Περισσότερα... »
skip to content
Serres Blogs » Εν Σέρραις | |||
|
Όλα τα blogs του νομού Σερρών με μια ματιά |
Pass Free Internet με Extra! *ΝΕΟΣ* αριθμός: 899 300 300 300 Username: pass Password: free Δωρεάν Μουσική, SMS, WebVoice κ.α. | ||
16899 άρθρα από 73 πηγές
Aa - Zz
(12441)
Αα - Ωω
(4458)

Το "Σχέδιο Καλλικράτης",
ο νόμος περί Ιθαγένειας
και η καταγραφή του δημοσίου κεφαλαίου
είναι κομμάτια από το ίδιο "παζλ".
Κάποιοι μεθοδεύουν την διάλυση του ελληνικού κράτους.
Τελικός τους στόχος η "απόσχιση" της Κρήτης.
Ποιος είπε ότι η κυβέρνηση του Giorgo Papandreou δεν εργάζεται; Εργάζεται ...και μάλιστα πυρετωδώς. Το θέμα είναι να γνωρίζεις τι κάνει και βέβαια για ποιους εργάζεται. Για ποιους μπορεί να εργάζεται κάποιος, ο οποίος ήταν υπέρ του Σχεδίου Ανάν, υπέρ της αναγνώρισης τουρκικής μειονότητας στη Θράκη κλπ.; Για ποιους μπορεί να εργάζεται κάποιος, ο οποίος ως υπουργός εξωτερικών χρηματοδότησε αφειδώς και παρανόμως όλες τις ανθελληνικές ΜΚΟ, που δραστηριοποιούνται στη χώρα; Για ποιους μπορεί να εργάζεται κάποιος, ο οποίος έφτασε στην πρωθυπουργική θέση, "χρωστώντας" σε Πακιστανούς και Αφρικανούς τη δυνατότητά του να τη διεκδικήσει; Για ποιους μπορεί να εργάζεται ένας εβραϊκής καταγωγής Αμερικανός υπήκοος, που παριστάνει τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας;
Θα ξεκινήσουμε πρώτα από αυτά, τα οποία έχει ήδη κάνει αυτή η κυβέρνηση και κατόπιν θα δούμε υπέρ ποιών συμφερόντων τα κάνει. Τριών μηνών κυβέρνηση και έχει να παρουσιάσει τεράστιο έργο. Έργο, το οποίο δεν τόλμησαν να κάνουν κυβερνήσεις, οι οποίες μας κυβέρνησαν για δεκαετίες ολόκληρες. Σχεδιάζει την αλλαγή του νόμου περί ιθαγένειας και προωθεί το δικαίωμα της ψήφου των μεταναστών στις επόμενες εκλογικές διαδικασίες της τοπικής αυτοδιοίκησης. Έχει ολοκληρώσει το "τιτάνιο" έργο της πλήρους και λεπτομερούς καταγραφής και αποτίμησης του δημοσίου κεφαλαίου. Τέλος ετοιμάζει το περίφημο "Σχέδιο Καλλικράτης". Αν γνωρίζει κάποιος πώς λειτουργεί το σύστημα, μπορεί να καταλάβει με την πρώτη ματιά ότι όλα αυτά τα φαινομενικά άσχετα μεταξύ τους δεν είναι και τόσο άσχετα. Όλα αυτά είναι συμπληρωματικά κομμάτια του ίδιου "παζλ".
Το Σχέδιο Καλλικράτης θα είναι η απόλυτη καταστροφή της χώρας. Ακόμα και από ένστικτο να λειτουργεί κάποιος, μπορεί να το καταλάβει. Δεν χρειάζεται καν γνώσεις. Αρκεί να δει ποιοι είναι οι "ένθερμοι" υποστηρικτές του και αυτόματα θα καταλάβει. Όταν ο πιο "θερμός" υποστηρικτής τής "έμπνευσης" του Γιωργάκη είναι η Ντόρα, αντιλαμβάνεται ότι κάτι συμβαίνει και αυτό το κάτι είναι πάντα εθνικά επικίνδυνο, όταν πρωταγωνιστούν αυτοί οι δύο. Κοντά σ' αυτούς και όλη η γνωστή νεοταξική "συμμορία" των υπεράνω και "ευαίσθητων". Όλοι όσοι ήταν υπέρ του Σχεδίου Ανάν. Όλοι όσοι "αγωνιούν" για τα δικαιώματα των "Τούρκων" της Θράκης. Όλοι όσοι "ευαισθητοποιούνται" για την καταπίεση των "Μακεδόνων". Όλοι όσοι "βιάζονται" να δώσουν ψήφο στους λαθρομετανάστες.
Γιατί το Σχέδιο Καλλικράτης είναι άκρως επικίνδυνο για την εθνική μας επιβίωση; Γιατί θα δημιουργήσει διασπαστικές τάσεις μέσα στον εθνικό κορμό. Θα ενεργοποιήσει "φυγόκεντρες" τάσεις, οι οποίες στα όριά τους θα απειλούν με διάλυση το ίδιο το κράτος. Θα δημιουργήσει συνθήκες "κληρονομιάς" και δεν υπάρχει πιο εύκολο πράγμα να βάλει κάποιους τους "κληρονόμους" να σκοτωθούν μεταξύ τους. Αυτό ακριβώς είναι το Σχέδιο Καλλικράτης. Γι' αυτόν τον λόγο συνδυάζεται απόλυτα με την αποτίμηση της αξίας του δημοσίου κεφαλαίου και την παροχή δικαιώματος ψήφου στους μετανάστες. Αποτιμά για πρώτη φορά τη δημόσια περιουσία, για να τη μοιράσει στους "κληρονόμους" και ταυτόχρονα συμπεριλαμβάνει αυθαίρετα και νέους δικαιούχους. Ο "κληροδότης" φαίνεται ότι εκτός από τα "παιδιά" του αποκαθιστά επί ίσοις όροις και τους έγχρωμους "κηπουρούς" τού οίκου του.
Τρία είναι τα στοιχεία του, που καθιστούν αυτό το σχέδιο επικίνδυνο. Το πρώτο είναι η δημιουργία των θέσεων αιρετών "περιφερειαρχών". Το δεύτερο είναι η κατανομή πόρων σ' αυτές τις περιφέρειες με βάση κάποια δήθεν αντικειμενικά κριτήρια, τα οποία όμως θα είναι στη διακριτική ευχέρεια της κάθε κυβέρνησης να αξιολογεί κάθε φορά. "Αντικειμενικότητα" όμως και "ελληνικές κυβερνήσεις" δεν "συναντώνται" ούτε στα λεξικά. Πόσο μάλλον όταν πίσω από τις επιλογές τους θα κρύβονται ξένα συμφέροντα και "άνωθεν" εντολές. Το τρίτο είναι η σύνδεση των "περιφερειακών" οικονομιών με εθνικού τύπου φόρους όπως είναι ο ΦΠΑ. Με αυτόν τον τρόπο κάποιοι Έλληνες αποκτούν το δικαίωμα να "μαλώνουν" κάποιους άλλους Έλληνες, κατηγορώντας τους για "παρασιτική" διαβίωση. Όπως συμβαίνει σήμερα στην ενιαία υποτίθεται Ευρώπη, που κάποιοι Ευρωπαίοι Γερμανοί "μαλώνουν" τους Ευρωπαίους Έλληνες.
Θα πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά, για να καταλάβει ο αναγνώστης τι θέλουμε να πούμε. Θα ξεκινήσουμε από τα απολύτως δεδομένα. Είναι γνωστό ότι η πιο διεφθαρμένη μορφή της κρατικής διοίκησης συναντάται στους χώρους της τοπικής αυτοδιοίκησης. Δεν υπάρχει αυτήν τη στιγμή "σκουπίδι", το οποίο να στέκεται στα δυό του τα πόδια και να μην έχει ασχοληθεί με τα "κοινά" στο επίπεδο της τοπικής αυτοδιοίκησης. Δεν λέμε ότι όλοι οι άνθρωποι της τοπικής αυτοδιοίκησης είναι "σκουπίδια", αλλά λέμε ότι δεν υπάρχει "σκουπίδι", που να μην ασχολήθηκε μ' αυτήν.
Όλη η "βρομιά" της κάθε τοπικής κοινωνίας κατόρθωσε και μπήκε στην τοπική αυτοδιοίκηση. Το απόλυτο "κατακάθι", το οποίο δεν ασχολήθηκε με το ανώτερο επίπεδο πολιτικής, είτε γιατί στερούνταν τυπικών προσόντων είτε γιατί δεν έβλεπε τόσο "κοντά" τη δυνατότητα να κάνει "αρπαχτές". Η ευκαιρία όλων αυτών των απατεώνων και των καιροσκόπων ήταν η τοπική αυτοδιοίκηση και δεν την άφησαν να πάει χαμένη. Με τον καιρό αυτή η βρομιά έχει επιβληθεί ολοκληρωτικά σε όλους τους χώρους της τοπικής αυτοδιοίκησης. Με εκβιασμούς, απειλές, βολέματα και "ασυλίες", οι τοπικές κοινωνίες έχουν αποκτήσει τις "ηγεσίες" τους. Μιλάμε για έναν πραγματικό υπόκοσμο, ο οποίος έχει επιβληθεί, χρησιμοποιώντας όλα τα γνωστά μέσα που συνήθως χρησιμοποιεί ο υπόκοσμος
Με το Σχέδιο Καλλικράτης έρχεται η Κυβέρνηση ν' αναγνωρίσει την "ακεραιότητα" και την "προσφορά" αυτών ανθρώπων. Των διεφθαρμένων παραγόντων, οι οποίοι στην κυριολεξία λυμαίνονται τον χώρο της επαρχίας. Αντί να στείλουν "στρατιές" εισαγγελέων, για να τιμωρήσουν τους κλέφτες, πάνε να τους "ανταμείψουν" με αναβάθμισή τους. Αναβαθμίζουν αυτούς, οι οποίοι με βάση τα πιο επίσημα κρατικά στοιχεία είναι στην κυριολεξία ανάξιοι να διαχειριστούν ακόμα και τα παγκάκια στα πάρκα. Γιατί το κάνουν αυτό; Γιατί τους βολεύουν τα χαρακτηριστικά τους στις μεθοδεύσεις τους. Αυτήν τη διαφθορά της τοπικής αυτοδιοίκησης έχουν σκοπό να τη συγκεντρώσουν κάποιοι σε πιο ισχυρά κέντρα, προκειμένου να την εκμεταλλευτούν στους προδοτικούς τους σχεδιασμούς. Αυτές τις μικρές και ασήμαντες συνιστώσες της τοπικής διαφθοράς θέλουν να τις κάνουν πανίσχυρες συνισταμένες σε ένα πιο διευρυμένο τοπικό επίπεδο.
Αυτούς, τους οποίους στην κυριολεξία τους εκπαίδευσαν μέσα από τα κομματικά "θερμοκήπια", για να λεηλατούν πόρους από πάρκα, σιντριβάνια και παγκάκια, τώρα θα τους βάλουν στα μεγάλα "κόλπα". Θα τους βάλουν να διεκδικήσουν μερίδιο σε μεγαλύτερες "λείες". Αυτοί, οι οποίοι αποδεδειγμένα "διέπρεψαν" στο να βγάζουν "ξύγκι" από τις "μύγες", θα τους βάλουν τώρα να διαχειριστούν πραγματικές "αγελάδες" με πλούσια "ξύγκια". Θα τους βάλουν ν' αγωνίζονται για τη λεηλασία μεγάλων ποσοστών του κρατικού προϋπολογισμού.
Οι σημερινοί απόλυτα διεφθαρμένοι παράγοντες των δήμων και των κοινοτήτων θα είναι οι ίδιοι που θα συνθέσουν και την "επόμενη" ημέρα της τοπικής αυτοδιοίκησης. Γι' αυτόν τον λόγο είναι πολλαπλά χρήσιμοι. Είναι απόλυτα βρόμικοι και άρα εκβιάσιμοι. Οι ισχυροί θα ελέγχουν τη "στελέχωση" των περιφερειακών "κυβερνήσεων", εφόσον θα χρησιμοποιούν ανθρώπους εκβιάσιμους και άρα ελεγχόμενους. Ανθρώπους έμπειρους και με γνώση των ειδικών κοινωνικών και οικονομικών συνθηκών, που επικρατούν σε κάθε περιοχή. Ανθρώπους, που μπορεί να είναι εκβιάσιμοι, αλλά είναι και οι ίδιοι χρήσιμοι ως εκβιαστές άλλων. Ανθρώπους, που έχουν "χτίσει" τη διαπλοκή τους και τα τοπικά ΜΜΕ στις περιοχές τις οποίες λυμαίνονται. Ανθρώπους, που έχουν δημιουργήσει πραγματικούς παρακρατικούς "στρατούς" μέσα από δημοτικές αστυνομίες, δημοτικές επιχειρήσεις κλπ.. Ανθρώπους, που θα "αναγνωρίσουν" σαν "ηγέτες" όποιους θα τους προτείνουν τα εξωθεσμικά κέντρα, που δρομολογούν τις εξελίξεις.
"Ηγέτες", τους οποίους αυτά τα ύποπτα κέντρα τους γνωρίζουν από τώρα και τους έχουν προετοιμάσει ανάλογα. Πολιτικοί, οι οποίοι πρωταγωνιστούν σήμερα στην κεντρική πολιτική σκηνή, θα "μετακινηθούν" προς την περιφέρεια. Διεφθαρμένοι πολιτικοί από το σύνολο του πολιτικού φάσματος. Όλοι αυτοί, χωρίς ν' αλλάξουν "αφεντικά", θα τα υπηρετούν από τα νέα πόστα. Με όλους αυτούς τους έμπειρους της διαπλοκής θα "αναβαθμιστεί" και η ποιότητα της διαπλοκής στην επαρχία. Θα μεταφέρουν το "know how" της Αθήνας ακόμα στις πιο απομακρυσμένες περιοχές της επικράτειας. Θα "αποψιλωθεί" από πρόσωπα η κεντρική πολιτική σκηνή, για να ενισχυθεί η τοπική αυτοδιοίκηση. Λογικό είναι αυτό, εφόσον, όπου υπάρχουν χρήματα για "διανομή", εκεί υπάρχει συνωστισμός απατεώνων.
Αυτός ο σχεδιασμός θ' αλλάξει το σύνολο το πολιτικού χάρτη της χώρας. Απλά πράγματα. Όταν η οικονομία στο επίπεδο των περιφερειών θα ρυθμίζεται από τις τοπικές εκλεγμένες "κυβερνήσεις" των τοπικών διεφθαρμένων και διαπλεκομένων, ευνόητο είναι ότι τα τοπικά συμφέροντα θ' αποκτήσουν κοινή "συνισταμένη", η οποία δεν θα εκφράζεται από την κεντρική κυβέρνηση. Όταν οι Μακεδόνες ή οι Κρητικοί θα έχουν αποκτήσει ειδικά τοπικά συμφέροντα, τα οποία θα εκφράζουν οι ειδικές τοπικές "κυβερνήσεις", τι θα γίνεται όταν θα έχουν απέναντί τους όμοιους διεκδικητές κοινών κονδυλίων; Όταν η "επιτυχία" του ενός θα είναι "αποτυχία" του άλλου και αντίστροφα; Όταν η ευκαιρία για "κονόμα" της μίας "κυβέρνησης" γίνει αποτυχία της άλλης; Όταν η απληστία, που μας κατέστρεψε στην Ευρώπη ως κράτος, θα γίνει απληστία τής κάθε περιφέρειας;
Κατανομή πόρων με βάση κριτήρια, τα οποία θα προκαλούν συγκρούσεις μεταξύ των τοπικών "κυβερνήσεων", θα σημαίνει συγκρούσεις περιφερειών και άρα και των κατοίκων τους. Αυτοί οι πόροι, οι οποίοι θα λειτουργούν σαν "κόκαλο" για τα άγρια, άπληστα και διεφθαρμένα "σκυλιά" της τοπικής αυτοδιοίκησης, θ' αρχίσουν να παρασέρνουν και τους πληθυσμούς. Θα ενεργοποιηθούν συλλογικά ένστικτα και αυτό είναι πάντα επικίνδυνο. Γιατί εσείς οι Θράκες και όχι εμείς οι Πελοποννήσιοι; Γιατί εσείς οι Ηπειρώτες και όχι εμείς οι Μακεδόνες; Εύκολα πράγματα για έμπειρους απατεώνες. Αυτοί, οι οποίοι "κατασκεύαζαν" στοιχεία, για να ξεγελάνε δήθεν τις Βρυξέλλες, θα "κατασκευάζουν" τα αντίστοιχα στοιχεία, για να ξεγελάνε δήθεν την Αθήνα. Οι πονηροί θα γίνονται πλούσιοι και θα βυθίζονται οι πάντες στην αθλιότητα και δυστυχώς και στη συνενοχή. Τα ίδια που πάθαμε και στην Ευρώπη.
"Ηγέτες", οι οποίοι θα μπουν μπροστά σ' αυτήν την αδελφοκτόνα σύγκρουση, θα είναι οι ίδιοι πολιτικοί που μας "χαντάκωσαν" στην Ευρώπη. Οι ίδιοι έμπειροι κλέφτες, που θα σέρνουν πίσω τους όσους θέλουν να πλουτίσουν και πίσω από όλους αυτούς οι αφελείς, οι οποίοι θα θέλουν απλά να επιβιώσουν. Μικροί "Χριστοφοράκοι" θα πλημμυρίσουν και την επαρχία, για να βρουν τους παλαιούς "κολλητούς" τους από την Αθήνα. Αυτό ακριβώς είναι το ζητούμενο. Γιατί; Γιατί αυτός, ο οποίος θα ελέγχει το "κόκαλο" και άρα μια κεντρική κυβέρνηση "δοσίλογων", θα μπορεί να προκαλεί στην επαρχία συγκρούσεις κατά βούληση. Θα μπορεί να στρέφει τα συλλογικά τοπικά περιφερειακά συμφέροντα εναντίον ομοειδών συμφερόντων. Γι' αυτόν τον λόγο μιλάμε για διάλυση του κράτους.
Όταν η τοπική αυτοδιοίκηση έχει κριθεί απόλυτα αναξιόπιστη σε όλα όσα έχει αναλάβει να κάνει μέχρι τώρα, αντιλαμβανόμαστε τι θα συμβεί, όταν θα έχει μπροστά της αυτήν τη "λεία". Όταν οι άνθρωποί της έχουν πλουτίσει στην κυριολεξία από ένα πάρκο, μερικές ξαπλώστρες και μερικά πλακάκια πεζοδρομίων, αντιλαμβανόμαστε τι θα κάνουν όλοι αυτοί, αν έχουν στη διάθεσή τους τα βουνά, τα λαγκάδια και τις παραλίες αυτής της χώρας. Όταν δεν θα "κολλάνε" στο "εμπόδιο" που σήμερα λέγεται δημόσια περιουσία και θα την αντιλαμβάνονται σαν δική τους περιουσία. Όλα θα τα "αναπτύξουν". Τρίβουν από τώρα τα χέρια τους όλα τα λαμόγια της επαρχίας για την "ανάπτυξη" που υπόσχεται ο "Καλλικράτης". "Καντόνια" ονειρεύονται. Όλοι "Ελβετοί" αισθάνονται.
Κατανομή εθνικών πόρων και κεφαλαίου με γνώμονα την εξυπηρέτηση των τοπικών συμφερόντων θα σημαίνει και κατανομή των εθνικών υποχρεώσεων σε έναν ανάλογο βαθμό. Θα σημάνει και κατανομή του δημοσίου κεφαλαίου με τον ίδιο γνώμονα. Ξαφνικά, δηλαδή, το δημόσιο κεφάλαιο στη Μακεδονία δεν θα εξυπηρετεί τα κοινά ελληνικά συμφέροντα, αλλά τα στενά μακεδονικά συμφέροντα. Το ίδιο θα συμβεί στη Θράκη, την Κρήτη κλπ.. Επίσης ξαφνικά όμως οι εθνικές υποχρεώσεις στο επίπεδο που θα αφορούν τη Μακεδονία, για παράδειγμα, θα εξυπηρετούνται από την ίδια τη Μακεδονία. Πώς όμως θα εξυπηρετούνται; Με την αυτοδιαχείριση. Άρα, θα μπορεί η Μακεδονία για τους δικούς της λόγους να συνάπτει διεθνή δάνεια με βάση τη δική της αντίληψη περί διαχείρισης.
Τώρα μπορεί να καταλάβει ο αναγνώστης πώς μπαίνει στο "παζλ" του Καλλικράτη το δεύτερο κομμάτι του. Το άλλο πρόσφατο "τιτάνιο" έργο της κυβέρνησης. Η πρωτοφανής για τα ιστορικά δεδομένα της χώρας καταγραφή και αποτίμηση της δημόσιας περιουσίας. Μιας τερατώδους δημόσιας περιουσίας, που όμοιά της έχουν ελάχιστοι λαοί σε ελάχιστα κράτη. Κατά μια διαβολική "σύμπτωση" η καταγραφή και η αποτίμηση αυτής της περιουσίας γίνεται στο διάστημα που αυτή είναι απόλυτα "ίση" με το εξωτερικό μας "χρέος". Το "χρέος", το οποίο ενδιαφέρεται να "εξαγοράσει" η Goldman Sachs. Το "χρέος", το οποίο, αν δεν μπορέσουμε να "ξεπληρώσουμε", θα μας αναγκάσει να της παραδώσουμε το δημόσιο κεφάλαιο ατόφιο.
Στο σημείο αυτό μπορεί κάποιος να εκτιμήσει και το "έργο" των προηγούμενων κυβερνήσεων και κυρίως αυτής του Σημίτη, στην οποία συμμετείχε και ο ίδιος ο "αθώος" Giorgo. Ο ιδιαιτέρως πολυέξοδος Giorgo, εφόσον τότε ήταν η εποχή που ως υπουργός Εξωτερικών μοίραζε χρήματα με το "τσουβάλι" σε όλες τις ΜΚΟ. Ο αναγνώστης μπορεί πλέον να καταλάβει τι ακριβώς έκανε η "ισχυρή" του Ελλάδα σε εκείνους τους χρόνους. Μπορεί να καταλάβει την αυτοκτονική πολιτική στον τομέα της μισθολογικής πολιτικής του κρατικού μηχανισμού.
Μπορεί να καταλάβει γιατί ο θλιβερός Σημίτης έδινε αυξήσεις και επιδόματα με το "τσουβάλι". Μπορεί να καταλάβει γιατί χρηματοδοτούνταν τα πάντα χωρίς κανέναν έλεγχο. Όποιος άπλωνε το χέρι του, έσπευδε το κράτος να του το γεμίσει με χρήμα. Η εξήγηση είναι πλέον απλή. Δεν είχαμε εξωτερικό χρέος, για να μας αναγκάσει να "υποθηκεύσουμε" το δημόσιο κεφάλαιο και κάποιοι ανέλαβαν —σίγουρα με το αζημίωτο— να το δημιουργήσουν. Σε μια αυτοκτονική "κούρσα" αυξήσεων και παροχών προς τους δημοσίους υπαλλήλους άρχισε να δημιουργείται το τεράστιο χρέος με "προοπτική" αύξησης αυτού, εφόσον δέσμευε το κράτος σε μόνιμες υποχρεώσεις, οι οποίες καλύπτονταν αποκλειστικά με δάνεια. Δάνεια, των οποίων οι όροι συνεχώς γίνονταν χειρότεροι.
Με την παροχή "ασυλίας" και την ατιμωρησία των ιδίων ανθρώπων ενθαρρύνθηκε η διαφθορά και αυτό εκτόξευσε το χρέος σε απίθανα "ύψη". Οι Έλληνες πλήρωναν πολλαπλάσια απ' όλους τους υπόλοιπους λαούς το σύνολο των κρατικών επενδύσεων. Έπαιρναν οι διεφθαρμένοι "ψίχουλα" και οι Έλληνες πλήρωναν τα πάντα πανάκριβα, αναζητώντας νέα και ακόμα πιο απεχθή δάνεια. Ήταν η εποχή που οι διάφοροι "Χριστοφοράκοι" αλώνιζαν τις κρατικές υπηρεσίες, μοιράζοντας "χαρτζιλίκια" στους διεφθαρμένους υπάλληλους. Αν σ' αυτήν την αθλιότητα και τη σπατάλη προσθέσει κάποιος και τους Ολυμπιακούς Αγώνες, μπορεί να καταλάβει πώς φτάσαμε το χρέος μας στο σημερινό ύψος.
Γι' αυτόν τον λόγο εταιρείες σαν την Goldman Sachs δάνειζαν και ξαναδάνειζαν σε μια χώρα, η οποία απλώς ξόδευε, χωρίς να έχει κάποιον συγκεκριμένο αναπτυξιακό στόχο. Τώρα αποκαλύπτονται οι επιδιώξεις τους. Όλα γίνονταν με έναν και μόνο σκοπό.
Να φτάσει το χρέος στο επίπεδο εκείνο, το οποίο θα τους επέτρεπε να διεκδικήσουν το κολοσσιαίο και αμύθητης αξίας ελληνικό δημόσιο κεφάλαιο. Να φτάσει το χρέος στο επίπεδο εκείνο, το οποίο θα οδηγούσε την Ελλάδα στην οικονομική "ασφυξία" και θα την έκανε ευάλωτη στη λεηλασία.
Θα την οδηγούσε στο σημείο να μην έχει καμία άλλη λύση πέρα από το "ξεπούλημα" της περιουσίας της. Στο σημείο εκείνο, που τα "πικρά" λόγια των προδοτών να φαίνονταν λογικά και να εμφανίζονταν σαν η μοναδική λύση.
Ο κρυφός τους στόχος είναι εύκολο ν' αποκαλυφθεί μέσα από απλές συγκρίσεις. Η Αργεντινή, για παράδειγμα, είναι πιο μεγάλο κράτος από την Ελλάδα και βρέθηκε αντιμέτωπη με τα ίδια φαινόμενα που την οδήγησαν στη χρεοκοπία. Πότε όμως οδηγήθηκε στη χρεοκοπία; Όταν έφτασε στα όριά της. Τα όριά της ήταν τα 50 δισεκατομμύρια δολάρια. Δεν την άφησαν να πάει πιο "πάνω". Δεν τους συνέφερε να πάει πιο "πάνω", γιατί προφανώς δεν είχαν κάτι ακριβότερο να της αρπάξουν. Η μικρή Ελλάδα γιατί "αφέθηκε" από τους δανειστές της ν' αγγίξει το απίστευτο ποσό των 250 δισεκατομμυρίων; Γιατί δεν βάρεσε "μπιέλα" στα 40 δισεκατομμύρια; Αυτό δεν είναι κάτι περίεργο; Πώς προσδιορίζονταν τα όριά της; Τι έβλεπαν οι δανειστές της "πίσω" από αυτήν και συνέχιζαν να της δανείζουν;
Το μόνο που υπήρχε, για να διασφαλίσει τα χρήματά τους στην Ελλάδα, ήταν το δημόσιο κεφάλαιό της. Έκαναν έναν πρόχειρο υπολογισμό και την έφτασαν εκεί όπου τους συνέφερε να φτάσει. Οι δανειστές μας, δηλαδή, γνώριζαν την αξία της δημόσιας περιουσίας πολύ πριν την υπολογίσει η κυβέρνησή μας. Αυτή η περιουσία ήταν ο στόχος τους και στην εξυπηρέτηση αυτού του στόχου τούς βοήθησαν οι προδότες Σημίτηδες. Οι προδοτικές ηγεσίες ανάγκασαν το κράτος να φέρεται σαν τον αφελή δανειολήπτη, ο οποίος παίρνει και ξαναπαίρνει καταναλωτικά δάνεια και δεν βλέπει ότι η τράπεζα έχει βάλει στο "μάτι" το σπίτι του. Νομίζει ότι βρήκε το "μυστικό" του εύκολου πλουτισμού και δεν βλέπει ότι είναι θέμα χρόνου να βρεθεί στον δρόμο. Νομίζει ότι ξεγελάει τις αφελείς τράπεζες με "κατασκευασμένες" δικαιολογίες και δεν καταλαβαίνει ότι ο ίδιος είναι ένα αφελές "κουνέλι", που παίζει ανέμελο μπροστά σε μια πεινασμένη "ύαινα".
Το Σχέδιο Καλλικράτης δεν είναι άσχετο με όλη αυτήν την κατάσταση. Στην πραγματικότητα ολοκληρώνει αυτόν τον σχεδιασμό. Χωρίς αυτό το σχέδιο οι νέοι "κατακτητές" της χώρας δεν μπορούν να ολοκληρώσουν τις επιδιώξεις τους.
Γιατί;
Γιατί οι διεφθαρμένοι της Αθήνας είναι πολύ λίγοι και πολύ αδύναμοι, για να τους παραδώσουν αυτήν την περιουσία. Δεν μπορεί η εξουσία της Αθήνας να παραδώσει το δημόσιο κεφάλαιο στους ξένους δανειστές. Αν πάνε οι ξένοι στην επαρχία —σαν νέοι ιδιοκτήτες του δημοσίου κεφαλαίου— να το τεμαχίσουν και να το πουλήσουν σε επίσης ξένους "επενδυτές", θα χυθεί αίμα. Κανένα "χαρτί" της Αθήνας δεν σου επιτρέπει να πας στον Γράμμο και να μοιράσεις οικόπεδα σε Γερμανούς "επενδυτές", για να χτίσουν σαλέ. Με τις κλωτσιές θα φύγουν όλοι οι "επενδυτές". Οι τοπικές κοινωνίες "πονάνε" αυτό το κεφάλαιο, που το έχουν ποτίσει με το αίμα τους και είναι βέβαιο ότι δεν θα δεχθούν "πλημμύρα" ξένων αρπακτικών εποίκων.
Για να επιτύχουν οι δανειστές μας τους στόχους τους, απαιτούν τη συνενοχή των τοπικών κοινωνιών. Γι' αυτόν τον λόγο χρειάζονται τους κακοποιούς της επαρχίας. Το "χαρτί" της κυβέρνησης της Αθήνας θα γίνει "χαρτί" της "κυβέρνησης" της περιφέρειας και μετά τα πράγματα αλλάζουν. Οι τοπικοί κακοποιοί θα τους φέρουν στην επαρχία σαν "επενδυτές". Οι δανειστές της Αθήνας με λίγα δάνεια παραπάνω θα εξασφαλίσουν συνενόχους και στην επαρχία. Δάνεια χωρίς κόστος γι' αυτούς, εφόσον η περιουσία αυτή έτσι κι αλλιώς έχει υπολογιστεί με βάση οριακά χαμηλές αξίες. Λίγα "καθρεπτάκια" και "χάντρες" θα δώσουν στους "ιθαγενείς" της επαρχίας και αυτοί μόνοι τους θα τους ανοίξουν τις "πόρτες". Λίγες μίζες θα πάρουν οι "κυβερνήσεις" της επαρχίας και θα μιμηθούν την κυβέρνηση Σημίτη. Πριν καν οι νέοι και ξένοι ιδιοκτήτες ξεκινήσουν οι ίδιοι την κατάτμηση και την πώληση αυτής της περιουσίας, θα πάρουν τα "μαχαίρια" οι επαρχιώτες μόνοι τους. Για ν' "αναπτύξουν" τις περιοχές τους.
Τώρα μπαίνει στη θέση του και το τρίτο κομμάτι του παζλ, για να δει κάποιος ολοκληρωμένο το Σχέδιο Καλλικράτης. Το κομμάτι εκείνο, που αφορά τα δικαιώματα των λαθρομεταναστών. Γι' αυτόν τον λόγο δεν "βιάζονται" να δώσουν ψήφο στους μετανάστες στις εθνικές εκλογές. Δεν τους ενδιαφέρει σ' αυτήν τη φάση το δικαίωμα αυτό. Την κεντρική κυβέρνηση εύκολα ή δύσκολα τη "διορίζουν" και χωρίς τη βοήθειά τους. Τους φτάνει ο Giorgo στην παρούσα φάση. Εκεί που χρειάζονται τη "βοήθεια" των μεταναστών είναι στην εκλογή των τοπικών "κυβερνήσεων". Εκεί που χρειάζονται "κοινό" είναι η υποστήριξη των επιλογών αυτών των "κυβερνήσεων", εφόσον αυτές οι επιλογές μπορεί να είναι εις βάρος των ελληνικών συμφερόντων.
Αυτό είναι που τους ενδιαφέρει σ' αυτήν τη φάση. Να υπάρχουν στην επαρχία ξένοι με δικαιώματα. Δικαιώματα, τα οποία ξεκινάνε από την ψήφο και καταλήγουν στην ιδιοκτησία. Η ανοχή των επαρχιωτών σε ξένους ιδιοκτήτες με δικαιώματα θ' ανοίξει τις "πόρτες" και για τους υπόλοιπους ξένους, οι οποίοι θα "αναπτύξουν" το πρώην δημόσιο κεφάλαιο. Θα ανοίξει τις πόρτες στους εποίκους, οι οποίοι θα μονιμοποιήσουν την κατάκτηση της χώρας. Γι' αυτόν τον λόγο τούς είναι χρήσιμοι οι μετανάστες στο επίπεδο της τοπικής αυτοδιοίκησης. Μια ακραία και ανθελληνική επιλογή ενός μελλοντικού "Κρητικάρχη" μπορεί να μην βρίσκει την υποστήριξη των Κρητικών, αλλά μπορεί να σκορπίσει κύματα ενθουσιασμού στους "Νεοκρητικούς" ψηφοφόρους του, αλβανικής, πακιστανικής, βρετανικής ή γερμανικής καταγωγής.
Οι ίδιοι άνθρωποι, που ψήφισαν τον Giorgo στις εσωκομματικές εκλογές του ΠΑΣΟΚ, θα κληθούν να ψηφίσουν και τους eklektous τους στις δημοτικές εκλογές. Χρησιμοποιούμε λατινικούς χαρακτήρες, για να μπορούν να καταλάβουν τι λέμε και όλοι οι πολύχρωμοι "Νεοέλληνες", όπου κι αν αυτοί βρίσκονται στην επικράτεια. Θέμα χρόνου είναι οι ξένοι με τα δικαιώματα να φέρουν νέους ξένους και να μετατρέψουν τους Έλληνες σε μειονότητα μέσα στην ίδια τους την πατρίδα. Συμφέρει τους ξένους να φέρνουν ξένους, γιατί με τον τρόπο αυτόν γίνεται πιο ασφαλής η παραμονή τους σε έναν ξένο τόπο. Συμφέρει και τους προδότες να έρθουν νέοι ξένοι, γιατί εξασφαλίζουν συνενόχους έτοιμους να θυσιαστούν, για να τους προστατεύσουν. Συμφέρει και τους ξένους "επενδυτές", γιατί εξασφαλίζουν την προστασία των ιδιοκτησιών τους από τους τοπικούς "Ινδιάνους", οι οποίοι θα έχουν τη φαεινή ιδέα ν' αντιδράσουν.
ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ και ΣΥΝΤΑΓΜΑ …Καμία σχέση.
Το συγκεκριμένο "σχέδιο" δεν είναι απλά αντισυνταγματικό, αλλά πέρα από κάθε λογική του Συντάγματος. Αλλάζει στην ουσία το ίδιο το Πολίτευμα. Αλλάζει τον ίδιο τον "χάρτη" των πολιτικών δικαιωμάτων. Μετατρέπει ένα αμιγώς εθνικό κράτος σε μια χαλαρή "συνομοσπονδία" ημιαυτόνομων Καντονιών. Στην αρχή οικονομικά "ημιαυτόνομων" περιφερειών …και μετά "βλέπουμε".
Γιατί μιλάμε απευθείας για κατάλυση του Συντάγματος και προσπάθεια ανατροπής του πολιτεύματος; Γιατί τα αποτελέσματα αυτού του σχεδιασμού όχι απλά δεν σέβονται καμία από τις υπάρχουσες διατάξεις του Συντάγματος, αλλά στην κυριολεξία δεν τα "χωράει" το Σύνταγμα ούτε στο τυπικό ούτε στο ουσιαστικό επίπεδο. Μέσα στο Σύνταγμα προβλέπεται, για παράδειγμα, με απόλυτο τρόπο η "ιεραρχία" της ελληνικής διοίκησης. Τι "θέση" μπορεί να έχει σ' αυτήν την "ιεραρχία" ένας εκλεγμένος "Μακεδονάρχης", ο οποίος θα είναι πολλαπλάσια πιο ισχυρός από πολλούς βουλευτές και κομματάρχες και πιο ασθενής μόνον από τον Πρωθυπουργό ή τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης της χώρας;
Ποια η σχέση του ιεραρχικά με έναν "Κρητικάρχη" ή έναν "Θρακάρχη", με τους οποίους θα τον χωρίζει διαφορά απόλυτα καταγεγραμμένων ψήφων; Πού θα συναντιούνται όλοι αυτοί, για να συζητήσουν τα προβλήματά τους και να υπερασπιστούν τους ρόλους τους, όταν η υπάρχουσα Βουλή δεν τους "χωράει"; Θα χτίσουμε νέα "Βουλή των Λόρδων"; Η Αθήνα γι' αυτούς θα είναι η Πρωτεύουσα του ελληνικού κράτους ή η "ουδέτερη ζώνη", στην οποία θα λύνουν τις μεταξύ τους διαφορές, που εκφράζουν οι δικές τους "πρωτεύουσες"; Ακόμα και σε μια ασήμαντη κρατική εκδήλωση θα υπάρχει πρόβλημα. Ακόμα και σε μια παρέλαση. Ο "Μακεδονάρχης" στις εκδηλώσεις της Θεσσαλονίκης θα στέκεται πίσω μόνον από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τον Πρωθυπουργό και μπροστά από όλους τους υπουργούς του ελληνικού κράτους;
Πού θα συναντιούνται αυτοί οι μεγαλοπαράγοντες της περιφερειακής εξουσίας με τους συνεργάτες τους, που θα είναι οι δεκάδες δήμαρχοι της κάθε περιφέρειας; Θα χτίσουμε τοπικές Βουλές; Ποια θα είναι η σχέση αυτών των δημάρχων-συμβούλων με τους τοπικούς βουλευτές, εφόσον πολλοί από αυτούς θα έχουν πιο "ισχυρή" λαϊκή εντολή απ' αυτούς; Ο εκπρόσωπος του ελληνικού λαού θα είναι κατώτερος από τον εκπρόσωπο των Μακεδόνων ή των Θρακών στην περιφέρειά του; Η μακεδονική ή η θρακική εξουσία θα είναι ισχυρότερη από την ελληνική εξουσία στην κάθε περιφέρεια;
Αν αυτά αφορούν το τυπικό επίπεδο, υπάρχουν άλλα, τα οποία αφορούν το ουσιαστικό επίπεδο και τα οποία είναι πολύ χειρότερα. Γιατί; Γιατί η ύπαρξή αυτών των αιρετών αρχόντων απειλεί με διάσπαση της έννοιας, η οποία περιγράφεται από τον όρο "Εθνικά Συμφέροντα" και τα οποία προστατεύει το Σύνταγμα ως το πλέον θεμελιώδες καθήκον του. Το Σύνταγμα προβλέπει ότι τα συμφέροντα των Ελλήνων είναι κοινά και εκφράζονται από τη νόμιμη κυβέρνηση, όπως αυτή εκλέγεται με βάση τις διατάξεις του. Τα συμφέροντα όλων των Ελλήνων από τον Έβρο έως την Κρήτη και από την Κέρκυρα έως τη Ρόδο. Αυτών των συμφερόντων η κοινή συνισταμένη είναι τα Εθνικά Συμφέροντα και αυτά τα διαχειρίζεται η νόμιμη κυβέρνηση.
Όλες οι νόμιμες εξουσίες της χώρας ξεκινάνε από τη Λαϊκή Κυριαρχία και έχουν ως στόχο την προστασία των Εθνικών Συμφερόντων αυτού του κυρίαρχου λαού. Πόσο μπορούν ν' απειληθούν αυτά τα γενικά συμφέροντα από κάποιον παράγοντα, ο οποίος εκλέχθηκε ειδικά από κάποιους Έλληνες, για να εξυπηρετεί τα "ειδικά" τους συμφέροντα; Πού φτάνουν αυτά τα "ειδικά" συμφέροντα σε σχέση με τα γενικά εθνικά συμφέροντα; Σε ενδεχόμενη σύγκρουση μεταξύ των υπηρετών του εθνικού συμφέροντος και αυτών των ειδικών τοπικών συμφερόντων ποιος υπερτερεί;
Τι αξία θα έχει μια κοινή απόφαση αυτών των ειδικών "υπηρετών" σε σχέση με αυτήν του Πρωθυπουργού και άρα της νόμιμης κυβέρνησης; Τι θα γίνεται όταν το κόμμα, που αναλαμβάνει την επίσημη κρατική εξουσία μέσω των νόμιμων εκλογών, δεν θα ελέγχει κάποιους περιφερειάρχες, οι οποίοι μπορεί να είναι στελέχη ενός αντιπάλου κόμματος; Θα παρακαλάνε οι μεν τους δε να δεχθούν και να εφαρμόσουν τις αποφάσεις τους; Ποιος θα κρίνει το ποιος υπερτερεί σε μια μεταξύ τους διαφωνία; Η δικαστική εξουσία τι επιπλέον αρμοδιότητες πρέπει ν' αποκτήσει, προκειμένου να ρυθμίζει αυτού του είδους τα συμφέροντα, τα οποία ως τέτοια μπορεί να γίνουν και συγκρουόμενα; Πόσες συνταγματικές αλλαγές πρέπει να γίνουν, για να καλυφθούν οι νέες ανάγκες;
Αν σ' αυτό προσθέσει κάποιος και την απευθείας σύνδεση της τοπικής αυτοδιοίκησης με έναν εθνικό φόρο, όπως είναι ο ΦΠΑ, εύκολα καταλαβαίνουμε ότι θα επέλθει το χάος και το γενικό "βραχυκύκλωμα" του Συντάγματος. Γιατί; Γιατί το κράτος έχει υποχρεώσεις απέναντι στους πολίτες του. Υποχρεώσεις άμεσες και οι οποίες συνδέουν απευθείας το κράτος με τον ίδιο τον πολίτη. Υποχρεώσεις, οι οποίες περιγράφονται στο θεμελιώδες άρθρο 21. Υποχρεώσεις, οι οποίες προστατεύουν τη νεότητα του πολίτη, την υγεία του, τα γηρατειά του κλπ.. Όμως, αυτές οι υποχρεώσεις του κράτους απαιτούν οικονομικούς πόρους για να έλθουν εις πέρας. Τι γίνεται όταν αυτοί οι πόροι φεύγουν από τα "χέρια" του κράτους και μοιράζονται και σε άλλους φορείς; Σε μια τέτοια περίπτωση δεν πρέπει να μοιραστούν και οι υποχρεώσεις του κράτους; Με το Σχέδιο Καλλικράτης το κράτος δεν μπορεί να "φτάσει" απευθείας στον πολίτη, εφόσον παρεμβάλλεται η τοπική αυτοδιοίκηση.
Πώς θα υπηρετήσει το κράτος τον πολίτη, όταν αυτή η ιδιότητα θα αποκτήσει πολλαπλές μορφές; Όταν αυτός θα είναι ταυτόχρονα καί Έλληνας καί Μακεδόνας με δικαιώματα σε διαφορετικές "πίτες"; Θα εξυπηρετεί το ελληνικό κράτος τον Έλληνα πολίτη μέχρι έναν βαθμό και στη συνέχεια θα αναλαμβάνει η "Μακεδονία" να τον εξυπηρετήσει ως "Μακεδόνα"; Πού θα φτάνουν οι υποχρεώσεις του κράτους και πού θα ξεκινάνε αυτές της τοπικής αυτοδιοίκησης; Το κράτος θ' αναλαμβάνει την προστασία της "νεότητας" των Ελλήνων και η κάθε περιφέρεια θ' αναλαμβάνει την προστασία των "γηρατειών" των συντοπιτών της; Την προστασία των ανέργων ποιος θα την αναλάβει; Την υγεία των πολιτών ποιος θα την αναλάβει; Την παιδεία των πολιτών ποιος θα την αναλάβει;
Από τη στιγμή που μοιράζονται πόροι, οι οποίοι προβλέπονται για την εξυπηρέτηση υποχρεώσεων, ευνόητο είναι ότι μοιράζονται και οι υποχρεώσεις. Επιπλέον, ένας φόρος, όπως ο ΦΠΑ, ο οποίος συνδέεται άμεσα με την κατανάλωση και άρα με τον πλούτο της κάθε περιοχής, θα δημιουργήσει πρόσθετα προβλήματα. Κάποιοι θα εξασφαλίζουν μεγαλύτερους πόρους, για να εξυπηρετήσουν τις υποχρεώσεις τους από κάποιους άλλους. Κάποιοι πλούσιοι πολίτες πλουσίων περιφερειών θ' αρχίσουν να δημιουργούν "αποστάσεις" από τους υπόλοιπους. Η Μακεδονία, για παράδειγμα, εξαιτίας του πλούτου της και άρα λόγω των αυξημένων εσόδων —λόγω ΦΠΑ—, θα έχει καλύτερα σχολεία ή νοσοκομεία από τη φτωχότερη Ήπειρο; Τα Ελληνόπουλα της Μακεδονίας θα πηγαίνουν σε ζεστά σχολεία και τα Ελληνόπουλα της Ηπείρου θα δίνουν αγώνα επιβίωσης σε παγωμένες αίθουσες;
Μπορεί το Σύνταγμά μας να "υποδεχθεί" αυτήν την αλλαγή; Μπορεί ένα Σύνταγμα ενός ενιαίου εθνικού κράτους να "προσαρμοστεί" σε μια αυθαίρετη "καντονοποίηση"; Αυτό δεν είναι μόνον παράνομο, αλλά και ανήθικο. Γιατί πολέμησε υπέρ της Ελλάδας ένας φτωχός Ηπειρώτης στην Πίνδο το 40; Για να παρακαλάει τους πλούσιους Έλληνες να μην αφήνουν τα εγγόνια του να παγώνουν στο σχολείο; Γιατί πολέμησε ένας φτωχός Κρητικός στη Μάχη της Κρήτης; Για να παρακαλάει τους πλούσιους Έλληνες να εξασφαλίσουν στα εγγόνια του μια ανθρώπινη περίθαλψη; Όλοι αυτοί πολέμησαν για μια Ελλάδα, η οποία θα ήταν υποχρεωμένη να κάνει το καλύτερο δυνατό για όλους τους Έλληνες.
Οι Έλληνες πολέμησαν για να ΑΠΑΙΤΟΥΝ από το κράτος και όχι για να παρακαλάνε άλλους Έλληνες. Αυτές οι κοινές υποχρεώσεις του ελληνικού κράτους απέναντι σε κοινές θυσίες των πολιτών του είναι που μας κάνουν ένα αμιγώς ενιαίο κράτος και όχι μια χαλαρή ομοσπονδία "Καντονιών". Οι κοινές θυσίες για την κοινή πατρίδα μάς κάνουν όλους συμμέτοχους επί ίσοις όροις στο κοινό μας "πιάτο". Στο πλούσιο "πιάτο", όπως αποδείχθηκε με την τελευταία καταγραφή της δημόσιας περιουσίας. Αυτά διασφαλίζει το σημερινό Σύνταγμα και είναι παράνομος και ανήθικος όποιος τα θέτει υπό αμφισβήτηση.
Καταλαβαίνει ο αναγνώστης τι λέμε; Καταλαβαίνει τους κινδύνους; Σ' αυτήν την περίπτωση δεν υπάρχει σύμπτωση ή αφέλεια. Μιλάμε για ολόκληρη μεθόδευση, η οποία έχει όλα τα χαρακτηριστικά μιας καλοστημένης συνομωσίας. Το Σχέδιο Καλλικράτης δεν είναι μια "ατυχής" έμπνευση του νεόκοπου στην πολιτική, άσχετου και παντελώς ασήμαντου Ραγκούση. Δεν έχουν περάσει πολλές ημέρες από τότε που αποκαλύφθηκε ότι ο νόμος περί Ιθαγένειας ήταν απλή αντιγραφή μιας "πρότασης" γνωστής "ευαίσθητης" ΜΚΟ. Είναι προφανές ότι το σχέδιο αυτό έχει προετοιμαστεί αρκετό καιρό πριν την ανάληψη της εξουσίας από τον Giorgo. Έχει προετοιμαστεί από τα "αφεντικά" του και όχι από τον ίδιο. Για την εφαρμογή του συγκλίνουν ταυτόχρονα πολλές αντισυνταγματικές αθλιότητες, προκειμένου να μιλάμε για ατυχείς συμπτώσεις.
Είναι προφανές ότι υπάρχει ξένος "δάκτυλος" πίσω από αυτό το σχέδιο. Είναι προφανές ότι εμπλέκονται μέσα σ' αυτό γνωστές ΜΚΟ και οι ακόμα γνωστότεροι ξένοι χρηματοδότες τους. Γι' αυτόν τον λόγο μιλάμε για συνομωσία και όχι για τυχαία ηλιθιότητα. Σ' αυτήν την περίπτωση έχουμε ένα καλοσχεδιασμένο "προϊόν" με πολλά λειτουργικά "εξαρτήματα" και όχι έναν άμορφο "σωρό" από τυχαία "σκουπίδια". Άνθρωποι, με γνώσεις πάνω στη λειτουργία του συστήματος, εργάστηκαν, με στόχο να διαλύσουν το ελληνικό κράτος. Να το διαλύσουν οργανωμένα, χρησιμοποιώντας τις δικές του δυνάμεις και χωρίς να χρειαστεί να κάνουν στρατιωτικές επεμβάσεις οι ίδιοι.
Ο ΚΡΥΦΟΣ ΣΤΟΧΟΣ του "Καλλικράτη" είναι "Η ΑΠΟΣΧΙΣΗ" ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ.
Άρα, με βάση όλα αυτά, μπορούμε να έρθουμε στην "ταμπακέρα". Ποια είναι η "ταμπακέρα" σ' αυτήν την περίπτωση; Τι ενδιαφέρει όσο τίποτε άλλο τους ισχυρούς της καταρρέουσας πλέον Νέας Τάξης Πραγμάτων;
Η Κρήτη. Η γη του Μίνωα και του Ιδομενέα. Το "αεροπλανοφόρο" της Μεσογείου.
Η τελευταία ελπίδα των Αγγλοσαξόνων —μπροστά στο ενδεχόμενο της κατάρρευσης της Νέας Τάξης— να παραμείνουν και την επόμενη "ημέρα" ως ισχυροί παράγοντες στο ανατολικό άκρο της Μεσογείου. Η τελευταία τους ελπίδα —μέσα στο χάος της αποθνήσκουσας Νέας Τάξης— να παραμείνουν "ζωντανοί" στο παιχνίδι του ιμπεριαλισμού. Η τελευταία τους ελπίδα να ελέγξουν —ερήμην των υπολοίπων Ευρωπαίων— τον βασικό "δρόμο" των πετρελαίων. Ο υπέρτατος στόχος της Βρετανίας και των ΗΠΑ, που αυτήν τη στιγμή "σφυροκοπούν" με όλα τα μέσα την Ελλάδα.
Ρωτάμε λοιπόν εμείς οι αφελείς ή καχύποπτοι. Τι θα γίνει αν στο άμεσο μέλλον αναλάβει "Κρητικάρχης" ένα άτομο, όπως η Ντόρα Μητσοτάκη για παράδειγμα; Ένα άτομο γνωστό για τις σχέσεις του με την Νέα Τάξη; Ένα άτομο "χαϊδεμένο" από τον άθλιο Μπους; Ένα άτομο, που έφαγε "ψωμάκι" από τους Αγγλοσάξονες και άρα τους "χρωστά"; Αν οι Αγγλοσάξονες —όπως εύκολα αποδεικνύεται— έχουν φλέγοντα συμφέροντα στην Κρήτη, σε ποιον θ' απευθυνθούν, για να τους εξυπηρετήσει; Δεν χρειάζεται δηλαδή να είναι κάποιος μάντης ή κατάσκοπος, για να προβλέψει σε ποιους θ' απευθυνθούν, για να τους εξυπηρετήσουν. Ο Μητσοτάκης είναι αυτός που τους "χρωστά" και σ' αυτόν θ' απευθυνθούν. Αυτός μόνον μπορεί να τους λύσει όλα τα προβλήματα στην Κρήτη.
Μπορεί οι Κρητικοί να μην συμπαθούν ιδιαίτερα τον Μητσοτάκη, αλλά ο Μητσοτάκης ελέγχει την Κρήτη. Είναι γνωστό ότι στα χρόνια της εγκληματικής κομματικοποίησης του κρατικού μηχανισμού στην Κρήτη ο Μητσοτάκης στην πραγματικότητα "μητσοτακικοποιούσε" το μερίδιο της Νέας Δημοκρατίας. Με τον τρόπο αυτόν κατόρθωσε να δημιουργήσει ένα ολόκληρο παρακράτος στην Κρήτη. Ένα παρακράτος, το οποίο μπορούσε να ελέγχει τη νομή των κρατικών πόρων και βέβαια των κρατικών θέσεων στην Κρήτη. Ένα παρακράτος, το οποίο ξεκινάει από την Εκκλησία της Κρήτης και φτάνει μέχρι τα "βαποράκια" των Ζωνιανών. Ένα παρακράτος, το οποίο με τη δύναμή του μπορούσε να δημιουργεί "πλούσιους" παράγοντες με τη χορήγηση κρατικών χρημάτων, αλλά και ισχυρούς ένοπλους κακοποιούς με τη χορήγηση δικαστικής "ασυλίας".
Όταν αυτό το παρακράτος πάρει υπό τη διαχείρισή του το σύνολο του δημοσίου κεφαλαίου της Κρήτης, τι θα κάνει; Όταν αυτό θα αποφασίζει πραγματικά για τα όσα αφορούν τη νομή των κερδών αυτού του τεράστιου κεφαλαίου; Έναν δημόσιο δρόμο μεταξύ Ηρακλείου και Χανίων διαχειρίστηκε ο Μητσοτάκης και άλλαξε ολόκληρο τον κοινωνικό "χάρτη" της Κρήτης. Τι θα μπορεί να κάνει, αν διαχειριστεί τα πάντα πάνω στην Κρήτη; Όταν θ' αρχίσει να διαχειρίζεται τεράστιες ποσότητες κεφαλαίου με γνώμονα τα δικά του ιδιωτικά συμφέροντα και βέβαια αυτών που βρίσκονται πίσω του; Ο Μητσοτάκης "χορεύει" χωρίς "όργανα". Φαντάζεται κάποιος τι "γυροβολιές" θα ρίξει, όταν θα έχει τα "νόμιμα" μέσα; Ακόμα προσπαθούν κάποιοι να καταλάβουν πώς οι Βρετανοί απέκτησαν την ιδιοκτησία των χιλιάδων στρεμμάτων κρητικής γης από τη μονή Τοπλού.
Μιλάμε για τρομακτικά πράγματα. Τι θα γίνει λοιπόν αν στο άμεσο μέλλον μια Ντόρα στον ρόλο του "Κρητικάρχη" παρακάμψει τον κρατικό σχεδιασμό στα δημόσια έργα και επιλέξει έναν ειδικό κρητικό σχεδιασμό; Όταν, ως επικεφαλής της Κρήτης και με τεράστιο κεφάλαιο υπό τη διαχείρισή της, βγει ν' αναζητήσει δάνεια από το άπληστο διεθνές τραπεζικό σύστημα; Όταν υπό τις "ιαχές" των αλλοδαπών "Νεοκρητικών" θα σχεδιάζει το μέλλον της πολυεθνικής "Νέας Κρήτης"; Όταν, ως "Κρητικάρχης", θα υποθηκεύει ανεξέλεγκτα το κρητικό κεφάλαιο, για να πάρει δάνεια από το εξωτερικό; Όταν με δεδομένο το "κατακάθι", που δραστηριοποιείται στην τοπική αυτοδιοίκηση, αρχίσουν να έρχονται τα "δάνεια" από το εξωτερικό και απλώνονται τα γνωστά "χέρια" πάνω σ' αυτά; Δάνεια, τα οπ
Περισσότερα... »




Δημοσιεύθηκε από olympiada

Tις τελευταίες ημέρες λαμβάνουμε μηνύματα εναντίον των “Οικολόγων” πρασίνων που περιλαμβάνουν μάλιστα και δικά μας άρθρα. Το ότι πρώτοι αποκαλύψαμε τη σήψη που τους δημιούργησε και τους διατηρεί αυτό δεν σημαίνει ότι θα γίνουμε θεραπαινίδες πολιτικών παιχνιδιών. Τα μηνύματα αυτά δυστυχώς προέρχονται από τον “ανταγωνιστικό” χώρο της πράσινης ανάπτυξης που με αυτό τον τρόπο προσπαθούν να ανακόψουν διαρροή ψήφων προς το κομματικό μόρφωμα των “πρασίνων”. Αυτά τα κομματικά παιχνίδια αποδομούνται μόνο με την αποκάλυψη των δημιουργών αυτής της φαρσοκωμωδίας που λέγεται “ΠΡΑΣΙΝΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ”. Ταφόπλακα χρώματος Πρασίνου για Γη και κοινωνία. Διαβάστε:
Η πράσινη ανάπτυξη δεν είναι κάποια αυτοφυή μπαρούφα του Γιώργου Παπανδρέου ή του Τρεμόπουλου. Το κακό σ’ αυτή τη χώρα είναι η προσκόλληση σε στερεότυπα που μας κάνουν να θεωρούμε φυσιολογική μια εγκληματική ενέργεια και να υποτιμούμε τον κίνδυνο ανάγοντας τον σε γραφικότητα. Έτσι όταν ο Γιώργος Παπανδρέου έστησε το πρόγραμμα διακυβέρνησης του πάνω σ’ αυτή, εχθροί και φίλοι γέλασαν θεωρώντας ότι είναι “άλλη μια ασυναρτησία του ΓΑΠ”. Κανείς δεν έκανε τον κόπο να μπει στην ουσία τον πραγμάτων και να αναλύσει τον όρο Πράσινη Ανάπτυξη που απετέλεσε έναν από τους πυλώνες της πρόσφατης νίκης Ομπάμα. Σωστά κάποιοι υπέθεσαν ότι σαν “Democrat” Ο Γιώργος αντέγραψε το ίδιο σύστημα, κανείς δεν έκρινε σκόπιμο να το ερευνήσει βαθύτερα.

monsanto
Η “Πράσινη Ανάπτυξη” είναι ένα σύστημα πολιτικής διακυβέρνησης με ένα σαφές νομικό πλαίσιο λειτουργίας που προωθεί, περικλείει και προστατεύει τους 7 βασικούς οικονομοτεχνικούς τομείς εφαρμογής. Ξεκίνησε σαν ένα αποσπασματικό πλάνο της διακυβέρνησης Κλίντον πριν πάρει τη σημερινή μορφή της. Σήμερα, αποκαλύπτουμε τους δημιουργούς και βασικούς συντελεστές της Πράσινης Ανάπτυξης. Διαχρονικές, υπερκομματικές μορφές που εργάσθηκαν μεθοδικά επί χρόνια για τη δημιουργία αυτού του τερατουργήματος το οποίο ήλθε στην εξουσία μέσω ενός Γκαιμπελικού συστήματος προπαγάνδας. Ενδεικτική είναι η μαρτυρία του Dan Glickman, ΓΓ αγροτικής ανάπτυξης επί Clinton, που έζησε τον ιδιότυπο φασισμό από πρώτο χέρι: “Εάν τολμούσες να το αμφισβητήσεις (αυτό το σύστημα ανάπτυξης), όχι απλά σε θεωρούσαν “ανήθικο” αλλά σε βάφτιζαν Γελοίο, Ηλίθιο και εχθρό του κόμματος” αναφέρει μεταξύ άλλων αποκαλύψεων που παρατίθενται αναλυτικά στο βιβλίο “Dinner at the New Gene Cafe: How Genetic Engineering Is Changing What We Eat, How We Live, and the Global Politics of Food του Bill Lambrecht”
O Michael Taylor είναι ο πρώτος στυλοβάτης του εγχειρήματος. Στον σκληρό πυρήνα των υποστηρικτών του Obama, νομικός και γραφειοκράτης, έχει αναλάβει όλο το νομικό πλαίσιο που θα αγκαλιάζει την επιβολή της “Πράσινης Ανάπτυξης” εντός των ΗΠΑ για κάθε μια πολιτεία ξεχωριστά. Επίσης συντονίζει ένα ανεξάρτητο όργανο που ασχολείται με την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις δυσκολίες εξαγωγής αυτού του σύγχρονου θαύματος, θα δούμε λεπτομέρειες στη συνέχεια. Ποιός είναι όμως ο Michael Taylor;Ο Taylor υπήρξε επί σειρά ετών νομικός σύμβουλος του κολοσσού της Βιοτεχνολογίας που λέγεται Monsanto, φτάνοντας μάλιστα στη θέση του αντιπροέδρου. Όλοι λίγο εως πολύ γνωρίζουμε την Monsanto ως την εταιρεία με τα περιβόητα “μεταλλαγμένα”. Αυτό που αγνοούμε είναι ότι η Monsanto υπάγεται σε μια πρωτοφανή κρατική στήριξη στα πρότυπα της Αμερικάνικης Βιομηχανίας Όπλων όχι μόνο επί καθεστώς Bush. Ο Taylor ήταν ο άνθρωπος που εξοβέλισε μια προς μια τις νομικές αντιστάσεις των διαφόρων πολιτειών αλλά κυρίως (επί πατρός Bush το 1992) ανέλαβε επιτελική θέση στον περίφημο FDA (οργανισμό τροφίμων και φαρμάκων) με σκοπό να συντάξει την πολιτική του οργανισμού έναντι στη Βιοτεχνολογία! Τα κατάφερε περίφημα συντελώντας δύο εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας με απίστευτα τεχνάσματα, απόκρυψη στοιχείων αλλά και ολόκληρων μελετών που στοιχειοθετούσαν την επικινδυνότητα αυτής της νέας μορφής ανάπτυξης:
1. Η πολιτική διακύρηξη του FDA και η απόκρυψη στοιχείων: Το 1992 με τις παρασκηνιακές ενέργειες του Taylor βγήκε η επίσημη θέση: ” Ο Οργανισμός δεν διαθέτει οποιοδήποτε στοιχείο ή πληροφορία που να δείχνει ότι τα παραγόμενα με αυτό τον τρόπο τρόφιμα διαφέρουν από τα υπόλοιπα”. Με αυτές τις απλές κουβέντες ξεκίνησε η βαριά βιομηχανία να αναπτύσσεται με σκοπό να γίνει κύρια εξαγωγική δύναμη. Το 1999 όμως, μετά από τον αδυσώπητο αγώνα του εισαγγελέα Steven Druker ήλθαν στο φως της δημοσιότητας 44,000 σελίδες επίσημα κατατεθημένων (στον FDA) μελετών που αποδείκνυαν την επικινδυνότητα και είχαν σκοπίμως “αγνοηθεί”. Για την ιστορία, η Αμερικάνικη δικαιοσύνη πήρε κάποιες σκληρές αποφάσεις που ακυρώθηκαν από το εμπορικό δίκαιο (!) όπως ακριβώς έγινε με τα καρκινογόνα συστατικά στα βρεφικά προϊόντα.
2. Η εγκληματική νομιμοποίηση της ορμόνης rbGH. Πρόκειται για μια ισχυρότατη, γενετικά τροποποιημένη ορμόνη που παράγεται από τη Monsanto (!) και σύμφωνα με μελέτες ευθύνεται για αρκετές μορφές καρκίνου (χρησιμοποιείται στα γαλακτοκομικά προϊόντα). Αυτή η ορμόνη απαγορεύεται σε όλες τις βιομηχανικές χώρες ακόμα και στον Καναδά. Το οξύμωρο είναι ότι μετά το θόρυβο που δημιουργήθηκε με τη νομιμοποίηση, αρκετές εταιρείες που δεν τη χρησιμοποιούσαν το ανέγραφαν στη συσκευασία (rbGH Free). Γι’ αυτό το “πρόβλημα” φρόντισε πάλι ο Taylor, χρησιμοποιοώντας τον αχυράνθρωπο ΓΓ Γεωργίας της Πενσυλβάνια Dennis Wolff, όπου απαγόρευσε την αναγραφή του rbGH Free για την πολιτεία. Έκπληξη, ο Dennis Wolff μετέχει τώρα στο επιτελείο του Obama για την “Πράσινη ανάπτυξη”! Προοριζόταν μάλιστα για το ύπατο αξίωμα στο USDA το οποίο όμως κέρδισε με το σπαθί του ο Tom Vilsack, ο άνθρωπος της δράσης και της εφαρμογής, ο έτερος κινητήριος μοχλός του project.

Tom Vilsack
Ο περιβόητος Tom Vilsack είναι η κεφαλή του υπουργείου Γεωργίας (USDA), αντάξιος εκτελεστής των σχεδιασμών του Taylor. Πρώην κυβερνήτης της Iowa, παρουσιάστηκε μετά την εκλογή Obama ως υποψήφιος για τη θέση επισύροντας τη μήνι οικολογικών οργανώσεων και ακτιβιστών ως η πρώτη απάτη του Obama. Αυτός ο Democrat έχει βαρύ βιογραφικό που θα το δούμε βήμα – βήμα από τη δράση του στους 6 από τους 7 βασικούς άξονες της πράσινης ανάπτυξης:
1. Ίδρυση ταμείου έρευνας για επενδύσεις στην πράσινη ανάπτυξη: Ο Vilsack έγραψε ιστορία αφού ήταν ο πρώτος που το κατάφερε στην Iowa και επένδυσε σε… εταιρεία με βασικό αντικείμενο την κλωνοποίηση της Αγελάδας! (Trans Ova)
2. Ενίσχυση της έρευνας για “πράσινα” Φαρμακευτικά σκευάσματα. Ο Vilsack θεώρησε πρέπον να χρησιμοποιήσει τους πόρους της Iowa για καλλιέργεια γενετικά μεταλλαγμένων σπόρων και ιδιαίτερα καλαμποκιού για φαρμακευτική χρήση! Το γιατί θα το δείτε παρακάτω.
3. Διάθεση Εδαφών για “Πράσινες” εφαρμογές (φωτοβολταϊκά, ανεμογεννήτριες κλπ). Ο Vilsack εκμεταλλεύθηκε πλήρως την παρόμοια τρίπλα που είχε κάνει ως κυβερνήτης αφού άφησε ανεξέλεγκτες τις καλλιέργειες Γενετικά Μεταλλαγμένων σπόρων (!) άροντας όλους τους υφιστάμενους περιορισμούς (με την αμέριστη στήριξη της Ρεπουμπλικάνας Sandy Greiner για να είμαστε ακριβοδίκαιοι).
4. Ενίσχυση των κονσόρτσιουμ εταιρειών “πράσινου” αντικειμένου. Εδώ ο Vilsack θα αποδειχθεί μανούλα έχοντας ψηφιστεί ως “Κυβερνήτης της χρονιάς” από την Ένωση Βιομηχανιών Βιοτεχνολογίας (Biotechnology Industry Organization) ενώ διετέλεσε ιδρυτής και πρόεδρος της αντίστοιχης Biotechnology Partnership.
5. Επενδύσεις στις εναλλακτικές μορφές ενέργειας. Μαντέψτε, ο Vilsack είναι φανατικός θιασώτης των βιοκαυσίμων, ιδιαίτερα αυτών που παράγονται από Σόγια και Καλαμπόκι (!) παρ’ ότι έχει αποδειχθεί πως η καλλιέργεια τους απαιτεί περισσότερη ενέργεια από το εξαγώγιμο ενώ οδηγούν τις τιμές των βρώσιμων προϊόντων στα ύψη οδηγώντας τον τρίτο κόσμο στη λιμοκτονία.
6. Για την “πράσινη” αγροτική ανάπτυξη περιττεύει να μιλήσουμε αφού ο Vilsack είναι το αγαπημένο παιδί της Monsanto που του διαθέτει και ιδιωτικό αεροσκάφος για τις μετακινήσεις του! Taylor – made στην κυριολεξία.
Η “Πράσινη Ανάπτυξη” είναι απλώς ένα νέο, εξ’ ίσου επικίνδυνο με τα οπλικά, τέχνασμα για να καταστήσει τις ΗΠΑ ως παραγωγό χώρα μιας νέας μορφής οικονομίας. Ένα νέο μονοπώλιο το οποίο αποτυγχάνει οικτρά και εντός των ΗΠΑ αφού δεν έχουν καταφέρει ακόμα να το καταστήσουν εξαγώγιμο. Τα στοιχεία είναι καταλυτικά:
Καταλαβαίνετε λοιπόν ότι η προσπάθεια εξαγωγής αυτού του νέου καπιταλιστικού προϊόντος με το “φιλάνθρωπο και οικολογικό” brand απαιτεί μια γλυκιά εναλλακτική προσωπικότητα (Obama) αλλά κυρίως Κυβερνήσεις μαριονέτες που θα απαρτίζονται από δύο ειδών πολιτικούς:
Χαζοχαρούμενους και Απατεώνες. Μόνο έτσι θα πουληθεί το προϊόν. Στη συγκεκριμένη συγκυρία, οι Έλληνες πολιτικοί αγοραστές και πλασιέ της “Πράσινης Ανάπτυξης” έχουν βρεθεί. Χαρακτηρισμούς και πρόσωπα μπορείτε εύκολα να ταιριάξετε.
Η μάχη για τη Μητέρα Γη δεν έχει χρώμα ούτε εμπορική διαχείριση. Είναι μια εύκολη επανάσταση που ξεκινά από την καθημερινότητα μας. Γι’ αυτό θα ξεκινήσουμε μια νέα ενότητα. Είναι καιρός να αντιδράσουμε χωρίς αυτόκλητους σωτήρες και σπόνσορες.



“Η κληρονομιά του Τάσσου Παπαδόπουλου είναι ο σεβασμός της βούλησης του λαού”, τόνισε ο πρώην υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας Πέτρος Μολυβιάτης, μιλώντας στο πρώτο πολιτικό μνημόσυνο του τέως προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ο καλύτερος τρόπος να τιμήσουμε τη μνήμη του Τάσσου Παπαδόπουλου είναι να σεβαστούμε αυτά που μας κληροδότησε, είπε ο κ. Μολυβιάτης και πρόσθεσε: “Ο μεγαλύτερος εχθρός μας δεν είναι ο χρόνος, αλλά τα λάθη μας, γιατί αυτά εκμεταλλεύτηκαν όσοι επιβουλεύονται την Κύπρο για να πετύχουν τα σχέδιά τους”. Το πολιτικό μνημόσυνο του Τάσσου Παπαδόπουλου επισκιάζεται από την αποτρόπαια πράξη της κλοπής της σορού του, σημείωσε ο κ. Μολυβιάτης και ευχήθηκε να βρεθεί η σορός και οι ένοχοι της πράξης αυτής να τιμωρηθούν, αφού με την πράξη τους “προσβάλλουν την Κύπρο”. Κατά τη διάρκεια του πολιτικού μνημοσύνου προβλήθηκε σύντομη ταινία για τον Τάσσο Παπαδόπουλο και ακολούθησε μουσικό πρόγραμμα με τον Γιώργο Νταλάρα και το Φωνητικό Σύνολο “Διάσταση”. Το μνημόσυνο διοργανώθηκε από το νεοσύστατο Κέντρο Μελετών “Τάσσος Παπαδόπουλος”.
Εσύ κρεμόσουν στον ιστό γι αυτού του κόσμου το σωστό
και ενώ εγώ, εγώ είχα παγώσει ...
αυτο το κόκκινο πανί που σούχε γίνει εμμονή ήταν γραφτό απο καιρό να σε σκοτώσει
Μέσα στου κόσμου την οργή μια απέλπιδα κραυγή
θα σε σκοτώσουν είπε , φύγε ρε μαλάκα
μα συ είχες ήδη αφορμή να παραδώσεις μια ψυχή που με τον θάνατο γουστάριζε την πλάκα.
Έλληνα μάγκα ... σερνικέ , όλου του κόσμου πανικέ,
μόνο μια σφαίρα θα σε κάνει να λυγίσεις
Έλληνα μάγκα .. σερνικέ όλου του κόσμου πανικέ
και με το αίμα σου το χώμα θα ποτίσεις.
*
Αυτό το χώμα αυτή η γη, είκοσι δυό χρονών πληγή , θα σε σκεπάσει φιλε απ' δω και πέρα
μα θάρθει κάποτε στιγμή του χάρτη να χαθεί ρωγμή ,
ότι ονειρεύτηκες θα γίνει κάποια μέρα.
Μέσα στου κόσμου την οργή μια απέλπιδα κραυγή
θα σε σκοτώσουν είπε , φύγε ρε μαλάκα
μα εσύ είχες ήδη αφορμή να παραδώσεις μια ψυχή που με τον θάνατο γουστάριζε την πλάκα
Έλληνα μάγκα ... σερνικέ , όλου του κόσμου πανικέ,
μόνο μια σφαίρα θα σε κάνει να λυγίσεις
Έλληνα μάγκα ... σερνικέ όλου του κόσμου πανικέ
και με το αίμα σου το χώμα θα ποτίσεις.
ΣΤΕΛΙΟΣ ΡΟΚΚΟΣ
Αρθρο του Χρηστου Γιανναρα, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 06/12/2009
Ο εθνικισμός ήταν τυπικό γέννημα και καύχημα του Διαφωτισμού. Σήμερα, στην Ελλάδα της ημιμάθειας και της σύγχυσης, όσοι καμώνονται τον διαφωτιστή και τον προοδευτικό έχουν τη λέξη «εθνικιστής» για βρισιά, για ταπεινωτική προσβολή.
Οι Διαφωτιστές είχαν πιστέψει ότι μπορούσαν τη συνύπαρξη των ανθρώπων, τη συλλογικότητα, να τη βασίσουν όχι πια σε θρησκευτικά ιδεολογήματα, που στοίχισαν αίμα και φρίκη στην Ευρώπη, αλλά σε ορθολογικά εντοπισμένους παράγοντες συνοχής: κοινή καταγωγή, γλώσσα, Ιστορία, έθιμα. Δεν υποψιάστηκαν ποια συνοχή σχέσεων κοινωνίας ενδέχεται να εξασφαλίζει το σέβας του «ιερού», όταν δεν οριοθετείται ιδεολογικά το «ιερό» αλλά συνιστά κοινή «στάση» διαμορφωμένη από πείρα αιώνων: «Στάση» σεβασμού ή δέους για κάποιο «νόημα» της ύπαρξης και των υπαρκτών που λειτουργεί ως άξονας αναφοράς της ευθύνης – ελευθερίας του ανθρώπου και αιτιολογεί την ενεργητική του ετερότητα, επιτρέπει ελπίδα νίκης καταπάνω στο εφήμερο.
Πάντως, ο εθνικισμός του Διαφωτισμού αποδείχθηκε, όπως όλα τα ανθρώπινα, δίκοπος: αφορμή περισσότερων ελευθεριών για το άτομο και πρόξενος ακόμα περισσότερης φρίκης. Για μας τους Ελληνες ήταν και η χαριστική βολή για το ιστορικό μας τέλος: Μας οδήγησε στην ξιπασμένη παραίτηση από την αρχοντιά του κοσμοπολίτη, από τη συνείδηση προτεραιότητας του πολιτισμού, μας βύθισε στη μειονεξία και κακομοιριά του Βαλκάνιου επαρχιώτη, στην ανίατη καθυστέρηση. Οσες αντιστάσεις εμφανίστηκαν (Μακρυγιάννης, Ζαμπέλιος, Παπαδιαμάντης, Ιων Δραγούμης, η Γενιά του ’30) –εκδοχές για την ελληνικότητα ως ενεργό πρόταση «νοήματος», δηλαδή πολιτισμού δίχως εθνικά σύνορα– απέτυχαν ιστορικά, το αποδείχνει η θεσμική συγκρότηση και λειτουργία του ελλαδικού κράτους.
Σήμερα πια εγχωρίως έχει αντιστραφεί ακόμα και η σημασία των λέξεων: Διαφωτιστής στην Ελλάδα θεωρείται ο διεθνιστής και ο εθνικισμός της ευρωπαϊκής Νεωτερικότητας λογαριάζεται οπισθοδρόμηση, αναχρονισμός. Αυτό μάλλον οφείλεται στην παγκόσμια αποκλειστικότητα που έχουν οι Ελλαδίτες να παντρεύουν τα αντιφατικά και ασυμβίβαστα: τον Διαφωτισμό με τον Μαρξισμό. Να βλέπουν τη συλλογικόητα μόνο σαν διαφοροποίηση τάξεων και πάλη των τάξεων, τον πολιτισμό σαν «εποικοδόμημα» στη «βάση» των παραγωγικών και ανταλλακτικών σχέσεων.
Ο,τι ξεφεύγει από το μανιχαϊστικό δίπολο εθνικισμού και ιστορικο-υλιστικού διεθνισμού, η εμμονή στην ελληνικότητα ως κοσμοπολίτικη πρόταση πολιτισμού (πρόταση τρόπου και νοήματος του βίου: κοινής ιεαράρχησης αναγκών) ταξινομείται αμέσως προκρούστεια στο απεχθέστερο είδος εθνικισμού: Σημαίνει σκοταδισμό, αναχρονισμό, οπισθοδρόμηση, αντίδραση στην πρόοδο, συγγένεια ιδεολογική με τον Εθνικοσοσιαλισμό και δι’ αυτού με τον Φασισμό. Οι δογματικοί παλαιοημερολογίτες του Περισσού, θαυμαστές του τείχους που χώριζε στο Βερολίνο τον «παράδεισο» του ολοκληρωτισμού από την «κόλαση» του φιλελευθερισμού, συγκαταλέγονται στις «προοδευτικές δυνάμεις», ενώ η Γενιά του ’30 (ο Ζήσιμος Λορεντζάτος, λ.χ., για την «Αυγή») είναι αποφώλιος εθνικιστής με όλα τα σχετλιαστικά ομόσημα.
Γι’ αυτό και δεν παράγεται πια πολιτική στην Ελλάδα, μόνο αναμασήματα μεταπρατικής κενολογίας για διαιώνιση της τεταρτοκοσμικής καφρίλας. Δεν τολμάει πολιτικός λόγος να ζητήσει λ.χ. περισσότερα Αρχαία Ελληνικά στο σχολειό, Αρχαία Ελληνικά από το Δημοτικό, αφού η στέρεα δομή τους επιτρέπει να διδάσκεται η γλώσσα ως λογική συνεπιφέροντας και τη διδασκαλία των μαθηματικών ως γλώσσας – θα χλευαστεί αμέσως η πρόταση σαν «εθνικισμός». Δεν νοιάζονται τα μαρξιστοδιαφωτιστικά υβρίδια για καλλιέργεια της σκέψης και της κρίσης, μάχονται φαντάσματα. Ετσι, είτε η Ν.Δ. κυβερνάει είτε το ΠΑΣΟΚ, η παιδεία στην Ελλάδα είναι στεγανά απολιτική, πειθαρχημένη στον στόχο να ετοιμάζει πειθήνιους οπαδούς για τα κομματικά ποιμνιοστάσια, όχι υπεύθυνους πολίτες.
Απολιτικός είναι και ο συνδικαλισμός στην Ελλάδα, δουλεύει αποκλειστικά για τις κομματικές μαφίες και το χρυσοπληρωμένο κηφηναρειό των εργατοπατέρων, πάντα στραγγαλίζοντας τη ζωή στην απολυτοποίηση της οικονομικής δοσοληψίας. Ο πολιτικός λόγος που θα θύμιζε πανάρχαιους εθισμούς των Ελλήνων στην προτεραιότητα της δημιουργίας και όχι του εκβιαστικού επισιτισμού, θα απαιτούσε τη συμμετοχική δημιουργικότητα ως όρο της μισθωτής εργασίας, ένας τέτοιος λόγος θα στιγματιζόταν «εθνικιστικός» για να εξοντωθεί καίρια.
Δεν τολμάει ο Μακεδόνας να υπερασπίσει την ελληνικότητα του ονόματος της Μακεδονίας, ο Θρακιώτης να υπερασπίσει τη γη του, ο Καστελοριζιός την ελληνικότητα του αρχιπελάγους. Θα απειληθούν και αυτοί με κατάταξη στους «εθνικιστές». Αδύνατο να συζητηθούν στη σημερινή Ελλάδα όροι αξιοπρέπειας στην άσκηση εξωτερικής πολιτικής, όροι στρατηγικής σωφροσύνης στην οργάνωση της άμυνας, προϋποθέσεις αυτοπροστασίας του πολίτη από τη χυδαιότητα του χαμηλής στάθμης τουρισμού, απαιτήσεις προστασίας της γλώσσας από τη βάναυση αγραμματοσύνη, και χίλια ανάλογα, χωρίς να κυριαρχήσουν οι χαρακτηρισμοί ή οι υπόνοιες για «εθνικισμό», «σοβινισμό», «ακροδεξιά σύνδρομα». Στην Ελλάδα δεν παράγεται πια πολιτική, γιατί είναι τυραννικά κυρίαρχος ο μονόδρομος της αλογίας των κλισέ, η συμπλεγματική παράνοια των δογματισμών.
Ούτε και μπορεί άλλος να μας υποκαταστήσει τους Ελληνες στις ευθύνες μας – όπως μας έχουν θέσει υπό ταπεινωτική επιτροπεία στα οικονομικά οι Ευρωπαίοι, έτσι κάποιοι διεθνείς οργανισμοί να επιτροπεύουν τη διαχείριση της πολιτιστικής μας παράδοσης που είναι πανανθρώπινο θησαύρισμα, όχι μόνο δικό μας. Θα ήταν απαραίτητο, αλλά δεν γίνεται. Δεν μπορεί άλλος να μας υποκαταστήσει στη διάσωση ζωντανής συνέχειας της ελληνικής γλώσσας, στην ανάγκη προτεραιότητας του κοινωνείν, προτεραιότητας της μεταφυσικής αναζήτησης, όχι του θρησκευτικού ατομοκεντρισμού. Κάποια διεθνής επιτροπεία θα μπορούσε να είχε αποσοβήσει τη νεοπλουτίστικη βλαχαδερή βλασφημία του Μουσείου που υψώσαμε απέναντι από τον ιερό βράχο της Αρκόπολης ή τις βάναυσες επεμβάσεις στο Κούριον της Κύπρου. Αλλά στην αλλοτρίωση των ουσιωδών θα παραμείνουμε αυτόχειρες.
Ούτε τον Διαφωτισμό αφομοιώσαμε ούτε την ελληνικότητα διασώσαμε. Θωρακισμένοι με τον φανατισμό της αλογίας αντιμαχόμαστε ψευδαισθήσεις.


Μπλόκα "Αγροτών".
Να συλληφθούν άμεσα η Παπαρήγα και ο Μπούτας με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας για απόπειρα ανατροπής του δημοκρατικού καθεστώτος.
Στην αντίθετη περίπτωση να μηνυθεί η σημερινή ηγεσία της Δικαστικής Εξουσίας για παράβαση καθήκοντος στον αντίστοιχο βαθμό.
Η Ελλάδα καθημερινά παραπαίει και αυτό φαίνεται σε όλα τα "ύψη" και τα "βάθη" της καθημερινής της λειτουργίας. Έχει χαθεί η απλή η λογική και το χειρότερο είναι ότι ακόμα και οι λέξεις έχουν χάσει πλέον το νόημά τους. Ως Έλληνες βλέπουμε να συμβαίνουν εγκληματικά πράγματα εις βάρος της πατρίδας μας και δεν αντιδράμε. Ως πολίτες βλέπουμε να "ματώνουν" τη Δημοκρατία μας και δεν κάνουμε τίποτε απολύτως για να την προστατεύσουμε. Καθημερινά βλέπουμε κι ακούμε τα χειρότερα και δεν καταλαβαίνουμε ούτε τι βλέπουμε ούτε τι ακριβώς ακούμε. Γι' αυτόν τον λόγο μιλάμε για λογική και λέξεις. Δεν μπορούμε να αξιολογήσουμε αυτά τα οποία συμβαίνουν γύρω μας και ως εκ τούτου δεν μπορούμε ν' αντιδράσουμε ανάλογα. Προαναγγελθέντες "θανάτους" δεν μπορούμε να αποτρέψουμε.
Θέτουμε λοιπόν στους Έλληνες δημοκράτες το πιο απλό ερώτημα. Σε ποιο κράτος του πολιτισμένου και άρα δημοκρατικού κόσμου θα έβγαινε μια σταλινική ηγέτης να δηλώσει ότι θα "κόψει" τη χώρα στη μέση —απειλώντας την οικονομία, την ασφάλεια και την κοινωνική ειρήνη— και δεν θα ενεργοποιούνταν αυτόματα οι μηχανισμοί ασφαλείας του; Σε ποιο κράτος του ίδιου κόσμου θα έβγαινε ένα φασιστικό κόμμα να κάνει κατάληψη —με μηχανοκίνητα μέσα και μάλιστα μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες— ενός κρίσιμου οδικού κόμβου και δεν θα συλλαμβάνονταν οι υπαίτιοι μιας τέτοιας εγκληματικής πολεμικής πράξης; Σε περιπέτεια ζωής θα έμπαινε όποιος θα είχε το "επαναστατικό" θράσος να πραγματοποιήσει ένα τέτοιας έκτασης εθνικό, οικονομικό και κοινωνικό έγκλημα. Όχι απλά το Πανελλήνιο δεν θα τον ξανάβλεπε, αλλά ούτε η οικογένειά του.
Αν διαβάσει κάποιος στοιχειωδώς για την "επαναστατική" ιστορία των λαών και των ιδεολογιών, θα διαπιστώσει μερικά πράγματα, τα οποία δεν αποτελούν μυστήρια, αλλά αντίθετα άπτονται της κοινής λογικής. Στόχοι, μέσα και τρόποι παραμένουν πάντα οι ίδιοι. Οι "επαναστάτες" έχουν πάντα ως αντικείμενό τους την ανατροπή της εξουσίας που έχουν απέναντί τους. Οι δημοκράτες πάντα έχουν ως στόχο τους την ανατροπή των φασιστικών καθεστώτων και οι φασίστες έχουν πάντα ως στόχο τους την ανατροπή των δημοκρατικών καθεστώτων. Αυτός είναι ο στόχος τους και αυτόν εξυπηρετούν με τις οργανωμένες πράξεις τους.
Οι επαναστάτες δεν διαθέτουν στρατούς, ώστε να προκαλέσουν την επιθυμητή γι' αυτούς ανατροπή μέσω μιας οργανωμένης στρατιωτικής σύγκρουσης στο τακτικό επίπεδο. Διαθέτουν όμως μια οργάνωση αποφασισμένων ανθρώπων και απλά περιμένουν να επωφεληθούν από αδυναμίες του συστήματος. Αδυναμίες, οι οποίες προκύπτουν είτε από δικά του προβλήματα είτε από προβλήματα τα οποία του προκαλούν οι ίδιοι. Εκμεταλλεύονται κρίσεις ή δημιουργούν οι ίδιοι κρίσεις, προκειμένου να τις εκμεταλλευτούν. Εκμεταλλεύονται τις επιμέρους κοινωνικές ή ταξικές συγκρούσεις —οι οποίες πάντα υπάρχουν σε συνθήκες οικονομικής κρίσης— και εξυπηρετούν τους πολιτικούς τους στόχους. Στόχους, τους οποίους, είτε ως μειονότητα είτε απλά ως αδύναμοι, ποτέ δεν θα μπορούσαν να κατακτήσουν χωρίς τις αφελείς "μάζες". "Μάζες", τις οποίες οδηγούν στις συγκρούσεις και στην αιματοχυσία, που οδηγεί στο κοινωνικό χάος. Στο χάος, που τους βολεύει.
Πώς όμως δημιουργούνται οι κρίσεις; Προκαλώντας προβλήματα στην ομαλή λειτουργία του συστήματος. Προκαλώντας δυσλειτουργίες, οι οποίες είτε το οδηγούν σε οικονομική κρίση είτε προκαλούν κοινωνικές εντάσεις σε βαθμό τέτοιο, που να απειλείται η κοινωνική ειρήνη. Τα μέσα, δηλαδή, που έχουν οι επαναστάτες, προκειμένου να φέρουν εις πέρας την αποστολή τους, είναι πολύ συγκεκριμένα και γνωστά. Κρύβονται πίσω από κοινωνικές ομάδες, οι οποίες αγωνίζονται για την επιβίωσή τους και εξυπηρετούν τα ιδεολογικά τους συμφέροντα. Πίσω από την αγωνία του πεινασμένου εργάτη για ψωμί μπαίνει και το ιδεολογικό συμφέρον του σταλινικού "πατερούλη", ο οποίος υποφέρει μόνον από χοληστερίνη. Πίσω από την αγωνία του χρεοκοπημένου αγρότη για επιβίωση μπαίνει και το ιδεολογικό συμφέρον της πολυεκατομμυριούχου Παπαρήγα, η οποία σπουδάζει την κόρη της στα αμερικανικά κολέγια.
Αυτό συμβαίνει σήμερα στην Ελλάδα. Κάποιοι φασίστες κρύβονται πίσω από τις αγωνίες των δημοκρατών, προκειμένου να κάνουν κακό στη μισητή γι' αυτούς Δημοκρατία μας. Σήμερα —και εν μέσω μιας τεράστιας εθνικής αλλά και παγκόσμιας οικονομικής κρίσης— κάποιοι κλείνουν τις βασικές "αρτηρίες" της λειτουργίας της ελληνικής οικονομίας. "Αρτηρίες" ζωτικές, όπως είναι οι βασικοί οδικοί άξονες. Εξανεμίζουν με τον τρόπο αυτόν ακόμα και τις λίγες θεωρητικές πιθανότητες, που της επιτρέπουν να ελπίζει σε επιβίωση.
Δεν φτάνει δηλαδή που ο "ασθενής" αργοπεθαίνει εξαιτίας της ασθένειάς του, έρχονται κάποιοι και του κλείνουν τις βασικές αρτηρίες, οδηγώντας τον στον βέβαιο θάνατο, εξαιτίας της "ασφυξίας" που του προκαλούν. Αυτό ακριβώς συμβαίνει σήμερα. Με μια ελληνική οικονομία να βρίσκεται σε κατάσταση διάλυσης, αποτελεί εγκληματική πράξη να κλείσεις τους δρόμους, που της δίνουν κάποιες ελάχιστες δυνατότητες να λειτουργεί στοιχειωδώς και άρα να αποφεύγει την κατάρρευση.
Όταν αυτήν την αυτοκτονική πράξη την πραγματοποιούν δημοκράτες πολίτες, είναι αφελείς και κρίνονται ως τέτοιοι με βάση τους νόμους που ισχύουν γι' αυτές τις περιπτώσεις. Κρίνονται δηλαδή με βάση νόμους, οι οποίοι έχουν σχέση με την παρακώλυση των συγκοινωνιών κλπ.. Όταν όμως αυτήν την πράξη την πραγματοποιούν οργανωμένα εχθροί της Δημοκρατίας, δεν έχουμε "αυτοκτονική" αφέλεια, αλλά "δολοφονική" πρόθεση. Όταν το ΚΚΕ οργανωμένα σαν κόμμα προκαλεί αυτού του επιπέδου τη δυσλειτουργία στην οικονομία της ελληνικής Δημοκρατίας, τότε έχουμε απόπειρα ανατροπής της. Γι' αυτόν τον λόγο κατηγορούμε σήμερα το "δολοφονικό" ΚΚΕ. Το σταλινικό ΚΚΕ, το οποίο έχει αποδείξει μέσα στον χρόνο ότι όχι μόνον τη Δημοκρατία μισεί, αλλά και τους ίδιους τους Έλληνες.
Υπάρχουν όλα τα στοιχεία, που έχει ανάγκη η δικαιοσύνη, για να κινηθεί εναντίον τους. Υπάρχει η δημόσια δήλωση της Παπαρήγα, που λέει ότι το ΚΚΕ θα συμμετάσχει οργανωμένα στην κατάληψη της πιο βασικής εθνικής οδού της χώρας. Οργανωμένα θα κινηθεί σαν κόμμα εναντίον ποιου και υπέρ ποιών; Δεν απολαμβάνει το ΚΚΕ τα πλήρη δικαιώματα των κομμάτων στην Ελλάδα; Αμφισβητεί τα μέσα που δίνει το Σύνταγμα στα κόμματα; Οργανωμένα λοιπόν σημαίνει στην περίπτωση αυτήν ότι θα κινηθεί "εκτός" Συντάγματος. Θα κινηθεί με βάση τα ειδικά πολιτικά και ιδεολογικά συμφέροντα του κόμματος και όχι απαραίτητα με βάση τα ιδιωτικά συμφέροντα των μελών του, τα οποία θα συμμετάσχουν σ' αυτήν την κομματική επιχείρηση των σταλινικών. Σταλινικοί, οι οποίοι θα κινηθούν με βάση συμφέροντα, τα οποία απειλούν το Σύνταγμα και τη Δημοκρατία και όχι με βάση συμφέροντα, τα οποία προστατεύονται από το Σύνταγμα.
Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι οι ΚΚΕδες, που συμμετέχουν στα μπλοκ, δεν συμμετέχουν σ' αυτά ως κοινοί αγρότες, που αντιμετωπίζουν προβλήματα ως ιδιώτες, οι οποίοι απλά είναι και ψηφοφόροι ενός συγκεκριμένου κόμματος. Εκεί συμμετέχουν ως "στρατιώτες" με συγκεκριμένη ιδεολογία, η οποία είναι εχθρική προς τη Δημοκρατία. Στη Νίκαια της Λάρισας συμμετέχουν —σύμφωνα με τη δήλωση της Παπαρήγα— ΚΚΕδες "μεταμφιεσμένοι" σε αγρότες ΚΚΕδες, οι οποίοι δεν αντιμετωπίζουν απαραίτητα τα προβλήματα των αγροτών, ώστε να συμμετέχουν αυτοβούλως στις καταλήψεις ως απλοί πολίτες. ΚΚΕδες, οι οποίοι έχουν συγκεκριμένο ιδεολογικό στόχο και ακολουθούν επίσης συγκεκριμένο στρατηγικό σχεδιασμό.
Στη Νίκαια δηλαδή το ΚΚΕ εμφανίζει ένα μέρος του "στρατού" του. Άρα έχουμε —με βάση τις δηλώσεις της ηγέτιδάς του— πολεμική "πράξη". Ένα κόμμα "στρατευμένων" φασιστών κινείται εχθρικά προς τη Δημοκρατία μας. Ως εκ τούτου ακόμα και τα τρακτέρ τους δεν είναι "εργαλεία" ιδιωτών, τα οποία χρησιμοποιούνται έστω και καταχρηστικά για την εξυπηρέτηση των διαμαρτυριών τους. Τρακτέρ με τις σημαίες του ΚΚΕ είναι "τανκ" σε έναν κηρυγμένο πόλεμο εναντίον της Δημοκρατίας. Είναι "όπλα" κάποιων συγκεκριμένων φασιστών "στρατιωτών", οι οποίοι πολεμάνε τη Δημοκρατία και ως εκ τούτου η εξουσία έχει το δικαίωμα είτε να τα καταστρέψει είτε να τα κατάσχει.
Ο Μπούτας, δηλαδή, και οι ομοϊδεάτες του δεν πρέπει ν' αντιμετωπιστούν ως αγροτοσυνδικαλιστές, γιατί κανένας δεν μπορεί να γνωρίζει τι ακριβώς κρύβεται πίσω τους. Κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει τις πραγματικές προθέσεις τους. Κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει πραγματικά αν αυτά που "ζητάνε" τα ζητάνε ως αγρότες, για να εξυπηρετήσουν τα συγκεκριμένα ιδιωτικά αγροτικά τους συμφέροντα ή τα ζητάνε ως προβοκάτορες "επαναστάτες", για να εξυπηρετήσουν τα επίσης συγκεκριμένα αντιδημοκρατικά συλλογικά συμφέροντα του σταλινικού ΚΚΕ.
Ποιος μπορεί να μας διαβεβαιώσει ότι τα αιτήματα του σταλινικού Μπούτα δεν είναι ακραία μόνο και μόνο γιατί αυτή η ακρότητα δημιουργεί προβλήματα στο δημοκρατικό μας σύστημα και το οδηγεί στο αδιέξοδο της κρίσης; Τα 40 λεπτά, για παράδειγμα, που ζητάει για το σιτάρι, αποτελούν λογικό "αίτημα" ή προβοκατόρικο πυροτέχνημα; Είναι γνωστό ότι "δεν υπάρχουν" για την παγκοσμιοποιημένη πλέον αγορά και άρα δεν μπορούν να ανήκουν στην αγροτική λογική. Δεν την εξυπηρετούν, εφόσον είναι παράλογα και μόνον να διατυπωθούν ως αίτημα.
Αν όμως πίσω από αυτήν την "ακρότητα" κρύβονται άλλα συμφέροντα, αντιλαμβανόμαστε ότι είναι πολύ χρήσιμα γι' αυτούς που τα πρεσβεύουν. Οδηγούν τον διάλογο σε αδιέξοδο και άρα παρατείνουν μια επικίνδυνη κατάσταση, η οποία στα όριά της μπορεί να οδηγήσει στην κοινωνική σύγκρουση. Στη σύγκρουση του συστήματος με τους αγρότες και στη σύγκρουση των αγροτών με τις υπόλοιπες κοινωνικές τάξεις, οι οποίες θίγονται από τις αγροτικές κινητοποιήσεις. Άρα; Άρα ποιος μπορεί να μας διαβεβαιώσει ότι ο σταλινικός και άρα φασίστας Μπούτας δεν μας "οδηγεί" με μαθηματική ακρίβεια στην κοινωνική σύγκρουση; Ποιος μπορεί να μας διαβεβαιώσει ότι ο Μπούτας δεν θα εκτελέσει άριστα το επαναστατικό του καθήκον, όταν θα φέρει σε σύγκρουση δημοκράτες φορτηγατζήδες με δημοκράτες αγρότες; Ποιος μπορεί να μας διαβεβαιώσει ότι δεν εκτελεί πολεμικό "σχέδιο", το οποίο εξυπηρετεί τα ιδεολογικά του συμφέροντα, τα οποία είναι εχθρικά προς τη Δημοκρατία;
Υπάρχει δικαιοσύνη σ' αυτήν τη χώρα; Υπάρχουν μηχανισμοί, που προστατεύουν τη Δημοκρατία από τους εχθρούς της. Αυτοί οι άνθρωποι, που —σύμφωνα με τις δικές τους δηλώσεις— θέτουν σε κίνδυνο τα εθνικά μας συμφέροντα και την κοινωνική ειρήνη, δεν πρέπει ν' αντιμετωπιστούν με τον κατάλληλο τρόπο; Δεν πρέπει να δώσουν εξηγήσεις στην ελληνική δικαιοσύνη; Δεν πρέπει να κληθεί η Παπαρήγα να δώσει εξηγήσεις για το τι εννοεί όταν λέει ότι …το ΚΚΕ θα κάνει κατάληψη των δρόμων με οργανωμένο από την κομματική του ηγεσία τρόπο; Δεν πρέπει να μας εξηγήσει τι ακριβώς είναι αυτά τα τρακτέρ με τις σημαίες των Ρώσων σταλινικών και παλαιών εργοδοτών της; Δεν πρέπει να μας εξηγήσει αν ακόμα και οι τροφές, που τρώνε οι καταληψίες, πάρθηκαν από τα σπίτια τους ή αν πληρώθηκαν από το κόμμα και άρα ως "εφόδια" για τη μάχη; Μέχρι πότε θα μας "δουλεύουν" οι φασίστες του Περισσού;
Σήμερα είναι ευκαιρία να ξεκαθαρίσει μια για πάντα το πρόβλημα μ' αυτούς. Πρακτικά με τις τελευταίες "επαναστατικές" κινήσεις του το ΚΚΕ "ακυρώνει" από μόνο του το γνωστό "παλιόχαρτο", που το νομιμοποιεί στη δημοκρατική μας πολιτική "σκηνή", εφόσον επιχειρεί οργανωμένη και "ένοπλη" προσπάθεια για την ανατροπή της Δημοκρατίας. Το "παλιόχαρτο", που, όχι μόνον του δίνει ιδεολογικά "δικαιώματα", αλλά και πρόσβαση στα ταμεία της Δημοκρατίας. Πρόσβαση στα εκατομμύρια της Δημοκρατίας, που το ΚΚΕ πάντα παίρνει με τον ανάλογο φανατισμό. Η συγκεκριμένη "επαναστατική" ενέργεια του ΚΚΕ δίνει το δικαίωμα στον κάθε πολίτη να "προσβάλει" το κατάπτυστο έγγραφο, εφόσον το ίδιο το ΚΚΕ αθέτησε τη "συμφωνία" του με τη Δημοκρατία μας.
Είναι υποχρεωμένη η δικαστική εξουσία να συλλάβει τους πρωταίτιους αυτής της απόπειρας Πραξικοπήματος και να "κρίνει" την εγκυρότητα της μεταξύ μας "σύμβασης". Πρέπει το ΚΚΕ ν' αποβληθεί άμεσα από το "κοπάδι" των δημοκρατικών κομμάτων και προπάντων από τα χρήματα της Δημοκρατίας. Να αφεθεί ελεύθερο και νόμιμο στα πλαίσια της Δημοκρατίας, αλλά να συντηρείται από δικούς του πόρους και όχι από τους πόρους των "εχθρών" του. Των γενναιόδωρων και κορόιδων αφεντικών του. Να ελεγχθούν άμεσα τα οικονομικά του στοιχεία και όπου υπάρχει παρανομία να τιμωρηθούν οι υπαίτιοί της. Απλά πράγματα. Πράγματα, τα οποία ανήκουν στη σφαίρα της λογικής και βέβαια μέσα στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων της δικαστικής εξουσίας της Δημοκρατίας μας.
Οι κρατικοδίαιτοι "επαναστάτες" πρέπει κάποτε να σταματήσουν να μας "δουλεύουν" και μάλιστα με τα δικά μας χρήματα. Οι παλιοί χαφιέδες του Στάλιν και σήμερα του Σόρος θα πρέπει να πάψουν να έχουν τη δυνατότητα να εξυπηρετούν τα αφεντικά τους σε όλους τους ανθελληνικούς και αντιδημοκρατικούς σχεδιασμούς τους. Η συμμορία του Περισσού πρέπει κάποτε να σταματήσει να επωφελείται από τις αδυναμίες και τις αφέλειες των Ελλήνων δημοκρατών. Το "κατακάθι" της δημοκρατικής μας κοινωνίας θα πρέπει κάποτε να σταματήσει να μολύνει τον "αφρό" της.
Όχι τίποτε άλλο, αλλά μέσα από όλα αυτά μπορεί να καταλάβει κάποιος και γιατί υπάρχουν τόσα σίδερα γύρω από το παλάτι του Λαού. Το παλάτι, το οποίο "χρεώνεται" ο λαός, αλλά απολαμβάνει η εκατομμυριούχος Παπαρήγα και οι πάμπλουτοι πραιτοριανοί της. Από τον λαό —που βιάζει καθημερινά— φοβάται το ΚΚΕ και γι' αυτό έχει τόσα κάγκελα γύρω του. Ευκαιρία είναι τώρα να λύσουμε όλες τις εκκρεμότητές μας με τους λίγους εναπομείναντες φασίστες στη χώρα. Στη μόνη χώρα στον κόσμο, η οποία εξακολουθεί να ταΐζει και να ποτίζει σταλινικούς, ενώ αποδεδειγμένα έχει υποστεί μόνον ζημιά από αυτούς.
ΥΓ.
Η ωμότητα και η προκλητικότητα των σταλινικών μάς αναγκάζει να πέσουμε και εμείς στο δικό τους επίπεδο. Δεν γίνεται διαφορετικά. Δεν αντέχεται άλλο η κατάσταση. Δεν είναι ότι απλά μας υποτιμούν εμάς τους δημοκράτες και κινούνται πολύ εύκολα εκτός των ορίων της νομιμότητας, τα οποία θέτει η Δημοκρατία μας. Στην κυριολεξία μας έχουν για ΜΑΛΑΚΕΣ. Οι περισσότεροι από αυτούς, εκτός από φασίστες και επαγγελματίες "επαναστάτες", είναι και κρατικοδίαιτοι. Δεν φτάνει λοιπόν που τρώνε και πίνουν εξαιτίας της Δημοκρατίας καλύτερα από τον οποιονδήποτε δημοκράτη, αλλά μας προκαλούν κιόλας.
Με κρατικά χρήματα είναι αγορασμένα μέχρι και τα λουκάνικα που τρώνε οι "επαναστάτες" των εθνικών οδών. Αυτοί, οι οποίοι στα δικά τους συστήματα θα τους αρκούσε η σκέψη ότι κάποιος είναι "αντεπαναστάτης", για να τον στείλουν στον Δημιουργό του. Αυτοί, οι οποίοι αποδεδειγμένα πλέον δεν ανέχθηκαν ποτέ και καμία αντιδραστική κίνηση από πλευράς δημοκρατών. Φαντάζεται κάποιος στη θητεία του "φωτισμένου" Στάλιν να έκλεινε τον δρόμο μεταξύ Μόσχας και Αγίας Πετρούπολης, για να "διαμαρτυρηθεί"; Φαντάζεται κάποιος ένα καθεστώς φασιστών τύπου Παπαρήγα και Μπούτα να έχει απέναντί του δημοκράτες να διαμαρτύρονται; Νέοι ορίζοντες στην ιατρική επιστήμη θα άνοιγαν, εφόσον οι εν λόγω σταλινικοί φασίστες θα επιχειρούσαν να κάνουν κολονοσκόπηση των δημοκρατών με τρακτέρ διακοσίων ίππων.
Τραϊανού Παναγιώτης
Πρόεδρος του ΕΑΜ.Β’
www.eamb.gr


Διακριτική μεταχείριση της υπουργού Εξωτερικών από τη Γραμματεία του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών σχετικά με τη δικάσιμο που πήρε μετά την κατάθεση της αγωγής της κατά της Marfin Investment Group καταγγέλλει η MIG.
Όπως αναφέρει, ενώ η αγωγή της εταιρείας κατατέθηκε μία ημέρα νωρίτερα από αυτή της κ. Μπακογιάννη, πήρε δικάσιμο μετά από αυτή που έλαβε η αγωγή της υπουργού.
Πιο αναλυτικά, σε ανακοίνωση που εξέδωσε η MIG ζητά την επέμβαση του Προέδρου του Τριμελούς Συμβουλίου της Διοίκησης του Πρωτοδικείου Αθηνών προκειμένου να διερευνήσει «τη διακριτική μεταχείριση της Γραμματείας του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών υπέρ της κ. Ντόρας Μπακογιάννη και να αποδώσει ευθύνες στους αυτουργούς και τους ηθικούς αυτουργούς».
Bάλλοντας με δριμύτητα κατά της υπουργού Εξωτερικών, η εταιρεία σημειώνει πως μετά την κατάθεση της αγωγής της κατά της κ. Μπακογιάννη, η τελευταία ανακοίνωσε ότι και η ίδια κατέθεσε αγωγή εναντίον της, «ώστε τα Μέσα Μαζικής Ενημερώσεως να παρουσιάσουν το θέμα σαν “εκατέρωθεν” αγωγές».
«Η αλήθεια όμως είναι ότι η κα. Μπακογιάννη την ημέρα εκείνη δεν είχε καταθέσει καμία αγωγή και είπε ψέματα. Η αγωγή της κατατέθηκε τελικά τη Δευτέρα 28-09-09 και ώρα 10:49π.μ» προσθέτει.
Καταλήγοντας συμπληρώνει: «Σύμφωνα με την MIG, πιο σοβαρό είναι το γεγονός ότι, ενώ η αγωγή που κατατέθηκε η MIG μια μέρα νωρίτερα πήρε δικάσιμο για τις 26-05-2011, η αγωγή της κας Ντόρας Μπακογιάννη που κατατέθηκε μια μέρα αργότερα πήρε δικάσιμο για τις 22-04-2010 δηλαδή 13 μήνες νωρίτερα. “Ποια είναι επιτέλους η κ. Ντόρα Μπακογιάννη και τι προσβάσεις έχει στον κρατικό μηχανισμό;»

Με ένα άρθρο-«φωτιά» για τη δήθεν τουρκική μειονότητα στη Θράκη, η Τουρκική εφημερίδα «Χουριέτ» προειδοποιεί για το ζήτημα των μειονοτήτων, τονίζοντας χαρακτηριστικά ο αρθογράφος του εν λόγω κειμένου Döndü Sariişik πως «έφτασε η ώρα να προχωρήσουν οι δύο πλευρές (εννοεί Ελλάδα και Τουρκία) είτε σε αμοιβαία παραβίαση της Συνθήκης της Λοζάνης είτε σε σεβασμού αυτής».
Περί 'Δημοκρατίας'




| του Γιάννη Κουριαννίδη εκδότη του περιοδικού «Ενδοχώρα» δημοτικού συμβούλου Θεσσαλονίκης του ΛΑ.Ο.Σ. | ![]() |
![]() |
![]() Ο υπουργός Εσωτερικών Γιάννης Ραγκούσης. |
Οι προθέσεις της νέας κυβερνήσεως φάνηκαν από νωρίς. Σημειολογικά, και όχι μόνο, με την κατάργηση της ονομασίας του Υπουργείου Μακεδονίας-Θράκης. Και στην συνέχεια, με την και προεκλογικώς εξαγγελθείσα «τακτοποίηση» των εκκρεμοτήτων των λαθρομεταναστών.
Αν για το πρώτο οι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ μπορούν να δικαιολογούνται ότι «δεν το ήξεραν», για το δεύτερο δεν έχουν να προβάλουν καμία απολύτως δικαιολογία. Τόσο διά στόματος του σημερινού πρωθυπουργού, όσο και στελεχών της σημερινής κυβερνήσεως είχε ήδη χιλιοειπωθεί ότι «είναι απαράδεκτο το σημερινό καθεστώς», δηλαδή να μην έχουν την ελληνική υπηκοότητα και ιθαγένεια παιδιά μεταναστών που έχουν γεννηθεί στην Ελλάδα.
Εμμέσως πλην σαφώς, δηλαδή, νομιμοποίηση σχεδόν όλων των παρανόμως ευρισκομένων στην πατρίδα μας σήμερα αλλοδαπών, αφού η «ελληνοποίηση» των παιδιών τους συμπαρασύρει και τους ίδιους. Το λογικό και αμέσως απαιτητό εκ μέρους των παιδιών, θα είναι να γίνει σεβαστό το «δικαίωμά» τους στην οικογενειακή συνένωση, εκτός κι αν έχει σκοπό η κυβέρνηση να ... απελάσει μόνο τους γονείς τους!
Το θέμα είναι όχι απλώς σοβαρό, αλλά τείνει να αποβεί μοιραίο για την επιβίωσή μας ως έθνος. Και έτσι πρέπει να ιδωθεί. Οι διαχεόμενες εξαγγελίες και οι εντέχνως προωθούμενες από τα ΜΜΕ της διαπλοκής επισημάνσεις ότι «δικαίωμα ψήφου θα έχουν μόνο στις δημοτικές εκλογές», ότι «δεν θα έχουν δικαίωμα στο εκλέγεσθαι, αλλά μόνον στο εκλέγειν», ότι «αν στα 18 τους δεν αποδεχθούν την ιθαγένεια, τότε την χάνουν οριστικά», πρέπει να εκληφθούν μόνον ως προσπάθεια εφησυχασμού και κατευνασμού της ελληνικής κοινωνίας. Ως μία ύπουλη προσπάθεια, να περάσουν οι εθνοκτόνες αυτές διαδικασίες με το μικρότερο δυνατό κοινωνικό κόστος. Αυτό δεν πρέπει να το πετύχουν!
Είναι γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια, έχει αναπτυχθεί και στη χώρα μας ένα πατριωτικό κίνημα αντίστασης στον εθνομηδενισμό και την εθελοδουλεία. Η σημαντικότερη έκφρασή του ήταν με το δυσώνυμο βιβλίο της Ρεπούση, που είχε έστω και το αποσπασματικό εκείνο αποτέλεσμα της απόσυρσής του, αλλά και της πολιτικής καταδίκης της Μαριέττας Γιαννάκου. Η πατριωτική αυτή αντίσταση εκφράστηκε τόσο μέσα στον χώρο της πολιτικής, είτε συλλογικά διά του Λαϊκού Ορθοδόξου Συναγερμού, είτε με δηλώσεις και τοποθετήσεις πολιτικών προσωπικοτήτων από όλους τους κομματικούς και χώρους, όσο και μέσω άλλων συλλογικοτήτων (σωματεία, κινήσεις πολιτών κ.λπ.). Αναδείχθηκε δηλαδή μία κινηματικού χαρακτήρα πρωτοβουλία των πολιτών της πατρίδας μας, που αποτύπωσε και εξέφρασε τη λαϊκή βούληση και που είχε τελικώς το ευχάριστο αυτό αποτέλεσμα.
Αυτή η συλλογικότητα πρέπει να ξαναεμφανιστεί. Δυναμικά και αποτελεσματικά. Χωρίς εμμονή σε ιδεοληψίες και αρτηριοσκληρώσεις. Προβάλλοντας ό,τι ενώνει εναντίον του κοινού εχθρού. Αρνούμενη να συμβιβαστεί με ψευτο-υποχωρήσεις. Απαιτώντας την άμεση αλλαγή της γραμμής πλεύσης της κυβέρνησης και την απόσυρση όλου αυτού του πακέτου της εθνοκτονίας. Είναι απαραίτητο να φανεί άτεγκτη, αποφασισμένη να δώσει τον αγώνα με κάθε μέσο, με όσο δυναμισμό διαθέτει και με ηχηρό το μήνυμα της αντίστασης.
Αν δεν το πράξει τώρα, αν δεν δείξει την απαιτούμενη αποφασιστικότητα, ίσως να μην υπάρξει αύριο για την πατρίδα μας, ίσως να διακυβευθεί ακόμη και η συνέχιση της ύπαρξης του Ελληνικού Γένους...

Προσέξτε την μεθόδευση, πρώτα χορηγούν δικαίωμα ψήφου στις Δημοτικές Εκλογές διότι θα υπάρξουν "χαλαρές αντιδράσεις" , την επόμενη δεκαετία αφού θα μας πνίξουν οι αλλόθρησκοι, αλλοεθνείς και αλλογενείς ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ σήμερα, θα έλθει και η χαριστική βολή !
Οι "Ελληναράδες" του Γιωργάκη θα αποκτήσουν δικαίωμα ψήφου και στις Εθνικές Εκλογές
ΕΜΕΙΣ ΕΧΟΥΜΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΑΝΕΧΤΟΥΜΕ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΜΕΘΟΔΕΥΣΕΙΣ ;
Του Ευστάθιου Λυμπερόπουλου
Ένα από τα επιχειρήματα όσων υποστηρίζουν πως οι μετανάστες και τα παιδιά τους πρέπει να παίρνουν εύκολα την ιθαγένεια και να έχουν δικαίωμα ψήφου τουλάχιστον στις δημοτικές εκλογές είναι το ακόλουθο, σε μια τυπική έκφρασή του: Πρόκειται για ανθρώπους που έχουν έρθει στη χώρα πριν από το 1991 και ζουν πλέον στην Ελλάδα για 2η και 3η γενιά, σημειώνει ο κ. Μοαβία. Πληρώνουν φόρους, προσφέρουν την εργατική τους δύναμη, τα παιδιά τους έχουν σπουδάσει εδώ, και όμως δεν έχουν δικαιώματα πολίτη...Με λίγα λόγια το επιχείρημα είναι το εξής: οι μετανάστες εργάζονται, πληρώνουν φόρους, ασφαλιστικές εισφορές, συμβάλλουν δηλαδή στην οικονομική ζωή του τόπου όπως και οι Έλληνες.
ΕΝΑ ΔΗΜΟΣΙΟ δίπλα στο Δημόσιο υπήρχε τα τελευταία πέντε χρόνια καθώς οι κάθε λογής επιτροπές που είχαν συσταθεί στα υπουργεία υπερβαίνουν τις 2.000!
Οι αμοιβές των μελών τους είναι αδύνατον να υπολογιστούν.
Ο πρωθυπουργός κ. Γ. Παπανδρέου στο πρώτο Υπουργικό Συμβούλιο είχε ζητήσει να καταργηθούν οι επιτροπές αυτές και να επανασυσταθούν μόνο όσες είναι απαραίτητες. Αλλά το «παράρτημα» του ελληνικού Δημοσίου πάσχει από τις ίδιες ασθένειες με το καλούπι του:ασάφεια, έλλειψη κανόνων, επικάλυψη αρμοδιοτήτων, ρουσφέτι.
Κοντολογίς, είναι πιο εύκολο να χαθεί κανείς στον λαβύρινθο των επιτροπών παρά να τις καταγράψει και πολύ περισσότερο να τις καταργήσει.
Υπάρχει κανόνας που ορίζει ποιεςεπιτροπές δικαιούνται αποζημίωση ανά συνεδρίαση και ποιες όχι; Και αν υπάρχει, εφαρμόζεται; Γιατί σε ορισμένες επιτροπές τα μέλη λαμβάνουν αποζημίωση 49,77 ευρώ ανά συνεδρίαση και σε άλλες ό,τι προαιρείται ο υπουργός; Για ποιον λόγο υπηρεσιακέςαρμοδιότητες μεταφέρονται σε επιτροπές, όπου μάλιστα συχνά ανακυκλώνονται τα ίδια πρόσωπα; Είναι λογικό να έχει πληρώσει η ΕΥΠ μέσα σε τέσσερα χρόνια μισό εκατομμύριο ευρώ για διαγωνισμούς επιλογής προσωπικού; Στο υπουργείο Οικονομίας ένα κλιμάκιο επτά ατόμων για τον ΟΛΠ, το οποίο εργάστηκε από το 2006 ως το 2009, έλαβε αμοιβή 173.675 ευρώ και δύο επιτροπές
που ασχολήθηκαν το 2008 η καθεμιά με την ενσωμάτωση μιας κοινοτικής οδηγίας στο εθνικό δίκαιο αμείφθηκαν με 35.522
ευρώ. Στο υπουργείο Δικαιοσύνης υπήρχαν 97(!) αμειβόμενες νομοπαρασκευαστικές επιτροπές. Στο υπουργείο Εσωτερικών χάνει κανείς τον λογαριασμό με τον αριθμό των επιτροπών που ασχολούνται με το πρόγραμμα «Πολιτεία» και τις αμοιβές των μελών τους. Ενδεικτικά να αναφερθεί ότι μόνο για μία από αυτές τις επιτροπές είχε προϋπολογιστεί για το 2009 το ποσό των 193.000 ευρώ. Στο υπουργείο Μεταφορών οι περισσότερες από τις 43 επιτροπές είχαν τα δικά τους εντυπωσιακά μισθολόγια και στη Γενική ΓραμματείαΑθλητισμού υπήρχαν 48 επιτροπές για πάσα αθλητική νόσο.
Στο διάστημα από το 2005 ως το 2009 συστάθηκαν συνολικά 1.500 επιτροπές στα υπουργεία, χωρίς να υπολογιστούν το υπουργείο Παιδείας και το υπουργείο Υγείας, τα οποία δεν έδωσαν στοιχεία, ή ορισμένες γενικές γραμματείες, όπως π.χ. η Γραμματεία Τύπου, ή οι εποπτευόμενοι φορείς. Από αυτές παραμένουν σε ισχύ οι 333 (οι 150 είναι αμειβόμενες και οι 183 μη αμειβόμενες). Σε 28 έχει ανασταλεί η λειτουργία. Αλλες 518 εμφανίζεται να έχουν ολοκληρώσει το έργο τους. Από εκεί και έπειτα το χάος: για 616 επιτροπές δεν προκύπτει με σαφήνεια από τα στοιχεία που έδωσαν οι υπηρεσίες των υπουργείων αν εξακολουθούν να συνεδριάζουν ή αν έχουν καταργηθεί. Από αυτές οι 418 είναι αμειβόμενες. Επίσης για επιπλέον 339 επιτροπές τα στοιχεία είναι ακόμη πιο ασαφή ή δόθηκαν με τόσες ελλείψεις που δεν μπορεί κανείς να βγάλει άκρη. Τα παραπάνω στοιχεία δεν προέρχονται από μια κεντρική κυβερνητική καταγραφή αλλά από τις ερωτήσεις που κατέθετε επί ενάμιση μήνα στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικού ελέγχου ο βουλευτής Α΄ Αθηνών του ΠαΣοΚ κ. Ν. Αλευράς. Οι απαντήσεις των υπουργείων, έστω και ελλιπείς, γέμισαν δύο ογκωδέστατους φακέλους, οι οποίοι είναι δύσκολο να αποκωδικοποιηθούν.
? Τι κατέγραψαν οι υπηρεσίες
Στο υπουργείο Οικονομικών ο κ. Γ. Παπακωνσταντίνου με απόφαση που εξέδωσε στις 14 Οκτωβρίου 2009 ζήτησε την αναστολή όσων επιτροπών δεν λειτουργούσαν με πρόβλεψη νόμου. Εκτοτε οι υπηρεσίες του υπουργείου του κατέγραψαν 23 αμειβόμενες επιτροπές (δεν έδωσαν όμως στοιχεία για το ύψος των αποζημιώσεων) στη Διεύθυνση Προσωπικού και 9 μη αμειβόμενες, από τις οποίες λειτουργούν ακόμη οι πέντε. Επίσης στη Διεύθυνση Οργάνωσης υπήρχαν 46(!) αμειβόμενες επιτροπές, από τις οποίες απέμειναν οι οκτώ. Στην επικράτεια της κυρίας Λούκας Κατσέλη υπάρχει χάος εν μέρει κληρονομημένο από τους προκατόχους της. Η κατάσταση είναι τόσο μπερδεμένη ώστε ακόμη και οι υπηρεσίες του υπουργείου δεν μπορούν να την αποτυπώσουν σε πίνακες. Κάλεσαν λοιπόν τον κ. Αλευρά και τους συνεργάτες του να καταγράψουν χειρόγραφα τα στοιχεία. Τα ποσά που προκύπτουν ως αμοιβές των μελών που συμμετέχουν στις διάφορες επιτροπές είναι εντυπωσιακά, παρ΄ ότι τα στοιχεία είναι αποσπασματικά. Στις κεντρικές υπηρεσίες του υπουργείου Οικονομίας παραμένουν σε ισχύ 36 αμειβόμενες επιτροπές και περίπου 128 μη αμειβόμενες. Από αυτές που δικαιούνται αποζημίωση η Κεντρική Γνωμοδοτική Επιτροπή (Διεύθυνση Οικονομικών) στοίχισε από την 1.1.2005 ως τις 31.7.2008 1.113.279 ευρώ. Για το ίδιο διάστημα η λειτουργία των Κεντρικών Οργάνων Ελέγχου αμείφθηκε με 338.883 ευρώ. Η Επιτροπή Αξιολόγησης (από τον Ιανουάριο του 2005 ως τον Δεκέμβριο του 2008) με 80.252 ευρώ και η Επιτροπή Προώθησης Διαρθρωτικών Μεταρρυθμίσεων (από τον Οκτώβριο του 2005 ως τον Σεπτέμβριο του 2009) με 547.430 ευρώ.
Η Γενική Γραμματεία Βιομηχανίας δεν είχε δικές της επιτροπές, πλήρωνε όμως τις αποζημιώσεις για επιτροπές που σύστηναν άλλες διευθύνσεις. Π.χ., το 2007 κατέβαλε 33.236 ευρώ σε επιτροπή για τον ΟΟΣΑ και το 2008 πλήρωσε 35.522 ευρώ στα μέλη δύο επιτροπών που ασχολήθηκαν με την ενσωμάτωση δύο οδηγιών της ΕΕ στο εθνικό δίκαιο.
Περίεργα φαινόμενα
Στη Διεύθυνση Οικονομικών (Τμήμα Αποδοχών) παρατηρούνται περίεργα φαινόμενα. Π.χ., η Κεντρική Γνωμοδοτική Επιτροπή (Ν. 3299/04) από τον Ιανουάριο του 2005 ως τον Νοέμβριο του ιδίου έτους είχε 54 μέλη αμειβόμενα με 65.973 ευρώ. Το επόμενο έτος τα μέλη έγιναν 70 και η δαπάνη έφτασε στα 118. 843 ευρώ. Το 2007 ο αριθμός των μελών παρέμεινε σταθερός αλλά οι αμοιβές τους άγγιξαν τις 363.552 ευρώ. Το 2008 τα μέλη αυξήθηκαν σε 78 αλλά οι αμοιβές τους μειώθηκαν σε 311.090 ευρώ. Την εφετινή χρονιά τα μέλη έγιναν 94 αλλά οι αποζημιώσεις τους έπεσαν σε 253.820 ευρώ.
Ανάλογη κατάσταση παρατηρείται και στα Κεντρικά Οργανα Ελέγχου, όπου τα μέλη ήταν 34 και κόστιζαν 25.826 ευρώ το 2005 και τέσσερα χρόνια αργότερα έγιναν 110 και στοίχιζαν 146.850 ευρώ (σύνολο αμοιβών 338.883 ευρώ).
Η Επιτροπή αξιολόγησης των υποψηφίων εσωτερικών ελεγκτών η οποία λειτούργησε για έναν χρόνο, από τον Απρίλιο του 2008 ως τον Μάρτιο του 2009, αμείφθηκε με 15.677 ευρώ. Εκτός από τις παραπάνω επιτροπές, είχαν συσταθεί και 71 αμειβόμενες επιτροπές στο υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας, για τις οποίες δεν είναι σαφές αν εξακολουθούν να λειτουργούν.
Ανάμεσά τους υπάρχει ένα κλιμάκιο του Δημοσίου για τον ΟΛΠ (2006-2009) αποτελούμενο από επτά άτομα τα οποία έλαβαν αμοιβή 173.675 ευρώ. Και αυτή είναι μια πολύ ελλιπής εικόνα των επιτροπών του συγκεκριμένου υπουργείου.
Στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη είχαν συσταθεί από το 2005 ως το 2009 εννέα αμειβόμενες επιτροπές, για τις οποίες εκδόθηκαν πιστώσεις «σε βάρος του τακτικού προϋπολογισμού της Ελληνικής Αστυνομίας» συνολικού ετήσιου κόστους 256.432(!) ευρώ, όπως αναφέρει η απάντηση των αρμοδίων υπηρεσιών.
Συγκεκριμένα η ετήσια δαπάνη για τη Μόνιμη Επιτροπή Ασύλου έφτανε τις 30.000 ευρώ ετησίως. Ο πρόεδρος αμειβόταν με 400 ευρώ κατά μήνα, τα (5) μέλη με 350 ευρώ έκαστο και ο γραμματέας με 300 ευρώ. Το Υπηρεσιακό Συμβούλιο Πολιτικών Υπαλλήλων κόστιζε 14.931 ευρώ το έτος. Η Επιτροπή διαπραγματεύσεων για την τροποποίηση της σύμβασης για το σύστημα C4Ι επίσης 14.931 ευρώ. Η Ομάδα Διοίκησης Εργου για τον συντονισμό δράσης και παροχής επιστημονικών κατευθύνσεων προς τα Συμβούλια Πρόληψης Παραβατικότητας αμειβόταν με 66.960 ευρώ κάθε χρόνο. Ειδικότερα ο πρόεδρος ελάμβανε 600 ευρώ τον μήνα, τα (9) μέλη από 510 ευρώ έκαστο και ο γραμματέας 390 ευρώ.
Η Επιτροπή ελέγχου, παραλαβής και προμήθειας του συστήματος C4Ι κόστιζε 21.600 ευρώ τον χρόνο. Η Ομάδα Διοίκησης Εργου για τη διαμόρφωση πλαισίου αντεγκληματικής πολιτικής αμειβόταν με 43.200 ευρώ. Το Συμβούλιο Συντονισμού, Ανάλυσης και Ερευνών για την αντιμετώπιση του οργανωμένου εγκλήματος στοίχιζε στην ΕΛ.ΑΣ. 11.450 ευρώ. Οι αμοιβές των μελών της μόνιμης νομοπαρασκευαστικής επιτροπής έφταναν τις 36.360 ευρώ και οι εξεταστικές επιτροπές συλλογικών οργάνων τις 17.000 ευρώ.
Από τις εννέα επιτροπές οι πέντε καταργήθηκαν αμέσως. Οσες διατηρήθηκαν (Υπηρεσιακό Συμβούλιο Πολιτικών Υπαλλήλων, Συμβούλιο Συντονισμού για το οργανωμένο έγκλημα, μόνιμη νομοπαρασκευαστική επιτροπή και Επιτροπή ελέγχου παραλαβής του C4Ι) λειτουργούν με συνολικό ετήσιο κόστος 84.336 ευρώ.
Δεν είναι όμως μόνο οι κεντρικές υπηρεσίες του υπουργείου. Στο Πυροσβεστικό Σώμα λειτουργούν έξι διαφορετικές επιτροπές κυρίως για υπηρεσιακά θέματα με χαμηλές αποζημιώσεις, πλην της ΣΟΤΑ, μιας διακομματικής επιτροπής για την προμήθεια σημαντικής οικονομικής και τεχνολογικής αξίας. Πρόεδρος στην επιτροπή αυτή ήταν ο εκάστοτε υπουργός και αποτελούνταν από έξι μέλη (880,40 ευρώ η αποζημίωση ανά μέλος), 11 ειδικούς εισηγητές (440,20 ευρώ ο καθένας) και έναν γραμματέα (281,73 ευρώ). Σύνολο κόστους για όσους μήνες συνεδρίαζε περί τα 9.600 ευρώ. Για το έτος 2009 η Επιτροπή συνεδρίασε έξι φορές. Αντιστοίχως στο Λιμενικό λειτουργούν 15 επιτροπές με διάφορα αντικείμενα.
Υψηλές αποδοχές
Η «Θέμις» αποδείχθηκε προστάτις των κάθε λογής επιτροπών οι οποίες ασφαλώς τη βοηθούσαν να βρει το φως της. Διαφορετικά δεν δικαιολογείται η σύσταση 97(!) αμειβόμενων επιτροπών για την προπαρασκευή των νόμων στο διάστημα 2005-2009, υπό τη Γενική Διεύθυνση Νομοθετικού Συντονισμού και Ειδικών Διεθνών Νομικών Σχέσεων. Οι αμοιβές των μελών τους κατεβλήθησαν ή θα καταβληθούν από το Ταμείο Χρηματοδότησης Δικαστικών Κτιρίων, εποπτευόμενο από το υπουργείο Δικαιοσύνης. Η συμμετοχή σε αυτές τις επιτροπές προέβλεπε αποζημιώσεις που κυμαίνονταν από 350 ευρώ και 300 ευρώ για κάθε μέλος (π.χ., για την ομάδα εργασίας για την οργάνωση και υποστήριξη της ελληνικής προεδρίας στον Οργανισμό Συνεργασίας Ευξείνου Πόντου) ως 4.300 ευρώ για τον πρόεδρο, 3.225 ευρώ για τα έξι μέλη και 600 ευρώ για άλλα τρία μέλη και 3.225 ευρώ στον γραμματέα (για τη συμμετοχή στη νομοπαρασκευαστική επιτροπή για την υποστήριξη της ελληνικής προεδρίας στον Οργανισμό Συνεργασίας της Νοτιοανατολικής Ευρώπης).
Υπό τη Γενική Διεύθυνση Διοικητικής Υποστήριξης λειτουργούσαν συνολικά 35 αμειβόμενες επιτροπές. Από αυτές οι 17 ανήκαν στη Διεύθυνση Οικονομικού (σε ισχύ παραμένουν οι δύο!). Το έργο τους αφορούσε είτε τη διενέργεια διαγωνισμών, οπότε προβλεπόταν κοινή αποζημίωση ανά συνεδρίαση για όσους συμμετείχαν σε αυτές 42,77 ευρώ το άτομο, είτε την πιστοποίηση και παραλαβή των έργων που προκηρύχθηκαν, οπότε ορίζονταν αμοιβές ανά μήνα: 350 ευρώ για τον πρόεδρο, από 300 ευρώ για καθένα από τα μέλη και 250 ευρώ για τον γραμματέα. Η Διεύθυνση Ανθρώπινου Δυναμικού «διηύθυνε» 18 επιτροπές, άλλες αμειβόμενες και άλλες όχι, οι οποίες έχουν ολοκληρώσει το έργο τους. Στη Γενική Διεύθυνση Σωφρονιστικής Πολιτικής υπήρχαν τέσσερις αμειβόμενες επιτροπές. Από αυτές διατηρήθηκαν οι δύο, δηλαδή το Κεντρικό Επιστημονικό Συμβούλιο Φυλακών και η Κεντρική Επιτροπή Μεταγωγών, η λειτουργία των οποίων προβλέπεται από τον νόμο. Υπό τη Γενική Διεύθυνση Διοίκησης Δικαιοσύνης λειτουργούσαν 68 επιτροπές μοιρασμένες σε δύο διευθύνσεις. Από αυτές αρκετές συστάθηκαν για τη διενέργεια διαγωνισμών και έχουν ολοκληρώσει το έργο τους.
Τι καταγγέλλει ο κ. Αλευράς
«Δεν υπάρχει ειδικός κωδικός πληρωμής και αρχή πληρωμών»


Η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, σε διάσκεψη, κεκλεισμένων των θυρών, έκανε δεκτή την εισήγηση του αντεισαγγελέα του Ανωτάτου Δικαστηρίου Αθαν. Κονταξή, ο οποίος έχει υποστηρίξει ότι εσφαλμένα παραπέμφθηκε από το Ποινικό Τμήμα στην Ολομέλεια, λόγω της διαφοράς μιας ψήφου, το ζήτημα της επανάληψης της «δίκης των έξι» που έγινε το 1922, μετά την Μικρασιατική καταστροφή. Κατά συνέπεια αναβιώνει η απόφαση του Ποινικού Τμήματος και η «δίκη των έξι» θα επαναληφθεί, ενώ αναμένεται να οριστεί η ημερομηνία της δίκης.
Ειδικότερα, η υπόθεση της «δίκης των έξι» απασχόλησε την Ολομέλεια του ΑΠ μετά από παραπομπή από το Ποινικό Τμήμα, καθώς οι αρεοπαγίτες του εν λόγω Τμήματος αποφάσισαν για το θέμα αυτό με διαφορά μιας ψήφου (3-2). Δηλαδή, η πλειοψηφία τάχθηκε υπέρ της επανάληψης της δίκης, καθώς έχουν αποκαλυφθεί νέα άγνωστα γεγονότα, σύμφωνα με τα οποία οι έξι ήταν αθώοι, ενώ η μειοψηφία πρότεινε να απορριφθεί η αίτηση επανάληψης της δίκης, υποστηρίζοντας ότι τα στοιχεία που προσκομίστηκαν δεν θεμελιώνουν την βασιμότητα της επανάληψης της «δίκης των έξι».
Η Ολομέλεια έκρινε ότι εσφαλμένα παραπέμφθηκε το ζήτημα στην Ολομέλεια λόγω της διαφοράς μιας ψήφου, καθώς αυτό ισχύει μόνο στις περιπτώσεις των αναιρέσεων και όχι για τις αιτήσεις επανάληψης των δικών. Στον Άρειο Πάγο αίτηση επανάληψης της δίκης υπέβαλε στις 20.1.2008 ο Μιχάλης Πρωτοπαδάκης ο οποίος είναι εγγονός Πέτρου Πρωτοπαδάκη, υποστηρίζοντας ότι υπάρχουν νέα γεγονότα και νέες αποδείξεις που καθιστούν πρόδηλη την πλάνη περί των πραγμάτων κατά την διεξαγωγή της δίκης το 1922.
Υπενθυμίζεται ότι το 1922 μετά την Μικρασιατική Καταστροφή εκδηλώθηκε στρατιωτικό κίνημα υπό τους συνταγματάρχες Πλαστήρα και Γονατά και τον αντιπλοίαρχο Φωκά, που προκάλεσε την παραίτηση της κυβέρνησης Τριανταφυλλάκου και του Βασιλιά Κωνσταντίνου (14 Σεπτεμβρίου 1922) υπέρ του υιού του Γεωργίου Β’. Στη συνέχεια στην Αθήνα συγκροτήθηκε Επαναστατική Επιτροπή, η οποία έκανε εκτεταμένες συλλήψεις αντιβενιζελικών πολιτικών. Μία διαδήλωση 100.000 ανθρώπων στην Πλατεία Συντάγματος στις 9 Οκτωβρίου ζητά την εκτέλεση υπευθύνων της τραγωδίας. Οι Πάγκαλος, Οθωναίος, Χατζηκυριάκος αλλά και ο Αλέξανδρος Παπαναστασίου απαιτούν εκτελέσεις. Οι Πλαστήρας, Δαγκλής, Γονατάς θέλουν κανονική δίκη. Οι δύο πλευρές συμβιβάστηκαν και αποφασίστηκε η ίδρυση Εκτάκτου Στρατοδικείου. Επικεφαλής της ανακριτικής επιτροπής ανέλαβε ο υποστράτηγος Θεόδωρος Πάγκαλος.
Στο πόρισμα της Επιτροπής (24 Οκτωβρίου), παραπέμφθηκαν να δικαστούν στο Έκτακτο Στρατοδικείο με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας οκτώ πρόσωπα, που έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο την περίοδο 1920-1922 και είναι οι: Δημήτριος Γούναρης, 59 ετών, πρώην Πρωθυπουργός, Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης, 68 ετών, πρώην Πρωθυπουργός, Νικόλαος Στράτος, 50 ετών, πρώην Πρωθυπουργός, Νικόλαος Θεοτόκης, 44 ετών, υπουργός Στρατιωτικών στην Κυβέρνηση Πρωτοπαπαδάκη, Γεώργιος Μπαλτατζής, 56 ετών, υπουργός Εξωτερικών στις κυβερνήσεις Γούναρη, Πρωτοπαπαδάκη, Ξενοφών Στρατηγός, υποστράτηγος, ε.α., 53 ετών, υπουργός Συγκοινωνιών στην κυβέρνηση Γούναρη, Μιχαήλ Γούδας, υπονάυαρχος ε.α., 54 ετών, υπουργός Εσωτερικών στην κυβέρνηση Γούναρη, Γεώργιος Χατζηανέστης, αντιστράτηγος, 59 ετών, Αρχιστράτηγος Μικράς Ασίας και Θράκης.
Η δίκη διεξήχθη από 31 Οκτωβρίου έως 15 Νοεμβρίου 1922 στην Παλαιά Βουλή. Το Στρατοδικείο κηρύσσει παμψηφεί τους μεν Γεώργιο Χατζηανέστη, Δημήτριο Γούναρη, Νικόλαο Στράτο, Πέτρο Πρωτοπαπαδάκη, Γεώργιο Μπαλτατζή και Νικόλαο Θεοτόκη στην ποινή του θανάτου και Μιχαήλ Γούδα και Ξενοφώντα Στρατηγό στην ποινή των ισοβίων δεσμών. Διατάσσει την στρατιωτική καθαίρεση του Γεωργίου Χατζηανέστη αρχιστράτηγου, Ξενοφώντος Στρατηγού υποστράτηγου και Μιχαήλ Γούδα υποναυάρχου, ενώ επέβαλε και χρηματικές ποινές. Αμέσως μετά, ο επαναστατικός επίτροπος Νεόκοσμος Γρηγοριάδης μεταβαίνει στις φυλακές Αβέρωφ, όπου εκρατούντο οι έξι και τους ανακοινώνει την καταδικαστική απόφαση και τους ανακοινώνει ότι η εκτέλεση θα γίνει σε δύο ώρες. Δύο φορτηγά τους παραλαμβάνουν και τους μεταφέρουν στον Γουδή, όπου εκτελούνται.
© 2009 ΑΘΗΝΑΪΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ - ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
Related articles

20.12.2009: Πλήθος κόσμου στο μνημόσυνο στον Άγιο Γεώργιο Καρύτση.



Π-Δ | -->
Η πομακική εφημερίδα «Ζαγάλισα» δημοσιοποίησε και ξεγύμνωσε το μεγαλύτερο ψέμα της Τουρκίας, που αφορά τον ιδρυτή του σημερινού κεμαλικού κατεστημένου των Νεότουρκων. Η έρευνα των ανθρώπων της «Ζαγάλισα» έφερε στο φως την αλήθεια που επιμελημένα κρύφτηκε επί έναν σχεδόν αιώνα από όλους εκείνους που είχαν συμφέρον να παρουσιάσουν τον Κεμάλ Ατατούρκ ως ιδιαίτερη προσωπικότητα και όχι μόνο…
Το δημοσίευμα της «Ζαγάλισα»
«Η Ζαγάλισα αποκαλύπτει μετά από προσεκτική επιτόπια έρευνα πολλών μηνών, ότι ο ισχυρισμός της γέννησης του Μουσταφά Κεμάλ (Ατατούρκ) στη Θεσσαλονίκη είναι ένα μεγάλο και ωραίο ΠΑΡΑΜΥΘΙ, για να κοροϊδεύουν οι Τούρκοι τους εαυτούς τους, αλλά και πολλούς μουσουλμάνους από τη Θράκη. Μάλιστα, τα τελευταία χρόνια, προσπαθώντας να τονώσουν το εθνικό φρόνημα, έχει δοθεί “γραμμή” ώστε οποιοδήποτε τουριστικό γκρουπ “Τούρκων” της ελληνικής Θράκης αποτελούμενο από πολιτιστικούς συλλόγους και κυρίως δημοτικά σχολεία, επισκέπτεται την Θεσσαλονίκη, να πηγαίνει συμβολικά πρώτα στο… σπίτι του Κεμάλ και μετά οπουδήποτε αλλού. Για τον τουρκικό εθνικισμό το ιστορικότερο αξιοθέατο της Θεσσαλονίκης είναι το σπίτι του Μουσταφά Κεμάλ!
Σε πολλά φύλλα των τουρκόφωνων εφημερίδων καταχωρούνται όλο και πιο συχνά φωτογραφίες από συλλόγους και μειονοτικά σχολεία της Θράκης τα οποία επισκέπτονται το… σπίτι του μεγάλου ηγέτη! Έχει γίνει πλέον της μόδας για κάθε “Τούρκο” της Θράκης! Μόνο που το προσκύνημα είναι σε “ μέρος - μαϊμού ”…
Ο Κεμάλ δεν γεννήθηκε στην κοσμοπολίτικη Θεσσαλονίκη της εποχής εκείνης (δεν ήταν “πρωτευουσιάνος” όπως θέλει να τον παρουσιάζει ο τουρκικός εθνικισμός), αλλά σε ένα μικρό χωριουδάκι έξω από τον Λαγκαδά, την Χρυσαυγή, όπου μέχρι τα οκτώ περίπου χρόνια του φύλαγε αγελάδες και πρόβατα στους γύρω λόφους! Εκεί πήγε στο δημοτικό σχολείο. Φυσικά, σε καμία τουρκική βιογραφία ή εγκυκλοπαίδεια δεν θα διαβάσετε αυτή την μεγάλη και σκληρή αλήθεια. [...]
Όταν οι χριστιανοί Ανατολικοθρακιώτες πρόσφυγες πρωτοήρθαν (1922) στο Σαρίγερ (σήμερα Χρυσαυγή), οι Τούρκοι του χωριού δεν είχαν φύγει ακόμα. Έφευγαν σταδιακά κατά ομάδες και χρειάστηκε ένας περίπου χρόνος για να φύγει και η τελευταία οικογένεια. Στο διάστημα αυτό συγκατοίκησαν χριστιανοί πρόσφυγες και ντόπιοι μουσουλμάνοι. Μάλιστα, αναπτύχθηκαν και κάποιες φιλίες παρά τις εντάσεις της εποχής. Από τους ντόπιους μουσουλμάνους, κατοίκους του χωριού, έμαθαν οι Έλληνες ότι ο Κεμάλ είχε γεννηθεί στο χωριό αυτό και μέχρι περίπου οκτώ χρονών είχε μεγαλώσει εκεί. Μάλιστα, λίγα χρόνια πριν την ανταλλαγή των πληθυσμών, στην Χρυσαυγή, ζούσε και η γριά μαμή που τον είχε ξεγεννήσει (η Φατμέ Χανούμ), η οποία πρέπει να πέθανε γύρω στο 1911.
Τότε, αρχές της δεκαετίας του 1920, ο τουρκικός εθνικισμός δεν είχε προλάβει να δημιουργήσει τον μύθο ότι ο Κεμάλ γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη και έτσι ήταν πολύ φυσικό να γνωρίζουν όλοι και να λένε την αλήθεια.
Στο σπίτι στο Σαρίγερ, όπου γεννήθηκε ο Κεμάλ, εγκαταστάθηκε η οικογένεια του πρόσφυγα από την ανατολική Θράκη, Ανδρέα Στάθη, ο οποίος αργότερα έγινε και πρόεδρος του χωριού Χρυσαυγή. Μάλιστα, οι συγχωριανοί του, αστειευόμενοι επειδή εγκαταστάθηκε στο σπίτι που γεννήθηκε ο Κεμάλ, τον φώναζαν με το παρατσούκλι “Κεμάλ”! Ο Α. Στάθης πέθανε το 1979 στην Χρυσαυγή.
Το σπίτι του Κεμάλ ήταν χτισμένο από πέτρες και πλιθιά και ήταν διόροφο. Στον επάνω όροφο είχε δύο δωμάτια και κάτω ήταν το χαγιάτι. Είχε και αυλή. Βρισκόταν στην άκρη του χωριού, μακριά από το τζαμί και δεν ανήκε στην κατηγορία των πλουσίων, αλλά των φτωχών σπιτιών. Ήταν χτισμένο κολλητά με άλλα δύο σπίτια.
Οι ντόπιοι μουσουλμάνοι κάτοικοι, πριν μεταναστεύσουν, θυμούνταν ότι σε νεαρή ηλικία έβοσκαν με τον μικρό Κεμάλ πρόβατα και αγελάδες γύρω από το χωριό. Ήταν ένα συνηθισμένο παιδί της εποχής του. Όμως, στη συνέχεια χωρίς να γνωρίζουν το γιατί, η μητέρα του τον πήρε και έφυγαν στην Θεσσαλονίκη.
Οι τοίχοι του σπιτιού του Κεμάλ σώζονταν σε ύψος μισού περίπου μέτρου μέχρι τις αρχές του 1980. Το σπίτι του, όπως και τα υπόλοιπα σπίτια του χωριού, είχε γκρεμιστεί από τους Θρακιώτες πρόσφυγες το 1924-25 για να πάρουν τις πέτρες και να χτίσουν καινούργια σπίτια στη σημερινή νέα Χρυσαυγή (πιο κοντά στον Λαγκαδά).
Η αλήθεια αυτή αποσιωπήθηκε από τον καλπάζοντα τουρκικό εθνικισμό ο οποίος επιθυμούσε να παρουσιάζει τον Κεμάλ γεννημένο στην μεγάλη πόλη της Θεσσαλονίκης, η οποία άκμαζε και έλαμπε στα Βαλκάνια την εποχή εκείνη, και όχι σε ένα άγνωστο φτωχό χωριουδάκι έξω από τον Λαγκαδά.
Τουρκικές μαρτυρίες
Τούρκοι πρόσφυγες που έφυγαν με την ανταλλαγή των πληθυσμών από το παλιό Σαρίγερ γνώριζαν την αλήθεια και παρά τα ψέματα του τουρκικού εθνικισμού, ερχόντουσαν πριν το 1981, ατομικά κυρίως, για προσκύνημα στον αληθινό τόπο γέννησης του Μουσταφά Κεμάλ. Υπήρχε μάλιστα ένας ντόπιος γελαδάρης, ο Κωνσταντίνος Γιαμουτζής, ο οποίος γνώριζε πολύ καλά την αληθινή ιστορία και αυτός συνόδευε τους επισκέπτες από την Τουρκία στο Σαρίγερ και τους έδειχνε τα ερείπια του σπιτιού.
Αργότερα άρχισαν να έρχονται και με λεωφορεία από την Τουρκία. Το τελευταίο ήρθε το καλοκαίρι του 2007. Πολλοί επισκέπτες Τούρκοι γνωρίζουν πολύ καλά την αλήθεια και την επιβεβαιώνουν, ότι δηλαδή ο Κεμάλ δεν γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη, αλλά στο χωριό αυτό (Χρυσαυγή). Μάλιστα, ένας Τούρκος από τη Σμύρνη, προσκύνησε, φίλησε το χώμα και πήρε πέτρες από τα θεμέλια του σπιτιού του Κεμάλ για ενθύμιο. Όταν τον ρώτησαν αν θα πάει και στο σπίτι της Θεσσαλονίκης, είπε: “Αυτό είναι ψέμα. Ντροπή που άλλαξαν τον τόπο γέννησης του Μουσταφά Κεμάλ. Προσβάλλουν την μνήμη του. Δεν θα επισκεφτώ το ψευτο-σπίτι της Θεσσαλονίκης”».
Η…ομολογία του Τούρκου προξένου
Φαίνεται ότι και κάποιοι Τούρκοι αξιωματούχοι γνωρίζουν την αλήθεια, αλλά δεν τολμούν να την αποκαλύψουν. Το έτος 1981, με αφορμή τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Μουσταφά Κεμάλ, επισκέφθηκε το χωριό της Χρυσαυγής (το κτίριο της τότε κοινότητας) ο Τούρκος πρόξενος Θεσσαλονίκης μαζί με τον γραμματέα του (δημοσίευμα εφημερίδας “Ελληνικός Βορράς” τ. 10 Μαΐου 1981), συνοδευόμενοι και από τουρκικό τηλεοπτικό συνεργείο.
Ο ίδιος ο Τούρκος πρόξενος ήξερε την αλήθεια και γι αυτό παρακάλεσε τους κατοίκους να του υποδείξουν το ακριβές σημείο γέννησης του Μουσταφά Κεμάλ. Στάθηκε με σεβασμό και τράβηξε πολλές φωτογραφίες. Σε κάποια στιγμή αποκάλυψε στους Έλληνες συνοδούς του: “Γνωρίζω ότι αυτή είναι η αλήθεια, αλλά είναι δύσκολο να το παραδεχθούμε επίσημα και καταλαβαίνετε τον λόγο…”. Ο ίδιος προθυμοποιήθηκε να χρηματοδοτήσει την ανέγερση μουσείου, το οποίο θα βοηθούσε και την ανάπτυξη του χωριού…
Το 1981 πάλι, με αφορμή τους…εορτασμούς για τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Κεμάλ, οι βουλευτές Νικήτας Βενιζέλος και Κώστας Μπαντουβάς, με ερώτησή τους στο ελληνικό υπουργείο των Εξωτερικών, αμφισβήτησαν επισήμως την θεωρία ότι το σπίτι δίπλα στο Τουρκικό Προξενείο της Θεσσαλονίκης είναι αυτό στο οποίο γεννήθηκε ο Κεμάλ, επικαλούμενοι μάλιστα και αυτοί την μαρτυρία της ίδιας της αδελφής του της Μακμπουλέ, όπως διασώθηκε σε τουρκικές βιβλιογραφικές πηγές (Aydemir κ.α.).
Γιατί το ελληνικό κράτος δέχθηκε ως πόλη γέννησης του Κεμάλ Ατατούρκ την Θεσσαλονίκη και πιο συγκεκριμένα το μαϊμού σπίτι της οδού Αγίου Δημητρίου δίπλα στο τουρκικό προξενείο;
Η απάντηση βρίσκεται στο φανφαρόνικο κλίμα της ελληνοτουρκικής προσέγγισης που επικρατούσε την δεκαετία του 1930, όπου πολλές υπερβολές και χειρονομίες φιλίας ανταλλάσσονταν μεταξύ των ελληνικών (κυρίως) και τουρκικών κυβερνήσεων. Ο τουρκικός εθνικισμός –με την ανοχή του ίδιου του Κεμάλ- είχε ήδη ανακηρύξει ως πόλη γέννησής του τη Θεσσαλονίκη και δεν θα ήταν ευγενικό εκ μέρους της Ελλάδας να απομυθοποιήσει τον μύθο. Δεν θα είχε άλλωστε καμία απολύτως σημασία για τα δεδομένα της εποχής εκείνης. Μάλιστα, το 1934 η τότε ελληνική κυβέρνηση ανάρτησε έξω από το σπίτι-μαϊμού μία πινακίδα όπου αναφερόταν πως “εδώ γεννήθηκε ο Μουσταφά Κεμάλ”. Τότε το σπίτι ανήκε σε ελληνική οικογένεια (Σεραφειμίδου, έμποροι υποδημάτων), η οποία και κατοικούσε σε αυτό. Αργότερα και κάτω από γελοίες συνθήκες το σπίτι απαλλοτριώθηκε από το ελληνικό δημόσιο και ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης, κ. Μερκουρίου, φρόντισε να ειδοποιήσει την τουρκική κυβέρνηση του Ισμέτ Ινονού πως χαρίζει το σπίτι του Κεμάλ στο τουρκικό κράτος!
Ο Κεμάλ και η μητέρα του Ζουμπεϊντέ γνώριζαν την αλήθεια, αλλά έκαναν την…πάπια! Άραγε, θα μπορούσαν να πούνε ότι δεν γεννήθηκε στο σπίτι αυτό, αλλά σε ένα χωριατόσπιτο στην περιοχή του Λαγκαδά; Και τι θα μπορούσε να γίνει; Να του χαρίσουν ένα γκρεμισμένο χωριατόσπιτο, βουτηγμένο στις λάσπες σε ένα άγνωστο μικρό χωριό; Αυτό δεν θα ταίριαζε, φυσικά, στην εικόνα και στην ιστορία του μεγάλου ηγέτη της σύγχρονης Τουρκίας.
Προφανέστατα και η τότε ελληνική κυβέρνηση γνώριζε την αλήθεια, αλλά θέλησε με αυτή της την κίνηση να κολακεύσει τον ίδιο τον Κεμάλ.
Η επίσημη αναγνώριση από την ελληνική κυβέρνηση έδειχνε πως έκλεινε οριστικά το ζήτημα της αριστοκρατικής καταγωγής του Κεμάλ. Πέρα, όμως, από την επίσημη ιστορία, που γράφεται και επιβάλλεται από πολιτικές σκοπιμότητες, υπάρχει και η αλήθεια του λαού, η μνήμη του οποίου δεν αλλοιώνεται από τέτοιες σκοπιμότητες.
Αυτή την αλήθεια καταγράφουμε, όπως διασώθηκε από τους μουσουλμάνους κατοίκους του χωριού Χρυσαυγή (Σαριγέρ) και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στους χριστιανούς πρόσφυγες. Η αλήθεια που βρίσκεται στην λαϊκή μνήμη επιβιώνει μέχρι σήμερα.
Οι Τούρκοι, αφού πήραν το σπίτι, περιχαρείς το γέμισαν με έπιπλα από τα ανάκτορα Ντολμά Μπαχτσέ και από το Τοπ Καπί της Κωνσταντινούπολης. Φρόντισαν ακόμη και…ρούχα του Κεμάλ να μεταφέρουν και τα εκθέτουν από τότε στον σημερινό επισκέπτη του μουσείου. Και όλα όσα με καμάρι δείχνουν, είναι ψεύτικα σε μία αγωνιώδη προσπάθεια να κρύψουν την ταπεινή καταγωγή του ιδρυτή του Κεμαλισμού και της επιβολής των νεότουρκων στον Ισλαμισμό…
Η ιδεολογική λειτουργία του, βαμμένου με ροζ χρώμα, σπιτιού-μαϊμού, είναι έντονη κι εκεί κατευθύνονται συστηματικά πλέον σχολείο και σύλλογοι από την Θράκη, σε μία προσπάθεια των επιτήδειων να βαθύνουν ακόμη περισσότερο τον συνειδησιακό εκτουρκισμό των μουσουλμάνων (Πομάκων) της Θράκης.Οι μουσουλμάνοι, όταν επισκεπτόμαστε την Θεσσαλονίκη, πρέπει να γνωρίζουμε την αλήθεια. Πρέπει να πάψουμε να τρώμε κουτόχορτο στο ροζ ψευτόσπιτο!
Είναι προτιμότερη μία βόλτα στο λούνα παρκ της Θεσσαλονίκης».
Πηγή: kostasxan.blogspot.com
12.12.2009: Άποψη του κόσμου στην εκδήλωση του ΕΝΕΚ στην Θεσσαλονίκη. |
Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στην Θεσσαλονίκη το Σάββατο 12 Δεκεμβρίου, η επετειακή εκδήλωση για τα 30 χρόνια από την ίδρυση του Ενιαίου Εθνικιστικού Κινήματος (ΕΝΕΚ). Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στο ξενοδοχείο «Καψής» και η αίθουσα γέμισε από εκατοντάδες πρώην μέλη και φίλους του Κινήματος.
Κεντρικός ομιλητής ήταν ο ιστορικός αρχηγός του ΕΝΕΚ, Πολύδωρος Δάκογλου, ο οποίος εμφανώς συγκινημένος τόνισε για μία ακόμη φορά ότι είναι μεγάλη η ευθύνη όλων των μελών του Κινήματος απέναντι στην ιστορία και την διαφύλαξη των παρακαταθηκών του. «Δεν είναι δυνατόν να αναστήσουμε πολιτικά το ΕΝΕΚ» τόνισε. «Είναι όμως υποχρέωσή μας να συστήσουμε ένα καθοδηγητικό όργανο, μία σχολή πολιτικής σκέψης, που θα εμπνέει και θα καθοδηγεί τους νέους συναγωνιστές μας, τους νέους εθνικιστές στην αγωνιστική τους πολιτική παρουσία».
Αναφερόμενος στην παρουσία του ΛΑ.Ο.Σ. στο πολιτικό σκηνικό, τόνισε ότι μόνο μέσα από αυτό το κόμμα μπορεί να βγει κάτι καλό για την πατρίδα μας και τόνισε την υποχρέωση των πολλών εθνικιστών που το στελεχώνουν, να φανούν αντάξιοι της αποστολής τους. Ο κ. Δάκογλου δεν δίστασε ακόμη να φανεί δηκτικός απέναντι σε εθνικιστές που έφτασαν στο σημείο να είναι πλέον εκλεγμένοι βουλευτές, αλλά παράλληλα δείχνουν να διστάζουν να εκδηλώσουν τις ιδέες τους για τις οποίες κάποτε μάτωναν στους δρόμους. Είπε χαρακτηριστικά μάλιστα, ότι «δεν έχουν ανάγκη οι ήρωες του Συντάγματος Μακρυγιάννη την δι’ αντιπροσώπων κατάθεση στεφάνων, αλλά την φυσική παρουσία των εθνικιστών βουλευτών μας».
Ομιλητές στην εκδήλωση ήταν επίσης ο δημοτικός σύμβουλος Θεσσαλονίκης Γιάννης Κουριαννίδης και ο Δημήτρης Λιώτης, που ήταν ο πρόεδρος της τελευταίας Τοπικής Οργανώσεως του ΕΝΕΚ που ανέστειλε την δράση της, της Τ.Ο. Θεσσαλονίκης.
Ο Γιάννης Κουριαννίδης τόνισε: «Την πορεία του εθνικιστικού κινήματος, την παρουσία του και την κληρονομιά του πρέπει όλοι όσοι ασχολούνται με τον πατριωτικό πολιτικό χώρο να την σέβονται και να την τιμούν. Να μην την απαξιώνουν και να μη την λοιδορούν. Ιδιαίτερα όσοι ήταν για χρόνια βουτηγμένοι στην μαρμίτα της εξουσίας, όταν εμείς οι εθνικιστές ματώναμε στα πεζοδρόμια. Αυτοί οι αγώνες είναι το σημείο αναφοράς όσων θέλουν να χτίσουν σήμερα το πολιτικό τους μέλλον και να δώσουν έναν ορίζοντα στις φιλοδοξίες τους. Πρέπει να τους το θυμίζουμε πάντοτε αυτό».
Από την πλευρά του ο Δημήτρης Λιώτης, με ιδιαίτερα καυστικό λόγο επεσήμανε ότι «κάποια στιγμή, από την ανυπαρξία μας ξεπήδησαν καινούργια «φρούτα», οι οποίοι εκμεταλλευόμενοι την ιδεολογία μας πουλούσαν τα βιβλία τους, πρόβαλλαν τον εαυτό τους, κονομούσανε και κατέληξαν σήμερα να βρίσκονται στο ελληνικό κοινοβούλιο», ενώ συγκρίνοντας το ΕΝΕΚ και το «Ελληνικό Μέτωπο» (έχοντας γνωρίσει και τα δύο ως ενεργό στέλεχός τους) είπε: «Υπάρχει μια διαφορετική φιλοσοφία ανάμεσα στο ΕΝΕΚ και το «Ελληνικό Μέτωπο». Από την μια ιδεολογική κατάρτιση, δημιουργία στελεχών, αγώνας πεζοδρομίου και λίγες εκλογές και από την άλλη εκλογές και ελάχιστα από τα υπόλοιπα. Η κρίση δική σας. Ταπεινή μου άποψη ότι το 2005 σταματάει κάθε εθνικιστική δράση τουλάχιστον με την μορφή που γνωρίζαμε και περνάμε σε ένα καθαρά πολιτικό παιχνίδι από πλευράς μας, όχι κατά ανάγκη κακό, αλλά σίγουρα ένα πολιτικό παιχνίδι, τουλάχιστον με τους σημερινούς κανόνες δεν μπορεί να είναι καθαρό και κατά συνέπεια όχι εθνικιστικό».
Στον χώρο της εκδηλώσεως, που παρουσίασε το παλαιό μέλος του ΕΝΕΚ, Θεοδόσης Αθανασάς, λειτούργησε έκθεση υλικού και φωτογραφίας από το ιστορικό αρχείο του ΕΝΕΚ, ενώ ακολούθησε συνεστίαση και συζήτηση μέχρι αργά το βράδυ.
Από τα παλαιά στελέχη του ΕΝΕΚ, παρέστησαν μεταξύ άλλων, ο εκδότης της «Νέας Θέσεως» Γιάννης Σχοινάς, ο δημοτικός σύμβουλος Λαμίας Γιώργος Σαγιάς, ο Φώτης Σακελλιάδης, ο Γιώργος Μπαζιώτης, ο Παναγιώτης Σαμαρτζίδης, ο Γιώργος Κοκκόγιας και η Κατερίνα Σκουτέλη, ενώ σημαντική ήταν η προσέλευση νέων συναγωνιστών, μελών της νεολαίας του ΛΑ.Ο.Σ. οι περισσότεροι, που αψήφησαν το «απαγορευτικό» που τους έστειλε ο πρόεδρος του κόμματός τους και έσπευσαν να γνωρίσουν από κοντά την ιστορία και την δράση του ΕΝΕΚ.
Ελληνικές Γραμμές
Ο δήμαρχος Χειμάρρας Βασίλης Μπολάνος. |
Το Δημοτικό Συμβούλιο Θεσσαλονίκης, στην συνεδρίαση την Πέμπτη 17 Δεκεμβρίου υιοθέτησε ομοφώνως (επί των παρόντων) ψήφισμα συμπαράστασης προς τον διωκόμενο από τις αλβανικές αρχές δήμαρχο της Χειμάρρας Βασίλη Μπολάνο. Το ψήφισμα πρότεινε ο δημοτικός σύμβουλος του ΛΑ.Ο.Σ. Γιάννης Κουριαννίδης, με αφορμή την δίωξη που ασκήθηκε από τα αλβανικά δικαστήρια, επειδή ο κ. Μπολάνος έδωσε προς χρήση οικόπεδο του Δήμου, το οποίο διεκδικείται από τρίτον (το γνωστό πρόβλημα με τις ελληνικές περιουσίες, που σκοπίμως συντηρεί η Αλβανία, προσπαθώντας να αρπάξει την γη των Ελλήνων Βορειοηπειρωτών).
Το κείμενο του ψηφίσματος είναι το εξής:
«Το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Θεσσαλονίκης έλαβε γνώση των δικαστικών διώξεων που υφίσταται ο Δήμαρχος Χιμάρας, κ. Βασίλης Μπολάνος. Η δίωξη αυτή του ασκήθηκε κατά παρέκκλιση κάθε εννοίας δικαίου, με την αιτιολογία ότι παρεχώρησε άδεια εκμετάλλευσης οικοπέδου που διεκδικείται από τρίτον.
Το θέμα των ελληνικών περιουσιών του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού αποτελεί σημαντική παράμετρο στην σύσφιξη των ελληνοαλβανικών σχέσεων και ως τέτοια πρέπει να αντιμετωπίζεται από την αλβανική κυβέρνηση. Δυστυχώς, ενέργειες όπως η παραπάνω κάθε άλλο παρά εντάσσονται στο πνεύμα του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της καλής γειτονίας.
Καταδικάζουμε τόσο την απαράδεκτη αυτή δίωξη του δημάρχου Χιμάρας Βασίλη Μπολάνου, όσο και την ενορχηστρωμένη στοχοποίησή του από τα ΜΜΕ της γειτονικής μας χώρας, με την επισήμανση ότι στο παρελθόν ανάλογη πρακτική είχε οδηγήσει σε βίαιες ενέργειες εναντίον του».
Ελληνικές Γραμμές 

Εθνικά Θέματα
Οι σκοπιανοί φτιάχνουν ίδρυμα στην Έδεσσα για τον κομιτατζή Μίσιρκοβ





Στις 30/10/2009 γράφαμε ότι ο Τούρκος υπουργός Επικρατείας που είναι και επικεφαλής των διαπραγματεύσεων της χώρας του με την ΕΕ προαναγγέλλοντας την επίσημη επίσκεψή του στην Ελλάδα δήλωσε σε εφημερίδα ότι θα συναντηθεί με τον Έλληνα πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου αλλά και με την Ντόρα Μπακογιάννη, η οποία, όπως εξήγησε «αναμένεται να γίνει αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης» (Η Τουρκία προτιμά τη Ντόρα)
Εν συνεχεία, κατά την επίσκεψή του στην Αθήνα, μετά τη συνάντησή του με την κ. Μπακογιάννη δήλωσε ότι πρόκειται για «την ανερχόμενη ηγέτιδα της αξιωματικής αντιπολίτευσης» (Ντόρα ψηφίζουν οι Τούρκοι).
Προφανώς η θερμότητα των αισθημάτων του κ. Μπαγίς προς την κ. Μπακογιάννη δεν εξηγείται μόνο με προσδοκίες που ενδεχομένως καλλιεργούν οι Γείτονες λόγω των γνωστών απόψεών της επι των Εθνικών Θεμάτων.
Επειδή ο καθηγητής του Παντείου πανεπιστημίου Νεοκλής Σαρρής έδωσε και μια άλλη διάσταση: Όπως δήλωσε την Τρίτη 17-11-09 στο κανάλι High ο Εγκεμέν διόρισε τον σύζυγο της κ. Μπακογιάννη, Ισίδωρο Κούβελο, στο Διοικητικό Συμβούλιο μεγάλης Τουρκικής τράπεζας στην Τουρκία!
Επειδή το θέμα είναι σοβαρό και έχουν περάσει αρκετές ημέρες από την καταγγελία του κ. Σαρρή που έτυχε ευρείας δημοσιότητας στο Διαδίκτυο, να υποθέσουμε ότι όσα είπε αληθεύουν;

Θ. Ρουσόπουλος
Μόνος «βλέπει» άλλο δρόμο
Ο μόνος από όσους υπουργούς "πληγωσαν την παράταξη" που σύμφωνα με πληροφορίες δείχνει να μην παίρνει τον δρόμο προς την κ. Μπακογιάννη είναι ο άλλοτε κραταιός υπ. Επικρατείας Θ. Ρουσόπουλος, ο οποίος φερόταν να είχε διαπληκτιστεί έντονα με την κ. Μπακογιάννη, στην οποία καταλόγιζε την ανάδυση του σκανδάλου του Βατοπεδίου ως αντιπερισπασμό στις γκρίζες χρηματοδοτήσεις της Siemens σε κόμματα και πολιτικούς που άγγιξε σύσσωμη την οικογένεια Μητσοτάκη. Ο κ. Ρουσόπουλος που υποδείχθηκε από πολλές πλευρές ως ο ιθύνων νους των κινήσεων του Εφραίμ, αποφεύγει τις εκκωφαντικές εμφανίσεις, αλλά είναι βέβαιο, ότι δεν έκοψε τις γέφυρες με την πολιτική...
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11378&subid=2&pubid=7996825






| του Γιώργου Πισσαλίδη |
![]() |
«50 π.Χ. Όλη η Γαλατία έχει υποταχθεί στους Ρωμαίους. Όλη; Όχι. Ένα μικρό χωριό της Αρμορίκης επιμένει να αντιστέκεται στις λεγεώνες του Καίσαρα». Έτσι ξεκίναγε πριν 50 χρόνια, στις 29 Οκτωβρίου 1959, η πρώτη ιστορία του «Αστερίξ», του δημιουργήματος των Ρενέ Γκοζινύ και Αλμπέρ Ουντερζό που δημοσιεύθηκε στο πρώτο τεύχος του περιοδικού κόμιξ Pilote. Τι σημαίνει όμως για μας αυτός ο μικρόσωμος Γαλάτης, που σύσσωμη η Γαλλία γιόρτασε τα 50α του γενέθλια και που μετρούσε τον Στρατηγό Ντε Γκωλ, στους φανατικούς θαυμαστές του;
Καταρχήν να πούμε ότι ο Αστερίξ είναι ένας αντιήρωας. Είναι κοντόσωμος, όχι ιδιαίτερα όμορφος, όχι πολύ νέος, γενναίος αλλά όχι σούπερ ήρωας. Ως χαρακτήρας ο Αστερίξ είναι πατριώτης, τετραπέρατος, θαρραλέος, τίμιος, πιστός φίλος, έξω καρδιά και συμπαθητικός. Από την άλλη είναι φωνακλάς, καβγατζής και σπασίκλας και δεν εμπιστεύεται ότι οι άλλοι θα τα καταφέρουν σε αυτό που έχουν αναλάβει. Με άλλα λόγια ο Αστερίξ είναι ο μέσος σύγχρονος Γάλλος με όλα τα προτερήματα και μειονεκτήματα του.
Όπως όλοι οι άνθρωποι, έτσι και ο Αστερίξ έχει τον κολλητό του, τον Οβελίξ (το όνομα παραπέμπει στον αιγυπτιακό οβελίσκο, σύμβολο της ηλιακής λατρείας) Ο Οβελίξ είναι ένας αγαθιάρης πολεμιστής με υπερφυσική δύναμη. Παρ’ όλο που αρχηγός του χωριού είναι ο Μαζεστίξ, είναι οι δυο τους που ηγούνται της εθνικής αντιστάσεως ενάντια στις λεγεώνες του Ιούλιου Καίσαρα.
Για να πετύχουν τον σκοπό τους, χρησιμοποιούν (όπως και όλο το χωριό) τον μαγικό ζωμό που ετοιμάζει ο δρυΐδης Πανοραμίξ και δίνει υπερφυσική δύναμη. Όλοι μπορούν να πιουν τον ζωμό, εκτός από τον Οβελίξ που έπεσε μικρός μέσα και είναι μόνιμα υπό την επήρεια του. Παρόλο όμως που η διάρκεια της δύναμης του ζωμού είναι μικρή, η κατασκευή του θεωρείται σημαντική γιατί είναι το μυστικό όπλο κατά του κατακτητή. Βέβαια υπάρχει νομίζω ένας λόγος που η δύναμη του ζωμού δεν κρατά πολύ. Αν διαρκούσε παραπάνω, θα βλέπαμε τους Γαλάτες να τσακώνονται συχνότερα και χωρίς να τα βρίσκουνε μεταξύ τους, όπως κάνουν τώρα. Άρα η διάρκεια του ζωμού προστατεύει την κοινωνική γαλήνη.
Όμως αν και είναι ο βασικός αντίπαλος, ο Ιούλιος Καίσαρας δεν παρουσιάζεται καρτουνίστικα, αλλά έχει προτερήματα, όπως το ότι ξέρει να χάνει και να είναι γενναιόδωρος απέναντι στους αντιπάλους του Γαλάτες.
Εδώ να προσθέσουμε ότι οι Γαλάτες νικούν χάρις στην ευλάβεια που έχουν προς τους θεούς τους, αλλά και τον Πανοραμίξ, τον δρυΐδη τους, τον καθημερινό σύμβουλο τους. Έχει υπολογισθεί ότι μέσα στις ιστορίες του Αστερίξ υπάρχουν 120 αναφορές στον Τουτάτι, τον προστάτη της φυλής, του πολέμου, αλλά και της προστασίας από τον πόλεμο. Υπάρχουν 33 αναφορές στον Μπέλενο, τον Θεό του ήλιου και της γεωργίας και 9 αναφορές στην Μπελισάμα, την μητέρα των θεών και που παρέχει κάθε ζωή, ενώ είναι η προστάτιδα των Καλών Τεχνών, της βιοτεχνίας και των γυναικείων ασχολιών. Αυτό δείχνει μια θρησκευτικότητα που λείπει (όπως και ο πατριωτισμός) από αυτούς που τον επικαλούνται στην Ελλάδα. Δηλαδή τους αναρχικούς των Εξαρχείων («είναι τρελά αυτά τα φρικιά») και την Αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ.
Οι Γαλάτες ενάντια στη Παγκοσμιοποίηση
Εδώ θα πρέπει να πούμε ότι στην εποχή της, η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία εκπροσωπούσε την «πρόοδο» και τον «πολιτισμό», κάτι σαν τις Ηνωμένες Πολιτείες μεταπολεμικά. Δεκάδες λαοί ήθελαν να γίνουν μέρος της Αυτοκρατορίας για να απολαμβάνουν των δικαιωμάτων του Ρωμαίου πολίτη μετά την Pax Romana. Όμως ο «βάρβαρος» Αστερίξ και οι φασαριόζοι φίλοι του - ο αρχηγός Μαζεστίξ, ο σιδεράς Αυτοματίξ, ο ψαράς Αλφαβητίξ και πάνω από όλα ο φυλετιστής και αιώνια μάχιμος Μαθουσαλίξ - αρνιούνται να υποταχθούν. Αρνιούνται να προσκυνήσουν τον κατακτητή και να ασπαστούν την εθνοκτόνο ιδεολογία της πολυεθνικής Pax Romana.
Αν θέλουμε να βρούμε σημερινά αντίστοιχα, ο Καίσαρας είναι ο Μπους ή ο Ομπάμα, η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία είναι οι πολυφυλετικές Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και η πολυπολιτισμική Ευρώπη. Όσο για τους Γαλάτες, αυτοί μάλλον μοιάζουν με τα Εθνικιστικά ή Πατριωτικά Κινήματα ως τελευταία σπίθα αντίστασης στην Νέα Τάξη.
Ο Αστερίξ και ο Ντε Γκωλ
Βέβαια οι περιπέτειες του Αστερίξ είναι αναίμακτες. Ο λόγος για αυτό ήταν απλός: ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, που κόστισε εκατομμύρια ψυχές, είχε τελειώσει λίγα χρόνια πριν και οι δημιουργοί του πίστευαν ότι καλύτερα να αποφεύγονται αιματηρές συγκρούσεις. Και μπορεί να γελάμε με τον Οβελίξ που δέρνει λόχους από Ρωμαίους, το πνεύμα όμως της αντίστασης παραμένει το ίδιο.
Μιας και μιλάμε για αντίσταση, πρέπει να πούμε ότι ένα από τα ελάχιστα ονόματα υπαρκτών Γαλατών που τελείωναν σε «ιξ», ήταν αυτό του βασιλιά Βερσινγκετορίξ που ένωσε το 52 π.Χ. τους Γαλάτες ενάντια στους Ρωμαίους, αλλά που τελικά νικήθηκε. Έτσι το όνομα του Αστερίξ παραπέμπει στον ηρωικό ηγέτη των Γάλλων.
Από την άλλη, το «χωριό των τρελλών Γαλατών» παραπέμπει στο κίνημα των «Ελεύθερων Γάλλων» του Ντε Γκωλ, που την στιγμή που πολλοί Γάλλοι είχαν συμβιβασθεί με τους Γερμανούς, εκείνος κήρυττε την αντίσταση ακόμα και σε άλλη ήπειρο. Αυτό βέβαια το είχε καταλάβει ο Ντε Γκωλ και κατ’ ιδίαν δήλωνε φανατικός θαυμαστής του «Αστερίξ». Αλλά και οι ίδιοι οι δημιουργοί το υπαινισσόταν τονώνοντας την εθνική περηφάνια των Γάλλων. Αυτή η αίσθηση πατριωτισμού και ηρωισμού είναι ο λόγος που οι περιπέτειες του «Αστερίξ» μεταφράσθηκαν στα Κρητικά και τα Ποντιακά, διαλέκτους δύο πολεμικών Ελληνικών φυλών.
Σύμβολο ευρωπαϊκής ενότητας
Όμως για να πετύχουν τον σκοπό τους ο Αστερίξ και Οβελίξ καταφεύγουν σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπου όλο και κάποιο εξάδελφο έχουν. Γεγονός που συμβολίζει την φυλετική και πολιτιστική ενότητα των Ευρωπαίων. Αυτούς τους λαούς, οι Γκοσινύ και Ουντερζώ τους παρουσιάζουν με τα πολιτιστικά τους χαρακτηριστικά.
Έτσι οι Γερμανοί είναι πειθαρχημένοι και τρελαίνονται για πόλεμο. Δεν είναι σύμπτωση ότι φορούν κράνη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Οι Ελβετοί είναι ουδέτεροι, τρώνε φοντύ, τρελαίνονται για ρολόγια (κλεψύδρες) και κρατούν το τραπεζικό απόρρητο. Οι Κορσικανοί είναι πατριώτες, οξύθυμοι («Δεν σε αρέσει η αδελφή μου;») και διατηρούν τις βεντέτες. Τέλος οι Άγγλοι πίνουν ζεστό νερό με λίγο γάλα (πριν ο Αστερίξ τους διδάξει το τσάι) και περιποιούνται τον κήπο τους. Όλοι αυτοί συμμαχούν με τους Γαλάτες σε μια πανευρωπαϊκή συμμαχία ενάντια στον κατακτητή. Όπως πανευρωπαϊκή πρέπει να είναι η συμμαχία των εθνικιστών ενάντια στην Παγκοσμιοποίηση.
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο φύλλο της 14ης Νοεμβρίου 2009 της εφημερίδας Ελεύθερος Κόσμος.
Σύμφωνα με το τρίτο κύμα του βαρομέτρου της public issue, στη κυριακάτικη ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ο Αντώνης Σαμαράς προηγείται στην πρόθεση ψήφου με 44,5% έναντι 36% της Ντόρας Μπακογιάννη, ενώ στην περίπτωση δεύτερου γύρου η διαφορά τους θα είναι στις πέντε ποσοστιαίες μονάδες.
Σύμφωνα με τα στοιχεία ο Σαμαράς βρίσκεται εγγύτερα στους απλούς ανθρώπους και έχει μεγαλύτερη διεισδυτικότητα στη μεσαία τάξη και τους νέους, ενώ η Ντόρα Μπακογιάννη στα ανώτερα στρώματα και τις γυναίκες
Σύμφωνα με δημοσκόπηση της «ALCO» που δημοσιεύεται στο αυριανό ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ, ο Σαμαράς προηγείται της Μπακογιάννη, με 4,9 μονάδες, ενώ τα ποιοτικά στοιχεία της έρευνας λένε πως «η μεταγραφή του Άρη, δε έδωσε καμία προστιθέμενη αξία».
Έθνος (Marc) : Φαβορί στο ντέρμπι της διαδοχής
Παγιώνεται το προβάδισμα του Αντώνη Σαμαρά παρά την ανάκαμψη των ποσοστών της Ντόρας Μπακογιάννη.
Νέα δημοσκόπηση (Marc) δίνει για το β’ γύρο ποσοστό 50,1% στον κ. Σαμαρά και 45,4% στην κυρία Μπακογιάννη, ενώ ένα 4,5% επιλέγει να μην απαντήσει.
Ο Σαμαράς προηγείται στην πρόθεση ψήφου με ποσοστό 44,4%, έναντι της Ντόρας Μπακογιάννη που συγκεντρώνει το 41,0%.
Σε ό,τι αφορά στην παράσταση νίκης, ο πρώην υπουργός Πολιτισμού προηγείται με ποσοστό 51,2%, τη στιγμή που η κ. Μπακογιάννη συγκεντρώνει ποσοστό 35,3%.
Ενισχύεται η υπεροχή Σαμαρά, προβάδισμα και στο γυναικείο κοινό
Ισχυρό προβάδισμα του Αντώνη Σαμαρά έναντι της Ντόρας Μπακογιάννη δείχνει πανελλαδική έρευνα που πραγματοποιήθηκε υπό την επίβλεψη του Προέδρου του Τμήματος Στατιστικής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών Επαμεινώνδα Πανά.
Συγκεκριμένα ο Σαμαράς προηγείται με 42% , η Μπακογιάννη ακολουθεί 37,6% και 12,9% ο Π. Ψωμιάδης.
Στα συμπεράσματα της έρευνας αναφέρεται πως επιλογή του Σπηλιωτόπουλου να υποστηρίξει τη Ντόρα Μπακογιάννη δεν ανέτρεψε την υπεροχή του Σαμαρά μετά τη συμμαχία με τον Αβραμόπουλο.
Μόνο στην έρευνα της Focus, του επισήμου δημοσκόπου της κ. Μπακογιάννη κ. Φλέσσα, του κουμπάρου της κ. Μαρινάκη, μεταξύ άλλων( [www.antinews.gr] ) για λογαριασμό της Απογευματινής, στους ψηφοφόρους που θα πάνε σίγουρα να ψηφίσουν κ. Μπακογιάννη προηγείται με 46,3%, ακολουθεί ο κ. Σαμαράς με 45%
Δείτε κι αυτά:
Έχετε να μιλήσετε από την επομένη της εκλογικής συντριβής. Αισθάνεστε δικαιωμένος από τις εξελίξεις;
Δικαιωμένη – επιτρέψτε μου το λογοπαίγνιο- είναι η κοινή λογική.
Δικαιωμένοι είναι όλοι εκείνοι που φώναζαν εναντίον των πρόωρων εκλογών , η συντριπτική πλειοψηφία των στελεχών και των ψηφοφόρων μας.
Αισθάνομαι όμως ικανοποίηση όταν περπατάω στο δρόμο και μου λένε απλοί άνθρωποι
«Αν σε είχαν ακούσει… Τουλάχιστον εσύ τα ‘πες . Έφυγες με αξιοπρέπεια»
Τότε είχατε καταγγείλει ως συνυπεύθυνους για την απόφαση των πρόωρων εκλογών τους δύο «Ηρακλειδείς του Στέμματος». Ο ένας ο κ. Σουφλιάς υποχρεώθηκε σε παραίτηση. Σας ρωτάω ευθέως αν για τον δεύτερο εννοούσατε την κ. Μπακογιάννη.
ΜΑ ΑΣΦΑΛΩΣ. Είναι βέβαιο ότι συμφωνούσε για πρόωρες εκλογές. Βοούσε το παρασκήνιο . Μίλαγε κατ’ ιδίαν με βουλευτές . Το ρεπορτάζ το επιβεβαίωνε. Αλλωστε ουδέποτε δημόσια διέψευσε ότι υποστήριξε το σενάριο των πρόωρων εκλογών. Και πολλώ μάλλον δεν έδωσε μάχη, όπως εγώ , να το αποτρέψει, παρόλον βρισκόταν πολύ κοντά στον Καραμανλή. Εκείνη ήταν καθημερινή του συνομιλήτρια , συμμετείχε στην Κυβερνητική Επιτροπή , είχε το σπουδαιότερο χαρτοφυλάκιο, όπως και τεράστια προβολή. Μαζί έπαιρναν τις αποφάσεις, ακόμη και για τα ψηφοδέλτια είχε λόγο.
Η ΑΠΌΦΑΣΗ ΛΟΙΠΌΝ ΉΤΑΝ ΚΟΙΝΉ. Αυτή είναι η αλήθεια.
Να καταλάβω ότι τάσσεστε κατά της εκλογής της Ντόρας;
Εγώ βάζω κριτήρια. Το κόμμα αυτό δεν μπορεί να έχει στην ηγεσία του προσωπικότητα που να εκφράζει έναν υπέρμετρο ατλαντισμό και έναν ανεπίκαιρο πια νεοφιλελευθερισμό που διατηρεί στενές προσωπικές σχέσεις με τα συμφέροντα και προνομιακές σχέσεις με τα διαπλεκόμενα ΜΜΕ .
Όπως και να προέρχεται από πολιτικό τζάκι.
Το λέτε εσείς που προέρχεστε από τζάκι ...
ΝΑΙ ! Το λέω και το ομολογώ. Ήρθε η ώρα να αλλάξουμε σελίδα. Να απελευθερώσουμε τις υγιείς και άφθαρτες δυνάμεις της κοινωνίας. Αυτή η επαναλαμβανόμενη εναλλαγή προσώπων από πολιτικά τζάκια στην ηγεσία του τόπου θυμίζει τριτοκοσμικά καθεστώτα.
Αυτό το φαινόμενο της πάνδημης οικογενειοκρατίας δεν υπάρχει πουθενά στην Ευρώπη. Πάλι πρωταγωνιστούμε αρνητικά.
Ας βάλουμε λοιπόν ένα τέλος στα τζάκια και τις δυναστείες , στους εστεμμένους και τους πρίγκιπες.
Άλλωστε ότι λάμπει δεν είναι χρυσός!
Θα επιμείνω για την κυρία Μπακογιάννη, γιατί στήριξε μέχρι την τελευταία στιγμή τον Κώστα Καραμανλή υπενθυμίζοντας ότι εκείνη δεν «πρόδωσε ποτέ την παράταξη» …
Δεν πρόδωσε την παράταξη της έβλαψε όμως. Και είναι οξύμωρο να ζητάς να γίνεις αρχηγός για να την οδηγήσεις στην εξουσία, όταν εσύ ο ίδιος συνέβαλες για να πέσει από της εξουσία.
Πρώτον όπως είπα με την πλήρη ταύτισή της για τις πρόωρες εκλογές. Χαρακίρι δικαιούται να κάνει ο καθένας. Να υποχρεώσεις όμως ολόκληρη παράταξη στον χορό του Ζαλόγγου για ιδιοτελείς σκοπούς , αυτό είναι πολιτικά ανιστόρητο, ηθικά ανεπίτρεπτο , κομματικά ανεπίτρεπτο. Αλλά πρωτίστως αυταρχικό.
Και δεύτερον στις ευρωεκλογές με τον «ατυχή χειρισμό» του ΥΠΕΞ στην απόδραση στην Βραζιλία
καταζητούμενου της υπόθεσης της SIEMENS , που μας στοίχισε την κρίσιμη τελευταία εβδομάδα , όπως όλες οι δημοσκοπήσεις έδειξαν , 2-3 μονάδες και ανέκοψε την δυναμική του κόμματος που βάδιζε για πολύ καλύτερο αποτέλεσμα από την διαφορά των 4,3 μονάδων.
Δεν άκουσα γιαυτό, ούτε αυτοκριτική , ούτε συγγνώμη , αλλά μόνο κατηγορίες προς τρίτους.
Είναι τραγελαφικό αυτοί που ευθύνονται για την καταστροφή της παράταξης να θέλουν τώρα να την σώσουν.
Το δικό της επιτελείο όμως λέει ότι είναι η μόνη που μπορεί να μεγαλώσει την ΝΔ και να την διευρύνει και από τα αριστερά και από τα δεξιά.
Κατά την άποψή μου συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Εάν εκλεγεί ο Καρατζαφέρης θα κάνει πάρτι.
Από 6% πού έχει σήμερα θα φθάσει αυτοστιγμεί στο 10- 15%.
Έχουμε ξεχάσει τις οξύτατες απόψεις της κ. Μπακογιάννη για τον ΛΑΟΣ : ότι είναι ακροδεξιό κόμμα και ποτέ η ΝΔ δεν μπορεί να συνεργαστεί μαζί του;
Φοβάμαι ότι οι παραδοσιακά δεξιοί ψηφοφόροι μας που διαφωνούν ιδεολογικά με την κ. Μπακογιάννη ( και ελείψει Καραμανλή από την ΝΔ) θα μας εγκαταλείψουν ακαριαία. Η Κεντροδεξιά ουσιαστικά διχοτομείται. Εξ ου και ο Καρατζαφέρης την υποστηρίζει με φανατισμό …
Όσον αναφορά τα αριστερά μας η διεύρυνση είναι εξ ίσου δύσκολη , όταν είναι γνωστό ότι στο ΠΑΣΟΚ τα αντιμητσοτακικά αντανακλαστικά είναι έντονα.
Και εύκολα μπορεί να γίνουν εντονότερα …






Η βουλευτής και υποψήφια Πρόεδρος της ΝΔ κυρία Ντόρα Μπακογιάννη με αφορμή σημερινά δημοσιεύματα, τα οποία της επιτίθενται και την συκοφαντούν, έκανε την ακόλουθη δήλωση:
«Στην πολιτική μου πορεία έχω υποστεί κάθε είδους επιθέσεις. Σήμερα όμως η χυδαιότητα ξεπέρασε κάθε προηγούμενο. Προφανώς μη βρίσκοντας πολιτικά επιχειρήματα, επιτίθενται άνανδρα στη γυναικεία μου υπόσταση, στην προσωπική μου ζωή, στη σχέση μου με τα παιδιά μου.
Η επίθεση αυτή δεν στρέφεται μόνο ενάντια σε μένα. Προσβάλει κάθε γυναίκα, κάθε μητέρα, κάθε εργαζόμενη. Γι αυτό προσφεύγω στη δικαιοσύνη και στην ΕΣΗΕΑ προκειμένου να προστατεύσω την οικογένειά μου. Θέλω να ξέρουν όμως ότι δεν με φοβίζουν.
Πρέπει να ντρέπονται οι αυτουργοί αυτών των επιθέσεων, φυσικοί και ηθικοί, αλλά και όσοι επιχαίρουν με αυτές.
Καλώ όλες τις νέες και τους νέους, όλες τις γυναίκες, όλους τους υγιώς σκεπτόμενους πολίτες να καταδικάσουν αυτές τις αθλιότητες. Τους καλώ με τη συμμετοχή τους να δώσουν μια ηχηρή απάντηση. Δεν είναι αυτή η Ελλάδα που μας αξίζει».


Ο Μίκης με την στολή της Ε.Ο.Ν.
| " ΕΝ ΘΕΡΜΩ " | | |
| 13.11.09 |
| Γράφει ο Ηλίας Γεωργιάδης H Eλλάδα “καίγεται” και η Νέα Δημοκρατία…”χτενίζεται”.Και “χτενίζεται” εξαιτίας των εκλογών της 29ης Νοεμβρίου για την ανάδειξη του νέου Προέδρου του Κόμματος. Οι Νεοδημοκράτες “βομβαρδίζονται” κυρίως από τον μηχανισμό της υποψήφιας με το “παγιωμένο” άχαρο χαμόγελο, η οποία αφού “προετοίμασε” το…έδαφος με τις πρόωρες εκλογές που εισηγήθηκε μαζί με τον “εξαφανισμένο” κύριο Σουφλιά, είχε την λανθασμένη εντύπωση ότι θα έκανε έναν γύρο θρίαμβο και θα κατελάμβανε τον θώκο για να αποτελέσει το σχετικό δίδυμο για τις ΕΘΝΙΚΕΣ μας ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ κατ’ εντολήν των πέραν του Ατλαντικού “Αφεντικών” τους. Υπολόγιζε όμως χωρίς τον…ξενοδόχο, ο οποίος ξενοδόχος θα την υποχρεώσει να…φρενάρει τα όνειρά της. Και χωρίς ντροπή τολμά και μιλάει για…συμφέροντα που την…πολεμούν και μάλιστα προκαλεί τους Νεοδημοκράτες να ανοίξουν τα μάτια τους και να “τεντώσουν” τα αυτιά τους και δεν φοβάται ότι αν το κάνουν πραγματικά, το…”φούμο” θα πέσει σύννεφο. Είπαμε, προεκλογικός αγώνας γίνεται, επόμενο να “ανάβουν” τα αίματα, αλλά όμως ας μην ξεχνάνε ένιοι καμπόσοι ότι στου…κρεμασμένου το σπίτι δεν μιλάνε για σχοινί. Οπως η ίδια η υποψήφια ισχυρίζεται πάντοτε ήταν στο κόμμα, ποτέ δεν έφυγε, άρα ανήκει στην κατηγορία των μεγαλοστελεχών που δεν είναι δυνατόν να μας πείσουν ότι τους απάλλαξε από τις ευθύνες για την ΕΠΑΙΣΧΥΝΤΗ ΗΤΤΑ της 4ης Οκτωβρίου, ο παραιτηθείς πρόεδρος. Τί έκανε ΟΛΑ αυτά τα χρόνια για το κόμμα; Μήπως ΥΠΕΣΚΑΠΤΕ με κάθε τρόπο τον παραιτηθέντα περιμένοντας τη σειρά της; Ηλίου φαεινότερον και το αποτέλεσμα της 4ης Οκτωβρίου το ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΕΙ… Μας “τελείωσε”, λοιπόν, η κυρία και φρονίμως ποιούσα ενώπιον της βέβαιης ήττας της, καλύτερη περίπτωση η ΑΠΟΣΥΡΣΗ της ΕΓΚΑΙΡΩΣ γιατί ακαίρως θα το φυσά και δεν θα κρυώνει… Την ήττα της την προϊδεάζουν και οι πρώην υπουργοί της Κυβέρνησης που αναφανδόν την στηρίζουν και υποστηρίζουν. Αντί να το “βουλώσουν” και να τραβηχθούν στη γωνία, ξιφουλκούν αναιδώς προς τους Νεοδημοκράτες υποδεικνύοντάς τους να ψηφίσουν την κυρία που προετοίμασε την ΠΤΩΣΗ του 21ου αιώνα. Και μόνο το γεγονός ότι στηρίζεται από κυρίως υπαίτιους και υπεύθυνους της συντριβής του κόμματος ΠΡΟΚΑΛΕΙ τους Νεοδημοκράτες να την στείλουν ΠΑΡΑΥΤΑ στο σπίτι της. Ο,τι και αν κάνουν ΑΡΧΗΓΟΣ της Νέας Δημοκρατίας “εκλέχθηκε” ήδη ο ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΑΜΑΡΑΣ. Οσο πιο γρήγορα το συνειδητοποιήσουν τόσο το καλύτερο!
|

10/11/2009 | 19:27 Τελευταία Ενημέρωση 22:01 10/11/2009


![]() | Δεν υπάρχει για την Ελλάδα κανένα άλλο θέμα συζήτησης από την υφαλοκρηπίδα |
![]() | |
![]() | Όχι διαβατήριο στην Τουρκία τον Δεκέμβρη αν δεν σταματήσει τις προκλήσεις |
Σε επικίνδυνες ατραπούς φαίνεται ότι οδηγούνται οι εξελίξεις στα εθνικά μας θέματα, αφού η μεν κυβέρνηση εμφανίζεται εγκλωβισμένη σε μια πολιτική διαλόγου με την Τουρκία, χωρίς όμως να έχει εξετάσει εναλλακτικά σενάρια, η δε Τουρκία άρχισε να «παίζει» γερά με την πάγια στρατηγική της, δηλαδή να σύρει την Ελλάδα σε έναν διάλογο εφ’ όλης της ύλης, εκμεταλλευόμενη την επιθυμία του Γ. Παπανδρέου να δείξει ότι οι φιλόδοξες και ολίγον επικοινωνιακές πρωτοβουλίες του έχουν αποτέλεσμα. | |||
Αυτό άλλωστε φάνηκε και απ’ την επιστολή Ερντογάν στον πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου, διά της οποίας ακριβώς ζητά: – Διάλογο Τουρκίας - Ελλάδας και μάλιστα αναβαθμισμένο σε επίπεδο πρωθυπουργών ή υπουργών, θεσμοθετημένο και... φυσικά εφ’ όλης της ύλης, κάτι που σημαίνει και για τις –κατά την Τουρκία– «γκρίζες ζώνες» στο Αιγαίο, ακόμα και για θέματα μειονοτήτων, αφού στο πλαίσιο της τουρκικής στρατηγικής εντάσσεται και η ύπαρξη «τουρκικής» μειονότητας στη Θράκη, την οποία επιδιώκει να νομιμοποιήσει για ευνόητους λόγους! Απέναντι σε αυτήν την τουρκική «επίθεση φιλίας» η ελληνική κυβέρνηση εμφανίζεται από αμήχανη έως και απροετοίμαστη. Είναι δε χαρακτηριστικό και το εξής, που οδηγεί σε σκέψεις για την ύπαρξη μυστικής διπλωματίας: – Ήταν η Άγκυρα που δημοσιοποίησε και την ύπαρξη της επιστολής Ερντογάν προς Παπανδρέου και το περιεχόμενό της. Την ίδια ώρα η ελληνική κυβέρνηση απλώς... επιβεβαίωνε. Και φυσικά ούτε λόγος για το περιεχόμενο της επιστολής. – Περιορίστηκε –η ελληνική κυβέρνηση– σε μια γενική τοποθέτηση του αναπληρωτή υπουργού Εξωτερικών Δημ. Δρούτσα περί της... προθυμίας μας για διάλογο με την Τουρκία, χωρίς σε καμιά περίπτωση να οριοθετεί αυτόν τον διάλογο. Έτσι –και με δεδομένη την «προθυμία» του Γ. Παπανδρέου να πραγματοποιήσει στην Τουρκία την πρώτη επίσκεψή του ως πρωθυπουργός και το κλίμα που έχει μέχρι τώρα δημιουργηθεί– υπάρχει ο κίνδυνος, αν η Αθήνα θελήσει σε κάποια στιγμή να οριοθετήσει το πλαίσιο του διαλόγου, να εμφανιστεί η Ελλάδα ότι δημιουργεί προσκόμματα σε αυτόν τον διάλογο! Το ερώτημα που τίθεται είναι: ποια θέματα Αιγαίου μπορεί να συζητήσουν οι δύο πρωθυπουργοί; Παρά την αρνητική κληρονομιά πού άφησε η κ. Μπακογιάννη, από πού κι ως πού η ελληνική κυβέρνηση αποδέχεται να συζητήσει θέματα μειονοτήτων με τον κ. Ερντογάν; Εκτός εάν φυσικά ο κ. Χατζηοσμάν και ο κ. Μάταντζη επέβαλαν την άποψή τους στο όλον ΠΑΣΟΚ. Η τουρκική κυβέρνηση, επενδύοντας στη γνωστή αδυναμία του Γ. Παπανδρέου στην εξωτερική πολιτική και εκλαμβάνοντας τη βιασύνη του να κάνει ανοίγματα προς την Τουρκία ως ανειλημμένες (υπερατλαντικές) δεσμεύσεις, στήνει το παιγνίδι με τέτοιον τρόπο ώστε να έχει οφέλη και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Έναν σχεδόν μήνα πριν από τη Σύνοδο Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Ελλάδα δίνει διαπιστευτήρια στην Τουρκία ενώ θα εμφανισθεί στις παραμονές της Συνόδου να ξεκινά, σε σχεδόν πανηγυρικό κλίμα, εφ’ όλης της ύλης διάλογο με την Τουρκία, να συστήνει επιτροπές σε υπουργικό επίπεδο για επιμέρους συνεργασία και εκτός απροόπτου να υποδέχεται στην Αθήνα κατ’ αρχάς τον κ. Νταβούτογλου και μετά τον Τ. Ερντογάν. Τι θα γίνει τον Δεκέμβρη; Έγκυροι πολιτικοί και διπλωματικοί κύκλοι τονίζουν ότι αν η Ελλάδα δεν καταστήσει σαφές ότι δεν συζητά με την Τουρκία κάτι άλλο πλην της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας, τότε κινδυνεύει να εγκλωβιστεί σε έναν διάλογο που θα εξυπηρετεί αποκλειστικά τους σχεδιασμούς και τη στρατηγική της Άγκυρας. Και όχι μόνο. Για παράδειγμα, ο Αν. Πεπονής σε συνέντευξή του στο «ΠΑΡΟΝ» σήμερα (δημοσιεύεται στη σελ. 20) υπογραμμίζει πως αποτελεί μεγάλο λάθος η εγκατάλειψη της βασικής γραμμής των Κωνσταντίνου Καραμανλή και Ανδρέα Παπανδρέου, ότι με την Τουρκία συζητάμε μόνο την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας με βάση το Διεθνές Δίκαιο. Και όσο ο πρωθυπουργός και υπουργός Εξωτερικών δεν διευκρινίζει ποιο μπορεί να είναι το αντικείμενο των συζητήσεων του διαλόγου Ελλάδας - Τουρκίας, τόσο η Τουρκία θα εμφανίζεται στα μάτια της διεθνούς κοινότητας διαλλακτική και η χώρα μας... αδιάλλακτη! Και κάτι άλλο. Όσο η Αθήνα θα συνεχίζει να πατά σε δύο βάρκες, τόσο η Τουρκία θα ευνοείται και εν όψει του κρίσιμου –προσεχούς– Δεκέμβρη, τότε που θα κριθεί η πορεία των ενταξιακών της διαπραγματεύσεων με την ΕΕ. Σε αναμονή κάποιου νεφελώδους και χωρίς προσδιορισμένο περιεχόμενο διαλόγου με την Ελλάδα, η Άγκυρα θα μπορεί να τον επικαλείται προκειμένου να αποφύγει τον σκόπελο της κριτικής ότι δεν έχει εκπληρώσει βασικές της συμβατικές υποχρεώσεις σε ό,τι αφορά το Κυπριακό (άνοιγμα λιμανιών και αεροδρομίων), την αντιμετώπιση της λαθρομετανάστευσης και άλλα σοβαρά ζητήματα. Της ανοίγει δηλαδή ο δρόμος να ξεπεράσει τα εμπόδια που προτίθενται να βάλουν χώρες μέλη της ΕΕ επικαλούμενες ακριβώς την ασυνέπεια της Τουρκίας. Εκτός αν η ελληνική κυβέρνηση έχει οριστικά επιλέξει να μη σκεφτεί καν το ενδεχόμενο βέτο και απλώς το μεθοδεύει. Γιατί υπάρχει μια ροή πληροφοριών που αυτό ακριβώς διατείνεται! Άλλωστε θιασώτης μιας τέτοιας επιλογής φαίνεται να είναι και ο Γ. Παπανδρέου αλλά και ο Δημ. Δρούτσας. Και μάλιστα όχι μόνο σε ό,τι αφορά τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, αλλά και συνολικότερα. Για παράδειγμα, στο Κυπριακό τάσσεται υπέρ μιας «λύσης» μέχρι την άνοιξη, που στην ουσία θα είναι μια παραλλαγή του Σχεδίου Ανάν. Και είναι ανησυχητικό και το εξής: – Σε αυτές τις επιλογές φαίνεται να υπάρχει... σύμπνοια μεταξύ της κυβέρνησης και της Ντ. Μπακογιάννη, υπέρ της οποίας άλλωστε εκφράστηκε κατά την επίσκεψή του στην Ελλάδα ο τούρκος υπουργός Μπαγίς! |
| ---------------- Στο ΠΑΣΟΚ έχουν μια περίεργη θεώρηση για την έννοια της διαφάνειας και την εφαρμογή της στον πολιτικό βίο της χώρας Επαίρονται και θριαμβολογούν ότι συνιστά δημοκρατική κατάκτηση η δημοσίευση στο διαδύκτιο των βιογραφικών σημειωμάτων υποψηφίων για την καταληψη θέσεων στον κρατικό μηχανισμό - που εν συνεχεία προσλαμβάνονται με κριτήρια Πασοκικής προϋπηρεσίας - όταν ο Γιωργάκης ο Παπανδρέου - Πρωθυπουργός της χώρας - κρύβει από τον Ελληνικό λαό επιστολές του Τούρκου ομολόγου του , παζαρευοντας εν κρυπτώ μείζονα Εθνικά Θέματα. |
«Εγώ θα το έδινα … χίλιες φορές, θα το έδινα, χωρίς κανέναν δισταγμό , εάν μπορούσα. Αλλά δεν μπορούσα»


O Κ. Καραμανλής αυτομόλησε στους νεοφιλελεύθερους και καταβάλλει κάθε προσπάθεια να βοηθήσει την εκλογή της Ντόρας
Εχει ή δεν έχει πολιτικό βάθος η αναμέτρηση της Ντόρας Μπακογιάννη με τον Αντώνη Σαμαρά - νοουμένου βεβαίως ότι πρόκειται για διαπάλη στους κόλπους ενός κόμματος; Κρύβεται τίποτα σοβαρότερο πίσω από τις ατάκες αλληλοϋπονόμευσης των δύο υποψηφίων; Αν ναι, τότε η έκβαση αυτής της σύγκρουσης ενδιαφέρει όχι μόνο τους οπαδούς και ψηφοφόρους της ΝΔ, αλλά και την ελληνική κοινωνία ευρύτερα. Αν όχι, τότε αφορά μόνο τους δύο υποψηφίους προσωπικά και τους στενούς συνεργάτες τους, οι οποίοι προσδοκούν επίσης από τη νομή της κομματικής -και αργότερα, της κρατικής- εξουσίας.
Πολιτικό βάθος έχει αυτή η διαμάχη - και μάλιστα σοβαρό. Ντόρα και Σαμαράς εκφράζουν δύο διαφορετικές αντιλήψεις στους κόλπους της Δεξιάς, με σημαντικές αποκλίσεις μεταξύ τους στον ιδεολογικοπολιτικό τομέα. Αφήνοντας κατά μέρος τα στοιχεία της προσωπικής αντιπαράθεσης, ας επιχειρήσουμε εμείς την προσέγγιση των ιδιαίτερων πολιτικών πεποιθήσεων των δύο υποψηφίων σε μεγαλύτερο βάθος από αυτό που επιτρέπει η συζήτηση στους κόλπους της ΝΔ.
Η Ντόρα Μπακογιάννη εκπροσωπεί σε πολιτικό επίπεδο τον αχαλίνωτο νεοφιλελευθερισμό. Την κυρίαρχη τάση, δηλαδή, του σύγχρονου καπιταλισμού: ασυδοσία των αγορών, κοινωνική αναλγησία απέναντι στα οικονομικά ασθενέστερα στρώματα, μυθώδεις αμοιβές στα «γκόλντεν μπόις», που κερδίζουν εκατομμύρια κερδοσκοπώντας με τα χρήματα των άλλων. Αυτή η τάση θεωρεί εχθρό τα εθνικά κράτη. Εθνική κυριαρχία, εθνική ανεξαρτησία, εθνικά συμφέροντα αντιμετωπίζονται ως ενοχλητικά εμπόδια που δυσχεραίνουν την απεριόριστη εξουσία των αγορών. Ως κατάλοιπα του παρελθόντος που πρέπει να εκλείψουν.
Ο Αντώνης Σαμαράς, αντίθετα, εκφράζει την παραδοσιακή «πατερναλιστική» αντίληψη της ευρωπαϊκής Δεξιάς, βάσει της οποίας ένα τμήμα του παραγόμενου κοινωνικού πλούτου πρέπει να διατίθεται συστηματικά για την άνοδο της ευημερίας των λαϊκών μαζών. Το εθνικό κράτος και τα συμφέροντά του κατέχουν κεντρικό ρόλο στην αντίληψη αυτή. Από αυτό απορρέουν και οι «πατριωτικές» αντιλήψεις του Α. Σαμαρά σε όλα τα κρίσιμα θέματα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, οι οποίες βρίσκονται σε ριζική διάσταση με την «κοσμοπολίτικη» στάση της Ντόρας στο Σκοπιανό, στο Κυπριακό, στα Ελληνοτουρκικά.
Η έκβαση της μάχης δεν θα προσδιοριστεί μόνο από την προσωπικότητα, τους μηχανισμούς και τις εσωκομματικές συμμαχίες του Σαμαρά και της Ντόρας, ούτε από τη στάση των ΜΜΕ απέναντί τους. Ο νικητής θα βασιστεί πρωτίστως στην απήχηση της ιδεολογίας του και της πολιτικής του, ισχύοντος φυσικά πάντα του ρητού «συν Αθηνά και χείρα κίνει». Στην κυριαρχία του νεοφιλελευθερισμού οφείλει πρωτίστως η Ντόρα τη διαφαινόμενη υπεροχή της. Στην ανυπαρξία διακριτού πολιτικού στίγματος πέραν αυτών του Σαμαρά και της Ντόρας οφείλεται και η αποχώρηση Αβραμόπουλου.
Στην οικονομική κρίση, η οποία υποχρέωσε τους δεξιούς και μη ηγέτες όλων των ευρωπαϊκών χωρών, αρχής γενομένης από τον Σαρκοζί και τη Μέρκελ, στον κρατικό παρεμβατισμό και στην προσωρινή λήψη μέτρων ενίσχυσης τραπεζών, επιχειρήσεων και μεσαίων και λαϊκών στρωμάτων, οφείλεται εν μέρει και η εντυπωσιακή ενίσχυση του «φαινομένου Σαμαρά».
Οι ιδέες που εκφράζει βρέθηκαν ξαφνικά σε εναρμόνιση με την πολιτική των δεξιών ηγετών της Γαλλίας και της Γερμανίας. Επαψαν να είναι «ντεμοντέ». Το «έγκλημα Καραμανλή» συνίσταται στο ότι ενώ η διεθνής και εγχώρια συγκυρία παρείχε μοναδική ευκαιρία επικράτησης της εκσυγχρονισμένης εκδοχής του «πατερναλιστικού καραμανλισμού» του ιδρυτή της ΝΔ, ο ταπεινωτικά απελθών πρωθυπουργός όχι μόνο δεν παρέσχε την οφειλόμενη πολιτική υποστήριξη στον Αντώνη Σαμαρά, αλλά «αυτομόλησε» στο νεοφιλελεύθερο στρατόπεδο. Καταβάλλει κάθε προσπάθεια να βοηθήσει την εκλογή της Ντόρας.
Το πικρό ερώτημα είναι: όταν ο ίδιος ο Κώστας Καραμανλής, με το βάρος όχι της προσωπικότητας αλλά του ονόματός του, αποκηρύσσει εμπράκτως τον καραμανλισμό, είναι άραγε δυνατόν να τον διασώσει εντελώς μόνος του και ενάντια σε όλους ο Α. Σαμαράς; Τρομερά δύσκολο, αν όχι αδύνατον.
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11826&subid=2&pubid=7998853

GA_googleFillSlot("390_40_FLASH"); GA_googleCreateDomIframe('google_ads_div_390_40_FLASH' ,'390_40_FLASH'); v\:* {behavior:url(#default#VML);} o\:* {behavior:url(#default#VML);} w\:* {behavior:url(#default#VML);} .shape {behavior:url(#default#VML);} Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}
Αντώνης Σαμαράς : “Η Ιστορία δεν ξαναγράφεται, ούτε παραγράφεται, αλλά δεν λησμονιέται ούτε σε δέκα ούτε σε εκατόν δέκα χρόνια”
Δύο ήταν οι φράσεις-κλειδιά που έκαναν πάταγο στις προεκλογικές ομιλίες του πρωθυπουργού: Η μία ήταν η ερώτηση, «Πού πήγαν τα λεφτά;», και η άλλη ήταν η κατάφαση, «Υπάρχουν λεφτά!». Βέβαια κανείς μέσα στο προεκλογικό μεθύσι της πράσινης ελπίδας δεν είχε μπει στον κόπο να σχολιάσει ότι αυτές οι δύο φράσεις ήταν αλληλοαναιρούμενες, διότι εφόσον «υπάρχουν λεφτά» αυτά δεν πήγαν πουθενά, απλά ήταν κρυμμένα σε κάποια συρτάρια που μόνο ο κύριος Παπανδρέου γνώριζε. Το μόνο που είχε να κάνει, όταν θα εκλεγόταν πρωθυπουργός, ήταν ν’ ανοίξει αυτά τα μουχλιασμένα συρτάρια, ν’ ανασύρει τα λεφτά που υπήρχαν εκεί μέσα, και να τα μοιράσει στους φτωχούς, όπως απαιτούν τα σοσιαλιστικά ιδεώδη.
Κι επειδή το σύμπαν προτιμά την ελπίδα από την απαισιοδοξία, έφερε τον κύριο Παπανδρέου στην εξουσία πανηγυρικά και του είπε: “Γιώργο, ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα!”επρόκειτο για ένα πήδημα ζεϊμπέκικου, στο οποίο ο πρωθυπουργός μας έχει καλές επιδόσεις – και γιατί να το κρύψομε άλλωστε; – αλλά για ένα πήδημα στην πράσινη ανάπτυξη, τη νομιμότητα και την πρόοδο της χώρας μας, ένα πήδημα έξω από τον απειλητικό καιάδα της χρεοκοπίας.
Δυστυχώς, όμως, πριν κλείσουν οι εκατό πρώτες ημέρες της νέας κυβέρνησης όλων των Ελλήνων και των μεταναστών στην εξουσία, ο κ. Παπανδρέου “ανακάλυψε” αυτό που εξ’ αρχής γνώριζε, αφού του το είχε πει ο διοικητής της ΤτΕ, κ. Γ. Προβόπουλος στη συνάντηση που είχαν πριν από την ομιλία του στη ΔΕΘ, ότι δηλαδή τα κρατικά ταμεία ήταν άδεια μέχρι τον πάτο. Έτσι ο ΓΑΠ αναγκάστηκε να διαψεύσει το δημοφιλές σλόγκαν του «Λεφτά υπάρχουν!». Καλά, αυτό δε μας ξάφνιασε, το περιμέναμε. Δε θα γκρινιάσω γι’ αυτό. Στην πολιτική μας έχουν συνηθίσει στα ψέματα και δε μας σοκάρουν πια. Είναι το αλατοπίπερο της «Δημοκρατίας», ντε.
Στόχος του σημερινού άρθρου μου δεν είναι να παρελθοντολογώ αλλά να επισημάνω κάποια πράγματα που σαν πολίτης με καίνε: Πού πήγαν τα λεφτά;;; Θα το ψάξετε, κύριε Παπανδρέου; Θα κινήσετε γη και ουρανό για να βρείτε τους κλέφτες και να τους δικάσετε, να κατάσχετε τα κινητά και ακίνητά τους, onshore και offshore, ώστε να επιστρέψει μέρος έστω από τα κλεμμένα στα κρατικά ταμεία;
Εξάλλου, λέτε και ξαναλέτε, εσείς και ο Υπουργός Οικονομίας κ. Παπακωνσταντίνου, ότι έχει καταρρεύσει ο φοροεισπρακτικός μηχανισμός. Βαρεθήκαμε να το ακούμε αυτό. Όμως δεν ακούσαμε να μας πείτε τι ΑΜΕΣΑ μέτρα θα λάβετε για την αναστύλωσή του. Δεν ακούσαμε ν’ ανακοινώνετε μέτρα για την πάταξη της φοροδιαφυγής που είναι το προσφιλέστερο σπορ στην Ελλάδα. Προσπαθείτε να μαζέψετε 1 δις (σταγόνα στον ωκεανό!) από «έκτακτες εισφορές κοινωνικής ευθύνης» των 300, όταν οι φοροφυγάδες τρίβουν τα χέρια τους για την άτυπη φορολογική ασυλία που απολαμβάνουν.
Τα τεκμήρια που είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος – ο μόνος – για να πιάσετε τους φοροφυγάδες τα απορρίψατε, λόγω κομματικής αντιπαλότητας προς τη ΝΔ που τα είχε ανακοινώσει προεκλογικά. Να σας θυμίσω τι έλεγε ο κ. Παπακωνσταντίνου προεκλογικά, σε συνέντευξη στο Mega (07/09/2009):
« Γ. ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗΣ: Κύριε Παπακωνσταντίνου συμφωνώ μαζί σας, έτσι λένε όλοι αλλά είναι μια πολύ ωραία φράση της οποίας δεν βλέπω το περιεχόμενο ακόμα. Διότι εδώ καλώς ή κακώς βγήκε ο Καραμανλής προχθές και είπε δέκα συγκεκριμένα πράγματα. Είπε π.χ. θα βάλουμε τεκμήρια διαβίωσης. Θα βάλετε τεκμήρια διαβίωσης;
Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Για να κάνουμε τι ακριβώς, κ. Πρετεντέρη;
Γ. ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗΣ: Για να πιάσεις την φοροδιαφυγή κ. Παπακωνσταντίνου, πώς θα την πιάσεις την φοροδιαφυγή;
Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Την φοροδιαφυγή δεν την πιάνεις με τεκμήρια διαβίωσης, κ. Πρετεντέρη.
Γ. ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗΣ: Πώς πιάνεται κ. Παπακωνσταντίνου;
Γ. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Την φοροδιαφυγή την πιάνεις, πηγαίνοντας για παράδειγμα στους ελεύθερους επαγγελματίες, εκεί όπου υπάρχει φοροδιαφυγή, και αφαιρώντας τα κίνητρα που έχουν στο να μην κόβουν αποδείξεις. Δίνοντας δηλαδή την δυνατότητα στους πελάτες αυτών, είτε είναι γιατροί, είτε είναι δικηγόροι, είτε άλλοι, να έχουν τις αποδείξεις αυτές ως τεκμήριο, άρα αναγκάζοντάς τους να κόβουν αποδείξεις.
Την φοροδιαφυγή επίσης την πιάνεις, πηγαίνοντας σ’ όλους αυτούς τους ελεύθερους επαγγελματίες, εάν και όπου υπάρχει φοροδιαφυγή, διασταυρώνοντας στοιχεία, κάνοντας, αν θέλετε…»
Ωραία, λοιπόν, κύριε Παπακωνσταντίνου, πιάστε τη φοροδιαφυγή με πιο πολιτισμένο και αποτελεσματικό τρόπο, και γεμίστε έτσι τα ταμεία, αντί να ξεζουμίζετε τους φτωχούς με αυξήσεις στους έμμεσους φόρους, στα τέλη κυκλοφορίας, κλπ., κουρεύοντας το αυγό! Αφαιρέστε στους φοροφυγάδες τα κίνητρα που έχουν για να μην κόβουν αποδείξεις! Χα, χα, χα! Δώστε τους τη δυνατότητα να έχουν τις αποδείξεις ως τεκμήριο! Χα, χα, χα! (Ποιος παλιάνθρωπος τους αφαίρεσε αυτή τη δυνατότητα βρε σύντροφοι; Να τον αφορίσουμε αμέσως!)
Και σαν καλός σοσιαλιστής ηγέτης που είστε κύριε Παπανδρέου, παγώσατε και το μέτρο Σουφλιά για τακτοποίηση των ημιυπαίθριων ως… εισπρακτικό! Δηλαδή η αύξηση στα τέλη κυκλοφορίας δεν είναι εισπρακτικό μέτρο; Οι αυξήσεις στον ειδικό φόρο κατανάλωσης ποτών και τσιγάρων δεν είναι εισπρακτικό μέτρο; Η επαπειλούμενη αύξηση στον ειδικό φόρο της βενζίνης και του πετρελαίου θέρμανσης μήπως είναι πρασινοαναπτυξιακό μέτρο, κυρία Μπιρμπίλη, ώστε να πάψουμε επιτέλους να χρησιμοποιούμε αυτοκίνητα και να ζεσταινόμαστε, εξελισσόμενοι επί το οικολογικότερον; Μήπως εμείς οι αφελείς δεν καταλαβαίνουμε γρι από οικολογία;
Και τι ακριβώς σημαίνει εξάμηνο πάγωμα των ημιυπαίθριων σε μια οικονομία που καταρρέει; Σημαίνει σιωπηρή νομιμοποίηση των ημιυπαίθριων,
χωρίς να πληρ
ώσουν μία; Σημαίνει επιβράβευση των αυθαιρετούντων και παρανομούντων ώστε να τους μιμηθούν και άλλοι; Τι σημαίνει πάγωμα σε μια εποχή που η χώρα μας απειλείται με χρεοκοπία; Είναι δίκαιο αυτό; Είναι σοσιαλιστική αξία η αυθαιρεσία και η παρανομία; Τι κρύβεται πίσω από το προκλητικό πάγωμα ; Δημαγωγία μετά δειλίας; Εξόφληση προεκλογικών υποσχέσεων; Τι ποιο έντιμο θα ήταν οι παρανομούντες να πληρώσουν κάτι, αφού δε θέλετε να προβείτε στην κατεδάφιση των αυθαιρέτων τους;
Ώρες-ώρες αναρωτιέμαι τι μαζοχισμός με δέρνει να συνεχίζω να ψάχνω για λογική μέσα στον παραλογισμό της πολιτικής. Ήδη ανακοινώθηκε η συνέχιση της παρανομίας με κάλυψη για ημιυπαίθριους έως 15% της επιφάνειας του ακινήτου. Και ερωτώ, εγώ η αφελής: προς τι η συνέχιση του εμπαιγμού; Όταν το 1,5 εκατομμύρια των ημιυπαίθριων της επικράτειας έχουν γίνει δωμάτια, γιατί συνεχίζεται η υποκρισία και η πρόσκληση σε παρανομία (δείτε εδώ). Αυξήστε τέλος πάντων στα ίσια το συντελεστή κάλυψης του οικοπέδου κατά 15% για να τελειώνουμε με τα βρώμικα παιχνίδια της ομηρίας των παρανομούντων.
Δυστυχώς έχουμε να κάνουμε με μια δημοκρατία-πόρνη που εκμαυλίζει καθ’ έξη και κατά συρροή τους πολίτες στην εκπόρνευση. Κατά τ’ άλλα, ο κ. Παπανδρέου μπήκε με φόρα και υποσχέσεις για να πατάξει, συν τοις άλλοις, και τη διαφθορά, όπως την είχε “πατάξει” και ο προκάτοχός του, ο αμελέτητος που του παρέδωσε την εξουσία στο πιάτο…



