηκε από Έλληνες και χρησιμοποιείται στον ίδιο βαθμό από ξένους, είναι απώλεια κέρδους γι' αυτούς. Θέση στο παγκάκι ενός πάρκου να μην βρίσκεις, εξαιτίας ξένων μόνιμων καταληψιών, είναι "ζημιά". Πλήρωσες για κάτι, το οποίο δεν φτάνει για όλους και θα ξαναπληρώσεις για να φτάσει για όλους, χωρίς καν να γνωρίζεις ποιοι και πόσοι είναι αυτοί οι διαρκώς αυξανόμενοι "όλοι".

Απλά πράγματα. Όταν στην οικονομία μειώνεται το κέρδος του "μετόχου", χωρίς να μειωθεί η αξία του συνολικού κεφαλαίου, σημαίνει ότι μειώνεται η αξία της "μετοχής" του. Μειώνεται η αξία της περιουσίας του. Αυτό ακριβώς συμβαίνει με τον παράνομο νόμο περί Ιθαγένειας. Κάποιοι μειώνουν την αξία της "μετοχής" του Έλληνα και αυτό είναι μετρήσιμο μέγεθος. Αν, για παράδειγμα, σήμερα οι λαθρομετανάστες στην Ελλάδα είναι 2.500.000 και όλοι αυτοί "ελληνοποιηθούν", τότε αυτόματα η αξία της "μετοχής" του Έλληνα θα "πέσει" από τις 27.362 ευρώ, που είναι σήμερα, στις 22.281 ευρώ. Ο κάθε Έλληνας θα χάσει 5 χιλιάδες ευρώ. Η απώλεια για μέση πενταμελή οικογένεια θα είναι 25.000 ευρώ …ήτοι μια ολόκληρη ελληνική "μετοχή".

Ένα Ελληνόπουλο μπορεί να μην γεννηθεί ποτέ, γιατί απλούστατα η οικογένειά του δεν μπορεί να πληρώσει αυτά, τα οποία σε άλλη περίπτωση θα της παρείχε το κράτος. Πόσα ιδιωτικά σχολεία υπήρχαν στην Ελλάδα, όταν δεν υπήρχαν μετανάστες, των οποίων τα παιδιά μειώνουν το μερίδιο των Ελλήνων στην εκπαίδευση; Πόσα ιδιωτικά νοσοκομεία υπήρχαν στην Ελλάδα, όταν δεν υπήρχαν μετανάστες, των οποίων οι ανάγκες μειώνουν το μερίδιο των Ελλήνων στην περίθαλψη; Γιατί αναπτύχθηκαν όλες οι ιδιωτικές "υπηρεσίες" στο χρονικό διάστημα της "πλημμύρας" των λαθρομεταναστών; Γιατί όσοι Έλληνες είχαν τις οικονομικές δυνατότητες δεν δέχονταν σε κανέναν τομέα το νέο υποβαθμισμένο "μερίδιο", εξαιτίας της νέας μοιρασιάς.

Αν αυτά, τα οποία κάποτε αποτελούσαν παροχές του κράτους, πρέπει ο Έλληνας να τα πληρώσει, για να τα παράσχει στα παιδιά του, τι θα κάνει όταν δεν μπορεί ν' ανταποκριθεί; Τι θα κάνει, όταν δεν έγινε τόσο πλουσιότερος όσο θα έπρεπε, προκειμένου ν' αντισταθμίσει την απώλεια του "μερίσματός" του; Μειώνει τα "έξοδά" του, εφόσον δεν του φτάνει το "μέρισμα" που λαμβάνει από τη "μετοχή του". "Μειώνει" τα παιδιά του. Κάποια Ελληνόπουλα έχασαν τις "μετοχές" τους και άρα και το δικαίωμα ύπαρξης.

Κάποιες οικογένειες, οι οποίες υπό τις προηγούμενες συνθήκες θα έκαναν τρία παιδιά, τώρα κάνουν δύο, γιατί δεν μπορούν να χρηματοδοτήσουν το "χάσμα", που δημιουργήθηκε μεταξύ αυτού που θέλουν να προσφέρουν στα παιδιά τους και αυτού που μπορούν. Δυστυχώς οι περισσότερες οικογένειες των Ελλήνων σήμερα περιορίζονται στο ένα παιδί. Αυτή είναι μια απώλεια τεράστια με επίσης τεράστιες εθνικές, κοινωνικές και οικονομικές συνέπειες. Μια απώλεια, η οποία διαρκώς θα επιβαρύνει τους συσχετισμούς των πληθυσμών μέσα στη χώρα, εφόσον δεν αφορά την απέναντι "πλευρά". Οι μετανάστες ξεκινάνε από πολύ "χαμηλά" και οτιδήποτε και να απολαμβάνουν είναι ανέλπιστη βοήθεια. Αντί ν' αποκτήσουν τρία παιδιά, θα αποκτήσουν τέσσερα, χάρη στη βοήθεια του ελληνικού κράτους ...Πέντε, αν είχαν τη βοήθεια του ισχυρότερου γερμανικού κράτους.

Αυτά όλα θα τα συναντήσουμε μπροστά μας. Είναι προβλήματα, που, αν δεν επιλυθούν εγκαίρως, δεν επιλύονται ποτέ. Όταν η πολιτική του ελληνικού κράτους στερεί την ευκαιρία σε κάποια Ελληνόπουλα να γεννηθούν και δίνει ανέλπιστες ευκαιρίες σε κάποια άλλα, ευνόητα είναι κάποια πράγματα. Γι' αυτόν τον λόγο μιλάμε για απώλεια. Είναι μια απώλεια τεράστια, την οποία δεν μπορεί καμία κυβέρνηση να επιβάλει στους Έλληνες. Μια απώλεια τεράστια, εφόσον στερεί από το κράτος τους πόρους, για να εκτελέσει σε ικανοποιητικό βαθμό το υποχρεωτικό γι' αυτό άρθρο 21. Απλά πράγματα. Δεν είναι δυνατόν από μια μικρή οικογενειακή "κατσαρόλα" να τρώει ανεξέλεγκτα όλη η γειτονιά. Στο τέλος όχι μόνον νηστικοί θα μείνουν όλοι τους, αλλά θα συγκρουστούν μεταξύ τους, καταστρέφοντας τα πάντα.

Η αδικία στη νομή των μερισμάτων είναι θέμα χρόνου να οδηγήσει στην έκρηξη και την κοινωνική αδικία. Γιατί; Γιατί αυτή η αδικία θα "μεγαλώνει" κάθε φορά που θα προκύπτει κάποιο κέρδος για τον ελληνικό λαό. Το οποιοδήποτε κέρδος …απ' όπου κι αν προέρχεται. Η Ελλάδα, για παράδειγμα, ζητάει από τη Γερμανία αποζημιώσεις για τα όσα υπέστη ο λαός της από τη γερμανική κατοχή. Ζητάει αποζημιώσεις για τους νεκρούς, τους αναπήρους, τους κατεστραμμένους κλπ.. Όταν αυτή η αποζημίωση αποδοθεί, θα αποδοθεί στο ελληνικό δημόσιο υπέρ του ελληνικού λαού. Θα μετατραπεί σε αύξηση ή βελτίωση των υποδομών αυτού του λαού.

Με αυτήν την αποζημίωση θα βελτιωθούν τα νοσοκομεία, τα σχολεία ή οι δρόμοι αυτού του λαού. Ποιου λαού; Των Πακιστανών ή των Νιγηριανών, οι οποίοι βρίσκονται μερικούς μήνες στην Ελλάδα και "ελληνοποιήθηκαν" με συνοπτικές διαδικασίες; Για τη ναζιστική κατοχή θα "αποζημιωθούν" εκτός από τα θύματα του πολέμου και τους απογόνους τους και οι ξένοι "βαδιστές" της ανάγκης; Αν ο βασανισμός ή ο θάνατος του Έλληνα παππού αποζημιώθηκε και "έφτιαξε" καλύτερο σχολείο για τον εγγονό, γιατί αποζημιώνεται μαζί μ' αυτόν και το παιδί του ξένου; Από τον βασανισμό ή τον θάνατο ποιου Πακιστανού ή Λιβεριανού θα πάει ο Έλληνας σε πιο σύγχρονο νοσοκομείο;

Από τη στιγμή λοιπόν που διαπιστώνουμε ότι η παροχή του "δικαιώματος" της Ιθαγένειας προς τους λαθρομετανάστες μειώνει την αξία της περιουσίας των γηγενών, ευνόητο είναι ότι υπάρχει "πρόβλημα". "Πρόβλημα", για το οποίο πρέπει να μεριμνήσει η Πολιτεία. Η Πολιτεία, η οποία έχει "υποχρεώσεις" απέναντι στους πολίτες της. Αυτήν την "υποχρέωση" δεν την αρνείται η Πολιτεία και γι' αυτόν τον λόγο την περιλαμβάνει στο Σύνταγμά της.

Άρθρο 17.1 Η ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ τελεί υπό την προστασία του Κράτους, τα δικαιώματα όμως που απορρέουν από αυτή δεν μπορούν να ασκούνται σε βάρος του γενικού συμφέροντος.

Η προστασία της ιδιοκτησίας —όλων των τύπων και όλων των επιπέδων— είναι καθήκον του κράτους να παρέχεται και απλά —όπως είναι λογικό— παύει να υπάρχει μόνον για την περίπτωση εκείνη, που τα δικαιώματά της προκαλούν ζημιά στο κοινωνικό σύνολο. Στην περίπτωσή μας το συγκεκριμένο άρθρο έχει την απόλυτη εφαρμογή του, εφόσον πρέπει να προστατευτεί ένα σύνολο ιδιωτικών περιουσιών, το οποίο αθροιστικά είναι η κοινή δημόσια περιουσία. Τα δικαιώματα αυτής της περιουσίας είναι η απόλυτη έκφραση της έννοιας του γενικού συμφέροντος. Άρα, το κράτος είναι υποχρεωμένο να την προστατεύσει με όλα τα μέσα. Για την προστασία αυτής της περιουσίας άλλωστε διατηρούνται και οι ένοπλες δυνάμεις.

Ο αναγνώστης αντιλαμβάνεται ότι το Σύνταγμα έχει "μεριμνήσει" για το θέμα της Ιθαγένειας πολύ πριν μας εκθέσει ο Γιώργος Παπανδρέου τα "οράματά" του για την πολυπολιτισμική κοινωνία των άκληρων και των κατατρεγμένων λαών, στους οποίους δεν ανήκει τίποτε και σε καμιά γωνιά του Πλανήτη. Το "όραμα", που θέλει τους "νοικοκυραίους" ενός τόπου να γίνονται ίσα κι όμοια μ' αυτούς που το "έκοψαν" με τα πόδια μέσα από την έρημο, για να βρεθούν με "δικαιώματα" μέσα στο εθνικό μας "σπίτι".

Η Ιθαγένεια παρέχεται μόνον όταν δεν απειλούνται τα συνολικά συμφέροντα των Ελλήνων. Παρέχεται μόνον στις ειδικές εκείνες περιπτώσεις κατά τις οποίες προκύπτει κέρδος για τα συμφέροντα αυτά. Περιπτώσεις, που αυξάνουν την αξία του εθνικού μας κεφαλαίου. Περιπτώσεις για τις οποίες δεν χρειάζεται καν να "ρωτηθεί" ούτε το Σύνταγμα ούτε κανένας άλλος, εφόσον έχουν τεθεί εξ’ αρχής οι προδιαγραφές για την παροχή της εθνικής μας "μετοχής". Περιπτώσεις όπως αυτή του Κριστιάν Μπάρναρντ, του οποίου το αίτημα για την Ιθαγένεια εξυπηρετήθηκε αυτόματα, εφόσον "διαφήμιζε" τη χώρα μας και άρα αύξανε την αξία της συλλογικής και της ατομικής μας περιουσίας.

Η Ιθαγένεια πρέπει παρέχεται σε ξένους μόνον για τους λόγους τους οποίους καλύπτει ήδη ο εθνικός μας νόμος. Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις παρέχεις μόνον μια "πράσινη κάρτα" και τη μόνιμη και ειλικρινή "ευχή" για καλή "επιστροφή" στην πατρίδα. Δεν έχουμε κανέναν λόγο ν' "αντιγράψουμε" τους νόμους των δήθεν ανεπτυγμένων κρατών, τα οποία στην πραγματικότητα είναι τα πρώην αποικιοκρατικά κράτη. Κράτη, τα οποία είχαν λόγους και άρα συμφέροντα να "υπόσχονται" ιθαγένειες σε ξένους, γιατί τους εκμεταλλεύονταν και άρα ήταν υποχρεωμένα να τους "τάξουν" μερίδιο.

Κράτη, όπως οι ΗΠΑ ή η Γερμανία, "ζήτησαν" μετανάστες, γιατί αυτό εξυπηρετούσε τα εθνικά τους συμφέροντα και άρα το εθνικό τους κεφάλαιο και ήταν υποχρεωμένα να τους "αποζημιώσουν" με εθνικές τους "μετοχές". Όλοι αυτοί ήταν υποχρεωμένοι να μοιράσουν "μετοχές" σε νέους συνδικαιούχους και αυτό έκαναν. Η Ελλάδα δεν ζήτησε από κανέναν να τη "βοηθήσει" με την παρουσία του και άρα δεν έχει κανέναν λόγο να παράσχει "αποζημιώσεις". Η Ελλάδα δεν "υποσχέθηκε" τίποτε σε κανέναν και δεν είναι υποχρεωμένη να κάνει τίποτε πέρα από αυτά που επιβάλει η "συνείδησή" της και τα συμφέροντα των παιδιών της.

Υπό τις παρούσες συνθήκες της τεράστιας οικονομικής κρίσης η Ελλάδα δεν μπορεί να προσφέρει τίποτε παραπάνω απ' ό,τι προβλέπεται από τον διεθνή νόμο περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ό,τι θα έδινε έτσι κι αλλιώς ο ελληνικός μας πολιτισμός. Ο πολιτισμός της φιλοξενίας, αλλά όχι της αφέλειας. Ο πολιτισμός του φιλόξενου Οδυσσέα, ο οποίος όμως εξοργίζεται με τους αυθαίρετους καταπατητές της περιουσίας του. Ο πολιτισμός, ο οποίος, στη "βάρκα" που μεταφέρει τα παιδιά του, μπορεί να περισυλλέξει όσους "ναυαγούς" αντέχει, αλλά που δεν θ' αφήσει κανέναν να τη "βυθίσει".

Γι' αυτόν τον λόγο επιμένουμε να θεωρούμε "παγίδα" το αίτημα για δημοψήφισμα πάνω στο θέμα του νόμου. Είναι "παγίδα", γιατί μετατρέπει ένα απλό ζήτημα "έννομου συμφέροντος" σε πολύπλοκο πολιτικό ζήτημα. Μετακινεί ένα πρόβλημα από τη σφαίρα του αντικειμενικού στη σφαίρα του υποκειμενικού. Το Σύνταγμα έχει "αποφανθεί" πολύ πριν κληθούν ν' αποφασίσουν οι πολίτες μόνοι τους. Όπως το Σύνταγμα έχει "αποφανθεί" για τα ανθρώπινα δικαιώματα και δεν τα αφήνει στην "κρίση" των πολιτών και των πλειοψηφιών, έτσι συμβαίνει και σ' αυτήν την περίπτωση. Καμία πλειοψηφία δεν μπορεί να "ακυρώσει" την "κρίση" του Συντάγματος. Καμία πλειοψηφία δεν είναι αναγκαία, για να "κυρώσει" την "απόφαση "του Συντάγματος.

Συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα των Ελλήνων είναι ν' αναζητήσουν την προστασία της Δικαιοσύνης, όταν αντιλαμβάνονται ότι υπάρχει απειλή κατά των συμφερόντων τους. Δικαίωμα των Ελλήνων είναι να ζητήσουν την "άποψη" της Δικαιοσύνης περί της συνταγματικότητας του νόμου του ΠΑΣΟΚ, αλλά και του κάθε νόμου του κάθε πολιτικού, που απειλεί την περιουσία τους. Επιστήμονας δικαστικός θα πρέπει ν' αποφασίσει και όχι άσχετοι και ανενημέρωτοι πολίτες. Στην πραγματικότητα —και αυτό το καταγγέλλουμε— η δικαιοσύνη "κρύβεται", όταν δεν παίρνει μόνη της την πρωτοβουλία να "καθαρίσει" άπαξ το ζήτημα και αφήνει τους πολίτες να συζητάνε για δημοψηφίσματα. "Κρύβεται" και άρα παρανομεί, όταν δεν εκτελεί αυτοβούλως το καθήκον της και περιμένει ν' "αναγκαστεί" από τους πολίτες για να το εκτελέσει.

Αντί λοιπόν οι Έλληνες να ζητάνε ένα δημοψήφισμα, το οποίο και μόνον να διεξαχθεί απεμπολεί θεμελιώδη δικαιώματά τους, το καλύτερο είναι ν' απευθυνθούν στη Δικαιοσύνη. Να την "αναγκάσουν" ν' αποφανθεί. Να "αναγκάσουν" την καθ’ ύλην αρμόδια εξουσία να προστατεύσει τα έννομα συμφέροντά τους. Να απευθυνθούν σ' αυτήν, που θα κρίνει με την αντικειμενικότητα της επιστημοσύνη της τα όσα μπορεί να απειλήσει η σχετικότητα της πολιτικής "άποψης". Αν ένα δημοψήφισμα εκατομμυρίων αρνητικών ψήφων είναι ισχυρό "όπλο" του λαού απέναντι στην όποια προδοτική ή απλά αφελή εκτελεστική εξουσία, αντιλαμβάνεται κάποιος πόσο πιο ισχυρό "όπλο" είναι μια μήνυση κατά της κυβέρνησης με εκατομμύρια υπογραφές εκατομμυρίων εναγόντων.

Δικαίωμα των πολιτών είναι να το κάνουν αυτό και αυτό το δικαίωμα παρέχεται από το Σύνταγμα.

Άρθρο 20. 1. Καθένας έχει δικαίωμα στην παροχή έννομης προστασίας από τα δικαστήρια και μπορεί να αναπτύξει σ' αυτά τις απόψεις του για τα ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ή ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ, όπως νόμος ορίζει.

2. Το δικαίωμα της προηγούμενης ακρόασης του ενδιαφερομένου ισχύει και για κάθε ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ενέργεια ή μέτρο που λαμβάνεται σε βάρος των ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ή ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ του.

Από εκεί και πέρα τα πράγματα είναι απλά. Το δικαστήριο δεν έχει να εξετάσει πολλές παραμέτρους. Ο δικαστής θα πρέπει ν' αποφανθεί για ένα πολύ απλό πράγμα. Να αποφανθεί για το τι ακριβώς περιλαμβάνει η έννοια της "λαϊκής κυριαρχίας". Αν μέσα σ' αυτήν την έννοια περιλαμβάνεται και η έννοια της ιδιοκτησίας, τότε ο "πασοκικός" νόμος είναι αντισυνταγματικός, εφόσον ισχύουν όλα όσα προαναφέραμε. Αν μέσα σ' αυτήν την έννοια δεν περιλαμβάνεται η έννοια της ιδιοκτησίας, τότε μπορεί η κάθε κυβέρνηση να μοιράζει κατά βούληση την Ιθαγένεια σε όποιους και όσους επιθυμεί.

Θέλουμε να δούμε αν θα υπάρξει Έλληνας δικαστής, που με την απόφασή του θα "ανακοινώσει" στους Έλληνες ότι δεν τους "ανήκει" καθ’ ολοκληρίαν η Ελλάδα.

Θέλουμε να δούμε αν θα υπάρξει Έλληνας δικαστής, που ως νέος Φον Σέυμπεν θα "ανακοινώσει" στους Έλληνες ότι έχουν νέους αλλοδαπούς "συνεταίρους" στην πατρίδα τους.

Θέλουμε να δούμε αν θα υπάρξει Έλληνας δικαστής, που με την απόφασή του θα μετατρέψει την ελληνική "μετοχή" σε μια "φούσκα" άνευ αξίας.

ΕΛΛΗΝΕΣ,

συγκεντρώστε εκατομμύρια υπογραφές και κάντε μήνυση στην κυβέρνηση των προδοτών και των αφελών.

Τρομοκρατείστε τους Εφιάλτες.

Αγωνιστείτε, για να μην γίνετε η τελευταία γενιά Ελλήνων, που "κληρονόμησε" από τους προγόνους της "Ελλάδα" …και η πρώτη γενιά Ελλήνων, που "κληροδότησε" στους απογόνους της "Μπαγκλαντές".

Τραϊανού Παναγιώτης

Πρόεδρος του ΕΑΜ.Β’

Εν Σέρραις: ΑΔΩΝΙΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ : ΥΠΟΓΡΑΨΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΕΞΑΓΩΓΗ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ

ΥΠΟΓΡΑΨΤΕ ΤΩΡΑ ΜΕ ΓΡΑΠΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΚΙΝΗΤΟΥ
Ελληνίδες & Έλληνες,
όλες αυτές τις ημέρες το τηλεφωνικό κέντρο του πολιτικού μου γραφείου έχει πάρει φωτιά από Έλληνες και Ελληνίδες από κάθε άκρη της γης και της Ελλάδος οι οποίοι και ζητούν απεγνωσμένα να υπογράψουν για την διεξαγωγή δημοψηφίσματος περί ιθαγένειας και δικαιώματος ψήφου στους λαθρο-μετανάστες.
Σε συνέχεια της απαιτήσεως των συμπατριωτών απ' όλη την υφήλιο αναπτύξαμε τις υπηρεσίες συμμετοχής στις υπογραφές για το δημοψήφισμα μέσω SMS - γραπτού μηνύματος στο κινητό στον αριθμό 6979240406 στον οποίο και πρέπει να αποστείλετε το γραπτό μήνυμα

"ΘΕΛΩ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΤΟ ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ".

καθώς και της δυνατότητας ηλεκτρονικής υπογραφής από την ιστοσελίδα, επιλέξτε την επιλογή στο γαλάζιο πλαίσιο "ΥΠΟΓΡΑΨΤΕ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΑ ΓΙΑ ΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ" και αφού συμπληρώσετε τα πεδία επιλέξτε "αποστολή"
http://www.adonisgeorgiades.gr/

Σας καλώ να το ΔΙΑΔΩΣΕΤΕ ΠΑΝΤΟΥ!

Σπυρίδων - Άδωνις Γεωργιάδης, Γραμματέας & Βουλευτής Β΄Αθηνών ΛΑ.Ο.Σ.
Επιλέγω Ελλάδα!

Εν Σέρραις: ΕΥΣΗΜΑ ΣΕ ΣΑΜΑΡΑ

Εύσημα από Μπαρόζο σε Αντ. Σαμαρά
Των Ελλης Tριανταφυλλου - Γιωργου Π. Τερζη (KAΘHMEΡINH)

Εύσημα για τη στάση που τηρεί η Ν.Δ. έναντι της κυβέρνησης και των πρωτοβουλιών της για έξοδο από την οικονομική κρίση έλαβε χθες ο κ. Αντ. Σαμαράς από τον πρόεδρο της Κομισιόν κ. Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο. Σε μακρά τηλεφωνική επικοινωνία που είχαν οι δύο άνδρες με πρωτοβουλία του κ. Μπαρόζο, αντηλλάγησαν απόψεις γύρω από τις οικονομικές εξελίξεις και τις πιέσεις που δέχονται οι οικονομίες της Ισπανίας και της Πορτογαλίας - πατρίδας του κ. Μπαρόζο. Ο πρόεδρος της Επιτροπής χαρακτήρισε θετική τη στάση της Ν.Δ. στην προσπάθεια που κάνει η Ελλάδα για να βγει από την κρίση, υπογραμμίζοντας ιδιαιτέρως ότι, ως αντιπολίτευση, δεν ακολούθησε την πεπατημένη τού «όχι σε όλα» που θα έστελνε ένα πολύ αρνητικό μήνυμα στις αγορές. Προσκάλεσε, δε, τον κ. Σαμαρά να επισκεφθεί σύντομα τις Βρυξέλλες προκειμένου να συζητήσουν διά ζώσης. Νωρίτερα, χθες, ο κ. Σαμαράς, κατά τη συνάντηση που είχε με εκπροσώπους της ΔΑΚΕ ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, διεμήνυσε ότι προτεραιότητα είναι η προστασία των χαμηλόμισθων και χαμηλοσυνταξιούχων. Υπό το βάρος των περιοριστικών μέτρων που ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός, οι κ. Κ. Πουπάκης και Γ. Τσαλικάκης από τον ιδιωτικό τομέα και Ηλ. Ηλιόπουλος από το Δημόσιο επέμειναν στην ανάγκη προστασίας των μισθωτών και των συνταξιούχων, που ούτως ή άλλως αποτελούν τους βασικούς φοροδότες του προϋπολογισμού. Ο κ. Σαμαράς εστίασε την κριτική του στην έλλειψη αναπτυξιακής προοπτικής από το πακέτο μέτρων που ανακοίνωσε η κυβέρνηση.

Τα... εσωκομματικά

Στο επιτελείο του κ. Σαμαρά εμφανίζονται αποφασισμένοι να δώσουν, όπως σημειώνουν στελέχη, «χρόνο στην κ. Μπακογιάννη να συμβιβαστεί με το αποτέλεσμα της κάλπης». Λίγες ώρες πριν μεταβεί στην Κρήτη, όπου από χθες πραγματοποιεί τριήμερη περιοδεία, η κ. Μπακογιάννη δέχθηκε στην Αραβαντινού στενούς πολιτικούς της φίλους, εξ αφορμής και της ονομαστικής εορτής του συζύγου της. Μεταξύ αυτών, οι Φάνη Πετραλιά, Ελσα Παπαδημητρίου, Κ. Χατζηδάκης, Γ. Γιακουμάτος, Λ. Αυγενάκης, Κ. Κιλτίδης, Σ. Κεδίκογλου, Γ. Κοντογιάννης, Μ. Παπαδόπουλος, Α. Ντινόπουλος. Η συζήτηση σύντομα περιεστράφη γύρω από τις εσωκομματικές εξελίξεις.

Εν Σέρραις: ΑΘΑΝΑΤΟΣ

ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ :

" Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΘΑ ΣΩΣΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ "

Εν Σέρραις: MONO O ΠΕΤΡΟΣ ΜΟΛΥΒΙΑΤΗΣ ΗΤΑΝ ΕΚΕΙ ;

Ο Πέτρος Μολυβιάτης για τον Τάσσο Παπαδόπουλο “Η κληρονομιά του Τάσσου Παπαδόπουλου είναι ο σεβασμός της βούλησης του λαού”, τόνισε ο πρώην υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας Πέτρος Μολυβιάτης, μιλώντας στο πρώτο πολιτικό μνημόσυνο του τέως προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ο καλύτερος τρόπος να τιμήσουμε τη μνήμη του Τάσσου Παπαδόπουλου είναι να σεβαστούμε αυτά που μας κληροδότησε, είπε ο κ. Μολυβιάτης και πρόσθεσε: “Ο μεγαλύτερος εχθρός μας δεν είναι ο χρόνος, αλλά τα λάθη μας, γιατί αυτά εκμεταλλεύτηκαν όσοι επιβουλεύονται την Κύπρο για να πετύχουν τα σχέδιά τους”. Το πολιτικό μνημόσυνο του Τάσσου Παπαδόπουλου επισκιάζεται από την αποτρόπαια πράξη της κλοπής της σορού του, σημείωσε ο κ. Μολυβιάτης και ευχήθηκε να βρεθεί η σορός και οι ένοχοι της πράξης αυτής να τιμωρηθούν, αφού με την πράξη τους “προσβάλλουν την Κύπρο”. Κατά τη διάρκεια του πολιτικού μνημοσύνου προβλήθηκε σύντομη ταινία για τον Τάσσο Παπαδόπουλο και ακολούθησε μουσικό πρόγραμμα με τον Γιώργο Νταλάρα και το Φωνητικό Σύνολο “Διάσταση”. Το μνημόσυνο διοργανώθηκε από το νεοσύστατο Κέντρο Μελετών “Τάσσος Παπαδόπουλος”.

-AKPC_IDS += "1870,";